تبليغاتX
مجله تخصصی سخت افزار
2007/8/22
آزمایش بهترین هاردهای ۳.۵ اینچی دارای پورت Sata
فایلهای زیادی از قبیل موسیقی، عكس و فیلم مطمئنا به سرعت هارد را پر می‌كنند. خوب فرض كنیم كه هارد پر شد و باید به دنبال هارد جدیدی بگردیم ما ۱۱ عدد از جدیدترین هاردهای ۳/۵ اینچی با پورت SATA را برای شما آزمایش می‌كنیم. در آزمایش انجام شده توسط ما از سه فاكتور سرعت، بی‌صدایی، قیمت یاد شده است.
دقت ما روی آن دسته از هاردهایی است كه دارای پورت SATA می‌باشند. هاردهایی با پورت SATA در مقابل پورت‌های IDE دارای سه ویژگی برتر می‌باشند:

ابتدا اینكه هاردهای دارای پورت SATA راحت‌تر از هاردهای دیگر قابل نصبند چرا كه از كابل تبادل اطلاعاتی خاص خود استفاده می‌كنند. در مقایسه با هاردهای IDE باید گفت كه اینگونه هاردها عموما از یك كابل به صورت مشترك استفاده می‌كنند و به همین خاطر هم گاهی اوقات باعث مشكلاتی در نصب Master-Slave در یك جامپر می‌شوند.

مسئله بعدی این است كه عموما هاردهایی با پورت SATA از سرعت تبادل اطلاعاتی برابر با ۱۵۰MB/s در SATAI و ۳۰۰MB/s در SATAII می‌باشند در صورتی كه این سرعت در هاردهای IDE حداكثر به ۱۳۳MB/S می‌رسد.
البته گرچه در عمل آنقدر هم این تفاوت سرعت خودش را نشان نمی‌دهد اما در بعضی از كارهای روزانه تفاوت آن را می‌توان حس كرد.

برای مثال سریعترین هارد IDE با نام Samsung Spinpoint SP۲۵۱۴N دارای میانگین تبادل اطلاعاتی برابر با ۵۴MB/S در حالت عادی می‌باشد. اما سریعترین هارد SATA در همان حالت سرعت چرخشی برابر با ۷۲۰۰ گردش در دقیقه با نام Hitachi Deskstar ۷K۱۶۰ HDS۷۲۱۶۱۶PL A۳۸۰ را دارا می باشد كه در مقایسه حدودا ۱۱ درصد سریعتر می‌باشد.

مسئله سوم این است كه سازندگان هاردها، فنون جدید را بیشتر به مدل‌های SATA اختصاص داده‌اند. برای مثال تكنیك NCQ یا Native Command Queuing.

NCQ به هارد این توانایی را می‌دهد كه مدیریت فایل‌هایی را كه سیستم خواستار دسترسی به آنهاست را شخصا به عهده بگیرد. بدینوسیله می‌تواند بهترین ترتیب برای دسترسی به اطلاعات را مشخص كند. این مسئله باعث حركات چرخشی كمتری شده، مسیر را كوتاه‌تر می‌كند و باعث حركات كمتر و در عین حال سریعتر هد هارد می‌شود.

سرعت تبادل اطلاعات با استفاده از تكنیك Perpendicular Recording نیز می‌تواند زیاد شود. در این حالت بیتهای اطلاعاتی نه به حالت افق‍ی بلكه به حالت عمودی در هارد تنظیم شده و جای می‌گیرند. به جز چند مدل استثنا می‌توان گفت كه این تكنیك تاكنون در هاردهای ۳/۵ اینچی تنها برای مدل‌های SATA طراحی و ساخته شده است.

● برای كسانی كه به دنبال ارزانی هستند:
۱) ۳ عدد از مناسب‌ترین هاردها: هر چه بیشتر، گرانتر:
مطمئنا در هاردهایی كه فضای زیادی را دارند مثلا تا ۷۵۰ گیگابایت، قیمت نیز بالا می‌باشد. كسانی كه در مورد قیمت زیاد فكر می‌كنند، به همین علت به دنبال هاردهایی با فضای خالی كمتری می‌گردند. یك سری از ارزانترین عرضه‌های بازار، اكنون هاردهایی با ۲۵۰ گیگابایت می‌باشند كه می‌توان گفت به ازای هر گیگابایت ۳۰ سنت گرفته می‌شود. در مقایسه در هاردهای ۷۵۰ گیگابایتی از نوع Seagate Barracuda ۷۲۰۰.۱۰ ST۳۷۵۰۶۴۰AS قیمت هر گیگابایت ۴۵ سنت می‌باشد كه می‌توان به جرات گفت ۵۰ درصد این قیمت اضافه است.

اگر احتیاج به حافظه بالایی دارید، بهتر است كه چند هارد یك مدلی را خریداری كنید، البته به میزانی كه از پورتهای PC بیشتر نشود. این كار، نه تنها از نظر قیمت به صرفه است. بلكه تمامی فواید مربوط به ارتباطات هاردها با یكدیگر را نیز در اختیار شما می‌گذارد:

Raid(Redundant Array of Inexpensiv Disk برای استفاده از فن Raid باید مادربرد شما دارای یك Raid- Controller باشد. البته بیشتر مدل‌های جدید این قابلیت را دارا می‌باشند.

۲) سرعت بالاتر انتقال اطلاعات:
در Raid ۰ كه نام Striping را به خود گرفته است، كامپیوتر در آن واحد به دو یا چند هارد دسترسی پیدا می‌كند. در این میان Raid-Controller عملیات خواندن و یا نوشتن را به قسمتهایی تقسیم كرده و به موازات هم به هاردها می‌فرستد و از آنها می‌گیرد. در بهترین حالت، سرعت انتقال داده یك ارتباط Raid۰ با دو هارد، حدودا دو برابر گشته و با هر هارد اضافی ۵۰ درصد افزایش می یابد. در این میان، تمام فضای موجوددر هاردهای فعال در این كار قابل دسترسند.

ـ بخش منفی‌:
اگر تنها یكی از هاردها از كار بیفتد، تمامی داده‌های ارتباط Raido از میان می‌رود.
ـ امنیت كامل داده‌ها:

در Raid۱ كه نام (Mirroring) را به خود گرفته است. كامپیوتر فایل‌ها را به طور شباهتی در دو هارد ذخیره می‌كند، به گونه‌ای كه در صورت از كار افتادن یكی از هاردها تمامی فایل‌ها به صورت ۱:۱ در هارد دیگر وجود دارند و كپی شده‌اند. نكته منفی: شما تنها از نیمی از كل حافظه موجود در دو هارد می‌توانید استفاده كنید.

۳) با امنیت و به سرعت:
Raid ۵ تركیبی از Raid۰ و Raid۱ می‌باشد و عموما ۳ هارد یكسان را به عنوان مبدا انتخاب می‌كند. در این میان هر هارد، اطلاعات پارتیشن‌های دیگر را در خود ذخیره می‌سازد. در این صورت اگر یكی از هاردها از كار بیفتد، توسط اطلاعات پارتیشنی موجود در هاردهای دیگر بخش اطلاعاتی خراب شده هارد مشكل دار دوباره ساخته می‌شود. سرعت خواندن حدودا نزدیك به ارتباطات Raid۰ می‌باشد. نكته منفی: در هنگام ثبت، سیستم Raid ۵ كندتر از یك هارد می‌باشد چرا كه اطلاعات پارتیشسن‌ها باید به طور مرتب Refresh شوند.

برای همین هم تمامی توانایی ها و فضاهای هاردهای عضو در عملیات سهیم نخواهند بود.

● سه هارد عالی برای تیتر این بخش:
▪ Samsung Spinpoint P۱۲۰ SP۲۵۰۴C
▪ Samsung Spinpoint T۱۳۳HD۴۰۱LJ
▪ Hitachi Destar T۷K۲۵۰HDT۷۲۲۵۲۵DLA۳۸۰
● برای كسانی كه عاشق سرعتند:
▪ چهار مسئله برای سرعت یك هارد مهمند:

سرعت خواندن و نوشتن- میانگین و حداكثر زمان دسترسی بنا به نرم‌افزار و مكان اجرا باید هر مسئله به گونه‌ای جدا و متغیر اندازه‌گیری شود:
در سرعت یك هارد ، سرعت متوالی خواندن و نوشتن كه توسط آن حداقل، میانگین و حداكثر عملكرد فایلها مشخص می‌شوند، بسیار مهم است. برای مثال به حداكثر سرعت تبادل اطلاعات خواندن و نوشتن هنگامی احتیاج پیدا خواهید كرد كه بخواهید فایل‌های ویدیویی و یا موسیقی را Stream كنید. توسط نرخ بالای داده نیز امنیت داده‌ها و بازسازی سیستم كاری آسان و سریع خواهد شد.

هنگامی كه سرعت انتقال خواندن زیادتر باشد، سیستم عامل سریعتر شروع می‌شود و برنامه‌ها نیز سریعتر به اجرا در می‌آیند، البته در صورتی كه هارد، رم یا سی‌پی‌یو جلوی آن را با كارهای دیگر نگیرند. سرعت نوشتن سریعتر، برای مثال عملیات كپی را سرعت می‌بخشد.

میانگین زمان دسترسی اعلام می‌كند، كه در میانگین هدهای نوشتن و خواندن چند میلی ثانیه احتیاج دارند تا بخش مورد نظری از فایل‌ها در هارد را تحت كنترل خود در آورند. یكی از نقشهای مهم میانگین زمان دسترسی برای مثال در عملكردهای مربوط به Search می‌باشد. به همین علت هم بهتر است، برای بانكهای اطلاعاتی بسیار بزرگ، هاردهایی با زمان دسترسی كمتر وارد عمل شوند. حتی هنگامی كه فایل‌هایی را كپی می‌كنید، این میانگین زمان دسترسی، مدت عمل كپی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برای اندازه‌گیری مدت زمان لازم هدهای خواند و نوشتن برای رسیدن از فایل‌های بیرونی به فایل‌های درونی صحبت از حداكثر زمان دسترسی خواهد شد. در صورتی كه حداكثر زمان دسترسی، كم باشد برای مثال كمك بزرگی در هاردهای Fragment شده و پر به شما می‌كند.

● سه عدد از بهترین هارد‌ها بنا به تیتر متن:
۱) Western Digital Raptor X WD۱۵۰۰AHFD
۲) Seagate Barracuda ۷۲۰۰.۱۰ ST۳۷۵۰۶۴۰AS
۳) Hitachi Deskstar ۷K۱۶۰ HDS۷۲۱۶۱۶PLA۳۸۰

● برای گوش‌های حساس: سه عدد از بی‌سروصداترین هاردها
صدای حاصله از یك هارد را با واحدی به نام دسیبل اندازه می‌گیرند. در این میان از دستگاه سنجش فشار وارده بر پوسته هارد كه شرایط موجود در گوش انسان از لحاظ بیولوژی را نیز در نظر می گیرد، استفاده می شود. هاردی كه در گوش انسان قرار است به عنوان آرام و بی صدا تلقی شود، باید در حالت عادی، عددی بیش از ۲۵ دسیبل را نشان ندهد و همچنین در حالت پر كار از ۳۰ دسیبل تجاوز نكند.

علاوه بر دستگاه سنجش فشار وارده بر پوشه هارد از واحدی به نام Sone نیز استفاده می‌شود. این واحد اندازه‌گیری صدایی حالت فاعلی یك صدا را تفسیر می‌كند. باید گفت كه گوش انسان صدایی تا حدود یك Sone را به عنوان آزاردهنده نمی‌شناسد « البته این میزان در انسان‌های مختلف كمی متفاوت است»

● ۳ عدد از بهترین هاردها بنا به تیتر:
۱) Hitachi Deskstar ۷K۱۶۰ HDS۷۲۱۶PLA۳۸۰
۲) Hitachi Deskstar ۷K۸۰ HDS۷۲۸۰۸۰PLA۳۸۰
۳) Westen Digital Caviar SE۱۶ WD۵۰۰۰KS
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 21:8 | | لینک به این مطلب
2007/8/22
چند نکته برای خرید یک هاست
Secret Taboo Topics in the Web Hosting





Having worked inside of the Web hosting industry for a number of years, I have learned that there are some topics that are just too taboo to mention. They are not to be talked about because mainly the marketing teams at any Web host say that it is bad business. You don’t want to tell the truth, because then the Web host down the street might look a little better in the consumers’ eyes.

The Word Unlimited - There is no such thing as unlimited anything in Web hosting. Everything has it’s boundaries and that is something the Web hosting clients must understand. Does your personal computer hold an unlimited amount of data? No. So why would your hosting disk space? If somebody does say they offer unlimited this, that or the other ask them how the support it.

More times than not the good hosts will say, “Well, we have this, this and this on the back end that lets us support this type of unlimited feature”. The bad hosts will say, “Its unlimited! That’s it! If you move fast though we can upgrade you to our super unlimited plan with even more unlimited goodness!”. Don’t laugh, it does happen.

24/7 365 Support - Is there any Web host out there that offers real 24/7 support. Sure, there are a lot out there that do. Customers get this topic confused more so than the Web hosts do. Yes, I am saying it is your fault. Just because you have support 24/7 doesn’t mean you get instant fixes for your problems.

Some problems take longer to fix and address than others do. Changing your domain name will take a shorter amount of time than moving your account to a new server. Just sit back and let the professionals do their job.

99.9 Percent Uptime - There is no doubt that “uptime” is important to all of us. Nobody likes having the Web site that can not be reached. Thinking like a Web hosting marketer - saying 100% uptime sounds like too much of a lie. Let’s make it 99.9% - that’s a more reasonable number. Customers buy into it hook, line and sinker though.

I am telling you that you will never be able to tell the difference between a 99.9% uptime host and a 99.5% uptime host. Just stop trying. Nine times out of ten this is just a marketing term thrown onto the hosting account to build up your confidence in the Web host’s abilities.

Overstuffing Servers with Clients - One of the complaints I hear a lot from Web hosting customers is that they don’t want to be on an over-stuffed server. What does that mean? It means you have a shared hosting account and you are packed onto a server with so many other customers it is hard to get anything done on the Web site. The performance is slow and you don’t have many server resources to work with.

No Web host is going to tell you how many clients they put on a machine, because that would scare you away. The only true way you can see how the hosting account’s performance works is to try it out for yourself - or read options on how well it has worked for other people.

So Why Are These Topics Taboo?

It all comes down to marketing and sales. If Web host number one is saying he’s got 99.9 percent uptime and Web host number two says he has 99.5 percent uptimes - most people would say go with Web host number one. If these numbers were real would you ever notice the difference?

Probably not.

The Web hosting industry has got so caught up in trying to look better than the next guy though it is hard to figure out who is really better than who. There is no overseeing power to check these numbers so you either have to be able to read the fine print pretty well or get caught up in the marketing jargon and sales talk.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:31 | | لینک به این مطلب
2007/8/22
چند نکته برای خرید یک هاست
Secret Taboo Topics in the Web Hosting





Having worked inside of the Web hosting industry for a number of years, I have learned that there are some topics that are just too taboo to mention. They are not to be talked about because mainly the marketing teams at any Web host say that it is bad business. You don’t want to tell the truth, because then the Web host down the street might look a little better in the consumers’ eyes.

The Word Unlimited - There is no such thing as unlimited anything in Web hosting. Everything has it’s boundaries and that is something the Web hosting clients must understand. Does your personal computer hold an unlimited amount of data? No. So why would your hosting disk space? If somebody does say they offer unlimited this, that or the other ask them how the support it.

More times than not the good hosts will say, “Well, we have this, this and this on the back end that lets us support this type of unlimited feature”. The bad hosts will say, “Its unlimited! That’s it! If you move fast though we can upgrade you to our super unlimited plan with even more unlimited goodness!”. Don’t laugh, it does happen.

24/7 365 Support - Is there any Web host out there that offers real 24/7 support. Sure, there are a lot out there that do. Customers get this topic confused more so than the Web hosts do. Yes, I am saying it is your fault. Just because you have support 24/7 doesn’t mean you get instant fixes for your problems.

Some problems take longer to fix and address than others do. Changing your domain name will take a shorter amount of time than moving your account to a new server. Just sit back and let the professionals do their job.

99.9 Percent Uptime - There is no doubt that “uptime” is important to all of us. Nobody likes having the Web site that can not be reached. Thinking like a Web hosting marketer - saying 100% uptime sounds like too much of a lie. Let’s make it 99.9% - that’s a more reasonable number. Customers buy into it hook, line and sinker though.

I am telling you that you will never be able to tell the difference between a 99.9% uptime host and a 99.5% uptime host. Just stop trying. Nine times out of ten this is just a marketing term thrown onto the hosting account to build up your confidence in the Web host’s abilities.

Overstuffing Servers with Clients - One of the complaints I hear a lot from Web hosting customers is that they don’t want to be on an over-stuffed server. What does that mean? It means you have a shared hosting account and you are packed onto a server with so many other customers it is hard to get anything done on the Web site. The performance is slow and you don’t have many server resources to work with.

No Web host is going to tell you how many clients they put on a machine, because that would scare you away. The only true way you can see how the hosting account’s performance works is to try it out for yourself - or read options on how well it has worked for other people.

So Why Are These Topics Taboo?

It all comes down to marketing and sales. If Web host number one is saying he’s got 99.9 percent uptime and Web host number two says he has 99.5 percent uptimes - most people would say go with Web host number one. If these numbers were real would you ever notice the difference?

Probably not.

The Web hosting industry has got so caught up in trying to look better than the next guy though it is hard to figure out who is really better than who. There is no overseeing power to check these numbers so you either have to be able to read the fine print pretty well or get caught up in the marketing jargon and sales talk.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:31 | | لینک به این مطلب
2007/8/22
نصب و راه اندازی یک سیستم بطور کامل با تصویر

Step 1 : Installing the Processor

First, before you take any components out of the packaging, always ensure that you're electrostatically discharged. You can do this by wearing an electrostatic wrist strap (which can be purchased at any electronics store) or just simply touching the metal case of a power supply that's connected to the mains (but not necessarily turned on). If you're not wearing the wrist strap, always discharge yourself from time to time to ensure you're always grounded.

Now that you've earthed yourself, you can safely remove the processor from the box package and inspect to see if there are any defects. Don't worry if you don't see any pins on the processor, it's not a defect. The new LGA775 packaging does not come with any pins.

When handling the processor, always hold the processor by the sides as shown in the pictures below. Do not touch the contact pads as you do not want to soil nor damage them. A dirty contact pad could pose as a reliability or stability issue since it adds unnecessary resistance to the path of the electrical circuits. Though the contact pads look interesting, never touch them as oil and/or perspiration from your fingers could introduce long-term reliability issues (e.g. corrosion).

The Intel Pentium 4 LGA775 processor. On the top metal cover, you should be able to see the processor's speed engraved on the top metal cover. Note that our sample was not a retail part.

Always handle the processor by the sides to prevent damaging or soiling the contact pads below the processor. You can see that there are no pins on this processor.
Next, remove the motherboard from the package and you should see a highly integrated board like the one shown below.

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard.

The LGA775 socket on the motherboard. The pins on the socket are protected by a plastic cover during shipping.
Step 1.5 : Installing the Processor (cont'd)


First, remove the protective cover carefully by prying it off from the sides.

Unlock the lever from the hook on the socket and lift it up as shown.

With the lever fully opened, flip the metal cover open as shown.

You can now see the pins on the socket quite clearly. Do not touch any of those pins with your bare fingers as you may soil or damage them. These pins are very fragile and once damaged, you'll need to send your motherboard back to the manufacturer for repairs.

Follow the two notches on the CPU (as shown by the red circles above) and place it in the socket as shown. It should fit snugly into the space given.

Next, flip the metal cover down to lock the CPU in its position. At this point, the metal cover will not fully close as the processor is now installed in the socket.

With the metal cover in the closed position, flip the lever back to the original position and hook it back to the socket. You may need to use a little bit of force to lock the lever back to the socket.

The processor should be installed in the socket as shown.
Step 2 : Installing the Cooler

Once you've installed the processor successfully, you'll now need to install the cooler. In this guide, we'll be using the cooler bundled in every Intel boxed processor. Since there are not many coolers available that has support for the LGA775 socket yet, we'll just stick to using the one recommended by Intel. Besides, Intel's stringent heatsink design and requirements ensure that its heat dissipating performance matches the processor's thermal design power (TDP). Since the cooler is sufficient in handling the processor's heat output, we'll just use what's provided and save ourselves a few tens of dollars.

Anyway, before installing the cooler, you'll need to know a couple of things about its clip system. Familiarize yourself with it before you install it.

The bundled Intel cooler.

Thermal compound have already been pre-applied on the heatsink. Make sure you remove any protective cover on the thermal compound before installation. Also take extra care not to accidentally damage the compound as you want an interface that makes perfect contact with the processor.

Make sure all the four push-pins on the cooler are opened as shown.

If the push-pin has been locked (or closed), you will not be able to install it to the motherboard. When it's locked, it should look like what is shown in the picture above.

If the push-pin is locked, twist the top of the clip until the arrow is in the direction as shown (arrow pointing inwards). Then, pull the top upwards and the push-pin would then be in the unlocked position.

When the arrow is facing outwards (as shown above), you will not be able to pull the knob upwards. During the installation of the cooler, the arrow should stay in this position.
Step 2.5 : Installing the Cooler (cont'd)


The cooler should come with a handy side clip that allows you to manage your cables properly.

There's also another clip on the opposite side for cable management. You can use either one of them depending on where the fan header is located on the motherboard.

Place the heatsink over the processor and align all the four push-pins to the holes on the motherboard.

Make sure that each of the push-pin is inserted correctly into the hole.

Now, push each of the pins down hard. You should hear a "click" sound when it's properly locked on the motherboard.

You can check the back of the motherboard to see if the push-pins are properly installed. They should all look like this.

New LGA775 coolers now come with a four-pin connector. Plug it into the motherboard's four-pin header labeled as CPU_FAN.

Now that the cooler installation is done (which is one of the more crucial steps), we shall move on to installing the optional north bridge fan.
Optional : Installing Cool-Plus

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard comes with an additional cooler which can be installed on the northbridge's heatsink. Known as Cool-Plus, the purpose of the fan is to keep the northbridge running cool so that the system's reliability can be maintained even when running under extreme conditions. Additionally, with the Cool-Plus installed, one could potentially reach higher overclocking speeds. However, it may add to the overall noise of the system and you may want to skip this if you want a quiet system.

The Gigabyte Cool-Plus is an optional northbridge cooling fan which can be easily installed if needed.

Align the clip on the fan along with the heatsink's fin as shown.

Push the entire fan assembly down until the clips lock itself on the heatsink.

The clip should be latched to the heatsink as shown.

Next, take the fan connector from the Cool-Plus and plug it into the NB_FAN header as shown.

The Cool-Plus fan header installed.
Step 3 : Installing Memory Modules

Next, you should install the memory modules. The motherboard's DIMM slots have been color coded for easy dual-channel configuration. However, do note that motherboard manufacturers have different color coding schemes. Some boards have DIMM colors assigned to each memory channel while others color coded the DIMMs in dual channel memory pairs. Gigabyte chose the latter color coding scheme. As such, you should install your pair of identical memory modules in the same colored DIMM to enable the higher speed dual-channel memory configuration.

Unique only to the Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard, you'll find support for both types of memory, DDR400 and DDR2-533. You can choose to install either one of the memory type, but you CANNOT mix both memory types. In this guide, we'll show you how to install the newer DDR2-533 memory. Since there are only two DIMM slots for DDR2, the process is pretty straightforward. However, before you proceed, always check the manual to see the different types of memory configuration schemes you can use. Or, you can follow the guidelines below :-




The Gigabyte GA-8GPNXP Duo comes with six DIMM slots, two pairs for DDR400 and another pair for DDR2-533 memory.

Note the different locations of the notches for DDR and DDR2 modules. The yellow DIMM slots are for DDR2 memory, quite obviously.

In this DIY guide, we recommend using Kingston's DDR2-533 ValueRAM modules (KVR533D2N4/512).

Similar to installing most memory modules, hold on to the memory module with both your hands and insert it perpendicularly into the slot as shown.

Always ensure that the notch on the module is aligned to the slot as shown. The notch ensures that the memory module can only be inserted in one direction. It will also prevent you from installing the DDR2 module into any of the DDR slots.

Once inserted, press the module down until the clips on both sides are locked vertically as shown.
Optional : Installing the DPS Module

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo comes bundled with an optional power delivery system known as U-Plus DPS. By installing this additional power module, you can increase the maximum power delivery of the motherboard by two-fold (DPS doubles the number of power phases on the motherboard from four to eight). Much power is needed to run modern Pentium 4 processors and with the U-Plus DPS, Gigabyte ensures that the motherboard has excellent compatibility with future processors which may require more power.

Since today's processors are still within the motherboard's power delivery limits, you may choose not to install this additional module. However, if you do, you can significantly reduce the heat dissipation of the motherboard's power MOSFETs as their load will be significantly reduced when the DPS shares the load. In addition, the extra heatpipe and heatsink on the U-Plus DPS will also help to further dissipate heat from the MOSFETs - keeping them cooler for a more reliable operating condition.

The U-Plus DPS module and a retention clip is bundled together with the motherboard.

The U-Plus DPS module should be installed into this orange slot located between the rear I/O deck and the processor.

Insert the module in the orientation as shown in the picture above. Make sure you press the card into the slot fully.

The U-Plus DPS installed. Note the extra heatsink protruding from the module is located just beside the main CPU cooler. You can see here that it borrows air from the CPU fan to cool itself.

Next, install the retention clip as shown.

The retention clip should be hooked down to the slot as shown.
Step 4 : Installing the Power Supply Unit


The Super Flower SF-480T14 power supply unit which supports new Intel Alderwood and Grantsdale platforms.

The Super Flower SF-480T14 power supply unit comes with a large 14cm cooling fan which is not only efficient in cooling the power supply components, but silent as well.

Insert the power supply into the casing with the orientation as shown. Note that some casings would require you to install the power supply unit from the reverse side.

Always make sure that the fan is facing downwards (or facing the motherboard).

The Super Flower SF-480T14 power supply unit comes with a switch that lets you change the speed of its cooling fan by depressing the switch located on the power supply itself. Also, do note the AC power voltage in your area and set it accordingly. Shown above, the switch is set to 230V.

There are four screws locations on the power supply unit. Fasten the power supply unit to the casing as shown.
Step 5 : Installing the Motherboard

Before installing the motherboard into the casing, you'll need to install the rear ATX I/O panel and spacers. Follow the steps outlined below :-

The rear I/O panel on most new casings should be vacant. If there's already one installed, remove it.

The ATX I/O panel should be provided with the motherboard.

If there are required ports covered, you can always remove them by bending the metal covers until they break off.

Install the snap-on rear I/O panel provided with the motherboard. It should be installed from the back as shown. Make sure that the panel is snapped and locked into the casing.

Make sure that the orientation of the panel is installed as shown.

We now need to prepare the case before installing the motherboard. Identify the screw positions on both the motherboard and the casing.

Use the provided spacers as shown here. You'll need nine of these for the GA-8GPNXP Duo motherboard.

Fasten the spacers into the appropriate locations on the casing as identified earlier.
Step 5.5 : Installing the Motherboard (cont'd)


Place the motherboard into the casing in the orientation as shown.

Once you've inserted the motherboard, double check to ensure that the rear I/O panel is properly positioned in the window as shown.

Use these coarse threaded screws to fasten your motherboard to the casing.

Now, fasten the motherboard to the casing. Note, you should always ensure that the spacers installed earlier are aligned to the mounting holes on the motherboard and that every spacer installed are used to fasten the motherboard. Any extra spacers not aligned to any of the mounting holes may cause a short.

The motherboard securely fastened to the casing.
Getting To Know Your Power Supply

Before we move on to the next step, let's take a moment to know what are some of the different connectors found on common power supply units. Not all of the power connectors shown here are found in every modern power supply units. However, we hope that this little tutorial will help beginners understand more about the various types of connectors found with their power supplies and what they are used for.

This is the common 20-pin ATX power connector that is needed to power the motherboard and all of its other components. However, this is NOT what we'll use in this DIY guide as new LGA775-based motherboards will require a different connector.

This is the new 24-pin ATX power connector which is required for new LGA775-based motherboards. This power connector is also compatible with server boards which uses an SSI power connector.

This is the ATX12V power connector that most modern motherboards require. It's used to power most modern high-speed processors and in some rare cases, it's used with AGP Pro ports.

This is the AUX (auxiliary) power connector that some older Pentium 4 motherboards require. It's seldom used in Athlon-based systems. It's used in most high-end server boards, especially dual processor systems.

This is the popular Molex four-pin power connector that's used with most devices such as your optical drives and hard disk drives. It's also used with some high-end graphics cards, Firewire cards and casing fans.

This is the smaller 4-pin power connector that is normally used to power floppy disk drives. It's also used with certain graphics cards, Firewire cards, coolers and the Sound Blaster Audigy 2 ZS Platinum Pro.

This is a recently introduced power connector used specifically only for SATA hard disk drives. Most motherboards provide a converter cable for this power connector, so it's not a compulsory requirement yet. However, it's handy to have it included with the power supply unit.

Certain power supply units will provide fan power connectors such as these. You can see that there are only two wires connected to these four-pin Molex connectors. Use these with casing fans only and do not connect them to other devices such as optical and hard disk drives. This is an optional power connector.
Step 6 : Installing the Power Connectors

In order that your motherboard has power to boot up, you'll need to install two sets of power connectors from your power supply to the motherboard. Locate the ATX and ATX_12V power connectors on your motherboard and follow the procedures below:-

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard comes with a 24-pin power connector. However, Gigabyte has made the board backward compatible with older power supplies which uses the common 20-pin ATX connector.

Since we're using a 24-pin power supply, remove the sticker from the connector.

Insert the 24-pin power connector as shown.

Push the power connector all the way into the socket. The latch (on the opposite side) should lock itself on the connector once it's fully inserted.

Now, do the same with the ATX12V power connector. Note the location of the latches.

Make sure that the plug is fully inserted as shown.
Step 7 : Installing the Hard Disk Drives

In this next step, we'll show you how to connect the SATA hard disk drives to the motherboard. We'll assume that you already know how to physically install a hard disk drive to the casing. It's pretty straightforward, just find the appropriate internal 3.5-inch bays in the casing, insert the hard disk drive, align the screw locations to the ones on the casing, fasten the drive with screws and you're done installing the drive to the casing. Now, on to the more important details about the new SATA connector.

Use these SATA data cables to connect the hard disk drives to the motherboard. Make sure you remove the red cap before installation.

We used Seagate's latest Barracuda 7200.7 SATA hard disk drives in this guide. Two identical 80GB drives will be installed as the system's default storage unit.

Look at the connectors on the hard disk drive's interface board and compare them to the SATA data and power cables. Match the connector shapes on the drive and the cables before plugging them to the hard drive.

Install the hard disk drives into the casing before connecting any of the data and power cables.

Connect the SATA power cables from the power supply to the drives. Use two SATA data cables, one for each of the drives and connect them as shown.

Ensure that the data and power cables are fully plugged into the drive as shown. You should not leave any gaps in between.
Step 7.5 : Installing the Hard Disk Drives (cont'd)

By now, you'll notice that no mention was made about Master and Slave drives. For Serial ATA technology, there's absolutely not a need for any jumper manipulation since each drive is connected to the SATA port from one end to the other. This actually simplified the installation process as users need not worry about Master/Slave conflicts, cable types (40-conductor and 80-conductor) and specific cable orientation. Also, you'll notice that the cable is now much slimmer and this makes cable management simpler, in addition to clearing up more room for greater airflow within the casing. If you don't know yet, SATA provides greater bandwidth of up to 150MB/s while the parallel ATA standard has a maximum data bandwidth of only 133MB/s.

Now, let's continue with the SATA hard disk drive installation. We've connected the data cables to the drives, now let's connect the other end to the motherboard.

Locate the SATA connectors on the motherboard. You should find a total of four SATA connectors and they are all powered by the Intel ICH6R southbridge.

Similar to plugging the cable to the drive, there's only one way to do it.

The notch on the cable's connector should match the connector on the motherboard. Make sure it's fully plugged in.

Plug the SATA data cables into two of the connectors on the motherboard - one for each drive. Leave the other two SATA connectors empty for future upgrades.
Step 8 : Installing the Optical Drive

When you're done installing the hard disk drives, move on to install the optical storage drive. Once again, we'll assume that you already know how to mount a 5.25-inch drive into the casing.

For optical drives, you'll need to ensure that the jumpers are properly set for Master or Slave operation. Since there is only one IDE device in this guide, we'll set the optical drive to operate as a Master device. Note, some drives denote 'MA' as master and 'SL' as slave.

Next, plug the supplied audio cable to the analog audio output connector on the drive. This is a four-pin connector that's usually located beside the jumpers.

Now plug the other end to the motherboard's CD-IN header.

Attach the provided IDE cable to one of the IDE ports on the motherboard. Since only one IDE channel will be used, plug it into the connector labeled 'IDE'. Alternatively, match the color of the connector on the cable and motherboard as shown. Also note the location of the notch as indicated by the red arrows.

Make sure the cable is plugged into the connector as shown here.

Next, plug the other end to the optical drive.

Make sure that the side of the cable with the white strip (in most cases, a red strip) is aligned to the side marked as 'Pin 1' on the drive.

To remove the IDE cable, do not pull the ribbon cable directly. Pull the flap on the connector instead. This will prevent any damage that may likely arise from directly pulling the data cable. A slightly damaged cable may appear to be working but could exhibit symptoms like corrupted data and disc access/burning problems.
We'll skip the installation of a floppy drive, since by now, we would assume most should know how to install one. In fact, the procedure is pretty similar to an optical drive. Most would consider the floppy drive a legacy device and you may choose not to install one. However, in order to install the RAID array as a boot-up drive, you will need a floppy drive installed in the system. You can always connect the floppy drive externally for the purpose of installing Windows. Once that is done, you can safely remove it from the system.
Step 9 : Installing the I/O Brackets

The board comes with two I/O brackets. Install them as follows:-

Before installing any of the brackets, remove two of the rear faceplates from the casing.

First, we'll install the USB 2.0 bracket as shown above.

Install the USB 2.0 bracket into the first slot.

Plug the connector to one of the corresponding USB headers found on the motherboard. You should see two yellow headers marked as F_USB1 and F_USB2. Connect to any one of them.

Finally, we have the USB 2.0 and Firewire bracket. There are two USB 2.0 ports here including a standard six-pin Firewire port and a nine-pin Firewire 800 port.

Install the bracket into the second slot as shown.

Connect the second USB 2.0 plug to the other yellow header as shown.

Connect the purple connector from the bracket to the corresponding purple colored header on the motherboard labeled as F2_1394. This is the connector for the Firewire ports found on the bracket.
Step 10 : Installing the Graphics Card

You're almost done installing your new Pentium 4 system. One of the most critical components that we have yet to install is the graphics card. Here's how you do it.

In this guide, we recommend that you get the Gigabyte GV-NX59128D graphics card which is a PCI Express graphics based on the NVIDIA GeForce PCX 5900 GPU. This is a decently priced graphics card with enough processing performance to play most 3D games.

Before installing the card, remove the corresponding faceplate from the casing.

Insert the card into the slot as shown.

Once the card is fully inserted, you should be able to fasten the PCI Express card's faceplate to the casing with ease.
Step 11 : Connecting the Front Panel Header

You're just moments away from booting the system for the first time. Before you do that, you should connect all the necessary front panel LEDs and switches to the motherboard. Before you begin, look for the front panel header which is normally located on the lower left corner of the motherboard. Consult the motherboard manual if you cannot find it. Here's how you do it.

Unlike most motherboards, the Gigabyte GA-8GPNXP Duo comes with colored front panel headers which make identification and installation very simple. Each front panel connector has been designated with its own set of color, and the polarity of the connectors have also been marked with a '+' sign which obviously indicate that it's a positive polarity.

Most casings would provide a set of connectors labeled as such. For the LED connectors, the colored wire usually indicates a positive polarity.

First, plug the 'Power LED' connector into the header as shown. Note that we've inserted the connector with the colored wire into the header with the '+' mark. If you've connected it the other way around, you won't see the LED light up when the system is powered. In such a case, you may need to remove the connector, flip it around and re-connect it.

Next, connect the power switch as shown. For switches, you need not worry about polarity - any which way will work just fine.

Connect the HDD LED next. This is an indicator lamp for your hard disk drive's activity. Once again, make sure the polarity is correct.

Connect the reset switch as shown.

Finally, you have the speaker connector which goes into the four pin header although effectively, only the two side pins are used to power the speaker. Note that this is not for your multimedia speaker as it does nothing more than beeps to indicate your system's boot status. You can skip this step if you do not want to use it. However, for beginners, we recommend using it as it is used for troubleshooting purposes. Some motherboards have built-in buzzers and as such, the speaker connection is not needed.
Before Powering Up

Before powering up the system, it's helpful to go through and verify whether all the components have been properly installed and that there are no connectors unplugged. You can also tidy up some of the cables in the casing as it will help to improve airflow within that confined space. Here's what the system should look like:-

A look at the rear end of the completed system.

If you've followed all the steps, you should have all these I/O connectivities lined up behind.

The internal portion of the system with all the components and cables. Ensure that all the cables have been properly plugged in and that no cables are obstructing any of the fans.
Here is a checklist of items to perform before powering up:-

Check the AC voltage switch on your power supply before connecting it to the mains. Never assume that the power supply has been set correctly to operate in your local AC voltage. Always double check this item, or you could damage the entire system due to incorrect operating voltage. Once you've done that, connect the power cable from the mains to your power supply. Remember to turn on the power switch on your power supply (if there is one). Users often forget to flip the switch before attempting to power up.

You should have a monitor ready, all connected and turned on. If you have an analog monitor, connect the cable to the VGA connector (the blue connector) on the graphics card. Those with a digital flat panel monitor with DVI support should use an appropriate DVI cable to achieve the best display quality.

Connect your mouse and keyboard to the PS/2 ports located at the rear I/O panel. The mouse connector is colored green while the keyboard connector is colored purple.

If you have speakers, follow the output diagrams and plug them into the provided audio jacks accordingly. There won't be any audio output at your first boot. You'll get proper audio only after Windows and the audio drivers have been installed.

Once you've done all that, press the power switch located on the front panel of the chassis.

The system glowing with life...
Step 12.1 : Configuring The BIOS

Once you've pressed the power switch, the system should boot up and you'll hear the fans spinning, the hard disk starting up and see the power LED light up on the front panel. If you look inside the casing, you'll see blue lights from the Cool-Plus northbridge cooler and the U-Plus DPS module. It will take a short while before you see any display on your monitor screen.

The boot screen tells you the processor speed, the amount of memory you have installed in your system and the various storage devices installed in the system.

Intel's built-in RAID screen will appear showing you two of the drives connected to the system. However, they are only single devices and have not been configured as a RAID volume yet. We'll show you how to do it in a while.

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard also comes with a GigaRAID controller that offers support for another four IDE drives. Since we did not connect any drives to this controller, no devices were detected. We'll disable this controller in the BIOS as we won't be using it here.
The boot screen above tells you that you have a Pentium 4 processor running at 3.60GHz installed and 1,048,576KB of installed memory. One Gigabyte is equivalent to 1,024MB and one Megabyte is equivalent to 1,024KB. Therefore, 1,024 multiplied by 1,024 should give you the exact amount of memory shown on the boot screen. Also, you can tell that the system has detected that dual-channel DDR memory was enabled - which means that you have installed the memory in the right configuration.

Now, press the DEL (Delete) key immediately to go into the BIOS configuration menu. You should see the main BIOS selection menu.

The BIOS setup main menu.
At all times, use the arrow keys (Up, Down, Left and Right) to navigate between the items and using the ENTER key to select the item. Other keys include ESC (Escape) which lets you exit the current setup page to go back into the main meu, PgUp (Page Up) to increase numeric value (or change selection) and PgDn (Page Down) to decrease numeric value (or change back to previous selection). The controls in the BIOS screen are pretty standard although we would advise you check the manual to find out more about the control keys as it varies from board to board.

Press ENTER to go into the first option (Standard CMOS Features).

Standard CMOS Features menu.
In this screen, you should adjust the date and time. You can leave the other items as default. If you do not have a floppy drive installed, you should 'Disable' it in the 'Drive A' field. However, we recommend that you install a floppy disk drive so that Windows XP can be installed directly with Intel's RAID driver through a floppy disk.

Once you're done with the configuration, press ESC to go back to the main menu.
Step 12.2 : Configuring The BIOS

Next, go to the Advanced BIOS Features sub-menu.

Advanced BIOS Features.
In this section, there are a few things you should configure. Let's look at the second to fourth items first. The First Boot Device is usually the device that you want the system to start its boot-up process. In this example, the floppy drive would be accessed first if there's a floppy disk inserted. If you do not have a floppy drive, it will carry on to the second boot device and so on until it finds a device that it can load the operating system. If it finds nothing, the system will simply hang. We recommend the above setup as a start.

The rest of the items in this menu should be set as shown. Password Check is a password lock which you can define to prevent unauthorized usage. By default, it's disabled. If you want to enable it, there are two different settings to this item, 'System' and 'Setup'. The 'System' password check setting will require the user to enter a password whenever you boot the system or if you want to access the BIOS setup menu. The 'Setup' password check setting will only ask for a password if you want to enter the BIOS setup menu but will allow the user to boot without any password.

CPU Hyper-Threading should be enabled if you want to take advantage of this performance enhancing technology. By enabling Hyper-Threading here, the Windows XP operating system will see your system with two logical processors instead of one. This allows the operating system to issue multi-threaded commands to the two logical processors simultaneously. By doing so, commands would be executed faster (in parallel) and consequently result in increased processing speed. However, you'll need to use at least Windows 2000 Professional or Windows XP Home Edition to take advantage of this technology. Older operating systems like Windows 98 or Me will not see the second logical processor and there won't be any performance gains even if it's enabled here.

Finally, set Limit CPUID Max. to 3 to disabled if you're using Windows XP. If you're using an older operating system like Windows NT 4, enable this option.

Now, go back to the Hard Disk Boot Priority option. In this sub-option, you'll find a list of hard disk drives installed in your system. Since we have installed two hard disk drives, you should see only two drives listed here. When you have more drives installed, you'll see a longer list here and you can choose which drives you want to boot first. In a way, you can make use of this feature to have multiple boot drives.

You'll see the two hard disk drives we've installed earlier in this menu. Since we have not configured them into a RAID array, they are listed here as individual drives. Ignore this for the moment.
Let's move on to other menus.
Step 12.3 : Configuring the BIOS

Go to the next Integrated Peripherals sub-menu. You'll see the menu as shown below:-

The Integrated Peripherals sub-menu.
Let's run through some of the more important terms here.

On-Chip Primary PCI IDE - Enable this option to turn on the chipset's IDE channel. The Intel ICH6R comes with only a single IDE channel and you'll have to enable this if you want your optical drive to work. We installed the optical drive to the southbridge's IDE controller, remember?

SATA RAID/AHCI Mode - By default, RAID is enabled. Use this option as we'll be configuring the two SATA drives into a RAID array for better performance.

USB Controller and USB 2.0 Controller - Enable these options if you want to use the USB ports found on the motherboard.

USB Keyboard Support and USB Mouse Support - Enable these options only if you've installed USB-based keyboard and mouse. If these are disabled, you will not be able to use the keyboard and mouse in pure DOS and BIOS modes.

Azalia Codec - Enable this option if you want to use the on-board Intel High-Definition Audio feature.

Onboard H/W 1394 - This option will enable the built-in IEEE 1394b (Firewire 800) controller.

Onboard H/W GigaRAID - This option will allow you to enable or disable the additional GigaRAID controller. Since we did not install any hard disk drives to the GigaRAID's IDE ports, we'll disable this feature.

Onboard H/W LAN1 - This will enable or disable the Marvell 8001 PCI-based Gigabit LAN controller.

Onboard H/W LAN2 - This will enable or disable the Broadcom 5751 PCI Express Gigabit LAN controller.

Now, scroll down further and you'll see more options. The following are legacy ports which you can leave enabled by default or disabled if you have no use for them. We like to set them in the following manner:-

Configure your legacy ports as shown.
Step 12.4 : Configuring the BIOS

The next Power Management Setup sub-menu lets you configure how you want your system to power up and power down. Leave them as default unless you have very specific requirements for your system.

The Power Management Setup sub-menu.
The next PnP/PCI Configuration sub-menu lets you assign IRQ to specific PCI slots. Leave them at default options. Do not change the IRQ assingments unless you really know what they do. Most of the time, Windows should have no problems handling these and you should rarely encounter IRQ conflicts. You'll also notice two options here as the board supports only two PCI slots. PCI Express does not require IRQ assignments.

The PnP/PCI Configuration sub-menu.
The PC Health Status sub-menu shows you your system's hardware status including voltages, fan speed and temperatures. There are several options available here. You can always set limits to temperatures and fan speeds such that if they exceed the pre-determined limit, a warning will sound through the casing's speaker.

The PC Health Status sub-menu.
CPU Smart FAN Control allows the BIOS to dynamically adjust the fan speed according to the processor's operating temperature. When the CPU temperature is below 40 degrees Celcius, the fan will stop running, hence enabling a silent operation. Between 40 to 65 degrees Celcius, the fan's speed will increase linearly until it reaches over 65 degrees when it will operate at full speed. However, you'll need to define the number of pins on your fan if you want this feature working. The Intel cooler which we've used in this guide uses a four-pin connector. Thus, make sure you set the CPU FAN PIN Type to '4 PIN'.
Step 12.5 : Configuring the BIOS

Caution : The following BIOS configuration should only be done if you're an advanced user. If not done properly, you may experience system instability and could even damage your components. Proceed with this section at your own risk.

Next, you have the MB Intelligent Tweaker (M.I.T.) sub-menu. In this section, you can overclock your processor and other components to achieve higher performance. Once again, do this at your own risk as you may damage your components if your settings are too extreme.

The MB Intelligent Tweaker (M.I.T.) sub-menu.

CPU Host Clock Ratio - This item appears only if you have a multiplier unlocked processor. The Pentium 4 560 processor is clocked at 3.6GHz and this means that its multiplier is set at 18x. Simply means, the clock frequency of the processor will run at 18 times of the system's bus speed. In this case, the bus speed is 200MHz. All Pentium 4 processors have their ratio locked, and you cannot change this option.

C.I.A. 2 - Known as CPU Intelligent Accelerator 2, it dynamically overclocks your processor according to the system load. Through this method, it ensures that your components do not run at high clock speeds most of the time, thus, the components are kept running cool while its lifespan would be prolonged further. As a start, we advise that you keep the option disabled until you're comfortable enough to overclock the system. The Cruise option overclocks the processor by an average of 5% while Full Thrust overclocks by an average of about 17%. Check the manual for the full disclosure of each option.


The C.I.A. 2 options.

CPU Host Frequency (MHz) - The only way to overclock your processor is by increasing the system host frequency. If you change the value to 201MHz, your CPU will now run at 18x201=3618MHz. Do note that if you set a value that's too high, it will affect the other peripherals in your system. Most notably, SATA devices do not have good tolerance against high host frequency. Therefore, overclock at your own risk if you're using SATA drives as data corruption (and hardware failure) would likely occur.

Memory Frequency - You can set it to Auto to allow the BIOS to detect your memory module's speed. In this case, you can see that the BIOS has correctly detected the speed as 533MHz.

DIMM OverVoltage Control - This option allows you to increase the voltage of your memory. Do this only if you're overclocking the memory or tightening its timings. You can add up to 0.3V to the original DDR voltage at 2.5V or DDR2 voltage at 1.8V.

PCI-E OverVoltage Control - Similar to the DIMM OverVoltage option, you can add up to 0.3V to the default PCI Express running voltage.

CPU Voltage Control - When overclocking the CPU's frequency, it helps if you increase the CPU voltage. You can increase it in small 0.0125V steps and the highest you can set is 1.6000V. At maximum voltage setting, we recommend that you monitor the CPU's temperature closely.

Once you're done with the BIOS configuration, select the Save & Exit Setup at the BIOS main menu screen and allow the system to reboot.

Remember to save your settings before you exit the BIOS setup.
Step 13 : Configuring the SATA RAID Volume

What is RAID? RAID or better known as Redundant Array of Independent Disks, is a method where two or more hard disk drives are combined to form one logical unit. Basically, RAID provides better performance and also data fault tolerance. Performance is achieved through the use of two drives to simultaneously read and write data. As the saying goes, two heads are better than one, and so, two drives doing the same task would result in better performance. Fault tolerance, on the other hand, is achieved by using the other hard disk drive to mirror the contents of the first drive. In other words, you'll always have a backup copy of your data in another drive. If any one of the drive fails, the working copy will take over and your system will continue to run as if nothing happened.

There are basically two levels of RAID achievable by the Intel ICH6R southbridge, RAID 0 (striping) and RAID 1 (mirroring).

In RAID 0, or striping, two drives are used to store and access data simultaneously. In other words, a particular file would have parts of it stored in one and the rest in the other drive. As both drives are used to access the file simultaneously, you can expect the I/O performance to increase. In addition, you'll also see your array's capacity doubled (if you have two identical drives). For example, if you installed two 80GB drives, you'll have a total of 160GB in the array. If however, you have one 60GB and one 80GB drive configured for RAID 0, the capacity will be determined by the drive with the lowest capacity, in which case, you'll get only 120GB. The only drawback with RAID 0 is the lack of fault tolerance. If any drive fails, it will affect the entire array and you will lose all your data even if the other drive is still working.

In RAID 1, or mirroring, data written to one drive will be duplicated (or mirrored) on the other drive. If one drive fails, the other drive will continue to function and the system will not crash. However, one of the drive is always used for redundancy and as such, the capacity of the array is equal to the capacity of the smallest drive used in the array. For example, if you have a 60GB and a 40GB drive configured for RAID 1, the resulting capacity of the array would only be 40GB. Ideally, we recommend drives with identical capacities so that none of the extra storage space are wasted.

Now that you know what's RAID, let's carry on with the configuration. In the following steps, we'll teach you how to build a RAID 0 array. You can always follow the same steps to build a RAID 1 array if you want to go for data redundancy rather than performance.

Now, let the system reboot until you see the Intel RAID drive detection. Press CTRL-I to enter the RAID configuration utility.

Follow the steps below :-

You can see here that no RAID volumes have been defined. Select the first 'Create RAID Volume' option and press Enter.

Now, type the name of your RAID volume. Once you're done, press Enter and go to the next option. Leave the 'RAID Level' option to RAID 0. Press Enter again.

Next, select the RAID 0 stripe size. Use the 'up' and 'down' arrow keys to select which value you want. We recommend that you select 64KB for general purpose usage.
Chunk size or stripe size is the size of the smallest block defined by the RAID controller. A smaller chunk size would result in smaller bits of files stored in each of the drives. If you anticipate storing files with file sizes in the range of 1KB to 16KB, a small stripe size may help you reduce disk usage. If you have large files (such as video or audio files), larger stripe sizes will help you increase access performance. This is just a simple scenario for illustration purposes although in real-life usage, it can get quite complex. Performance won't vary a lot with chunk sizes especially if you're using it in an environment with varied file sizes. Always go for something in between for a better balance, therefore, we recommend using a 64KB chunk size in your striped array.

Now, press Enter to create the new RAID 0 volume.

Press 'Y' to create the volume.

The RAID volume has now been created. Select the Exit option to reboot.

The RAID volume is now shown in the BIOS under the 'Hard Disk Boot Priority' option.
Step 14.1 : Setting Up Windows

Before you begin installing Windows, you'll first need to prepare a floppy disk containing the drivers for the Intel ICH6R RAID controller. There are two ways to do this :-

1. Create the driver disk directly from the CD provided with the Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard. Insert the driver CD into your CD-ROM drive and an empty floppy disk into the floppy drive and go to command prompt. Change the drive letter to the CD-ROM drive (usually D and type 'cd BootDrv' followed by 'menu'. Select the option 'Intel Application Accelerator 4.0' and wait for it to copy the files into the floppy disk, or,

2. Download the Intel Application Accelerator floppy configuration utility directly from Intel's website. Execute the file and follow the on-screen instructions.

Next, insert the Microsoft Windows XP setup CD into the optical drive and boot the system. It should boot from the CD. Follow the steps below:-

The Windows Setup screen. At the beginning of this stage, it will prompt you to press F6 to load additional storage drivers. Quickly press the F6 key and wait.

After pressing F6 and waiting for a few minutes, you'll get to this screen where it will ask you to specify additional mass storage drivers. Press the 'S' key now.

It will now ask you to insert the drivers which you have copied to your floppy disk earlier. Now, put the floppy disk into your floppy drive and press the ENTER key.

Windows Setup will read the floppy and identify the drivers found in the disk. Select the 'Intel 82801FR SATA RAID Controller'.

Once the driver is loaded (shown above), press the ESC key to continue with the setup process but leave the floppy disk inside the drive. Windows will continue to load the necessary files for the setup to continue.

You'll reach this screen when setup is ready to continue the installation process. Now, press the ENTER key to set up Windows XP.
Step 14.2 : Setting Up Windows

Continue the Windows setup process as shown below.

You'll now see the End-User License Agreement screen as shown above. You have to press the F8 key to agree to the terms set out here. Pressing ESC will stop the installation process and you'll need to restart the Windows installation process all over again. If you wish to read the agreement, press the Page Down key to scroll the document.

In the next screen, Windows would have detected the RAID volume and it should be shown as an unpartitioned drive with about 160GB of capacity. Select this drive and press the ENTER key to install Windows into this drive. If you wish to partition this drive, you can always press C and follow the instructions that follow.

You're now asked to format the single partition you've selected previously. Choose the first option if you want to make a quick format. The second option will also format the partition but it takes a much longer time as it totally formats the drive and verifies for any errors. We suggest that you choose the second option to ensure that the drives are working properly. The formatting process will take a very long time (sometimes exceeding an hour), so be very patient.

Once formatting has completed, setup will begin copying files to the hard disk drive. Wait for it to complete. This should take less than 10 minutes.

Once copying has completed, setup will reboot the system. You can now remove the floppy disk from the drive. Do not remove the Windows setup CD yet.

Your system will reboot and continue to load the next step of Windows setup from the files it has copied to your drive earlier.
Step 14.3 : Setting Up Windows

Once Windows setup has fully booted, you'll see a graphical installation screen as shown below. Continue with the following steps:-

At this stage, Windows is pretty much doing its own thing, such as detecting your system's devices and installing its appropriate drivers. Just wait and read the messages that comes on the screen every minute or so.

Windows will now ask you to select your regional and language options. By default, language is set to English and keyboard layout is based on the US format. Click the Next button if you do not want to change any of these.

Next, you'll be asked to personalize the software with your name and organization. Type your own name here.

Windows will now ask you to enter the unique product key. The product key is usually found at the back of the CD cover. Type the key in the boxes provided. Do not share this key with anyone and keep it safe with you.

Now, enter your computer's name. This name will appear in the Windows network if you're connected to one. Also, type in your administrator password. If you're the only one using this PC, you can leave the fields blank.

Enter the date, time and the time zone.
Step 14.4 : Setting Up Windows


Windows will now prompt you to setup your network. This network is actually part of the Firewire controller and not the Ethernet controllers built into the board. The two network controllers on this particular board are actually foreign to Windows and they should not have been detected at this point. Just select the 'Typical settings' option and press the Next button to move on.

Enter your workgroup name in the box as shown. If you're in a network with a domain controller, select the second option below. If it's a standalone PC, select the first option, enter a workgroup name and click the Next button to continue.

Setup will then continue to copy files to your boot drive and will reboot when it's done.

After rebooting, you will see this dialog box. Just press the OK button to let Windows adjust your screen resolution.

After adjusting, you'll see another dialog box like this. Just click the OK button to continue.

This is the last phase of Windows setup. Windows will now ask you a few questions to continue configuring the PC. Normally, Windows will ask information pertaining to your network. Since the Ethernet controllers have not yet been set up, Windows will skip all of that.

It will now ask you for a list of users that will be accessing this computer. Type your name in the first field, and the names of other users (if there's any).
Step 15.1 : Installing Drivers and Software

In this final step, we'll show you how to install the appropriate drivers and software into Windows. Follow the steps as outlined in below and the next few pages.

When you're booted to Windows for the first time, you can check your system's status by right-clicking your mouse button on the 'My Computer' icon and choose the 'Properties' option from the pop-up selection menu.

You'll see the system's properties as shown above. Looks like everything's in order. Now, click the 'Hardware' tab above.

Then, click the 'Device Manager' button as shown above. You'll see a list of devices with a yellow question mark attached to them. These are some of the devices that Windows did not install or detect during the installation process. You'll have to install the drivers to enable and use these devices in Windows.

Insert the Gigabyte's driver CD. It should auto-launch and detect the components in your system.

You can see here that it has detected all the devices that hasn't yet been installed into the system. Click the button 'Xpress Install' to begin installing all the necessary drivers. This process is automatic and almost seamless.
Step 15.2 : Installing Drivers and Software


The Xpress Install program will auto-reboot your system twice during the installation process. After each reboot, it will automatically continue the installation process, as shown above.

Some drivers are too new and have not yet been verified by Microsoft. This is why you'll see a dialog box (like the above) pop-up during one of the driver's installation. Click 'Continue Anyway' to allow the utility to install the driver.

After completing all driver installation and rebooting your system, go back to the Device Manager window and you'll see that almost all of the devices have been properly installed with a working driver (no more yellow question mark icons except for the video controller). You're still missing the video driver. Grab the driver CD from your graphics card's package and insert it into your optical drive.

The CD will auto-launch an installation program as shown above. Click 'Install DirectX 9' first. This will install the latest DirectX 9 3D graphics API.

Click 'I accept the agreement' radio button and click the 'Next' button to continue.

The installation program will copy files into your system and it should take about one to two minutes to complete. After completion, it will prompt you to reboot your system. Reboot to have the update take effect.
Step 15.3 : Installing Drivers and Software


Relaunch the graphics driver CD by re-inserting it into your optical drive. Now select the 'Install Display Driver' option to install NVIDIA's graphics driver. You'll see the above screen, just wait until it completes.

Once installation has completed, restart your system. Choose the first option and click the 'Finish' button.

After rebooting, right-click your mouse button anywhere on your desktop and choose 'Properties' from the pop-up menu. You'll see the 'Display Properties' dialog box as shown above. Click the 'Settings' tab above to get to this screen. In this screen, you can select your screen's resolution and the color depth. Set your screen's resolution to the maximum resolution of your monitor (check the monitor's specifications if you're unclear). Also, select the 'Highest' color quality. Next, click the 'Advanced' button to see more options.

The NVIDIA graphics driver will display some of your system's information, including those related to your graphics card. You can see here that the graphics card is equipped with 128MB of memory and it's using driver version 6.14.10.6085 (or easier known as 60.85).

The nView Display Mode lets you control your dual monitor options, whether they are in 'Clone' or 'Span' modes. This option works only if you have a secondary display plugged to the graphics card.
Step 15.4 : Installing Drivers and Software


The Performance & Quality option allows you to tweak your 3D gaming's performance and graphics render quality by tweaking options like antialiasing, anisotropic filtering, vertical sync, etc.

You can check your graphics card's temperature by selecting the Temperature Settings option.

NVRotate is a useful option for those with LCD screens that could rotate. By rotating your screen, you can change your view from landscape to portrait.
Now that you're more or less familiar with the graphics driver, let's go back to Device Manager to check if we have everything installed.

Go back to the Device Manager one last time to check if everything has been installed. Everything's looking really good here.

Now, right click on the task bar, select the 'Task Manager' option and click the 'Performance' tab on top. You'll see that you have two logical processors running in parallel here. This shows that Hyper-Threading is running and enabled on the Pentium 4 processor.
Step 15.5 : Installing Drivers and Software


Before you start installing any applications, it's helpful to update your Windows software by selecting the Windows Update option in your Start menu.

When you start Windows Update for the first time, you'll be given a security warning. This warning is given by default if a website wants to install a program into your system. As the codes have been authenticated, you can safely proceed to install this program. Click the 'Yes' button to proceed.

Once the Windows Update application has been installed, you can the proceed to scan for new updates to your operating system.

Windows Update should have detected quite a lot of items that you can update. All of the critical updates and service packs should have been added automatically. Choose the driver updates option and add any new drivers detected for your system. This should keep your system drivers as updated as possible. Note that some updates may need to be installed alone. As such, after rebooting the system, run Windows Update again to continue installing other updates. You may need to do this a few times until you've exhausted all critical updates. Also note that some newer updates will only be detected after the installation of older updates. Thus, don't assume that the entire installation process has completed once you're done with it. Always re-run Windows Update to check again.

After selecting your updates, select 'Review and install updates' and then click the 'Install Now' button.
You're now done installing your system and you can proceed to install other software and games into your new computer. This pretty much concludes the DIY guide and we hope that you've managed to reach this final step without any hitches or problems. If you have questions with respect to this DIY guide, don't hesitate to post your queries in our Hardware Clinic [URL="http://forums.hardwarezone.com/"]forum[/URL] or the feedback link below.

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:10 | | لینک به این مطلب
2007/8/22
انواع بوقهای Bios در هنگام روشن کردن سیستم
وقتي يك كامپيوتر روشن ميشود و آماده براي بالا آمدن ميشود و يا وقتي كامپيوتر reset ميشود BIOS سيستم شما با عملكردي به نام POST به تست كردن سخت افزار سيستم شما ميپردازد تا از درستي اتصال انواع device ها مطلع شود .
در اينصورت اگر سيستم با مشكلي مواجه شود POST براي BIOS پيغام خطا ميفرستد اينكه مثلا كارت گرافیكي شما با مشكل مواجه است مثلا از جاي خودش تكان خورده يا اينكه ram شما با مشكل مواجه شده است بيپ يا همون بوق هايي متداول ارسال ميكند و شما را از ان مطلع ميكند بنا بر اين بهتر است با اينگونه بوق ها اشنا بشويم تا در صورت هر گونه عيبي خودمان در صورت امكان رفع اشكال كنيم .
البته همانطور كه گفتم BIOS هاي سيستم از شركت هاي مختلفي توليد ميشود كه من در اينجا از دو شركت AMI:American Megatrends International و Phoenix ذكر ميكنم .

AMI Beep Codes

يك بوق : اشكال از DRAM ميباشد . بنابراين مشكلي در حافظه سيستم به وجود امده و يا motherboard.
دو بوق: حافظه فاقد تعادل است . تساوي گردش در حافظه به درستي كار نميكند .
سه بوق: 64 كيلو بايت مورد نياز براي شروع و راه اندازي سيستم در دسترس نيست كه اين هم به RAM بر ميگردد .
چهار بوق : تايمر سيستم شما با مشكل مواجه شده است كه مانع از درستي همزمان عملكرد motherboard ميشود .
پنج بوق : CPU با مشکل مواجه است .
شش بوق: وروديه A20/Keyboard كنترلر ان با مشكل مواجه است IC كنترل كننده keyBoard با مشكل مواجه شده است و مانع از وروديه A20 براي سوييچ كردن پردازنده ميشود .
هفت بوق : حافظه مجازي Virtual با مشكل مواجه است
هشت بوق : حافظه كارت ويدئو مشكل دارد BIOS نميتواند بر روي فريم هاي بافر كارت ويدئو بنويسد .
نه بوق : ROM شما مشكل دارد. چيپ BIOS ROM روي motherboard دچار خطا است .
ده بوق : CMOS هم مشكل دارد . سعني يه چيزي روي motherboard مانه از فعل و انفعال با CMOS ميشود .
يازده بوق : كش در level 2 حافظه غش كرده .
يك بوق بلند و دو بوق كوتاه : سيستم ويدئويي مشكل داره
يك بوق بلند سه بوق كوتاه : بازهم خطا در مورد 64 k ميباشد .
يك بوق بلند هشت بوق كوتاه : عملگر تست كردن خطا داره .
بوق مداوم : يا اشكال از RAM يا از ويدئو .

Phoenix Beep Codes

اين شركت از بوق هاي دنباله دار استفاده ميكند من براي مشخص كردن فاصله بوق ها از خط تيره - استفاده ميكنم يعني يك توقف و ادامه يعني 1-2-3 يعني اول يك بوق بعد دو بوق بعد هم سه بوق . ويرايش چهارم به پايين اين محصول از سه بوق و از ورژن چهار به بالا از چهار بوق استفاده ميكند .
ورژن چهار :
1-1-1-3 يا 1-1-2-1 : CPU/motherboard مشكل دارد
1-1-2-3 يا 1-1-3-1 يا 1-1-3-2 يا 1-1-3-3: motherboard مشكل داره يا يكي از اجزا
1-1-3-2 يا 1-1-3-3 يا 1-1-3-4 : اشكال از حافظه 64K
1-1-4-1 : كش در level 2 مشكل داره .
1-1-4-3 : اشكال از پورت I/O .
1-2-1-1 : مديريت پاور power management
1-2-1-2 يا 1-2-1-3 : motherboard
1-2-2-1 كيبورد و 1-2-2-3 : BIOS ROM
1-2-3-1 : System timer
1-2-3-3 : DMA
1-2-4-1: IRQ

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 10:54 | | لینک به این مطلب
2007/8/21
با vpn آشنا شوي
همزمان با عمومیت یافتن اینترنت، اغلب سازمانها و موسسات ضرورت توسعه شبکه اختصاصی خود را به درستی احساس کردند. در ابتدا شبکه های اینترا نت مطرح گردیدند. این نوع شبکه بصورت کاملاً اختصاصی بوده و کارمندان یک سازمان با استفاده از رمز عبور تعریف شده، قادر به ورود به شبکه و استفاده از منابع موجود می باشند. ولی اخیراً، موسسات و سازمانها با توجه به مطرح شدن خواسته های جدید (کارمندان از راه دور، ادارات از راه دور) اقدام به ایجاد شبکه های اختصاصی مجازی Virtual Private Network نموده اند. یک VPN ، شبکه ای اختصاصی بوده که از اینترنت برای ارتباط با سایت های از راه دور و ارتباط کاربران با یکدیگر استفاده می نماید. این نوع شبکه ها بجای استفاده از خطوط واقعی نظیر خطوط Leased ، از یک ارتباط مجازی به کمک اینترنت برای ایجاد شبکه اختصاصی استفاده می کنند.

ـ دو نوع شبکه VPN وجود دارد:

۱) دستیابی از راه دور (Remote-Access)
در شبکه های فوق از مدل ارتباطی User-to-LAN (ارتباط کاربر به یک شبکه محلی) استفاده می گردد. سازمانهائی که از مدل فوق استفاده می نمایند، بدنبال ایجاد تسهیلات لازم برای ارتباط پرسنل (عموما کاربران از راه دور که در هر مکانی می توانند حضور داشته باشند) به شبکه سازمان می باشند.

۲) سایت به سایت (Site-to-Site)
در مدل فوق یک سازمان با توجه به سیاست های موجود، قادر به اتصال چندین سایت ثابت از طریق اینترنت است.
استفاده از VPN برای یک سازمان دارای مزایای متعددی نظیر: گسترش محدوه جغرافیائی ارتباطی، بهبود وضعیت امنیت، کاهش هزینه های عملیاتی در مقایسه با روش های سنتی WAN، کاهش زمان ارسال و حمل اطلاعات برای کاربران از راه دور و در نتیجه بهبود بهره وری می باشد.

● امنیت VPN
شبکه های VPN بمنظور تامین امنیت داده ها و ارتباطات، از روش های متعددی استفاده می نمایند:

▪ فایروال
فایروال یک دیواره مجازی بین شبکه اختصای یک سازمان و اینترنت ایجاد می نماید. با استفاده از فایروال می توان عملیات متفاوتی را در جهت اعمال سیاست های امنیتی سازمان انجام داد. ایجاد محدودیت در تعداد پورت های فعال، ایجاد محدودیت در رابطه با پروتکل های خاص، ایجاد محدودیت در نوع بسته های اطلاعاتی و ... نمونه هائی از عملیاتی است که می توان با استفاده از یک فایروال انجام داد.

▪ رمزنگاری
فرآیندی است که با استفاده از آن، کامپیوتر مبداء اطلاعات را رمزشده برای کامپیوتر دیگر ارسال می نماید. سایر کامپیوترهای مجاز، قادر به رمزگشائی اطلاعات ارسالی خواهند بود. بدین ترتیب پس از ارسال اطلاعات توسط فرستنده، دریافت کنندگان قبل از استفاده از اطلاعات می بایست اقدام به رمزگشائی اطلاعات ارسال شده نمایند.

▪ IPSec
پروتکل Internet Protocol Security یکی از امکانات موجود برای ایجاد امنیت در ارسال و دریافت اطلاعات می باشد. قابلیت روش فوق در مقایسه با الگوریتم های رمزنگاری به مراتب بیشتر است.

▪ سرویس دهنده AAA
سرویس دهندگان (Authentication, Authorization, Accounting) بمنظور ایجاد امنیت بالا در محیط های VPN از نوع "دستیابی از راه دور" استفاده می گردند. زمانیکه کاربران با استفاده از خط تلفن به سیستم متصل می گردند، سرویس دهنده AAA درخواست آنها را اخذ و عملیات زیر را انجام خواهد داد:
ـ شما چه کسی هستید؟ ( تایید ، Authentication )
ـ شما مجاز به انجام چه کاری هستید؟ ( مجوز ، Authorization )
ـ چه کارهائی را انجام داده اید؟ ( حسابداری ، Accounting )
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 22:36 | | لینک به این مطلب
2007/8/21
Nmap چیست؟
Nmap مخفف Network Mapper میباشد و یک نرم افزار کاربردی برای جستجوی شبکه یا ممیزی امنیتی شبکه به شمار میاید. این نرم افزار طوری طراحی شده که شبکه های بزرگ را به سرعت اسکن کند، اگر چه می تواند بر روی سیستم های تنها نیز بخوبی کار کند. Nmap از ip packet های خام بصورت منحصر بفرد استفاده می کند تا تعیین کند چه رایانه هایی (hosts) بر روی شبکه در دسترس می باشند، چه سرویسهایی (ports) ارائه می کنند، چه سیستم عاملهایی (بهمراه نسخهٔ سیستم عامل) بر روی آنها در حال اجرا می باشد، چه نوع packet filter ها / فایروالهایی مورد استفاده قرار گرفته و چندین پارامتر دیگر. Nmap بر روی اکثر رایانه ها، هم گرافیکی و هم کنسول ها قابل استفاده است. Nmap یک نرم افزار مجانی است که به همراه کدهای آن تحت واژهٔ GNU GPL در دسترس می باشد.

● ویژگیهای Nmap
▪ انعطاف پذیری
از چندین تکنیک پیشرفته برای استخراج نقشهٔ شبکه استفاده می کند که این نقشه از IP filter ها، فایروالها، مسیریابها و دیگر موانع تشکیل شده است. این نقشه همچنین شامل بسیاری از پورتهای اسکن شده ( هم TCP و هم UDP)، تشخیص سیستم عامل، ping sweep ها و عوامل دیگر می باشد.

▪ قدرتمندی
از Nmap جهت اسکن کردن شبکه های بسیار بزرگ به معنی واقعی کلمه، یعنی صدها هزار از ماشین، استفاده شده است.

▪ قابلیت حمل
بر روی اکثر سیستم عاملها استفاده می شود و از آن پشتیبانی می کنند. این سیستم عاملها شامل Linux ، Open/Free/Net BSD ، Solaris ، IRIX ، Mac OS ، HP-UX ، Sun OS و غیره می باشد.

▪ سادگی
در ضمن اینکه Nmap یک مجموعه از خصوصیات پیشرفته را برای کاربران توانمند ارئه می دهد، شما می توانید استفاده از آن را با دستور “nmap –O –sS targethost” آغاز نمایید. هم نسخه های command line و هم نسخه های گرافیکی (GUI) بر اساس نیاز شما در دسترس می باشد. نسخهٔ باینری نیز برای برای کسانی که مایل به کامپایل کردن کدهای Nmap نیستند موجود می باشد.

▪ رایگان
هدف اولیه از پروژهٔ Nmap جهت کمک به امن کردن بیشتر اینترنت و تجهیز مدیران شبکه / ممیزین شبکه (auditors) / هکرها به یک ابزار پیشرفته جهت جستجوی شبکهٔ تحت کنترلشان بوده است. Nmap برای download رایگان به همراه کدهای کامل آن که شما می توانید آنها را تغییر دهید و تحت GNU General Public License (GPL) در اختیار دیگران قرار دهید، در دسترس می باشد.

▪ خوب مستند سازی شده
بیشترین تلاش صورت گرفته تا مستندات و manual page ها به روز و قابل فهم باشد. همچنین این مستندات و manual page ها به چندین زبان موجود می باشند.

▪ تحت پشتیبانی:
اگرچه این نرم افزار هیچ ضمانتی ندارد، شما می توانید اگر با مشکلی مواجه شدید به آدرس [email]fyodor@insecure.org[/email] ایمیل بزنید.

▪ تائید شده
Nmap جوایز بسیاری برده است، مثل “Information Security Product of the Year” از طرف World and Codetalker Digest.

▪ مشهور
همه روزه هزاران نفر از مردم Nmap را download می کنند و این نرم افزار با بسیاری از سیستم عاملها کار میکند.

▪ روش عملکرد Nmap
در این قسمت به توضیح عملکرد نرم افزار Nmap تحت سیستم عامل Linux می پردازیم و سپس به توضیح سوئیچ های Nmap که بصورت command line می باشند می پردازیم:
همانطور که گفته شد Nmap یک نرم افزار امنیتی می باشد که تعداد زیادی از تکنیکهای اسکن را پشتیبانی می کند:
UDP ، TCP connect() ، TCP SYN (half open) ، FTP proxy (bounce attack) ، Reverse-ident ، ICMP (ping sweep) ، FIN ، ACK sweep ، Xmas Tree ، SIN sweep ، IP Protocol و Null scan .

همچنین Nmap دارای بسیاری از قابلیتهای پیشرفته نظیر شناسایی OS با استفاده از TCP/IP ، اسکن نامحسوس (stealth scanning) ، محاسبات تاخیر دینامیکی و انتقال مجدد (retarnsmission) ، اسکن موازی، شناسایی سیستم های خاموش (down hosts) از طریق ping های موازی، decoy scanning ، شناسایی پورتهای ***** شده ، direct (non-portmapper) RPC scanning ، fragmentation scanning و همچنین تعیین پورت و هدف منعطف می باشد.

حداکثر تلاشها صورت گرفته تا کارایی Nmap برای کاربرانی که از امتیاز root برخودار نیستند، کاهش نیابد. متاسفانه بسیاری از واسطهای kernel های حساس (مثل سوکتهای خام [raw sockets]) نیاز به مجوز root دارند. هر زمان که ممکن است Nmap باید تحت مجوز root راه اندازی شود (البته نه بعنوان setuid root).
نتیجهٔ اجرای Nmap معمولاً یک لیست از پورتهای جالب (در صورت وجود) از ماشین یا ماشینهایی که اسکن شده اند، می باشد. همیشه Nmap در مورد پورت شناخته شده (“well known”port) نام سرویس (در صورت وجود)، نام، وضعیت و پروتکل را می دهد. وضعیت (state) می تواند ‘open’ ، ‘filtered’ یا ‘unfiltered’ باشد. ‘open’ یعنی ماشین مورد نظر ارتباطات روی آن پورت را connect() خواهد کرد. ‘filtered’ یعنی یک فایروال / ***** یا دیگر موانع موجود بر روی شبکه، پورت را پوشش می دهد و مانع آن می شود که Nmap تعیین کند که پورت باز است یا بسته. ‘unfiltered’ یعنی آن پورتی که توسط Nmap شناسایی شده، بسته شده و بنظر می رسد هیچ فایروالی / فیلتری به تلاش Nmap برای تعیین وضعیت آن پورت توجه ندارد. مواجه شدن با پورتهای ‘unfiltered’ متداول می باشند و زمانی این وضعیتها نشان داده می شوند که اکثر پورتهای اسکن شده در وضعیت ‘filtered’ باشند.

بسته به سوئیچهای استفاده شده، Nmap می تواند مشخصات زیر را در remote host معین کند: سیستم عامل مورد استفاده، TCP sequencability ، نام کاربرانی که برنامه های منحصر به هر پورت را اجرا می کنند، نام DNS ، تعیین اینکه آیا میزبان یک smurf address می باشد و چند مشخصهٔ دیگر.

۱) همچنین Nmap دارای بسیاری از قابلیتهای پیشرفته نظیر موارد زیر میباشد:
۲) شناسایی OS با استفاده از TCP/IP
۳) اسکن نامحسوس (stealth scanning)
۴) محاسبات تاخیر دینامیکی و انتقال مجدد (retarnsmission)
۵) اسکن موازی
۶) شناسایی سیستم های خاموش (down hosts) از طریق ping های موازی
۷) decoy scanning
۸) شناسایی پورتهای ***** شده
۹) direct (non-portmapper) RPC scanning
۱۰) fragmentation scanning

حداکثر تلاشها صورت گرفته تا کارایی Nmap برای کاربرانی که از امتیاز root برخودار نیستند، کاهش نیابد. متاسفانه بسیاری از واسطهای kernel های حساس (مثل سوکتهای خام [raw sockets]) نیاز به مجوز root دارند. هر زمان که ممکن است Nmap باید تحت مجوز root راه اندازی شود (البته نه بعنوان setuid root).
نتیجهٔ اجرای Nmap معمولاً یک لیست از پورتهای جالب (در صورت وجود) از ماشین یا ماشینهایی که اسکن شده اند، می باشد. همیشه Nmap در مورد پورت شناخته شده

(“well known”port) نام سرویس (در صورت وجود)، نام، وضعیت و پروتکل را می دهد. وضعیت (state) می تواند ‘open’ ، ‘filtered’ یا ‘unfiltered’ باشد. ‘open’ یعنی ماشین مورد نظر ارتباطات روی آن پورت را connect() خواهد کرد. ‘filtered’ یعنی یک فایروال / ***** یا دیگر موانع موجود بر روی شبکه، پورت را پوشش می دهد و مانع آن می شود که Nmap تعیین کند که پورت باز است یا بسته. ‘unfiltered’ یعنی آن پورتی که توسط Nmap شناسایی شده، بسته شده و بنظر می رسد هیچ فایروالی / فیلتری به تلاش Nmap برای تعیین وضعیت آن پورت توجه ندارد. مواجه شدن با پورتهای ‘unfiltered’ متداول می باشند و زمانی این وضعیتها نشان داده می شوند که اکثر پورتهای اسکن شده در وضعیت ‘filtered’ باشند.

بسته به سوئیچهای استفاده شده، Nmap می تواند مشخصات زیر را در remote host معین کند: سیستم عامل مورد استفاده، TCP sequencability ، نام کاربرانی که برنامه های منحصر به هر پورت را اجرا می کنند، نام DNS ، تعیین اینکه آیا میزبان یک smurf address می باشد و چند مشخصهٔ دیگر.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 22:19 | | لینک به این مطلب
2007/8/21
Rfid چيست ؟
صولاً به هر سيستمی كه قادر به خواندن و تشخيص اطلاعات افراد يا كالاها باشد سيستم شناسايی يا Identification System گفته ميشود.
بطور كلی شناسايی خودكار و نگهداری داده ها (AIDC) روشی است كه طی آن تجهيزات خواه سخت افزای يا نرم افزاری قادر به خواندن و تشخيص داده ها بدون كمك گرفتن از يك فرد هستند.
باركدها، كدهای دو بعدی، سيستم های انگشت نگاری ، سيستم شناسايی با استفاده از فركانس راديويی، سيستم شناسايی با استفاده از قرنيه چشم و صدا و ... از جمله اين راهكارها در اين مقال ميباشند. يكی از جديد ترين مباحث مورد توجه دانشمندان جهت شناسايی افراد يا كالاها استفاده از سيستم شناسايی با استفاده از فركانس راديويی يا RFID ميباشد.
RFID كه مخفف سه واژه Radio Frequency Identification است؛ امروزه توسط فروشگاه های زنجيره ای بزرگی چون "وال مارت" و "مک دونالد" و نيز سازمانهای مهمی چون "وزارت دفاع ايالت متحده آمريكا" استفاده شده و امتحان خود را به خوبی پس داده است.

RFID چيست ؟

تصور كنيد كه وارد يك فروشگاه زنجيره ای شده ايد و اقلام مورد نياز خود را داخل چرخ دستی (trolley) قرارداده ايد. صندوق دار با استفاده از بار كد ميبايستی كه تك تك اقلام داخل سبد را برداشته و اطلاعات آن را توسط باركد خوان (Barcode Reader) يكی يكی به داخل رايانه وارد كند تا فاكتور اقلام انتخابی شما صادر گردد. بسياري از اوقات بدليل آنكه تعداد كالاهای خريداری شده بسيار زياد ميباشند؛ صفهای طولانی ای در فروشگاه های زنجيره ای تشكيل ميشود.تازه ، گاهي اوقات نيز مخدوش شدن علائم بار كد، از خواندن اطلاعات جلوگيری ميكند ، كه اين خود موجب مشكلات بيشتری ميشود.
با اين فن آوری جديد يعنی RFID شما سبد كالای خود را برميداريد و بدون اينكه مجبور به ايستادن در صفهای طولانی شويد و يا حتي بدون اينكه مجبور باشيد اقلام خريداری شده را به صندوقدار يا نگهبان نشان دهيد، از در خارج ميشويد.
چرا؟ چون برچسب روي كالا ديگر باركد (Barcode) نيست بلكه از نوع RFID ميباشد و خودش با فرستان علائم راديويي كليه اطلاعات جاری خود از قبيل تعداد، قيمت، وزن، ... را به كامپيوترهای موجود در درهای خروجی مخابره ميكند.
اين برچسبها داراي دو بخش تراشه و آنتن هستند و داراي عملكرد بسيار ساده ای می باشند؛ تراشه اطلاعات را از طريق آنتن منتشر ميكند و حسگرهايی در اطراف قرار دارند ،اين اطلاعات را دريافت ميكنند.
از جمله مهمترين محاسن آن كاهش سرقت يا دزدی و محاسبه سريعتر تعداد كالاهای موجود در انبار بدون نياز و كمك به نيروهای انسانی است.
اما تنها اشكال اين فن آوری گران بودن آن است، اگر چه روزگاری ميرسد كه تمامي اشياء و كالاها اين برچسب ها را مثل باركد خواهند داشت.
بطور كلي RFID يا سيستم شناسايی با استفاده از فركانس راديويی سامانه ی شناسايی بی سيمی است كه قادر به تبادل داده ها بوسيله برقراری اطلاعات بين يك Tag كه به يك كالا ، شئ يا .. متصل شده است و يك بازخوان (Reader) می باشد.
اصولاً سامانه های RFID از سيگنالهای الكترونيكی و الكترو مغاطيسی برای خواندن و نوشتن داده ها بدون تماس بهره گيری می كنند.
Tag ها وسيله شناسايی متصل شده به كالايی است كه ما ميخواهيم آن را رد يابی كنيم وبازخوان ها (Reader) ها وسايلي هستند كه حضور برچسب ها را در محيط تشخيص داده و اطلاعات ذخيره شده در آنها را بازيابی ميكنند.
با توجه به اينكه اين سيستمها بر مبناي تغييرات امواج مغناطيسی و يا فركانس های راديويی كار ميكنند، جهت تقويت سيگنالهای موجود در محيط گاهي اوقات از آنتن (تقويت كننده سيگنال) نيز استفاده ميشود.


تجهيزات مورد نياز

بطور كلي فن آوري RFID از تجهيزات ذيل جهت پياده سازی بهيه خود كمك ميگيرد:
1. انواع برچسب Tag
2. انواع خواننده بر چسب Reader
3. انواع نويسنده اطلاعات Printer
4. آنتن- تقويت كننده سيگنال
5. نرم افزار مديريت اطلاعات
6. بانك اطلاعاتي، ساختار شبكه اطلاعاتي


TAG چيست؟

همانطور كه گفته شد Tag ها وسيله شناسايی متصل شده به كالا، شئ، فردی هستند كه ما ميخواهيم آنرا رد يابی كنيم.
اما اينكه هر يك از كالاها دارای اشكال و ظواهر گوناگون و نيز دارای محيطهای فيزيكی گوناگونی است، اين ضرورت را ايجاب ميكند تا Tag ها را با توجه به ويژگيهاي فيزيكي (ظاهريشان) دسته بندي كنيم.
بطور كلي بعضي از ويژگيهای ظاهری Tagها بصورت زير ميباشد:
الف- Tag هايی كه دارای كفه پلاستيكی از جنس PVC ميباشند و معمولاً در وسط آنها يك سوراخ ديده ميشود كه بسيار با دوام بوده و ميتوان از آنها بارها و بارها استفاده كرد.
ب- Tag هايی كه شبيه كارتهای اعتباری هستند ومعمولاً به آنها كارتهای هوشمند بدون تمـاس (Contact less Smart Cards) گفته ميشود.
ج- Tag هايی كه بصورت لايه های كاغذی بر روی برچسب ساخته ميشوند كه به آنها برچسب های هوشمند (Smart Labels) گفته ميشود.
د- Tag هايی كه در محيطهای قابل فرسايش (مثلاً آب يا مايع) به خوبی كار ميكنند. اينگونه Tag ها در كپسولهای شيشه ای قرار دارند.
ه- Tag های كوچك كه در داخل اشياء عمومی مثل لباس، ساعت، دستبند و .... كارگذاشته ميشود. اغلب ممكن است به شكل يك كليه يا دسته کليد بنظر برسند.
در صورتيكه بخواهيم Tag ها را با در نظر گرفتن منبع انرژی تامين كننده شان دسته بندی كنيم به 4 دسته اصلی تقسيم بندی می شوند:
1.Tag های غير فعال Passive Tags
که انرژی و برق مورد نياز خود را از Reader ها بوسيله يکسری از روش های تراگسيل بدست می آورند.
2.Tag های فعال Active Tags
كه انرژی مورد نيازشان توسط يك باطری داخلی و جهت برقراری ارتباط دارای يك پردازنده، يك
حافظه و حسگر می باشند.
3.Tag هايی نيمه غير فعال Semi-Passive Tags
كه علاوه بر استفاده از باطری داخلی شان، ميتوانند از انرژی منتقل شده توسط Readerها نيزبهره
مند شوند.

4.Tag هاي دو طرفه Two way Tags
كه علاوه براستفاده از باطری داخلی شان ميتوانند بدون كمك گرفتن از Readerها ديگر اقسام هم شكل خود را نيز شناسايی كرده و با آنها به گفتگو بپردازند.


Readerچيست؟

قبلاً اشاره شد كه Reader ها وسايل الكترونيكي هستند كه حضور Tag ها را در محيط تشخيص داده و اطلاعات ذخيره شده در آنها را بازيابی ميكنند.
سه دسته عمده Reader ها بصورت:
1.مدل ثابت Fixed Type
2.مدل دستي Hand held Type
3.مدل كارت PC Card Type


مزايای استفاده از فن آوری RFID

مزايا استفاده از اين تكنولوژی به شرح ذيل ميباشد:
1.كاهش هزينه ها (كاهش فعاليت های دستی و افزايش سرعت)
2.اتوماسيون (بدون توقف)
3.كاهش خطا
4.كنترل فرايندهای غير قابل رويت
5.امكان به روز رسانی بر چسب ها بدون دخالت دست
6.امنيت
7.يكپارچگی

كاربری در RFID

- مديريت بار مسافران :
شناسايي و كنترل بار و اثاثيه مسافران با استفاده از فركانسهای راديويی RFID

در دسامبر سال 2004 همايشی با شركت اعضاء ياتا و با هدف زمينه سازی كاربردی IT در شركتهای هواپيمايی در خاور ميانه برگزار گرديد كه البته عمده توجه خود را بر تسهيل امور صنعت هواپيمايی معطوف نمود. پروژه سوم تائيد شده در اين مجمع با عنوان شناسايی و كنترل بار و اثاثيه مسافران با استفاده از فركانسهای راديويی RFID به اعضاء معرفی گرديد.
پروژه سوم، شناسايي و كنترل بار و اثاثيه مسافران با استفاده از مهمترين بخشهای بررسی شده درباره اين پروژه در ذيل ارائه شده است:
هدف از بكارگيری فركانسهای راديويی جهت شناسايی و كنترل بار و اثاثيه مسافران، ترويج و توسعه فناوری RFID به منظور بهبود مديريت و سازماندهی فرآيندهای مختلف اداره بار نظير جداسازی، دسته بندی و حمل و نقل اثاثيه مسافران و جلوگيری از خسارات احتمالی يا مفقود شدن اين محموله ها می باشد.
در عين حال بكارگيري سيستم RFID موجب كاهش هزينه های شركتهای هواپيمايی و ارتقاء سطح خدمات ارائه شده به مشتريان ميگردد.
اما منظور از برچسب های شناسايی و كنترل با فناوری RFID چيست؟
اين برچسبها در شكلهای استانداردی ارائه ميگردند و يك تراشه كه توانايی شناسايی فركانس های راديويی را دارا ميباشد، داخل اين برچسب ها جا سازی گرديده است.
در عين حال اين تراشه ها ظرفيت ذخيره داده های جديدتر را نيز دارا ميباشند. استفاده از RFID در مديريت بار مسافران سبب كاهش خسارات احتمالی يا فقدان بار و اثاثيه مسافران ميگردد و در عين حال فرودگاهها، سيستمهای سريعتر و ارزانتری را در مديريت و سازماندهی هندلينگ بار در اختيار خواهند داشت. از سوی ديگر هزينه های شركتهای هواپيمايی در امور هندلينگ بار نيز به ميزان قابل توجهی كاهش پيدا ميكند و در عين حال امنيت محموله ها و اثاثيه مسافران ارتقاء و زمان مورد نياز برای انجام امور شناسايی و كنترل بار و اثاثيه به حداقل خواهد رسيد.

مراحل طرح اجرايی RFID برای كنترل و شناسايی اثاثيه مسافران از سوی ايكائو بشرح ذيل ميباشد:
1.تشخيص و تعيين فرودگاههای مورد نظر و بررسی شبكه های ورودی، خروجی و عبوری
2.مديريت و سازماندهی ذينفعان و همكاران اجرای طرح، شامل شركتهای هواپيمايی، فرودگاهها و شركت های هندلينگ بار
3.ارزيابی و تخمين هزينه های نصب و راه اندازی كامل سيستم
4.ارائه مدل اقتصادی مناسب برنامه ريزی برای تامين منابع مالی مورد نياز به گونه ای كه منافع تمامی همكاران و ذينفعان اجرای طرح در نظر گرفته شود.
اين سيستم به راحتی با چسباندن Tag بر روی بار مسافران و قراردادن يك سری آنتن و در نهايت Reader در اطراف ونيز قفسه های نگهداری بار مسافران به راحتی قابل اجرا ميباشد.

- مديريت دام و گوشت

شايد به جرات بتوان گفت كه يكی از قديميترين كاربردهای استفاده از فن آوری RFID در رديابی و كنترل حركت حيوانات اهلی مخصوصاً گاوهای شيرده بوده است. امروزه بصورت يك جريان كاملاً متداول، حيوانات همزی و اهلی بوسيله كپسولهای قابل تزريق و يا Tag هايی که به گوش حيوانات متصل می شود؛ به اين فن آوری مجهز می شوند.
اين Tag ها به جهت شناسايی حيوانات اهلی گم شده، مرتب كردن، مراقبت كردن و نگهداری پيشينه درمانی حيوانات اهلی بكار برده ميشود.
البته اين فن آوری درسالهای اخير در صنايع كشاورزی و دارويی كاربرد وسيعی پيدا كرده است. اطلاعات مربوط به حيوانات اهلی، مواد غذايی و دارويی در مواقع بحرانی برای سلامتی جوامع بشری بسيار مفيد ميتواند باشد.

- كنترل ورود و خروج وسايط نقليه

يكي ديگر از كاربردهای بسيار شايع استفاده از فن آوری RFID كنترل ورود و خروج وسايط نقليه در محلهايی است كه امنيت ورود و خروج ماشينها بسيار مهم و ضروری بنظر ميرسد.
اين سيستم با چسباندن يك Tag برروی وسيله نقليه و قراردادن كليه اطلاعات مربوط به اين وسيله در حافظه آن امكان پذير ميشود.
قبل از رسيدن وسيله نقليه به درب ورودی يا خروجی ؛ ماشين از محلی كه در آن يك آنتن جهت دريافت اطلاعات Tag چسبيده شده بر روی وسيله نقليه وجود دارد؛ عبور ميكند. دستگاه Reader اطلاعات موجود بر روی Tag را از آنتن بازخوانی ميكند و در صورتی كه اطلاعات موجود بر روی Tag نشانگر مجوز ورود يا خروج باشد، گيت ورودی يا خروجی باز ميشود.
در صورتی كه هيچ گونه برچسبی بر روی ماشين وجود نداشته باشد و يا در صورتيكه اطلاعات موجود بر روی Tag نشانگر مجوز عدم خروج يا ورود باشد، افراد امنيتی مستقر در محل درب ورودی يا خروجی گيت جهت بارزسی وسيله نقليه اقدام ميكند.

- مديريت كتابخانه ها و كتاب ها

ازجمله كاربردهای جالب فن آوری RFID كاربرد وسيع آن در كتابخانه های بزرگ ميباشد.
با چسباندن يك Tag (كه كليه مشخصات كتاب در آن ذخيره سازی شده است) بر روی كتاب و قراردادن يكسری از آنتن ها و Reader ها در محل كتابخانه ميتوان از مزايای ذيل بهره جست:
الف- جلوگيری از سرقت کتاب های موجود
ب- اجرای سيستم خودكار بازگشت و حتی خروج كتابها از كتابخانه
ج- پيگيری و كنترل چيدمان صحيح كتابها در قفسه های مربوط به خودشان

- كاربرد فن آوری RFID در مباحث پزشكی

فن آوری RFID در مباحث پزشكی كاربردهای بسيار گسترده ای دارد. اين فن آوری بسيار جالب از هنگام ورود بيمار توسط يك دستبند كه كليه اطلاعات بيمار در آن قرار ميگيرد در يك بيمارستان مجهز آغاز ميشود.
ثبت و يا ذخيره سازی اطلاعات بيمار از قبيل نام و آدرس، تاريخ پذيرش و بستری و نيز نوع بيماری ،پزشك معالج ،نوع عمل جراحی و .... در پايين آوردن اشتباهات و خسارات جبران ناپذير در بيمارستان نقش حياتی دارد.
همچنين فرارو يادزديده شدن بيمار از بيمارستان با همين فن آوری تقريباً غير ممكن بنظر می رسيد.
جلوگيری ازجابجا شدن اطفالی كه تازه بدنيا آمده اند از جمله كابردهای بسيار حساس اين فن آوری ميباشد. همچنين در محل های نگهداری دارو، با چسباندن برچسب داروها ميتوان از ميزان مصرف، تاريخ مصرف داروها به راحتی باخبر شد.

حمايت شركت مايکروسافت

در اين بين خبرگزاريهای IT در سراسر دنيا خبر از حمايت (پشتيبانی) شركت مايكروسافت از اين فن آوری را ميدهند.
مايكروسافت بعد از ماهها تاخير، نسخه هاي جديد محصولات طراحی نرم افزار خود را عرضه كرد. شركت مايكروسافت اعلام كرد:
در طول نيم سال اول 2006 نرم افزارهايی را مخصوص برنامه ريزی و كنترل داده های حاصل از دستگاه های RFID عرضه خواهد كرد.
اين نرم افزار ها به سيستم عامل Windows Server اين امكان را ميدهد كه داده ها را از دستگاه های RFID جمع آوری و پردازش كنند.
ديگر برنامه های Microsoft كه شامل BizTalk و پايگاه داده ها SQL SERVER است ؛قادر خواهند بود داده های مربوط به فن آوری RFID را ذخيره سازی كنند.
البته مايكروسافت BizTalk 2006 را كه قادر است داده ها را به درون نرم افزار های OFFICE قراردهد، در سه ماه اول 2006 عرضه خواهد كرد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 22:10 | | لینک به این مطلب
2007/8/21
http://javadshahvand.blogfa.com/
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 18:53 | | لینک به این مطلب
2007/8/20
آشنایی بیشتر با دومین
دومين چيست ؟
دومين مشخص كننده نام سايت است. از آنجايي كه در اينترنت همه سرورها و سايتها با آي پي مشخص ميشوند براي دسترسي راحت و آسان به سايتها از دومين استفاده ميشود. دومين ها چگونه كار ميكنند ؟ دومين فقط يك نام ميباشد كه با وارد كردن آن نام مرورگر شما آن نام را به سرورهاي مخصوصي در اينترنت كه اطلاعات دومينها ذخيره ميشود ارسال ميكند و سپس DNS آن دومين را مشخص ميكند پس از مشخص شدن DNS آنرا تبديل به IP ميكند كه IP‌در اصل يك سري اعداد به حالت xxx.xxx.xxx.xxx ميباشد كه مقدار هر xxx بين 0 تا 255 ميباشد. اين اعداد مشخص كننده موقعيت سرور شما در اينترنت است. پس از اينكه IP‌مشخص شد درخواست شما به سرور ارسال ميشود و سرور درخواست شما را به فضايي كه به شما تخصيص داده شده است ارسال ميكند و نتيجه را به شما نمايش ميدهد. پارك كردن دومين به چه معناست ؟ اتصال يك دومين را به يك اكانتي كه از قبل ايجاد شده است را پارك كردن دومين مي نامند. به عنوان مثال شما يك اكانت (هاست + دومين) با نام http://www.************** خريداري نموده ايد، حال تصميم داريد زماني كه كاربران شما از آدرسهاي http://www.softestan.net و http://www.softestan.ir بازديد ميكنند نيز به سايت اصلي شما متصل شوند. براي اينكار ابتدا بايد دو دومين ديگر را ثبت كرد و سپس آن دومينها را به اكانت اصلي كه http://www.************** است متصل كرد اين عمليات (عمليات متصل كردن يك يا چند دومين به اكانتهاي قبلي) را پارك كردن دومين مي نامند. پسوندهاي مختلف دومينها به چه معناست ؟ دومين com : مخفف commercial ميباشد. دومينهاي com. داراي بيشترين محبوبيت ميباشند كه امكان ثبت آن براي تمامي افراد حقيقي و حقوقي امكان پذير است. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين net : مخفف network ميباشد. اين دومين بيشتر براي سايتهايي كه در زمينه شبكه فعاليت دارند كاربرد دارد. گرچه ممكن است هر فردي از اين نوع دومين استفاده كند. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين org : مخفف organization ميباشد. اين نوع دومينها معمولا براي ارگانها و سازمانها استفاده ميشود. البته معمولا وقتي حالات com. و net. قبلا توسط فرد ديگري ثبت شده باشد از اين دومين نيز استفاده ميشود. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين biz : اين دومين بيشتر براي كارهاي تجاري و بازرگاني استفاده ميشود. اين دومين در دسته دومينهاي gTLD قرار دارد كه از يك سال تا ده سال ثبت ميشوند. دومين info : اين دومين اولين دومين در حوزه اينترنتي با هدف استفاده نامحدود از زمان ابداع دومين com. ميباشد كه مخفف Information ميباشد . دومين هاي info. معمولا جهت سايتهاي اطلاع رساني و عمومي استفاده ميشود. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين name : اين دومين كه تمامي افراد قادر به ثبت آن ميباشند بيشتر جهت اينكه مدير سايت اسم و فاميل خود را در دومين قرار داده باشد استفاده ميشود كه معمولا به شكل firstname@lastname.name و يا lastname@firstname.name و يا به شكل http://www.firstname.lastname.name استفاده ميشود. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين us : اين دومين دو حرفي مربوط به كشور آمريكا ميباشد كه مخفف United State ميباشد. دومين ws : اين دومين دو حرفي مربوط به كشور Western Samoa ميباشد (Western Samoa‌يك جزيره در جنوب اقيانوس آرام ميباشد) اين دومين بيشتر به عنوان مخفف WebSite شناخته ميشود كه بيشتر براي سايتهاي شخصي استفاده ميشود. دومين tv : اين دومين دو حرفي مربوط به كشور Tuvalu ميباشد (جزيره Tuvalu بين هاوايي و استراليا قرار دارد) اين دومين به عنوان مخفف Television و بيشتر براي شبكه هاي تلويزيوني استفاده ميشود. دومين cc : اين دومين دو حرفي مربوطه به كشور Cocos ميباشد (جزيره Cocos در اقيانوس هند قرار دارد) دومين ir : دومين هاي ir‌ و زير مجموعه هاي آن ، مختص كشور ايران ميباشد. حرفهاي ir برگرفته از كلمه iran است. اين دومين و دومينهاي زير مجموعه فقط يك ساله و پنج ساله ثبت ميشود . ثبت دومين ir براي تمامي افراد آزاد است. دومين ac.ir : اين دومين كه از زير مجموعه هاي دومين ir و دومينهاي ايراني است جهت دانشگاهها و موسسات عالي استفاده ميشود. جهت ثبت اين دومين، مدارك و اسناد مربوط به موسسه مورد نياز است. دومين co.ir : اين دومين از زير مجموعه هاي دومين ir‌ ميباشد و جهت شركت هاي كوچك و بزرگ استفاده ميشود. ثبت اين دومين مستلزم ارائه اساسنامه شركت و مدارك شركتي ميباشد. دومين gov.ir : اين دومين كه از زير مجموعه هاي دومين ir است جهت سازمانها و ارگانهاي دولتي استفاده ميشود. ثبت اين دومين فقط براي سازمانها و ارگانها امكان پذير خواهد بود.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 20:14 | | لینک به این مطلب
2007/8/20
کارت محافظ هارد دیسک HD safe
کارت محافظ safe HD تکنولوژی محافظت از اطلاعات موجود بر روی کامپیوترها می باشد و نهایت محافظت را از هر گونه خرابی یا تغییرات خواسته و نا خواسته ، شامل پاک شدن اطلاعات خرابی فایل ها از بین رفتن سیستم عامل و حتی فرمت نمودن و یا پازتیشن بندی هارد و ویروسی شدن سیستم را به عمل می اورد .


کارت محافظ HD safe به سادگی و سهولت نصب می شود و هارد دیسک را با هر سایز مختلف پشتیبانی نموده و بلا فاصله و تنها با یک reboot نمودن ساده کلیه اطلاعات باز یافت مبشود .


این کارت محافظ بر روی یکی از slotهای PCI کامپیوتر نصب شده و پس از ان می توانید حتی عملیات بسیار خطرناکی مانند پاک نمودن فایل ها ، فرمت کردن ، FDisk و ... را به راحتی بدونه هیچ گونه نگرانی انجام دهید چرا که با انجام restart تمامی اطلاعات شما بازگشت و سیستم به طور عادی و بدونه هیــــــــــچ لطمه ای فعال خواهد شد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 18:22 | | لینک به این مطلب
2007/8/16
نحوه كار ویندوز Plug and Play
یكی از بهترین امكاناتی كه تاكنون به ویندوز اضافه شده، ویژگی Plug &Play است كه توانسته اكثر بی‌نظمی‌ها و نابسامانی‌های ناشی از نصب یك سخت‌افزار را از بین ببرد. حال در این مقاله قصد داریم نحوه كار ویژگی Plug and Play را به اختصار شرح دهیم.
در زمان رواج ویندوز ۳۳۱ و قبل از آن، نصب یك سخت‌افزار جدید برای كاربران مانند كابوس بود، زیرا كلیه تنظیمات یك كارت توسعه باید به صورت دستی انجام می‌شد و آن هم مستلزم یادگیری جزئیات فنی پیچده در مورد نحوه كار كامپیوتر بود؛ حال اگر در این راستا مرتكب كوچك‌ترین اشتباهی می‌شدید، یا كارت به درستی كار نمی‌كرد یا بدتر آنكه سایر اجزای سخت‌افزاری ازكار می‌افتاد و مجبور بودید مجددا كـــامپیوتر را پیكربندی كـــنید. خوشبختـــانه شركت مایكــروسافـــت به ایــن ضعف پی برد و آن را به‌خصوص برای كاربران خانگی امری غیر قابل قبول تلقی كرد. بدین ترتیب مایكروسافت، ویندوز ۹۵ را با ویژگی Plug and Play به عنوان راه‌حــــــل این مشكل، عرضــــــه كرد.
از آن زمان تاكنون، قابلیت Plug & Play همگام با نسخه‌هــــای ویندوز رشد كرده است، به گــــونه‌ای كه در حـــال حاضر قطعــــات جدید سخت‌افزاری به‌صورت خودكار توسط BlOS و ویندوز شناسایی و پیكربندی می‌شوند.
نسخه‌های اولیه این ویژگی كه چندان قابل اتكا نبودند، با نام مستعار ( Plug and Prayبه معنی «متصل كـن و دعـا كن!») معروف شدند، امـا به سرعت این وضعیت اصلاح شد؛ اكـنـون می‌تـوانید یك قطعه سخت‌افزاری را به راحتی به كامپیوتر وصل كنید و ببینید كه چگونه دقیقا مطابق انتظار شما كار خواهد كرد. البته این فقط ظاهر قضیه Plug and Play است و از نظر فنی عملكردی بسیار دقیق‌تر و گسترده‌تر دارد.

● BIOS و استفاده از Plug and Play

اكثر مردم عملكرد Plug and Play را منحصر به عكس‌العمل طبیعی ویندوز در هنگام نصب یك قطعه سخت‌افزاری جدید (مانند یك دستگاه )USB، شناسایی آن قطعه و درخواست نصب درایور می‌دانند، اما این تنها بخشی كوچك از كار آن است. درحقیقت بــــــا هر دفعه روشن‌‌كردن كامپیوتر این ویژگــی به شناسایی اجزای سخت‌افزاری سیستم می‌پردازد و عمل تخصیص منابع مورد نیاز را انجام می‌دهد.
سیگــنال‌هــای ( IRQخطـــوط درخــواست وقــفــه) نــمــونــه‌ای از ایــن دست هستنــــــد؛ ایـــن سیگــنال‌هـای سخت‌افزاری به CPU اطلاع می‌دهند كه یك دستگاه خاص نیازمند بررسی است. كامپیوتر شما تعداد محدودی IRQ در اختیار دارد كه البته می‌توان آنها را به اشتراك‌ گذاشت، امـــا عمــل تخصیص منــابع سیستم بـــاید در نهـــایت دقت صورت گیرد.
فرآیند تخصیص منابع قبل از بارگذاری ویندوز آغاز می‌‌شود، یعنی درست زمانـــی كه BIOS سخت‌افزارهــای نصب شده را بــررسی می‌كند و به هر كدام یك IRQ اختصاص می‌دهد. سیگنال‌های IRQ باقی مانده، برای استفاده‌هــای بعدی به كنترل‌كننده گذرگــاه PCI اخــتصــاص داده مــی‌شــود. ایــن گــونه پــشتــیبـانــی BIOS بــرای كامپیوترهــای قدیمی كــه نمی‌تــوانند از Plug and Play استفاده كنند، سودمند است، اما در سایــر موارد كارآیـــی ندارد. در حقیقت ویندوز XP نسخه حرفه‌ای تخصیص منابع صورت گرفته توسط BIOS را نادیده فرض می‌كند و با فعال‌سازی ویژگی Plug and Play، همه كارها را از ابتدا انجام می‌دهد.


 


 

در هر حال ویژگیPlug and Play بسیار هوشمند بوده و فقط یكی از اجزای ویندوز نیست؛ بلكه به سخت‌افزار و خصوصا درایورهای سیستم متكی است. >

● شناسایی دستگاه‌ها
فرآیند شناسایی سخت‌افزاری توسط Plug and Play با درایوری مجازی با نام Root كه معرف كامپیوتر شما است، آغاز می‌شود. در ایــن فـــرآیند از سیستمی مــوسوم به ( HALلایـــه انتــزاعـــی سخت‌افزار) برای شناسایی دستگاه‌ها و كنترل‌كننده‌های مادربرد و همچنین تعیین نوع گذرگاه اصلی استفاده می‌شود. سپس درایو گذرگاه كامپیوتر- احتمالا -PCI با اجرای روالی موسوم به روتین شمارش، سایر دستگاه‌ها و گذرگاه‌های متصل به گذرگاه اصلی را شناسایی می‌كند و نتیجه كار را به برنامه مدیریت Plug and Play گزارش می‌دهد.
هر گذرگــاه جدیدی هم كه شناسایی شود (مثل یك كــنترل‌‌كننده )USB، با اجرای روتین شمارش مخصوص به خود، كلیه جزئیات متصل به خود را ضبط می‌كند و این فرآیند آبشاری تا آنجا ادامه پیدا می‌كـــند كه كـــلیه دستگــاه‌هـــای متصل بــه سیستم تـــوسط Plug and Play شناسایی شود.

● ساختار درختیPlug and Play
این فرآیند شباهت بسیاری به ساختار درختی پوشه‌ها و فایل‌ها دارد; در واقع پوشه Root در ابتدا و درون آن پوشه PCI و داخل پوشه PCI، فرضا یك پوشه USB وجود دارد كه تمام دستگاه‌های متصل به USB را نگهداری می‌كند. شما می‌توانید این ساختار را در كــادرمحـــاوره‌ای Device Manager (شكل۱)، با كــلیك روی زبانه View و سپس Devices by Connection مشاهده كنید.
یك نكــته جـــالب در مــورد Plug and Play مربـــوط به تشخــیص درایورهـــای مورد استفــاده برای هر دستگــاه است. البــته بـــرای دستگاه‌های سطح اول مانند گذرگاه PCI این مسئله چندان اهمیت ندارد، زیرا خود ویندوز آنها را به طور پیشرفته بارگذاری می‌كند. لیست این ابزارها در رجیستری موجود است و برای مشاهده آن باید پس از اجرایREGEDIT به كلید زیر مراجعه كنید:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Enum\U SB


 

در ایـــن كلید، هر دستگـــاهی كه مقدار Start بــرایش صفر در نظر گرفته شده باید در هنـــگـــام راه‌اندازی سیستـــم بارگـــذاری شود، بنابراین Plug and Play كاری به آن ندارد.
از سوی دیگـــر، ابزارهـــای سطــح پایین‌تر مـــانند كــــارت صدا یــا دستگاه‌های USB وضعیت متفاوتی دارند. زمــانـــی كه ویندوز با ابزارهـــایی از ایـــن دست مــواجه می‌شود، بایـــد بررسی كند كه آیا درایور مناسبی در سیستم وجود دارد یا خیر؟
هر قطعه سخت‌افزاری كه توسطPlug and Play شناسایی می‌شود، حاوی دو مشخصه است; مشخصه اول كد فروشنده و مشخصه دوم كد محصول را نشان می‌دهد. در واقع كلیه سازندگان تجهیزات كامپیوتری كدی مخصوص به خـــود با نام كـــد فروشنده دارنــد و هیچ كس دیگری حق استفـــاده از آن را ندارد.
كـــد محصول نــیـــز شمــــاره‌ای است كـــه از سوی ســازنده برای شنــاسایی محصول استفاده می‌شود.
برنـــامه Plug and Play از این كدهـــا برای ایجـــاد مشخصه‌ای منحصر به فرد برای ابزارها استفاده می‌كند. مثلا اگـــر یك چاپگــر OfficeJet G۹۵ محصول شركت HP دارید، مشخصه آن احتمالا بدین صورت ظاهر می‌شود:
Vid-۰۳f۰&Pid-۰۴۱۱ در اینجــــــا Vidمخفف كــــــد فروشنــــــده (Vendor ID )، ۰۳f۰ كــــــد مربوط به شركت HP، Pid مخــفــف كـــــــــد محصـــول (Product ID) و ۰۴۱۱ كـــد اختصاصی شركت HP برای چاپگر G۹۵ است. حال Plug and Play بــــــا بررسی رجیستری، به دنبال درایور نصب شده برای آن محصول می‌گردد. با فرض اینكــــــه چاپگر ۹۵G به پورت USB وصل شــــــده باشد، مشخصات آن در كلید زیر قابل مشاهده است:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Enum\U SB


 

سپس Plug and Play با استفاده از مقدار Driver در این كلید، محل درایور آن دستگاه را شناسایی می‌كند.
اگر یك قطعه جدید باشد، طبعا در رجیستری هیچگونه اطلاعاتی در مورد آن وجـــود ندارد و بدیـــن ترتیب Plug and Play ویــزارد New Device Wizard را برای نصب دستگاه جدید اجرا می‌كند. در این مرحله باید CD یا پوشه حاوی درایورها یا حداقل فایل‌های INF مرتبط با دستگاه را به سیستم نشان دهید. پس از نصب كامل، Plug and Play معمولا سیستم را مجددا راه‌اندازی می‌كند.
در پایان می‌توان گفت گرچه این فرآیند پیچیده به نظر می‌رسد، اما دیگر نباید نگران جزئیات فنی آن باشید؛ چرا كه حداقل اطمینان دارید در مسیر صحیح به پیش می‌روید.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:55 | | لینک به این مطلب
2007/8/16
چگونه مانيتور کامپيوتر يا صفحه تلويزيون مغناطيسي شده را سريعا و مجاني تعمير کنيم؟
( طبق بند 4 قوانین ارسال پست اینجا زدم ، اگر صلاح دونستین جای مناسب منتقل کنید )

معمولا وقتي که شما ، يا مثلا کودکان، يک قطعه آُهن رباي قوي و يا يک يا چند بلندگوي قوي را جلوي صفحه تصوير کامپيوتر يا تلويزيون ميگيريد ، و يا تلويزيون يا صفحه نمايش کامپيوترتان را از جايي که مدتها قرار داشته، حرکت ميدهيد، و يا ضربه محکمي به آن ميخورد، و يا تيوبش کهنه ميشه، رنگها و کلا صفحه نمايش مانيتور قاطي شده و از حالت طبيعي خارج ميشوند و يا يک رنگين کمان بوجود مياد و يا يک يا چند لکه رنگي يا سبز يا نوراني بر صفحه مانيتور ظاهر ميشه و مي مونه. يا تار و تاريک ميشه. .

در هر مانيتور يا تلويزيون فقط سه رنگ قرمز RED ، آبيBLUE و سبز GREEN وجود دارد ( اصطلاحا بهش ميگن RBG ) که هرکدام توسط يک لوله شليک کننده (electron gun ) و در هر ثانيه دهها بار به صفحه فسفري جلويي الکترون هاي نوراني پرتاب مي کنند که اينها مجموعا يک تصوير را ميسازند. و تلويزيونها و مانيتورها همگي در صفحه پشت و داخلي شان يک صفحه فلزي دارند (بعضيها هم در جلو و بيرون) که هميشه بهنگام روشن کردن صفحه مانيتور يا تلويزيون، اتوماتيک وار ميدان مغناطيسي قبلا ايجاد شده را خنثي و رنگها را بدرستي رديف کرده و نمايش ميدهند . البته اين يک توضيح خيلي عاميانه و ساده است... ( توجه : Safety First : ظاهرا تلويزيونها و مانيتورها - حتي در هنگام خاموشي- مقدار زيادي الکتريسيتي ساکن در خود دارند ، رعايت احتياط اولين شرط است).




اما خيليها تصور مي کنند که حالا که تصوير و رنگها بهم ريخته پس يا بايد پول زيادي به تعميرکاران بدهند و يا آنکه آنرا دور انداخته و ست جديدي بخرند. در حاليکه براحتي و ظرف کمتر از يکي دو دقيقه ميشه اين مشکل را رفع و صفحه نمايش يا تلويزيون را به شفافيت و کيفيت روز اولي که خريده بوده ايد درآورد. من خودم صفحه تلويزيونم که حدود ۵-۶ سال عمرشه و يکروز وقتي روشنش کردم رنگهاي نصف صفحه اش (نيمه بالايي صفحه اش) قاطي شده و همگي سبز شده بودند را بهمين آساني و با روش شماره -۲- در کمتر از ۵ دقيقه تعمير کردم و تصويري که از اون به بعد دارم بسيار شفاف و شايد هم بهتر از سابق است. قبلش از هرکي کمک فکري ميخواستم بهم مي خنديدند و مي گفتند بايد بندازيش دور و يه تلويزيون نو بخري يا بري ۱۰۰-۲۰۰ دلار خرجش کني .

در گوگل سرچ کردم ( مثلا : fixing a magnetized tv ) و بسرعت انواع اطلاعات و راه حلهاي زير را گرفتم. در يکي از وب سايتهاي امريکايي دهها پدر مادر و افراد امريکايي که همين مشکل را داشته اند اين روشهاي ساده را انجام و کلي خوشحال از نتايجش هستند و هرکدام صدها دلار صرفه جويي کرده اند. البته مانيتورهاي بسيار جديد LCD تکنولوژي متفات تري براي نمايش رنگها دارند و ممکنه که تعميرشان متفاوت باشه. اما تقريبا تمام تلويزيونها و مانيتورهاي قديمي و CRT را ميشه با اين روش ساده تعمير کرد. بعضي وقتها هم با چندين بار روشن خاموش کردن سريع، مشکل برطرف ميشه. ( و بسياري از يونيت ها يک Degausser اتوماتيک دارند که خودبخود مشکل را حل مي کنه. اما ما در باره حالتي داريم صحبت مي کنيم که اونم از کار افتاده باشه. و خاموش و روشن کردن و از سيم برق درآوردن و حرکت دادن و غيره مانيتور هيچ تاثيري نداره)

۱- يکراه ساده اينه که يک مانيتور يا تلويزيون سالم و روشن را درست روبرو ي همديگه و تقريبا چسبيده به مانيتور يا تلويزيون خراب قرار بدهيد. و دکمه Degausser ( يعني خنثي کردن ميدان مغناطيسي) مانیتور (یا تلویزیون) سالم را بزنيد . بلافاصله مشکل حل ميشه.
۲- راه حل ساده ديگه استفاده از يکي دوتا آهن رباي کوچک و نيرومند است: آهنربا را با دست به جلوي مانيتور خراب شده نزديک کرده و به آرامي شروع به حرکت دايره اي کنيد. و بتدريج دايره ها را بزرگتر و دورتر از صفحه مانيتور کنيد. رنگها و تصوير بسرعت تصحيح ميشوند.

۳- دو قطعه آهنرباي قوي را به يک ميله يا پيچ چسبانده (خودشان به هم مي چسبند و نيازي به چيزي ندارند) و ميله را در يک مته برقي قرار داده و مته را با بالاترين سرعت ( با دور RPM بالا) و به شکل دوراني (دايره اي و آرام آرام) در جلو صفحه مانيتور ( يا تلويزيون ) در نزديکترين فاصله از آن، حرکت داده و دايره هايي مثل روش شماره -۲- توليد کرده و بتدريج از مانيتور فاصله بگيريد.. مشکل بسرعت حل ميشه. (نمايش تصويري و ويدئويي اين راه حل => woil.ws/fixmonito ، با دهها کامنت تاييدي)
تعميرکاران تلويزيون و مانيتور هم همين روشها را انجام ميدهند. ضمنا يک وسيله ساده اي در فروشگاههاي تلويزيون و مانيتور فروخته ميشه بنام Degausser که دقيقا همين کاري که درين سه روش بالا توضيح داده شده را بسرعت انجام ميده. ديگاسر شبيه يک فرمان اتومبيله و فقط کافيه که به آرامي و يکي دوبار آنرا به صفحه مانيتور نزديک و دور کنيد . منتهي خب قيمتش حدود ۴۰-۵۰ دلاره و شما فقط يکبار لازم داريد ازش استفاده کنيد بنابراين فقط بدرد تعميرکاران ميخوره که هميشه بهش نياز دارند و باهاش پول ميسازند. ( تصوير يک ديگاسر را می بینید)





حالا چرا به اين وسيله و راه حل ميگن ديگاسر ( Degausser )؟ ..





ميدانيد که در زبان انگليسي پيشوند DE جلوي هر فعلي قرار بدهيد بمعناي ضد آن ميشود : مثلا DeCentralize , DeFreez , يخ زدايي، تمرکز زدايي، ... يکي از معروفترين رياضيدانان آلماني که نامش همتراز ارشميدس و نيوتون است آقاي کارل فردريک (يا فرد ريش) گاس Carl Friedrich Gauss بوده که در April 30, 1777 در خانواده اي فقير و تقريبا بيسواد در آلمان بدنيا امد و از همان بچگي - در سه سالگي- نبوغ رياضي اش شهره خاص و عام شد و خلاصه در رياضي و جبر و ستاره شناسي و معادلات جالب رياضي و غيره روشهاي بسيار جالب و ماندگاري خلق کرد. او همچنين تئوري ميدان مغناطيسي را معرفي و توسعه داد. دیگاس چند بار ازدواج کرد و شش بچه داشت اما زنهاش همگی در جوانی فوت کردند.. بنابراين وقتي ميگن مي خواهيم ميدان مغناطيسي را خنثي يا تعمير کنيم از اصطلاح DEgauss کردن استفاده مي کنند. به افتخار اين دانشمند نابغه اسکناس ده مارکي آلمان هم بنام و با تصوير او تزيين شده و مجسمه اش هم در آلمان است.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:32 | | لینک به این مطلب
2007/8/16
نحوه نصب بايوس جدي
نگام اولين استفاده از مادربوردهای جديد، كامپيوتر را در حالت DOS بوت كنيد، ديسكت خالی و فرمت نشده‌ای را در درايو \:A قرار دهيد.

در مقابل اعلان DOS فرمان مقابل را تايپ كنيد: C:\Format A:\S يا در ويندوز قسمت My Computer را كليك كرده و روی ديسك درايو \:A دكمه راست ماوس را فشار دهيد و Format را انتخاب كنيد. توسط روش گفته شده می‌توانيد يك Boot diskette بدون AUTOEXE.BAT و CONFIG.SYS درست كنيد.

سپس سي دی مادربورد را در ديسك درايو خود قرار دهيد. AFLASH.EXE را بر روی ديسكت شروع خود كپی كنيد. در غير اينصورت از صفحه داون لود ايسوس برای آخرين نسخه برنامه كمكی بايوس AFLASH.EXE استفاده كنيد.

توجه داشته باشيد كه حتما فايل‌ها را قبل از كپی بر روی ديسكت از حالت فشرده خارج كنيد.

صفحه داون لود ايسوس را از طريق سايت زير می توانيد پيدا كنيد:

[url]http://support.asus.com/download/download.aspx?SLanguage=en-us[/url]

دانلود برای گیگا:
[url]http://www.gigabyte.com.tw/Support/Motherboard/BIOS_List.aspx[/url]

دانلود برای شاتل:
[url]http://global.shuttle.com/Download/Download_File.asp?Item=AV41P/N[/url]

توجه:

AFLASH.EXE به صورت فشرده نشده تنها در محيط DOS قابل شروع و فعاليت است و نه در ويندوز. در نتيجه بدون توجه به اينكه می‌خواهيد بايوس را به‌روز كنيد، می‌بايستی يك ديسكت شروع جديد درست كنيد. لطفا AFLASH.EXE را روی ديسكتی كپی كنيد كه می‌خواهيد توسط آن سيستم را فعال كنيد.

به علاوه شما بايد بوت كردن از طريق فلاپی درايو را به عنوان اولين ديسك درايو در ترتيب بوت قرار دهيد.



فرايند به‌روزرسانی BIOS

به روزرسانی بايوس با استفاده از aflash:

1- Asus-Online-Update (داون لود از طريق مراجعه به سايت ايسوس) برای جديدترين نسخه بايوس و ضبط كردن آن بر روی ديسكت.

2- از ديسكت، همانگونه كه در بالا نيز گفته شد، برای شروع سيستم استفاده كنيد.

3- در محيط DOS بر روی ديسك درايو A:\AFLASH.EXE را اجرا كنيد.

4- در MAIN MENU گزينه update bios main block from file را انتخاب كنيد. مربوط به [ 2update BIOS Including Boot Block and ESCD]

5- بعد از اينكه فرايند به روز رسانی به پايان رسيد، ديسكت را از ديسك‌درايو بيرون آورده و كامپيوتر را خاموش كنيد.

6- كامپيوتر را روشن كنيد و به منوی BIOS برويد. گزينه LOAD SETUP DEFAULTS را انتخاب كنيد تا بتوانيد بايوس جديد را فعال كنيد، سپس بقيه موارد را در بايوس تنظيم كنيد.



توجه:

اگر در هنگام BIOS-Update دچار مشكلی شديد، كامپيوتر را خاموش و يا از نو شروع نكنيد بلكه تنها فرايند update را دوباره تكرار كنيد.

اگر مشكل همچنان وجود داشت از نسخه پشتيبانی بايوس اصلی كه بر روی ديسكت بود استفاده كنيد و آن را دوباره نصب كنيد. اگر نتوانيد از EZFlash برای پايان موفقيت‌آميز فرايند استفاده كنيد، سيستم شما قادر به شروع نخواهد بود.

اگر در چنين موقعيتی قرار گرفتيد از پشتيبانی شهری ويا تلفنی ايسوس كمك بگيريد تا شما را راهنمايی كنند.



استفاده از BIOS-Flash-Utility:

AFLASH.EXE يك برنامه كمكی است برای update كردن بايوس و قادر به update كردن Motherboard-BIOS می‌باشد.

هنگام شروع سيستم به كار شما می‌توانيد چهار شماره آخر نسخه بايوس موجود در سيستم را در قسمت چپ ( بالا) در صفحه مانيتور مشاهده كنيد. هر چه اين اعداد بزرگتر باشند، نسخه جديدتر است. اين برنامه كمكی تنها در محيط DOS قابل اجرا است.

توجه: مثال زير می‌تواند با اشكال نشان داده شده بر روی صفحه مانيتور شما كمی تفاوت داشته باشد.



1- شما می‌توانيد از پشتيبانی اصلی استفاده كنيد تا بايوس را دوباره نصب كنيد. (البته چنانچه احتياج باشد)



البته شما باز هم به AFLASH.EXE Utility (به صورت فشرده نشده) احتياج خواهيد داشت تا ديسك درايو ديسكت را به عنوان ديسك درايو بوت تنظيم كنيد. سپس در مدل FORMAT A:/S :DOS را وارد كنيد تا بتوانيد يك ديسكت شروع درست كنيد.

CONFIG.SYS و AUTOEXEC.BAT را حذف كنيد و مورد [1] را انتخاب كنيد. فايل بايوس موجود و فعال را به همانگونه كه صفحه مانيتور آنرا نشان می‌دهد ضبط كنيد (بايوس موجود را در فايلی ذخيره كنيد)

سپس هنگامی كه بايد اسم فايل را وارد كنيد اسمی مانند (A:\XXX-XX-XXX) را وارد كنيد و تاييد كنيد.

2- BIOS-Update به علاوه ESCD و Boot-Block: اين مورد می‌تواند BIOS-BOOT-BLOCK و اعدادACPI ESCD(Extended System Configuration Data) را از فايل بايوس ديگری Update كنيد.

اين بايوس می‌تواند يك فايل جديد و يا پشتيبانی از "save current BIOS to File" (بايوس موجود رادر فايلی ضبط كنيد) باشد.

متدهای داون لود كردن يك فايل جديد بايوس را در قسمت بعدی خواهديد ديد.

اگر فايل بايوس خودرا می‌خواهيد update كنيد، در Main Menu كليد [2] را و همچنين كليد را فشار دهيد، سپس بر روی صفحه مانيتور بخش 'Update BIOS Including Boot Block and ESCD" ظاهر می‌گردد.

اسم و مسير بايوس مورد نياز را بنويسيد مثلا (A:\XXX-XX-XXX) و سپس تاييد كنيد.

مطمئن شويد، كه آيا می خواهيد با صفحه مانيتور نشان داده شده ادامه كار دهيد يا نه؟ اگر اينگونه است دكمه "Y" را فشار دهيد تا فرايند شروع به كار كند.





برنامه كمكی update هم اكنون با يك پيام BIOS-Update شروع می‌كند هنگامی كه اين برنامه كمكی به پايان برسد، پيام "flashed successfully" ظاهر می‌گردد.



لطلفا مرحله‌‌های موجود در شكل بعدی را انجام دهيد تا بتوانيد فرايند BIOS-Update را به پايان برسانيد.



از ASUS EZflash برای update كردن بايوس استفاده كنيم:

عمل ASUSEZ Flash به شما اجازه می‌دهد كه بايوس را بدون رفتن مسير طولانی در ميان فرايند شروع از ديسكت و استفاده از برنامه‌های كمكی پايه‌ای DOS بسيار راحت update كنيد.

EZFlash در ميان افزار بايوس درست شده است و به همين فاصله تنها با فشار دادن "Alt"+"F2" در هنگام (Power-onself tests (Post) قابل دسترسی است.

مراحل را پله به پله انجام دهيد تا بتوانيد بايوس را توسط استفاده از Update، EZflash كنيد.

1- از وب سايت ايسوس، جديدترين فايل بايوس را داون لود كنيد. اين فايل را بر روی ديسكتی ضبط كنيد (برای اطمينان خاطر نام آنرا دقيقا روی برگه‌ای بنويسيد چون نام كامل فايل را بايد در صفحه EZ flash بنويسيد).

2- كامپيوتر را از اول راه اندازی كنيد.

3- برای اينكه از Ez Flash استفاده كنيد، در هنگام post دكمه‌های "Alt"+"F2" را فشار دهيد تا تصوير زير برای شما ظاهر شود



4- ديسكتی كه محتوای آن فايل جديد بايوس می‌باشد را در ديسك درايو قرار دهيد. اگر بدون گذاشتن ديسكت درون ديسك درايو مرحله 5 را شروع كنيد پيام error مقابل ظاهر می‌شود.

"WARNING!Device not ready"

5- هنگام درخواست نوشتن با ظاهر شدن متن زير:

"Please Enter File Name for NEW BIOS"

اسم فايل بايوس (از فايل داون لود شده) را وارد كنيد و "Enter" را فشار دهيد.

EZ Flash به صورت اتوماتيك وارد ديسكران :A شده و دنبال اسم فايل داده شده می‌گردد. هنگامی كه آنرا پيدا كرد، به توضيحات و اقدامات پيشنهادی كه بر روی صفحه مانيتور ظاهر می‌شود، توجه كنيد:

اگر اسم فايل بايوس را اشتباه بنويسيد، پيام "WARNING! File not Found" ظاهر می‌شود.

"Enter" را فشار دهيد تا پيام را تاييد كنيد و سپس اسم درست را وارد كرده و دكمه "Enter" را فشار دهيد.



6- در قسمت تقاضا برای وارد كردن (Y/N) حرف Y را وارد كنيد تا فرايند update را ادامه دهد (در شكل بالا، می‌توانيد مكان سوال را مشاهده كنيد).

اگر N را فشار دهيد، ضميمه EZ-Flash را به پايان می‌رساند و سيستم را دوباره از اول بدون BIOS-Update جديد، شروع می‌كند.

اگر حرف Y را فشار دهيد تصوير زير ظاهر می‌گردد.



7- حرف Y را فشار دهيد تا قسمت مركزی بايوس را Update كنيد (در هنگام Update كردن قسمت‌های بايوس، كامپيوتر را خاموش نكنيد و گرنه دچار مشكلاتی در سيستم خواهيد شد).

8- هنگامی كه فرايند Update به كلی تمام شد. پيام "Press any key to reboot" ظاهر می‌شود.

9- يك دگمه دلخواه را فشار دهيد تا سيستم را با بايوس جديد دوباره راه بيندازيد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 10:53 | | لینک به این مطلب
2007/8/15
ناسازگاری سخت‌افزارها
سال‌ها عدم سازگاری بین سخت‌افزارها، معضلی در زمینه محاسبات بود. دستكاری IRQ (شماره در خواست وقفه) و پورت‌های COM نیز باعث پدید آمدن مشكلات دیگری از جمله اتلاف وقت بود. علاوه بر آن هر دفعه كه یك وسیله جانبی جدید را اضافه می‌كردید، باید كل تنظیمات را تغییر می‌دادید و این امر نیاز به تمرین و مهارت بسیاری داشت.
خوشبختانه استانداردهای موجود در ویژگی Plug-and Play تا حد زیادی به رفع مشكلات موجود كمك كرد و سیستم عامل‌های جدید در مدیریت سخت‌افزارها از سیستم‌های قبلی بسیار بهتر و پیشرفته‌تر هستند. اما باز هم گاهی اوقات برخی از این ناسازگاری‌ها بروز می‌كند، هر چند بر طرف كردن آن نسبت به روزهای بد گذشته بسیار آسان‌تر شده است. بروز این گونه تعارضات تهدیدی برای ثبات سیستم به شمار می‌روند. در این مقاله برخی از ناسازگاری‌های سخت‌افزاری كه ممكن است با آنها مواجه شوید را معرفی كرده و در ضمن راهكارهای مقابله با آنها را نیز برایتان شرح خواهیم داد.

● ناسازگاری سخت‌افزاری

حال می‌خواهیم بدانیم ناسازگاری سخت‌افزاری چیست؟ هر زمان كه چند وسیله سخت‌افزاری (همچون حافظه، واحد پردازنده و یا پورت‌های معین) قصد انجام كاری روی یك منبع را داشته باشند و سیستم قادر به حل این وظایف نباشد، می‌گوییم كه ناسازگاری سخت‌افزاری روی داده است. این تداخل به صورت‌های مختلف آشكار می‌شود. بعضی وقت‌ها یك قطعه سخت‌افزاری خاص به سادگی از پاسخ دادن به سیگنال‌ها باز می‌ماند یا در همان ابتدا از كار باز می‌ایستد. در پاره‌ای موارد نیز سیستم با خطایی مواجه می‌شود كه بیانگر ناسازگاری در وسیله یا منبع است. شاید هم تنها نشانه‌های موجود علائمی همچون از كار افتادن سیستم، خطای GPF و ثابت ماندن صفحه نمایش باشد.
قطعاً بسیاری از این علائم، دلالت بر مشكلاتی همچون سخت‌افزار معیوب و درایورهای خراب دارند. وقوع به ندرت ناسازگاری‌های سخت‌افزاری باعث مشكل‌تر شدن امر تشخیص شده است. البته در این مقاله سعی شده است كه موارد نادر نیز توضیح داده شوند. در این صورت شما قادر به تشخیص نشانه‌های ظاهری برخی خطاهایی كه در وسایل جانبی و بعضی اجزا به ندرت رخ می‌دهد، هستید. اگر راه حل مشكل سیستم شما در این مقاله نباشد جهت تشخیص مجبور خواهید بود كه از طریق روش آزمون و خطا مشكل خود را یافته و دریابید كه آیا واقعاً مربوط به ناسازگاری سخت‌افزاری یا مشكل دیگری است.

● بررسی ناسازگاری

با هر گونه ناسازگاری كه مواجه هستید، باید بدانید كه راه‌های متعددی جهت تشخیص و حل مشكل وجود دارد. ابتدا طرز كار Device Manager ویندوز را به خوبی بشناسید. روی آیكن My Computer كلیك راست كرده (چه از طریق دسك‌تاپ ویندوز یا منوی Start)، سپس گزینه Properties را برگزینید. در كادر محاوره‌ای ایجاد شده با نام System Properties زبانه Hardware را انتخاب و روی Device Manager كلیك كنید. در آنجا فهرستی از كلیه سخت‌افزارهای موجود در سیستم خود را خواهید یافت كه دسترسی به اطلاعات جزئی هر یك از منابع اجزا، درایورها و وضعیت آنها امكان‌پذیر است.
اگر گمان می‌برید كه مشكل ایجاد شده در سیستم شما مربوط به ناسازگاری سخت‌ ‌افزاری است و اخیراً بخشی را حذف یا اضافه كرده‌اید، از منوی Action عبارت Scan For Hardware Changes را برگزینید. اگر در این مرحله مشكل بر طرف نشد با كلیك روی علامت مثبت واقع در سمت چپ هر آیتم، آن را توسعه داده و آیتم‌هایی كه علامت اخطار قرمز یا زرد دارند را بررسی كنید. این علائم نشان دهنده آن است كه برخی اجزای ویندوز به درستی كار نمی‌كنند. با كلیك روی علامت منفی نیز آیتم‌های ایجاد شده را می‌توانید ببینید.
از طریق انتخاب و كلیك راست روی هر وسیله‌ می‌توانید به گزینه‌های بیشتری از Device Manager دست یابید.
می‌توانید از طریق منوی متنی وسیله‌ای را مستقیماً غیرفعال كرده یا از حالت نصب خارج كنید. این كار زمانی مفید است كه سعی در حذف مشكلات به روش آزمون و خطا را دارید. اما به خاطر بسپارید كه از طریق گزینه Properties‌ معمولاً اطلاعات مفید بیشـتری بـه دسـت می‌آوریـد. زیـر زبـانه General پـیغام Device Status را مرور كنید. تنها به پیغام ویندوز كه این وسیله به خوبی كار می‌كند، اكتفا نكنید. زبانه Driver واقع در بخش Device Manager به صورت خلاصه اطلاعاتی در مورد درایورهای هر وسیله در اختیار می‌گذارد. نقش درایورها از آن جهت كه به عنوان رابطی بین ویندوز و سخت‌افزار عمل می‌كنند بسیار حیاتی است. به روز نگهداشتن درایورها عامل موثری در پیشگیری از بروز ناسازگاری‌های سخت‌افزاری است.
از طریق كلیك روی گزینه Update Driver، می‌توانید پایگاه داده مایكروسافت را بررسی كنید. اما روش بهتر این است كه در وب‌سایت سازنده قطعه سخت‌افزاری خود، آخرین نسخه سخت‌افزاری را از اینترنت دریافت كنید. قبل ا‌ز آنكه به كار خود ادامه دهید، درایورهای ارتقا یافته را نصب كنید. برخی ناسازگاری‌های سخت‌افزاری با نصب درایورهای ارتقا یافته، خود به خود از بین می‌روند. از سوی دیگر،‌ اگر گمان می‌برید كه مشكل ایجاد شده به خاطر نصب نسخه ارتقا یافته درایور است گزینه Roll Back Driver را از Device Manager برگزیده و دستورات را بازیابی كنید.
اگر دلیل ناسازگاری، قطعات داخلی هستند (مانند كارت‌های توسعه، هارددرایوها و حافظه سیستم)، درب كیس را باز كرده و از آن طریق مشكل حاصله را بر طرف كنید. رفع ایراد در پیكربندی سخت‌افزار از طریق آزمون و خطا، روندی طولانی بوده كه نیاز به بارها راه‌اندازی مجدد دارد.

● ناسازگاری كارت‌های گرافیكی

از جمله عوامل مشكل‌زا در بـروز این گونه ناسازگاری‌ها كارت‌های گرافیكی هستند. اگر پس از اضافه، حذف یا تنظیم یك آداپتور گرافیكی یا سایر كارت‌های سخت‌‌افزاری كه توسط PCI ،AGP یا سایر شیارهای ماردبرد به سیستم متصل می‌شوند با مشكل مواجه شدید، اولین حدس و گمانتان باید به كارت‌ گرافیكی باشد. كارت‌های گرافیكی از منابع بسیاری از ماشین استفاده می‌كنند. این ناسازگاری حتی با كارت‌های نامربوطی كه در شـیارهای نادرست قرار گرفته‌اند نیز روی می‌دهد.
از جمله مواقعی كه ناسازگاری روی می‌دهد زمانی است كه مادربردی خود دارای كارت گرافیكی توكار باشد و شما نیز به صورت جداگانه كارت گرافیكی دیگری نصب كنید. در این حالت سیستم نمی‌داند كه از كدام آداپتور گرافیكی استفاده كند و در نتیجه با مشكلات عجیب تصویری مواجه خواهید شد یا شاید هم سیستم به طور كلی از كار بایستد.
ابتدا محل قرار گرفتن آداپتورهای گرافیكی و سایر كارت‌های توسعه را بررسی كنید.
اگر كارت گرافیكی جدیدی به شیار AGP‌ افزوده‌اید، نزدیك‌ترین شیار PCI را بررسی كنید. بعضی اوقات AGP و اولین شیار PCI در منابع مادربرد مشترك هستند، بنابراین می‌توانید از یكی یا دیگری استفاده كنید. اگر دستگاه شما تنها دارای یك شیار برای كارت گرافیكی است، كارت‌های دیگر را جا به جا كنید. پس از هر بار پیكربندی، كامپیوتر را مجدداً راه‌اندازی كنید.
اگر گمان می‌برید كه ناسازگاری در اثر كارت گرافیكی توكار و یك كارت جدید است، باید آداپتور گرافیكی مادربرد را از طریق Device Manager‌ از حالت فعال خارج كنید. ابتدا مطمئن شوید كه تمام فرامین و مراحل نصب كه توسط سازنده كارت ارائه شده است را اجرا كرده‌اید. سپس گزینه Device Manager را یافته و گروه Display Adapters‌ را توسعه دهید. روی هر بخش ویدئویی كه غیر مرتبط با كارت گرافیكی جدیدتان است كلیك راست كرده و گزینه Disable را انتخاب كنید. ممكن است لازم باشد برای دستیابی به تركیب صحیح، اجزای متعددی را فعال یا غیر فعال كنید، اما هدف نهایی غیر فعال ساختن كلیه عملكردهای گرافیكی توكار و فعال ساختن ویژگی‌های كارت گرافیكی جدید است.

● تجهیزات USB

اگر هنگام كار با سخت‌افزارهای متصل به USB دچار مشكل می‌شوید یا پس از نصب وسیله‌ای از طریق USB سیستم دچار اشكال می‌شود، لازم است برای تشخیص مشكلات از روش آزمون و خطا استفاده كنید. در این میان هاب‌های USB‌ از نظر ایجاد مشكل پس از نصب، شناخته شده‌ترین وسایل هستند. بنابراین ابتدا هر وسیله را زمانی كه مستقیماً به پورت‌های USB متصل می‌كنید، آزمایش كنید. اگر هر یك به تنهایی و به درستی كار كرد، سعی كنید دوباره آنها را از طریق هاب متصل كنید. اگر مشكلات مجدداً ظاهر شدند سعی كنید از طریق هاب وسایلی كه مستقیماً به پورت‌ها متصل شده‌اند را به طرق مختلف پیكربندی كنید.
چنانچه هنوز تداخل‌ها و ناسازگاری‌ها ادامه دارند در حالی كه تمام وسایل مستقلاً به كار خود ادامه می‌دهند باید یك هاب USB جدید خریداری كنید. هاب‌هایی كه برق آنها به طور مستقل تامین می‌شود، نسبت به آنهایی كه برق آنها از سیستم و از طریق USB تامین می‌شود، كمتر باعث تداخل و ناسازگاری هستند.
در برخی موارد نادر، خود وسایل حتی بدون هاب نیز باعث عدم سازگاری می‌شوند. در این گونه موارد برای شناسایی این وسایل باید دست به شیوه آزمون و خطا زد. اغلب دستگاه‌های جدید دارای گروه‌های متعددی از پورت‌های USB‌هستند (در قسمت‌ جلو، روی مادربرد و كنار كیس). بنابراین می‌توانید این گونه وسایل مشكل‌زا را در بخش‌های جداگانه به دستگاه متصل كنید. نهایتاً باز هم وسایلی را خواهید یافت كه به طور كامل با سایر وسایل كار نمی‌كنند.

● ماجول‌های حافظه

یكی دیگر از منابع شایع در بروز ناسازگاری، حافظه سیستم است. با نصب یك RAM جدید احتمالاً شاهد ناسازگاری آن با حافظه قدیمی یا سایر اجزای سیستم خواهید بود و یا شاید از همان ابتدا با مشكل مواجه شوید و هیچ چیز مانند یك حافظه بد و خراب در سیستم مشكل‌زا نیست.
اگر پیغامی كه به صراحت مشخص كند حافظه دارای ناسازگاری است،‌ دریافت كنید فرد بسیار خوش‌شانسی هستید. اگر سیستم دچار یك ناپایداری عمومی شده است كه غیر مرتبط با وسیله سخت‌افزاری خاصی است، باید به سراغ RAM سیستم بروید؛ مگر آنكه اخیراً حافظه سیستم را تعویض، اضافه،جابه‌جا و یا تنظیم كرده باشید. در هر یك از این حالات، ماجول‌های حافظه را جابه‌جا یا از نو مرتب كنید تا مشكل برطرف شود. ارتقای حافظه نیز در هر حالتی مفید است.

● مشكلات IRQ

آخرین مسئله نیز مربوط به IRQ قدیمی و DMA است. اگر شما با سخت‌افزار موازی (یا سریال) یا وسایلی كه متكی به سیستم نـبوده و برخلاف نـسخه‌های توكار هـستند (مـانند كــارت‌های شــبــكه،‌ مــودم‌ها یــا پــورت‌های FireWire) سر و كار دارید، می‌تـوانید مـنابع آنـها را بـه صورت دسـتی تنظیم كـنید. بدین منظور گزینه Device Manager ویندوز را باز كرده و روی پورت‌ها و وسایل كلیك راست كنید. سپس زبـانه Resources را انـتـخاب كـرده و بـبـیـنیـد كـه آیـا كـادر Use Automatic Settings در دسترس است یا خیر؟ در اغلب موارد كه ویندوز XP نصب باشد، این گزینه انتخاب شده است، اما گزینه به صورت خاكستری رنگ است یعنی شما چاره‌ای جز قبول این گزینه نـدارید.
بـرای آنـكه مـنابع را طوری تـنظیم كنید كه به طور دستی نیز قابل پیكربندی شوند، می‌توانید تنظیمات خودكار را از حالت انـتخاب خـارج كرده و خـودتان منابع را تنظیم كنـید. كادر را از حـالت انـتخاب خارج كـرده و هر یك از پیكربندی‌های قابل دسترس را از فهرست Setting Based On انتخاب كنید. اگر قصد دارید كه برخی منابع خاص از قبیل شماره‌ تخصیص IRQ‌ یك وسیله را به صورت دستی پیكربندی كنید در فهرست Resource Settings مقدار IRQ را انتخاب كرده و روی دكمه Change Setting كلیك كنید.
در مـقادیر موجود پیمایش كرده و دوباره پانل اطلاعات Conflict را نـگاه كنید تا مقداری را پیدا كنید كه موجب بروز ناسازگاری در وسـیله دیگر نشود. برای قبول تغییرات روی دكمه OK در كادر محاوره‌ای كلیك كرده و در صورت لزوم آن را مجدداً راه‌اندازی كنید.
بروز ناسازگاری سخت‌افزاری اغلب باعث نابسامانی خواهد شد و برای كاربر امری دشوار است. اما خوشبختانه اغلب به ندرت اتفاق می‌افتد. با كمی صرف حوصله و روند حذف، می‌توانید راهی برای بهبود عملكرد سخت‌افزار خود بیابید.

منبع : وب ایران
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 10:59 | | لینک به این مطلب
2007/8/15
آشنایی با خطای سخت افزاری سیستم
یکي از اصلي ترين عمليات کامپيوتر در هنگام روشن شدن عمليات POST يا Power On Self Test ميباشد. که تمامي نرم افزارها و قطعات سخت افزاري لازم براي بوت سيستم را تست کرده و آماده به کار ميکند و در واقع کامپيوتر شما بعد از فشردن کليد Pwoer توسط شما، در ابتدا تمامي فرمانها را از بايوس کامپيوتر دريافت مي کند. از اينرو بايوس وظيفه دارد که مشکلات سخت افزاري را به شما گوشزد کند.
همه بايوس ها در هنگام درست بوت شدن سيستم يک بوق کوتاه در شروع کارد ميزنند که اين بوق به معني درست و کامل کار کردن تمامي نرمافزارها و سخت افزارهاي اصلي سيستم است، اما گاهي نيز اتفاق مي افتد که يک يا چندي از برنامه ها يا قطعات معيوب شده يا به عللي از انجام وظيفه باز مي مانند، اينجاست که بايوس با تنها راه ارتباطي مستقيم با کاربر ( بوق ) شما را آگاه مي سازد.
كدهاي بوقي بايوس AWARD :
بايوس آوارد عمدتا به پيامهاي خطا براي آگاه کردن کاربران از وجود مسئله اتکا دارد، اما چند کد بوقي مشهور وجود دارد که اين تراشه بايوس توليد ميکند:
تعداد بوقها در عمليات Post مفهوم بوق نا محدود (تکرار شوند) خطاي حافظه سيستم يک بوق بلند پس از دو بوق کوتاه خطاي کارت گرافيک يک بوق باند پس از سه بوق کوتاه خطاي گرافيک يا حفظه گرافيک بوقهاي با ارتفاع بالاي نا محدود (تکرار شونده) خطاي داغ شدن پردازنده بوقهاي با ارتفاع بالا ،با ارتفاع پايين ( تکرار شونده)
خطاي پرازنده کدهاي بوقي بايوس AMIBIOS :
بايوس AMIBIOS محصول شرکت American Megatrends يکي از بايوسهاي متداول است و آخرين نگارش تعدادي کد بوقي دارد که اشکالات زمان بوت شدن را به کاربران مي گويد: تعدا بو قها در زمان راه اندازي (پيش از POST) مفهوم بوقها 1 ديسکت را در ديسکران A: قرار دهيد 2 فايل AMIBOOT.ROM بر روي ديسکت بوت شدني نيست 3 خطاي حافظه سيستمي 4 عمليات روز آمد سازي بايوس موفقيت آميز بوده است 5 خطاي خواندن ديسک 6 خرابي فرمان صفحه کليد 7 حافظه فلش بايوس تشخيص داده نشده است 8 خرابي کنترل کننده ديسکت ران 9 خطاي مجموع بررسي (checksum) بايوس 10 خطاي پاک کردن حافظه فلش 11 خطاي برنامه سازي حافظه فلش 12 اندازه فايل AMIBOOT.ROM درست نيست ( يا حضور ويروس) 13 نا همساني تصوير BIOS ( فايل ROM دقيقا همان نسخه درون بايوس نيست) تعداد بوقها در زمان POST 1 خطاي Timer احياي حافظه سيستم 2 خطاي پريتي حافظه سيستم 3 خطاي آزمايش خواندن / نوشتن حافظه سيستم 4 زمان دار تخته مدار مادر کار نميکند 5 خطاي پردازنده 6 کامپيوتر نمي تواند به حافظه حالت حفاظت شده برود 7 خطاي استثنای عمومي (مربوط به پردازنده) 8 خطاي حافظه نمايش ( مربوط به کارت ويدئويي) 9 خطاي مجموع بررسي AMIBIOS ROM 10 خطاي خواندن / نوشتن رجيستر CMOS 11 اشکال آزمايش حافظه نهانگاهي (cache) نکته : اگر موقع عمليات POST يک ، دو يا سه بوق بشنويد، تعويض کارتهاي RAM را در نظر بگيريد يا دست کم آنها را بررسي کنيد تا اطمينان يابيد که درست نصب شده اند. اگر در عمليات POST هشت بوق بشنويد اطمينان يابيد که کارت ويدئويي درست نصب شده است، ممکن است لازم باشد که آن را عوض کنيد. اگر موقع عمليات POST تعداد بوقها با آنچه گفته شد متفاوت بود ( چهار تا هفت يا 9 تا يازده بوق)، ممکن است يک مسئله جدي در تخته مدار مادر يا قطعات ديگر وجود داشته باشد، کامپيوتر را به يک تعميرگاه تخصصي ببريد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 9:48 | | لینک به این مطلب
2007/8/14
قفل‌های سخت افزاری و نرم افزاری

برای جلوگیری از استفاده غیرمجاز از برنامه ها و یا تكثیرغیرقانونی آنها، اصطلا حا به آنها قفل می زنند. قفل گذاری كلا به دو روش نرم افزاری و سخت افزاری انجام می شود. قفل سخت افزاری (Hardware lock) چنانچه ازسخت افزارخاصی برای قفل گذاری استفاده شود، به آن قفل سخت افزاری می گوییم. این قفلها بعضی به صورت یك رابط روی پورت پارالل سیستم نصب می شوند كه البته هر دو نوع آن عملكرد مشابه دارند. بخش اصلی قفل، از یك حافظه قابل پاك شدن تشكیل شده كه با توجه به نوع و حجم آن، دارای عملكردی متفاوت می باشد و عمدتا به یكی از دو روش زیر عمل می كند:

الف) روش اول قفل گذاری به این صورت است كه تولید كننده نرم افزار یك یا چند بایت از اطلاعات را در قفل نوشته و برنامه در هنگام اجرا آن را چك می كند. در صورتی كه قفل وجود داشته باشد، برنامه به كار خود ادامه می دهد و اگر قفل وجود نداشته باشد و یا اطلاعات خوانده شده از روی قفل صحیح نباشد، برنامه متوقف شده و با اعلام خطا، از اجرای صحیح، سربازمی زند.این نوع قفل ها دارای ساختاری ساده، حافظه ای در حد چند بایت، و قیمتی ارزان هستند. استفاده از این قفل ها بسیار ساده بوده و نیاز به تخصص خاصی ندارد،فقط كافیست كه نرم افزار ویژه قفل را (كه توسط شركت تولید كننده قفل ارایه شده) اجرا نمود. در ابتدا كه قفل فاقد اطلاعات است، اول یك كلمه دلخواه، به عنوان كلمه عبور درخواست كرده و سپس با توجه به نوع قفل، یك یا چند كلمه اطلاعات را دریافت و در حافظه قفل ثبت كنید. در دفعات بعد می بایست كلمه عبوری كه اولین بار ثبت شده، وارد شود تا بتوان به اطلاعات درونی قفل دسترسی داشت. البته بعد از ورود به برنامه این كلمه قابل تغییر است. در هر صورت، پس از ثبت اطلاعات در قفل، تولید كننده نرم افزار، اطلاعات ثبت شده در یك برنامه چك می كند كه شیوه چك كردن اطلاعات، با توجه به نوع قفل متفاوت است. در بعضی فقط اطلاعات درون قفل چك می شود و در بعضی دیگر، در مرحله اول وجود قفل چك شده و در مرحله بعدی، اطلاعات درون آن چك می شود.
ب) روش دیگر قفل گذاری به این صورت است كه تولید كننده نرم افزار، بخش كوچكی از برنامه را در حافظه قفل قرار می دهد كه در این حالت، چنانچه قفل وجود نداشته باشد برنامه به هیچ وجه، قادر به اجرا و ادامه كار نخواهد بود.
این نوع قفل ها، دارای ساختاری كمی پیچیده، حافظه ای بعضا تا چند كیلو بایت، و قیمتی نسبتا گران هستند.استفاده از این قفل ها، به سادگی نوع قبلی نیست. البته شیوه كلی كار مشابه روش قبلی است. با اجرای نرم افزار ویژه قفل و وارد نمودن كلمه عبور، باید نام فایلی را كه می خواهیم روی آن قفل بزنیم، مشخص كنیم، تا بخشی از آن در قفل ثبت گردد. البته در بعضی دیگر از این نوع قفل ها، كه حفاظت بیشتری را انجام می دهند، می بایست توسط تولید كننده نرم افزار دقیقا كنترل شود كه چه بخش هایی از فایل باید در قفل ثبت گردد كه ابته انجام این كار نیاز به تخصص و تجربه كافی دارد، چرا كه بعضا ممكن است كه خطا در انجام كار، باعث بروز اشكال در برنامه تولیدی بشود. چون با این كار در واقع بخشی از برنامه در قفل ثبت می گردد، واضح است كه هر قفل فقط برای یك نسخه از برنامه می تواند مورد استفاده قرار بگیرد و به همین علت كاربرد این قفل، كمتر است. ضمنا نوع دیگری از قفل ها هستند كه هر دو روش فوق استفاده می كنند، اما طرفدار چندانی ندارند.
قفل نرم افزاری (Software Lock) چنانچه از روش ها و ترفند های نرم افزاری، برای قفل گذاری استفاده شود، به آن قفل نرم افزاری می گوییم. قفل های نرم افزاری دارای تنوع بیشتری بوده و بعضا از لحاظ طراحی و اجرا سلیقه ای و ابتكاری می با شند. اما می توان شیوه عملكرد اكثر آنها را، توسط یكی از ۳ روش ذیل، تشریح نمود:
۱) محدودیت در تعداد كپی(Copy Limited) در این حالت برنامه نصب كننده نرم افزار، فضای مشخصی در دیسك را با روش خاصی مرمت كرده، و تعداد مجاز نسخه برداری را در آن درج می كند. بدین طریق با هر بار كپی كردن برنامه، یك واحد از این عدد كم می شود و هنگامی كه تعداد مجاز آن به صفر رسید، دیگر نمی توان برنامه را روی سیستم نصب نمود. حال ممكن است این سوال مطرح شود كه مگر نمی توان پس از نصب برنامه، از آنپشتیبانی(Back Up) گرفته و سپس از نسخه پشتیبان نیز، روی سیستم دیگری استفاده نمود؟ پاسخ منفی است. زیرا هنگام نصب، اطلاعاتی راجع به سخت افزار سیستم كه می تواند مثلا شامل نوع قطعات و یا شماره سریال قطعات باشد، در جایی، در محدوده قفل ذخیره می شود و از این پس هر بار در هنگام اجرای برنامه، این اطلاعات به دقت چك می شود و در صورت هرگونه تغییر، برنامه اجرا نمی شود.
۲) استفاده از دیسكت، در هنگام اجرای برنامه (Disk Required) در این حالت، دیسكت مورد نظر، یا به روش خاصی فرمت می شود و سپس در هنگام اجرا، اطلاعات روی آن بررسی می شود، و یا اینكه قسمتی از دیسكت را به صورت فیزیكی و عمدی خراب می كنند و در اینجا، در واقع همان صدمه ای كه به عمد، بر سطح دیسكت وارد شده است، به عنوان قفل و محافظ نرم افزار عمل می كند. از این پس برای انتقال برنامه از یك سیستم به سیستم دیگر، این فلاپی مانند قفل سخت افزاری عمل می كند و می بایست مختصات آن توسط برنامه تایید شود و چنانچه این فلاپی در درایو نباشد، برنامه اجرا نخواهد شد.
۳) قفل سی دی (اجرا از روی سی دی) با متداول شدن سی دی ویا لوح فشرده، روش جدیدی در قفل گذاری ابداع شد و آن اجرای برنامه از روی سی دی است. در این حالت برنامه هنگام اجرا، به سی دی رجوع كرده و نقاط خاصی از آن را چك می كند. این نقاط بخش هایی هستند كه به صورت فیزیكی علامت گذاری شده اند ودر واقع به نوعی صدمه دیده اند و معمولا این خرابی با تابش اشعه لیزر انجام می شود. به این ترتیب به اصطلاح نقاط معینی از سی دی لیزرسوز می شود. این نقطه یا نقاط به عنوان قفل سی دی عمل می كند و از عمل تكثیر یا كپی برداری و همچنین استفادهغیر مجاز از آن جلوگیری به عمل می آورد.در خاتمه سوالی كه در مورد سه روش فوق الذكر مطرح است، این است كه آیا می توان قبل از نصب، از دیسكت ها وسی دی های قفل گذاری شده كپی تهیه كرد و سپس آنها را نصب كرد؟
پاسخ منفی است، زیرا همانگونه كه اشاره شد، یا بخشی از دیسكت و یا همه آن، به روش خاصی فرمت می شود كه قابل كپی برداری نیست و یا اینكه محل ونقاطی كه روی دیسكت و یاسی دی، به صورت فیزیكی و عمدی صدمه دیده اند، اجازه كپی برداری را نمی دهند و مانع از انجام این كار می شوند.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 16:29 | | لینک به این مطلب
2007/8/13
بهبود كارایی هارد دیسك، با استفاده از Ntfs
نوع فرمت هارددیسك PC ، توسط فایل سیستم تعیین می شود. در واقع فایل سیستم چگونگی ثبت اطلاعات روی هارد دیسك را مدیریت می كند. ویندوز برای مدیریت ثبت اطلاعات در هارد دیسك، از سه گونه فایل سیستم استفاده می كند:

اولین نوع آن ها كه FAT یا File Allocation Table نام گرفتند، توسط سیستم عامل های داس و ویندوز (تا ویندوز ۹۵) مورد استفاده قرار می گرفتند. این روش قالب بندی اطلاعات، با نام FAT ۱۶ نیز شناخته می شد. زیرا بر اساس داده های ۱۶ بیتی كار می كرد. دومین نوع آن ها FAT ۳ نام گرفت كه توسط ویندوز ۹۸ ارائه شد. این روش از روش FAT ۱۶ متمایز است و كاربر را قادر می سازد بیشتر از ۲ گیگابایت اطلاعات را روی هارد خود مدیریت كند. سومین و آخرین روش ثبت داده ها روی هارد دیسك، با نام NTFS ( NT File System ) توسط ویندوز NT ، ۲۰۰۰ ، و XP مورد استفاده قرار گرفت. این روش نسبت به FAT ۱۶ و FAT ۳۲ از ثبات بیشتری برخوردار است و تاثیر به سزایی در استفاده از حداكثر فضای مفید هارددیسك برای ذخیره اطلاعات دارد. برای اطلاع از نوع فایل سیستم هارددیسك خود، روی My Computer كلیك راست كنید و سپس Properties را انتخاب كنید.

برای دیدن همه دیسك ها و پارتیشن ها، روی Start كلیك كنید و بعد روی My Computer كلیك راست كنید و سپس Manage و بعد از آن Disk Management را بزنید. در این قسمت می توانید نوع فایل سیستم هر پارتیشن یا هارد دیسك را ببینید تا بدانید سیستم عامل شما از چه سیستمی برای مدیریت اطلاعات هارددیسك استفاده می كند.
از آن جایی كه استفاده از NTFS به جای FAT ، مزیت های متعددی در بر خواهد داشت. اگر هنوز هارد دیسك شما مبتنی بر FAT است، بهتر است آن را به NTFS تغییر دهید. البته كاربرانی كه همچنان از Windows۹x استفاده می كنند، نمی توانند این كار را انجام دهند و باید از FAT ۳۲ استفاده كنند.

با استفاده از خط فرمان ویندوز یا نرم افزار Partition Magic می توانید این كار را انجام دهید. مرحله به مرحله این مقاله را بخوانید و هم زمان، آنچه از شما خواسته شده است را انجام دهید. البته قبل از آن كه شروع به كار كنید، مطمئن باشید كه از برنامه های خود نسخه پشتیبان گرفته اید.




● راهنمای گام به گام
۱) در مراحل ۱ تا ۳ با استفاده از خط فرمان و در مراحل ۴ تا ۶ با استفاده از نرم افزار Partition Magic می توانید این كار را انجام دهید.
می توانید با پارتیشن بندی مبتنی بر FAT۳۲ را به NTFS تغییر دهید. بدون آن كه به داده های رایانه شما آسیبی برسد. با این وجود باز هم یك نسخه پشتیبان از اطلاعات موجود در رایانه خود تهیه كنید تا مطمئن شوید كه چیزی را از دست نخواهید داد. روی Start و بعد روی RUN كلیك كنید. در نوار Open ، عبارت Cmd را وارد كنید. سپس روی OK كلیك كنید تا پنجره خط فرمان ویندوز باز شود.

۲ـ دقت كنید كه به جای ] Volume [ باید نام درایو یا پارتیشنی را كه قرار است تبدیل شود، وارد كنید. در این مورد به طور فرضی درایو E تبدیل خواهیم كرد كه بر این اساس در خط فرمان باید وارد كنیم، Convert E:\FS:NTFS سپس Enter را بزنید تا دستور اجرا شود.

۳) باید برچسب (Volume label ) درایو خود را نیز سیستم عامل بدهید. این نامی است كه شما به یك پارتیشن اختصاص می دهید. آن را وارد و Enter را فشار دهید. ممكن است كمی فرایند تبدیل طول بكشد. به محض تمام شدن این فرایند به شما گزارشی از وضعیت فضای خالی موجود روی هارد دیسك ارائه خواهد شد.

۴) اگر با خط فرمان رابطه ای ندارید، می توانید از Partition Magic استفاده كنید. در این برنامه، تمام درایوها و پارتیشن های جاری سیستم شما دیده خواهند شد.

۵) باز هم به صورت فرضی درایو E تبدیل خواهیم كرد. این درایو اكنون مبتنی بر FAT۳۲ است و قرار است به NTFS تغییر كند. حال باید پارتیشنی را كه می خواهید تبدیل كنید انتخاب كنید و بعد در سمت چپ Convert Partition را انتخاب كنید. حالا نوع فایل سیستمی كه می خواهید از آن استفاده كنید را وارد كنید و بعد روی OK كلیك كنید.

۶) Partition Magic هیچ چیز را تغییر نخواهد داد، مگر آن كه شما روی كلید سبز گوشه سمت چپ پایین كلیك كنید. بعد از آن، مراحل تبدیل را خواهید دید و در نهایت ممكن است به یك بار بوت كردن PC خود احتیاج داشته باشید.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 9:35 | | لینک به این مطلب
2007/8/12
Proxy Server چیست ؟
Proxy Server نرم افزاري است كه در يك شبكه حد واسط بين اينترنت و كاربران واقع مي شود. فلسفه ايجاد Proxy Server قراردادن يك خط اينترنت در اختيار تعداد بيش از يك نفر استفاده كننده در يك شبكه بوده است ولي بعدها امكانات و قابليتهايي به Proxy Server افزوده شد كه كاربرد آن را فراتر از به اشتراك نهادن خطوط اينترنت كرد . بطور كلي Proxy Server ها در چند مورد كلي استفاده مي شوند .

يك كاربرد Proxy Server ها ، همان به اشتراك گذاشتن يك خط اينترنت براي چند كاربر است كه باعث كاهش هزينه و كنترل كاربران و همچنين ايجاد امنيت بيشتر مي شود . كاربرد دوم Proxy Serverها ، در سايتهاي اينترنتي به عنوان Firewall مي باشد . كاربرد سوم كه امروزه از آن بسيار استفاده مي شود ، Caching اطلاعات است . با توجه به گران بودن هزينه استفاده از اينترنت و محدود بودن پهناي باند ارتباطي براي ارسال و دريافت اطلاعات ، معمولا" نمي توان به اطلاعات مورد نظر در زمان كم و با سرعت مطلوب دست يافت . امكان Caching اطلاعات ، براي كمك به رفع اين مشكل در نظر گرفته شده است . Proxy Server ، سايتهايي را كه بيشتر به آنها مراجعه مي شود را دريك حافظه جداگانه نگاه مي دارد. به اين ترتيب براي مراجعه مجدد به آنها نيازي به ارتباط از طريق اينترنت نيست بلكه به همان حافظه مخصوص رجوع خواهد شد .

اين امر باعث مي گردد از يك طرف زمان دسترسي به اطلاعات كمتر شده و از سوي ديگر چون اطلاعات از اينترنت دريافت نمي شود ، پهناي باند محدود موجود با اطلاعات تكراري اشغال نشود . بخصوص آنكه معمولا" تغييرات در يك Website محدود به يك يا دو صفحه مي باشد و گرفتن اطلاعات از اينترنت بدون Caching به معناي گرفتن كل سايت مي باشد حال آنكه با استفاده از Proxy Server و امكان Caching اطلاعات ، ميتوان تنها صفحات تغيير كرده را دريافت كرد .
























ويژگيهاي Proxy Server

ويژگي اول : با استفاده از Proxy Server مي توان از اكثر پروتكلهاي موجود در شبكه هاي محلي در محدوده نرم افزارهاي كاربردي در شبكه هاي LAN مرتبط با اينترنت استفاده كرد .

Proxy Server پروتكلهاي پر كاربرد شبكه هاي محلي مانند IPX/SPX (مورد استفاده در شبكه هاي ناول) ، NETBEUI (مورد استفاده در شبكه هاي LAN با تعداد كاربران كم) و TCP/IP (مورد استفاده در شبكه هاي Intranet) را پشتيباني مي كند. با اين ترتيب براي اينكه بتوان از يك نرم افزار كاربردي شبكه LAN كه مثلا" با پروتكل IPX/SPX روي ناول نوشته شده ، روي اينترنت استفاده كرد نيازي نيست كه قسمتهاي مربوط به ارتباط با شبكه كه از Function Call هاي API استفاده كرده را به Function Call هاي TCP/IP تغيير داد بلكه Proxy Server خود اين تغييرات را انجام داده و مي توان به راحتي از نرم افزاري كه تا كنون تحت يك شبكه LAN با ناول كار مي كرده است را در شبكه اي كه مستقيما" به اينترنت متصل است ، استفاده كرد .

همين ويژگي درباره سرويسهاي اينترنت مانند , FTP , Telnet , Gopher , IRC RealAudio , Pop3 و . . . وجود دارد . به اين معنا كه هنگام پياده سازي برنامه با يك سرويس يا پروتكل خاص ، محدوديتي نبوده و كدي در برنامه براي ايجاد هماهنگي نوشته نمي شود .



ويژگي دوم : با Cache كردن اطلاعاتي كه بيشتر استفاده مي شوند و با بروز نگاه داشتن آنها ، قابليت سرويسهاي اينترنت نمايان تر شده و مقدار قابل توجهي در پهناي باند ارتباطي صرفه جويي مي گردد.



ويژگي سوم :Proxy Server امكانات ويژه اي براي ايجاد امنيت در شبكه دارد . معمولا" در شبكه ها دو دسته امنيت اطلاعاتي مد نظر است . يكي آنكه همه كاربران شبكه نتوانند از همه سايتها استفاده كنند و ديگر آنكه هر كسي نتواند از روي اينترنت به اطلاعات شبكه دسترسي پيدا كند . با استفاده ازProxy Server نيازي نيست كه هر Client بطور مستقيم به اينترنت وصل شود در ضمن از دسترسي غيرمجاز به شبكه داخلي جلوگيري مي شود . همچنين مي توان با استفاده از SSL(Secure Sockets Layers) امكان رمز كردن داده ها را نيز فراهم آورد.



ويژگي چهارم :Proxy Server بعنوان نرم افزاري كه مي تواند با سيستم عامل شما مجتمع شود و همچنين با IIS(Internet Information Server) سازگار مي باشد، استفاده مي گردد.
























خدمات Proxy Server

Proxy Server سه سرويس در اختيار كاربران خود قرار مي دهد:

1-Web Proxy Service : اين سرويس براي Web Publishing يا همان ايجاد Web Site هاي مختلف درشبكه LAN مفيد مي باشد . براي اين منظور قابليت مهم Reverse Proxing در نظر گرفته شده است . Reverse Proxing امكان شبيه سازي محيط اينترنت درمحيط داخل مي باشد. به اين ترتيب فرد بدون ايجاد ارتباط فيزيكي با اينترنت مي تواند برنامه خود را همچنان كه در محيط اينترنت عمل خواهد كرد، تست كرده و مورد استفاده قرا دهد. اين قابليت در بالا بردن سرعت و كاهش هزينه توليد نرم افزارهاي كاربردي تحت اينترنت موثر است.

2-Winsock Proxy Service : منظور، امكان استفاده از API Callهاي Winsock در Windows است . در Windows ، Function Call هاي مورد استفاده در سرويسهاي اينترنت مانند Telnet ، FTP ، Gopher و . . . ، تحت عنوان Winsock Protocols معرفي شده اند. در حقيقت براي استفاده از اين سرويسها در نرم افزارهاي كاربردي نيازي نيست كه برنامه نويس چگونگي استفاده از اين سرويسها را پيش بيني كند.

3-Socks Proxy Service : اين سرويس، سرويس Socks 4.3a را پشتيباني مي كند كه در واقع زير مجموعه اي از Winsock مي باشد و امكان استفاده از Http 1.02 و بالاتر را فراهم مي كند. به اين ترتيب مي توان در طراحي Website خارج از Firewall ، Security ايجاد كرد.



معيارهاي موثر در انتخاب Proxy Server

1- سخت افزار مورد نياز :براي هر چه بهتر شدن توانمنديهاي Proxy Server ، بايد سخت افزار آن توانايي تحمل بار مورد انتظار را داشته باشد .

2- نوع رسانه فيزيكي براي ارتباط با اينترنت : راه حلهاي مختلفي براي اتصال به شبكه اينترنت وجود دارد . ساده ترين راه ، استفاده از مودم و خطوط آنالوگ مي باشد . راه ديگر استفاده از ISDN و خطوط ديجيتال است كه هم احتياج به تبديل اطلاعات از آنالوگ به ديجيتال و برعكس در ارسال و دريافت اطلاعات ندارد و هم از سرعت بالاتري برخوردار است . روش ديگر استفاده از خط هاي T1/E1 با ظرفيت انتقال گيگا بايت مي باشد .
  • پيشنهاد مي شود كه در شبكه هاي با كمتر از 250 كاربر از ISDN و از 250 كاربر به بالا از T1/E1 استفاده شود . ( البته در ايران به علت عدم وجود خطوط ISDN و كمبود خطوط T1/E1 اين استانداردها كمتر قابل پياده سازي هستند. )
3- هزينه ارتباط با اينترنت :دو عامل موثر در هزينه اتصال به اينترنت ، پهناي باند و مانايي ارتباط مي باشد . هر چه مرورگرهاي اينترنتي بيشتر و زمان استفاده بيشتر باشد ، هزينه بالاتر خواهد بود . با توجه به اينكه Proxy Server مي تواند با Caching اطلاعات اين موارد را بهبود بخشد ، بررسي اين عامل مي تواند در تعيين تعداد Proxy هاي مورد استفاده موثر باشد .

4- نوع و نحوه مديريت سايت :اين عامل نيز در تعيين تعداد Proxyها موثر است . مثلا" اگر در شبكه اي مشكل راهبري وجود داشته باشد ، با اضافه كردن تعداد Proxyها ، مشكل راهبري نيز بيشتر خواهد شد .

5- پروتكل هاي مورد استفاده :Proxy Server ها معمولا" از پروتكلهاي TCP/IP و يا IPX/SPX براي ارتباط با Client ها استفاده مي كنند . بنابراين براي استفاده از Proxy بايد يكي از اين پروتكل ها را در شبكه استفاده كرد .
  • پيشنهاد مي شود در شبكه هاي كوچك با توجه به تعداد كاربرها Proxy Server و Web Server روي يك كامپيوتر تعبيه شوند و در شبكه هاي متوسط يا بزرگ تعدادserverProxyها بيش از يكي باشد .
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 21:55 | | لینک به این مطلب
2007/8/3
نحوه نصب بايوس جديد
هنگام اولين استفاده از مادربوردهای جديد، كامپيوتر را در حالت DOS بوت كنيد، ديسكت خالی و فرمت نشده‌ای را در درايو \:A قرار دهيد.

در مقابل اعلان DOS فرمان مقابل را تايپ كنيد: C:\Format A:\S يا در ويندوز قسمت My Computer را كليك كرده و روی ديسك درايو \:A دكمه راست ماوس را فشار دهيد و Format را انتخاب كنيد. توسط روش گفته شده می‌توانيد يك Boot diskette بدون AUTOEXE.BAT و CONFIG.SYS درست كنيد.

سپس سي دی مادربورد را در ديسك درايو خود قرار دهيد. AFLASH.EXE را بر روی ديسكت شروع خود كپی كنيد. در غير اينصورت از صفحه داون لود ايسوس برای آخرين نسخه برنامه كمكی بايوس AFLASH.EXE استفاده كنيد.

توجه داشته باشيد كه حتما فايل‌ها را قبل از كپی بر روی ديسكت از حالت فشرده خارج كنيد.

صفحه داون لود ايسوس را از طريق سايت زير می توانيد پيدا كنيد:

http://support.asus.com/download/do...SLanguage=en-us

توجه:

AFLASH.EXE به صورت فشرده نشده تنها در محيط DOS قابل شروع و فعاليت است و نه در ويندوز. در نتيجه بدون توجه به اينكه می‌خواهيد بايوس را به‌روز كنيد، می‌بايستی يك ديسكت شروع جديد درست كنيد. لطفا AFLASH.EXE را روی ديسكتی كپی كنيد كه می‌خواهيد توسط آن سيستم را فعال كنيد.

به علاوه شما بايد بوت كردن از طريق فلاپی درايو را به عنوان اولين ديسك درايو در ترتيب بوت قرار دهيد.



فرايند به‌روزرسانی BIOS

به روزرسانی بايوس با استفاده از aflash:

1- Asus-Online-Update (داون لود از طريق مراجعه به سايت ايسوس) برای جديدترين نسخه بايوس و ضبط كردن آن بر روی ديسكت.

2- از ديسكت، همانگونه كه در بالا نيز گفته شد، برای شروع سيستم استفاده كنيد.

3- در محيط DOS بر روی ديسك درايو A:\AFLASH.EXE را اجرا كنيد.

4- در MAIN MENU گزينه update bios main block from file را انتخاب كنيد. مربوط به [ 2update BIOS Including Boot Block and ESCD]

5- بعد از اينكه فرايند به روز رسانی به پايان رسيد، ديسكت را از ديسك‌درايو بيرون آورده و كامپيوتر را خاموش كنيد.

6- كامپيوتر را روشن كنيد و به منوی BIOS برويد. گزينه LOAD SETUP DEFAULTS را انتخاب كنيد تا بتوانيد بايوس جديد را فعال كنيد، سپس بقيه موارد را در بايوس تنظيم كنيد.



توجه:

اگر در هنگام BIOS-Update دچار مشكلی شديد، كامپيوتر را خاموش و يا از نو شروع نكنيد بلكه تنها فرايند update را دوباره تكرار كنيد.

اگر مشكل همچنان وجود داشت از نسخه پشتيبانی بايوس اصلی كه بر روی ديسكت بود استفاده كنيد و آن را دوباره نصب كنيد. اگر نتوانيد از EZFlash برای پايان موفقيت‌آميز فرايند استفاده كنيد، سيستم شما قادر به شروع نخواهد بود.

اگر در چنين موقعيتی قرار گرفتيد از پشتيبانی شهری ويا تلفنی ايسوس كمك بگيريد تا شما را راهنمايی كنند.



استفاده از BIOS-Flash-Utility:

AFLASH.EXE يك برنامه كمكی است برای update كردن بايوس و قادر به update كردن Motherboard-BIOS می‌باشد.

هنگام شروع سيستم به كار شما می‌توانيد چهار شماره آخر نسخه بايوس موجود در سيستم را در قسمت چپ ( بالا) در صفحه مانيتور مشاهده كنيد. هر چه اين اعداد بزرگتر باشند، نسخه جديدتر است. اين برنامه كمكی تنها در محيط DOS قابل اجرا است.

توجه: مثال زير می‌تواند با اشكال نشان داده شده بر روی صفحه مانيتور شما كمی تفاوت داشته باشد.



1- شما می‌توانيد از پشتيبانی اصلی استفاده كنيد تا بايوس را دوباره نصب كنيد. (البته چنانچه احتياج باشد)



البته شما باز هم به AFLASH.EXE Utility (به صورت فشرده نشده) احتياج خواهيد داشت تا ديسك درايو ديسكت را به عنوان ديسك درايو بوت تنظيم كنيد. سپس در مدل FORMAT A:/S :DOS را وارد كنيد تا بتوانيد يك ديسكت شروع درست كنيد.

CONFIG.SYS و AUTOEXEC.BAT را حذف كنيد و مورد [1] را انتخاب كنيد. فايل بايوس موجود و فعال را به همانگونه كه صفحه مانيتور آنرا نشان می‌دهد ضبط كنيد (بايوس موجود را در فايلی ذخيره كنيد)

سپس هنگامی كه بايد اسم فايل را وارد كنيد اسمی مانند (A:\XXX-XX-XXX) را وارد كنيد و تاييد كنيد.

2- BIOS-Update به علاوه ESCD و Boot-Block: اين مورد می‌تواند BIOS-BOOT-BLOCK و اعدادACPI ESCD(Extended System Configuration Data) را از فايل بايوس ديگری Update كنيد.

اين بايوس می‌تواند يك فايل جديد و يا پشتيبانی از "save current BIOS to File" (بايوس موجود رادر فايلی ضبط كنيد) باشد.

متدهای داون لود كردن يك فايل جديد بايوس را در قسمت بعدی خواهديد ديد.

اگر فايل بايوس خودرا می‌خواهيد update كنيد، در Main Menu كليد [2] را و همچنين كليد را فشار دهيد، سپس بر روی صفحه مانيتور بخش 'Update BIOS Including Boot Block and ESCD" ظاهر می‌گردد.

اسم و مسير بايوس مورد نياز را بنويسيد مثلا (A:\XXX-XX-XXX) و سپس تاييد كنيد.

مطمئن شويد، كه آيا می خواهيد با صفحه مانيتور نشان داده شده ادامه كار دهيد يا نه؟ اگر اينگونه است دكمه "Y" را فشار دهيد تا فرايند شروع به كار كند.





برنامه كمكی update هم اكنون با يك پيام BIOS-Update شروع می‌كند هنگامی كه اين برنامه كمكی به پايان برسد، پيام "flashed successfully" ظاهر می‌گردد.



لطلفا مرحله‌‌های موجود در شكل بعدی را انجام دهيد تا بتوانيد فرايند BIOS-Update را به پايان برسانيد.



از ASUS EZflash برای update كردن بايوس استفاده كنيم:

عمل ASUSEZ Flash به شما اجازه می‌دهد كه بايوس را بدون رفتن مسير طولانی در ميان فرايند شروع از ديسكت و استفاده از برنامه‌های كمكی پايه‌ای DOS بسيار راحت update كنيد.

EZFlash در ميان افزار بايوس درست شده است و به همين فاصله تنها با فشار دادن "Alt"+"F2" در هنگام (Power-onself tests (Post) قابل دسترسی است.

مراحل را پله به پله انجام دهيد تا بتوانيد بايوس را توسط استفاده از Update، EZflash كنيد.

1- از وب سايت ايسوس، جديدترين فايل بايوس را داون لود كنيد. اين فايل را بر روی ديسكتی ضبط كنيد (برای اطمينان خاطر نام آنرا دقيقا روی برگه‌ای بنويسيد چون نام كامل فايل را بايد در صفحه EZ flash بنويسيد).

2- كامپيوتر را از اول راه اندازی كنيد.

3- برای اينكه از Ez Flash استفاده كنيد، در هنگام post دكمه‌های "Alt"+"F2" را فشار دهيد تا تصوير زير برای شما ظاهر شود



4- ديسكتی كه محتوای آن فايل جديد بايوس می‌باشد را در ديسك درايو قرار دهيد. اگر بدون گذاشتن ديسكت درون ديسك درايو مرحله 5 را شروع كنيد پيام error مقابل ظاهر می‌شود.

"WARNING!Device not ready"

5- هنگام درخواست نوشتن با ظاهر شدن متن زير:

"Please Enter File Name for NEW BIOS"

اسم فايل بايوس (از فايل داون لود شده) را وارد كنيد و "Enter" را فشار دهيد.

EZ Flash به صورت اتوماتيك وارد ديسكران :A شده و دنبال اسم فايل داده شده می‌گردد. هنگامی كه آنرا پيدا كرد، به توضيحات و اقدامات پيشنهادی كه بر روی صفحه مانيتور ظاهر می‌شود، توجه كنيد:

اگر اسم فايل بايوس را اشتباه بنويسيد، پيام "WARNING! File not Found" ظاهر می‌شود.

"Enter" را فشار دهيد تا پيام را تاييد كنيد و سپس اسم درست را وارد كرده و دكمه "Enter" را فشار دهيد.



6- در قسمت تقاضا برای وارد كردن (Y/N) حرف Y را وارد كنيد تا فرايند update را ادامه دهد (در شكل بالا، می‌توانيد مكان سوال را مشاهده كنيد).

اگر N را فشار دهيد، ضميمه EZ-Flash را به پايان می‌رساند و سيستم را دوباره از اول بدون BIOS-Update جديد، شروع می‌كند.

اگر حرف Y را فشار دهيد تصوير زير ظاهر می‌گردد.



7- حرف Y را فشار دهيد تا قسمت مركزی بايوس را Update كنيد (در هنگام Update كردن قسمت‌های بايوس، كامپيوتر را خاموش نكنيد و گرنه دچار مشكلاتی در سيستم خواهيد شد).

8- هنگامی كه فرايند Update به كلی تمام شد. پيام "Press any key to reboot" ظاهر می‌شود.

9- يك دگمه دلخواه را فشار دهيد تا سيستم را با بايوس جديد دوباره راه بيندازيد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:56 | | لینک به این مطلب
2007/8/3
آپديت باياس
 
آپديت باياس مادربردهايي كه باياس AMI دارند همراه با شكل و توضيحات كامل
http://theone.persiangig.com/document/Update%20AMI.pdf
حجم 150KB
آپديت باياس مادربردهايي كه باياس Award دارند همراه با شكل و توضيحات كامل
http://theone.persiangig.com/documen...te%20Award.pdf
حجم 250kb'
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:5 | | لینک به این مطلب
2007/7/31
نحوه نصب بايوس جديد:


هنگام اولين استفاده از مادربوردهای جديد، كامپيوتر را در حالت DOS بوت كنيد، ديسكت خالی و فرمت نشده‌ای را در درايو \:A قرار دهيد.

در مقابل اعلان DOS فرمان مقابل را تايپ كنيد: C:\Format A:\S يا در ويندوز قسمت My Computer را كليك كرده و روی ديسك درايو \:A دكمه راست ماوس را فشار دهيد و Format را انتخاب كنيد. توسط روش گفته شده می‌توانيد يك Boot diskette بدون AUTOEXE.BAT و CONFIG.SYS درست كنيد.

سپس سي دی مادربورد را در ديسك درايو خود قرار دهيد. AFLASH.EXE را بر روی ديسكت شروع خود كپی كنيد. در غير اينصورت از صفحه داون لود ايسوس برای آخرين نسخه برنامه كمكی بايوس AFLASH.EXE استفاده كنيد.

توجه داشته باشيد كه حتما فايل‌ها را قبل از كپی بر روی ديسكت از حالت فشرده خارج كنيد.

صفحه داون لود ايسوس را از طريق سايت زير می توانيد پيدا كنيد:
http://support.asus.com/download/dow...Language=en-us
توجه:

AFLASH.EXE به صورت فشرده نشده تنها در محيط DOS قابل شروع و فعاليت است و نه در ويندوز. در نتيجه بدون توجه به اينكه می‌خواهيد بايوس را به‌روز كنيد، می‌بايستی يك ديسكت شروع جديد درست كنيد. لطفا AFLASH.EXE را روی ديسكتی كپی كنيد كه می‌خواهيد توسط آن سيستم را فعال كنيد.

به علاوه شما بايد بوت كردن از طريق فلاپی درايو را به عنوان اولين ديسك درايو در ترتيب بوت قرار دهيد.



فرايند به‌روزرسانی BIOS

به روزرسانی بايوس با استفاده از aflash:

1- Asus-Online-Update (داون لود از طريق مراجعه به سايت ايسوس) برای جديدترين نسخه بايوس و ضبط كردن آن بر روی ديسكت.

2- از ديسكت، همانگونه كه در بالا نيز گفته شد، برای شروع سيستم استفاده كنيد.

3- در محيط DOS بر روی ديسك درايو A:\AFLASH.EXE را اجرا كنيد.

4- در MAIN MENU گزينه update bios main block from file را انتخاب كنيد. مربوط به [ 2update BIOS Including Boot Block and ESCD]

5- بعد از اينكه فرايند به روز رسانی به پايان رسيد، ديسكت را از ديسك‌درايو بيرون آورده و كامپيوتر را خاموش كنيد.

6- كامپيوتر را روشن كنيد و به منوی BIOS برويد. گزينه LOAD SETUP DEFAULTS را انتخاب كنيد تا بتوانيد بايوس جديد را فعال كنيد، سپس بقيه موارد را در بايوس تنظيم كنيد.



توجه:
اگر در هنگام BIOS-Update دچار مشكلی شديد، كامپيوتر را خاموش و يا از نو شروع نكنيد بلكه تنها فرايند update را دوباره تكرار كنيد.

اگر مشكل همچنان وجود داشت از نسخه پشتيبانی بايوس اصلی كه بر روی ديسكت بود استفاده كنيد و آن را دوباره نصب كنيد. اگر نتوانيد از EZFlash برای پايان موفقيت‌آميز فرايند استفاده كنيد، سيستم شما قادر به شروع نخواهد بود.

اگر در چنين موقعيتی قرار گرفتيد از پشتيبانی شهری ويا تلفنی ايسوس كمك بگيريد تا شما را راهنمايی كنند.
استفاده از BIOS-Flash-Utility:

AFLASH.EXE يك برنامه كمكی است برای update كردن بايوس و قادر به update كردن Motherboard-BIOS می‌باشد.

هنگام شروع سيستم به كار شما می‌توانيد چهار شماره آخر نسخه بايوس موجود در سيستم را در قسمت چپ ( بالا) در صفحه مانيتور مشاهده كنيد. هر چه اين اعداد بزرگتر باشند، نسخه جديدتر است. اين برنامه كمكی تنها در محيط DOS قابل اجرا است.

توجه: مثال زير می‌تواند با اشكال نشان داده شده بر روی صفحه مانيتور شما كمی تفاوت داشته باشد.


1- شما می‌توانيد از پشتيبانی اصلی استفاده كنيد تا بايوس را دوباره نصب كنيد. (البته چنانچه احتياج باشد)


البته شما باز هم به AFLASH.EXE Utility (به صورت فشرده نشده) احتياج خواهيد داشت تا ديسك درايو ديسكت را به عنوان ديسك درايو بوت تنظيم كنيد. سپس در مدل FORMAT A:/S OS را وارد كنيد تا بتوانيد يك ديسكت شروع درست كنيد.

CONFIG.SYS و AUTOEXEC.BAT را حذف كنيد و مورد [1] را انتخاب كنيد. فايل بايوس موجود و فعال را به همانگونه كه صفحه مانيتور آنرا نشان می‌دهد ضبط كنيد (بايوس موجود را در فايلی ذخيره كنيد)

سپس هنگامی كه بايد اسم فايل را وارد كنيد اسمی مانند (A:\XXX-XX-XXX) را وارد كنيد و تاييد كنيد.

2- BIOS-Update به علاوه ESCD و Boot-Block: اين مورد می‌تواند BIOS-BOOT-BLOCK و اعدادACPI ESCD(Extended System Configuration Data) را از فايل بايوس ديگری Update كنيد.

اين بايوس می‌تواند يك فايل جديد و يا پشتيبانی از "save current BIOS to File" (بايوس موجود رادر فايلی ضبط كنيد) باشد.

متدهای داون لود كردن يك فايل جديد بايوس را در قسمت بعدی خواهديد ديد.

اگر فايل بايوس خودرا می‌خواهيد update كنيد، در Main Menu كليد [2] را و همچنين كليد را فشار دهيد، سپس بر روی صفحه مانيتور بخش 'Update BIOS Including Boot Block and ESCD" ظاهر می‌گردد.

اسم و مسير بايوس مورد نياز را بنويسيد مثلا (A:\XXX-XX-XXX) و سپس تاييد كنيد.

مطمئن شويد، كه آيا می خواهيد با صفحه مانيتور نشان داده شده ادامه كار دهيد يا نه؟ اگر اينگونه است دكمه "Y" را فشار دهيد تا فرايند شروع به كار كند.




برنامه كمكی update هم اكنون با يك پيام BIOS-Update شروع می‌كند هنگامی كه اين برنامه كمكی به پايان برسد، پيام "flashed successfully" ظاهر می‌گردد.


لطلفا مرحله‌‌های موجود در شكل بعدی را انجام دهيد تا بتوانيد فرايند BIOS-Update را به پايان برسانيد.


از ASUS EZflash برای update كردن بايوس استفاده كنيم:

عمل ASUSEZ Flash به شما اجازه می‌دهد كه بايوس را بدون رفتن مسير طولانی در ميان فرايند شروع از ديسكت و استفاده از برنامه‌های كمكی پايه‌ای DOS بسيار راحت update كنيد.

EZFlash در ميان افزار بايوس درست شده است و به همين فاصله تنها با فشار دادن "Alt"+"F2" در هنگام (Power-onself tests (Post) قابل دسترسی است.

مراحل را پله به پله انجام دهيد تا بتوانيد بايوس را توسط استفاده از Update، EZflash كنيد.

1- از وب سايت ايسوس، جديدترين فايل بايوس را داون لود كنيد. اين فايل را بر روی ديسكتی ضبط كنيد (برای اطمينان خاطر نام آنرا دقيقا روی برگه‌ای بنويسيد چون نام كامل فايل را بايد در صفحه EZ flash بنويسيد).

2- كامپيوتر را از اول راه اندازی كنيد.

3- برای اينكه از Ez Flash استفاده كنيد، در هنگام post دكمه‌های "Alt"+"F2" را فشار دهيد تا تصوير زير برای شما ظاهر شود


4- ديسكتی كه محتوای آن فايل جديد بايوس می‌باشد را در ديسك درايو قرار دهيد. اگر بدون گذاشتن ديسكت درون ديسك درايو مرحله 5 را شروع كنيد پيام error مقابل ظاهر می‌شود.
"WARNING!Device not ready"
5- هنگام درخواست نوشتن با ظاهر شدن متن زير:
"Please Enter File Name for NEW BIOS"
اسم فايل بايوس (از فايل داون لود شده) را وارد كنيد و "Enter" را فشار دهيد.

EZ Flash به صورت اتوماتيك وارد ديسكران :A شده و دنبال اسم فايل داده شده می‌گردد. هنگامی كه آنرا پيدا كرد، به توضيحات و اقدامات پيشنهادی كه بر روی صفحه مانيتور ظاهر می‌شود، توجه كنيد:

اگر اسم فايل بايوس را اشتباه بنويسيد، پيام "WARNING! File not Found" ظاهر می‌شود.

"Enter" را فشار دهيد تا پيام را تاييد كنيد و سپس اسم درست را وارد كرده و دكمه "Enter" را فشار دهيد.


6- در قسمت تقاضا برای وارد كردن (Y/N) حرف Y را وارد كنيد تا فرايند update را ادامه دهد (در شكل بالا، می‌توانيد مكان سوال را مشاهده كنيد).

اگر N را فشار دهيد، ضميمه EZ-Flash را به پايان می‌رساند و سيستم را دوباره از اول بدون BIOS-Update جديد، شروع می‌كند.

اگر حرف Y را فشار دهيد تصوير زير ظاهر می‌گردد.


7- حرف Y را فشار دهيد تا قسمت مركزی بايوس را Update كنيد (در هنگام Update كردن قسمت‌های بايوس، كامپيوتر را خاموش نكنيد و گرنه دچار مشكلاتی در سيستم خواهيد شد).

8- هنگامی كه فرايند Update به كلی تمام شد. پيام "Press any key to reboot" ظاهر می‌شود.

9- يك دگمه دلخواه را فشار دهيد تا سيستم را با بايوس جديد دوباره راه بيندازيد
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 8:6 | | لینک به این مطلب
2007/7/26
آموزش اوركلاك كارتهاي گرافيك(كارت گرافيك خود را منفجر كنيد)
از عملكرد كارت‌گرافيك خود در بازي‌ها و برنامه‌هاي سه‌بعدي گله داريد يا نمي‌توانيد بازي‌هاي جديد و مهيج را بر روي كامپيوتر خود به خوبي اجرا نماييد حتمي به فكر ارتقا كارت‌گرافيك خود خواهيد افتاد اما قبل از اينكه دست به جيب ببريد مطمئن شويد كه از حداكثر كارايي كارت‌گرافيك خود تا مرز «انفجار» بهره برده ايد . افزايش كارايي كارت گرافيك فراتر از عملكردي كه در حالت عادي دارد با «اُوركلاكينگ» (Overclocking) كارت حاصل مي‌شود . «اُوركلاكينگ» كارت‌گرافيك سرعت پردازنده و حافظه گرافيكي را افزايش داده در نتيجه نرخ پردازش داده هاي ويديويي ، نرخ نمايش تعداد «فريم در ثانيه» و به طور كلي كارايي كارت گرافيك بيش پيش خواهد كرد . در اين مقاله قصد داريم تا «اُوركلاكينگ» كارت گرافيك را به صورت آماتوري بررسي نماييم و شما را با خطرها ، مزيت‌ها و چگونگي آن آشنا نماييم .




در حالت كلي به اعمال تغييرات در مشخصه‌هاي يك قطعه كامپيوتر با هدف افزايش كارايي آن قطعه «اُوركلاكينگ» گفته مي‌شود . اين عمل براي تمام قطعات كامپيوتر قابل تعريف مي‌باشد اما تنها اُوركلاكينگ پردازنده ، مادربرد ، كارت‌گرافيك و حافظه ‌اصلي سيستم عموميت پيدا كرده است ، چرا كه افزايش كارايي حاصل از «اُوركلاكينگ» ساير قطعات آنچنان در عملكرد كلي كامپيوتر تاثير گذار نمي‌باشد . اعمال تغييرات در مشخصه هاي اصلي هر قطعه در درجه اول نيازمند شناخت سخت‌افزاري آن قطعه و وظيفه آن در يك سيستم كامپيوتري و در درجه دوم چگونگي ارتباط آن با ساير قطعات مي‌باشد . به همين دليل بحث «اُوركلاكينگ» همانطور كه در نگاه آماتوري ساده و مختصر به نظر مي‌رسد در ديد افراد حرفه‌اي پيچيده و بسيار گسترده مي‌باشد به طوري كه كتاب‌ها و سايت‌هاي متعددي با محوريت اين موضوع عرضه شده‌اند . جذابيت «اُوركلاكينگ» در واقع در پشت اين واقعيت پنهان شده‌است كه سرعت و مشخصه‌هاي حياطي يك قطعه توسط كاربر قابل ارتقا مي‌باشد به عنوان مثال در اُوركلاكينگ آماتوري كارت‌گرافيك Geforce 6200 سعي مي‌گردد تا سرعت و كارايي كلي كارت را تقريبا به اندازه كارت‌گرافيك رده بالاتر با هسته مشابه (هسته NV43) يعني Geforce 6600 ارتقا داده شود و در اُوركلاكينگ حرفه‌اي اين كارت گرافيك سعي مي‌شود تا كارايي كارت Geforce 6200 به حداكثر ميزان ممكن يا در مرز «انفجار» و فراتر از Geforce 6600 افزايش داده شود .



برنامه‌هاي محك‌زن

پس از «اُوركلاكينگ» كارت گرافيك ، بايد از پايداري تنظيمات جديد اطمينان پيدا كرد . در اين مقاله به برنامه‌هايي استناد شده كه فشار پردازشي سنگيني بر روي كارت گرافيك اعمال مي‌كنند تا از عملكرد و پايداري آن اطمينان حاصل شود . برنامه هاي متعددي براي اين كار در دسترس قرار دارند كه از جمله آنها 3DMark05 و 3DMark03 و AquaMark مي باشد . هنگام اجراي برنامه محك‌زن Demo هاي فوق‌العاده سنگيني راندو و به صورت همزمان نمايش داده مي شود و در پايان با توجه به نرخ «فريم در ثانيه» به كارت‌گرافيك سيستم يك امتياز تعلق مي‌گيرد كه مي‌توان از اين امتياز به عنوان ملاك مقايسه كارايي كارت‌گرافيك استفاده كرد . برنامه هاي محك‌زن مذكور به سادگي در بازار قابل تهيه مي‌باشند همچنين برنامه AquaMark در سی‌دی ماهنامه كاربر شماره ۱۱ (شهريورماه) گنجانده شده است اما در صورتي كه امكان دسترسي به هيچ يك از آنها مقدور نبود مي‌توانيد از يك بازي كامپيوتري با گرافيك سنگين كه بر روي كارت گرافيك شما بسيار كند اجرا مي شود جهت محك زدن پايداري سيستم بعد از اُوركلاكينگ استفاده كنيد .



اُوركلاكينگ كارت گرافيك

كارت‌گرافيك داراي دو مشخصه اصلي مي‌باشد كه در عملكرد آن به شدت تاثير گذارند . سرعت هسته «پردازنده‌گرافيكي» (GPU Core Speed) و سرعت حافظه‌گرافيكي (Vedio Memory Speed) ، «پردازنده‌گرافيكي» وظيفه راندو كردن هر فريم سه بعدي را بر عهده دارد و اوركلاك كردن آن به معني افزايش سرعت هسته مي‌تواند نرخ «فريم در ثانيه» بيشتر و درنتيجه كارايي بالاتري را ارائه نمايد . در صورتي كه تا كنون بازي ها كُند و «فريم فريم» اجرا مي‌كرديد با اين ترفند مي‌توانيد تا حدودي اجراي بازي در حالت عادي را تجربه نماييد و يا اگر براي راندو كردن انميشين‌ها و طراحي‌هاي خود ساعت‌ها وقت صرف مي‌كنيد هم اكنون مي‌توانيد اين زمان را كاهش دهيد . اما اگر پردازنده گرافيكي شما تكنولوژي هاي به كاربرده شده در طراحي يك بازي را به همراه نداشته باشد و نتواند آن را اجرا نمايد اُوركلاكينگ پردازنده گرافيكي هيچ مزيتي براي شما در اين مورد به شمار نمي‌آيد .

داده‌هاي ويديويي كه پردازنده‌گرافيكي موظف به پردازش آنها مي‌باشد در داخل حافظه‌‌هاي گرافيكي ذخيره‌سازي مي‌شوند ، تراشه‌هاي اين حافظه بر روي كارت نصب شده‌اند و افزايش سرعت آنها موجب مي‌شود تا «پردازنده گرافيكي» را سريعتر تغذيه نمايند لذا زمان انتظار براي دسترسي به حافظه گرافيكي كمتر از پيش خواهد گشت .

در اُوركلاكينگ اصولي كارت گرافيك سرعت پردازنده گرافيكي و حافظه آن تواما افزايش داده مي‌شود اما اين افزايش سرعت چه عوارضي را به همراه دارد ؟



آيا اُوركلاكينگ به كارت گرافيك صدمه مي‌زند ؟

بله ، امكان صدمه ديدن كارت‌گرافيك در اُوركلاكينگ وجود دارد اما براي افرادي كه سعي مي‌كنند كارت گرافيك خود را به شدت اوركلاك و برنامه هاي سه بعدي را بر روي آن اجرا نمايند در غير اين صورت آسيب ديدن كارت‌گرافيك به خصوص كارت‌گرافيك‌هاي مدرن بعيد به نظر مي‌رسد ، هرچند كه غير ممكن نمي‌باشد . تنها راه «منفجر كردن» كارت گرافيك‌هاي مدرن ، اُوركلاكينگ آنها بسيار فراتر از حالت استاندارد و پافشاري براي اجراي برنامه هاي سه بعدي سنگين روي آنها مي‌باشد . اين كار موجب مي‌شود تا درجه حرارت پردازنده گرافيكي و حافظه هاي آن بسيار بالاتر از محدوده مجاز رفته و تراشه‌ها را دچار آسيب نمايد . وجود يك سيستم تهويه مناسب براي ايجاد جريان هواي پيوسته بالاي خنك كننده كارت‌گرافيك در اُوركلاكينگ پيشنهاد داده مي‌شود اما الزامي به وجود همچين سيستمي نمي‌باشد و مزيت استفاده از آن اُوركلاكينگ بيشتر و افزايش ضريب اطمينان آن مي‌باشد . پردازنده‌هاي گرافيكي جديد ATI و NVIDIA به همراه يك «كنترلگر حرارتي» عرضه مي‌شوند كه در صورت بالابودن درجه حرارت سطح تراشه قبل از اينكه به آن آسيبي برسد سرعت و توان مصرفي آن را كاهش مي دهد . در صورتي كه اُوركلاكينگ كارت‌گرافيك مطابق با مراحلي كه در ادامه به آن اشاره شده صورت گيرد احتمال صدمه ديدن كارت به حداقل خواهد رسيد .





چگونه كارت گرافيك خود را اوركلاك كنيم ؟

براي اوركلاك كردن كارت گرافيك نرم‌افزارهاي متعددي وجود دارد كه ما نرم افزار RivaTuner را براي اينكار پيشنهاد مي‌دهيم . اين نرم افزار با ظاهري ساده قابليت‌هاي فوق‌العاده‌اي را ارائه ميكند و كاركردن با آن نيز آسان مي‌باشد .
كه RivaTuner حجم كمي دارد و به سادگي ميتوان آن را از [url]http://downloads.guru3d.com/download.php?det=163[/url] دانلود كرد.



تصوير شماره (1) : مشخصات كارت گرافيك در RivaTuner

تصوير شماره (1) : اعلان مشخصات كارت گرافيك در RivaTuner



در برگه اول برنامه مشخصات كارت‌گرافيك ، مانيتور و نسخه درايور فعلي ، نمايش داده شده است . (تصوير شماره 1) در نيمه پايين اين برگه بر روي دكمه Customize Driver Setting كليك نماييد تا ليستي از آيكون ها جهت اعمال تغييرات در درايور كارت‌گرافيك نمايش داده شود . اولين آيكون به نام System Setting مربوط به «اُوركلاكينگ» كارت‌گرافيك مي‌باشد كه پس از انتخاب آن وارد پنجره System Tweaking خواهيد شد (تصوير شماره 2) ، در اين پنجره مي توانيد فركانس پردازنده‌گرافيكي و حافظه‌هاي آن را كم و زياد كنيد . در ابتدا سرعت پردازنده‌‌گرافيكي و حافظه آن در حالت استاندارد قرار دارند و در دو طرف آن بازه اطمينان اُوركلاكينگ با دو علامت كوچك مشخص شده است . اين بازه با توجه به تنظيمات درايور تخمين زده شده است و نمي توان اين فرض تئوري را ملاك حداكثر اُوركلاكينگ قرار داد . براي كارت گرافيك هاي مبتني بر پردازنده گرافيكي NVIDIA در بالاي پنجره System Tweaking يك منوي كركره اي ظاهر مي شود كه توسط آن مي‌توان اوروكلاكينگ در حالت پردازش دو بعدي و در حالت پردازش سه بعدي را از يكديگر تفكيك نمود . در پردازنده هاي گرافيكي مدرن NVIDIA سرعت پردازنده گرافيكي در حالت كار با برنامه هاي دو بعدي يا برنامه هايي كه نياز به توان پردازشي زيادي ندارند به صورت خودكار كمتر از حالتي مي‌باشد كه برنامه هاي سه بعدي و بازي ها در حال اجرا مي‌باشند . به همين خاطر هنگام اُوركلاكينگ كارت گرافيك هاي مبتني بر پردازنده گرافيكي NVIDIA بايد ابتدا از منوي كركره‌اي گزينه Performance 3D انتخاب و سپس سرعت پردازنده‌گرافيكي و حافظه آن افزايش داده شود .

حال بايد مشخص كرد كه فركانس پردازنده‌گرافيكي و فركانس حافظه را حداكثر تا چه ميزان ميتوان افزايش داد .


تصوير شماره (2) : برگه اوركلاكينگ در برنامه



اُوركلاكينگ تا مرز انفجار !

حداكثر فركانسي كه پردازنده‌گرافيكي و حافظه آن مي‌توانند بر روي يك كارت‌گرافيك به صورت پايدار اتخاذ كنند به كمك روش هاي علمي يا تئوري بدست نمي‌آيند ، چرا كه در هر كارت‌گرافيك با توجه به پردازنده‌گرافيكي و كيفيت طراحي كارت به حداكثر به ميزان مشخصي «اُوركلاكينگ پايدار» مي شود و اين ميزان با توجه به سيستم تهويه داخل كيس و نحوه تغذيه كارت‌گرافيك نيز وابستگي دارد ، لذا تنها راه براي بدست آوردن نرخ حداكثر فركانس‌هاي پردازنده‌گرافيكي و حافظه آن با روش تجربي مي‌باشد كه در ادامه طي پنج مرحله شرح داده شده است .

منظور از «اُوركلاكينگ پايدار» يك كارت گرافيك اين است كه افزايش فركانس از حداكثر ميزان آن فراتر نرفته و عملكرد كارت‌گرافيك تحت تاثير عوارض «اُوركلاكينگ» قرار نگيرند . ناپايداري هاي مشاهده شده در اُوركلاكينگ «آرتيفكت» (Artifact) نام دارد . معمول ترين آرتيفكت ها عبارتند از :

دانه‌هاي برف (Snow) كه هنگام اجراي برنامه محك‌زن ديده مي‌شوند . پيكسل‌هاي سفيد‌رنگي كه به دليل زياد بودن سرعت پردازنده‌گرافيكي و عدم هماهنگي آْن با سرعت ساير منابع پردازش آن‌ها دچار اخلال شده است . نمونه‌اي از يك فريم برنامه محك زن 3Dmark 03 كه دانه‌هاي برف در آن مشاهده شده در تصوير شماره (3) نشان داده شده است .



تصوير شماره ۳ : نمونه ای از آرتيفكت ((دانه برف))

متوقف شدن برنامه محك‌زن حين اجرا يا اختصاص دادن امتياز بسيار كم به كارت گرافيك در حالت اُوركلاكينگ .

خطوط نا‌هموار و پله‌پله يا خطوط سياه‌رنگ غيرمعمولي كه در تصوير مشاهده مي شوند و يا اشيائي كه در زمينه تصوير يا پس زمينه آن به صورت غيرعادي چشمك مي‌زنند .
هرگونه تغيير غيرعادي در برنامه محك‌زن نسبت به قبل از اوركلاك كارت گرافيك .

حال كه با ناپايداري‌هاي ناشي از «اُوركلاكينگ» آشنا شديد به سراغ روشي مي‌رويم كه به كمك اين ناپايداري‌ها ميتوان حداكثر نرخ سرعت براي پردازنده‌گرافيكي و حافظه‌ي آن را ، بر روي هر كارت گرافيكي را پيدا كرد و از پتانسيل هاي كارت گرافيك كاملا استفاده نمود .



۱. ابتدا برنامه اُوركلاكينگ و برنامه محك‌زن را نصب نماييد و مطمئن شويد كه با نسخه درايور فعلي شما سازگاري دارند . برنامه RivaTuner با درايور Catalist 5.5 كارت گرافيك هاي ATI كمي تداخل دارد لذا ما براي تست نسخه 5.4 را نصب كرديم پيشنهاد مي‌شود كه قبل از اُوركلاكينگ درايور كارت‌گرافيك را به روز نماييد و در صورت امكان از درايورهايي بهينه‌سازي شده مانند DNA-Force ها يا Omega-ware ها استفاده نماييد . معمولا درايورهاي بهينه شده محدوديت‌هاي اوركلاكينگ درايورهاي استاندارد را ندارند ، مجموعه كاملي از اين درايورها در سايت [url]www.Guru3D.com[/url] گردآوري شده است . سپس برنامه محك‌زن خود را اجرا نماييد و امتياز يا نرخ «فريم بر ثانيه» كارت گرافيك خود را در حالت استاندارد يادداشت نماييد تا پس از اوركلاكينگ مشخص گردد چه ميزان افزايش كارايي حاصل شده است .

۲. با ثابت نگه داشتن فركانس حافظه‌گرافيكي ، فركانس هسته پردازنده‌گرافيكي را به طور متوالي هر بار 5 الي 10 مگاهرتز افزايش دهيد و پس از هر مرحله افزايش فركانس برنامه محك‌زن خود را اجرا نماييد . در صورتي كه حين اجراي برنامه با آرتيفكت روبرو شديد تنظيمات آخرين مرحله اُوركلاكينگ پايدار ، كه بدون آرتيفكت برنامه محك‌زن با آن اجرا شده را يادداشت نماييد .

۳. كامپيوتر خود را خاموش كنيد و اجازه دهيد تا كارت‌گرافيك به خوبي خنك شود ، سپس سيستم را مجددا راه اندازي نماييد و به اندازه آخرين فركانس پايدار مرحله 2 پردازنده گرافيكي را اوركلاك نماييد ، اين بار برنامه محك‌زن خود را با تنظيمات سنگين‌تر از حالت قبل با وضوح بيشتر و اعمال ***** بر روي پيكسل ها اجرا نماييد تا حداكثر فشار ممكن بر روي پردازنده گرافيكي با فركانس جديد اعمال شود ، در صورتي كه حين اجرا برنامه با آرتيفكت روبرو شديد 3 الي 5 مگاهرتز فركانس هسته را پايين آورده و مجددا مرحله 3 را تكرار نماييد و در صورتي كه با آرتيفكت روبرو نشديد فركانس جديد هسته پردازنده گرافيكي را يادداشت نماييد .

۴. مشابه مرحله 2و3 اين بار با ثابت نگه داشتن فركانس هسته پردازنده‌گرافيكي و افزايش مرحله به مرحله فركانس حافظه گرافيكي در هر مرحله به ميزان 10 الي 15 مگاهرتز حداكثر فركانس پايدار حافظه را نيز ثبت نماييد .

۵. هم اكنون هر دو فركانس بدست آمده از مرحله 3 و 4 را به صورت توام روي كارت گرافيك خود اعمال كنيد و برنامه محك‌زن را جهت ارزيابي پايداري در حالت جديد راه اندازي نماييد در صورتي كه در اين حالت آرتيفكت مشاهده كرديد هر دو فركانس را 3 الي 5 مگاهرتز كاهش داده و مجدد پايداري سيستم را آزمايش كنيد در صورتي كه پايداري سيستم به كمك برنامه محك‌زن تاييد شد ، پس از راه اندازي مجدد كامپيوتر ، با فركانس هاي بدست آمده كارت خود را اوركلاك نماييد و يك بازي روي آن اجرا نماييد در صورتي كه بازي به خوبي اجرا شد شما موفق شديد كارت گرافيك خود را «منفجر» كنيد .



توصيه هاي ايمني پس از اُوركلاكينگ

همانطور كه ملاحظه فرموديد برنامه محك‌زن در روند اُوركلاكينگ كارت گرافيك اهميت فراواني دارد ، لذا توصيه مي شود كه از برنامه‌هايي محك‌زن سه بعدي استاندارد مانند 3Dmark03 براي ايفاي اين نقش حياتي استفاده شود و براي محك زدن پايداري سيستم ، برنامه به صورت كامل اجرا شده تا به سيستم امتياز داده شود و مقايسه‌ها بر اساس امتيازها صورت بگيرد .

اُوركلاكينگ كارت گرافيك موجب افزايش درجه حرارت سطح تراشه‌هاي آن خواهد شد به همين خاطر در صورت امكان از تهويه مناسب هواي داخل كيس اطمينان حاصل نماييد . در كيس‌هاي ATX تدبير مشخصي براي تهويه كارت‌گرافيك در نظرگرفته نشده و در صورت نياز بايد به صورت دستي فن‌هاي 80 ميليمتري به جلو و عقب كيس نصب نمود تا جريان هواي مطلوب را ايجاد نمايند . در اوركلاكينگ حرفه اي كارت گرافيك سيستم تهويه كارت گرافيك به طور كلي تعويض يا يك خنك كننده اضافي به صورت مستقيم بر روي آن نصب مي شود ..

اُوركلاكينگ كارت گرافيك به صورت دائمي پيشنهاد داده نمي شود حتي در حالتي كه كارت گرافيك شما از تهويه مناسب برخوردار باشد چرا كه توان مصرفي كارت‌گرافيك در اُوركلاكينگ بالا رفته و اين افزايش توان مصرفي به صورت دائم ، مدار تغذيه كارت را تحت فشار قرار مي‌دهد . در صورتي كه از كارت‌گرافيك‌هايي استفاده مي‌كنيد كه با كانكتور برق اضافي تغذيه مي‌شوند ، هنگام اُوركلاكينگ سعي كنيد اين كانكتور مستقيما از منبع تغذيه به كارت‌گرافيك وصل شود و در ميان مسير قطعه ديگري را تغذيه نكند ، زيرا توان الكتريكي دريافتي توسط كارت‌گرافيك در اين حالت كاهش پيدا خواهد كرد .




پتانسيل اُوركلاكينگ

هر كارت‌گرافيك با توجه به مرغوبيت برد ، نوع تراشه هاي حافظه و نوع پردازنده گرافيكي پتانسيل اُوركلاكينگ مشخصي دارد . در كارت‌گرافيك‌هايي كه طراحي برد مناسب دارند سازنده كارت‌گرافيك مدار تغذيه را به نحوي طراحي كرده كه كارت بتواند توان مصرفي بالاتر از توان مصرفي استاندارد كارت‌گرافيك را نيز در صورت نياز تامين نمايد همچنين عملكرد خنك‌كننده كارت گرافيك نيز در مرغوبيت آن تاثير گذار مي باشد . تراشه هاي حافظه اي كه بر روي كارت گرافيك نصب مي شوند ، حداكثر تا فركانس مشخصي به صورت رسمي (تاييد شده از سوي توليد كننده تراشه) كار مي كنند كه سازنده كارت گرافيك ميتواند با انتخاب تراشه‌هايي كه عملكرد آنها در فركانس هاي بالاتر از حالت استاندارد برد نيز تضمين شده باشد پتانسيل اُوركلاكينگ كارت گرافيك را بالا ببرد .


معمولا پردازنده‌هاي گرافيكي كه با كم كردن سرعت هسته و حذف برخي مشخصه هاي ديگر از بازار محصولات گران‌قيمت به بازار محصولات ميان قيمت راه يافته اند ( مانند Geforce 5900XT يا Radeon 9800SE ) و پردازنده هايي كه با اين محدوديت ها از بازار محصولات ميان قيمت براي بازار محصولات ارزان قيمت در نظر گرفته شده اند (مانند Geforce 6200 يا Radeon 9550) پتانسيل اوركلاكينگ فراواني دارند به همين خاطر ميتوان به كمك اوركلاكينگ كارايي آنها را تا هم خانواده‌هاي سريعتر خود با هسته مشابه افزايش داد . به عنوان مثال پردازنده‌گرافيكي كارت‌گرافيك‌هاي Geforce 5900XT و Geforce 5900 و Geforce 5900 Ultra همگي NV35 مي باشد لذا اوركلاكينگ پايين ترين عضو اين خانواده يعني 5900XT (با فركانس هسته 390 و حافظه 700 مگاهرتز) به اندازه سريعترين عضو يعني 5900 Ultra (با فركانس هسته 450 و حافظه850مگاهرتز ) سبب ناپايداري از ناحيه پردازنده‌گرافيكي نخواهد شد . بدون شك سيستم خنك‌كننده ، مدار تغذيه و حافظه هاي كارت 5900XT عملكرد ضعيف تري نسبت به همتاهاي خود در كارت 5900 Ultra دارد لذا در صورتي كه فركانس 5900XT دقيقا برابر فركانس هاي 5900 Ultra تنظيم شود ، بروز ناپايداري از اين ناحيه ها محتمل مي باشد . در اوركلاكينگ حرفه‌اي به دنبال اين هستيم تا عملكرد ناحيه‌هاي مسبب ناپايداري در حد 5900 Ultra ارتقا داده شود .



توضيح : اين مقاله در ماهنامه کاربر شماره ۱۱ چاپ شده است لذا کليه حقوق نشر و نشر الکترونيک آن مطعلق به نشريه کاربر ميباشد. )


دوستان اميدوارم بدردتون خورده باشه .كساني كه اين كار رو انجام دادند لطف كنند نتيجه كار رو در اين تاپيك يا تاپيك گرافيك بنويسند .

راستي خيلي از دوستان در مورد 9550 عشق اوركلاك بودن خدمتتون عرض كنم كه اين درايور كه در پايين لينكش گذاشتم براي اوركلاك اين كارت مورد استفاده قرار ميگيره در حال حاضر يه دستكاريهايي روي نسخه اورجينال اين درايور كردند تا شرايط براي اوركلاك آسون تر بشه و بايد دانلودش كنيد:

Catalyst 5.9 v6.14.10.6571

حجم :28.5 MB

براي دانلود اين درايور مخصوص به صفحه زير برويد:

[URL=http://]http://www.techpowerup.com/softmod/downloads.php[/URL]

لازم به ذكر است چناچه دوستان تمايل به اين كار دارند حتما لازم نيست درايور بالا رو دانلود كنند بلكه به صفحه زير برويد و درايور مورد نظر خود رو دانلود كنيد .به اين نكته توجه كنيد كه درايورهايي كه در اين صفحه گذاشته ميشه براي همه كارتهاي شركت ati ميباشد و نياز نيست كه حتما مثلا كارت مخصوصي داشته باشيد.فكر كنم در تاپيكهاي ديگه به اندازه كافي من و بقيه دوستان توضيح داديم:
[URL=http://]http://downloads.guru3d.com/download.php?id=18[/URL]

براي دانلود درايورهاي nvidia به اين صفحه مراجعه كنيد:

[URL=http://]http://downloads.guru3d.com/download.php?id=10[/URL]

اينم لينك ورورد به صفحه دانلود نرم افزارهاي محك كن كه كارايي كارت رو مورد بررسي قرار ميدند:

3DMark05 Build 1.2.0 (Full Version)

[URL=http://]http://downloads.guru3d.com/download.php?det=874[/URL]

AquaMark 3

[URL=http://]http://downloads.guru3d.com/download.php?det=673[/URL]
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 18:52 | | لینک به این مطلب
2007/7/26
فیبر نوری (Optical fiber)
پس از اختراع لیزر در سال ۱۹۶۰ میلادی، ایده بکارگیری فیبر نوری برای انتقال اطلاعات شکل گرفت. خبر ساخت اولین فیبر نوری در سال ۱۹۶۶ هم‌زمان در انگلیس و فرانسه با تضعیفی برابر با؟ اعلام شد که عملا در انتقال اطلاعات مخابراتی قابل استفاده نبود تا اینکه در سال ۱۹۷۶ با کوشش فراوان پژوهندگان، تلفات فیبر نوری تولیدی شدیدآ کاهش داده شد و به مقداری رسید که قابل ملاحظه با سیم‌های هم‌محور بکاررفته در شبکه مخابرات بود.

فیبر نوری از پالس‌های نور برای انتقال داده‌ها از طریق تارهای سیلکون بهره می‌گیرد. یک کابل فیبر نوری که کمتر از یک اینچ قطر دارد می‌تواند صدها هزار مکالمهٔ صوتی را حمل کند . فیبرهای نوری تجاری ظرفیت ۲٫۵ گیگابایت در ثانیه تا ۱۰ گیگابایت در ثانیه را فراهم می‌‌سازند . فیبر نوری از چندین لایه ساخته می‌شود. درونی‌ترین لایه را هسته می‌‌نامند. هسته شامل یک تار کاملاً بازتاب کننده از شیشه خالص (معمولاً) است. هسته در بعضی از کابل‌ها از پلاستیک کا ملاً بازتابنده ساخته می‌شود، که هزینه ساخت را پایین می‌‌آورد. با این حال، یک هسته پلاستیکی معمولاً کیفیت شیشه را ندارد و بیشتر برای حمل داده‌ها در فواصل کوتاه به کار می‌رود. حول هسته بخش پوسته قرار دارد، که از شیشه یا پلاستیک ساخته می‌شود. هسته و پوسته به همراه هم یک رابط بازتابنده را تشکیل می‌‌دهند که با عث می‌شود که نور در هسته تا بیده شود تا از سطحی به طرف مرکز هسته باز تابیده شود که در آن دو ماده به هم می‌‌رسند. این عمل بازتاب نور به مرکز هسته را (بازتاب داخلی کلی) می‌‌نامند. قطر هسته و پوسته با هم حدود ۱۲۵ میکرون است (هر میکرون معادل یک میلیونیم متر است)، که در حدود اندازه یک تار موی انسان است. بسته به سازنده، حول پوسته چند لایه محافظ، شامل یک پوشش قرار می‌گیرد.

یک پوشش محافظ پلاستکی سخت لایه بیرونی را تشکیل می‌‌دهد. این لایه کل کابل را در خود نگه می‌‌دارد، که می‌تواند صدها فیبر نوری مختلف را در بر بگیرد. قطر یک کابل نمونه کمتر از یک اینچ است .

از لحاظ کلی، دو نوع فیبر وجود دارد: تک حالتی و چند حالتی. فیبر تک حالتی یک سیگنال نوری را در هر زمان انتشار می‌‌دهد، در حالی که فیبر چند حالتی می‌تواند صدها حالت نور را به طور هم‌زمان انتقال بدهد .










فیبر نوری در ایران
در ایران در اوایل دهه ۶۰، فعالیت‌های پژوهشی در زمینه فیبر نوری در پژوهشگاه، برپایی مجتمع تولید فیبر نوری در پونک تهران را درپی داشت و عملا در سال ۱۳۷۳ تولید فیبر نوری با ظرفیت ۵۰٫۰۰۰ کیلومتر در سال در ایران آغاز شد. فعالیت استفاده از کابل‌های نوری در دیگر شهرهای بزرگ ایران آغاز شد تا در آینده نزدیک از طریق یک شبکه ملی مخابرات نوری به هم بپیوندند.

فیبرنوری یک موجبر استوانه‌ای از جنس شیشه یا پلاستیک است که دو ناحیه مغزی و غلاف با ضریب شکست متفاوت و دو لایه پوششی اولیه و ثانویه پلاستیکی تشکیل شده است. برپایه قانون اسنل برای انتشار نور در فیبر نوری شرط: می‌بایست برقرار باشد که به ترتیب ضریب شکست‌های مغزی و غلاف هستند. انتشار نور تحت تأثیر عواملی ذاتی و اکتسابی دچار تضعیف می‌شود. این عوامل عمدتآ ناشی از جذب فرابنفش، جذب فروسرخ، پراکندگی رایلی، خمش و فشارهای مکانیکی بر آنها هستند. منحنی تغییرات تضعیف بر حسب طول موج در شکل زیر نشان داده شده است. سیستم های مخابرات فیبر نوری

گسترش ارتباطات و راحتی انتقال اطلاعات از طریق سیستم های انتقال و مخابرات فیبر نوری یکی از پر اهمیت‌ترین موارد مورد بحث در جهان امروز است. سرعت دقت و تسهیل از مهم‌ترین ویژگی های مخابرات فیبر نوری می‌‌باشد. یکی از پر اهمیت‌ترین موارد استفاده از مخابرات فیبر نوری آسانی انتقال در فرستادن سیگنال های حامل اطلاعات دیجیتالی است که قابلیت تقسیم بندی در حوزه زمانی را دارا می‌‌باشد. این به این معنی است که مخابرات دیجیتال تامین کننده پتانسیل کافی برای استفاده از امکانات مخابره اطلاعات در پکیجهای کوچک انتقال در حوزه زمانی است.برای مثال عملکرد مخابرات فیبر نوری با توانایی ۲۰ مگا هرتز با داشتن پهنای باد ۲۰ کیلو هرتز دارای گنجایش اطلاعاتی ۰٫۱٪ می‌‌باشد. امروزه انتقال سیگنالها به وسیله امواج نوری به همراه تکنیکهای وابسته به انتقال شهرت و آوازه سیستم های انتقال ماهوارهای را به شدت مورد تهدید قرار داده است. دیر زمانی ست که این مطلب که نور می‌‌تواند برای انتقال اطلاعات مورد استفاده قرار گیرد به اثبات رسیده است و بشر امروزه توانسته است که از سرعت فوق العاده آن به بهترین وجه استفاده کند. در سال ۱۸۸۰ میلادی الکساندر گراهام بل ۴ سال بعد از اختراع تلفن موفق به اخذ امتیاز نامه خود در زمینه مخابرات امواج نوری برای دستگاه خود با عنوان فوتو تلفن گردید. در ۱۵ سال اخیر با پیشرفت لیزر به عنوان یک منبع نور بسیار قدرتمند و خطوط انتقال فیبر های نوری فاکتور های جدیدی از تکنولوژی و تجارت بهتر را برای انسان به ارمغان آورده است. مخابرات فیبر نوری ابتدا به عنوان یک مخابرات از راه دور قرار دادی تلقی می‌‌شد که در آن امواج نوری به عنوان حامل یک یا چند واسطه انتقال استفاده می‌‌شد. با وجود آنکه امواج نوری حامل سیگنالهای آنالوگ بودند اما سیگنالهای نوری همچنان به عنوان سیستم مخابرات دیجیتال بدون تغییر باقی مانده است. از دلایل این امر می‌‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱)تکنیکهای مخابرات در سیستم های جدید مورد استفاده قرار می‌‌گرفت ۲)سیستم های جدید با بالاترین تلنولوژی برای داشتن بیشترین گنجایش کارآمدی سرعت و دقت طراحی شده بود. ۳)انتقال به کمک خطوط نوری امکان استفاده از تکنیکهای دیجیتال را فراهم می‌‌ساخت. این مطلب نیاز انسان را به دسترسی به مخابره اطلاعات رابه صورت بیت به بیت پاسخگو بود

توانایی پردازش اطلاعات در حجم وسیع: از آنجایی که مخابرات فیبر نوری دارای کارایی بالاتری نسبت به سیمهای مسی سنتی هستند بشر امروزی تمایل چندانی برای پیروی از سنت دیرینه خود ندارد و توانایی پردازش حجم وسیعی از اطلاعات در مخابره فیبر نوری او را مجذوب و شیفته خود ساخته است
آزادی از نویز های الکتریکی:بافت یک فیبر نوری از جنس پلاستیک یا شییشه به دلیل رسانندگی انتخاب می‌‌شود.در نتیجه یک حامل موج نوری می‌تواند از پتانسیل موثر میدانهای الکتریکی در امان باشد. از قابلیت های مهم این نوع مخابرات می‌‌توان به امکان عبور کابل حامل موج نوری از میان یک میدان الکترومغناطیسی قوی اشاره کرد که سیگنالهای نام برده بدون آلودگی از پارازیت های الکتریکی و یا سیگنالهای مداخله گر به حد اکثر کارایی خود خواهند رسید.














فیبرهای نوری نسل سوم
طراحان فیبرهای نسل سوم، فیبرهایی را مد نظر داشتند که دارای کمترین تلفات و پاشندگی باشند. برای دستیابی به این نوع فیبرها، محققین از حداقل تلفات در طول موج ۵۵/۱ میکرون و از حداقل پاشندگی در طول موج ۳/۱ میکرون بهره جستند و فیبری را طراحی کردند که دارای ساختار نسبتاً پیچیده‌تری بود. در عمل با تغییراتی در پروفایل ضریب شکست فیبرهای تک مد از نسل دوم، که حداقل پاشندگی آن در محدوده ۳/۱ میکرون قرار داشت، به محدوده ۵۵/۱ میکرون انتقال داده شد و بدین ترتیب فیبر نوری با ماهیت متفاوتی موسوم به فیبر دی.اس.اف ساخته شد.










کاربردهای فیبر نوری
کاربرد در حسگرها: استفاده از حسگرهای فیبر نوری برای اندازه‌گیری کمیت‌های فیزیکی مانند جریان الکتریکی، میدان مغناطیسی، فشار، حرارت، جابجایی، آلودگی آب‌های دریا، سطح مایعات، تشعشعات پرتوهای گاما و ایکس در سال‌های اخیر شروع شده است. در این نوع حسگرها، از فیبر نوری به عنوان عنصر اصلی حسگر بهره‌گیری می‌شود بدین ترتیب که ویژگی‌های فیبر تحت میدان کمیت مورد اندازه‌گیری تغییر یافته و با اندازه شدت کمیت تأثیرپذیر می‌شود.
کاربردهای نظامی: فیبر نوری کاربردهای بی‌شماری در صنایع دفاع دارد که از آن جمله می‌توان برقراری ارتباط و کنترل با آنتن رادار، کنترل و هدایت موشک‌ها، ارتباط زیردریاییها (هیدروفون) را نام برد.
کاربردهای پزشکی: فیبرنوری در تشخیص بیماری‌ها و آزمایشهای گوناگون در پزشکی کاربرد فراوان دارد که از آن جمله می‌توان چنده‌سنجی (دُزیمتری) غدد سرطانی، شناسایی نارسایی‌های داخلی بدن، جراحی لیزری، استفاده در دندانپزشکی و اندازه‌گیری مایعات و خون نام برد.











فن آوری ساخت فیبرهای نوری
برای تولید فیبر نوری، نخست ساختار آن در یک میله شیشه‌ای موسوم به پیش‌سازه از جنس سیلیکا ایجاد می‌گردد و سپس در یک فرایند جداگانه این میله کشیده شده تبدیل به فیبر می‌شود. از سال ۱۹۷۰ روش‌های متعددی برای ساخت انواع پیش‌سازه‌ها به کار رفته است که اغلب آنها بر مبنای رسوب‌دهی لایه‌های شیشه‌ای در داخل یک لوله به عنوان پایه قرار دارند.












روشهای ساخت پیش‌سازه
روش‌های فرآیند فاز بخار برای ساخت پیش‌سازه فیبر نوری را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد:

رسوب‌دهی داخلی در فاز بخار
رسوب‌دهی بیرونی در فاز بخار
رسوب‌دهی محوری در فاز بخار












موادلازم در فرایند ساخت پیش سازه
تتراکلرید سیلیکون: این ماده برای تأمین لایه‌های شیشه‌ای در فرآیند مورد نیاز است.
تتراکلرید ژرمانیوم: این ماده برای افزایش ضریب شکست شیشه در ناحیه مغزی پیش‌سازه استفاده می‌شود.
اکسی کلرید فسفریل: برای کاهش دمای واکنش در حین ساخت پیش‌سازه، این مواد وارد واکنش می‌شود.
گاز فلوئور: برای کاهش ضریب شکست شیشه در ناحیه غلاف استفاده می‌شود.
گاز هلیم: برای نفوذ حرارتی و حباب‌زدایی در حین واکنش شیمیایی در داخل لوله مورد استفاده قرار می‌گیرد.
گاز کلر: برای آب‌زدایی محیط داخل لوله قبل از شروع واکنش اصلی مورد نیاز است














مراحل ساخت
مراحل صیقل گرمایشی: پس از نصب لوله با عبور گازهای کلر و اکسیژن، در دمای بالاتر از ۱۸۰۰ درجه سلسیوس لوله صیقل داده می‌شود تا بخار آب موجود در جدار درونی لوله از آن خارج شود.
مرحله اچینگ: در این مرحله با عبور گازهای کلر، اکسیژن و فرئون لایه سطحی جدار داخلی لوله پایه خورده می‌شود تا ناهمواری‌ها و ترک‌های سطحی بر روی جدار داخلی لوله از بین بروند.
لایه‌نشانی ناحیه غلاف: در مرحله لایه‌نشانی غلاف، ماده تتراکلرید سیلیسیوم و اکسی کلرید فسفریل به حالت بخار به همراه گازهای هلیم و فرئون وارد لوله شیشه‌ای می‌شوند و در حالتی که مشعل اکسی هیدروژن با سرعت تقریبی ۱۲۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر در دقیقه در طول لوله حرکت می‌کند و دمایی بالاتر از ۱۹۰۰ درجه سلسیوس ایجاد می‌کند، واکنش‌های شیمیایی زیر به دست می‌آیند.
ذرات شیشه‌ای حاصل از واکنش‌های فوق به علت پدیده ترموفرسیس کمی جلوتر از ناحیه داغ پرتاب شده و بر روی جداره داخلی رسوب می‌کنند و با رسیدن مشعل به این ذرات رسوبی حرارت کافی به آنها اعمال می‌شود به طوری که تمامی ذرات رسوبی شفاف می‌گردند و به جدار داخلی لوله چسبیده و یکنواخت می‌شوند. بدین ترتیب لایه‌های شیشه‌ای مطابق با طراحی با ترکیب در داخل لوله ایجاد می‌گردند و در نهایت ناحیه غلاف را تشکیل می‌دهند.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 16:23 | | لینک به این مطلب
2007/7/26
ترفند : پاك كردن ديتا بدون قابليت باز يابي
خب .. همانطور كه اطلاع داريد وقتي فايلي از هارد پاك مي كنيد در واقع اون فايل بطور فيزيكي پاك نميشه . فضايي كه به اون فايل اختصاص داده شده اصطلاحا Deallocated ميشه . در اين حالت با استفاده از نرم افزار هاي Third Party مثل Low Level Disk Editor ها يا نرم افزار هاي Data Recovery قابل بازيابي است .

براي جلوگيري از بازيابي معمولا نرم افزار هايي هستن كه پس از Delete يك فايل بلافاصله روي همون فضا ديتايي تصادفي و بي معني وارد مي كنن تا ديتاي قبلي قابل بازيابي نباشه . مثل Northon Ghost .

اما يه دستور قدرتمند هست به اسم Cipher ( كه مقاله اش در سايت قرار گرفته ) . اين دستور امكان Overwrite ديتا را هم دارد . براي اينكه فايل هاي قبلي قابل بازيابي نباشن .

cipher /w:driveletter:\foldername

خب .. مشخصه كه بايستي نام درايو و سپس مسير فايل پاك شده رو قرار بديد .

===============================================

اين ترفند يه نكته اساسي در رابطه با مقاله فوق الذكر داره . وقتي از EFS استفاده مي كنيم در حين پروسه رمز گذاري از فايل Backup مي گيره . بنابراين اگر پروسه موفقيت آميز نباشه فايل از بين نمي ره . پس پايان موفقيت آميز پروسه رمز گذاري اين Backup از فايل Delete ميشه مثل بقيه فايل ها. ( دقت كنيد كه Backup فايل Plain Text هست يعني رمز نشده ) خب .. حالا اگه يه Data Recovery داشته باشيم خيلي راحت مي تونيم فايل Delete شده را بدست بياوريم !
اين ويژگي خيلي عالي از Cipher براي چنين حالتي قابل استفاده است .

موفق باشيد /.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 16:20 | | لینک به این مطلب
2007/7/25
دانیل کریگ گرانترین بازیگر انگلستان


جام جم آنلاين: بازیگر انگلیسی که اولین بار سال گذشته در فیلم کازینو رویال در نقش جیمز باند ظاهر شد ، برای بازی در دو فیلم بعدی این مجموعه در مجموع 13 میلیون پوند دریافت می‌کند.
ساندی اکسپرس گزارش داد بازیگر 39 ساله برای بیست و دومین فیلم باند که عنوان آن هنوز مشخص نشده، پنج میلیون پوند و برای بازی در فیلم بعدی مجموعه هشت میلیون پوند از کمپانی یون دریافت می کند.
لئون فورد از مجله اسکرین اینترنشنال به ساندی اکسپرس گفت: واقعیت این است که او عامل اصلی موفقیت مجموعه باند شده و اینکه قراردادی جدید با او امضا شود، اصلا تعجب ندارد. کمپانی یون برای حفظ او هر کاری از دستش بر بیاید، انجام می دهد.
کریگ در کنار بازی در نقش مامور 007 روی چند پروژه دیگر نیز مشغول کار است. او به تازگی در تریلر افسانه علمی تهاجم و قطب نمای طلایی که اقتباسی از نورهای شمالی فیلیپ پولمن است، در کنار نیکل کیدمن نقش آفرینی کرده است.
کریگ در حال حاضر نیز مشغول بازی در درام کم هزینه فلاش‌بک های یک احمق است. این فیلم داستان یک ستاره فراموش شده سینما را به تصویر می کشد که روزهای اوج خود در گذشته را مرور می کند.
او در عین حال به زودی در فیلمی به نام مقاومت درباره نیروی مقاومت لهستان در سال های جنگ جهانی دوم نقش آفرینی می کند که اداورد زوئیک آن را بر مبنای فیلمنامه ای نوشته خودش کارگردانی و تهیه می کند.
کریگ در کمدی من، لوسیفر نیز نقش یک شیطان را بازی می کند که می خواهد انسانی عاری از گناه باشد. او در این فیلم با یوان مگرگور همبازی است و بعد از آن در بیست و دومین جیمز باند نقش آفرینی می کند که مارک فورستر آن را می سازد.
__________________
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 19:9 | | لینک به این مطلب
2007/7/24
---------
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 18:12 | | لینک به این مطلب