شرکت میکرو ابزار های پیشرفته، AMD، پیش از موعد مقرر پردازنده های دو هسته ای و ارزانقیمت خود را از خانواده Sempron برای اولین بار در بازار سخت افزار کشور چین عرضه کرده است و قصد دارد در آینده نزدیک این سری از پردازنده ها را جهت رقابت با پردازنده های دو هسته ای سری ارزانقیمت اینتل یعنی Celeron در بازار های جهانی به فروش برساند.
پردازنده جدید بر پایه فناوری ساخت 65 نانومتری و در سرعت 1.8 گیگاهرتز عرضه می گردد. میزان حافظه نهان این پردازنده 512 کیلوبایت اعلام شده است و قیمت آن برای سفارش عمده درحدود 55 دلار خواهد بود که از قیمت سریعترین پردازنده تک هسته ای خانواده سمپرون، یعنی LE 1300 که سرعت 2.3 گیگاهرتز و حافظه نهان برابر 256 کیلوبایت دارد اندکی کمتر است.
درحالی که پیش از AMD، رقیب قدرتمند آن Intel، با عرضه پردازنده های ارزانقیمت دو هسته ای Celeron کاربران بسیاری را به سمت بهره گیری از قدرت پردزاش بیشتر در کنار حفظ قیمت کمتر کشیده است، AMD امیدوار است با عرضه این محصول سهم خود را در بازار پردازنده های ارزانقیمت بیشتر سازد. با این حال به عقیده کارشناسان موفقیت این محصول در حالی که پردازنده قدرتمند تر +Athlon 64 X2 4000 در حال حاضر با قیمت 68 دلار به فروش می رسد، موفقیت سمپرون جدید به کاهش قیمت بیشتر آن نیاز خواهد داشت. | |||||
[/
[* AMD Socket AM2 and AM2+
* Base: Copper Base,
* Fins: Copper and Aluminum
* Heatpipes: 6mm x 6pcs
* Fan Dimension: 80mm x 20mm x 2pcs
* Rated Voltage: 12V
* Started Voltage: 5V
* Max. Air Flow: 37.67CFM
* Max. Air Pressure: 1.27mmH2O
* Fan Speed: 2000RPM
* Power Input: 5.04W
* Life Expectation: 50,000 hours
* Noise: 21dBa
* Connector: 3 pin
* Weight: 598g
بررسی و تست این خنک کننده
http://www.ngohq.com/home.php?page=articles&go=read&arc_id=138
نکات:
1-اور کلاک کردن پردازنده ممکن است منجر به سوختن یا اسیب دیدن قطعه شدد.من هیچ گونه مسئولیتی رو نمیپذیرم.
2-CPU های AMD Athlon X2 تا فرکانس 2600 به هیچ گونه خنک کننده ای احتیاج ندارند و همان فن استاک جوابگو است.
3-زمانی که پردازنده اور کلاک میشود بدیهی است که همراه ان رم هم اورکلاک شود.
4-اسیب دیدن قطعات در اثر اورکلاک معمولا بر اثر بالا رفتن دمای پردازنده بیش از 60 درجه سانتی گراد است.پس این مشکل را میتوان با خرید یک فن حل کرد.
5-تا فرکانس 2.6 دما با فن استاک از 50 درجه سانتی گراد تجاوز نمیکند.پس خطری هم ندارد.(به هر حال این عمل یک کار غیر عادی است و ممکن است مشکل ایجاد کند)
6-با روش زیر میتوان تا فرکانس 3000 هم رسید(در صورت تغییر دادن ضریب HTT و افزایش ولتاژ+وجود فن مجزا برای پردازنده و همینطور رم DDR2 800)
گام اول:
زمانی که سیستم در حالت استارت اپ شدن است دکمه ی Delete را فشار دهید تا سیستم وارد بایوس شد.
گام دوم:
از بایوس قسمت Advanced Chipset features را انتخاب میکنیم.
گام سوم:
از انجا K8 *** HT Speed را روی 3 میگذاریم.
گام چهارم:
وارد قسمت DRAM Configuration میشویم.
گام پنجم:
از قسمت DRAM Configuration گزینه ی DRAM Timing Selectable را Manual قرار میدهیم.
گام ششم:
در انجا Dram Clock را یک واحد کم میکنیم.مثلا اگر رم شما DDR2 533 است انرا 400یا اگر DDR2 667 است انرا 533 و اگر DDR2 800 است انرا 677 بگذارید.
گام هفتم:
وارد قسمت Freq & Over clock شوید.(در هر مین بود اسم خاصی دارد.در مین بود من Soft Menu Setup میباشد.)
گام هشتم:
CPU Operating Speed را User Define میکنیم.سپس CPU External Clock را به مقدار 20 Mhz افزایش میدهیم.قسمت Voltages Control را User Define میکنیم.به DDR2 Ram voltage که در حالت استاندارد برای رمهای 533-667 روی 1.8 است 0.4 ولت اضافه میکنیم تا به 2.2 برسد و یا بیشتر مثلا 2.3.
اگر DDR2 800 بود بالاترین مقدار ولتاژ را قرار میدهیم.(زیاد کردن بیش از 20 مگا هرتز در یک بار باعث قفل کردن سیستم میشود)
گام نهم:
دکمه ی F10 را زده و Yes میکنیم تا تنظیمات Save شود.
گام دهم:
دوباره وارد قسمت بایوس شده و به قسمت Soft Menu Setup میرویم.از انجا CPU External Clock را 240 میگذاریم و دوباره سیو میکنیم.
گام یازدهم:
به قسمت Soft Menu Setup رفته و CPU External Clock را 260 میگذاریم و سپس به قسمت Voltages Control رفته و به CPU Vcore Voltage حدود 0.1 یا 0.15 ولت افزایش میدهیم.به طور مثال ولتاژ استانداد پردازنده ی من روی 1.2 هست.من ان را به 1.35 میرسانم تا پایدار شود.
گام دوازدهم:
Save میکنیم.
تذکر:برای CPU های مختلف مقدار CPU External Clock و Multiplier Factor متفاوت است.مثلا در پردازنده ی AMD Athlon X2 4800+ گزینه ی Multiplier Factor x12 هست.
تذکر:فرمول به دست اوردن سرعت پردازنده:
Multiplier Factor * CPU External Clock =سرعت پردازنده.
مثال در پردازنده ی AMD Athlon X2 3600-3800:
10*200=2000
تذکر:
فرمول به دست اوردن ضریبHTT (K8 *** HT Speed ):
ضریب HTT *CPU External Clock =HT Link
HT لینک نباید از مرز 1000 تجاوز کند وگرنه سیستم قفل میکند و باید Cmos شود.
نحوه ی Cmos کردن:
1-Jumper :جامپر مخصوص به Cmos را که در زیرش نوشته CCmos را به پین بقل انقال داده تا از سمت چپ 2 تا پین اول را بپوشاند و به حالت اول بر میگردانیم.
2-Battery:باطری را در اورده و دوباره جا میزنیم.
علت:ممکن است در هنگام اورکلاکینگ سیستم قفل گردد(به علت اشتباه).با این کار میتوان بایوس را به حالت کارخانه باز گرداند.
برنامه های لازم:
CPUZ و Speed Fan را میتواند از سایت WWW.CPUID.COM دانلود نمایید.
Cpuz به ما اطلاعتی در مورد مقدار اور کلاک-نوع پردازنده-نوع رم و ... میدهد.
Speed Fan به ما مقدار دمای پردازنده-هارد-چیپ شمالی و ... را نشان میدهد.
مشکلات:
ممکن است سیستم پس از مدتی کار هنگ یا ریستارت شود.این مشکل به 2 دلیل ایجاد میشود:
1-دما از 60 درجه تجاوز کرده.
2-ولتاژ کم است و میتوان 0.5 ولت دیگر به پردازنده اضافه نمود.
در آخرين خبر منتشر شده از سوي سايت AMD و ديگر سايت هاي سخت افزاري جزئيات بيشتري از اين نحوه نامگذاري بيان شده است . همانطور كه ملاحظه كرديد پردازنده جديد با نام Athlon X2 BE-2300 معرفي شده كه هر يك از ارقام و حروف بكار رفته در اين نامگذاري معرف بخش خاصي از خانواده و كلاس پردازنده است .
بر اين اساس اولين حرف مقصد و هدف پردازنده را از لحاظ Market نمايان مي سازد :
G = Premium, B = Intermediate, L = Value
دومين حرف معرف توان مصرفي است :
P = greater than 65W, S = around 65W, and E = less than 65W
چهار رقم بعدي مدل پردازنده را در كلاس معرفي شده نشان مي دهند كه بصورت زير معرفي شده اند .
اولين رقم معرف خانواده محصول مي باشد :
1xxx = Sempron or single cored Athlon, 2xxx = dual core Athlon, 6xxx = dual core Phenom, 7xxx = quad core Phenom
دومين رقم معرف فركانس هسته مي باشد كه در حال حاضر بطور دقيق معرفي نشده است .
و در نهايت دو رقم انتهايي نيز توضيحاتي در ارتباط با پردازنده ارايه مي كند . بايد دانست كه در مورد سه رقم انتهايي هنوز بطور دقيق و صحيح توضيحاتي ارايه نشده لذا بايستي در انتظار اخبار بيشتري در اين مورد باشيم .
اما اينجا دربحث HeatSink ها درواقع تراشيده و صيقل دادن سطح هيت سينك هست براي رسيدن به يه سطح كاملا مسطح . اين عمل باعث ميشه سطح تماس هيت سينك با پردازنده بيشتر بشه و انتقال حرارت خيلي بهتر صورت بگيره .
( نمونه هايي هم هست كه با استفاده از Lapping كاهش دما هم داشته - بدليل انتقال بهتر حرارت پردازنده )
خب اول اين شكلو ببينيد ..
مشخصه كه خمير در لبه هاي پردازنده جمع شده و ضخيم تر به نظر مي رسه . خب با يه همچين شكلي همه ما بر خورد كرديم . علتش هم عدم مسطح بوده مركز هيت سينك هست . كه باعث ميشه خمير به سمت لبه ها حركت كنه .
========
Heatsink Lapping شايد مطلبي باشه كه اسم براي شما يه خورده نا آشنا باشه و احتمالا با موضوعش برخورد كرديد . اما اين بحثي كه قرار پيش بره يه چند تا نكته جالب بينش هست كه مي تونه جذاب باشه ..
========
مسلما اين تغيير مكان خمير در زير هيت سينك درست در لحظه اي كه سينك را قرار ميديم اتفاق مي افته و خمير پخش ميشه . همين باعث ميشه كه وظايف انتقال گرمايي خودشو كامل انجام نده . اگه سينك ما كاملا مسطح باشه و خمير خوبي هم استفاده بشه من خودم قول كاهش دما تا 3 يا 4 درجه رو هم بهتون مي دم .

مشخصه كه خمير در لبه هاي پردازنده جمع شده و ضخيم تر به نظر مي رسه . خب با يه همچين شكلي همه ما بر خورد كرديم . علتش هم عدم مسطح بوده مركز هيت سينك هست . كه باعث ميشه خمير به سمت لبه ها حركت كنه .
========
Heatsink Lapping شايد مطلبي باشه كه اسم براي شما يه خورده نا آشنا باشه و احتمالا با موضوعش برخورد كرديد . اما اين بحثي كه قرار پيش بره يه چند تا نكته جالب بينش هست كه مي تونه جذاب باشه ..
========
مسلما اين تغيير مكان خمير در زير هيت سينك درست در لحظه اي كه سينك را قرار ميديم اتفاق مي افته و خمير پخش ميشه . همين باعث ميشه كه وظايف انتقال گرمايي خودشو كامل انجام نده . اگه سينك ما كاملا مسطح باشه و خمير خوبي هم استفاده بشه من خودم قول كاهش دما تا 3 يا 4 درجه رو هم بهتون مي دم .
خيلي از اوور كلاكر ها تمام يعيشون رو مي كنن براي اينكه به مقدار خيلي كم بتونن قطعه را اوور كلاك كنن . 400 مگاهرتز شايد كافي نباشه . دوست دارن به 401 مگا هرتز برسون و ... همينطور رو به جلو .
اوور كلاك افزايش دما رو هم در بر داره . گاهش شايد اختلاف دمايي 1 درجه موجب مرگ يك قطعه بشه ..
راههاي مختلفي هست براي خنك كردن .. كيس هاي آلومينيومي مناسب , فن هاي مناسب , خمير عالي و نهايتا يك هيت سينك مناسب .
با چشم غير مسلح سطح هيت سينك صاف به نظر مي رسه . اما در واقع سطح هيت سينك داراي پستي بلندي هايي هست كه سبب جريان هوا بين هست سينك ميشه و همين انتقال گرمايي خوب را خراب مي كنه .
در واقع هدف اصلي استفاده از خمير ها پوشاندن همين فضاهاي خالي است تا انتقال گرمايي بهتر صورت بگيره .
هدف از Lapping هم از بين بردن اين پستي بلندي هاست تا سطح تماس سينك با CPU بيشتر بشه و انتقال گرمايي كامل تر صورت بگيره . خلاصه اينكه lapping مي تونه روي هيت سينك هاي مختلفي انجام بشه . يا حتي روي Peltier ها و Block هاي مورد استفاده در واتر كولينگ .
وسيله اصلي اين كار سمباده هست .
درصد زبري سمباده بايد متفاوت باشه براي مثال از انوان 400 600 800 و 2000 بايد استفاده بشه .
پس مواد اصلي اينا ميشه :
سمباده با درصد زبري متفاوت
Heatsink از انواع مختلف
يه سطح صاف مثل ميز شيشه اي براي اينكه سمباده را روي اون قرار بديم
وقت و حوصله و دقت . چراكه ممكنه Heatsink رو خراب هم بكنيم . پس دقت لازم بيد !
سمباده را طبق شكل زير روي ميز شيشه اي يا هر سطح صاف ديگه اي مي چسبونيم

ابتدا با شماره هاي پايين تر سمباده شروع به كار مي كنيم - نكته مهم اينه كه هيت سينك را بدقت با دو دست محكم مي گيريم و بر روي سطح سمباده حركت مي ديم - خيلي هم دقت مي كنيم كه مسير حركتي هيت سينك بهم نخوره تا سايش سطح سينك كامل صورت بگيره .
به تدريج وقتي از شماره هاي كمتر سمباده به شماره هاي بيشتر مي رسيد سطح هيت سيتك بيشتر صيقل ميخوره و شفاف تر به نظر مي رسه . براي اينكه تست كنيد كه سطح هيت سينك چقدر بهتر شده مي تونيد بصورت زير عمل كنيد :



انعكاس تصوير هر چقدر بهتر به نظر برسه نشان گر صيقل خوردن بهتر سطح هيت سينك هست .
چیپست P35 با کدنام BearLake اولین عضو از نسل سوم چیپست های سازگار با پردازندههاي Core2 به شمار می رود. دلیل اصلی معرفی نسل ديگري این چیپستها، پشتیبانی کامل از گذرگاهFSB 1333 مگاهرتزی، سازگاری هرچه بهتر با پردازنده های 45 نانومتری اینتل و همچنین ماژولهای حافظه DDR3 است که در آینده نزدیک به صورت عمده به بازار عرضه خواهند گردید.
P35 درحال حاضر به عنوان تنها عضو از چيپستهاي نسل سوم اينتل براي پردازندههاي Core2 به شمار می رود، چرا که طبق برنامه کاری شرکت اینتل چیپست X38 (به عنوان قویترین عضو این خانواده) قرار است در نیمه سوم سال جاری میلادی به بازار عرضه گردد که تفاوت اصلی آن با سایر اعضای این خانواده در پشتیبانی از شکاف توسعه PCI Express نسخه 2.0 می باشد. درحالی که چیپست G33 نیز که عضو ابتدایی و ارزانقیمت این خانواده محسوب می شود هنوز به صورت رسمی عرضه نگردید است، با این حساب چیپست P35 را باید عضو متوسط و میان قیمت نسل سوم چیپست های اینتل به شمار آورد که جهت جایگزینی با چیپست موفق P965 طراحی شده است.
با مقایسه امکانات کلیدی چیپست P35 با چیپست های نسل پیشین Intel و چیپست nForce 680i محصول nVIDIA می توان به تفاوت های آنها پی برد. همانطور که در جدول زیر مشاهده می کنید چیپست های P965 و 975X به صورت رسمی از گذرگاه 1333 مگاهرتزی پشتیبانی نمی کنند.
| Specs/Chips | P35 Express | P965 Express | 975X Express | nForce 680i SLI SPP |
| Front-side bus | 1333/1066/800MHz | 1066/800MHz | 1066/800MHz | 1333/1066/800MHz |
| Memory controller | DDR2-800-1066/DDR3-1066 | DDR2-800 | DDR2-667 | DDR2-800 |
| PCI Express lanes | 16 | 16 | 16 | 18 |
| Multi-GPU support | CrossFire* | CrossFire* | CrossFire | SLI |
| Chipset interconnect | DMI | DMI | DMI | HyperTransport |
| Peak interconnect bandwidth | 2GB/s | 2GB/s | 2GB/s | 8GB/s |
| Specs/Chips | ICH9R | ICH8R | ICH7R | nForce 680i SLI MCP |
| PCI Express lanes | 6 | 6 | 6 | 28 |
| Serial ATA ports | 6 | 6 | 4 | 6 |
| Peak SATA data rate | 300MB/s | 300MB/s | 300MB/s | 300MB/s |
| AHCI | Y | Y | Y | N |
| Native Command Queuing | Y | Y | Y | Y |
| RAID 0/1 | Y | Y | Y | Y |
| RAID 0+1/10 | Y | Y | Y | Y |
| RAID 5 | Y | Y | Y | Y |
| Matrix RAID | Y | Y | Y | N |
| ATA channels | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Max audio channels | 8 | 8 | 8 | 10 |
| Audio standard | HDA | HDA | HDA | HDA |
| Ethernet | 10/100/1000 | N | N | 2 x 10/100/1000 |
| USB ports | 12 | 10 | 8 | 10 |
همچنین چیپست P35 به دوست داران بازی های کامپیوتری اجازه استفاده از تکنولوژی CrossFire را در حالت x16 و x4 را با هزینه ای معقول خواهد داد.
در ادامه این مقاله ضمن بررسی مشخصات فنی مادربرد 270 دلاری شرکت گیگابایت برپایه چیپست P35 و نگاهی به طراحی قدرتمند آن، به انجام آزمایش هایی جهت بررسی بازده این چیپست و مقایسه آن با چند چیپست دیگر خواهیم پرداخت...
- پردازنده های خانواده پنتیوم
- پردازنده های پنتیوم 4 موبایل
- پردازنده های پنتیوم M
- پردازنده های خانواده Core
- پردازنده های سری Core Due موبایل
- پردازنده های سری Core 2 Due موبایل
- پردازنده های سری Core Solo موبایل
- پردازنده های خانواده سلرون
- پردازنده های سری سلرون موبایل
تراشه ها و پردازنده یک پلتفرم Centrino
شركت اينتل براي رضايت خاطر مصرفكنندگان نوت بوكها پلتفورمهاي مختلفي را معرفي كرده كه خريداران نوت بوكها توسط تشخيص اين پلتفورمها ميتوانند به مشخصات و ويژگيهاي اصلي وسيله خود آگاه شوند. اين پلتفورمها هر يك داراي ويژگيهاي مختلفي هستند و بطوركلي نوع پردازنده، چيپست و كارت شبكه را تعيين ميكنند. تاكنون شركت اينتل 2 پلتفورم Centrino و Centrino Duo را براي نوت بوكها معرفي كرده است و در سال 2007 ميلادي قصد دارد پلتفورم Santa Rosa را نيز معرفي كند. اكنون در ادامه در مورد اين پلتفورمها توضيحاتي ارائه ميكنيم:
Motherboard chipset technology isn't refreshed at the same fevered pitch that processors, memory or IO products are. A CPU or GPU speed-bump is like low-lying fruit relatively speaking, but chipset enhancements can usher in a whole host of stability, interoperability and verification challenges. Let's face it, when the product is the basis for a platform foundation, forward migrations can be painful if not carefully planned, so the upside benefits need to be worth-while for both the end customer as well as the manufacturer.
If you asked us a year ago, what Intel's path to a higher bandwidth system bus and memory access was, we might have told you serial links from the CPU to the Northbridge and serial FBDIMM technology on the system memory. Of course, that would have been almost completely misguided, since obviously Intel is still pushing hard on their now aging legacy front side bus architecture, with only a hint of a serially connected CPU architecture on the horizon. In addition, though serial FBDIMMs have taken hold in the server market, where high density memory configurations benefit from the technology's intrinsic signal integrity advantages under multi-drop loads; it won't be showing up in consumer desktop volumes any time soon.
You might say Intel's desktop platform is in transition at this point. And that transition is being made today to DDR3 memory technology. The vehicle to get us to the land of higher bandwidth bus speeds and memory is Intel's Bearlake chipset family. Today we'll be looking at the first of three flavors of Bearlake, the P35 courtesy of Asus, accompanied by Corsair's new XMS3 DDR3 memory modules. First let's have a quick glance at the entire Bearlake clan.
In the mainstream, Intel's new "965" equivalent is the P35. As you can see, support for DDR3-1066MHz is in there, as well as support for up to a 1333MHz system bus. You can be sure motherboard manufacturers, like Asus, will offer BIOS options for DDR3-1333 memory speeds as well, though technically the chipset doesn't officially support it. The chipset does also offer legacy DDR2 memory support, though that will depend on the DIMM sockets that are populated on the board.
On the subject of memory, Intel has made great strides with the memory controller architecture on the Bearlake family of chipsets. Dubbed "Fast Memory Access" technology (talk about vaugue!), Intel has also tweaked and optimized latency characteristics of the Memory Controller Hub (MCH). That, coupled with the latency enhancing 8-bit prefetch of DDR3 (versus 4-bit -prefetch in DDR2), and the pair should prove to be a potent combination.
Beyond that, we see that Intel has revamped their ICH Southbridge technology, now known as ICH9R. The new Southbridge has support for a total of 6 SATA ports, with Intel Matrix Storage RAID technology and Intel "Turbo Memory" support for Microsoft's Vista ReadyBoost flash-based hard disk caching. On a side note, Intel has added another pair of USB ports to the Southbridge as well, increasing that capacity up to 12 total.
Finally, the G33 chipset will be essentially a P35 equivalent, but with the added benefit of Intel's integrated Graphics Media Accelerator 3100 with "Clear Video" technology. Though we haven't yet put Clear Video to the test, in this incarnation of the chipset, consider the technology similar to what is offered in Intel's G965 chipset, for hardware assist of high definition video processing, motion compensation and other IQ enhancements.
AMD قرار است در سه دسته این پردازنده ها را وارد بازار کند که این دسته ها شامل : پردازنده های دو هسته ای FX با نام Phenom FX ، پردازنده های چهار هسته ای با نام Phenom X4 و پردازنده های سری دو هسته ای با نام Phenom X2 می باشند . برای مثال نام مدل پردازنده Agena 2.5 گیگاهرتزی ، Phenom X4 2500 می باشد . البته شرکت AMD هنوز خبر نهایی و قطعی خود را در مورد نام گذاری کامل این پردازنده اعلام نکرده است و ممکن است تا زمان عرضه این پردازنده ها در سه ماهه سوم سال جاری نام آن ها تغییر کند .
اما لازم به ذکر است پردازنده های سری K8 و K7 ای ام دی که با نام سری Athlon مشهور بودند توانستند موفقیت های چشمگیری برای این شرکت به ارمغان بیاورند یکی از دلایل و شهرت شرکت AMD به عرضه این پردازنده مربوط می شود چراکه تا قبل از آن پردازنده های شرکت AMD یا از نظر کارایی از پردازنده های معادل اینتل خود کمتر بودند و یا از نظر دما و ... مشکل داشتند اما با عرضه این سری و تکنولوژی های جدید و کارآمد در زمان خود این سری توانست موفقیت بسیار زیادی کسب کند از این موفقیت ها می توان به برتری نسبی سرعت و قدرت در این سری نسبت به پردازنده های Intel Pentium 4 و هم چنین دمای کمتر Athlon ها نسبت به Pentium 4 ها اشاره کرد .
این پردازنده ها از هسته " Argon " 250 نانومتری شروع شد و تا آخرین هسته این شرکت یعنی " Lima " 65 نانومتری ادامه یافت .
روز گذشته شرکت Advanced Micro Devices رسما پشتیبانی پردازنده های چهار هسته ای دسکتاپ خود از حافظه پرسرعت DDR2 PC2-8500 را اعلام نمود. درحالی که قرار است پردازنده های چهار هسته ای AMD تا پایان نیمه نخست سال جاری میلادی به بازار عرضه گردند این اظهار نظر به معنی ماندگاری بیشتر حافظه های DDR2 در بازار سخت افزار، حداقل از طرف AMD، خواهد بود.

"در طراحی پردازنده های چهار هسته ای رده کامپیوتر های شخصی ما، که انتظار داریم از ابتدای نیمه دوم سال 2007 به بازار عرضه شوند پشتیبانی از حافظه های پرسرعت DDR2-1066 در کنترلر حافظه موجود در این پردازنده ها در نظر گرفته شده که انتظار میرود با تمامی استاندارد های حافظه JEDEC همخوانی داشته باشد"، بخشی از سخنان Bob Brewer مدیر بخش طراحی و توسعه پردازنده های دسکتاپ شرکت AMD در مراسم معرفی پردازنده های چهار هسته ای جدید این شرکت بود.
طبق برنامه های کاری AMD، پردازنده های چهار هسته ای AMD با قیمت متوسط که جهت استفاده در کامپیوتر های شخصی در نظر گرفته شده اند، پس از عرضه پردازنده های چهار هسته ای مخصوص سرور این شرکت موسوم به Opteron به بازار معرفی خواهدن گردید که طبق توضیحات مسئولان AMD این سری از پردازنده ها ذاتا (Native) از یک طراحی چهار هسته ای جدید برخوردار هستند و همچنین از فناوری ساخت 65نانومتری این شرکت و به شیوه Silicon-on-Insulator یا SOI ساخته می شوند.
از جمله مشخصات این پردازنده ها، میتوان به امکان تغییر خودکار سرعت هر هسته به صورت جداگانه،متناسب با بار کاری موجود بر روی کل پردازنده که موجب افزایش کارایی در عین کاهش میزان مصرف خواهد گردید، و همچنین استفاده از حافظه نهان (Cache) با سرعت بسیار بالا و حجمی در حدود 2 یا 4 مگابایت، بسته به مدل پردازنده، اشاره نمود.
در حالی که شرکت Intel تلاش بسیاری را جهت عرضه زود بهنگام محصولات خود با پشتیبانی از تراشه های حافظه DDR3 انجام میدهد، به نظر می رسد AMD تا بحال از نظر استفاده بهینه از تراشه های حافظه DDR2 به دلیل ساختار داخلی پردازنده های خود که کنترلر حافظه به صورت توکار در آنها وجود دارد نسبت به رقیب خود Intel بهتر عمل نموده است.
يكي از بزرگترين اشكالاتي كه در ويندوزهاي سري NT ميتوان به آن اشاره كرد ، وجود يك كليد رجيستري منفرد و تنها ميباشد كه ميزان استفاده ويندوز از اين حافظه ثانويه را كنترل مينمايد. البته بسياري از افراد اين عامل را نقض ميكنند و آن را تنها مختص تنظيمات شركتي ميدانند كه در CPU براي حافظه L2 اعمال شده است. در صورتي كه اين طرز فكر تا حدودي اشتباه است و در ادامه مقاله شما علت آن را متوجه خواهيد شد.
در اين مقاله شما خواهيد آموخت كه چگونه ميتوانيد تنظيمات اين كليد منحصر به فرد را براي استفاده حداكثر و بهينه از قابليت L2 Cache ، بهينه سازي نماييد. اگر شما از CPU اي استفاده ميكنيد كه در طراحي آن از قابليت دسترسي مستقيم به مسيرهاي حافظه L2 استفاده ميشود ، در اين صورت تنظيم نمودن اين كليد در رجيستري ميتواند در بالا بردن كارايي و سرعت فرآيندهاي آني سيستم شما ( نظير فرآيند بوت ) بسيار موثر باشد. اغلب CPU هاي سري Pentium امروزي و همچنين CPU هاي مدرن AMD از قابليت L2 Cache استفاده ميكنند ، براي اطمينان از اين امر ميتوانيد از دفتر چه راهنماي CPU و يا نوشته هاي اطلاعاتي روي CPU استفاده نماييد.
در اكثر موارد ميزان دسترسي به اين حافظه توسط شركت سازنده تنظيم ميشود و بنابراين شما قادر نخواهيد بود تغييري ( در ظاهر ! ) در ميزان دسترسي به اين حافظه اعمال نماييد. به صورت پيش فرض ، ويندوز ( و به صورت كلي هر سيستم عاملي ) براي انجام عمليات بوت از فرامين دسترسي به HAL يا Hardware Abstraction Layer ( دسترسي به لايه هاي مجرد هارد ديسك ) استفاده مينمايد. اين عمل باعث بازيابي حافظه L2 ميشود. اگر اين عمليات با شكست مواجه شود ، يعني به هر دليلي امكان دسترسي به لايه هاي هارد ديسك وجود نداشته باشد ، ويندوز براي انجام عمليات بوت از حافظه L2 كمك ميگيرد. در همين جا است كه نكته اصلي و پنهاني ماجرا آشكار ميشود ! ويندوز براي اين منظور تنها از 256 KB از حافظه L2 استفاده ميكند ، در صورتي كه ممكن است CPU شما حافظه L2 اي بيش از اين داشته باشد ، متاسفانه اين مشكل از اينجا ناشي ميشود كه تنظيمات شركتي براي CPU تعريف شده هستند و به صورت پيش فرض نيز ويندوز از اين قابليت استفاده مفيد نميكند ، و علت اين امر همان كليد منحصر به فردي رجيستري ميباشد كه مورد بحث ما است و به صورت پيش فرض در حالت غير فعال قرار دارد.
در ادامه مقاله شما با چگونگي فعال نمودن اين كليد و همچنين تنظيم بهينه آن آشنا خواهيد شد.
پس با ادامه مقاله همراه باشيد.
توجه : با توجه به اينكه اين تغييرات باعث اعمال فرامين خاصي توسط ويندوز در CPU خواهد شد و ممكن است باعث افزايش نسبي دماي CPU به علت دسترسي بيشتر سيستم به آن گردد ، لذا توصيه ميكنم قبل از هر گونه اعمال تغييري جوانب احتياط را رعايت نماييد و حتما از رجيستري ويندوز خود نيز نسخه پشتيبان تهيه نماييد. توجه داشته باشيد كه اين ترفندها تماما در گروه OverClocking قرار خواهند گرفت و لذا شما بايد كليه توصيه هاي مربوط به اين قبيل ترفندها را رعايت نماييد. در غير اين صورت مسئوليت هر گونه مشكلي در استفاده از آنها تنها با خود شما ميباشد ( توصيه ميكنم قبل از انجام مراحل مقاله را تا انتها مطالعه نماييد ).
براي شروع ابتدا از طريق منوي Start و ابزار Run وارد Regedit شويد و مسير زير را در آن بيابيد :
HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Session Manager\Memory Management
در صفحه سمت راست به دنبال كليدي با نام SecondLevelDataCache بگرديد
روي آن دوبار كليك نماييد تا صفحه مقدار دهي به آن ظاهر گردد :
همان طور كه مشاهده ميكنيد مقدار اوليه اين كليد برابر 0 ميباشد ، اين مقدار بدين معنا ميباشد كه CPU از تنظيمات شركتي خود براي حافظه L2 استفاده مينمايد ، در اين حالت ميزان استفاده از حافظه L2 تنها 256 KB ميباشد ( البته توجه داشته باشيد كه بسته به نوع CPU شما اين مقدار نيز ممكن است متفاوت باشد كه در پايان مقاله در اين مورد بحث خواهم كرد ).
در قسمت Base حالت كد دهي را از Hexadecimal به Decimal تغيير دهيد و سپس عدد مورد نظر خود را براي ميزان استفاده از حافظه L2 ( بر حسب كيلوبايت ) در قسمت Value Data وارد نماييد ( براي مثال وارد نمودن عدد 512 به اين معنا ميباشد كه سيستم از اين پس از 512 كيلوبايت از حافظه L2 در مواقع نياز استفاده خواهد كرد ). هرگز عددي بيش از عددي كه براي حافظه L2 در CPU شما تعيين شده است در اين قسمت وارد ننماييد زيرا باعث بروز مشكلات بسيار جدي در سيستم شما خواهد شد :
پس از وارد نمودن عدد مورد نظر بر روي OK كليك نماييد و سپس از رجيستري خارج شده و براي اعمال تغييرات سيستم خود را Restart نماييد.
در CPU هاي بسيار مدرن امروزي ممكن است اثر اين تغييرات زياد محسوس نباشد ، زيرا معمولا با توجه به نوع CPU و نيز مدل آن ، تنظيمات شركتي متفاوتي براي CPU ها اعمال ميشود ، اما در اكثر مواقع هيچ گاه نهايت استفاده از اين قابليت ( حافظه L2 ) در آنها به عمل نمي آيد ، معمولا مسئوليت اين قسمت ( بخش اعظم آن ) به عهده هارد ديسك سپرده ميشود. اما در CPU هاي قديميتر مدل Pentium براي مثال Pentium II or III ، اين تغيير ميتواند افزايش سرعت محسوسي را در فرآيندهاي آني ويندوز سبب گردد ( فرآيندهايي نظير بوت ويندوز ).
در پايان مجددا توصيه ميكنم در استفاده از اين ترفند بسيار دقت نماييد و تمام جوانب احتياطي آن را مد نظر داشته باشيد. من به شخصه در اغلب موارد با اين گونه تغييرات ( يعني تغييراتي كه به نحوي با OverClocking در ارتباط هستند ) مخالف هستم ، زيرا لزومي در انجام آنها نميبينم ، تنها در مواقعي كه واقعا نياز به آن احساس شود ( با توجه به اينكه در اكثر اين موارد امكان بروز اشكال در سيستم وجود دارد ). هدف من از ارائه اين مقاله آشنايي شما با اسراري است كه در ويندوز وجود دارد و هر يك ميتواند به نحوي تاثير گذار بر بخش يا بخشهايي از سيستم باشد. براي مثال در مورد همين ترفند واقعا در سيستمهاي مدرن امروزي نيازي به اين كار احساس نميشود ، چرا كه هارد ديسك هاي بسيار پيشرفته امروزي با ظرفيت هاي بسيار بالا و نيز سرعت بالا و همچنين حافظه هاي RAM پيشرفته ميتوانند در اين قسمت بسيار موثر باشند و فرد را از انجام چنين كارهايي منصرف نمايند ( با وجود اينكه سرعت دسترسي حافظه ها در هر سيستمي اغلب بسيار بالاتر ميباشد ).
اميدوارم اين آموزش براي شما مفيد بوده باشد و بتوانيد از آن نهايت استفاده را ببريد و حتي اگر استفاده خاصي از آن به عمل نياورديد ، حداقل آن را در گنجينه دانش و اطلاعات خود ذخيره سازيد و هر چه بيشتر با اسرار ويندوز آشنا گرديد.
شاد و پيروز و موفق باشيد.
يكي از بزرگترين اشكالاتي كه در ويندوزهاي سري NT ميتوان به آن اشاره كرد ، وجود يك كليد رجيستري منفرد و تنها ميباشد كه ميزان استفاده ويندوز از اين حافظه ثانويه را كنترل مينمايد. البته بسياري از افراد اين عامل را نقض ميكنند و آن را تنها مختص تنظيمات شركتي ميدانند كه در CPU براي حافظه L2 اعمال شده است. در صورتي كه اين طرز فكر تا حدودي اشتباه است و در ادامه مقاله شما علت آن را متوجه خواهيد شد.
در اين مقاله شما خواهيد آموخت كه چگونه ميتوانيد تنظيمات اين كليد منحصر به فرد را براي استفاده حداكثر و بهينه از قابليت L2 Cache ، بهينه سازي نماييد. اگر شما از CPU اي استفاده ميكنيد كه در طراحي آن از قابليت دسترسي مستقيم به مسيرهاي حافظه L2 استفاده ميشود ، در اين صورت تنظيم نمودن اين كليد در رجيستري ميتواند در بالا بردن كارايي و سرعت فرآيندهاي آني سيستم شما ( نظير فرآيند بوت ) بسيار موثر باشد. اغلب CPU هاي سري Pentium امروزي و همچنين CPU هاي مدرن AMD از قابليت L2 Cache استفاده ميكنند ، براي اطمينان از اين امر ميتوانيد از دفتر چه راهنماي CPU و يا نوشته هاي اطلاعاتي روي CPU استفاده نماييد.
در اكثر موارد ميزان دسترسي به اين حافظه توسط شركت سازنده تنظيم ميشود و بنابراين شما قادر نخواهيد بود تغييري ( در ظاهر ! ) در ميزان دسترسي به اين حافظه اعمال نماييد. به صورت پيش فرض ، ويندوز ( و به صورت كلي هر سيستم عاملي ) براي انجام عمليات بوت از فرامين دسترسي به HAL يا Hardware Abstraction Layer ( دسترسي به لايه هاي مجرد هارد ديسك ) استفاده مينمايد. اين عمل باعث بازيابي حافظه L2 ميشود. اگر اين عمليات با شكست مواجه شود ، يعني به هر دليلي امكان دسترسي به لايه هاي هارد ديسك وجود نداشته باشد ، ويندوز براي انجام عمليات بوت از حافظه L2 كمك ميگيرد. در همين جا است كه نكته اصلي و پنهاني ماجرا آشكار ميشود ! ويندوز براي اين منظور تنها از 256 KB از حافظه L2 استفاده ميكند ، در صورتي كه ممكن است CPU شما حافظه L2 اي بيش از اين داشته باشد ، متاسفانه اين مشكل از اينجا ناشي ميشود كه تنظيمات شركتي براي CPU تعريف شده هستند و به صورت پيش فرض نيز ويندوز از اين قابليت استفاده مفيد نميكند ، و علت اين امر همان كليد منحصر به فردي رجيستري ميباشد كه مورد بحث ما است و به صورت پيش فرض در حالت غير فعال قرار دارد.
در ادامه مقاله شما با چگونگي فعال نمودن اين كليد و همچنين تنظيم بهينه آن آشنا خواهيد شد.
پس با ادامه مقاله همراه باشيد.
توجه : با توجه به اينكه اين تغييرات باعث اعمال فرامين خاصي توسط ويندوز در CPU خواهد شد و ممكن است باعث افزايش نسبي دماي CPU به علت دسترسي بيشتر سيستم به آن گردد ، لذا توصيه ميكنم قبل از هر گونه اعمال تغييري جوانب احتياط را رعايت نماييد و حتما از رجيستري ويندوز خود نيز نسخه پشتيبان تهيه نماييد. توجه داشته باشيد كه اين ترفندها تماما در گروه OverClocking قرار خواهند گرفت و لذا شما بايد كليه توصيه هاي مربوط به اين قبيل ترفندها را رعايت نماييد. در غير اين صورت مسئوليت هر گونه مشكلي در استفاده از آنها تنها با خود شما ميباشد ( توصيه ميكنم قبل از انجام مراحل مقاله را تا انتها مطالعه نماييد ).
براي شروع ابتدا از طريق منوي Start و ابزار Run وارد Regedit شويد و مسير زير را در آن بيابيد :
HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Session Manager\Memory Management
در صفحه سمت راست به دنبال كليدي با نام SecondLevelDataCache بگرديد
روي آن دوبار كليك نماييد تا صفحه مقدار دهي به آن ظاهر گردد :
همان طور كه مشاهده ميكنيد مقدار اوليه اين كليد برابر 0 ميباشد ، اين مقدار بدين معنا ميباشد كه CPU از تنظيمات شركتي خود براي حافظه L2 استفاده مينمايد ، در اين حالت ميزان استفاده از حافظه L2 تنها 256 KB ميباشد ( البته توجه داشته باشيد كه بسته به نوع CPU شما اين مقدار نيز ممكن است متفاوت باشد كه در پايان مقاله در اين مورد بحث خواهم كرد ).
در قسمت Base حالت كد دهي را از Hexadecimal به Decimal تغيير دهيد و سپس عدد مورد نظر خود را براي ميزان استفاده از حافظه L2 ( بر حسب كيلوبايت ) در قسمت Value Data وارد نماييد ( براي مثال وارد نمودن عدد 512 به اين معنا ميباشد كه سيستم از اين پس از 512 كيلوبايت از حافظه L2 در مواقع نياز استفاده خواهد كرد ). هرگز عددي بيش از عددي كه براي حافظه L2 در CPU شما تعيين شده است در اين قسمت وارد ننماييد زيرا باعث بروز مشكلات بسيار جدي در سيستم شما خواهد شد :
پس از وارد نمودن عدد مورد نظر بر روي OK كليك نماييد و سپس از رجيستري خارج شده و براي اعمال تغييرات سيستم خود را Restart نماييد.
در CPU هاي بسيار مدرن امروزي ممكن است اثر اين تغييرات زياد محسوس نباشد ، زيرا معمولا با توجه به نوع CPU و نيز مدل آن ، تنظيمات شركتي متفاوتي براي CPU ها اعمال ميشود ، اما در اكثر مواقع هيچ گاه نهايت استفاده از اين قابليت ( حافظه L2 ) در آنها به عمل نمي آيد ، معمولا مسئوليت اين قسمت ( بخش اعظم آن ) به عهده هارد ديسك سپرده ميشود. اما در CPU هاي قديميتر مدل Pentium براي مثال Pentium II or III ، اين تغيير ميتواند افزايش سرعت محسوسي را در فرآيندهاي آني ويندوز سبب گردد ( فرآيندهايي نظير بوت ويندوز ).
در پايان مجددا توصيه ميكنم در استفاده از اين ترفند بسيار دقت نماييد و تمام جوانب احتياطي آن را مد نظر داشته باشيد. من به شخصه در اغلب موارد با اين گونه تغييرات ( يعني تغييراتي كه به نحوي با OverClocking در ارتباط هستند ) مخالف هستم ، زيرا لزومي در انجام آنها نميبينم ، تنها در مواقعي كه واقعا نياز به آن احساس شود ( با توجه به اينكه در اكثر اين موارد امكان بروز اشكال در سيستم وجود دارد ). هدف من از ارائه اين مقاله آشنايي شما با اسراري است كه در ويندوز وجود دارد و هر يك ميتواند به نحوي تاثير گذار بر بخش يا بخشهايي از سيستم باشد. براي مثال در مورد همين ترفند واقعا در سيستمهاي مدرن امروزي نيازي به اين كار احساس نميشود ، چرا كه هارد ديسك هاي بسيار پيشرفته امروزي با ظرفيت هاي بسيار بالا و نيز سرعت بالا و همچنين حافظه هاي RAM پيشرفته ميتوانند در اين قسمت بسيار موثر باشند و فرد را از انجام چنين كارهايي منصرف نمايند ( با وجود اينكه سرعت دسترسي حافظه ها در هر سيستمي اغلب بسيار بالاتر ميباشد ).
اميدوارم اين آموزش براي شما مفيد بوده باشد و بتوانيد از آن نهايت استفاده را ببريد و حتي اگر استفاده خاصي از آن به عمل نياورديد ، حداقل آن را در گنجينه دانش و اطلاعات خود ذخيره سازيد و هر چه بيشتر با اسرار ويندوز آشنا گرديد.
شاد و پيروز و موفق باشيد.
طی این کاهش قیمت قیمت پردازنده Pentium D 935 با 37 درصد کاهش قیمت ، از 133 دلار به 84 دلار ، پردازنده Pentium D 925 با 35 درصد کاهش قیمت از 113 دلار به 74 دلار کاهش قیمت داشتند . اما جالب اینجاست که اینجا هنوز دست به کاهش زیاد قیمت پردازنده های ضعیف تر این سری و پردازنده Celeron D 336 نکرده است و کاهش قیمت در این سری به این گونه است که این پردازنده با 13 درصد کاهش قیمت از 37 دلار به 34 دلار ، پردازنده Pentium D 820 با تنها 6 درصد کاهش قیمت از 79 دلار به 74 دلار و در آخر پردازنده Pentium D 915 با 12 درصد کاهش قیمت از 84 دلار به 74 دلار کاهش قیمت یافت که از نظر خریدی نسبت به پردازنده Pentium D 820 ارجعیت دارد .
اما در پردازنده های Xeon به این گونه است که پردازنده Xeon X3220 با 38 درصد کاهش قیمت از 851 دلار به 530 دلار ، Xeon X3210 با 38 درصد کاهش قیمت از 690 دلار به 423 دلار ، Xeon X3070 پردازنده با 40 درصد کاهش قیمت از 530 دلار به 316 دلار ، Xeon X3060 با 29 درصد کاهش قیمت از 316 دلار به 224 دلار ، Xeon X3050 با 16 درصد کاهش قیمت از 224 دلار به 188 دلار و در آخر پردازنده Xeon X3040 با 9 درصد کاهش قیمت از 183 به 167 دلار کاهش قیمت یافت که قیمت بسیار مناسبی برای این پردازنده می باشد .
با این کاهش قیمت ها اینتل خود را به کاهش قیمت وحشتناک AMD کمی نزدیک تر کرد ولی هنوز از نظر بازار و ارزش برای خریدن پردازنده های مختلف AMD پردازنده های بهتری به خصوص در سری Athlon 64 X2 دارد که مانع از فروش زیاد پردازنده های Core 2 Duo با این قیمت فوق العاده می شود .
شکست های ای ام دی بعد از ورود معماری Core و سری پردازنده های Core 2 Duo شروع شد و با Quad FX و ... ادامه یافت . اما با طراحی و مقایسه ی پردازنده های سری Barcelona و Agena FX توانست بار دیگر اینتل را شکست دهد . طبق این مقایسه انجام شده پردازنده AMD Agena FX که با سرعت هسته 2.5 گیگاهرتز کار می کند توانسته است Intel Core 2 Duo Quad با پردازنده QX6850 که با سرعت هسته 3.0 گیگاهرتز کار می کند را در مقایسه ها شکست دهد . اما اینتل با وجود اینکه این مطلب را به خوبی می داند تا مدتی هیچ کاری نمی تواند بکند چراکه برای مقابله با این پردازنده و داشتن پردازنده ای با قدرت این پردازنده 2.5 گیگاهرتزی باید پردازنده ای با FSB 1333 مگاهرتز با سرعت کاری 3.2 گیگاهرتز طراحی کند که این کار با تکنولوژی 65 نانومتری برای اینتل امکان پذیر نمی باشد .
اما اینتل برای مدتی بازنده هست چراکه با عرضه پردازنده های 45 نانومتری York Field می تواند قدرتی معادل این پردازنده داشته باشد . پس تا نیمه دوم سال 2008 در صورتی که اینتل نتواند برنامه ی ساخت این پردازنده را جلو بیندازد باید از تخت ابر قدرت بودن پایین بیاید و به ناچار تاج قدرت را به ای ام دی بار دیگر اهدا کند . در ضمن قطعا شرکت AMD تا سال آینده پردازنده های جدیدی می دهد که از Agena FX 2.5 گیگاهرتزی قوی تر خواهد بود .
طی این کاهش قیمت قیمت پردازنده Pentium D 935 با 37 درصد کاهش قیمت ، از 133 دلار به 84 دلار ، پردازنده Pentium D 925 با 35 درصد کاهش قیمت از 113 دلار به 74 دلار کاهش قیمت داشتند . اما جالب اینجاست که اینجا هنوز دست به کاهش زیاد قیمت پردازنده های ضعیف تر این سری و پردازنده Celeron D 336 نکرده است و کاهش قیمت در این سری به این گونه است که این پردازنده با 13 درصد کاهش قیمت از 37 دلار به 34 دلار ، پردازنده Pentium D 820 با تنها 6 درصد کاهش قیمت از 79 دلار به 74 دلار و در آخر پردازنده Pentium D 915 با 12 درصد کاهش قیمت از 84 دلار به 74 دلار کاهش قیمت یافت که از نظر خریدی نسبت به پردازنده Pentium D 820 ارجعیت دارد .
اما در پردازنده های Xeon به این گونه است که پردازنده Xeon X3220 با 38 درصد کاهش قیمت از 851 دلار به 530 دلار ، Xeon X3210 با 38 درصد کاهش قیمت از 690 دلار به 423 دلار ، Xeon X3070 پردازنده با 40 درصد کاهش قیمت از 530 دلار به 316 دلار ، Xeon X3060 با 29 درصد کاهش قیمت از 316 دلار به 224 دلار ، Xeon X3050 با 16 درصد کاهش قیمت از 224 دلار به 188 دلار و در آخر پردازنده Xeon X3040 با 9 درصد کاهش قیمت از 183 به 167 دلار کاهش قیمت یافت که قیمت بسیار مناسبی برای این پردازنده می باشد .
با این کاهش قیمت ها اینتل خود را به کاهش قیمت وحشتناک AMD کمی نزدیک تر کرد ولی هنوز از نظر بازار و ارزش برای خریدن پردازنده های مختلف AMD پردازنده های بهتری به خصوص در سری Athlon 64 X2 دارد که مانع از فروش زیاد پردازنده های Core 2 Duo با این قیمت فوق العاده می شود .
پردازش 64 بيتي به عمليات پردازشي اتلاق مي شود كه بر روي دستورالعمل ها يا داده ها با حداكثر طول 64 بيت صورت مي گيرد , اين مشخصه مستقيما به توانايي ثبات (Register) هاي پردازنده ارجاع داده مي شود . ثبات بخش كوچك از حافظه فوق العاده سريعي است كه پردازنده براي ذخيره ارزش (Value) هاي عملياتي از آن استفاده ميكند . ثبات ها براي پردازنده مشابه دست هايي هستند كه اشيايي كه قرار است بر روي آنها عمل خاصي صورت پذيرد را نگهداري مي نمايند . بنابر اين تعداد ثبات ها و ظرفيت ذخيره سازي آنها در كارايي پردازنده تاثيرگذارند . يك پردازنده 64 بيتي توانايي ذخيره سازي ارزش هاي 64 بيتي را در داخل ثبات هاي خود دارد , لذا اين پردازنده مي تواند اعداد صحيح يا اعداد با مميز شناور بزرگتري را در داخل يك ثبات خود نسبت به پردازنده 32 بيتي ذخيره سازي موقت كند .
به عنوان مثال براي پردازش عمليات جمع دو عدد مانند 3+2 هر يك از ارزش ها تا زمان پايان يافتن عمل جمع در داخل يك ثبات ذخيره مي شوند و ارزش 5 نيز به منزله حاصل و نتيجه پردازش در داخل سومين ثبات ذخيره گشته و جهت انتقال به خارج انتظار مي كشد , در صورتي كه عمليات با اعداد يا دستورالعمل هايي برنامه ريزي شده باشد كه ظرفيت آنها فراتر از ظرفيتي باشد كه يك ثبات 32 بيت ارائه مي كند در پردازنده هاي 32 بيت قابل اجرا به صورت مستقيم نخواهد بود و بايد به چندين عمليات با ظرفيت كمتر شكسته شود , در حالي كه در پردازنده 64 بيت اين عمليات به صورت مسقيم قابل اجرا بوده و در زمان كوتاه تري پردازش خاتمه مي يابد . بهره گيري از ثبات هاي 64 بيتي تنها زماني به عنوان مزيت يك پردازنده به شمار مي آيد كه نرم افزار هاي اجرايي روي آن در محدوده عددي فراتر از 32 بيت برنامه ريزي شده باشند در غير اين صورت پردازنده 64 بيت يا از اجراي دستورالعمل فوق امتناع ميكند (مانند پردازنده هاي Itanium 2 كه تنها براي كاربردهاي 64 بيتي طراحي شده اند ) يا اينكه با حالت سازگار 32 بيتي پردازش را به پايان مي رساند .
عدم وجود بسترهاي نرم افزاري , رويكرد به پردازش 64 بيتي را در تمامي كاربردها , غير ممكن ساخته است , به همين دليل پردازنده هاي 64 بيتي نسل هشتم AMD و Pentium 4 سري 600 از اينتل , به عنوان پردازنده هاي سازگار با هر دو نوع نرم افزار 32 بيت و 64 بيت , در سه حالت زير مديريت مي شوند :
1. حالت 64-Bit كه ويژه سيستم عامل و نرم افزارهاي 64 بيتي در نظر گرفته شده است .
2. حالت Compatibility كه براي سيستم عامل 64 بيتي و سازگاري آن با برنامه هاي 32 بيتي طراحي شده .
3. حالت Legacy ويژه سيستم عامل و نرم افزار هاي 32 بيتي .
مزيت پردازنده 64 بيتي تنها در افزايش سرعت محاسبات خلاصه نمي شود , افزايش ظرفيت حافظه اي كه اين پردازنده مي تواند آدرس دهي و استفاده نمايد نيز مزيت ديگر يك پردازنده 64 بيتي مي باشد . آدرس دهي حافظه يكي از وظايف كليدي هر پردازنده به شمار مي رود كه طول هر آدرس بايد حداكثر به اندازه يك ثبات پردازنده تعريف شود . در يك پردازنده با ثبات هاي 32 بيتي حداكثر ميتوان 232 آدرس مختلف براي حافظه ايجاد نمود كه اين عدد معادل 4 گيگابايت حافظه فيزيكي ترجمه مي شود . تا كنون شيوه هاي مختلفي ابداع گشته اند كه به صورت مجازي حداكثر حجم حافظه اي كه پردازنده 32 بيتي مي تواند آدرس دهي نمايد را افزايش دهند اما همگي آنها كارايي كلي كامپيوتر را قرباني محاسبات مجازي مي كنند . دو برابر كردن طول ثبات ها به 64 بيت در پردازنده هاي 64 بيتي به طور موثري , آدرس دهي حداكثر 16 ترابايت حافظه فيزيكي را ميسر مي سازد .
( FSB ( Front Side Bus : گذرگاه جلويي ، كه گذرگاه داده بين CPU و Ram است . و براي تبادل داده با ساير قطعات متصل به مادردبرد بكار مي رود . همچنين System Bus يا Memory Bus يا CPU Bus Speed يا External CPU Speed گفته مي شود . بوسيله اين گذرگاه پردازنده به پل شمالي ( North Side Bridge ) متصل مي شه ؛ كه در واقع اين بخش در بر دارنده گذرگاه حافظه ، گذركاه PCI و گذرگاه AGP است . بطور كلي FSB بيشتر ، به معني سرعت پردازش بالاتر و كامپيوتري سريعتر است . در واقع اين گذرگاه شامل مجموعه اي از سيمها و مدارات است كه وظيفه نقل و انتقال اطلاعات رو به داخل و خارج پردازنده بعهده داره. مثل يك بزرگراه كه هر چه عريض تر باشه ، عبور داده ها روانتر شده و انتقال بيشتر ي صورت مي گيره و مقدار داده بيشتري از حافظه به پردازنده منتقل مي شه بنابراين پردازنده با توجه به سرعت داخلي بسيار بالاي خود بهتر مي تونه با داده ها و فرامين كار كنه . سرعت گذرگاه داده ها در داخل پردازنده معمولا خيلي سريعتر از گذرگاه داده ها در خارج پردازنده است . به همين خاطر براي جلوگيري از اتلاف وقت پردازنده ، يك جريان پيوسته از داده ها بايد به پردازنده برسد تا سرعت كم گذرگاه روي مادربرد جبران بشه ، و بدين منظور از حافظه سريع Cache استفاده مي شه .
بعنوان مثال Pentium 4 داراي FSB 400 Mhz است ، اما در واقع داراي باس 100 مگاهرتزي است كه چهار بار عمل ارسال انجام مي شه ( Quad كار مي كنه ) . بعبارت ديگر در هر چرخه ساعت ( Clock Cycle ) داده دو بار ارسال مي شه ؛ يكي در لبه بالارونده كلاك و يكي در لبه پايين رونده كلاك ( مانند حافظه هاي DDR ) و در هر مرتبه نيز دو بايت داده ارسال مي شه ، كه در مجموع باعث مي شه FSB 100 مگاهرتزي 4 برابر سريعتر بشه .
Multiplier : فركانس CPU از ضرب FSB در Multiplier بدست مي آيد . بعنوان مثال يك پردازنده با فركانس 550 مگا هرتز كه باس 100 مگاهرتزي داره ، ضريب كلاكش بايد 5.5 باشه . بنابراين CPU بايد 5.5 بار مقدار فركانس FSB رو اجرا كنه ، كه برابر مي شه با 550 مگا هرتز : 100MHz x 5.5 = 550 MHz
باس CPU هاي Duron : AMD ها داراي باس 100 بودن ، كه با توجه به Dual كار كردن ، روي باس 200 كار مي كردن . Athlon ها داراي باس 100 و 133 بودن كه با توجه به Dual كار كردن ، روي باس 200 و 266 كار مي كرد ن .Athlon XP ها نيز به همين ترتيب روي باس 266 و 333 و 400 كار مي كردن . Sempron ها به غير از 3.1 همگي داراي باس 333 هستن ( تمامي اين CPU ها روي سوكت A يا سوكت 462 قرار داشتن ) . Sempron 3.1 , Athlon 64 , Athlon 64 FX با استفاده از HTT تكنولوژي هايپر ترنسپورت ( Hyper Transport Technology ) براي سوكت 939 تا 2000 مگا هرتز و براي سوكت 754 تا 1600 مگاهرتز مي تونن با حافظه تبادل داده داشته باشن .
باس CPU هاي Celeron : Intel ها داراي باس 100 و Celeorn D داراي باس 133 هستن كه با توجه به Quad كار كردن CPU هاي Intel به ترتيب روي باس 400 و 533 كار مي كنن . Pentium 4 هاي اوليه هم داراي باسهاي 400 و 533 بودند . ( اين سري روي سوكت هاي 478 و 423 قرار داشتن ) Pentium 4 Processor Supporting HT Technology داراي باس 200 هستن كه با توجه به Quad كار كردن CPU هاي Intel روي باس 800 كار مي كنن . ( اين سري روي سوكت هاي 478 و 775 قرار دارن ) Pentium 4 Processor Extreme Edition روي باس 800 كار مي كنن و فقط يك مدل از اين سري كه فركانس 3.46 گيگا هرتزي داره ، روي باس 1066 كار ميكنه ( اين سري هم مثل سري قبل روي سوكت هاي 478 و 775 قرار دارن )
Backside Bus : در مقابل FSB گذرگاه ديگري به اين نام وجود دارد كه رابط بين CPU و حافظه نهان سطح دوم ( L2 Cache Memory ) مي باشد . و طبعا سرعت اين گذرگاه از FSB بيشتر است .
Cache Memory : يا حافظه نهان ، يك حافظه بسيار سريع از نوع استاتيك است كه داخل خود پردازنده قرار دارد . بدليل اينكه بسياري از عمليات كامپيوتر تكراري و قابل پيش بيني است و تراشه هاي سيليكان بسيار سريعتر از درايو هاي ديسك مكانيكي مي باشند ، سرعت دسترسي به اطلاعات با قرار گرفتن در اين بخش ، بسيار سريعتر مي شه . اطلاعات بصورت اطلاعات برنامه ، آدرس هاي حافظه يا داده مي باشند . اين حافظه بين CPU و Ram قرار مي گيرد . حافظه نهان با استفاده از الگوريتمهاي پيچيده خود ، پيش بيني مي كند كه پردازنده در مراحل بعدي پردازش به چه اطلاعاتي نياز خواهد داشت و نتيجه رو درون خودش ذخيره مي كنه . زمانيكه پردازنده نياز به داده اي پيدا مي كنه ابتدا Cache رو چك مي كنه ، اگه در اون موجود باشه از داخلش مي خونه ، بدين ترتيب چون پردازنده بيتهاي اطلاعاتي را از فضاي داخل خود بدست مي آورد ، خيلي سريعتر عمل مي كند . ( تا اينكه اين اطلاعات را از درون حافظه اصلي سيستم بيرون بكشد ) اما اگه داخل Cache نباشه ، پردازنده به حال انتظار مي ره تا داده مورد نظر از حافظه اصلي به Cache برسه و از اونجا نيز در اختيار پردازنده قرار بگيره . بنابر اين هر چه حافظه نهان بزرگتر باشه ، كارايي نيز بيشتر است .
|
بهگزارش سايت اينترنتي "تيجي ديلي"، درحالي كه شركت "اينتل" در ابتداي دهه جاري هدف نهايي تا سال ۲۰۱۰را دستيابي به پردازندههايي با سرعت محاسباتي ۲۰گيگاهرتز اعلام كرده بود، اين شركت هماكنون برنامههاي بلند مدت خود را به طور كامل تغيير داده و به جاي سرعت محساباتي بالاتر، خواهان كارايي بالاتر نسلهاي بعدي پردازندههاي خود است. شركت"اينتل" برنامه توليد پردازندههاي چندين هستهاي را با جديت دنبال كرده و قصد دارد تا سال ۲۰۱۰پردازندههاي ۳۲هستهاي خود را به بازار بدهد.
بر طبق گزارشهاي جديد شركت اينتل، هر هسته پردازشگر مورد استفاده در پردازنده ۳۲هستهاي موسوم به"كيفر"(Keifer)اين شركت احتمالا داراي سرعت محاسباتي(كلاك اسپيد) برابر با تنها دو سوم سرعت پردازندههاي فعلي "اينتل" خواهد بود اما كارايي كلي اين پردازنده ۳۲هستهاي در مقايسه با جديدترين پردازندههاي دوهستهاي اينتل، ۱۵برابر افزايش خواهد يافت و اين بدان معناست كه"اينتل" در آينده سرعت محاسباتي بالا را قرباني دستيابي به كارايي بالاتر خواهد كرد.
شركت"اينتل" هماكنون دورنمايي از پردازنده چندين هستهاي خود به نام "كيفر" منتشر كردهاست كه احتمالا تا سال ۲۰۱۰به بازار عرضه خواهد شد.
اين پردازنده داراي ۳۲هسته پردازشگر مجزا بوده و از فنآوري فوق پيشرفته ۳۲نانومتري براي معماري آن استفاده خواهد شد. از اين ۳۲هسته، هر ۸هسته به طور مستقيم به يك حافظه"كش"( ۳ (LLCمگابايتي و يك حافظه كش ( ۵۱۲ (L2كيلوبايتي دسترسي خواهند داشت كه درمجموع ۲۴مگابايت حافظه دراختيار پردازنده خواهد بود.
شركت "اينتل" در اسناد جديد منتشر شده خود، شركت "اي ام دي"، دومين توليدكننده پردازندههاي رايانهاي جهان را به هيچ وجه رقيب خطرناكي براي سالهاي آينده خود ندانسته اما پردازندههاي جديد \"نياگارا" توليد شده توسط شركت "سان مايكروسيستمز" را رقيب جدي محصولات خود در آينده خواندهاست.
شركت "سان مايكروسيستمز" هماكنون نسل اول پردازندههاي "نياگارا" را با هشت هسته پردازنده توليد كرده و در رايانههاي سرور"تي "۱۰۰۰و"تي"۲۰۰۰ خود مورد استفاده قرار داده و قصد دارد در سالهاي ۲۰۰۷و ۲۰۰۹نسل دوم و سوم از اين محصول را به ترتيب با ۸و ۱۶هسته مجزا توليد كرده و در رايانههاي سرور خود بكاربگيرد.
كارشناسان "اينتل" عقيده دارند پردازنده "كيفر" اين شركت موفق خواهد شد در سال ۲۰۱۰از سومين نسل پردازندههاي "نياگارا" پيشي گرفته و به قدرتمندترين و كارامدترين پردازنده زمان خود بدل شود |
این پردازنده های کم مصرف همانند سایر پردازنده های سری 5300 دارای 8 مگابایت حافظه ثانویه هستند که به صورت 4 مگابایت برای هر جفت هسته اختصاص دارد. سرعت گذرگاه در این پردازنده ها برابر 1066 مگاهرتز بوده که از این لحاظ با دو مدل معمولی E5320 و E5310 مشابه هستند.
قیمت پردازنده های جدید کم مصرف L5320 و L5310 به ترتیب 519 و 455 دلار در تعداد 1000 پردازنده می باشد. این پردازنده های جدید همچنین به صورت تصادفی با پلت فرم سرور Bensley اینتل نیز سازگار می باشند.
اولین به روز رسانی در معماری Conroe توسط اینتل با تغییر سرعت گذرگاه پردازنده به 1333 مگاهرتز در سه ماهه سوم سال 2007 خواهد بود و در همین زمان اینتل قیمت محصولات قبلی خود را نیز کاهش می دهد. لازم به ذکر است قیمت پردازنده های Core 2 Duo جدید سری E6x50 همچنین از قیمت فعلی پردازنده های Core 2 Duo سری E6x00نیز کمتر می باشد و این کمپانی با معرفی پردازنده های Core 2 Duo سری E6x50 قیمت پردازنده های این خانواده را به پائین مرز 300 دلار کاهش خواهد داد.
پردازنده جدید Core 2 Duo E6850 با سرعت 3.0 گیگاهرتز به عنوان سریعترین پردازنده اینتل در این رده خواهد بود که در تعداد 1000 عدد و به قیمت 266 دلار عرضه خواهد شد که سرعت این پردازنده بالاتر از پردازنده X6800 که سال گذشته به عنوان قدرتمندترین محصول این خانواده ارائه شد می باشد.
در جایگاه پائین Core 2 Duo E6850، پردازنده E6750 با سرعت 2.66 گیگاهرتز و قیمت 183 دلار می باشد. در سری محصولات Core 2 Duo E6x50 دو پردازنده E6550 و E6540 با سرعت 2.33 گیگاهرتز و قیمت 163 دلاری در پائین جدول قرار دارند که پردازنده E6540 از سایر پردازنده های دارای سرعت گذرگاه 1333 مگاهرتز اینتل به دلیل عدم پشتیبانی از Trusted Execution Technology یا TXT متفاوت است.
علاوه بر آن اینتل دو پردازنده جدید از سری Core 2 Duo E4000عرضه خواهد کرد. Core 2 Duo E4400 که ماه آینده ارائه می شود از سرعت 2،0 گیگاهرتز و قیمت 133 دلار در تعداد 1000 عدد برخوردار بوده و در سه ماهه سوم سال 2007 اینتل قیمت این پردازنده را به 113 دلار کاهش داده و پردازنده E4500 با سرعت 2.2 گیگاهرتز و قیمت 133 دلار در تعداد 1000 عدد عرضه می شود. پس از آن اینتل به آرامی تولید و عرضه پردازنده E4300 از این خانواده را نیز به پایان می رساند.
اینتل همچنین پردازنده های جدید سری پنتیوم را پس از تغییر بر اساس نام Core ، در ماه ژوئن ارائه می کند که در این زمان دو پردازنده از سری E2100 با نام E2160 و E2140 ارائه خواهند شد. این پردازنده ها بر اساس معماری دو هسته ای Conroe می باشد که دارای 1 مگابایت حافظه اشتراکی سطح دوم پردازنده هستند. پردازنده 1.80 گیگاهرتزی E2160 با قیمت 84 دلار عرضه می شود و این در حالی است که پردازنده 1.6 گیگاهرتزی E2140 با قیمت 74 دلار در تعداد 1000 عدد ارائه خواهد شد.
