تبليغاتX
مجله تخصصی سخت افزار
2008/4/7
آموزش نصب ویندوز به صورت عکس


Figure 01



Figure 02


Figure 03


Figure 04


Figure 05


Figure 06


Figure 07


Figure 08


Figure 09


Figure 10


Figure 11


Figure 12


Figure 13


Figure 14


Figure 15




























منبع
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:2 | | لینک به این مطلب
2008/4/4
آشنايي با ISA Server 2004
آشنايي با ISA Server 2004 مترجم : مهيار داعي الحق ماهنامه شبکه - خرداد ۱۳۸۴ شماره 54 اشاره : شركت مايكروسافت نرم*افزارهاي متعددي را تحت عنوان Microsoft Server Systems در كنار سيستم*عامل اصلي سرور خود يعني ويندوز 2000 تا 2003 عرضه كرده كه وظيفه ارايه سرويس*هاي متعددي را از انواع ارتباطات شبكه*اي گرفته تا امنيت و غيره به عهده دارند. در اين شماره قصد داريم به معرفي سرور كنترل ارتباط شبكه*اي يعني ISA Server بپردازيم. ● آشنايي* برنامه قدرتمند ارتقاء و امنيت شبكه مايكروسافت ISA Server نام دارد. اين برنامه با استفاده از سرويس*ها، سياست*ها و امكاناتي كه در اختيار كاربران قرار مي*دهد قادر است به عنوان راه*حلي در ايجاد شبكه*هاي مجازي (VPN) و يا برپا كردن فضاي حايل به عنوان cache جهت دسترسي سريع*تر به صفحات وب، مورد استفاده قرار گيرد. همچنين اين برنامه قادر است با ايجاد يك ديواره آتش در لايه Application شبكه، فعاليت سرويس*هاي مختلف يك شبكه ويندوزي مثل وب سرور IIS، سرويس*هاي دسترسي از راه*دور (Routing and Remote Access) را از طريق فيلترگذاري و كنترل پورت*ها، تحت نظر گرفته و فضاي امني را براي آن*ها فراهم كند. اين برنامه با استفاده از نظارت دايمي خود بر پروتكل امنيتي SSL و فيلتر كردن درخواست*هاي Http كه به سرور مي*رسد، وب سرور و ايميل سرور را از خطر حمله هكرها دور نگه مي*دارد. به همين ترتيب، كليه ارتباطات شبكه*اي كه با يك سرور برقرار مي*شود، از ارتباط Dial up ساده گرفته تا ارتباط با سرورExchange و يا IIS، بايد از سد محكم ISA عبور كنند تا درخواست*ها و ارتباطات مشكوك با سرور مسدود گردد. سايت مايكروسافت براي بررسي اهميت وجود ISA در يك شبكه، كليه راه*حل*هاي اين برنامه را كه با استفاده از سرويس*ها و امكانات ويژه موجود در آن، ارايه گشته است به هفت سناريو يا وضعيت مختلف تقسيم كرده كه به آن*ها مي*پردازيم. (تصاوير مقاله از سايت مايکروسافت برداشته شده اند) ● سناريوي اول* شكل 1 از ISA براي تأمين امنيت ايميل*ها استفاده مي*شود. ISA Server با استفاده از دو روش استاندارد يعني SSL decryption وهمچنين Http Filtering اولاً از ورود كدهاي مشهور به malicious كه عمدتاً بدنه انواع كرم*ها و ويروس*ها را مي*سازند جلوگيري به عمل مي*آورد و ثانياً محتواي درخواست*هاي Http را براي بررسي مجوز دسترسي آن*ها و صلاحيت دريافت و ارسال اطلاعات مورد كنكاش قرار مي*دهد. در اين حالت، ISA همچنين از هر نوع اتصال افراد با اسم كاربري anonymous كه مي*تواند منشأ شكستن رمزعبورهاي مجاز يك سرويس*دهنده ايميل شود، جلوگيري مي*كند. به هر حال با وجود اين كه يك ايميل سرور مثل Exchange راه*حل*هاي امنيتي مخصوص به خود را دارد، اما وجود ISA به*عنوان ديواره آتش يك نقطه قوت براي شبكه به حساب مي*آيد. ضمن اين*كه در نسخه*هاي جديد ISA امكان ايجاد زنجيره*اي از سرورهاي ISA كه بتوانند با يك سرورExchange در تماس بوده و درخواست*هاي كاربران را با سرعت چند برابر مورد بررسي قرار دهد باعث شده تا اكنون به ISA عنوان فايروالي كه با قدرت انجام توازن بار ترافيكي، سرعت بيشتري را در اختيار كاربران قرار مي*دهد در نظر گرفته شود. (شكل 1) ● سناريوي دوم* شكل 2 ISA مي*تواند در تأمين امنيت و دسترسي از راه دور نيز مورد استفاده قرار گيرد. در اين سناريو، يك شركت برخي از اطلاعات سازمان خود را براي استفاده عموم در معرض ديد و يا استفاده كاربران خارج از سازمان قرار مي*دهد. به عنوان مثال بسياري از شركت*ها مسايل تبليغاتي و گاهي اوقات سيستم سفارش*دهي خود را در قالب اينترنت و يا اينترانت براي كاربران باز مي*گذارند تا آن*ها بتوانند از اين طريق با شركت ارتباط برقرار نمايند. در اين صورتISA مي*تواند به صورت واسط بين كاربران و سرويس*هاي ارايه شده توسط وب سرور يا بانك*اطلاعاتيSQLServer كه مشغول ارايه سرويس به محيط خارج است، قرار گرفته و بدين*وسيله امنيت دسترسي كاربران به سرويس*هاي مجاز و حفاظت از منابع محرمانه موجود در سيستم* را فراهم آورد. (شكل 2) ● سناريوي سوم* شكل 3 در اين سناريو، دو شبكه LAN مجزا متعلق به دو شركت مختلف كه در برخي موارد همكاري اطلاعاتي دارند، توسط فضاي اينترنت و از طريق سرورها و دروازه*هاي VPN با يكديگر در ارتباط هستند. به عنوان مثال يكي از شركاي يك شركت تجاري، محصولات آن شركت را به فروش رسانده و درصدي از سود آن را از آن خود مي*كند. در اين روش به صورت مداوم و يا در ساعات معيني از شبانه*روز، امكان ردوبدل اطلاعات بين دو شركت مذكور وجود دارد. در اين زمان ISA مي*تواند با استفاده از روش Encryption از به سرقت رفتن اطلاعات ارسالي و دريافتي در حين مبادله جلوگيري كند، در حالي كه هيچكدام از دو طرف احساس نمي*كنند كه فضاي حايلي در اين VPN مشغول كنترل ارتباط بين آن*هاست. به علاوه اين*كه با وجود ISA، كاربران براي اتصال به سايت يكديگر بايد از دو مرحله Authentication (احراز هويت) يكي براي سرور يا دروازه VPN طرف مقابل و ديگري براي ISA عبور كنند كه اين حالت يكي از بهترين شيوه*هاي برقراري امنيت در شبكه*هاي VPN است. در اين سناريو، وجود يك ISA Server تنها در طرف سايت اصلي يك شركت مي*تواند، مديريت برقراري امنيت در كل فضاي VPN هر دو طرف را به*عهده گيرد و با استفاده از ديواره آتش لايه Application از عبور كدهاي مشكوك جلوگيري كند. (شكل 3) ● سناريوي چهارم* شكل 4 در سناريوي چهارم، يك شركت قصد دارد به عنوان مثال تعدادي از كارمندان خود را قادر به كار كردن با سيستم*هاي دروني شركت از طريق يك ارتباط VPN اختصاصي بنمايد. در اين حالت براي دسترسي اين قبيل كارمندان به سرور شركت و عدم دسترسي به سرورهاي ديگر يا جلوگيري از ارسال ويروس و چيزهاي مشابه آن، يك سد محكم به نام ISA ترافيك اطلاعات ارسالي و يا درخواستي را بررسي نموده و درصورت عدم وجود مجوز دسترسي يا ارسال اطلاعات مخرب آن ارتباط را مسدود مي*كند. (شكل 4) ● سناريوي پنجم* شكل 5 سناريوي بعدي زماني مطرح مي*شود كه يك شركت قصد دارد با برپايي يك سيستم مركزي در محل اصلي شركت، ساير شعبات خود را تحت پوشش يك سيستم (مثلاً يك بانك*اطلاعاتي) متمركز درآورد. از اين رو باز هم در اينجا مسأله اتصال شعبات شركت از طريق VPN مطرح مي*شود. در اين صورت ISA با قرار داشتن در سمت هر شعبه و همچنين دفتر مركزي به صورت آرايه*اي از ديواره*هاي آتش (Array of Firewall) مي*تواند نقل و انتقال اطلاعات از سوي شعبات به دفتر مركزي شركت و بالعكس را زيرنظر داشته باشد. اين مسأله باعث مي*شود تا هر كدام از شعبات و دفتر مركزي به منابع محدودي از يكديگر دسترسي داشته باشند. در ضمن با وجود امكان مديريت و پيكربندي متمركز كليه سرورهاي ISA نيازي به مسؤولين امنيتي براي هر شعبه نيست و تنها يك مدير امنيت، از طريق ISA سرور موجود در دفتر مركزي مي*تواند كليه ISA سرورهاي شعبات را تنظيم و پيكربندي كند. (شكل 5) ● سناريوي ششم* شکل 6 كنترل دسترسي كاربران داخل دفتر مركزي به سايت*هاي اينترنتي، سناريوي ششم كاربرد ISA محسوب مي*شود. در اين جا ISA مي*تواند به كمك مدير سيستم آمده، سايت*ها، لينك*هاي URL و يا انواع فايل*هايي كه از نظر وي نامناسب تشخيص داده شده، را مسدود كند. در همين هنگام فايروال نيز كار خود را انجام مي*دهد و با استفاده از سازگاري مناسبي كه بين ISA و Active Directory ويندوز وجود دارد، اولاً از دسترسي افراد غيرمجاز يا افراد مجاز در زمان*هاي غيرمجاز به اينترنت جلوگيري شده و ثانياً مي*توان از اجراشدن برنامه*هايي كه پورت*هاي خاصي از سرور را مثلاً جهت استفاده برنامه*هاي Instant Messaging مورد استفاده قرار مي*دهند، جلوگيري نمود تا بدين*وسيله ريسك ورود انواع فايل*هاي آلوده به ويروس كاهش يابد. (شكل 6) ● سناريوي هفتم* در تمام سناريوهاي قبلي كه ISA در برقراري ارتباط مناسب و امن بين سايت*هاي اينترنت، كاربران يا شعبات شركت نقش مهمي را ايفا مي*كرد، يك سناريوي ديگر نيز نهفته است و آن افزايش سرعت انتقال اطلاعات بين تمام موارد فوق از سايت*هاي اينترنتي گرفته تا اطلاعات سازماني است. سيستم cache Array موجود در اين برنامه باعث مي*شود تا هر كدام از كاربران چه در محل اصلي شركت و چه از محل شعبات بتوانند براي ديدن اطلاعات يا سايت*هاي مشابه راه ميان*بر را رفته و آن را از هر كدام از ISAهاي موجود در شبكه VPN يا LAN دريافت كنند و بدين*وسيله حجم انتقال اطلاعات با محيط خارج را تا حدود زيادي در سيستم متوازن نمايند. ● عملكرد ISA Server كليه سناريوهاي تعيين شده را براساس سه قاعده مختلف يعني سيستم، شبكه و ديواره آتش محقق مي*سازد كه در اين*جا به اين سه قاعده اشاره مي*كنيم. 1- Network Rule ISA Server با استفاده از قوانين شبكه*اي موجود و تعريف*شده در بانك*اطلاعاتي خودش نحوه ارتباط دو يا چند شبكه را به يكديگر در يك فضاي معين، مشخص مي*سازد. در اين قاعده كه توسط مدير سيستم قابل تنظيم است مشخص مي*گردد كه شبكه*هاي موردنظر طبق كدام يك از دو روش قابل*طرح، به يكديگر متصل مي*شوند. اين دو روش عبارتند از: الف- Network Address Translation) NAT) اين روش، يك ارتباط يك طرفه منحصربه*فرد است. بدين معني كه هميشه يكي از شبكه*ها نقش شبكه اصلي و داخلي (Internal) و بقيه شبكه*ها نقش شبكه*هاي خارجي (External) را بازي مي*كنند. در اين روش شبكه داخلي مي*تواند قوانين و شيوه دسترسي به اطلاعات و ردوبدل شدن آن*ها در فضاي بين شبكه*ها را تعيين كند ولي اين امكان از ساير شبكه*هاي خارجي سلب گرديده و آن*ها تابع قوانين تعريف شده در شبكه داخلي هستند. در اين روش همچنين ISA آدرس IP كامپيوترهاي مبدا يك ارتباطNAT را به وسيله عوض كردن آن*ها درIP خارجي خودش، از ديد كامپيوترهاي يك شبكه (چه كامپيوترهاي متصل از طريق LAN و چه كامپيوترهاي خارجي) مخفي مي*كند. به عنوان مثال، مدير يك شبكه مي*تواند از ارتباط بين كامپيوترهاي متصل شده از طريق VPN را با فضاي اينترنت از نوع يك رابطه NAT تعريف كند تا ضريب امنيت را در اين ارتباطات بالا ببرد. ب - Rout اين نوع ارتباط يك ارتباط، دو طرفه است. بدين معني كه هر دو طرف مي*توانند قواعد امنيتي خاصي را براي دسترسي شبكه*هاي ديگر به شبكه محلي خود تعريف كنند. به*عنوان مثال ارتباط بين شبكه*هاي متصل شده به يكديگر در فضاي VPN مي*تواند يك ارتباط از نوع Rout باشد. با توجه به اين مسايل ارتباطات قابل اطمينان يك شبكه با شبكه*هاي مجاور (مثل شعبات شركت) مي*تواند از نوع Rout و ارتباطات محتاطانه شبكه با كاربران خارجي و كساني كه از طريق RADIUS يا وب به شبكه دسترسي دارند مي*تواند از نوع NAT تعريف شود. 2- Firewall Rule علاوه بر نقش مستقيمي كه سياست*هاي تعريف*شده در قواعد ديواره آتش در نحوه ارتباط بين شبكه*ها بازي مي*كند و مي*تواند موجب مسدود شدن ارتباطات خارج از قواعد تعريف شده درNetwork Rule شود، اين قواعد همچنين مي*توانند با تعريف دقيقي كه از پروتكل*هاي Http ،FTP، DNS،RPC و ... انجام *دهند، كليه درخواست*ها از انواع مذكور را زيرنظر گرفته و به عبارتي فيلتر نمايند. در اين روش مدير امنيت شبكه مي*تواند امكان دسترسي تعدادي از كاربران را در ساعات خاص و به محتواي مشخص مجاز يا غيرمجاز كند. به عنوان مثال وي مي*تواند نمايش تصاوير موجود برروي صفحات وب را از طريق فيلتركردن فهرستي از پسوندهاي انواع فايل*هاي گرافيكي در يك قاعده از نوع Http ، مسدود كند در حالي كه كاربران همچنان بتوانند آن فايل*ها را از طريق پروتكل ديگري مثلFTP دريافت يا ارسال كنند. همچنين در قواعد مربوط به فايروال مي*توان دسترسي كاربران و يا گروه*هاي كاربري را به تعدادي از آدرس*هاي URL يا IPهاي مشخص مسدود كرد. ضمن آن*كه قواعد مربوط به نحوه دسترسي كاربران براي انجام اموري مثل انتشار صفحات وب (Web Publishing) و امثال آن هم در همين جا تعريف مي*گردد. 3- System Rule در اين قسمت بيش از سي قاعده مربوط به دسترسي وجود دارد كه قابل انتساب به شبكه محلي مي*باشند. اين قواعد نحوه ارتباط سرويس*هاي يك شبكه را با يكديگر و همچنين با ISA مشخص مي*نمايد. به عنوان مثال سرويسDHCP كه كليه درخواست*ها و پاسخ*هاي مربوط به انتساب ديناميك آدرسIP به كامپيوترهاي يك شبكه را مديريت مي*كند، يا سرويس DSN كه وظيفه ترجمه اسامي و آدرس*هاي شبكه را انجام مي*دهد، مورد استفاده ISA قرار گرفته تا بتواند هم موقعيت خود در شبكه و با سرورهايي كه سرويس*هاي فوق را ارايه مي*دهند تشخيص دهد و هم با اطلاع از نحوه پيكربندي شبكه و ارتباط آن با محيط خارج اقدام به كنترل آن از طريق قواعد مربوط به شبكه و ديواره آتش بنمايد. به طور كلي سياست*هاي موجود در قواعد سيستمي روابط ميان ISA و ساير منابع و سرورهاي موجود در شبكه را مشخص مي*نمايند.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 12:59 | | لینک به این مطلب
2008/2/25
آموزش Network +
NETWORK +


:Protocol
به مجموعه قواننی که چگونگی ارتباط بین نرم افزار و سخت افزار ها در یک ارتباط شبکه ای تعریف می شود پرو تکل گویند همان قوانین راهنمایی رانندگی در سطح شهر

: Media
به محیط یا وسیله ارتباط دهنده بین تجهیزات مدیا گویند همانند سیستم تلفن و یا هوا در امواج رادیویی

Topology
به چگونگی همبندی یا آرایش سخت افزارها و کامپیوترهای درون شبکه توپولژی گویند به عنوان مثال چیدن کامپیوترها درون شبکه به صورت خطی

Client
به نرم افزاری که بر روی کامپیوتر کاربران به منظور برقراری ارتباط با یک کاربر دیگر که نقش سرور را بازی می کند client گویند

Server
به نرم افزاری که به منظور ارتباط دهی بین نرم افزارها ی client بر روی یک کامپیوتر مرکزی نصب میشود سرور گویند

به سخت افزاری که نرم افزار client نصب شده باشد workstation گویند

به سخت افزاری که نرم افزار server بر روی آن نصب می گردد سرور گوییم

Master/slave
در تنظیمات کامپیوتر به ارتباط اصلی یا وسیله ای که مدریت کلی را بر عهده دارد master یا رییس گویند

به سخت افزار یا ارتباطی که به عنوان زیر مجموعه ای از master عمل میکند slave یا برده گویند

انواع ارتباط ها

1- peer to peer
در این نوع ارتباط کامپیوترها جهت برقراری ارتباط با یکدیگر مستقیما همدیگر را شناسایی کرده و به هم متصل میشوند تعداد کامپیوترها در این شبکه ها از نظر تئوری نباید بیش از 10 الی 20 کامپیوتر باشد زیرا ترافیک شبکه را بسیار زیاد می کند مانند : workgroup

2- server base
در این نوع شبکه ها ارتباط تمام کامپیوترها از طریق یک مرکز بنام server مدریت می شود تعداد کامپیوترها در win2000 server تا 4000 و win2003 تا بیش از یک میلیون امکان پذیر است بیش از این نیز با روشها و سیستم عاملهای دیگر امکان پذیر میباشد

نکته : در ارتباط peer to peer هر کامپیوتر هم نقش سرور را دارد هم نقش client اگر چه سیستم عامل آنها یک سیستم عامل client است امنیت در این شبکه ها بسیار پایین مدیریت آنها سخت و مدرییت هر کامپیوتر بر عهده کاربر همان کامپیوتر است

نکته 2 – امنیت در شبکه server base بسیار بالا مدریت بسیار آسان مسولیت برقراری امنیت و مدریت فقط بر عهده یک نفر بنام administrator و همواره نیازمند یک admin تمام وقت می باشد

کاربرها در این شبکه نیازی به داشتن اطلاعات شبکه ای قوی نمی باشد بر خلاف شبکه های peer to peer که هر کاربر باید اطلاعات متوسطی از شبکه داشته باشد ( Domain )

Administrator
به صورت کلی به شخصی که تمام مجوزها و اختیارات را در ارتباط با یک نرم افزار clint یا server داشته باشد admin گوییم به این منظور کاربری با نام admin در تمام سیستم عاملها تعریف میشود
در شبکه های peer to peer - admin هر کامپیوتر درون همان کامپیوتر قرار دارد و اختیارات کامل یک admin بر روی یک کامپیوتر الزاما به معنای داشتن همان اختیارات بر روی کامپیوترهای دیگر نمی باشد در شبکه های server base - admin اصلی درون server تعریف شده است و اختیارات کامل آن به معنی داشتن اختیارات کامل بر روی تمام کامپیوتر ها می باشد .

انواع سیستم عامل :
سیستم عاملهایی که برای خانه طراحی شده اند مانند : winxp home edition –win 95-98-3.1-win media center
سیستم عاملهایی که برای تجارت طراحی شده اند
سیستم عاملهایی که برای سرور طراحی شده اند
سیستم عامل به نرم افزاری که ارتباط بین کاربر و سخت افزار را برقرار میکند سیسم عامل گویند به صورت کلی زبان انسانها را به زبان قابل فهم (0-1 ) برای ماشین ترجمه میکند و بالعکس.

سیستم عاملهای خانگی :
دارای محیط گرافیکی بسیار زیبا امکانات شبکه ای پایین اغلب به همراه نرم افزارهای صوتی و تصویری همچنین قابلیت مدیریت از طریق یک شبکه server base را ندارد قیمت ارزان

سیستم عاملهای تجاری :
مانند win 2000 pro – win xp pro این سیستم عاملها قابلیت شبکه ای بسیار زیاد دارای هسته امنیتی مدریت از طریق server همچنین دارای امکاناتی است که ممکن است برای یک کاربر خانگی کاربردی نداشته باشد قیمت 100 تا 300 دلار


سیستم عامل server
این windows ها در حقیقت از همان هسته win nt یا winxp استفاده کرده اند با این تفاوت که سرویسهایی که بر روی آنها نصب شده است دارای تعدد بیشتری می باشد . قابلیت شناسایی و پیکر بندی کامپیوترها با هارد دیسک و ram بالاتری می باشد . مثلا در بعضی نمونه ها تا ran 512 gb یا بیشتر پشتیبانی می شود این در صورتی است که win xp تا سقف ram 4 gb پشتیبانی میکند قیمت از 700 دلار به بالا – هارد 3 به بالا

Service :
سرویسها در حقیقت همان نرم افزارهای نسخه سرور می باشند که بر روی سیستم عامل یا به صورت پیش فرض نصب شده اند و یا در آینده میتان آنها را نصب نمود



انواع topology :
1- bus
2- ring token
3- star
4- mesh
5- tree
bus :
در این نوع شبکه ها ارتباط کامپیوترها با یکدیگر توسط یک سیم به صورت سری یا خطی برقرار میشود
نوع ارتباط peer to peer سرعت حد اکثر 10 mbps و دارای دو نوع کامل از نوع thin , thick می باشد . حداکثر فاصله بین دو کامپیوتر در صورت استفاده از کابل thin 185 متر و کابل thick 500 متر میباشد . نوع کابل از نوع coaxial و مثال آن کابل استفاده شده برای آنتن تلوزیون می باشد

کابل coaxial :
این کابل از 4 قسمت هسته مسی سپس پوسته پلاستکی سپس پوسته فلزی بهم بافته شده محافظ و بعد از آن یک روکش پلاستیکی


Nic : ) network interface card )
به المان یا وسیله ای گفته می شود که وظیفا آن انتقال اطلاعات از روی کامپیوتر بر روی سیم می باشد نام دیگر آن کارت شبکه و بستگی به نوع topology نوع nic نیز تغییر میکند

Carrier sense :
که بر اساس protocol - Ethernet عمل می کند وظیفه شناسایی شلوغی خط را بر عهده دارد
به این صورت که ابتدا به خط گوش میدهد تا در صورت خالی بودن سیم از الکترون ها اطلاعات خود را بر روی سیم ارسال میکند در غیر این صورت به کامپیوتر بازگشته و زمانی را بصورت تصادفی راه اندازی میکند تا پس از گذشت زمان دوباره به سیم گوش دهد تا در صورت خالی بودن اطلاعات را بر روی آن منتقل نماید .

Spike : شک ناگهانی ( collision )
زمانی اتفاق می افتد که دو کامپیوتر همزمان اطلاعاتی را بر روی خط ارسال کنند در این حالت الکترونها در طول خط با هم تصادف کرده و عمل spike به وجود می آید که در نتیجه آن تمام کامپیوتر ها از این طریق با خبر شده و کامپیوتر هایی که اطلاعات را ارسال کرده بودند timer درونی در خود راه اندازی می کنند تا پس از آن دوباره اطلاعات را ارسال کنند . از آنجا که عدد timer به صورت تصادفی انتخاب می شود احتمال برخورد دوباره کمتر میباشد ولی در صورتیکه تعداد کامپیوترها در این شبکه زیاد شود تعداد برخوردها نیز زیاد می شود و ترافیک شبکه به اندازه ای می رسد که امکان برقراری کامپیوتر ها با یکدیگر امکان پذیر نمی باشد
.
پروتکل csmacd ( collision detection )
به پروتکلی گفته میشود که وظیفه آن کنترل ارتباطات درون یک شبکه با پروتکل اترنت می باشد

نکته : پروتکلها می توانند از یکدیگر نتیجه گیری شوند یا به عبارتی زیر مجموعه یکدیگر باشند
از پروتکلی که از قانون csmacd تبعیت می کند اترنت نام دارد در این پروتکل چگونگی آدرس دهی به اطلاعات و کامپیوتر نیز تعریف می شود

انواع کابلها از نظر نوع کیفیت :
کابلها را از نظر نوع کیفیت و سرعت به category های مختلف تقسیم بندی می کنیم
1- cat 1 در این نوع category کابلها از کیفیت پایینی برخوردارند و اغلب جهت ارسال صوت استفاده می شود مانند : کابل تلفن
2- Cat 2 : از این نوع کابل برای سرعتهای پایین که حداکثر آن 4 mb/s می باشد استفاده می کنیم .
3- Cat 3 : سرعت ارتباطی در این نوع category 10 mb/s و برای شبکه های bus استفاده می شود همچنین برای شبکه های star با سرعت 10mb/s استفاده میشود .
نکته : در ترکیبی خاص می توان از cat 3 برای سرعت 100mb/s استفاده نمود
4- cat 4 : سرعت در این category 16 mb/s و اغلب برای توپولوژی ring استفاده می شود
5- cat 5 : سرعت 100 mb/s برای توپولوژی star ( fast Ethernet )
6- cat 5e : سرعت ارتباطی در این نوع کابل تا 1000mb/s می تواند باشد ولی بهتر است برای سرعت 1000 ار cat 6 که دارای استانداردهای بالاتری است استفاده کنند .

LAN : local area network
به مجموعه ای از کامپیوترها گفته می شود که از نظر جغرافیایی در یک مکان قرار گرفته باشد و سرعت ارتباطی بین آنها زیاد باشد
در شبکه های LAN کاربر جهت پیکربندی شبکه فقط نیاز به خریدن سخت افزارها و نرم افزارها و پیکربندی آنها دارد و نیازی به وجود شرکتی واسط یا پرداخت اجاره ماهیانه یا مالیات جهت برقراری ارتباط بین کامپیوترها ندارد

مزیتهای شبکه BUS :
1- ارزان قیمت
2- تجهیزات کم
3- سرعت پیکربندی بالا
4- هزینه پایین
5- فاصله زیاد نصب – نسبتت به STAR بیشتر است

معایب شبکه BUS :
1- سرعت پایین
2- قابلیت گسترش شبکه پایین
3- در صورت قظع شدن سیم در سمت یکی از کامپیوترها کل شبکه قطع می گردد و ایراد یابی آن مستلزم پیدا کردن قطعی سیم می باشد
ارتباطات درون شبکه می تواند بصورت آنالوگ یا دیجیتال برقرار شود که هر کدام مزیت و عیبهای خاص خود را دارد

BASE BAND :
به شبکه هایی که اطلاعات خود را به صورت دیجیتال ارسال می کنند ( 0-1 ) BASE BAND گویند
سرعت در این شبکه ها زیاد ولی در یک زمان فقط یک اطلاعات می تواند ارسال یا در یافت شوند ( بر روی یک سیم ) BUS : فاصلا در این نوع ارتباط پایین می باشد

BROAD BAND :
ارتباط در این نوع شبکه ها به صورت آنالوگ برقرار شده برای فواصل طولانی استفاده می شود
سرعت پایین اما امکان ارسال اطلاعات بصورت همزمان بر روی فرکانسهای مختلف امکان پذیر می باشد
دیجیتال : ( 0-1 )
آنالوگ : پیوسته

Topology star :
در این توپولوژی تمام کامپیوترها توسط یک سیم به صورت جداگانه به دستگاه مرکزی بنام switch یا هاب متصل شده اند یا به عبارتی به شکل ستاره ای با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند

سرعتهای استفاده شده در این توپولوژی 10 mb/s – 100-1000-10000 mb/s
کابل مورد استفاده twisted pair زوج بهم تابیده شده حداکثر 100 متر بین دو کامپیوتر
تعریف هاب : یکی از دستگاههای شبکه در topology star میباشد که سیگنالهایی که از یک پرت آن وارد میکردد همزمان به دیگر پرتهای آن ارسال می شود

Switch : یکی از ابزارهای شبکه در topology star می باشد که با ارسال اطلاعات به یکی از پرتهای آن اغلب فقط از یکی از پرتهای آن خارج میگردد توضیحات کاملتر در بحث لایه datalink گفته میشود
Half duplex : به ارتباطی که در یک لحظه فقط اجازه ارسال یا فقط اجازه در یافت وجود دارد گویند یا ارتباط یک طرفه مثل یک خیابانیک طرفه یا شبکه bus
Full duplex : به ارتباطی که در یک لحظه اجازه ارسال و در یافت اطلاعات به صورت همزمان در آن امکان پذیر است ارتباط full duplex یا دو طرفه گویند

کابل twisted pair :
کابلی است با چهار زوج سیم یا به عبارتی 8 رشته دارای 4 رنگ مختلف به رنگهای نارنجی –سبز – آبی – قهوه ای می باشد که رشته دوم هر زوج از ترکیب همان رنگ و سفید ساخته شده ترتیب قرارگیری کابلها درون سوکت یا وسیله ارتباط دهنده با کارت شبکه به ترتبب از سمت چپ زمانیکه زایده سوکت به سمت پایین و ورودی سوکت به سمت خودمان است به ترتیب زیر می باشد

استاندارد :
568 b : سفید نارنجی –نارنجی – سفید سبز –آبی – سفید آبی – سبز – سفید قهوهای – قهوه ای
568 a : سفید سبز – سبز –سفید نارنجی – آبی – سفید آبی – نارنجی – سفید قهوه ای – قهوه ای

نام سوکت : RJ 45 ( 8 رشته )- RJ 11 ( 6و4 پین )
دلیل تابش کابلها با یکدیگر خنثی کردن میدان مغناطیسی برای یکدیگر می باشد . هر زوج سیم میزان تابیده شدنش در واحد فاصله با زوج دیگر تفاوت دارد تا میدانهای آنها بر یکدیگر تاثیر نگذارد
وظیفه هر زوج سیم میتواند ارسال یا دریافت اطلاعات باشد




568B 568A
TD : TRANSFER data
RD : recive data
نکته : جهت اتصال دو کامپیوتر با یکدیگر باید یک سر سیم را با استاندارد 568a ببندیم و سر دیگر سیم را با 568b ببندیم یا به عبارتی کابل شماره یک در مقصد به سیم شماره 3 سیم شماره 2 به سیم شماره 6 متصل می شود و برعکس
تکنولوژی POE برای استفاده از 4 رشته آزاد مثلا عبور برق استفاده م شود ( Power over Ethernet )
نکته : دستگاه switch یا هاب عمل کراس کردن را خود انجام می دهند در نتیجه علاوه بر برقراری ارتباط وظیفه درست کردن سیمها را نیز بر عهده دارند
نکته : در نتیجه کابلی که اتصال یک کامپیوتر با switch را برقرار می کند باید کابلی باشد که در هر دو سر آن یک استاندارد رعایت شده باشد
نکته : در شبکه هایی که در ساختن کابلها از 568b استفاده می کنند باید تمام کابلها ی شبکه آنها از همین استاندارد تبعیت کند تا تداخل در کابلها ی طولانی که سر دوم آن دیده نمی شود ایجاد نگردد.
Repeater :
به یکی از دستگاههای شبکه گفته میشود که وظیفه آن تقویت کردن سیگنالهای دیجیتال و ارسال آنها به فواصل دورتر می باشد که فاصله را برای سیگنال دو برابر میکند
نکته : switch و hub active علاوه بر وظایف خود repeater نیز می باشد
Hub active :
به هابی گفته میشود که به یک منبع برق متصل می باشد و علاوه بر وظیفه هاب عمل repeater را انجام می دهد
Hub passive :
به هابی گفته می شود که نیازی به اتصال نه برق ندارد و فقط وظیفه انتقال اطلاعات و کراس کردن را بر عهده دارد
قانون 3-4-5 :
این قانون چگونگی ارتباط کامپیوترها و repeater ها را درون یک شبکه بزرگ و نوع محدودیتهای آنها را مشخص می نماید بر طبق این قانون شبکه می تواند حداکثر به 5 قسمت تقسیم شود . که هر قسمت را دستگاهی بنام repeater از هم جدا می کند و فقط بر روی 3 قسمت از این 5 قسمت در شبکه های bus می توابیم کامپیوتر قرار دهیم
نکته : در شبکه های با topology star تفاوتش با topology bus در تعداد سگمنتهایی می باشد که می توان بر روی آنها کامپیوتر قرار داد
نکته : این قانون در صورتیکه محدودیت ایجاد می کند که ارتباط رکتر ها به صورت سری باشد به این معنا که ممکن است در یک شبکه بیشتر از چهار repeater استفاده گردد ولی با یکدیگر سری نباشد
نکته : دستگاه هاب یا switch دارای port های متنوعی می باشد مثلا چهارتایی – 8 تایی – 16 تایی – 32و64 تایی
نکته : به کابلهای زره دار armor گویند

Uplink :
به یکی از port های switch یا هاب گفته میشود که مستقیما بدون عمل کراس با دیگر port ها ارتباط دارد اغلب از این port جهت ارتباط دو switch یا هاب با یکدیگر استفاده میشود
نکته : در صورتیکه switch یا hub دارای port uplink نباشد باید دو دستگاه را توسط کابل کراس به یکدیگر متصل کنیم
نکته : جهت اتصال دو هاب یا switch به یکدیگر از یک سیم مستقیم ( straight ) استفاده می کنیم که یک سر سیم به port uplink یک switch و سر دیگر سیم به port عادی switch دیگر متصل شده باشد
Patch cable :
به کابلهایی که به صورت یک تکه بر اساس یکی از استانداردهای 568a یا b به صورت کراس یا straight آماده شده اند و پرس شده اند pctch cable گوییم که در اندازه های مختلف در بازار موجود می باشد
به آچار rj45 crimper گویند

Utp :
به زوجهای بهم تابیده ای گفته می شود که بدون روکش جهت اتصال کامپیوتر ها استفاده می شود از این کابلها اغلب در داخل ساختمانها و مناطقی که دارای امواج مغناطیسی کم یا نیز کم می باشند استفاده می شوند

Stp :
این کابلها در حقیقت از ساختار کا بلهای utp استفاده می کند با این تفاوت که لایه ای از مس یا آلومنیوم یا ترکیبی از آنها بصورت یک نوار باریک دور تا دور سیم کشیده شده است . اغلب یک سیم هادی از زیر این نوار رد شده تا در صورتیکه در قسمتی از طول سیم نوار پاره شده باشد این سیم اتصال الکتریکی آنها را به هم متصل کرده باشد . علاوه بر آن در نقاط انتهایی سیم به بدنه تجهیز اتصال پیدا می کند از این کابلها در مکانهایی استفاده می شود که امواج مغناطیسی و نیز زیاد میباشد

Back bone :
به قسمتی از شبکه که سرعتش بسبت به دیگر قسمتهای شبکه بیشتر می باشد وظیفه ان اتصال قسمتها و بخشهای مختلف شبکه به یکدیگر می باشد backbone گوییم که اغلب شامل یک media با سرعت بالا و یا تجهیزاتی با سرعت و عملکرد بالا می باشد


Topology ring :
این نوع شبکه ها به صورت دایره ای شکل توسط یک مدیا به هم متصل شده اند مدیای مورد استفاده در شبکه های امروزی همان کابل twisted pair می باشد ولی در شبکه های قدیمی از کابل ضخیمتر با قابلیت انعطاف پذیری کمتر استفاده می شده است حد اکثر سرعت 16mb/s در این نوع شبکه ها وظیفه انتقال اطلاعات را بسته ای بنام token بر عهده دارد به همین دلیل به این شبکه token ring نیز گفته می شود
Token به عنوان یک بسته خالی توسط یکی از کامپیوترهای شبکه به صورت اتوماتیک تولید می شود که این کامپیوترها را پروتکل tokenring بر اساس مشخصه هایی مثل شماره سریال یا آدرس کارت شبکه انتخاب می شود سپس token درون شبکه بصورت حلقوی شروع به حرکت می کند تا جایی که کامپیوتر درخواست ارسال اطلاعات را داشته باشد سپس اطلاعات به همراه آدرس فرستنده و کیرنده درون token قرار داده شده و دوباره token به حرکت خود ادامه میدهد تا به مقصد برسد در مقصد اطلاعات برداشته شده و بسته ای دیگر به token اضافه میشود تا صحت درستی دریافت اطلاعات را برای کامپیوتر فرستنده تایید کند . بسته دوباره در شبکه حرکت کرده تا به مبدا قبلی خود برسد در مبدا بسته بررسی شده و به همراه token حذف می شود . سپس کامپیوتر master دوباره token را تولید کرده و حرکت آن را در شبکه کنترل می کند

IEEE 802.3 -STAR
IEEE 802.5 – RING
نکته : در این شبکه Collision وجود ندارد – تجهیزات این شبکه گران قیمت تر و کم یاب تر از سیستم star می باشد type 1 نمونه قدیمی type 3 نمونه جدید
در شبکه های ring جهت اتصال دو mau به یکدیگر باید port ring out یک mau را به port ring in – mau دیگر متصل کنیم
Mau : وسیله ای است همانند هاب یا switch درون توپولوژی ring که این وسیله ارتباط workstasion ها را به صورت حلقوی برقرار میکند . و در صورتیکه یکی از کامپیوترها قطع یا کابل آن دچار مشکل گردد آن port بصورت اتوماتیک از حلقه حذف می گردد .
Topology mesh :
ارتباط کامپیوترها در این شبکه ها به صورت تار عنکبوتی برقرار میشود به این معنا که هر کامپیوتر با کامپیوترهای موجود در شبکه یک اتصال مجزا باید داشته باشد این شبکه ها به منظور بالا بردن قابلیت در دسترس بودن ( availability ) استفاده میشود و در مکانهایی که از نظر اهمیت حیاتی هستند استفاده میکنیم
Topology tree :
این نوع شبکه ها بصورت ساختاری درختی به یکدیگر متصل شده اند به این معنا که قسمتی از شبکه همانند تنه درخت عمل کرده ( backbond ) و قسمتهای دیگر شبکه را به یکدیگر میصل کرده است
شبکه نوری :
Point to point :
Point to multipoint
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:40 | | لینک به این مطلب
2008/2/23
آموزش تصویری Microsoft DNS Server
http://webgard3.parsaspace.com/swf/dns.htm
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:7 | | لینک به این مطلب
2008/1/23
شرح جامع Bios
شرح جامع BIOS
بايوس در واقع پيوند بين سخت افزار و نرم افزار در يك سيستم كامپيوتري محسوب ميگردد. اغلب مردم اصطلاح بايوس را با نام ديگري تحت عنوان درايورهاي دستگاه يا فقط درايور ميشناسد. بايوس عبارت واحدي است كه همه درايوهاي داخل يك سيستم را كه با همكاري يكديگر به عنوان يك اينترفيس بين سخت افزار و نرم افزار سيستم عامل عمل مي نمايند، تشريح ميكند. نكته گمراه كننده آن است كه مقداري از برنامه بايوس،روي تراشه ROM كه يك حافظه دائمي بوده و از نوع فقط خواندني است ضبط ميگردد.اين قسمت، بخش مركزي بايوس ميباشد اما همه بايوس محسوب نمي شود.همچنين بايوس به برنامه موجود روي تراشه ROM نصب شده روي كارتهاي آداپتور و نيز همه درايوهاي ديگر كه هنگام راه اندازي سيستم از روي ديسك سخت بار مي شوند،اطلاق ميگردد.

به مجموعه بايوس مادربرد،بايوس كارت آداپتور و درايوهاي بارشده از ديسك سخت،در مجموع بايوس گفته ميشود.بخشي از بايوس موجود در تراشه ROM روي مادربرد و كارتهاي آداپتور،FIRM WARE نام دارند.اين نام به نرم افزارهاي ذخيره شده در تراشه هاي غير از ديسك سخت اطلاق ميگردد.اين مسئله سبب ميگرددكه برخي كاربران به غلط بايوس را بعنوان يك عنصر سخت افزاري تلقي كنند.

يك سيستم PC ميتواند بعنوان يك مجموع از لايه ها(برخي سخت افزاري و برخي نرم افزاري)تشريح گردد كه با يكديگر ارتباط دارند.در ساده ترين شكل ممكن، شما ميتوانيد يك كامپيوتر شخصي را به 4 لايه اصلي تقسيم كنيد كه هر يك از آنها به نوبه خود به زير مجموعه هاي كوچكتري تقسيم ميشوند.شكل(1)چهار لايه مذكور را در يك كامپيوتر شخصي معمولي نشان ميدهد.

هدف از طرح لايه بندي،امكان دادن به سيستم عامل و نرم افزارها براي اجرا روي يك سخت افزار...

سخت افزار/ نرم افزار بايوس

خود بايوس،نرم افزاري است كه در حافظه اجرا گشته و شامل همه درايورهاي گوناگوني است كه ارتباط بين ارتباط سخت افزار و سيستم عامل را برقرار مي كنند بايوس در يك سيستمPCاز سه منبع مختلف حاصل مي گردد:

1.ROMمادربرد

2.ROMكارت تصوير

3.برنامه بار گذاري شده از ديسك سخت به حافظهRAM (درايوهاي سخت افزاري)بايوس موجود در ROMقرار داشته و درايور هاي نرم افزاري اوليه مورد نياز براي راه اندازي سيستم را در اختيار دارد.سالها پيش هنگام اجراي فقط سيستم عامل DOSروي PCهاي اوليه،اين تراشه ROM(روي مادربرد)كافي بود بطوريكه به هيچ درايور ديگري نياز نبود.بايوس مادر برد همه اطلاعات لازم را در اختيار داشت.بايوس مادربرد معمولا داراي درايورهايي براي همه مولفه هاي اصلي سيستم شامل صفحه كليد،درايور،فلاپي،ديسك سخت،پورتهاي سريالو پارالل و غيره...ميباشد.همچنان كه سيستم ها پيچيده تر شدند،سخت افزارهاي جديدي مطرح گشته كه براي آنها هيچگونه درايوري روي بايوس مادربرد وجود نداشت.اين قطعات سخت افزاري شامل آداپتورهاي ويدئويي،درايورهايCD-ROM،ديسك هاي سخت ،اسكازي،درگاههايUSBو غيره...بود.

علاوه بر نياز به يك بايوس جديد مادربرد كه بطور ويژه اي از قطعات سخت افزاري جديد پشتيباني نمايد،راه حل ساده تر و عملي تر ،كپي نمودن هر يك از درايورهاي جديد روي ديسك سخت سيستم و پيكر بندي سيستم عامل براي بار گذاري در زمان راه اندازي سيستم ميباشد.حالت دومروشي است كه اغلب درايوهاي CD-ROM،كارت هاي صوتي،اسكنر ،پرينتر،كارتهايPC-MCIA و غيره پشتيباني ميشود.از آنجايي كه اين قطعات سخت افزاري در طي زمان BOOT سيستم الزامي به فعال بودن ندارد،سيستم مي تواند از رويهارد ديسك عمليات راه اندازي سيستم را انجام داده و براي بار گذاري درايورها در زمان بار گذاري سيستم عامل اوليه اين كار صورت پذيرد.

البته برخي از درايورها مي بايست در طي زمان BOOTسيستم،فعال باشند.براي مثال اگر درايور هاي مورد نياز براي رابط ديسك سخت از روي ديسك سخت بار شود،چگونه ميتوان عمليات BOOTرا از روي اين ديسك سخت انجام داد.واضح است كه درايورهاي ديسك سخت ميبايست از قبل در داخل حافظهROMمادربرد يا كارت آداپتور ذخيره شده باشد.

براي مشاهده اطلاعات،هنگام راه اندازي سيستم روي مانيتور،اگر كارت ويديئويي داراي يك مجموعه درايور در داخل حافظهROMنباشد چگونه اين كار ميسر خواهد بود.يك راه حل ايجاد يكROMمادربرد با درايورهاي ويدئويي مناسب داخل آن ميباشد البته اين كار غير عملي است زيرا تعداد بسيار متنوعي از كارتهاي ويدئويي وجود دارد كه هر يك به درايورهايخاص خود نيازدارد در نتيجه شما با صدها تراشهROMمادربرد متفاوت روبرو خواهيد شد كه هر كدام درايور يك كارت ويدئويي مخصوص را در خود دارد در عوض هنگامي كه شركت IBM كامپيوتر شخصي اوليهرا طراحي نمود يك راه حل بهتر را ارائه نمود.IBMحافظهROM مادربردPC را به گونه اي طراحي كرد كه برنامه داخل آن هنگام راه اندازي سيستم،شكافهاي توسعه را اسكن نموده و به دنبال كارتهاي آداپتور با حافظهROM روي آنها ميگردد.اگر يك كارت آداپتور با حافظهROMيافت شود،محتويات ROMدر طي فاز اوليه راه اندازي سيستم(قبل از آنكه سيستم شروع به بار گذاري سيستم عامل،از ديسك سخت بنمايد)اجرا ميشود.با قرار دادن درايورها داخل حافظهROM كارت آداپتور،شما مجبور به تغيير تراشه ROM مادربرد خود نخواهد بود.يك تعداد كارت آداپتوركه اغلب داراي تراشه ROMروي خود ميباشند عبارتند از:

كارتهاي تصوير :همه اين كارتها يك حافظه بايوس روي خود ميباشند.

آداپتورهايSCSI:اين آداپتورها امكان بوت سيستم از درايوهاي سخت SCSI يا CD-ROM كه داراي يك بايوس روي برد ميباشند فراهم ميكنند.توجه كنيد كه در اغلب موارد،بايوس اسكازي از هيچ دستگاه اسكازي غير از يك ديسك سخت پشتيباني نمي كند.اگرشما از يك CD-ROM اسكازي، اسكنر،زيپ درايو و غيره...استفاده مي كنيد،مجبور به بار گذاري درايوهاي مناسب براي اين دستگاهها ازديسك سخت خود ميباشيد.اغلب آداپتورهاي جديدتر اسكازي امكان،بوت سيستم از

CD-ROM اسكازي را فراهم ميكنند اما درايورهاي CD-ROM براي دسترسي به CD-ROM(هنگام راه اندازي سيستم از درايو يا دستگاه سخت افزاري ديگر ) مورد نياز ميباشند.

كارتهاي شبكه

آنهايي كه امكان بوت سيستم را مستقيما از روي يك سرور فايل فراهم مي نمايند داراي يكBOOT ROM ياAPLROM مي باشند،اين سيستم امكان مي دهد تا PC ها روي يك شبكه LAN بعنوان ايستگاههاي كاري بدون ديسك پيكره بندي شوند از اين ايستگاههاي كاري گاهي اوقاتNETPC،NET PC (كامپيوترهاي شبكه) يا حتي ترمينالهاي هوشمند ياد مي شود.

مدارهاي الكترونيIDE يا فلاپي:برد هاي الكترونيكي كه امكان ميدهد تا شما تعداد بيشتري از انواع درايوها را نسبت به آنچه كه معمولا توسط خود مادر برد پشتيباني ميشود به سيستم متصل كنيد.اين كارت هاي الكتروني براي اينكه بتوانند در زمان بوت سيستم فعال باشند،به يك بايوس داخلي نياز دارند.



نكته اي در مورد بايوس و CMOS ROM

برخي مردم بايوس را باCMOS ROM در يك سيستم كامپيوتري اشتباه مي گيرند.

اين اشتباه از اين ناشي ميشود كه برنامهSETUP در داخل بايوس كه براي تنظيم و ذخيره سازي تنظيمات پيكره بندي سيستم مورد استفاده قرار ميگيرد داخلCMOS-ROM قرار دارد.اما اين دو در مولفه كاملامتمايز از يك ديگر ميباشد.بايوس روي مادربرد در يك تراشه ثابتROM ذخيره ميشود.همچنين روي مادربردتراشه اي به نام تراشهRTCNVRAMوجود دارد كه يك حافظه غير فرار محسوب ميشود.با وجودي كه اين حافظه يك حافظه غير فرار ناميده ميشود در واقع اطلاعات آن قابل پاك شدن هستند بدان معنا كه اعمال توان الكتريكي به آن تنظيمات زمان/تاريخ و داده هاي ذخيره شده در قسمتRAM پاك خواهد شد.دليل استفاده از صفت غير فراراز آنجا ناشي ميشود كه اين حافظه از تكنولوژي CMOS استفاده ميكند كه توان بسيار بسيار پاييني را مصرف مينمايد.يك باطري داخل سيستم،علاوه بر جريانAC،توان مورد نياز اين تراشه را فراهم مي كند.مصرف جريان اين تراشه در حد ميكروآمپر ميباشد و معمولا اين نوع باطري 5 سال دوام مي آورد.

هنگامي كه شما واردSETUP بايوس خود ميشويد و قصد پيكره بندي پارامترهاي ديسك سخت يا ساير تنظيمات بايوس را داريداين تنظيممات در قسمت حافظه تراشهRTCNVRAM (يا CMOS RAM ) ذخيره ميشود.هر بار هنگام بوت سيستم ،پارامترهاي ذخيره شده در تراشهCMOS RAM براي تعيين چگونگي پيكره بندي سيستم خوانده ميشود.بين بايوس CMOS RAM يك رابطه منطقي وجود دارد اما آنها دو بخش كاملا متمايز سيستم ميباشند.

بايوس مادربرد

همه مادربرد ها ميبايست داراي يك تراشه ويژه حاوي نرم افزاري به نامBIOS-ROM باشند اين تراشهROM داراي برنامه هاي راه اندازي سيستم و درايور هاي مورد استفاده براي اجرا و عملكرد سيستم بوده و بعنوان رابطي بين سخت افزار سيستم و سيستم عامل عمل مينمايد.هنگامي كه شما كامپيوترخود را روشن مي كنيدPOST در بايوس،عناصر اصلي سيستم شما را تست مينمايد.بعلاوه شما ميتوانيد يك برنامهSETUP را كه براي ذخيره اطلاعات پيكره بندي در حافظهCOMS مورد استفاده و بوسيله يك باطري روي مادربرد تغذيه ميشود،اجرا نماييد.اين حافظهCOMS RAM اغلبNVRAM ناميده ميشود زيرا قادر است با كشيدن يك جريان ميكروآمپر سالهاي سال اين اطلاعات را در خود ذخيره نمايد.بايوس مجموعه اي از برنامه ها است كه وابسته به طرح كامپيوتر شمادر داخل يك يا چند تراشه ذخيره گشته است.مجموعه اين برنامه ها،اولين چيزي است كه هنگام روشن كردن كامپيوتر حتي قبل از سيستمعامل بار ميشوند.به طور ساده مي توان گفتكه در اغلب كامپيوترهاي شخصي ،بايوس كار اصلي را انجام ميدهد:

POST (power on self test). برنامه POST پردازنده،حافظه،چيپست،آداپ تور ويدئويي ،كنترلرهاي ديسك،ديسك درايوها و ساير عناصر سيستم را تست مينمايد .

SETUP Sadبرنامه نصب و پيكره بندي سيستم )اين معمولا يك برنامه مبتني بر منو ميباشد كه با فشار دادن يك كليد مخصوص در طي عمليات POST(كه به شما امكان پيكره بندي مادر برد و تنظيمات چيپست همراه با تاريخ و زمان ،رمز عبور ،ديسك درايوها و ساير تنظيمات اصلي سيستم را ميدهد) فعال مي شود.همچنين شما ميتوانيد تنظيمات مديريت توان و توالي درايو بوت را از برنامه SETUP تحت كنترل داشته باشيد همچنين مي توانيد زمان بنديCPU و تنظيماتclock-muitiolier را پيكره بندي كنيد در گذشته برخي سيستمهاي قديمي 286و 386 داراي برنامهsetup در حافظهrom نبوده و شما ملزم بوديد تا با استفاده از يك ديسكsetup مخصوص، سيستم خود را راه اندازي كنيد.

BOOTSTRAP LOADER يك برنامه كه ديسك درايوها به منظور يافتن يك سكتور معتبرmaster boot مي خوانند. با يافتن اين سكتور معين كد داخل آن اجرا ميشود. اين برنامه اصلي در بوت سكتور، پروسه بوت را با بار گذاري يك برنامه سيستم عامل بوت سكتور ادامه ميدهد كه پس از آن فايلهاي سيستم عامل بار ميشوند.

بايوس(basic input/output system):بايوس،مجموعه اي از درايورها ميباشد كه بعنوان يك اينترفيس پايه بين سيستم عامل و سخت افزار شما(هنگام راه اندازي اوليه)سيستم مورد استفاده قرار ميگيرد.هنگام اجراي سيستم عاملDOS يا ويندوز درsafe mode))شما اغلب درايوهاي بايوس موجود داخل حافظهROMرا اجرا مي كنيد زيرا هيچ يك از درايورهاي موجود در ديسك سخت روي حافظهROM بار نشده اند.

ارتقاءبايوس

در اين بخش شما ياد ميگيريد چگونه ارتقاء بايوس موجود در حافظهROMميتواند يك سيستم را از جنبه هاي زيادي بهبود دهد.همچنين خواهيد فهميد كه چرا اين كار ميتواند مشكل جلوه نموده و كاري فراتر از نصب مجموعه اي از تراشه هايROM ميباشد.يك ارتقاء ساده بايوس ميتواند عملكردي بهتر و ويژگيهاي پيشرفته تري براي سيستم به ارمغان آورد.

بايوس باعث ميگردد تا سيستم هاي عامل گوناگون بتوانند بطور مجازي علي رغم تفاوتهاي سخت افزاري روي همه سيستم هاي سازگار باpc اجرا شوند.به دليل ارتباط بايوس با سخت افزار،بايوس ميبايست به لحاظ كاركرد سازگاري كاملي با سخت افزار مربوطه داشته باشد.همانطور كه قبلا گفتيم، به جاي ايجاد بايوسهاي اختصاصي،بسياري از سازندگان كامپيوتر يك بايوس را از شركتهاي متخصص همانندphoenix technologies ياsafe mode خريداري ميكنند. يك سازنده مادربرد كه مايل به دريافت يك مجوز بايوس ميباشد،ميبايست پروسه طولاني را به لحاظ كاري با شركت ارائه كننده نرم افزار بايوس طي نمايد.اين پروسه همان چيزي است كه ارتقاءنرم افزار بايوس را تا حدي مشكل ميسازد.بايوس معمولا روي تراشهROM مادربرد قرار گرفته و مخصوص مدل يا نسخه اي از مادربرد ميباشد.به عبارت ديگر شما ميبايست نسخه هاي ارتقاء يافته بايوس را از سازنده مادربرد خود يا از شركت ارائه دهنده نرمافزار بايوس كه از بايوس مادربرد پشتيباني ميكند خريداري كنيد.

اغلب در سيستمهاي قديمتر شما ميبايست به منظور بهره گيري كامل از قابليتهاي نسخه هايارتقاء يافته بايوس،نرمافزار بايوس خود را ارتقاء دهيد براي مثال براي نصب برخي درايوهاي سخت بزرگتر و سريعترIDE و درايوهاي فلاپيLS-120( 120مگابايتي)روي كامپيوترهاي قديمي تر شما نياز به ارتقاء بايوس سيستم فعلي خود داريد.برخي از كامپيوترها كه داراي بايوسهاي قديمي تر ميباشند ممكن است ازدرايوهاي سخت بزرگتر از GB8 بعنوان مثال پشتيباني نكنند.فهرست ذيل،وظايف اصلي يك پروسه ارتقاء بايوس در حافظهROM را نشان ميدهد:

افزودن قابليت پشتيباني از درايو فلاپيLS-120 (120مگابايت) برايsuper disk

افزودن قابليت پشتيباني از درايوهاي سخت بيش از GB 8

افزودن قابليت پشتيباني از درايوهاي سخت كد 9

افزودن قابليت پشتيباني از درايوهاي كد 10

افزودن يا بهبود پشتيباني از كد 11 و قابليت سازگاري با آن

تصحيح خطاهاي مربوط به تاريخ

تصحيح خطاهاي شناخته شده يا مشكل سازگار پذيري با سخت افزار و يا يك نرم افزار معين

افزودن قابليت پشتيباني براي پردازنده هاي سريع نوع جديدتر

افزودن قابليت پشتيباني از مديريت توان

نسخه هاي روز آمد شده بايوس را از كجا تهيه كنيم؟

براي اغلب موارد ارتقاء بايوس،شما ميبايد با سازنده مادربرد خود تماس حاصل نموده يا نسخه ارتقاء يافته بايوس را از سايت وب سازنده مادربرد بدست آوريد.سازندگان بايوس نسخه هاي ارتقاء يافته بايوس را ارائه نمي كنند زيرا بايوس موجود در مادربرد شما واقعا توسط آنها عرضه نگرديده است.بعبارت ديگر با وجودي كه ممكن است شما تصور كنيد كه نرم افزار بايوس شركتهايي همچون فونيكس،AMI ياAward را در اختيار داريد اما واقعا اينطور نيست بلكه شما يك نسخه سفارشي از يكي از اين بايوسها را كه مجوز آن در اختيار سازنده مادربرد شما قرار گرفته است و كاملا با سخت افزار اين شركت سازگار گشته است در اختيار داريد.

تعيين نسخه بايوس

هنگام جستجو براي يك نسخه جديد بايوس مناسب براي مادربرد،خاص شما ميبايست اطلاعات ذيل را بدست آوريد:

ساخت و مدل مادربرد

نسخه بايوس موجود

نوعcpu(پنتيوم II،پنتيوم III،پردازنده آتلون)

شما معمولا ميتوانيد بايوس خود را با مشاهده صفحه نمايش كامپيوتر (هنگام روشن نمودن كامپيوتر)شناسايي كنيد بعلاوه اغلب ميتوان اطلاعاتID بايوس را در اسكرين هاي صفحهBIOS SETUP مشاهده نماييد.

تهيه نسخه پشتيبان از تنظيماتCMOS در بايوس

يك نرمافزار جديد بايوس مادربرد معمولا تنظيمات(CMOS RAM)را پاك ميكند بنابر اين شما ميبايست اين تنظيمات بويژه موارد مهمي همانند پارامتر ديسك سخت را ضبط نماييد.برخي برنامه هاي نرمافزاري همانند نورتون،تنظيماتCMOS را ظبط و بازيابي نمايد اما متاسفانه اين نوع برنامه اغلب در ارتقاء بايوس قابل استفاده نيستند.زيرا گاهي اوقات بايوس جديد،تنظيمات جديدي ارائه نموده يا مكان داده هاي ذخيره شده در كد 12را تغيير ميدهد بدان معنا كه شما قادر به بازيابي اطلاعات موجود در حافظه(CMOS RAM)كه روي همه سيستمها عمل نمايد وجود ندارد پس بهتر است كه شما پارامترهاي bios setup را بطور دستي يادداشت كنيد يا با استفاده از پايين نگه داشتن شيفت وprtsc اطلاعات روي صفحه نمايش را (تنظيمات بايوس)چاپ نماييد.

استفاده از يك FLASH BIOS

به طور مجازي كامپيوترهاي شخصي عرضه شده از سال 1996 داراي يكflash rom براي ذخيره نمودن برنامهBIOS ميباشند.يكflash rom نوعي تراشهEEPROMميباشد كه شما ميتوانيد آن را در داخل سيستم بدون تجهيزات ويژهاي پاك نموده و مجددا برنامه ريزي كنيد.

EEPROMهاي قديمي تر به يك منبع نور ماوراي بنفش مخصوص و يك دستگاه برنامه ريزي نياز داشته اند تا بوسيله آن محتوياتflash rom را پاك نموده و دوباره آن را برنامه ريزي كنند در حاليكهflash romها مي توانند بدون برداشتن آنها از روي سيستم پاك گشته و دوباره برنامه ريزي شود.

استفاده از flash rom به شما امكان برداشتن نسخه هاي ارتقاء يافته از سايت سازنده مادربرد يا دريافت آنها روي ديسك را فراهم ميكند شما سپس مي توانيد اين نسخه ارتقاء يافته را داخل تراشهflash rom در مادربرد خود ذخيره نماييد.معمولا اين نسخه هاي ارتقاء يافته از سايت سازنده برداشته ميشوند و سپس يوتيليتي در داخل آن براي ايجاد يك ديسك فلاپي قابل بوت مورد استفاده قرار ميگيرند كه در داخل اين ديسك يك كپي از بايوس جديد قرار دارد. اجراي اين روند از روي يك ديسك فلاپي بوت اهميت دارد بطوري كه هيچ نرم افزار يا درايور ديگري در اين مسير با اين نسخه تداخل پيدا نكند. اين روش سبب صرفه جويي در زمان و پول هم براي سلزنده سيستم و هم كاربر نهايي ميگردد.گاهي اوقاتflash rom در يك سيستم در مقابل نوشتن مجدد اطلاعات روي آن حفاظت مي گردد و شما ميبايست آنرا از حالتprotection خارج نموده يا آن را غير فعال كنيد اين كار قبل از اجراي روز آمد سازي صورت گرفته و معمولا با استفاده از جامپر يا سوئيچ كه قفل ROM update را محافظت مي كند،صورت مي پذيرد.بدون اين قفل هر برنامه كه دستور العملهاي صحيح را بشناسد ميتواند اطلاعات روي حافظهROM در سيستم شما را پاك نموده و اطلاعات آنرا تغيير دهد.

protection برنامه هاي ويروس ميتوانند مستقيما خودشان را داخل كدROMBIOS در سيستم شما كپي نمايند.حتي بدون يك قفل فيزيكيwrite-protection بايوسهاي جديدflashROM داراي يك الگريتم امنيتي هستند كه از روز آمد سازيهاي غير مجاز جلوگيري مينمايد.اين همان تكنيكي است كه انيتل روي مادربردهاي خود مورد استفاده قرار ميدهد.توجه كنيد كه سازندگان مادربرد،عرضه بايوسهاي جديد را به شما اطلاع نمي دهند شما ميبايست به طور متناوب به سايت وب آنها مراجعه كرده و وجود يا عدم وجود نسخه هاي روزآمد شده بايوس مادربرد خود را مورد بررسي قرار دهيد معمولا اين نسخه ها بصورت رايگان در اختيار كاربر قرار ميگيرد.

قبل از ادامه كار براي روز آمد نمودن بايوس،شما ابتدا ميبايست اين نرم افزار روزآمد شده بايوس را روي سايت وب سازنده شناسايي نماييد.

يوتيليتي BIOS Upgrade بصورت يك فايل آرشيو self-extractiy موجود ميباشد كه ميتوان آن را ابتدا از روي سايت به روي ديسك سخت كامپيوتر خود منتقل كنيد اما قبل از اينكه انجام عمل ارتقاء بايوس ادامه يابد ميبايست اين فايل از حالت فشرده خارج شده و روي يك فلاپي كپي گردد.سازندگان مختلف مادربرد داراي روندهاي كمي متفاوت براي اجراي يك ارتقاء flash ROM ميباشد بنابراين شما ميبايست دستورالعملهاي داخل اين نسخه روزآمدسازي را مطالعه كنيد.بعنوان مثال ما در اينجا دستورالعملهاي مربوط به مادربردهاي انيتل را كه عموميت دارند را ارايه ميكنيم.

نسخه هاي روز آمدسازي flashROM از شركت انيتل و ساير شركتها روي يك ديسك فلاپي bootable قابل ذخيره سازي ميباشد.

قدم اول در ارتقاء بايوس پس از برداشتن فايل جديد بايوس از روي سايت وب وارد شدن به CMOS setup بوده و يادداشت نمودن تنظيماتCMOS ميباشد زيرا آنها در طي عمل روزآمد سازي پاك ميشوند سپس شما يك ديسك فلاپي DOS boot را ايجاد نموده و فايلهاي ارتقاء بايوس را از حالت فشرده خارج مي كنيد.سپس سيستم را با استفاده از ديسك ارتقاء جديد راه اندازي مجدد نموده و از منوهاي مربوط به روند reflash procedure پيروي ميكنيد.

در اينجا پروسه قدم به قدم مربوط به روزآمدسازي بايوس iflash شركت اينتل را ارائه مي كنيم.

پيكر بندي نصبCMOS RAM را در يك جا ذخيره كنيد شما ميتوانيد با فشردن يك كليد مناسب در طي عمليات بوت وارد برنامه BIOS setup گرديد.و همه تنظيمات فعلي داخل اين برنامه را يادداشت كنيد.و يا با استفاده از پرينتر اين اطلاعات را چاپ كنيد.

از برنامه BIOS setup خارج گشته و سيستم را مجددا راه اندازي نماييد.اجازه بدهيد تا سيستم كاملا ويندوز را بالا آورده و در آنجا وارد Dos prompt شويد.و يا اينكه هنگام راه اندازي كامپيوتر با استفاده از كليد F8 پرامپت داس را ظاهر نماييد.

يك ديسك فلاپي فرمت شده خالي را در درايو فلاپي قرار دهيد.در صورتي ديسك داراي اطلاعات آنرا فرمت نماييد.

4) فايلي را كه شما از روي سايت شركت اينتل برداشتهايد يك فايل آرشيو فشرده شده self-extractiy ميباشد كه داراي فايلهاي ديگري است كه ميبايست از حالت فشرده خارج شود.

اين فايل را در يك دايركتوري DOS prompt قرار دهيد و سپس در داخل اين دايركتوري روي فايل بايوس دو بار كليك كنيد يا اينكه نام فايل را نوشته كليد اينتر را فشار دهيد اين كار باعث ميشود تا فايل بطور اتوماتيك از حالت فشرده خارج شود.براي مثال فايلي را كه شما برداشته ايد داراي CB-PQB.EXE باشد فرمان زير را تايپ نماييد:

CB-PQb
5)فايلهاي از حالت فشرده خارج شده در پرونده BIOS Upgrade قرارميگيرد نسخه هاي روز آمد شده فلاش بايوس داراي فايلهاي زير ميباشد:AMI BIOS

6) براي ايجاد يك ديسك فلاپي قابل بوت،فايل Run.bat را باز كنيد اين فايل باعث ميگردد تا فايلهاي موجود در SW.EXE از حالت فشرده خارج شده و فايلهاي مورد نياز به فلاپي ديسك خالي منتقل شود.

7)اكنون شما ميتوانيد سيستم را با استفاده از بوت مجددا راه اندازي نموده چرا كه اين فلاپي در برگيرنده فيلهاي جديد بايوس ميباشد.

Coolهنگامي كه به شما اعلام ميشود بايوس بطور رضايت بخشي نصب شده است،فلاپي مذكور را از درايو خارج نموده و كليد ايبتر را به منظور استارت مجدد سيستم بزنيد.

9)براي ورود به SETUP كليدF1 يا F2 را فشار دهيد روي اولين پنجره داخل setupنسخه بايوس را به منظور تضمين نصب نسخه صحيح بايوس مورد بررسي قرار دهيد.

10)در برنامه setup مقادير پيش فرض را وارد كنيد اگر شما داراي AMI BIOS ميباشيد كليد F5 را فشار دهيد و در صورتي كه داراي بايوس phoenix ميباشد به منوي فرعي exit مراجعه نموده و گزينه Load setup Defaults را انتخاب و سپس كليد اينتر را فشار دهيد.

11)اگر اين سيستم تنظيمات منحصر بفردي دارد اين تنظيمات اكنون مجددا وارد ميشوند براي ذخيره نمودن اين مقادير كليد F10 را زده و از برنامه setup خارج گشته و سيستم را مجددا استارت كنيد.سيستم شما ميبايست اكنون بطور كامل با تكيه به بايوس جديد فعال گردد.

بازيابي اطلاعات فلاش

هنگامي كه شما حافظه فلاش را مجددا برنامه ريزي نموديد ميبايست با يك برنامه هشدار مشابه با پيام ذيل مواجه گرديد:

اگر شما به اين پيام توجه نكنيد يا هنگام انجام روند عمليات اين مراحل دچار وقفه گردد سيستم داراي يك بايوس تخريب شده خواهد بود اين بدان معناست كه شما قادر به استارت مجدد سيستم نبوده و نمي توانيد اين روند را به عقب باز گردانيد وابسته به نوع مادربرد شما مجبور به تعويض تراشه فلاش ران با يك تراشه كه بوسيله سازنده مادربرد برنامه ريزي شده
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:38 | | لینک به این مطلب
2008/1/23
پل شمالي (Northbridge) و پل‌ جنوبي (Southbridge)
تا به‌حال فکر کرده‌ايد که چه ‌کسي قطعات حافظه را کنترل مي‌کند. قطعات آرزو دارند که از زير بار فشار حاصل از پردازش شانه خالي کنند، اما حافظه‌‌هاي حيوونکي اين آرزو را با خود به ‌گور خواهند برد چراکه تا عمل پردازش وجود دارد، سيستم نيازمند محلي براي ذخيره موقت داده‌ها خواهد بود.

فقط براي يادآوري عرض مي‌کنم که مادربردها از دو تراشه (Chip) با نام‌هاي پل شمالي (Northbridge) و پل‌ جنوبي (Southbridge) براي کنترل عمليات پردازشي و تبادل اطلاعات بين دستگاه‌ها و قطعات مرتبط با سيستم استفاده مي‌کنند. اگر به طرز قرارگيري مادربرد در داخل بدنه سيستم دقت کرده باشيد، ملاحظه خواهيد کرد که يکي از اين دو تراشه در بالا و ديگري در پايين قرار مي‌گيرند.

فکر مي‌کنم دليل نام‌گذاري اين دوتراشه موقعيت قرارگيري آنها باشد. در بين اين دو، پل‌ شمالي که بيشتر به چيپ‌ست مادربرد معروف است، نقش فرماندهي سيستم را برعهده ‌داشته و پل‌ جنوبي در نقش معاون ايشان ايفاي نقش مي‌کند. حافظه‌ها به‌صورت کامل توسط چيپ‌ست اصلي کنترل و مديريت مي‌شوند.

به بيان دقيق‌تر قسمتي از چيپ‌ست مادربرد، وظيفه کنترل فعاليت‌هاي مرتبط با حافظه و مديريت رابطه حافظه با پردازنده را برعهده دارد. پردازنده براي دسترسي به هر بخش از حافظه، درخواست خود را به‌صورت کتبي خدمت چيپ‌ست اصلي تقديم کرده تا اين امکان مهيا شود. لازم به ‌ذکر است که موارد درخواستي پردازنده توسط چيپ‌ست از حافظه دريافت و تحويل پردازنده خواهند شد.

تمام مادربردهاي مبتني بر پردازنده‌هاي Intel از اين شيوه استفاده مي‌کنند. اما شرکت AMD همزمان با معرفي پردازنده‌هاي 64 بيتي Athlon64 تغيير جالبي در اين شيوه اعمال کرد، بدين‌صورت‌ که کنترل‌گر حافظه را از داخل چيپ‌ست اصلي مادربرد خارج و آن را به داخل پردازنده منتقل‌کرد تا پردازنده، دسترسي مستقيم به محتويات حافظه داشته باشد. با اين شيوه، AMD واسطه‌گري و حق‌دلالي چيپ‌ست اصلي را قطع کرد و با اين کار افزايش زمان دسترسي به داده‌هاي ذخيره شده بر روي تراشه‌هاي حافظه را توسط پردازنده موجب شد.

در همان زمان شرکت nVIDIA طي يک فرصت‌طلبي رندانه، بساط عيش‌ و طرب چيپ‌ست جنوبي (معاون‌ کلانتر) را در مادربردهاي مبتني بر پردازنده‌هاي 64 بيتي AMD بر باد داد و اعلام کرد که براي مديريت تمام قطعات و دستگاه‌هاي مرتبط با سيستم از يک چيپ‌ست منفرد استفاده خواهد کرد و البته اين‌ کار را نيز عملي کرد. اقدام nVIDIA نه‌تنها خللي به کيفيت سيستم‌هاي مبتني بر پردازنده‌هاي 939 پيني و 64 بيتي AMD وارد نکرد، بلکه پردازنده‌‌هاي 64 بيتي به کمک اين‌ شيوه نيروي دوباره‌اي گرفته و وارد حوزه‌هاي جديدي از پردازش شدند و اين‌چنين بود که جبهه تخاصم پردازنده‌هاي 64 بيتي AMD با پردازنده‌‌هاي Intel آرايش تازه‌اي به‌خود گرفت. عامل مهمي که در اين جبهه بر توان طرفين تاثيرگذار بوده، نوع حافظه‌هاي مورد استفاده است.

پردازنده‌هاي 64 بيتيAMD از حافظه‌ نسل DDR تا سرعت 533 مگاهرتز پشتيباني کرده و در آن ‌سوي ميدان، تمام پردازنده‌هاي Intel از حافظه‌هاي DDR و DDR2 پشتيباني مي‌کنند. البته پردازنده‌هاي جديد دوهسته‌اي Intel فقط از DDR2 تا سرعت 1024 مگاهرتز حمايت مي‌کنند. دقت داشته باشيد که توسعه حافظه‌ها کمي از قابليت‌هاي پردازنده‌ها عقب‌تر است. سريع‌ترين حافظه DDR2 موجود در بازار از سرعت 800 مگاهرتز پشتيباني مي‌کند. ناگفته نماند که AMD براي عقب نماندن از غافله در اقدامي ناشي از ناچاري سوکت پردازنده‌هاي خود را از 939 پيني به M2 تغيير داد و هم‌زمان با نمايشگاه بزرگ Computex 2006 تايپه اقدام به عرضه پردازنده‌هاي جديد با اين سوکت کرد که علاوه بر پشتيباني از حافظه‌هاي DDR2 از معماري ساخت 65 نانومتري نيز پشتيباني مي‌کنند.

نسل جديد حافظه‌هاي SDRAM با نام QDDR در مرحله مطالعه است که تا سه ‌سال آينده نتيجه آن اعلام خواهد شد. جديدترين نسل حافظه‌هاي SDRAM با نام DDR3 SDRAM توسط Intel درحال توسعه است و احتمال دارد تا دو سال آينده جايگزين DDR2 شود.

حافظه در کارت‌‌هاي گرافيکي

اما کارت‌هاي گرافيکي بعد از حافظه‌هاي موقت سيستمي، اصلي‌ترين مشتري حافظه‌ها هستند. جلوه‌هاي بصري ايجاد شده توسط کامپيوتر بدون در اختيار داشتن حافظه مستقل کيفيت دلچسبي نخواهند داشت. ياد آن دوران بخير که Trident با چهار مگابايت حافظه مستقل که بر روي برد (Board) کارت گرافيک نصب شده بود، مخاطبان خود را به ‌سقف مي‌چسباند. TNT2 M64 نيز با 16 مگابايت حافظه بلايي مشابه بر سر مخاطبان مي‌آورد. مقدار 64 مگابايت و اندکي پس از آن 128 مگابايت به استاندارد کارت‌هاي گرافيکي تبديل شد، اما صرف افزايش اندازه حافظه جواب‌گوي طنازي‌هاي پردازشگرهاي گرافيکي (GPU) نبودند. براي رفع اين مشکل حافظه‌هاي نسل DDR SDRAM جايگزين حافظه‌هاي SDRAM شدند.

اندکي بعد عطش کيفيت و سرعت بالاتر و بهتر، نسل DDR را به وادي عجز و لاوه کشاند تا اينکه حافظه‌هاي نسل DDR2 و اندکي پس از آن GDDR3 وارد صحنه شدند تا پردازشگرهاي‌ گرافيکي جديد را رام کنند. درحال حاضر GDDR3 آخرين نسل حافظه‌هاست که البته فقط براي کارت‌هاي‌ گرافيکي و آن ‌هم به ‌همت Samsung توسعه داده شده‌ و کارت‌هاي گران‌قيمت استفاده مي‌شود. تراشه کنترلي حافظه‌هاي گرافيکي بر روي برد کارت‌‌گرافيک قرار گرفته و امکان دسترسي سريع و بدون دخالت مادربرد را براي پردازشگرهاي گرافيکي فراهم مي‌کنند. در برخي سيستم‌ها، تراشه ‌کنترلي گرافيک در داخل چيپ‌ست مادربرد قرار گرفته و مقداري از حافظه موقت سيستم را به‌عنوان حافظه گرافيکي براي خود سوا مي‌کنند.

به ‌اين‌گونه سيستم‌ها عنوان Graphic Onboard و حافظه جدا شده از حافظه اصلي سيستم، حافظه مشترک‌شده (Shared) خطاب مي‌شود. اين سيستم‌ها براي هر کاري غير از پردازش گرافيکي استفاده مي‌شوند. ساخت تراشه‌هاي حافظه براي کارت‌هاي گرافيک محلي‌ است که هر کس بدان راه نمي‌يابد. Samsung، Hynix، Nanya، Infineon و Winbond از اصلي‌ترين توليدکنندگان تراشه حافظه براي کارت‌هاي گرافيکي هستند.

کمي بيشتر
ارتقاي کيفي تراشه‌هاي حافظه نتيجه برنامه‌هاي تحقيقاتي گسترده و بلندمدتي بود که شرکت‌هاي فعال در حوزه نيمه‌رسانا براي بخش‌هاي تحقيق و توسعه (R&D) خود تعريف کرده بودند. مواد نيمه‌رساناي جديد، ظرفيت‌هاي گرمايي بسيار بالا، قيمت توليد عمده کاملا رقابتي، انعطاف الکتريکي غيرقابل چشم‌پوشي و توان عملياتي (مصرفي) ناچيزي داشتند و با ولتاژ کمتري نسبت به نسل قبلي کار مي‌کردند. اين موارد دست طراحان سخت‌افزار را براي معرفي نسل جديدي از حافظه‌ها باز گذاشته بود و اين‌چنين بود که نسل‌هاي حافظه يکي ‌پس از ديگري ظاهر مي‌شدند. آن چيزي ‌که امروزه در بازار با نام حافظه مي‌شناسيم، تمام حافظه نيست. گونه‌هاي مختلفي از تراشه‌هاي حافظه براي کاربرد‌هاي متفاوت طراحي و پياده‌سازي شده‌اند که برخي ماندگار شده و بسياري غزل خداحافظي سر داده‌اند.

حافظه‌هايي که مخاطب عام با آن سروکار دارد در سه‌ دسته قرار مي‌گيرند. حافظه‌هاي پويا (Dynamic RAM) که به DRAM معروف شده‌اند و هم‌اکنون نسل‌هاي SDRAM، DDR SDRAM و DDR2 SDRAM به‌عنوان حافظه‌هاي موقت در سيستم‌هاي کنوني درحال انجام وظيفه و خدمت به خلق‌ خدا هستند. اما گونه‌اي ديگر از اين تراشه‌ها در حافظه‌هاي Flash مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اين دسته از حافظه‌ها برمبناي تراشه‌هاي EEPROM توليد مي‌شوند و بيشتر براي جابه‌جايي اطلاعات يا سيستم ذخيره‌سازي دستگاه‌هاي موسيقي قابل‌ حمل مورد استفاده قرار مي‌گيرند. تراشه‌هاي EEPROM بدون جريان الکتريکي قادر به حفظ داده‌ها هستند، اما گونه ‌ديگري از حافظه‌ها که به حافظه‌هاي Static معروف هستند در داخل پردازنده‌ها قرار مي‌گيرند. براي جلوگيري از عدم تعادل بين سرعت تراشه‌ حافظه‌هاي فعلي (DDR و DDR2) و سرعت بالاي بسياري از پردازنده‌ها، از يک حافظه واسطه و فوق‌العاده سريع در داخل پردازنده استفاده مي‌شود که در بين عموم به Cache معروف شده‌اند.

قيمت اين حافظه‌ بسيار بالا بوده و به‌همين دليل است که اضافه ‌شدن يک‌ مگابايت به حافظه Cache پردازنده باعث جهش افسارگسيخته قيمت آن مي‌شود. اگر کمي فني‌تر صحبت کنيم، حافظه‌هاي Cache خود به سه‌ دسته Level 1، Level 2 و Level 3 تقسيم مي‌شوند و در اين بين سرعت و قيمت Cache L1 از بقيه بيشتر و ارزشمندتر است. نکته جالب در پردازنده اين است که ميزان Cache L1 در پردازنده‌هاي 64 بيتي AMD حدود چهار برابر ميزان اين حافظه در پردازنده‌هاي Intel است و از آن سو ميزان Cache L2 در پردازنده‌هاي Intel به‌طور متوسط حدود چهار برابر اين مقدار در پردازنده‌هاي 64 بيتي AMD است. پردازنده‌هاي کنوني عموما از حافظه Cache L3 استفاده نمي‌کنند
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:33 | | لینک به این مطلب
2008/1/22
SLI در برابر CrossFire؛ رقابت در کیفیت یا کمیت؟
SLI - تسخیر شده توسط nVIDIA

مقاله امروز را با معرفی SLI آغاز خواهیم کرد چرا که قدمت بیشتر آن نسبت به CrossFire آن را مقدم تر می نماید.

 

 اگر فکر می کنید SLI تکنولوژی جدیدی است و nVIDIA، شرکت محبوب و پرقدرت بازار تراشه های گرافیکی، مبتکر آن است اشتباه می کنید چرا که SLI برای اولین بار در سال 1998 توسط شرکت 3dfx و بر روی کارت های گرافیک Voodoo 2 معرفی شد. در آن زمان SLI سرنام کلمات Scan Line Interleaving بود و از طریق تجزیه تصویر به خطوطی پیاپی زوج و فرد و محول کردن وظیفه پردازش هر دسته از خط ها به تراشه های موجود بر روی کارت گرافیک Voodoo 2 با طرحی ساده اما شگفت آور عمل می کرد.



بیشتر


http://www.sakhtafzar.com/article/sli-and-crossfire-described.html


نوشته شده توسط جواد شاهوند در 12:26 | | لینک به این مطلب
2008/1/12
Bios چگونه کار میکند؟

از رایج ترین کاربردهای flash memoryها در ساخت “بایوس” ، BIOS (Basic Input/Output System) است. BIOS درعمل از هماهنگی بین تراشه ها، دیسک های سخت، پورت ها و عملکرد CPU اطمینان حاصل میکند.

هر کامپیوتر desktop یا laptop یک ریزپردازنده یا Microprocessor بعنوان واحد پردازش مرکزی دارد. Microprocessor یک واحد سخت افزاری است. این واحد سخت افزاری برای اینکه بتواند کارهایی را انجام دهد، مجموعه ای از دستورات موسوم به نرم افزار یا Software را اجرا میکند.

شما احتمالا با دو نوع متفاوت از نرم افزارها آشنا هستید:

سیستم عامل _ سیستم عامل مجموعه ای از سرویسها را برای اجرای برنامه های کاربردی روی کامپیوتر فراهم میکند. همچنین interface (رابط کاربر) اولیه ای را برای کاربر فراهم میکند.

Windows۹۸ و Linux نمونه ای از سیستم عامل ها هستند.
برنامه های کاربردی _ برنامه های کاربردی تکه نرم افزارهایی هستند که برای کاربردهای خاص نوشته شده اند.

مثلا همین الان ممکن است روی کامپیوتر شما برنامه هایی مثل browser، word، برنامه ارسال E_mail و برنامه های مشابهی نصب باشد.

پس بعبارتی میتوان گفت که BIOS سومین نوع نرم افزار است که کامپیوتر شما برای کارکردن به آن نیاز دارد. در این مقاله چیزهای زیادی راجع به BIOS خواهید آموخت. اینکه BIOS چه کاری انجام میدهد، تنظیمات چگونه روی آن اعمال میشود و اینکه چگونه میتوان آنرا update کرد.

BIOS چه کارهایی انجام میدهد؟

مهمترین کاری که BIOS انجام میدهد، Load کردن سیستم عامل است. وقتی شما کامپیوترتان را روشن میکنید و Microprocessor تلاش میکند تا اولین دستورات را اجرا کند، بایستی این دستورات را از جایی بگیرد.

Microprocessor نمیتواند این دستورات را از سیستم عامل بگیرد. چرا؟

چون سیستم عامل روی دیسک سخت (hard disk) کامپیوتر قرار دارد و بایستی دستورات اولیه ای باشد تا Microprocessor را برای مراجعه به hard disk راهنمایی کند. BIOS این دستورات اولیه را برای Microprocessor صادر میکند.

برخی کارهای رایج دیگر که BIOS انجام میدهد عبارتند از:

اجرای عملیات POST(power-on self-test) برای اجزای سخت افزاری پایه که روی کامپیوتر شما نصب شده و وجود آنها برای کارکردن سیستم ضروری است، تا از صحت عملکرد آنها اطمینان حاصل شود. (این عملیات به محض روشن شدن کامپیوتر شروع میشود و با ارسال سیگنال هایی به قطعات سخت افزاری پایه، و دریافت پاسخ از آنها کامل میگردد.)
فعال کردن سایر تراشه های BIOS موجود روی کارت های مختلفی که داخل case نصب شده اند. بعنوان مثال، کارت های SCSI و کارت های گرافیک، اغلب تراشه های BIOS مختص به خود را دارند.
فراهم کردن یک سری بسترهای مقدماتی از طریق اجرای تعدادی دستورات سطح پایین، که سیستم عامل از آنها در جهت برقراری ارتباط با سخت افزارهای مختلف استفاده میکند. درواقع نام BIOS بیشتر از این عملکردش گرفته شده. در این مرحله قطعات جانبی مثل صفحه کلید، صفحه نمایش، پورت های موازی و سریال و… (بخصوص هنگام بوت شدن کامپیوتر)، باهم هماهنگ میشوند.
اعمال یک سری تنظیمات برای hard disk ها، clock و…
BIOS نرم افزار ویژه ای است که ارتباط اجزای اصلی سخت افزاری را با سیستم عامل کامپیوترتان برقرار میکند. BIOS معمولا در یک تراشه ی حافظه ی flash که روی مادربورد قرار گرفته ذخیره میشود. البته بعضی وقتها، این تراشه از نوع دیگری از ROM است.

وقتی شما کامپیوترتان را روشن میکنید، BIOS چند کار را انجام میدهد.

این سلسله مراتب معمولا بترتیب زیر است:

چک کردن CMOS Setup برای بررسی تنظیمات خاص
Load کردن سیستم اعمال وقفه ها و درایورها (device drivers)
مقداردهی اولیه به registerها (ثبات ها) و مدیریت قدرت (برق)
اجرای عملیات POST
نمایش تنظیمات سیستم
شناسایی اجزای bootable
آغاز کردن سلسله مراتب لازم برای boot شدن سیستم

اولین کاری که BIOS انجام میدهد، چک کردن اطلاعاتی است که روی بخش کوچکی (۶۴ bytes) از حافظه ی RAM قرار گرفته در یک آی سی (Complementary Metal Oxide Semiconductor) CMOS، ذخیره شده.

CMOS Setup اطلاعات جزئی که خاص سیستم شماست را نگهداری میکند و درصورت بوجود آمدن تغییراتی در سیستم میتواند تغییر کند.

BIOS از این اطلاعات ذخیره شده در CMOS، برای تغییر دادن یا تکمیل خود استفاده میکند. بعدها در مورد این ویژگی بیشتر بحث خواهیم کرد!

سیستم ایجاد وقفه درواقع تکه برنامه های کوچکی است که مثل رابط مترجم بین اجزای سخت افزاری و سیستم عامل عمل میکند. بعنوان مثال وقتی شما کلیدی را روی صفحه کلید فشار میدهید، سیگنالی تولید میشود. این سیگنال به سیستم تولید وقفه ی صفحه کلید ارسال میشود و به CPU اعلام میکند که این وقفه مربوط به چه چیزی است.

و در نهایت سیستم عامل تصمیم مناسب را اتخاذ میکند.

Device driverها هم تکه برنامه هایی هستند که اجزای سخت افزاری پایه مثل صفحه کلید، ماوس، هارد درایو و فلاپی درایو را شناسائی میکنند.

BIOS معمولا هنگام نیاز در RAM سیستم کپی میشود تا سریع تر اجرا شود.

بوت کردن کامپیوتر

هر وقت کامپیوترتان را روشن میکنید، اولین اتفاقی که می افتد این است که BIOS کار خود را انجام میدهد. در بسیاری از سیستم ها، BIOS متنی را نشان میدهد که توصیف کننده ی چیزهایی مثل مقدار حافظه ی RAM، نوع دیسک سخت و … در آن سیستم است. این نشان میدهد که درطول فرآیند بوت شدن سیستم، BIOS مقدار قابل ملاحظه ای عملیات را انجام میدهد تا سیستم شما آماده به کار شود. در این قسمت برخی از این عملیات برای یک PC ی معمولی بطور خلاصه توصیف میشود:
پس از چک کردن CMOS Setup و فراخوانی سیستم اعمال وقفه ها، BIOS بررسی میکند که آیا کارت گرافیک کار میکند یا نه.

بیشتر کارت های گرافیک یک BIOS کوچک دارند که حافظه و پردازنده گرافیکی موجود روی آنها را مقدار دهی اولیه میکند. درغیر اینصورت BIOS اطلاعات مربوط به راه اندازی کارت گرافیک را از روی یک تراشه ROM موجود روی مادربورد میخواند.

بعد BIOS چک میکند که آیا Cold boot (Reset کردن سیستم بصورت سخت افزاری. مثلا با دکمه reset روی case) اتفاق افتاده یا Reboot (Reset کردن سیستم بصورت نرم افزاری مثلا با Alt+Ctrl+Del).

BIOS این کار را با چک کردن مقدار موجود در خانه حافظه با آدرس ۰۰۰۰:۰۴۷۲ انجام میدهد. اگر مقدار ۱۲۳۴h در این خانه ذخیره شده باشد، منظور Reboot است. بنابراین BIOS از انجام عملیات POST صرف نظر میکند و فقط سیستم را reset میکند.

هر مقداری غیر از ۱۲۳۴h نشاندهنده ی Cold boot است. (مثل اینکه سیستم تازه روشن شده _ POST هم انجام میشود.)

اگر Cold boot اتفاق افتاده باشد BIOS هریک از آدرسهای خانه های حافظه RAM را با نوشتن و خواندن مقداری در آنها آزمایش میکند.

همچنین پورت های PS/۲ یا USB را هم برای صفحه کلید و ماوس بررسی میکند. BIOS بدنبال گذرگاه PCI (Peripheral Component Interconnect) هم میگردد و اگر آنرا پیدا کرد همه کارت های PCI را چک میکند.

اگر در حین انجام عملیات POST اشکالی بوجود بیاید، BIOS با بوق اخطار یا پیغامی که روی صفحه نمایش نشان داده میشود، بروز اشکال را به شما اعلام میکند. معمولا اگر در این مرحله اشکالی پیدا شود، این اشکال سخت افزاری است.

سپس BIOS جزئیاتی راجع به سیستم تان نمایش میدهد. که معمولا این اطلاعات مربوط میشود به:

پردازنده
فلاپی درایو و هارد درایو
حافظه
نسخه BIOS (ورژن)

هر درایور خاصی، مثل درایورهای مربوط به آداپتورهای SCSI (small computer system interface)

از آداپتور فراخوانی میشود و BIOS اطلاعات را نمایش میدهد.

سپس BIOS ترتیب و توالی ابزارهای ذخیره سازی که در CMOS Setup بعنوان مرجعی برای boot شدن سیستم تعیین شده اند را چک میکند.

Boot از Bootstrap آمده. Bootstrap را “خود راه انداز” ترجمه کرده اند. همچنان که در اصطلاح قدیمی “Lift yourself up by your bootstraps.” کلمه Boot اشاره دارد به مجموعه عملیاتی که منجر به بالا آمدن سیستم عامل میشود.

BIOS سعی میکند برای Boot کردن سیستم از اولین مرجع تعیین شده استفاده کند. اگر نتیجه نگرفت به سراغ دومین درایو تعیین شده میرود. اگر فایلهای مورد نظر برای boot کردن سیستم در هیچ یک از درایوهای مشخص شده پیدا نشد، روند startup متوقف میشود.

اگر دیسکتی در فلاپی درایو باشد، وقتی سیستم را restart میکنید، احتمالا با این پیغام مواجه خواهید شد:

چون BIOS سعی میکند فایلهای راه انداز سیستم را از روی دیسکت بخواند و وقتی آنها را پیدا نکند، با این پیغامBIOSاین پیغام را میدهد و منتظر دیسکتی میشود که حاوی فایلهای مناسب برای راه اندازیمواجه میشوید. BIOSسیستم باشد. البته این مشکل خاصی نیست. میتوانید دیسکت را خارج کنید و کلیدی را فشار دهید تا BIOS
کردن سیستم استفاده کندbootکار خود را ادامه دهد و احتمالا از درایو دیگری برای
پیکربندی BIOS

در قسمت های قبلی متوجه شدید که BIOS ، CMOS Setup را برای تنظیمات خاص بررسی میکند. در ادامه به نحوه تغییر دادن این تنظیمات می پردازیم.

برای ورود به CMOS Setup، باید هنگامی که سیستم در حال اجرای عملیات مربوط به startup است از یک کلید خاص یا ترکیبی از چند کلید استفاده کنید. بیشتر سیستمها از کلیدهای “Esc” ، “Del” ، “F۱” ، “F۲” ، “Ctrl-Esc” یا “Ctrl-Alt-Esc” برای این منظور استفاده میکنند. معمولا به محض روشن شدن کامپیوتر، در قسمت پایینی صفحه نمایش یک خط توضیحات برای اشاره به کلید یا کلیدهای مورد استفاده جهت ورود به قسمت تنظیمات BIOS دیده میشود.

“برای ورود به Setup کلید … را فشار دهید.”

وقتی وارد Setup شدید، مجموعه ای از صفحات متنی را به همراه تعدادی گزینه برای تنظیمات مختلف می بینید. برخی از این تنظیمات استاندارد است درحالیکه سایر گزینه ها را شرکت سازنده BIOS طبق معیارهای خودش انتخاب می کند.

برخی از معمول ترین و رایج ترین گزینه های این قسمت عبارتند از:

System Time/Date : برای تنظیم ساعت و تاریخ
Boot Sequence : برای مشخص کردن محل فایلهای مخصوص Boot کردن سیستم به ترتیب اولویت (از این فایل ها برای Load کردن سیستم عامل استفاده میشود.)
Plug and Play : استانداردی برای یافتن و شناسایی اجزای سخت افزاری جانبی بصورت خودکار; اگر کامپیوتر و سیستم عامل شما هر دو از این امکان پشتیبانی می کنند، بایستی گزینه Yes برای آن فعال باشد.
Mouse/keyboard : گزینه هایی مثل “Enable Num Lock” ، “Enable the Keyboard” ، “Auto-Detect Mouse” و …
Drive Configuration : برای تنظیم و پیکربندی hard drive ، CD-ROM ، floppy drive و …
Memory : خط دادن به BIOS و راهنمائی کردن آن برای مراجعه به آدرس خاصی از حافظه
Security : در این قسمت میتوان Password ی را برای کنترل دسترسی به سیستم اعمال کرد.
Power Management : سیستم مدیریت انرژی که امکاناتی چون مشخص کردن مدت زمان توقف در حالت standby و suspend هم به همراه آن ارائه میشود و قابل تنظیم است.
Exit : انتخاب کنید، آیا تغییراتی که اعمال کردید ذخیره شود، یا نادیده گرفته شود، یا تنظیمات سیستم به حالت پیش فرض شرکت سازنده set شود.

ر تنظیمات Setup را تغییر میدهید بسیار مراقب باشید. تنظیمات غلط ممکن است مانع از boot شدن سیستمتان شود. وقتی همه تغییرات مورد نظرتان را در Setup ایجاد کردید، باید Save Changes را انتخاب کنید و خارج شوید. در اینصورت BIOS سیستم شما را restart خواهد کرد تا تنظیمات جدید تاثیر گذار شوند.

BIOS برای ذخیره کردن هرگونه تغییری که در Setup سیستم داده میشود از فنآوری CMOS استفاده میکند. با استفاده از این فناوری یک باتری کوچک lithium یا Ni-Cad میتواند انرژی کافی برای نگهداری داده های ذخیره شده را در طول چند سال فراهم کند. حتی در بعضی تراشه های جدید یک باتری lithium خیلی کوچک درست در داخل تراشه CMOS جاسازی میشود که میتواند برای مدت ١٠ سال انرژی لازم را تامین کند!

Update کردن BIOS

گاهی لازم میشود که BIOS یک کامپیوتر update شود. بخصوص در مورد سیستم های قدیمی تر. از آنجا که اجزای سخت افزاری جدید و استانداردها روز به روز تغییر میکند تا بهتر شود، BIOS هم لازم است تغییر کند تا بتواند با سخت افزار جدید هماهنگ شود. از آنجا که BIOS روی انواع خاصی از ROM ذخیره میشود، بنابراین تغییر دادن آن نسبت به سایر انواع نرم افزارها کمی مشکل تر است.

برای تغییر دادن خود BIOS ، احتمالا به یک برنامه خاص که شرکت سازنده کامپیوتر یا BIOS سیستم ارائه میکند نیاز دارید. برای اینکه بفهمید BIOS سیستم شما از چه نوع یا نسخه ای است، به مشخصات نسخه و تاریخ BIOS که در startup سیستم نمایش داده میشود دقت کنید. سپس به Web Site شرکت سازنده BIOS سری بزنید و ببینید که آیا نسخه مورد استفاده ی شما upgrade شده یا نه. اگر چنین است نسخه upgrade و برنامه کمکی (utility) همراه آنرا که برای نصب این نسخه جدید لازم است download کنید. بعضی وقتها برنامه utility و نسخه upgrade بصورت یکجا داخل یک فایل ارائه میشود. برنامه utility و نسخه upgrade را روی یک دیسکت کپی کنید و بعد از قرار دادن آن در floppy drive سیستم را restart کنید تا از روی floppy drive بوت شود. برنامه از روی دیسکت خوانده میشود، BIOS قدیمی را پاک میکند و نسخه جدید را جایگزین آن میکند. شما میتوانید برای چک کردن BIOS سیستمتان از یک برنامه BIOS Wizard در آدرس BIOS Upgrades استفاده کنید.

مهمترین شرکتهای تولیدکننده BIOS :

· American Megatrends Inc. (AMI)

· Phoenix Technologies

· ALi

· Winbond

درست مثل زمانیکه CMOS Setup را دستکاری میکردید، اینجا هم مراقب باشید. مطمئن شوید BIOSتان را به نسخه ای upgrade میکنید که با سیستم کامپیوترتان سازگار است. به عبارت دیگر، درصورت بی دقتی ممکن است BIOS سیستم را خراب کنید و دیگر قادر به بوت کردن کامپیوتر نباشید.

منبع : سایت دانشجویان
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:20 | | لینک به این مطلب
2007/11/7
سیستم كامپیوتری
در سیستم كامپیوتری نیاز نیست كه آنگونه انجام دهند زیرا در سیستم كامپیوتری طوری طراحی شده كه بطور اتومات بسیاری از كاری های ضروری درارتباط با كنترل ها در سیستم پیش بینی شده و انجام میشود . نوشتن یا حذف نكردن بسیاری از مطالب یا فرم ها ی دستی از كتاب اصول یا تكنیك هتلداری به دلیل اهمیت آنها كه باید مدیران هتل باسیتسم گردش كار هتل كاملا اشنا باشند تا بتوانند هتل را اداره كنند و چنانچه سیستم گردش كار هتل را ندانند اطمینا ن داشته باشید كه از بیشتر گزارش های كامپیوتری سر در نخواهد اورد و نمی توانند كنترل درستی از بخشها یا ادره بخشها را انجام د هند و باید طرز بكار افتان تمام فرم ها را كاملا بدانید و هیچ كدام را بی اهمیت ندانید اگر تمام فرم ها را آموختید سیستم كنترل تمام بخشها را می دانید البته نباید فرم ها را كه نشان از گردش كار است چنانچه اشتباه بیاموزید بسیاری از كنترل ها را نمی توانید داشته باشید و اگر درست بیاموزید برابر است با سالها تجربه در مدیریت هتلداری
درست مثل ا ینكه اگر از خواندن نقشه سر نیاورید نمی توانید با اتوكد كار كنید یا اگربا اتو كد نقشه ساختمانی را كشیده باشند شما نمی توانید این نقشه را بخوانید باید ابتدا نقشه خوانی را بدانید تا از اتو كد سر در بیاوریذ اكنون برای هر كنترلی در هتل سیستم های بسیار پیش رفته موجود دارد كه بستگی به نیاز میتوان از انها استفاده كرد و بدون حضور فیزیكی می توان از هر قسمت هتل یا رستوران یا اشپزخانه را از راه دور شنید و مشاهده و كنترل كرد بیشتر مباحث عنوان شده مربوط به سیستم گردش كاركه در این كتاب آمده در سیستم نرم افزار هتلداری پیش بینی شده است
اموال –رسپشن –خانه داری –كاست كنترل –جسابداری حقوق دستمزد –اضافه كاری رستوران – انبار-كنترل كاربران –كاركرد گارسن ها –تداركات –كشیر –مهندسی –رزرو فروش اتاق –جشنها و ....
چنانچه بخواهیم در مورد نرم افزار هتلداری سیستم كامپیوتری توضیح دهیم خود به تنهائی كتابی خواهد شد از آنجایی كه نرم افزارها و ارتباط بین آنها بستگی تامی به اهداف مورد استفاده كه همان سیستم و گردش كار كلیه بخشهای هتل وارتباط بخشها با یك دیگر جهت ارائه خدمات وگنترل های ضروری و به جریان افتادن كارها دارد در نتیجه قبل از شناخت كامل از جریان گردش كار هتل - مفاهیم و قوانین مترتب به آن نمی توان ازارتباط بین این نرم افزارها براحتی سخن گفت و نیزاز اهدافی كه این نرم افزار ها براساس آن طراحی شده اند فقط با داشتن تخصص و اطلاعات لازم در كلیه امور هتلداری كه به چه دلایلی اینگونه طراحی شده و نیز آشنائی كامل با چرخه كاری هتل از ورود تا خروج میهمان و كنترل ها ی ضروری برای مدیریت هتل و نیازهای میهمان باید اشراف كاملی داشت تا نسبت به تهیه نرم افزار و ویژیگی های آن اظهار نظر و انتخاب كردهرقدر امر ترویج هتل داری اهمیت بیشتری می یابد، وسایل اداره كردن هتل ها نیز ازهر قبیل تازه تر و مدرن تر می شود و از لحاظ تجهیزات و دستگاههای كنترل كننده بصورت اعجاب آوری پیش می رود ، و صاحبان فكر و ذوق و ابتكار در صدد بر می آیند وسایلی ابداع كنند كه در طرز عمل و سرعت كارها تسهیلات قابل ملاحظه ای فراهم سازند:مثلاً در بعضی از هتل ها بخصوص هتل هایی كه دارای اتاق های متعدد و زیادی هستند برای انجام نظم و كنترل دقیق و گسترش سریع و مرتب كارها و احاطه همه جانبه به كلیه مسایل جاری و روزمرهٔ هتل ، از یك سیستم كامل كامپیوتری استفاده می كنند كه در نوع خود از نظر خدمات ، بسیار بدیع و مفید و پراهمیت است، شاید بدون مجهز بودن به این وسایل ، اداره كردن این نوع هتل ها امكان پذیر نباشد.كارآیی این سیستم كامپیوتری دركلیه قسمت های هتل چشمگیر و حساس وروشن است. این كامپیوترها به مانیتور مجهز هستند كه جوابگوی همه سؤالات و انتظارات شما است از نظر رزرو كردن اتاق چنانچه بخواهید از تعداد اتاقهای خالی هتل آگاه شوید فوراً منظور شما روی صفحه مانیتور عرضه می شود.
مثلاً می خواهید بدانید كه كسی بنام …………….. در این هتل ساكن است یا خیر ؟ نام وی را می زنید در صورتی كه این خواسته مثبت باشد بلا درنگ نام او روی صفحه منعكس می شود.
بعلاوه شماره اتاق ، تاریخ ورود ، قیمت اتاق وتعداد نفرات هراتاق درآن منعكس خواهد شد و اگر بخواهید از تعداد اتاقهای خالی یا رزرو شده ویا تحت تعمیر و..مطلع شوید درهرتاریخی پرسش شما را بدون اشتباه جواب می دهد.
این كامپیوتر در امر رزرو، می تواند كلیه اطلاعات داده شده را را در حافظه خود نگهدارد.همچنین صورتحساب مسافر را در مدت اقامت، با تمام مخارجش و با ذكر تاریخ ترك اتاق، ارائه دهد.عمل خاموش كردن وسیله تهویه مطبوع هر اتاق پس از خروج مسافر و روشن كردن آن را پس از ورود مسافر جدید بطور اتوماتیك انجام می دهد.و نیز اطلاع می دهد كه كدام اتاق نظافت شده وكدامیك نشده آیا اتاق از جهت نظافت آماده است كه میهمان را بپذیرد یا خیر.ارقام حساب دفاتر روزنامه و كل آمارهای مختلف را می توان از این دستگاه خواست و به جواب قطعی و مطمئن نایل شد.
چگو نگی خرید سیستم های كامپیوتری برای هتلداران
Property Mangement System
خرید سیستم كامپیوتری برای هتل وظیفه ساده ای نیست امروزه وجود انواع مختلف از این سیستم ها بعلاوه دشواری فرآیند خرید و نصب آنها به دو طریق محلی یا بین المللی این مسئله را بیش از پیش پیچیده كرده است و بعلت عدم آشنائی مدیران با سیستم گردش كار هتل اكثرا نرم افزار درستی انتخاب نمیكنند و كنترل های ضروری را نمی توانند داشته باشند .اكثراین سیستم ها به صورت كلی وبا مقدار زیادی تفاوت دربیشترهتلها مورد استفاده هستند علاوه براین بخشهایی برای راحتی مسافران در نظر گرفته شده است ، مدیریت هتل باید به نرم افزار های مختلفی كه برای اداره این بخش ها می تواند مورد استفاده باشد نیز بیندیشد برای شناخت این نرم افزارها باید هم به عملكردكنونی آنها و هم به دور نمای امكاناتی كه با استفاده از آنها برای هتل ایجاد می گردد توجه كردوبه این دلیل كه سیستم های موجودو مورد استفاده در هتل ها بسیار متنوع می باشد ، قدم بعدی شناخت نیاز مندیهای خاص هر هتل می باشد . برای اگاهی ازاین مسئله بهترین گام برای شروع تجزیه و تحلیل عملكرد سیستم هایی كه هم اكنون درهتل وجود دارد واینكه به كدامیك ازانتظارات ما جواب نمی دهد و نیز چه امتیازاتی را دارا نمی باشند .مقداركارسیستم های كامپیوتری درهتل ها بستگی به اندازه هتل و میزان عملكرد مورد انتظار متصدی كامپیوتراست.درهتل هائی كه بصورت زنجیره ای كار میكنند باید سیستم های سخت افزاری ونرم افزاری مشابهی مورداستفاده قرارگیرد.یكی از عمده ترین انتظارات هتلداران ، امكانات و سرویس دهی پس ازنصب است. اهمیت این موضوع هنگامی كه ماهم از سیستم های كامپیوتری محلی و هم به صورت اتصالات جهانی استفاده می كنیم دو چندان می شود بنا بر این خرید هر نوع كامپیوتر ی باید با در نظر گرفتن امكانات پس از فروش صورت گیرد.این امكانات شامل تعمیرسخت افزارونرم افزاركامپیوتر،آموزش برنامه های كامپیوتری وامكان ارتقاءكامپیوتروسایرخدمات است وموارد بسیاری وجود دارد كه برای پاسخگوئی به انتظارات موردنظرهتلدارن باید تسهیلات پس ازفروش بیشتر موردتوجه قرارگیرد.افرادی كه باسیستم های كامپیوتری محلی كار می كنند و مسئول تعمیر و نگهداری آن می باشند می بایست آگاهی و مهارت لازم را داشته ، تغییرات و تعمیرات مورد نیاز را در محل انجام داده در انتها نتایج كارشناسان را به صورت اسناد كتبی ارائه دهند و فروشندگان این سیستم ها باید چنین افرادی را كه تامین كننده تسهیلات در محل خود هتل می باشند را در اختیار داشته باشند . فروشندگان باید تسهیلات پس ازفروش را نه تنها برای سخت افزاربلكه همچنین برای نرم افزار های كامپیوتری نیز فراهم آورند پس از نصب سیستم ، مسئولان هتل می بایست كارمندان آموزش دیده در اختیار بگیرند واز بر آورده شدن انتظارات و اهداف مورد نظر شان از سیستم كامپیوتری مطمئن گردند . مسئولین هتل باید یك فرد خاص را به عنوان مسئول گروه كامپیوتر منصوب كنند . در برخی از هتل های زنجیره ای ، درهرهتل یك فرد مدیریت سیستم را برعهده دارد درصورتی كه در برخی دیگر مدیریت سیستم ها ی چندین هتل را تنها یك نفر عهده دار می باشد . مدیریت سیستم باید مسئول پاسخگوئی به سواالات مر بوط به این بخش باشد .تعداد افرادی كه می توانند در ارتباط باشند متغیر است اما مدیریت سیستم و پرسنل شب كار باید آشنائی كامل و دقیقی نسبت به آن داشته باشند و در برخی موارد به دلایل امنیتی این افراد باید تنها كسانی باشند كه به تمام جزئیات سیستم آشنائی دارندهیچ فرد دیگری نباید توانائی و دسترسی به آن را داشته باشد سرانجام بهتراین است كه بخش های Front Office وBack Office تحت سیستم كامپیوتری یكسانی قرار داشته باشد.
نكته دیگری كه موقع خرید نرم افزار نباید فراموش كرد چنانچه نرم افزار كامپیوتر بدون نام و نشان برای سیستم گردش كار انتخاب كنند كنترل های ضروری روی امور مالی و گزارشات مدیریتی و كنترل های لازم روی عملكردها نمی توانند داشته باشند اغلب نرم افزار های سیستم های كامپیوتری هتل ها بدلیل اینكه تحلیل گر مطلع و متخصص هتلداری نداشته اند دربرنامه های نوشته شده نكات بسیار مهم هتلداری را پیش بینی نكرداند وبه هیچ عنوان تائید نمی شود و بود و نبود آنها تفاوت چندانی ندارد اینگونه نرم افزار ها باید با حضور فیزیكی كنترل ها ی ضروری و لازم هتل انجام شود متاسفانه توسط فامیل یاسازندگان هتل یا فروشندگان نرم افزاركه هیچ نخصصی در امور مدیریت هتلداری و سیستم گردش كارهتل ندارند پیشنهاد میشود وبه دلیل اینكه مدیران هتل یا مالكین یا تصمیم گیرندگان كه اغلب اطلاعات درستی از امور گردش كار هتل و آسنائی با كامپیوتر ندارند بدون توجه حتی بدون اینكه بدانند چه كسی سیستم را تحلیل كرده چه بسا تحلیل گر بی اطلاع تر از تصمیم گیرندگان بوده با قیمت های گزاف خریداری میكنند كه ای كاش چنین خریدی نمی كردند و باعث تعجب است این خرید اشتباه را به همكاران دیگر نیز پیشنهاد میكنند با اطمینان می گویم بسیاری از مدیران هتل با سالها تجربه نتوانسته اندانتخاب درستی داشته باشند به همین دلیل با وجود داشتن اینگونه نرم افزار ها گزارشات بسیار ضروری و لازم را نمی توانند از سیستم داشته باشند مدیران مجبور هستند بسیاری از كنترل ها را با حضور فیزیكی انجام دهند.انتخاب نرم افزار برای هتل بسیار پیچیده می باشدنرم افزارو سخت افزار هتلداری را می بایست پس از بازدید ازمعماری ساختمان و دسترسی ها وفاصله ها و نیاز ها وپیش بینی آنچه ممكن است اتفاق بیافتد و مشخص كردن سیستم وگردش كار بخشهای هتل وارتباط بخشها، انتخاب كنند با اطمینان می گویم كسی كه این مهم را بعهده میگیرد باید به كلیه امور هتلداری آشنا وبه امور مالی هتل كاملا تبحر داشته باشد و سیستم وگردش كارتمام بخشهای هتل را با جز نیات آن بخوبی وكامل بداند ودارای مدرك معتبر هتلداری باشدیاحداقل چندین سال دراداره كردن هتل بزرگی تجربه كافی داشته وباكامپیوتر (سخت افزار ونرم افزار) و شبكه LAN آشنائی كامل داشته باشد تا بتواند انتخاب درستی انجام دهد لازم وضروری است چنانچه شخص مورد اعتماد وصاحب نظری برای انتخاب نرم افزار ندارند حتما موقع خرید یا بستن قرار داد برای نصب سیستم نرم افزار سئوال شود نام تحلیل گرسیستم نرم افزار هتلداری چه كسی بوده است ؟آیا این تحلیل گر اطلاعات لازم را داشته ؟ آیا چنین نامی شناخته شده است ؟ این شخص چقدر اطلاعات یا تجربه هتلی داشته ؟ كه به برنامه نویس منتقل نموده كه این نرم افزار وارد بازار شده درغیراینصورت نرم افزار بدون نام نشان خریداری كرده اندكه بصرفه صلاح هتل نیست ارزش واعتبارچنین نرم افزاری هایی درست مثل اینست كه تعمیركار اتومبیل كتاب تخصصی هتلداری بنویسد یا بالعكس .درزمان خرید ابتدا هدف از خرید باید مشخص شود آیا هدف از خرید نرم افزار فقط ثبت دستی اطلاعات میهمانان و نگهداری صورتحسابهای آنان میباشد (همانند یك زونكن دستی) یا از خرید علاوه بر اهداف فوق اهداف عالیتری همچون اشراف مدیران بر عملكرد اپراتورهای نرم افزارو تعیین افراد خاطی از ضوابط هتل احساس میشود ونیز مدیران را میبایست از حضور دائمی در هتل آزاد نماید. یعنی بدون حضور مدیر هتل فقط با تهیه یك نرم افزار بتواند بجای مدیر اعمال قانون نموده و ضوابط و قوانینی كه مدیر در سیستم اعمال كرده و اپراتور موظف به اعمال این قوانین میباشد بتواند تضمین های لازم و كافی به مدیریت بدهد و از طرف دیگر كلیه تسهیلاتی كه یك اپراتور در برخورد با میهمان نیاز دارد در اختیار وی قراربدهد یعنی امكانات جاری سیستمی نباید در اختیار فرد خاصی قرار بگیرد این تركیب دوگانه یعنی اعمال تسهیلات به كاربر و كنترل وی موردیست كه براحتی نمیتوان بدان دست یافت.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 12:45 | | لینک به این مطلب
2007/11/7
سیستم كامپیوتری
در سیستم كامپیوتری نیاز نیست كه آنگونه انجام دهند زیرا در سیستم كامپیوتری طوری طراحی شده كه بطور اتومات بسیاری از كاری های ضروری درارتباط با كنترل ها در سیستم پیش بینی شده و انجام میشود . نوشتن یا حذف نكردن بسیاری از مطالب یا فرم ها ی دستی از كتاب اصول یا تكنیك هتلداری به دلیل اهمیت آنها كه باید مدیران هتل باسیتسم گردش كار هتل كاملا اشنا باشند تا بتوانند هتل را اداره كنند و چنانچه سیستم گردش كار هتل را ندانند اطمینا ن داشته باشید كه از بیشتر گزارش های كامپیوتری سر در نخواهد اورد و نمی توانند كنترل درستی از بخشها یا ادره بخشها را انجام د هند و باید طرز بكار افتان تمام فرم ها را كاملا بدانید و هیچ كدام را بی اهمیت ندانید اگر تمام فرم ها را آموختید سیستم كنترل تمام بخشها را می دانید البته نباید فرم ها را كه نشان از گردش كار است چنانچه اشتباه بیاموزید بسیاری از كنترل ها را نمی توانید داشته باشید و اگر درست بیاموزید برابر است با سالها تجربه در مدیریت هتلداری
درست مثل ا ینكه اگر از خواندن نقشه سر نیاورید نمی توانید با اتوكد كار كنید یا اگربا اتو كد نقشه ساختمانی را كشیده باشند شما نمی توانید این نقشه را بخوانید باید ابتدا نقشه خوانی را بدانید تا از اتو كد سر در بیاوریذ اكنون برای هر كنترلی در هتل سیستم های بسیار پیش رفته موجود دارد كه بستگی به نیاز میتوان از انها استفاده كرد و بدون حضور فیزیكی می توان از هر قسمت هتل یا رستوران یا اشپزخانه را از راه دور شنید و مشاهده و كنترل كرد بیشتر مباحث عنوان شده مربوط به سیستم گردش كاركه در این كتاب آمده در سیستم نرم افزار هتلداری پیش بینی شده است
اموال –رسپشن –خانه داری –كاست كنترل –جسابداری حقوق دستمزد –اضافه كاری رستوران – انبار-كنترل كاربران –كاركرد گارسن ها –تداركات –كشیر –مهندسی –رزرو فروش اتاق –جشنها و ....
چنانچه بخواهیم در مورد نرم افزار هتلداری سیستم كامپیوتری توضیح دهیم خود به تنهائی كتابی خواهد شد از آنجایی كه نرم افزارها و ارتباط بین آنها بستگی تامی به اهداف مورد استفاده كه همان سیستم و گردش كار كلیه بخشهای هتل وارتباط بخشها با یك دیگر جهت ارائه خدمات وگنترل های ضروری و به جریان افتادن كارها دارد در نتیجه قبل از شناخت كامل از جریان گردش كار هتل - مفاهیم و قوانین مترتب به آن نمی توان ازارتباط بین این نرم افزارها براحتی سخن گفت و نیزاز اهدافی كه این نرم افزار ها براساس آن طراحی شده اند فقط با داشتن تخصص و اطلاعات لازم در كلیه امور هتلداری كه به چه دلایلی اینگونه طراحی شده و نیز آشنائی كامل با چرخه كاری هتل از ورود تا خروج میهمان و كنترل ها ی ضروری برای مدیریت هتل و نیازهای میهمان باید اشراف كاملی داشت تا نسبت به تهیه نرم افزار و ویژیگی های آن اظهار نظر و انتخاب كردهرقدر امر ترویج هتل داری اهمیت بیشتری می یابد، وسایل اداره كردن هتل ها نیز ازهر قبیل تازه تر و مدرن تر می شود و از لحاظ تجهیزات و دستگاههای كنترل كننده بصورت اعجاب آوری پیش می رود ، و صاحبان فكر و ذوق و ابتكار در صدد بر می آیند وسایلی ابداع كنند كه در طرز عمل و سرعت كارها تسهیلات قابل ملاحظه ای فراهم سازند:مثلاً در بعضی از هتل ها بخصوص هتل هایی كه دارای اتاق های متعدد و زیادی هستند برای انجام نظم و كنترل دقیق و گسترش سریع و مرتب كارها و احاطه همه جانبه به كلیه مسایل جاری و روزمرهٔ هتل ، از یك سیستم كامل كامپیوتری استفاده می كنند كه در نوع خود از نظر خدمات ، بسیار بدیع و مفید و پراهمیت است، شاید بدون مجهز بودن به این وسایل ، اداره كردن این نوع هتل ها امكان پذیر نباشد.كارآیی این سیستم كامپیوتری دركلیه قسمت های هتل چشمگیر و حساس وروشن است. این كامپیوترها به مانیتور مجهز هستند كه جوابگوی همه سؤالات و انتظارات شما است از نظر رزرو كردن اتاق چنانچه بخواهید از تعداد اتاقهای خالی هتل آگاه شوید فوراً منظور شما روی صفحه مانیتور عرضه می شود.
مثلاً می خواهید بدانید كه كسی بنام …………….. در این هتل ساكن است یا خیر ؟ نام وی را می زنید در صورتی كه این خواسته مثبت باشد بلا درنگ نام او روی صفحه منعكس می شود.
بعلاوه شماره اتاق ، تاریخ ورود ، قیمت اتاق وتعداد نفرات هراتاق درآن منعكس خواهد شد و اگر بخواهید از تعداد اتاقهای خالی یا رزرو شده ویا تحت تعمیر و..مطلع شوید درهرتاریخی پرسش شما را بدون اشتباه جواب می دهد.
این كامپیوتر در امر رزرو، می تواند كلیه اطلاعات داده شده را را در حافظه خود نگهدارد.همچنین صورتحساب مسافر را در مدت اقامت، با تمام مخارجش و با ذكر تاریخ ترك اتاق، ارائه دهد.عمل خاموش كردن وسیله تهویه مطبوع هر اتاق پس از خروج مسافر و روشن كردن آن را پس از ورود مسافر جدید بطور اتوماتیك انجام می دهد.و نیز اطلاع می دهد كه كدام اتاق نظافت شده وكدامیك نشده آیا اتاق از جهت نظافت آماده است كه میهمان را بپذیرد یا خیر.ارقام حساب دفاتر روزنامه و كل آمارهای مختلف را می توان از این دستگاه خواست و به جواب قطعی و مطمئن نایل شد.
چگو نگی خرید سیستم های كامپیوتری برای هتلداران
Property Mangement System
خرید سیستم كامپیوتری برای هتل وظیفه ساده ای نیست امروزه وجود انواع مختلف از این سیستم ها بعلاوه دشواری فرآیند خرید و نصب آنها به دو طریق محلی یا بین المللی این مسئله را بیش از پیش پیچیده كرده است و بعلت عدم آشنائی مدیران با سیستم گردش كار هتل اكثرا نرم افزار درستی انتخاب نمیكنند و كنترل های ضروری را نمی توانند داشته باشند .اكثراین سیستم ها به صورت كلی وبا مقدار زیادی تفاوت دربیشترهتلها مورد استفاده هستند علاوه براین بخشهایی برای راحتی مسافران در نظر گرفته شده است ، مدیریت هتل باید به نرم افزار های مختلفی كه برای اداره این بخش ها می تواند مورد استفاده باشد نیز بیندیشد برای شناخت این نرم افزارها باید هم به عملكردكنونی آنها و هم به دور نمای امكاناتی كه با استفاده از آنها برای هتل ایجاد می گردد توجه كردوبه این دلیل كه سیستم های موجودو مورد استفاده در هتل ها بسیار متنوع می باشد ، قدم بعدی شناخت نیاز مندیهای خاص هر هتل می باشد . برای اگاهی ازاین مسئله بهترین گام برای شروع تجزیه و تحلیل عملكرد سیستم هایی كه هم اكنون درهتل وجود دارد واینكه به كدامیك ازانتظارات ما جواب نمی دهد و نیز چه امتیازاتی را دارا نمی باشند .مقداركارسیستم های كامپیوتری درهتل ها بستگی به اندازه هتل و میزان عملكرد مورد انتظار متصدی كامپیوتراست.درهتل هائی كه بصورت زنجیره ای كار میكنند باید سیستم های سخت افزاری ونرم افزاری مشابهی مورداستفاده قرارگیرد.یكی از عمده ترین انتظارات هتلداران ، امكانات و سرویس دهی پس ازنصب است. اهمیت این موضوع هنگامی كه ماهم از سیستم های كامپیوتری محلی و هم به صورت اتصالات جهانی استفاده می كنیم دو چندان می شود بنا بر این خرید هر نوع كامپیوتر ی باید با در نظر گرفتن امكانات پس از فروش صورت گیرد.این امكانات شامل تعمیرسخت افزارونرم افزاركامپیوتر،آموزش برنامه های كامپیوتری وامكان ارتقاءكامپیوتروسایرخدمات است وموارد بسیاری وجود دارد كه برای پاسخگوئی به انتظارات موردنظرهتلدارن باید تسهیلات پس ازفروش بیشتر موردتوجه قرارگیرد.افرادی كه باسیستم های كامپیوتری محلی كار می كنند و مسئول تعمیر و نگهداری آن می باشند می بایست آگاهی و مهارت لازم را داشته ، تغییرات و تعمیرات مورد نیاز را در محل انجام داده در انتها نتایج كارشناسان را به صورت اسناد كتبی ارائه دهند و فروشندگان این سیستم ها باید چنین افرادی را كه تامین كننده تسهیلات در محل خود هتل می باشند را در اختیار داشته باشند . فروشندگان باید تسهیلات پس ازفروش را نه تنها برای سخت افزاربلكه همچنین برای نرم افزار های كامپیوتری نیز فراهم آورند پس از نصب سیستم ، مسئولان هتل می بایست كارمندان آموزش دیده در اختیار بگیرند واز بر آورده شدن انتظارات و اهداف مورد نظر شان از سیستم كامپیوتری مطمئن گردند . مسئولین هتل باید یك فرد خاص را به عنوان مسئول گروه كامپیوتر منصوب كنند . در برخی از هتل های زنجیره ای ، درهرهتل یك فرد مدیریت سیستم را برعهده دارد درصورتی كه در برخی دیگر مدیریت سیستم ها ی چندین هتل را تنها یك نفر عهده دار می باشد . مدیریت سیستم باید مسئول پاسخگوئی به سواالات مر بوط به این بخش باشد .تعداد افرادی كه می توانند در ارتباط باشند متغیر است اما مدیریت سیستم و پرسنل شب كار باید آشنائی كامل و دقیقی نسبت به آن داشته باشند و در برخی موارد به دلایل امنیتی این افراد باید تنها كسانی باشند كه به تمام جزئیات سیستم آشنائی دارندهیچ فرد دیگری نباید توانائی و دسترسی به آن را داشته باشد سرانجام بهتراین است كه بخش های Front Office وBack Office تحت سیستم كامپیوتری یكسانی قرار داشته باشد.
نكته دیگری كه موقع خرید نرم افزار نباید فراموش كرد چنانچه نرم افزار كامپیوتر بدون نام و نشان برای سیستم گردش كار انتخاب كنند كنترل های ضروری روی امور مالی و گزارشات مدیریتی و كنترل های لازم روی عملكردها نمی توانند داشته باشند اغلب نرم افزار های سیستم های كامپیوتری هتل ها بدلیل اینكه تحلیل گر مطلع و متخصص هتلداری نداشته اند دربرنامه های نوشته شده نكات بسیار مهم هتلداری را پیش بینی نكرداند وبه هیچ عنوان تائید نمی شود و بود و نبود آنها تفاوت چندانی ندارد اینگونه نرم افزار ها باید با حضور فیزیكی كنترل ها ی ضروری و لازم هتل انجام شود متاسفانه توسط فامیل یاسازندگان هتل یا فروشندگان نرم افزاركه هیچ نخصصی در امور مدیریت هتلداری و سیستم گردش كارهتل ندارند پیشنهاد میشود وبه دلیل اینكه مدیران هتل یا مالكین یا تصمیم گیرندگان كه اغلب اطلاعات درستی از امور گردش كار هتل و آسنائی با كامپیوتر ندارند بدون توجه حتی بدون اینكه بدانند چه كسی سیستم را تحلیل كرده چه بسا تحلیل گر بی اطلاع تر از تصمیم گیرندگان بوده با قیمت های گزاف خریداری میكنند كه ای كاش چنین خریدی نمی كردند و باعث تعجب است این خرید اشتباه را به همكاران دیگر نیز پیشنهاد میكنند با اطمینان می گویم بسیاری از مدیران هتل با سالها تجربه نتوانسته اندانتخاب درستی داشته باشند به همین دلیل با وجود داشتن اینگونه نرم افزار ها گزارشات بسیار ضروری و لازم را نمی توانند از سیستم داشته باشند مدیران مجبور هستند بسیاری از كنترل ها را با حضور فیزیكی انجام دهند.انتخاب نرم افزار برای هتل بسیار پیچیده می باشدنرم افزارو سخت افزار هتلداری را می بایست پس از بازدید ازمعماری ساختمان و دسترسی ها وفاصله ها و نیاز ها وپیش بینی آنچه ممكن است اتفاق بیافتد و مشخص كردن سیستم وگردش كار بخشهای هتل وارتباط بخشها، انتخاب كنند با اطمینان می گویم كسی كه این مهم را بعهده میگیرد باید به كلیه امور هتلداری آشنا وبه امور مالی هتل كاملا تبحر داشته باشد و سیستم وگردش كارتمام بخشهای هتل را با جز نیات آن بخوبی وكامل بداند ودارای مدرك معتبر هتلداری باشدیاحداقل چندین سال دراداره كردن هتل بزرگی تجربه كافی داشته وباكامپیوتر (سخت افزار ونرم افزار) و شبكه LAN آشنائی كامل داشته باشد تا بتواند انتخاب درستی انجام دهد لازم وضروری است چنانچه شخص مورد اعتماد وصاحب نظری برای انتخاب نرم افزار ندارند حتما موقع خرید یا بستن قرار داد برای نصب سیستم نرم افزار سئوال شود نام تحلیل گرسیستم نرم افزار هتلداری چه كسی بوده است ؟آیا این تحلیل گر اطلاعات لازم را داشته ؟ آیا چنین نامی شناخته شده است ؟ این شخص چقدر اطلاعات یا تجربه هتلی داشته ؟ كه به برنامه نویس منتقل نموده كه این نرم افزار وارد بازار شده درغیراینصورت نرم افزار بدون نام نشان خریداری كرده اندكه بصرفه صلاح هتل نیست ارزش واعتبارچنین نرم افزاری هایی درست مثل اینست كه تعمیركار اتومبیل كتاب تخصصی هتلداری بنویسد یا بالعكس .درزمان خرید ابتدا هدف از خرید باید مشخص شود آیا هدف از خرید نرم افزار فقط ثبت دستی اطلاعات میهمانان و نگهداری صورتحسابهای آنان میباشد (همانند یك زونكن دستی) یا از خرید علاوه بر اهداف فوق اهداف عالیتری همچون اشراف مدیران بر عملكرد اپراتورهای نرم افزارو تعیین افراد خاطی از ضوابط هتل احساس میشود ونیز مدیران را میبایست از حضور دائمی در هتل آزاد نماید. یعنی بدون حضور مدیر هتل فقط با تهیه یك نرم افزار بتواند بجای مدیر اعمال قانون نموده و ضوابط و قوانینی كه مدیر در سیستم اعمال كرده و اپراتور موظف به اعمال این قوانین میباشد بتواند تضمین های لازم و كافی به مدیریت بدهد و از طرف دیگر كلیه تسهیلاتی كه یك اپراتور در برخورد با میهمان نیاز دارد در اختیار وی قراربدهد یعنی امكانات جاری سیستمی نباید در اختیار فرد خاصی قرار بگیرد این تركیب دوگانه یعنی اعمال تسهیلات به كاربر و كنترل وی موردیست كه براحتی نمیتوان بدان دست یافت.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 12:43 | | لینک به این مطلب
2007/10/28
بدون تعویض ویندوز مادربرد خودتون رو عوض کنید اینجا توضیح داده

http://www.pcstats.com/articleview.cfm?articleid=1755&page=4
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 8:53 | | لینک به این مطلب
2007/10/14
Timing در رم به چه معناست
Timing از مهمترین پارامترهایی است كه كاربران حرفه اي و خصوصا OverClocker ها به آن توجه مي كنند . اين مسئله باعث مي شود حتي دو ماژول رم با سرعت انتقال يكسان , كارآيي متفاوتي داشته باشند .

به شكل زير دقت كنيد :


تايمينگ معمولا عددي است به شكل : 2-2-2-5-T1

و هر كدام از اين اعداد داراي تعريفي هستند و بر اساس Clock Cycle محاسبه مي شوند .

( مقدار Clock Cycle هايي را نشان مي دهد كه حافظه براي انجام يك عمليات خاص مصرف مي كند )


اين اعداد به ترتيب از چپ به راستCL – tRCD – tRP – tRAS - CMD ناميده ميشوند . براي فهميدن اساس كار اين ارقام بهتر است در ذهن خود چنين تصور كنيد كه داده ها در يك تقاطع بصورت سطري و ستوني قرار گرفته اند ( چيزي شبيه ماتريس )

ابتدا تعريف كلي از اين اصطلاحات خواهيم داشت و سپس موارد اصلي را بطور كامل بررسي خواهيم كرد :



CAS Latency ( CL ) : مدت زمان تاخير بين دستور داده شده از طرف CPU تا هنگام ارسال جواب است . ( زمان بين درخواست CPU و ارسال داده از طرف حافظه )



tRCD : تاخير RAS to CAS – زمان بين فعالسازي سطر ( RAS ) تا فعالسازي ستون ( CAS ) . جايي كه داده در ماتريس ذخيره شده است .



tRP : RAS Precharge زماني كه طول مي كشد تا دسترسي به سطر فعلي غير فعال شود و دسترسي به سطر ديگر فعال شود .



tRAS : Active To Prechare Delay : مدت زماني است كه حافظه بايد صبر مي كند تا دسترسي بعدي به حافظه بتواند آغاز شود .



CMD : Command Rate : مدت زماني است بين فعال شدن Memory Chip و فرستادن واولين دستور به حافظه . معمولا در اكثر موارد اين عدد ناديده گرفته مي شود .

( مقدار آن يا T1 است به معناي 1 Clock Cyle يا T2 به معناي 2 Clock Cycle )



تا اينجا بطور كوتاه بررسي كرديم كه اصولا تايمينگ چيست و چه كاري انجام مي دهد . در اكثر موارد در سيستم خود 2 حالت را پيش رو داريد . يا با انتخاب حالت اتوماتيك سيستم را در حالتي قرار مي دهيد كه بصورت اتوماتيك تايمينگ را تنظيم كند يا با تنظيم دستي Timing را كاهش مي دهيد تا كارآيي بهتري را بدست آوريد . البته بايد بدانيد همه مادربورد ها امكان تغيير تايمينگ را ندارند بنابراين ممكن است بطور پيش فرض ان را در بالاترين حالت قرار دهند !

نكته ديگر اينكه در Over Clocking با افزايش تايمينگ مي توان به Clock بالاتري رسيد اما در اكثر موارد كارايي كل كاهش مي يابد . اما اگر دقت كتيد حافظه هايي هستند كه در بازار مخصوص Over Clock به فروش مي رسند . اين حافظه ها با داشتن تايميگ بالا اين امكان را مي دهند كه بدون تغيير تايمينگ Clock را تا حداكثر مقدار ممكن بالا برد .



حال به توضيح تك تك پارامتر هاي تايمينگ مي پردازيم :



CL – CAS Latency


همانطور كه قبلا اشاره شد CL معروفترين پارامتر تايمينگ است . اين پارامتر به ما مي گويد كه چه تعداد Clock ycle تاخير خواهد داشت تا داده درخواستي را باز گردند . براي مثال يك حافظه با CL=3 تاخيري برابر 3 Clock Cycle براي ارايه داده خواهد داشت . يا CL=5 كه در مقايسه با اولي ( هر دو با Clock Rate يكسان ) كند تر است . بايد دانست كه در اين تعريف منظور از Clock همان كلاك واقعي است كه ماژول حافظه مي تواند با آن كار كند .

( كلاك واقعي : نصف مقداري كه بر روي ماژول هاي رم نوشته شده : DDR400 à 200 Mhz )

با توجه به اينكه حافظه هاي DDR/DDR2 در واحد زمان دو بار داده ارسال مي كنند , كلاك واقعي انها دو برابر شده و بر روي آنها نوشته مي شود .



شكل فوق گوياي اين مطلب است كه پس از درخواست بيروني ( دستور Read ) چه تعداد Clock Cycle تا ارايه داده تاخير خواهيم داشت .


مي دانيم كه T=1/F كه F كلاك واقعي است . براي مثال :


DDR2-533 à 266 Mhz real Clock


در نتيجه : T=1/266 كه برابر با 3.75 نانو ثانيه است .



حال با CL هاي متفاوت خواهيم داشت :

CL=3 3 * 3.75 = 11.75 ns

CL=5 5 * 3.75 = 18.75 ns



با مثال فوق به راحتي مي توان تاخير رم را با توجه به تايمينگ متفاوت متوجه شد .


نكته بسيار مهم اين است كه حافظه هاي SD – DDR – DDR2 بصورت مد پشت سرهم ( Burst Mode )

عمل مي كنند . يعني اگر آدرس داده بعدي ( پس از دريافت اولين داده ) درست پس از داده فعلي بر روي خط ادرس قرار گيرد آنگاه داده براي خروج تنها يك سيكل تاخير خواهد داشت . بنابراين اگر چه داده درخواستي اوليه به اندازه CL تاخير خواهد داشت اما داده بعدي درست به اندازه يك سيكل تاخير داشته و ارايه خواهد

شد . بايد توجه داشت اين حالت زماني اتفاق مي افتد كه آدرس داده بعد درست پس از داده فعلي در خط ادرس قرر گيرد .

RAS to CAS Delay ( tRCD )


هر چيپ حافظه بصورت يك ماتريس سازماندهي شده است . در تقاطع هر سطر و ستون يك خازن خواهيم داشت كه وظيفه نگه داري 0 يا 1 را داراست . در داخل هر چيپ حافظه پروسه دسترسي به داده ذخيره شده توسط فعالسازي سطر و ستوني كه داده در انجا قرار گرفته است , صورت مي پذيرد . اين Activation

با دو دستور كنترلي با نام هاي RAS ( سيگنال فعالسازي سطر ) و CAS ( سيگنال فعالسازي ستون ) انجام خوهد شد . زمان كمتر بين فعالسازي اين دو دستور سبب افزايش سرعت دسترسي مي شود و داده سريعتر خوانده مي شود .



شكل فوق نيز نمايانگر تاخير بين فعالسازي دو سيگنال كنترلي RAS و CAS است . هنگامي كه فعالساي CAS كامل شود داده خوانده خواهد شد .



همانطور كه در بحث CL مطرح شد اينجا نيز تعداد تاخيز بر مبناي Cock واقعي محاسبه خواهد شد . هر چه اين پارامتر كمتر باشد سرعت خواندن و نوشتن در حافظه بيشتر خواهد شد .






RAS Precharge

بعد از اينكه داده از حافظه گرفته شد يك دستور احتياج است تا سطر فعال فعلي را كه براي داده استفاده شده است ببندد وحافظه را براي فعالسازي بعدي آماده كند . RAS Precharge در واقع زمان مصرفي بين دستور Precharge تا دستور Active بعدي است . ( دستور Active را در شكل قبل دقت كنيد )

قبلا دانستيم كه دستور Active يك عمليات خواندن يا نوشتن را آغاز مي كند .


شكل فوق زمان تاخير بين دستور Precharge تا دستور Active بعدي است .




ديگر پارامتر ها ...

بهتر است به دو مورد آخر نيز نگاهي بياندازيم :


1 ) tRas يا Active to Precharge Delay : بعد از اينكه يك دستور Active ايجاد شد يك دستور Precharge ديگر نمي تواند ايجاد شود تا زمانيكه tRAS بگذرد . لذا اين پارامتر زماني را كه حافظه

مي تواند سطر ديگري را بخواند يا بنويسد محدود مي كند .


2 ) Command Rate زماني است بين فعال شدن يك چيپ حافظه ( از طريق پايه Chip Select ) تا زمان ارسال اولين دستور خارجي . بطور معمول اين پارامتر بصورت زير است :

T1 : تاخير 1 سيكل .

T2 : تاخير 2 سيكل .
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:51 | | لینک به این مطلب
2007/9/30
Laptop Security Guide and Tips
Laptop theft is rampant. You have a 1 in 10 chance your shiny new laptop will be stolen. And the real shocker: according to the FBI 97% are never recovered.
And they should know, the U.S. Department of Justice stated in a recent report that the FBI lost 160 laptops in a 44 month period ending in September of 2005. If FBI agents have trouble keeping track of their laptops, imagine what the ordinary person is facing.
The statistics are pretty grim. A laptop is stolen every 53 seconds. Ouch!
With stats like those you have to do everything in your power to avoid becoming a victim of laptop theft. If you keep valuable personal or business information on your laptop the consequences can be even more gruesome and devastating. For laptop hardware can be easily replaced, but your valuable information may be lost forever.
So here are...
Practical Ways of your Your Laptop security Against Theft, Loss or Misplacement
Keep Your Eyes On Your Laptop for laptop security

Be aware of your laptop at all times especially when traveling. You wouldn't leave a Thousand Dollar Bill lying around unattended would you? So watch your laptop closely.
Don't Use An Obvious Laptop Bag for laptop security
Carry your laptop in regular luggage that doesn't look like it has a laptop. Don't advertise your laptop to any would-be thieves.
Use Visual Locks And Restraints for laptop security
Use visual locks and restraints to secure your laptop and to act as a deterrent. It won't fool hardened thieves but most will opt for a less secure laptop. For example, you can use a product like STOP, this system works by attaching a specially-made security plate to your laptop. This plate is barcoded and registered. It also carries a warning label letting would-be cyber thieves know that the ownership of your laptop is permanently monitored.
Use Passwords And Encryption for your laptop security
Use passwords and encryption to protect any sensitive information on your laptop. Again, unless you use very sophisticated encryption it won't fool the experienced hacker or hard-core digital thief but it will slow down and hinder the common criminal.
Set a BIOS Password for your laptop. You have to take advantage of any security option that's on your laptop's OS or operating system. For those using Mac OS X you can encrypt your entire hard drive and set-up a master password in order to view it.
Windows XP & Vista lets you encrypt files and folders. Just right click your data, select properties, open general tab and then advanced to check "Encrypt contents to secure data box".
Use Encryption Programs Like Steganos Safe 2007 for laptop security
You can also try something like Steganos Safe 2007. Vital files can be encrypted and it can even turn your USB thumb drive or iPod into a key for unlocking your hard drive.
Use Anti-Theft Software Like LoJack for laptop security
Use anti-theft software that can track and locate your laptop or computer through the IP address once the stolen laptop is used to access the Internet. Use systems like "LoJack For Laptops". It costs Costs around 50 bucks a year but it may be worth that price for your peace of mind alone.
According to the info on their site they recover 3 out of 4 stolen laptops equipped with the LoJack system. It basically places hidden and silent software that reports back the IP address and location of the laptop once it is stolen and the thief connects to the Internet.
Use Invisible Ultraviolet Markings for laptop security
Use invisible ultraviolet markings so that any recovered stolen laptops will be clearly marked as yours to the police. Keeping track of your laptop's serial number is also a good idea and have this number stored in a different place other than on your laptop.
Try Remote Data Deletion for laptop security
If you place important information on your laptop have a remotely controlled self-destruct solution in place. Then your highly sensitive information can be deleted remotely after your laptop is stolen.
Be Prepared for laptop security
Create company policies for management of your company's laptops. Have set procedures in place for tracking and reporting of any laptops stolen or misplaced. Be prepared for the inevitable.
Backup Backup Backup for laptop security
Regularly backup any vital information you have on your laptop. Most information will be useless to potential thieves but may be extremely important to you personally or for the running of your business.
No matter if it is through theft or simple misplacement, losing a laptop is a painful experience, one you should avoid at all costs. However, if it does happen to you, be assured you can minimize the pain by having a complete backup of your laptop's contents. In most cases, this information will be much more valuable than the laptop itself.
For hardware can be easily replaced, your personal data and months/years of work may take forever to recover or redo. Sometimes it is lost forever, so BACKUP your information regularly. Keep your laptop and its contents safe and out of harm's way. Simply protect yourself and your laptop security by using the tips you have just read.



Computer Articles 2007
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:3 | | لینک به این مطلب
2007/9/24
خالي كردن كامل جوهر پرینترهای اپسون
در صورتی که شما نیز از پرینترهای Epson استفاده میکنید احتمالأ متوجه شده اید که هنگامي كه كارتريج Epson در حال تمام شدن است ، پرينتر يكدفعه از كار باز ايستاده و پيغامي را صادر مي‌كند. بدين ترتيب ديگر به جوهر باقي مانده توجهي نكرده و زماني شروع به‌كار مي‌كند كه كارتريج جديدي به كار گرفته شود. با این کار همواره مقداری از جوهر کارتریج هدر میرود اما چه بهتر كه از آخرین قطره جوهر بتوان استفاده كرد. در این ترفند قصد داریم تا روشی به منظور این کار معرفی کنیم.

پخش كننده جوهر در اپسون با يك چيپ كار مي‌كند كه به درايور چاپگر اطلاعاتي در مورد ميزان جوهر موجود مي‌دهد.

يكي از فوايد اين مسئله اين است كه ديگر شما مجبور به دور انداختن اوراق چاپ شده به علت تمام شدن يك يا چند رنگ در هنگام چاپ نباشيد.

اين چيپ در بعضي از مدلهاي كارتريج به درستي عمل نمي‌كند. به همين علت هم در بعضي مواقع خواستار يك كارتريج پر از جوهر مي‌گردد و ديگر كاري به جوهر باقي مانده ندارد. البته از بعد از دادن پيغام هم مي‌توانيد اوراق خود را به چاپ برسانيد، اما خودتان بايد با چشم مواظب باشيد كه مشكلي پيش نيايد و در صورت مشاهده اولين كمبود رنگ، آن را عوض كنيد.

اگر چاپگر بدون جوهر كار بكند اين امكان وجود دارد كه هد چاپگر آسيب ببيند.

ابزار SSC Service Utility را كه می‌توانيد از آدرس www.pcwelt.de/downloads/druck-dtp/druck/100906 دريافت كنيد، مي‌تواند نشان دهنده جوهر را در بيش از 100 چاپگر اپسون تغيير دهد. اينكه آيا مدل شما نيز در اين ميان پيدا مي‌شود يا نه را مي‌توانيد در سايت زير چك كنيد: www.ssclg.com/epsone.shtml حتي اگر علاقه‌مند نيستيد، باز هم يكبار ديدنش ضرري ندارد.

زير گزينه “Configuration” مدل چاپگر خود را انتخاب كنيد. در گزينه “Ink Monitor" مي‌توانيد ميزان جوهر هر كدام از منابع خود را مشاهده كنيد. اگر ابزار را ببنديد، به عنوان آيكوني در Systray پديدار مي‌گردد. با دگمه راست ماوس بر روي آيكون كليك كنيد و گزينه "Reset Counters" را انتخاب كنيد. اكنون اين امكان براي شما وجود خواهد داشت كه توسط گزينه "Reset all Counters" چيپهاي تمامي منابع را به عقب باز گردانيد. به عنوان جايگزين مي‌توانيد نشاندهنده هر جوهر را جداگانه انتخاب كنيد. اگر كار را درست انجام داده باشيد، گزينه "Ink monitor" منبع پري را به شما نشان خواهد داد. اگر پيغام زير به شما داده شد: "...Please use ink freezer..." نمي‌توانيد نشان‌دهنده كارتريج را تغيير دهيد. به جاي اين كار مي‌توانيد عدد استاندارد جوهر را ساكن سازيد. براي اين كار (ترفندستان) بايد به پخش كننده جوهر يك كارتريج اصلي پر را نسبت دهيد كه ميزان اعداد آن جايگزين اعداد قديمي شوند.

با دگمه راست ماوس بر روي آيكون SSC Service Utility كليك كرده و گزينه زير را انتخاب كنيد: “Cartridge exchange, Move head to exchange Position” اكنون منابع به موقعيت تعويض در مي‌آيند بدون اينكه نرم‌افزار خدماتي اپسون، اين مسئله را يادداشت كند. جوهر جديد را جايگزين كنيد، چند خط چاپ كرده و عدد استاندارد جوهر را توسط گزينه “Ink Freezer, Store Counters Values" ذخيره كنيد. سپس دوباره منبع قديمي را جايگزين كنيد.

اكنون چيپ را توسط گزينه "Ink Freezer, Restore Values Back" با عدد جوهر جديد، initialize كنيد. اگر پيغام "Ink Counters Value restored" ظاهر شد، موفق شده‌ايد اما اگر گزينه "Wrong Stored data" به چشمتان خورد، چاپگر متوجه تعويض كارتريج شده و اينگونه مانع از تعويض عدد مي‌شود. گاهي‌اوقات دربار دوم اين عمل صورت مي‌پذيرد.

توجه: اگر هنوز زمان زيادي تا استفاده از ترفند گفته شده در مورد كارتريج جديد در پرينتر شما باقيمانده است بهتر است زودتر از اين ترفند استفاده نكنيد.

 

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 22:0 | | لینک به این مطلب
2007/9/21
10 مورد در خریدن کارت گرافیک
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:48 | | لینک به این مطلب
2007/9/20
ناسازگاری سخت‌افزارها

سال‌ها عدم سازگاری بین سخت‌افزارها، معضلی در زمینه محاسبات بود. دستكاری IRQ (شماره در خواست وقفه) و پورت‌های COM نیز باعث پدید آمدن مشكلات دیگری از جمله اتلاف وقت بود. علاوه بر آن هر دفعه كه یك وسیله جانبی جدید را اضافه می‌كردید، باید كل تنظیمات را تغییر می‌دادید و این امر نیاز به تمرین و مهارت بسیاری داشت.
خوشبختانه استانداردهای موجود در ویژگی Plug-and Play تا حد زیادی به رفع مشكلات موجود كمك كرد و سیستم عامل‌های جدید در مدیریت سخت‌افزارها از سیستم‌های قبلی بسیار بهتر و پیشرفته‌تر هستند. اما باز هم گاهی اوقات برخی از این ناسازگاری‌ها بروز می‌كند، هر چند بر طرف كردن آن نسبت به روزهای بد گذشته بسیار آسان‌تر شده است. بروز این گونه تعارضات تهدیدی برای ثبات سیستم به شمار می‌روند. در این مقاله برخی از ناسازگاری‌های سخت‌افزاری كه ممكن است با آنها مواجه شوید را معرفی كرده و در ضمن راهكارهای مقابله با آنها را نیز برایتان شرح خواهیم داد.

● ناسازگاری سخت‌افزاری

حال می‌خواهیم بدانیم ناسازگاری سخت‌افزاری چیست؟ هر زمان كه چند وسیله سخت‌افزاری (همچون حافظه، واحد پردازنده و یا پورت‌های معین) قصد انجام كاری روی یك منبع را داشته باشند و سیستم قادر به حل این وظایف نباشد، می‌گوییم كه ناسازگاری سخت‌افزاری روی داده است. این تداخل به صورت‌های مختلف آشكار می‌شود. بعضی وقت‌ها یك قطعه سخت‌افزاری خاص به سادگی از پاسخ دادن به سیگنال‌ها باز می‌ماند یا در همان ابتدا از كار باز می‌ایستد. در پاره‌ای موارد نیز سیستم با خطایی مواجه می‌شود كه بیانگر ناسازگاری در وسیله یا منبع است. شاید هم تنها نشانه‌های موجود علائمی همچون از كار افتادن سیستم، خطای GPF و ثابت ماندن صفحه نمایش باشد.
قطعاً بسیاری از این علائم، دلالت بر مشكلاتی همچون سخت‌افزار معیوب و درایورهای خراب دارند. وقوع به ندرت ناسازگاری‌های سخت‌افزاری باعث مشكل‌تر شدن امر تشخیص شده است. البته در این مقاله سعی شده است كه موارد نادر نیز توضیح داده شوند. در این صورت شما قادر به تشخیص نشانه‌های ظاهری برخی خطاهایی كه در وسایل جانبی و بعضی اجزا به ندرت رخ می‌دهد، هستید. اگر راه حل مشكل سیستم شما در این مقاله نباشد جهت تشخیص مجبور خواهید بود كه از طریق روش آزمون و خطا مشكل خود را یافته و دریابید كه آیا واقعاً مربوط به ناسازگاری سخت‌افزاری یا مشكل دیگری است.

● بررسی ناسازگاری

با هر گونه ناسازگاری كه مواجه هستید، باید بدانید كه راه‌های متعددی جهت تشخیص و حل مشكل وجود دارد. ابتدا طرز كار Device Manager ویندوز را به خوبی بشناسید. روی آیكن My Computer كلیك راست كرده (چه از طریق دسك‌تاپ ویندوز یا منوی Start)، سپس گزینه Properties را برگزینید. در كادر محاوره‌ای ایجاد شده با نام System Properties زبانه Hardware را انتخاب و روی Device Manager كلیك كنید. در آنجا فهرستی از كلیه سخت‌افزارهای موجود در سیستم خود را خواهید یافت كه دسترسی به اطلاعات جزئی هر یك از منابع اجزا، درایورها و وضعیت آنها امكان‌پذیر است.
اگر گمان می‌برید كه مشكل ایجاد شده در سیستم شما مربوط به ناسازگاری سخت‌ ‌افزاری است و اخیراً بخشی را حذف یا اضافه كرده‌اید، از منوی Action عبارت Scan For Hardware Changes را برگزینید. اگر در این مرحله مشكل بر طرف نشد با كلیك روی علامت مثبت واقع در سمت چپ هر آیتم، آن را توسعه داده و آیتم‌هایی كه علامت اخطار قرمز یا زرد دارند را بررسی كنید. این علائم نشان دهنده آن است كه برخی اجزای ویندوز به درستی كار نمی‌كنند. با كلیك روی علامت منفی نیز آیتم‌های ایجاد شده را می‌توانید ببینید.
از طریق انتخاب و كلیك راست روی هر وسیله‌ می‌توانید به گزینه‌های بیشتری از Device Manager دست یابید.
می‌توانید از طریق منوی متنی وسیله‌ای را مستقیماً غیرفعال كرده یا از حالت نصب خارج كنید. این كار زمانی مفید است كه سعی در حذف مشكلات به روش آزمون و خطا را دارید. اما به خاطر بسپارید كه از طریق گزینه Properties‌ معمولاً اطلاعات مفید بیشـتری بـه دسـت می‌آوریـد. زیـر زبـانه General پـیغام Device Status را مرور كنید. تنها به پیغام ویندوز كه این وسیله به خوبی كار می‌كند، اكتفا نكنید. زبانه Driver واقع در بخش Device Manager به صورت خلاصه اطلاعاتی در مورد درایورهای هر وسیله در اختیار می‌گذارد. نقش درایورها از آن جهت كه به عنوان رابطی بین ویندوز و سخت‌افزار عمل می‌كنند بسیار حیاتی است. به روز نگهداشتن درایورها عامل موثری در پیشگیری از بروز ناسازگاری‌های سخت‌افزاری است.
از طریق كلیك روی گزینه Update Driver، می‌توانید پایگاه داده مایكروسافت را بررسی كنید. اما روش بهتر این است كه در وب‌سایت سازنده قطعه سخت‌افزاری خود، آخرین نسخه سخت‌افزاری را از اینترنت دریافت كنید. قبل ا‌ز آنكه به كار خود ادامه دهید، درایورهای ارتقا یافته را نصب كنید. برخی ناسازگاری‌های سخت‌افزاری با نصب درایورهای ارتقا یافته، خود به خود از بین می‌روند. از سوی دیگر،‌ اگر گمان می‌برید كه مشكل ایجاد شده به خاطر نصب نسخه ارتقا یافته درایور است گزینه Roll Back Driver را از Device Manager برگزیده و دستورات را بازیابی كنید.
اگر دلیل ناسازگاری، قطعات داخلی هستند (مانند كارت‌های توسعه، هارددرایوها و حافظه سیستم)، درب كیس را باز كرده و از آن طریق مشكل حاصله را بر طرف كنید. رفع ایراد در پیكربندی سخت‌افزار از طریق آزمون و خطا، روندی طولانی بوده كه نیاز به بارها راه‌اندازی مجدد دارد.

● ناسازگاری كارت‌های گرافیكی

از جمله عوامل مشكل‌زا در بـروز این گونه ناسازگاری‌ها كارت‌های گرافیكی هستند. اگر پس از اضافه، حذف یا تنظیم یك آداپتور گرافیكی یا سایر كارت‌های سخت‌‌افزاری كه توسط PCI ،AGP یا سایر شیارهای ماردبرد به سیستم متصل می‌شوند با مشكل مواجه شدید، اولین حدس و گمانتان باید به كارت‌ گرافیكی باشد. كارت‌های گرافیكی از منابع بسیاری از ماشین استفاده می‌كنند. این ناسازگاری حتی با كارت‌های نامربوطی كه در شـیارهای نادرست قرار گرفته‌اند نیز روی می‌دهد.
از جمله مواقعی كه ناسازگاری روی می‌دهد زمانی است كه مادربردی خود دارای كارت گرافیكی توكار باشد و شما نیز به صورت جداگانه كارت گرافیكی دیگری نصب كنید. در این حالت سیستم نمی‌داند كه از كدام آداپتور گرافیكی استفاده كند و در نتیجه با مشكلات عجیب تصویری مواجه خواهید شد یا شاید هم سیستم به طور كلی از كار بایستد.
ابتدا محل قرار گرفتن آداپتورهای گرافیكی و سایر كارت‌های توسعه را بررسی كنید.
اگر كارت گرافیكی جدیدی به شیار AGP‌ افزوده‌اید، نزدیك‌ترین شیار PCI را بررسی كنید. بعضی اوقات AGP و اولین شیار PCI در منابع مادربرد مشترك هستند، بنابراین می‌توانید از یكی یا دیگری استفاده كنید. اگر دستگاه شما تنها دارای یك شیار برای كارت گرافیكی است، كارت‌های دیگر را جا به جا كنید. پس از هر بار پیكربندی، كامپیوتر را مجدداً راه‌اندازی كنید.
اگر گمان می‌برید كه ناسازگاری در اثر كارت گرافیكی توكار و یك كارت جدید است، باید آداپتور گرافیكی مادربرد را از طریق Device Manager‌ از حالت فعال خارج كنید. ابتدا مطمئن شوید كه تمام فرامین و مراحل نصب كه توسط سازنده كارت ارائه شده است را اجرا كرده‌اید. سپس گزینه Device Manager را یافته و گروه Display Adapters‌ را توسعه دهید. روی هر بخش ویدئویی كه غیر مرتبط با كارت گرافیكی جدیدتان است كلیك راست كرده و گزینه Disable را انتخاب كنید. ممكن است لازم باشد برای دستیابی به تركیب صحیح، اجزای متعددی را فعال یا غیر فعال كنید، اما هدف نهایی غیر فعال ساختن كلیه عملكردهای گرافیكی توكار و فعال ساختن ویژگی‌های كارت گرافیكی جدید است.

● تجهیزات USB

اگر هنگام كار با سخت‌افزارهای متصل به USB دچار مشكل می‌شوید یا پس از نصب وسیله‌ای از طریق USB سیستم دچار اشكال می‌شود، لازم است برای تشخیص مشكلات از روش آزمون و خطا استفاده كنید. در این میان هاب‌های USB‌ از نظر ایجاد مشكل پس از نصب، شناخته شده‌ترین وسایل هستند. بنابراین ابتدا هر وسیله را زمانی كه مستقیماً به پورت‌های USB متصل می‌كنید، آزمایش كنید. اگر هر یك به تنهایی و به درستی كار كرد، سعی كنید دوباره آنها را از طریق هاب متصل كنید. اگر مشكلات مجدداً ظاهر شدند سعی كنید از طریق هاب وسایلی كه مستقیماً به پورت‌ها متصل شده‌اند را به طرق مختلف پیكربندی كنید.
چنانچه هنوز تداخل‌ها و ناسازگاری‌ها ادامه دارند در حالی كه تمام وسایل مستقلاً به كار خود ادامه می‌دهند باید یك هاب USB جدید خریداری كنید. هاب‌هایی كه برق آنها به طور مستقل تامین می‌شود، نسبت به آنهایی كه برق آنها از سیستم و از طریق USB تامین می‌شود، كمتر باعث تداخل و ناسازگاری هستند.
در برخی موارد نادر، خود وسایل حتی بدون هاب نیز باعث عدم سازگاری می‌شوند. در این گونه موارد برای شناسایی این وسایل باید دست به شیوه آزمون و خطا زد. اغلب دستگاه‌های جدید دارای گروه‌های متعددی از پورت‌های USB‌هستند (در قسمت‌ جلو، روی مادربرد و كنار كیس). بنابراین می‌توانید این گونه وسایل مشكل‌زا را در بخش‌های جداگانه به دستگاه متصل كنید. نهایتاً باز هم وسایلی را خواهید یافت كه به طور كامل با سایر وسایل كار نمی‌كنند.

● ماجول‌های حافظه

یكی دیگر از منابع شایع در بروز ناسازگاری، حافظه سیستم است. با نصب یك RAM جدید احتمالاً شاهد ناسازگاری آن با حافظه قدیمی یا سایر اجزای سیستم خواهید بود و یا شاید از همان ابتدا با مشكل مواجه شوید و هیچ چیز مانند یك حافظه بد و خراب در سیستم مشكل‌زا نیست.
اگر پیغامی كه به صراحت مشخص كند حافظه دارای ناسازگاری است،‌ دریافت كنید فرد بسیار خوش‌شانسی هستید. اگر سیستم دچار یك ناپایداری عمومی شده است كه غیر مرتبط با وسیله سخت‌افزاری خاصی است، باید به سراغ RAM سیستم بروید؛ مگر آنكه اخیراً حافظه سیستم را تعویض، اضافه،جابه‌جا و یا تنظیم كرده باشید. در هر یك از این حالات، ماجول‌های حافظه را جابه‌جا یا از نو مرتب كنید تا مشكل برطرف شود. ارتقای حافظه نیز در هر حالتی مفید است.

● مشكلات IRQ

آخرین مسئله نیز مربوط به IRQ قدیمی و DMA است. اگر شما با سخت‌افزار موازی (یا سریال) یا وسایلی كه متكی به سیستم نـبوده و برخلاف نـسخه‌های توكار هـستند (مـانند كــارت‌های شــبــكه،‌ مــودم‌ها یــا پــورت‌های FireWire) سر و كار دارید، می‌تـوانید مـنابع آنـها را بـه صورت دسـتی تنظیم كـنید. بدین منظور گزینه Device Manager ویندوز را باز كرده و روی پورت‌ها و وسایل كلیك راست كنید. سپس زبـانه Resources را انـتـخاب كـرده و بـبـیـنیـد كـه آیـا كـادر Use Automatic Settings در دسترس است یا خیر؟ در اغلب موارد كه ویندوز XP نصب باشد، این گزینه انتخاب شده است، اما گزینه به صورت خاكستری رنگ است یعنی شما چاره‌ای جز قبول این گزینه نـدارید.
بـرای آنـكه مـنابع را طوری تـنظیم كنید كه به طور دستی نیز قابل پیكربندی شوند، می‌توانید تنظیمات خودكار را از حالت انـتخاب خـارج كرده و خـودتان منابع را تنظیم كنـید. كادر را از حـالت انـتخاب خارج كـرده و هر یك از پیكربندی‌های قابل دسترس را از فهرست Setting Based On انتخاب كنید. اگر قصد دارید كه برخی منابع خاص از قبیل شماره‌ تخصیص IRQ‌ یك وسیله را به صورت دستی پیكربندی كنید در فهرست Resource Settings مقدار IRQ را انتخاب كرده و روی دكمه Change Setting كلیك كنید.
در مـقادیر موجود پیمایش كرده و دوباره پانل اطلاعات Conflict را نـگاه كنید تا مقداری را پیدا كنید كه موجب بروز ناسازگاری در وسـیله دیگر نشود. برای قبول تغییرات روی دكمه OK در كادر محاوره‌ای كلیك كرده و در صورت لزوم آن را مجدداً راه‌اندازی كنید.
بروز ناسازگاری سخت‌افزاری اغلب باعث نابسامانی خواهد شد و برای كاربر امری دشوار است. اما خوشبختانه اغلب به ندرت اتفاق می‌افتد. با كمی صرف حوصله و روند حذف، می‌توانید راهی برای بهبود عملكرد سخت‌افزار خود بیابید.

منبع : وب ایران
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 21:16 | | لینک به این مطلب
2007/9/19
حافظه DRAM و SRAM از جمله متداول‌ترين و پرکاربردترين انواع حافظه‌ها مي‌باشند که معايب و ضعف آنها روز به روز بيشتر شده و ساختارهاي چندترانزيستوري و همراهي با المان‌هاي خازني حافظه DRAM و SRAM از جمله متداول‌ترين و پرکاربردترين انواع حافظه‌ها مي‌باشند که معايب و ضعف آنها روز به روز بيشتر شده و ساختارهاي چندترانزيستوري و همراهي با المان‌هاي خازني٬ با افزايش رو به رشد نياز به حافظه بيشتر و سريع‌تر در کامپيوتر‌ها ناسازگار بوده و در آينده نزديک صنعت ريزپردازنده‌ها و حافظه‌هاي نهفته را به چالش خواهند کشيد٬ در اين ميان تنها پاسخ مناسب به اين نياز٬ حافظه‌هاي تک‌ترانزيستوري مي‌باشند. ساختار‌هاي حافظه تک ترانزيستور سال‌هاست که ابداع شده‌اند اما در اين ميان تنها Z-RAM توانسته خود را به عنوان تکنولوژي حافظه تک‌ترانزيستوري از حيطه تحقيقاتي و آزمايشگاهي به حيطه صنعتي واردنمايد. در اين مقاله قصد داريم به ابعاد تکنيکي حافظه Z-RAM اشاره کرده و ساختار ترانزيستورهاي هوشمند آن را بررسي نماييم.

چرا حافظه تک‌ترانزيستوري؟

تمام پردازنده‌ها و ميکروکنترلر‌هاي مدرن داراي حافظه داخلي به عنوان حافظه کش مي‌باشند٬ با رشد تکنولوژي يکي از اصلي‌ترين فاکتورهاي افزايش کارايي پردازنده‌ها افزايش نرخ محلي سازي داده‌ها به واسطه بهره‌گيري از حافظه‌هاي کش سريعتر با گنجايش بيشتر در داخل پردازده‌ها مي‌باشد٬ با توجه به اينکه حافظه‌هاي SRAM‌ متداولي که در ساخت کش استفاده مي‌شوند با ساختار شش ترانزيستوري (تصوير شماره 1) فضاي بسيار زيادي از سطح هسته پردازنده را به خود اختصاص مي‌دهند. پيش بيني مي‌شود تا پايان سال 2008 ٬ اين حافظه‌ها حدود 83 درصد از سطح پردازنده‌هاي قدرتمند چند‌هسته‌اي را به خود اختصاص داده و در صورتي که اين روند ادامه پيدا کند در سال 2011 حدود 90 درصد سطح هسته پردازنده‌ها بالجبار به حافظه‌هاي کش که عملکرد مطلوب پردازنده را تضمين مي‌کنند٬ اختصاص مي‌گيرد




شکل1 ساختار يک سلول از حافظه SRAM

با توجه به نمودار شکل 2 از ITRS 2000 روند رو به رشد حضور حافظه‌هاي کش در داخل ريزپردازنده‌ها به زودي طراحان را با چالش مواجه خواهد کرد به طوري که فضاي موجود جهت مجتمع‌سازي بخش‌‌هاي جديد پردازنده و بخش‌هايي که از قبل طراحي شده‌اند بسيار محدود خواهد شد.




شکل 2


در جديد‌ترين پردازنده‌هاي چهار هسته‌اي که به زودي عرضه خواهند شد نيز اين مشکل مشاهده مي‌شود و بخش اعظمي از فضا هسته و توان مصرفي آن‌را حافظه کش مصرف کرده است٬ به عنوان نمونه به تصوير هسته پردازنده‌ چهارهسته اينتل با اسم رمز Penryn که[URL="http://www.sakhtafzar.com/news/first-penryn-processors-to-be-announced-on-november-11-1.html"] به زودي[/URL] با 12 مگابايت حافظه کش سطح 2 عرضه خواهد شد در شکل 3 نگاه کنيد٬ با اينکه اين هسته با فن‌آوري ساخت مدرن 45 نانومتري طراحي و ساخته شده است٬ بازهم بخش اعظم آن به حافظه‌کش اختصاص يافته و بيشترين مصرف انرژي را نسبت به ساير بخش‌ها به همراه دارد. پيش از اين در مقاله "[URL="http://www.sakhtafzar.com/article/a-closer-look-to-intel-45nm-penryn.html"]Penryn - نگاهي نزديک به تکنولوژي ساخت 45nm شرکت اینتل" [/URL]تکنولوژي ساخت مدرن اينتل را بررسي کرده بوديم.





شکل 3 نمايي از اجزاي ميکروسکپي هسته Penryn
از اين رو طراحان در افزايش حجم حافظه کش پردازنده‌ها مبتني بر سلول‌هاي شش ترانزيستوري SRAM با چالشي روبرو هستند. علارغم داشتن سرعت بسيار بالا٬ ساختار شش ترانزيستوري سلول اين حافظه‌ها فضاي زيادي را اشغال مي‌کند از سوي ديگر امکان استفاده از حافظه‌هاي مشابه خارج از تراشه يا حتي داخل بسته‌بندي پردازنده نيز وجود ندارد چرا که فرآيند ارسال و دريافت داده‌ها با يک حافظه خارجي بسيار کندتر و هزينه‌بر تر از قرار دادن حافظه‌ها داخل هسته پردازنده مي‌باشد.

بنابر اين نياز به حافظه‌اي با چگالي بيشتر جهت جايگزيني با حافظه‌‌هاي SRAM کاملا محسوس مي‌باشد از اين رو برخي توليد‌کنندگان به حافظه‌هاي DRAM روي آورده‌اند٬ اين حافظه‌ها با ساختار متشکل از يک ترانزيستور به همراه يک خازن٬ مانند شکل 4 چگالي بسيار بيشتري نسبت به حافظه‌ SRAM با ساختار شش ترانزيستوري نشان داده شده در شکل 1 دارند.




شکل 4 ساختار يک سلول از حافظه DRAM

اين نوع حافظه‌ها به عنوان مثال در پردازنده‌هايي که نياز به حافظه کش بسيار زيادي دارند مانند٬ پردازنده‌هاي سوپرکامپيوتر BlueGen شرکت IBM يافت مي‌شوند٬ با وجود ساختار ساده ٬ ارزان‌قيمت و چگالي بالاي اين حافظه‌ها٬ معايب متعددي نيز دارد.

به دليل وجود خازن در ساختار حافظه‌هاي DRAM و ذخيره‌سازي صفر و يک منطقي بر روي اين خازن٬ سرعت دسترسي به داده‌ها با سرعت شارژ و دشارژ کردن اين خازن معادل مي‌باشد که در پردازنده‌هاي چند گيگاهرتزي به هيچ وجه نمي‌توانند با سرعت کلاک پردازنده خود را همزمان سازند٬ از اين رو حافظه‌هاي مبتني بر خازن٬ سرعت بسيار پاييني داند.

وجود خازن در ساختار اين نوع حافظه‌ها٬ مانع از آن مي‌شود که قانون مور براي آنها شموليت پيدا کند. از اين رو همواره در کوچک کردن سلول حافظه‌هاي DRAM همگام با تکنولوژي ساخت‌ روز دنيا٬ مشکلاتي وجود دارد٬ چرا که خازن را بر خلاف ترانزيستور نمي‌توان کوچک‌کرد و انتظار داشت که مشخصات الکتريکي مشابهي در مقياس کوچکتر داشته باشد٬ به همين خاطر معمولا در فراوري ساخت تراشه‌هاي DRAM که امروزه در ماژول‌هاي حافظه بسيار کاربرد پيدا کرده‌ است٬ خازن‌ها نسبت به ترانزيستورها ابعاد غير متعارفي دارند (شکل 5) اين موضوع موجب مي‌شود که ساخت اين نوع تراشه و قرار دادن خازن‌هاي غيرمتعارف در انها هزينه ساخت بسيار زيادي را به همراه داشته باشد.





شکل 5 نماي ميکروسکپي از يک سلول حافظه DRAM

شکل 5 نماي ميکروسکپي از يک سلول حافظه DRAM بر روي ويفر سيليکوني مي‌باشد٬ همانطور که مشاهده مي‌کنيد جهت ايجاد خازن با مشخصات الکتريکي مطلوب٬ چاه بسيار عميقي در داخل بستر سليکوني حفر شده است که در مقياس ترانزيستوري که در کنار آن روي بستر قرار گرفته٬ ابعاد غول‌آسايي دارد. در اين تصوير شيار عمودي سفيد رنگي که به سورس ترانزيستور متصل شده است via و خطوط نارنجي رنگ افقي لايه‌هاي فلزي metal جهت سيم‌بندي مي‌باشد.

لذا به کارگيري حافظه‌هاي DRAM نيز در کنار پردازنده‌ها علارغم داشتن چگالي بالا٬ محدوديت‌هايي دارد که منع از به‌کار گيري آن در مقياس گسترده مي‌شود.

بنابر اين نياز به حافظه‌اي که هم ويژگي‌هاي متمايز کننده SRAM را داشته و هم ساختار ساده و چگالي DRAM را به ارث برده باشد٬ کاملا ضروري مي‌باشد. در اين راستا سالهاست که محققين بر روي ساختار حافظه DRAM بدون خازن تحقيق کرده‌اند اين نوع حافظه‌ها که تنها با يک ترانزيستور ساخته خواهند شد٬ بدون شک انقلابي در عرصه حافظه‌هاي مدرن به شمار خواهند رفت. حافظه Z-RAM که حرف Z خود را از ابتداي کلمه Zero Capacitor گرفته يکي از موفق‌ترين تکنولوژي‌هايي است که در اين عرصه حضور پيدا کرده است٬ اين تکنولوژي که توسط کمپاني سويسي Innovative Silicon توسعه يافته است٬ سرعت حافظه‌ SRAM را به حافظه DRAM اضافه و خازن آن‌ را حذف کرده است

منبع:سخت افزار
 
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:25 | | لینک به این مطلب
2007/9/19
ژئومتری دیسک سخت
درک ژئومتری دیسک سخت
شاید شما هم با برنامه های مختلف پارتیشن بندی و فرمت کردن دیسک سخت چه گرافیکی و چه متنی کار کرده باشید ، برای کار با این برنامه ها شما به یک سری اطلاعات پایه از هارد دیسک خود نیاز داری درک ژئومتری دیسک سخت
شاید شما هم با برنامه های مختلف پارتیشن بندی و فرمت کردن دیسک سخت چه گرافیکی و چه متنی کار کرده باشید ، برای کار با این برنامه ها شما به یک سری اطلاعات پایه از هارد دیسک خود نیاز دارید ، مانند حجم و نوع کانکتور هارد تان و یکسری اطلاعات درباره ی عملیات پارتیشن بندی و فرمت کردن یک هارد مانند انواع پارتیشن ها و انواع فرمت ها وفایل سیستم ها اما نوع سوم اطلاع از ماهیت یک دیسک سخت یا هارد دیسک است ، این اطلاعات باعث می شود تا با دیدی بهتر از آنچه دیگران درباره ی یک دیسک سخت فکر می کنند فکر می کنید ، به مفهوم سوم که درواقع به اجزای یک دیسک سخت می پردازد ژئومتری دیسک سخت می گویند ، در این مقاله قصد داریم تا این مفهوم را به شما بشناسانیم.

ژئومتری دیسک سخت
زمانی که برای خرید دیسک سخت خود می روید ، ‌چهار واحد وجوددارند که حجم هارد دیسک را می توانید براساس آن ها بسنجید : هد ها ،‌ سیلندر ها ،‌ سکتورها و بیت ها ، البته معلوم است کدام یک بیشتر استفاده می شود . یکی از ویژگی های لینوکس نصب شدن آسان آن در هر سیستمی است ،‌حتی یک سیستم ۱۳۳MHz ای ، ‌اما زمانی که سعی می کنید دیسک سخت خود را پارتیشن بندی کنید درمیابید که فقط ۸ گیگابایت آن قابل دسترسی است ،‌این جاست که پای ژئومتری دیسک به میان می آید. برای استفاده از این نوع دیسک سخت های جدید باید BIOS خود را تعویض یا به روز کنید یا بورد اصلی کامپبوترتان را تعویض کنید ، ‌این مشکل به دلیل این است که بایوس های قدیمی نمی توانند تمام آنچه یک دیسک گزارش می کنند را بفهمند! به زبان دیگر یک دیسک سخت حجم خود را با واحد هایی که در بالا گفتیم گزارش می کند اما بایوس های قدیمی نمی توانند بیشتر از مقدارخاصی از این اطلاعات را ببینند و در نتیجه مقدار فضای شما را کمتر نمایش می دهند.
یک دیسک سخت از تعدادی صفحه ی گردان دایره ای شکل ایجاد شده است که بر دور محوری مرکزی در حال چرخش هستند این صفحات platter نام دارند . اطلاعات در دوطرف این صفحات نوشته می شود بنابراین هر صفحه دارای یک یا چند هد مغناطیسی در هر طرف خود می باشد.(magnetic head) برای نمونه یک دیسک سخت با ۴ صفحه ی گردان و ۱ هد برای هر طرف مجموعا ۸ هد خواهد داشت. هر صفحه ی گردان یا platter به حلقه های متحدالمرکزی تقسیم می شوند که به آن ها سیلندر گفته می شود(cylinder).

نکته :
همین جا باید تذکر بدهم که در ابزار های نوری مانند دیسک های فشرده (CD) مفهوم سیلندر وجود ندارد و این ابزار را spiral یا مارپیچی می گویند .
به ترکیب سیلندر و هد یک ترک گفته می شود.[۱](track) .البته گاهی نیز همان" سیلندر - هد" نیز می گویند.(cylinder-head) . هر تِرک نیز به تعدادی سکتور تقسیم می شود.(Sector) معولا هر ترک به ۶۴ سکتور تقسیم می شود که ۶۳ تا از ان ها قابل استفاده است. اطلاعات به صورت بایت ها برروی این سکتور ها ذخیره می شوند که به طور معمول ۵۱۲ بایت برروی یک سکتور نوشته می شوند.

دربرنامه هایی مانند fdisk یا هربرنامه ی شبیه به آن این اطلاعات نمایش داده می شوند و در اکثر دیسک های سخت مرغوب این اطلاعات برروی برچسبی برروی دیسک سخت نوشته می شوند. شما به راحتی می توانید سایز دیسک سخت خودرا با ضرب این مقادیر در هم محاسبه کنید.برای فهم بهتر به نمونه ی زیر توجه فرمایید:
gnuiranorg:/home/tux# fdisk -l -u /dev/hda
Disk /dev/hda: ۲۰.۴ GB, ۲۰۴۹۰۵۵۹۴۸۸ bytes
۲۵۵ heads, ۶۳ sectors/track, ۲۴۹۱ cylinders, total ۴۰۰۲۰۶۲۴ sectors
Units = sectors of ۱ * ۵۱۲ = ۵۱۲ bytes
gnuiranorg:/home/tux#

طبق آنچه در این جا نوشته شده دیسک سخت من ۲۵۵ هد و ۶۳ سکتور و ۲۴۹۱ سیلندر دارد. اما ! این کمی عجیب نیست که هارد دیسک من ۲۵۵ هد دارد؟ اگر این طور باشد حتی با وجود ۱۰ هد در هر طرف ما باید ۲۵ صفحه ی گردان یا platter در دیسک سخت داشته باشیم ، این از لحاظ فیزیکی کمی سخت و شاید با وجود ضخامت حدود ۲ سانتی متری دیسک های ما غیرممکن باشد! این یک عدد مجازی و درواقع غیر واقعی است که با پیشرفت صنعت دیسک های سخت و انجام دو گونه "هک "در دیسک های سخت بوجود آمده . این هک ها را LBA و INIT۳ می نامند در واقع همین پیشرفت ها باعث شده تا بایوس ها بتوانند بیستر از ۸.۴ گیگ را بخوانند !!
بسیار خوب به بحث خودمان بر می گردیم قرار بر این شد که اعداد بدست آمده را در هم ضرب کنیم ، این کار را می کنیم:

۲۴۹۱ سیلندر x ۲۵۵ هد x ۶۳ سکتور در ترک x ۵۱۲بایت در هر سکتور یا
۲۴۹۱ cylinder x ۲۵۵ heads x ۶۳ sectors/track x ۵۱۲ bytes/sector
با ضرب این مقادیر در هم به عدد ۲۰.۴ خواهیم رسید. (البته بعد از تقسیم بر ۱۰۰۰ به توان سه یا سه بار تقسیم متوالی بر ۱۰۰۰) شاید جمله ی آخر این خروجی که به Unit یا واحد اشاره کرده برایتان سوال باشد ،‌این جمله به شما می گوید هر سکتور شما ۵۱۲ بایت است.



بنابر این با مفهوم اصطلاحات سیلندر ،‌هدو سکتور نیز اشنا شدیم. اما اگر می خواهید اطلاعاتی درباره ی دیسک سخت خود از جمله مدل آن یا تعداد حقیقی هد های آن کسب کنید می توانید از دستور cat استفاده کنید!! برای اطلاع از مدل هارد خود در خط فرمان تایپ کنید: >
/proc/ide/hda/model

برای کسب اطلاع از درایور و نسخه ی درایور دیسک سختتان :
/proc/ide/hda/driver

برای کسب اطلاع از تعداد سیلندر ها و هد ها و تعداد واقعی هد ها :
/proc/ide/hda/geometry

درجواب مورد ژئومتری برای شما دو خط نمایش می دهد یکی خط فیزیکی و یکی خط مجازی که خط فیزیکی تعداد حقیقی را نمایش می دهد. برای نمونه در سیستم من :
tux@gnuiran.org This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it :~$ cat /proc/ide/hda/geometry
physical ۱۶۳۸۳/۱۶/۶۳
logical ۱۶۳۸۳/۲۵۵/۶۳


در خط اول عدد اول تعداد بلوک های موجوددر هر سیلندر را نمایش می دهد که در محاسبه ی حجم با ان کاری نداریم و عدد دوم که ۱۶ است تعداد حقیقی هد ها را نمایش می دهد و عدد سوم تعداد سکتور ها ی هر ترک را نمایش می دهد . اگر یادتان باشد در بالا نیز گفتیم که هر ترک اغلب ۶۴ سکتور دارد که ۶۳ تای آن ها قابل استفاده هستند و هر ۵۱۲ بایت اطلاعات بر روی یک سکتور نوشته می شوند. در خط دوم نیز اعداد منطقی نوشته شده اند که دربالا به دلیل ۲۵۵ شدن این هد ها اشاره کردیم.

منبع:آفتاب
 
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:23 | | لینک به این مطلب
2007/9/19
ADSL تغيير
در این مقاله نحوه ی Block کردن بسته های ICMP روی سرور که در نهایت باعث جلوگیری از Ping شدن خود سرور و کلاینت هایی که به سرور متصل هستند میشه رو مورد برسی قرار خواهیم داد.خوب ممکن هست این سئوال برای شما مطرح بشه که این کار چه سودی داره؟ ببینید همونطور که میدونید اولین گام برای نفوذ به شبکه ،شناسایی شبکه ی هدف هست.به عنوان مثال اگر فردی قصد نفوذ به شبکه شما رو داشته باشه اولین چیزی که نیاز داره range IP شبکه ی شما خواهد بود تا کامپیوترهای فعال رو پیدا کنه و نقاط آسیب پذیرشون رو مورد هدف قرار بده. در این مقاله نحوه ی Block کردن بسته های ICMP روی سرور که در نهایت باعث جلوگیری از Ping شدن خود سرور و کلاینت هایی که به سرور متصل هستند میشه رو مورد برسی قرار خواهیم داد.خوب ممکن هست این سئوال برای شما مطرح بشه که این کار چه سودی داره؟ ببینید همونطور که میدونید اولین گام برای نفوذ به شبکه ،شناسایی شبکه ی هدف هست.به عنوان مثال اگر فردی قصد نفوذ به شبکه شما رو داشته باشه اولین چیزی که نیاز داره range IP شبکه ی شما خواهد بود تا کامپیوترهای فعال رو پیدا کنه و نقاط آسیب پذیرشون رو مورد هدف قرار بده.
خوب، range IP شبکه ی شما (مثلاً ISP) برای نفوذگر کاملاً مشخص هست چون range IP تمام شبکه هایی که با valid IP فعالیت دارند در مراکزی مثل "مرکز هماهنگی های RIPE" ثبت میشه و نفوذگر میتونه به راحتی بهشون دسترسی داشته باشه چون دسترسی به این اطلاعات برای عموم آزاد هست.بعد از بدست آوردن range IP نفوذگر بر روی یک چیز تمرکز میکنه و اون هم پیدا کردن کامپیوترهای فعال روی شبکه ی شما هست.برای اینکار برنامه های متعددی مثل NMAP نوشته شدن و این قابلیت رو دارن که با Ping Scan در عرض چند ثانیه با Ping کردن Range IP شبکه شما گزارش آدرسهای IP فعال بر روی شبکه رو به نفوذگر ارائه کنن،نمونه ای از یک Scan که با همین نرم افزار انجام شده رو در زیر میبینید :
Code:
D:\Tools\nmap>nmap -sP 192.168.1.*
Host 192.168.1.1 appears to be up.
Host AClient (192.168.1.2) appears to be up.
Nmap finished: 256 IP addresses (2 hosts up) scanned in 8.360 seconds
حالا به جواب سئوال رسیدیم،جلوگیری از Ping شدن شبکه میتونه راهی باشه برای کوتاه نگاه داشتن دست نفوذگر از پویش در شبکه.در ادامه نحوه ی جلوگیری از Ping شدن شبکه با تعریف یک Policy در IPSec رو با هم مرور میکنیم.
ابتدا در Run عبارت SecPol.msc رو تایپ و Enter کنید.با انجام این عمل پنجره ای مشابه شکل زیر رو مشاهده خواهید کرد.


قبل از انجام هر کاری بهتر هست هدفمون در این کنسول رو بدونیم.هدف ما ایجاد یک Policy یا "سیاست" هست که بر طبق این سیاست تمام ترافیک ICMP روی شبکه Block بشه.برای اینکار باید دو چیز برای IPSec مشخص باشه،اولی پروتکل ICMP و دومی مفهوم Block هست.خوشبختانه IPSec پروتکل ICMP رو به صورت پیش فرض به عنوان Filter داره و تنها چیزی که نیاز به تعریفش داریم یک Filter Action هست که مفهوم Block رو مشخص کنه.
برای تعریف مفهوم Block به صورت زیر بر روی IP Security Policies on Local Machine راست کلیک و گزینه ی Manage IP filter lists and filter actions رو انتخاب کنید.


حالا پنجره ای مقابل شما قرار گرفته که باید سربرگ دومش یعنی Manage Filter Actions رو انتخاب کنید.در این سربرگ بعد از حصول اطمینان از اینکه چک باکس Use AddWizard در پایین پنجره فعال هست بر روی دکمه ی Add کلیک کنید.با انجام این کار پنجره ی Filter Action Wizard باز میشه که در اینجا فقط گذرا گزینه هایی که در هر مرحله باید انتخاب کنید رو عنوان میکنم.
1- در اولین مرحله که مرحله ی خوش آمد گویی! هست Next رو کلیک کنید.
2- در مرحله ی بعد در قسمت مربوط به Name که بالا قرار داره بنویسید "Block" و در قسمت مربوط به Description عبارت "Block Access" رو تایپ کنید و Next رو بزنید.
3- در مرحله ی بعد دکمه ی رادیویی Block رو انتخاب کنید و Next رو بزنید.
4- در آخر هم بر روی Finish کلیک کنید.
تا اینجای کار مفهوم Block مشخص شد،حالا باید پروتکل ICMP رو تابع فیلتر Block بکنیم. این کار با تعریف یک Policy امکان پذیر هست بنابراین برای تعریف این Policy مراحل زیر رو دنبال می کنیم.
دوباره در پنجره ی اصلی روی IP Security Policies on Local Machine راست کلیک کنید اما این بار گزینه ی اول یعنی Create IP Security Policy رو به صورت زیر انتخاب کنید.


با انجام این عمل پنجره ی IP Security Policy Wizard باز میشه.مراحلی که در این Wizard باید انجام بدید رو هم در ادامه به صورت مرحله به مرحله و سریع عرض میکنم خدمتتون.
1- در مرحله ی اول که همون پنجره ی خوش آمد گویی هست و اول همه Wizard ها وجود داره دکمه ی Next رو انتخاب کنید.
2- در مرحله ی بعد در قسمت Name عبارت "Block ICMP" و در قسمت Description عبارت "Preventing ICMP Echo Replies" رو تایپ کنید و Next رو بزنید.
3- در مرحله ی بعد چک باکس Active the Default response rule رو غیر فعال کنید و Next رو کلیک کنید.
4- در مرحله ی آخر چک باکس Edit Properties رو فعال نگه دارید تا بعد از کلیک روی دکمه ی Finish پنجره ی Properties مربوط به Policy باز بشه.روی Finish کلیک کنید!
حالا میرسیم به آخرین بخش،در پنجره ای زیر که الان رو به روی شما قرار داره پس از حصول اطمینان از فعال بودن چک باکس Use Add Wizard روی دکمه ی Add کلیک کنید.


پنجره ای که بعد از کلیک روی دکمه ی Add مقابل شما قرار میگیره آخرین Wizard ای هست که باید اطلاعات لازم رو بهش بدید.این Wizard رو هم مرحله به مرحله دنبال می کنیم.
1- در مرحله ی اول روی دکمه ی Next کلیک کنید.
2- در مرحله ی بعد هم بدون انجام تغییرات روی Next کلیک کنید.
3- در مرحله ی سوم، اولین دکمه ی رادیویی که All Network Connections هست رو انتخاب کنید و روی Next کلیک کنید.(با انتخاب این گزینه ی ترافیک ICMP بر روی تمام گذرگاههای Block خواهد شد.)
4- در مرحله ی بعد هم نیاز به انجام تغییری نیست،روی Next کلیک کنید.با کلیک روی Next در صورتی که کامپیوتر جزو یک Domain نباشه پنجره ای باز میشه که در اون Yes رو انتخاب کنید.
5- در این مرحله دکمه ی رادیویی All ICMP Traffic رو انتخاب کنید و Next رو بزنید.
6- در مرحله بعد دکمه ی رادیویی Block رو انتخاب کنید و روی Next کلیک کنید.
7- در مرحله ی آخر هم دکمه ی Finish رو بزنید و تمام...
اگر پنجره های اضافه رو ببندید و به پنجره ی اصلی توجه کنید میبینید که به صورت زیر یک Policy به نام Block ICMP به پنل راست صفحه اضافه شده.


حالا در مرحله نهایی باید این Policy رو فعال کنیم.برای فعال کردن هر Policy باید به صورت زیر روی اون راست کلیک و گزینه ی Assign رو انتخاب کنید.


بعد از انتخاب Assign در سطر مربوط به Block ICMP در ستون Policy Assigned کلمه ی Yes نوشته میشه بدین معنا که این Policy فعال هست.حالا اگر از روی هر کامپیوتری اقدام به Ping کردن کامپیوتر شما و یا کامپیوترهایی که از طریق کامپیوتر شما به شبکه متصل هستند بکنند تنها پاسخی که دریافت میکنند Request timed out هست.بدین معنا که بر روی IP ای که در حال Ping کردنش هستید کامپیوتری جهت پاسخگویی وجود نداره.
حالا اگر دوباره مایل باشید ICMP رو فعال بکنید می تونید روی Policy ای که درست کردید راست کلیک کنید و گزینه ی Un-assign رو انتخاب کنید.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:20 | | لینک به این مطلب
2007/9/19
چاپگرهای لیزری
مبانی چاپگرهای لیزری
استفاده از الكتریسیته ساكن در تكنولوژی چاپگرهای لیزری، یكی از اصول مهم و اولیه است . الكتریسیته ساكن یك شارژ الكتریكی است كه توسط اشیاء عایق ایجاد می گردد. بدن انسان نمونه ای در این زمینه بوده كه می تواند باعث ایجاد الكتریسیته ساكن گردد. انرژی حاصل از الكتریسیته ساكن باعث ایجاد چسبندگی بین اشیاء می گردد. ( نظیر لباس های داخل یك ماشین خشك كن ). رعد و برق حاصل از یك ابر صاعقه دار نیز حامل الكتریسیته ساكن بوده كه مسیر ابر تا زمین را طی خواهد كرد. شكل زیر عناصر اصلی یك چاپگر لیزری را نشان می دهد. مبانی چاپگرهای لیزری
استفاده از الكتریسیته ساكن در تكنولوژی چاپگرهای لیزری، یكی از اصول مهم و اولیه است . الكتریسیته ساكن یك شارژ الكتریكی است كه توسط اشیاء عایق ایجاد می گردد. بدن انسان نمونه ای در این زمینه بوده كه می تواند باعث ایجاد الكتریسیته ساكن گردد. انرژی حاصل از الكتریسیته ساكن باعث ایجاد چسبندگی بین اشیاء می گردد. ( نظیر لباس های داخل یك ماشین خشك كن ). رعد و برق حاصل از یك ابر صاعقه دار نیز حامل الكتریسیته ساكن بوده كه مسیر ابر تا زمین را طی خواهد كرد. شكل زیر عناصر اصلی یك چاپگر لیزری را نشان می دهد.



چاپگر لیزری از پدیده فوق بعنوان یك نوع " چسب موقت " استفاده می نماید. هسته اساسی سیستم فوق ، دستگاهی با نام " نورپذیر" (Photoreceptor) است . ماهیت فیزیكی دستگاه فوق، یك استوانه و یا یك سیلندر است. دستگاه فوق از مواد هادی نور تشكیل شده كه توسط كوانتوم نور تخلیه می گردند. در ابتدا ، استوانه یك شارژ مثبت را از طریق یك سیم حامل جریان الكتریكی (Corona Wire) ، پیدا می كند . همزمان با چرخش استوانه ، چاپگر یك پرتو نور لیزری نازك را بر سطح استوانه بمنظور تخلیه الكتریكی بخش مربوطه ، می تاباند. در ادامه لیزر حروف و تصایر را بر سطح استوانه خواهد نوشت .( یك الگو از شارژ الكتریكی ) . سیستم فوق می تواند با شارژ معكوس هم كار نماید، در این حالت یك شارژ الكترواستاتیك مثبت بر روی یك شارژ منفی بعنوان زمینه در نظر گرفته خواهد شد. شكل زیر استوانه چاپگر لیزری را نشان می دهد.

پس از عملكرد الگوی موردنظر ، چاپگر سطح استوانه را با گرد جوهر ( پودر مشكی رنگ با كیفیت مناسب ) شارژ شده مثبت، می پوشاند. با توجه با اینكه پودر فوق دارای شارژ مثبت است ، تونر به ناحیه تخلیه شده استوانه ( بار منفی ) چسبانده می گردد.( در این حالت شارژ زمینه مثبت نخواهد شد ) . عملیات فوق مشابه نوشتن بر روی سودا و چسباندن آن بر روی سطح مورد نظر است .

پس از چسباندن پودر مورد نظر ، استوانه حول یك كاغذ می چرخد .قبل از اینكه كاغذ زیر استوانه قرار بگیرد ، یك شارژ منفی توسط سیم انتقالی Corona به آن داده می شود. شارژ فوق بمراتب قویتر از شارژ منفی الكترواستاتیك مربوط به تصویر بوده و كاغذ قادر به رها كردن پودر مربوطه خواهد بود.

همزمان با حركت كاغذ (با سرعت معادل استوانه) بر روی كاغذ تصویر مربوطه درج خواهد شد. بمنظور ممانعت از چسبیدن كاغذ به استوانه ، بلافاصله پس از درج تصویرعملیات تخلیه شارژ توسط یك سیم Detac corona انجام خواهد شد.

درنهایت ، چاپگر كاغذ را از بین یك Fuser ( یك زوج غلتك گرم ) عبور داده می شود. در حین انجام فرآیند فوق، گردجوهر پاشیده شده در كاغذ تنیده می گردد. غلتك ها باعث حركت كاغذ به سمت سینی خروجی خواهند شد. Fuser باعث گرم شدن كاغذ نیز خواهد شد بهمین دلیل زمانیكه كاغذ از چاپگر خارج می گردد ، داغ است . چه عاملی باعث می شود كه كاغذ سوزانده نگردد؟ مهمترین عامل سرعت است . سرعت حركت كاغذ توسط غلتك ها بگونه ای خواهد بود كه باعث عدم سوختگی كاغذ خواهد شد.

پس از ریختن پودر بر روی كاغذ ، سطح استوانه تحت تاثیر یك لامپ تخلیه قرار می گیرد. این لامپ روشن تمام سطح "نور پذیر" استوانه را تحت تاثیر قرار داده و تصاویر الكتریكی را پاك خواهد كرد. در ادامه سطح استوانه توسط سیم شارژCorna تحت تاثیر شارژ مثبت قرار می گیرد.

● كنترل كننده
قبل از انجام هر گونه عملیات توسط چاپگر لیزری ، می بایست صفحه حاوی داده در اختیار آن قرار گرفته و در ادامه در رابطه با نحوه ایجاد خروجی مورد نظر تصمیم گیری می گردد. عملیات فوق بر عهده كنترل كننده چاپگر خواهد بود. كنترل كننده چاپگر بعنوان برد اصلی چاپگر لیزری ایفای وظیفه می نماید. كنترل كننده فوق از طریق یك پورت ارتباطی نظیر : پورت موازی و یا پورت USB با كامپیوتر ارتباط برقرار می نماید. در صورتیكه چاپگر به چندین كامپیوتر متصل باشد ، كاربران متفاوت قادر به ارسال درخواست های چاپ خود خواهند بود. در این حالت كنترل كننده ، هر یك از درخواست های واصله را بصورت جداگانه پردازش خواهد كرد. شكل زیر پورت های متفاوت یك چاپگر لیزری را نشان می دهد.

بمنظور گفتمان بین كنترل كننده و كامپیوتر ، می بایست آنها با یك زبان مشترك صحبت نمایند. در چاپگرهای اولیه ، كامپیوتر یك نوع فایل متنی خاص را بهمراه مجموعه ای از كدهای اطلاعاتی برای چاپگر ارسال می كرد. با توجه به ماهیت چاپگرهای اولیه و محدودیت فونت های موجود ، روش فوق بخوبی تامین كننده نیازهای اطلاعاتی چاپگر بود. امروزه از صدها نوع فونت استفاده می گردد.بدین منظور لازم است كه اطلاعات مورد نیاز چاپگر با استفاده از یك زبان پیشرفته در اختیار آن گذاشته شود.

متداولترین زبانهای موجود در این زمینه زبان PCL)Printer Command Language) مربوط به شركت هیولت پاكارد و " پوست اسكریپت " مربوط به Adobe است . زبانهای فوق برای تشریح صفحه از یك نوع بردار استفاده می نمایند. بردار فوق مقادیر ریاضی از اشكال geometric می باشند. ( بصورت مجموعه ای از نقاط نخواهد بود ) چاپگر بردار را اخذ و در ادامه آن را به یك صفحه bitmap تبدیل می نماید.

برخی از چاپگرها از یك دستگاه اینترفیش گرافیكی GDI)Graphical device interface) در عوض PCL استناندارد، استفاده می نمایند. درسیستم فوق ، كامپیوتر بردار مربوط به نقاط را خود ایجاد می نماید، بدین ترتیب كنترل كننده پردازشی در این زمینه را انجام نداده و صرفا" دستورالعمل های نقاط را برای لیزر ارسال می نماید. در اغلب چاپگرهای لیزری ، كنترل كننده می بایست عملیات مربوط به سازماندهی داده های دریافتی از كامپیوتر را خود انجام دهد. اطلاعات فوق شامل : دستورات مربوط به نوع عملیات ، نوع كاغذ ، نحوه برخورد با فونت ها و ... است .

كنترل كننده بمنظور انجام عملیات مربوطه بطرز صحیح می بایست اطلاعات فوق را با اولویت درست دریافت نماید.
پس از سازماندهی داده ها ، كنترل كننده عملیات آماده سازی صفحه را آغاز خواهد كرد. تنظیم حاشیه ها ی متن ، سازماندهی كلمات و استقرار تصاویر مورد نظر و ... را انجام داده و ماحصل عملیات فوق ایجاد برداری حاوی نقاط متفاوت است . چاپگر بمنظور چاپ یك صفحه به اطلاعات فوق نیاز خواهد داشت .

در اكثر چاپگرهای لیزری ، كنترل كننده قادر به ذخیره درخواست های مربوط به چاپ در حافظه اختصاصی خود است . با استفاده از ویژگی فوق ، كنترل كننده قادر به استقرار چندین كار در حافظه می باشد ( ایجاد یك صف از كارها ) . پس از استقرار هر درخواست چاپ در حافظه اختصاصی ، امكان چاپ آنها در زمان مربوطه فراهم خواهد شد. در مواردیكه از یك سند می بایست چندین نسخه چاپ گردد ، داده های مربوطه صرفا" یك بار برای چاپگر ارسال و بدین طریق در زمان صرفه جوئی خواهد شد.

● لیزر
نقش سیتم لیزر چاپگر در ایجاد خروجی مورد نظر بسیار حائز اهمیت است .
در چاپگرهای لیزری قدیمی ، سیستم فوق از عناصر زیر تشكیل شده بود :
▪ یك لیزر
▪ یك آیینه قابل حركت
▪ یك لنز

لیزر داده های مربوط به صفحه را دریافت ( نقاط ) و بر اساس اطلاعات فوق متن و تصویر مورد نطر را ایجاد می كرد. در هر زمان(لحظه) یك خط افقی چاپ می گردید. همزمان با حركت پرتو های نور بر روی استوانه ، لیزر یك پالس نوری برای هر یك از نقاط مورد نظر جهت چاپ را منعكس می نمود. برای فضا های خالی پالسی تولید نمی گردید. لیزر نقشی در حركت پرتو های نور نداشته و باعث تابش نور از طریق یك آیینه قابل حركت است. همزمان با حركت آیینه ، توسط مجموعه ای از لتزها نور تابانده می گردید.با نتظیم فاصله بین آیینه و نقاط در زمان تابش نور ، از بهمم ریختگی تصویر پیشگیری بعمل می آمد.

دستگاه لیزری صرفا" در جهت افقی حركت می كرد.پس از پیمایش افقی ، چاپگر استوانه مربوطه را حركت داده تا زمینه ایجاد خط بعدی توسط دستگاه لیزر فراهم گردد.

برخی از چاپگرهای لیزری از مجموعه ای دیود نوری (LED) برای نوشتن محتویات صفحه استفاده می نمایند. هر یك از نقاط دارای نور اختصاصی خود خواهد بود. چاپگرهای با تكنولوژی فوق نسبت به چاپگرهائی كه از دستگاه لیزری استفاده می نمایند ، دارای قیمت ارزان تری می باشند.

● تونر
یكی از مهمترین شاخص های یك چاپگر لیزری ، تونر است . تونز یك نوع پودر الكتریكی شارژ شده بوده كه دارای دو عنصر اصلی : رنگ دانه و پلاستیك است . رنگ دانه ها تامین كننده رنگ مورد نیاز می باشند ( در چاپگرهای تك رنگ ، رنگ فوق مشكی است ) .رنگ دانه ها با پلاستیك آمیخته شده اند. بدین ترتیب زمانیكه تونر از بین غلتك های داغ عبور می نماید ، گداخته خواهند گردید.

پودر در یك toner hopper ( یك محفظه كوچك در داخل یك روكش قابل حركت ) ذخیره می گردد. چاپگر تونر مورد نیاز خود را از طریق devloper unit ( تامین كننده دانه ) از محفظه دریافت می دارد. developer ، یك مجموعه از دانه های مغناطیسی با شارژ منفی است . دانه های فوق به یك پاك كن فلزی قابل چرخش ، متصل خواهند شد. با حركت میله فوق دانه هایمغناطیسی در محفظه گفته شده قرار خواهند گرفت . با توجه به اینكه دانه های مغناطیسی دارای شارژ منفی می باسند ، تامین كننده دانه ها ، دانه های مثبت تونر را جمع آوری خواهد كرد.درادامه پاك كن، ذرات را تمیز و آنها را برای استوانه ارسال می دارد.

تصاویر الكترواستاتیك دارای شارژ منفی قویتر نسبت به تامین كننده دانه ها بوده و استوانه شامل ذرات چسبانده شده را از خود دور می نماید. در ادامه استوانه در طول كاغذ حركت و بموازات آن كاغذ تحت تاثیر یك میدان قرار گرفته( یك سیم detac corona ) و تخلیه الكتریكی می گردد.در وضعیت فوق تنها عاملی كه باعث نگهداری تونر بر سطح كاغذ می گردد ، نیروی جاذبه است .بمنظور چسباندن تونر بر روی سطح كاغذ ، می بایست كاغذ از طریق غلتك های داغ بحركت درآید. در اغلب چاپگرها ، Toner hopper ، developer,drum assembly در یك كارتریج قابل تعویض ( مشابه شكل زیر ) قرار می گیرند.

● مزایای یك چاپگر لیزری
مهمترین مزایای چاپگرهای لیزری : سرعت ، دقت و مقرون بصرفه بودن است . یك لیزر فادر به حركت بسیار سریع بوده و طبیعی است سرعت نوشتن آن بمراتب بیشتر از چاپگرهای جوهر افشان باشد. چاپگرهای لیزری بمراتب گرانتر نسبت به چاپگرهای جوهرافشان می باشند. در مقابل پودر مصرفی آنها زیاد گران نبوده و هزینه نگهداری آنان بالا نخواهد بود.

● چاپگرهای رنگی
در ابتدا اغلب چاپگرهای لیزری بصورت تك رنگ ( سیاه رنگ نوشته و سفید رنگ كاغذ ) بودند. امروزه چاپگرهای لیزری رنگی نیز متداول و توسط تولیدكنندگان متفاوت عرضه شده اند. عملكرد چاپگرهای رنگی در اكثر موارد مشابه چاپگرهای سیاه و سفید است . یكی از تفاوت های عمده چاپگرهای رنگی با سیا و سفید نحوه انجام فرآیند چاپ با توجه به ماهیت رنگی بودن آنان است .

چاپگرهای رنگی برای انجام فرآیند مربوطه از چهار فاز متفاوت استفاده می نمایند. در هر فاز یكی از رنگ های فیروزه ای ( آبی ) ، سرخابی ( قرمز ) ، زرد وسیاه استفاده می گردد. با تركیب چهار رنگ فوق مجموعه ای گسترده از رنگ ها بوجود می آید. برخی از چاپگرها دارای چهار تونر و developer unit مجزا بر روی یك چرخ دوار می باشند. برخی دیگر از چاپگرها برای هر یك از رنگ ها، از دستگاه های لیزر ، استوانه و تونر مجزا استفاده می نمایند. شكل زیر یك نمونه چاپگر لیزر رنگی را نشان می دهد.

منبع:آفتاب
 
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:13 | | لینک به این مطلب
2007/9/19
بهبود كارایی هارد دیسك، با استفاده از Ntfs
نوع فرمت هارددیسك PC ، توسط فایل سیستم تعیین می شود. در واقع فایل سیستم چگونگی ثبت اطلاعات روی هارد دیسك را مدیریت می كند. ویندوز برای مدیریت ثبت اطلاعات در هارد دیسك، از سه گونه فایل سیستم استفاده می كند: نوع فرمت هارددیسك PC ، توسط فایل سیستم تعیین می شود. در واقع فایل سیستم چگونگی ثبت اطلاعات روی هارد دیسك را مدیریت می كند. ویندوز برای مدیریت ثبت اطلاعات در هارد دیسك، از سه گونه فایل سیستم استفاده می كند:

اولین نوع آن ها كه FAT یا File Allocation Table نام گرفتند، توسط سیستم عامل های داس و ویندوز (تا ویندوز ۹۵) مورد استفاده قرار می گرفتند. این روش قالب بندی اطلاعات، با نام FAT ۱۶ نیز شناخته می شد. زیرا بر اساس داده های ۱۶ بیتی كار می كرد. دومین نوع آن ها FAT ۳ نام گرفت كه توسط ویندوز ۹۸ ارائه شد. این روش از روش FAT ۱۶ متمایز است و كاربر را قادر می سازد بیشتر از ۲ گیگابایت اطلاعات را روی هارد خود مدیریت كند. سومین و آخرین روش ثبت داده ها روی هارد دیسك، با نام NTFS ( NT File System ) توسط ویندوز NT ، ۲۰۰۰ ، و XP مورد استفاده قرار گرفت. این روش نسبت به FAT ۱۶ و FAT ۳۲ از ثبات بیشتری برخوردار است و تاثیر به سزایی در استفاده از حداكثر فضای مفید هارددیسك برای ذخیره اطلاعات دارد. برای اطلاع از نوع فایل سیستم هارددیسك خود، روی My Computer كلیك راست كنید و سپس Properties را انتخاب كنید.

برای دیدن همه دیسك ها و پارتیشن ها، روی Start كلیك كنید و بعد روی My Computer كلیك راست كنید و سپس Manage و بعد از آن Disk Management را بزنید. در این قسمت می توانید نوع فایل سیستم هر پارتیشن یا هارد دیسك را ببینید تا بدانید سیستم عامل شما از چه سیستمی برای مدیریت اطلاعات هارددیسك استفاده می كند.
از آن جایی كه استفاده از NTFS به جای FAT ، مزیت های متعددی در بر خواهد داشت. اگر هنوز هارد دیسك شما مبتنی بر FAT است، بهتر است آن را به NTFS تغییر دهید. البته كاربرانی كه همچنان از Windows۹x استفاده می كنند، نمی توانند این كار را انجام دهند و باید از FAT ۳۲ استفاده كنند.

با استفاده از خط فرمان ویندوز یا نرم افزار Partition Magic می توانید این كار را انجام دهید. مرحله به مرحله این مقاله را بخوانید و هم زمان، آنچه از شما خواسته شده است را انجام دهید. البته قبل از آن كه شروع به كار كنید، مطمئن باشید كه از برنامه های خود نسخه پشتیبان گرفته اید.




● راهنمای گام به گام
۱) در مراحل ۱ تا ۳ با استفاده از خط فرمان و در مراحل ۴ تا ۶ با استفاده از نرم افزار Partition Magic می توانید این كار را انجام دهید.
می توانید با پارتیشن بندی مبتنی بر FAT۳۲ را به NTFS تغییر دهید. بدون آن كه به داده های رایانه شما آسیبی برسد. با این وجود باز هم یك نسخه پشتیبان از اطلاعات موجود در رایانه خود تهیه كنید تا مطمئن شوید كه چیزی را از دست نخواهید داد. روی Start و بعد روی RUN كلیك كنید. در نوار Open ، عبارت Cmd را وارد كنید. سپس روی OK كلیك كنید تا پنجره خط فرمان ویندوز باز شود.

۲ـ دقت كنید كه به جای ] Volume [ باید نام درایو یا پارتیشنی را كه قرار است تبدیل شود، وارد كنید. در این مورد به طور فرضی درایو E تبدیل خواهیم كرد كه بر این اساس در خط فرمان باید وارد كنیم، Convert E:\FS:NTFS سپس Enter را بزنید تا دستور اجرا شود.

۳) باید برچسب (Volume label ) درایو خود را نیز سیستم عامل بدهید. این نامی است كه شما به یك پارتیشن اختصاص می دهید. آن را وارد و Enter را فشار دهید. ممكن است كمی فرایند تبدیل طول بكشد. به محض تمام شدن این فرایند به شما گزارشی از وضعیت فضای خالی موجود روی هارد دیسك ارائه خواهد شد.

۴) اگر با خط فرمان رابطه ای ندارید، می توانید از Partition Magic استفاده كنید. در این برنامه، تمام درایوها و پارتیشن های جاری سیستم شما دیده خواهند شد.

۵) باز هم به صورت فرضی درایو E تبدیل خواهیم كرد. این درایو اكنون مبتنی بر FAT۳۲ است و قرار است به NTFS تغییر كند. حال باید پارتیشنی را كه می خواهید تبدیل كنید انتخاب كنید و بعد در سمت چپ Convert Partition را انتخاب كنید. حالا نوع فایل سیستمی كه می خواهید از آن استفاده كنید را وارد كنید و بعد روی OK كلیك كنید.

۶) Partition Magic هیچ چیز را تغییر نخواهد داد، مگر آن كه شما روی كلید سبز گوشه سمت چپ پایین كلیك كنید. بعد از آن، مراحل تبدیل را خواهید دید و در نهایت ممكن است به یك بار بوت كردن PC خود احتیاج داشته باشید.

منبع :آفتاب
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:5 | | لینک به این مطلب
2007/9/9
نگاهی به انواع حافظه و عملکرد و کارکرد آنها

Fast Cycle Ram (FC RAM):

این تکنولوژی توسط توشیبا و فوجیتسو طراحی شده که برای حافظه بسیار سریع سرورها و پرینتر ها بکار رود . این تکنولوژی حرارت کمتر ایجاد می کند و سرعت دسترسی به سلولهای حافظه را افزایش می دهد .

 

 SYNCLINK DRAM (SLD RAM):

این نوع Ram ‌دیگر تولید نمی شود اما توسط کنسرسیومی از تولید کنندگان Dram بعنوان رقیب RAMBUS در سال 1990 ارائه شد .

 

Virtual Channel Memory (VCM):

توسط NEC طراحی شده VCM اجازه می دهد هر بلوک حافظه بطور مستقل با کنترلر حافظه با Cache خاص ارتباط بر قرار کند . بدین وسیله هر Task از بلوک حافظه و Cache خود بدون درگیری با Task دیگر عمل می کند . این عمل باعث بهبود عملکرد کامپیوتر میگردد .

 

Fast Page Mode (FPM):

نسبت به تکنولوژی های قبلی حافظه بسیار سریعتر بود .

 

Extended Data Out (EDO):

مثل FPM می باشد و سرعت دسترسی به ردیف های سلولی بسیار سریعتر است . EDO باعث شد CPU بتواند 15 درصد سریعتر به اطلاعات نسبت به FPM دسترسی داشته باشد .

 

Synchronous DRAM (SD RAM):

در این حافظه زمانبندی Ram با زمانبندی CPU به حالت Synchronize رسیده است : بهمین دلیل دیگر CPU منتظر اطلاعات نمی شود . درضمن SDRAM از تکنولوژی Interleave و Burst mode هم می توانند استفاده کنند . SDRAM ها در سرعتهای 133MHZ / 100MHZ / 66MHZ عرضه شده اند سرعتهای 200 و 266 مکاهرتز هم در راهند .

 

Double Data Rate Synchronous D Ram (DDR SD RAM):

نسل جدیدی از SDRAM هاست که در دو نقطه اوج و فرود سیکل زمانی ( Time Cycle ) می تواند اطلاعات را رد وبدل کند بهمین دلیل در سرعت ها 100 و 133 مگاهرتز عملکردی معادل 200 و 266 مگاهرتز خواهد داشت .

 

Double Data Rate 2 Synchronous D Ram (DDR2 SD RAM):

این نوعی DDR تا سرعت 800 مگا هرتز عملکرد با کاهش مصرف برق و کاهش حرارت قابل ملاحظه نسبت به DDR‌ می باشد .

 

 

DDR3

(Double Data Rate 3 Synchronous Dynamic Random Access Memory)

DDR3 حافظه ی جدیدی از سری حافظه های SDRAM هست که نام کامل آن (Double Data Rate 3 Synchronous Dynamic Random Access Memory) هست قرار است جایگزین حافظه های DDR2 شود که به تازگی مصرف زیادی پیدا کرده است.

پهناي باند بالاتر و مصرف انرژي کمتر از جمله خصوصيات حافظه‌هاي Ddr3 مي‌باشند

حافظه‌هاي Ddr3 در ابتداي عرضه بيش از 50% گرانتر از Ddr2 خواهند بود و کمتر از 10% سهم فروش بازار را شامل خواهند ‌شد. در سال 2008 تقريبا هم قيمت با Ddr2 خواهند گرديد و حدود 20% سهم بازار را شامل خواهند ‌شد و در سال 2009 بيش از نيمي از فروش بازار را تصاحب خواهند کرد. حافظه‌هاي Ddr3 در سال 2007 به بازار عرضه خواهند شد.حافظه‌هاي Ddr3-800 و Ddr3-1066 در نيمه اول سال 2007 و حافظه‌هاي Ddr3-1333 و Ddr3-1600 در نيمه دوم سال 2007 عرضه خواهند گرديد.حافظه‌هاي Ddr3 فرکانس و پهناي باندي تا دو برابر Ddr2 دارا مي‌باشند

حافظه‌هاي Ddr3 مصرف انرژي کمتري (حدودا 30% کمتر) نسبت به Ddr2 دارا هستند که نتيجه کاهش ولتاژ از 1.8 به 1.5 ولت مي‌باشد قرار است در حافظه‌هاي Ddr3 سنسور حرارتي تعبيه گردد.

 

روشهای مختلفی برای چک کردن صحت اطلاعاتی ارسالی از طرف RAM وجود دارد (Error CHEKING):

Error correction

Parity CHECK

PARITY

در ازای هر 8 بیت اطلاعات یک Bit دیگر بعنوان Parity وجود دارد اگر به طور مثال مجموع باینری 1,0 هر 8 بیت یک باشد بدان odd parity می گویند . با ارسال هر 8 بیت بین CPU , RAM این بیت چک میشود اگر تعداد 1 و 0 ها یکی بود علامت صحت اطلاعات است اجازه ادامه عملیات داده می شود و گرنه مجددا" از ابتدا اطلاعات ارسال می شود تا مشکل بر طرف شود . Parity می تواند علامت خطری برای خطای اطلاعات باشد ولی نمی تواند خطا را بر طرف کند .

ECC = Error CORNECTION Code

از این نوع Ram ها که ECC دارند برای سیستم های سرور استفاده می کنند . برخلاف Parity در مورد Ram هایی که تکنولوژی ECC را دارند نه تنها Bit خراب گزارش می شود بلکه آن Bit تصحیح میگردد . اگر چندین Bit خراب باشد ECC Bit در خواست Parity CHK‌ نموده و از طریق Parity خطا بازرسی و تصحیح می شود . عمده تفاوت Parity و ECC این است که ECC پس از کشف خطا آن Bit غلط را تصحیح می کند .

Access Time

میزان زمانی که طول می کشد که یک ماژول Ram به درخواست اطلاعات پاسخ دهد . واحد آْنNARO – second میباشد زمانهای معمول 60ns و 70ns است هر چقدر زمان آن کمتر باشد سرعت حافظه شما بیشتر است . Bus Width

هر 8 بیت یک بایت می باشد . پهنای باند خطوط اتصالی بین Ram , CPU امروزه 64 بیت است که معادل 8 بایت میگردد .

 

Bus Speed

اگر سرعت Memory Bus 100 مگاهرتز باشد یعنی 100 میلیون Clock Cycle در ثانیه است یعنی هر بایت که 8 بیت است در یک دوره Clock Cycle حمل می شود . در سرعت 100 مگاهرتز با سیستم 64 بیتی مقدار 800 مگابایت در ثانیه حمل و رد و بدل میگردد .

CAS Latency

تعداد Clock Cycle هایی که طول می کشد یک ستون از RAM در چیپ DRAM آدرس دهی شود . Latency میزان تاخیر می باشد یعنی " CL3 " میزان تاخیر در دسترسی به ستونهای RAM حافظه را 3 Clock Cycle می داند و CL2 میزان تاخیر را Clock Cycle -2 پس حافظه CL2 بهتر از CL3 میباشد .

حافظه Ram چگونه کار می کند؟

درک چگونگی کار Ram و روشهای تسریع آن در صنعت کامپیوتر در بخش زیر توضیح داده شده و چند اصطلاح مهم معرفی گردیده است:

Cache level 1 میزان حافظه ای است که بر روی CPU کنار گذاشته شده و Level 2 برروی مادر برد است .

Front Side Bus = FSB خطوط ارتباطی Data هستند که CPU را به حافظه اصلی Ram اتصال می‌دهند.

Back side BUS = BSB خطوط ارتباطی که از Memory controller به Cache L2 اتصال می‌یابد.

Chip ها Cache از نوع Static Ram بوده از لحاظ سایز بزرگتر‌می باشند ولی گرانتر نیز هستند معمولاً در cache دستور العملهای CPU که بطور متوالی درخواست می‌شوند قرار می‌گیرند. به انجام رساندن یک دستورالعمل CPU از روی رم 195 نانو ثانیه طول میکشد در صورتی که از INT – CACH زمان 45 نانو ثانیه خواهد بود .

Level CACH بر اساس نزدیکی بر CPU لحاظ می شود . ماحتی می توانیم قسمتی cache روی ram سیستم کنار بگذاریم .

چند روش برای تسریع عملکرد RAM توضیح داده می شود :

INTERLEAVING

به معنی پروسه ارتباطی CPU با هر بانک RAM میباشد هر بار CPU آدرس یک Bank را درخواست می کند یک سیکل بعد آن بانک Ram خود را Reset می کند . در ضمن که یک بانک Reset می شود CPU اطلاعات بانک بعدی را رد و بدل میکند این عمل باعث سرعت نقل و انتقال اطلاعات میگردد .

Bursting روش دیگر تسریع رد و بدل کردن اطلاعات است. CPU به جای اینکه اطلاعات را تکه تکه دریافت کند یک بلوک بزرگ اطلاعاتی از آدرسهای مختلف را درخواست می کند. CPU بدون اینکه درخواست های متوالی بگذارد با یک درخواست یک بلوک شامل چندین سلول اطلاعات را انتقال می‌دهد.

CPU های امروز 64 بیتی هستند (هر 8 بیت یک بایت می باشد). انتقال اطلاعات به CPU و حافظه را bus cycle می‌نامند. اکثر Ram‌های امروز 168 پین دارند که 64 پین اطلاعاتی می‌باشد ram های سابق 72 پین با 32 بیت اطلاعات بودند که با CPU های 32 بیتی کار می کردند هر چه تعداد بیت های اطلاعاتی بیشتر شوند در هر واحد زمان تعداد بیشتری عملیات از طریق CPU انجام پذیرد.

SIMM Single Inline Memory ModuleSIMM

اولين نوع هشت بيتي بود كه به صورت كارت هاي كوچك 1 , 2 ,4 MB رم بودند كه توسط 30 پين به مادربرد متصل ميشوند چون اين مدل ها هشت بيتي بودند براي يك جفت ار اين دسته رم به يك پردازشگر 16 بيتي نيازدارند بنابراين به فضاي لازمه براي اين مدولها bank ميگويند .بعد از توليد شدن پردازشگر هاي 486 نياز براي افزايش رم احساس ميشد كه مدلهاي 32 بيتي توليد شدند . مادربرد 486 جاي چهار سوكت SIMM را داشت برروي مادربرد هاي از نوع پنتيوم وضعيت در حالت 64 بيتي بود بنابراين SIMM هاي 32 بيتي بطورت جفت نصب ميشدند كه مادربرد استاندارد با داشتن چهار جاي سوكت ويژه SIMM داراي دو بانك بود . بنابراين همانطور كه قبلا هم گفتم هيچ وقت در مادربرد هاي پنتيوم از دو نوع رم با سرعت متفاوت در يك بانك استفاده نكنيد . اما ميتوانيد مثلا بانك اول را با دو تا رم 16 مگابايتي پر كنيد و بانك دوم را با دو رم 32 مگابايتي پركنيد .

DIMM Dual Inline Memory Module

آخرين مدل رم كه بيشتر در بازار مد شده است اين نوع ميباشد كه SDRAM ها با 64 بيت پهنا اين قابليت را دارند كه داراي 168 پين براي اتصال هستند كه در اندازه هاي 8,16, 32, 64, 128, 256, 512 هستند كه داراي سرعت 6 , 8, 10, 12 ns هستند كه عموما سوكت هاي انها برروي مادربرد به صورت دو تايي يا چهارتايي ديده ميشوند . يكي از مزيتهاي SDRAM نسبت به قبلي ها بالطبع افزايش سرعت بود . كه باعث افزايش باس سيستم نيز ميشود مثلا با يك EDO-RAM شصت نانو ثانيه اي ميتوانيد ماكسيموم 75 MHz باس داشته باشيد در حاليكه SDRAM ميتواند تا 133 MHZ هم باس داشته باشد و همينطور SDRAM به صورت همزمان Synchronous با باس سيستم مطابق ميشود كه سبب افزايش سرعت ميشود . PC133 داراي سرعت 133 mhz اخرين ورژن SDRAM ميباشد كه توسط شركت هاي مختلفي ساخته شد . از وقتي در دهه گذشته سرعت CPU ها به 200 برابر افزايش يافت سرعت رم ها تنها 20 برابر شد بنابراين بايد نوع گونه اي از رم ساخته ميشد تا از سي پي يو عقب نماند اما كدام يك بهترين انتخاب بود ؟ خيلي از توليد كنندگان به سمت DDR رفتند جز اينتل كه مسير خود را به سمت RD RAM پيش برد به اين رم Ram Bus يا RDRAM يا همان Rambus Direct RAM ميگويند گرچه اين نوع رم زياد راه به جايي نبرد اما هم اكنون در Sony playstation 2 يا Nintendo 64 از اين نوع رم استفاده ميشود در پلي استيشن از نوع 32 مگابايتي با پهناي باند 3.2 گيگا هرتز استفاده ميشود . گرچه RDRAM هم ظاهرا از نوع DRAM گرفته شده است اما از آرشيتكت خاص هوشمند و كاملتري نسبت به ديگر رقباي خود استفاده ميگرد . و دسترسي به رم خيلي بهتر بود و باعث ميشد كه CPU به راحتي به كار خودش ادامه دهد . و ديتاها درسرعت كلاك فراواني خوانده ميشدند . يك مقايسه بين يكي از اين انواع ميتواند از قدرت rambus بگويد كه مثلا SDRAM با 64 بيت در 100 mhz بود حال انكه RDRAM در 16 بيت در 800 مگاهرتز عمل ميكرد . به هر حال ميتوان گفت كه علاوه بر ويژگيهاي بالايي كه گفتم ويژگيهاي ديگري نيز ار لحاظ ميزان ولتاژ دارد اما انچه سبب شكست اين نوع شد قيمت گران آن بود . و البته جز اين چيز ديگري نميتوانست باشد چون وقتي قرار بر ان شد كه از چيپست i815 به جاي i820 استفاده شود Rambus بايد به صورت Dual قرار ميگرفت حال انكه DDR خود هم به صورت dual بود . بنابراين قيمت گران دو برابر ميشد و اصلا مقرون به صرفه نبود ! در پايان مبحث رم كمي هم از رم محبوب DDR بگوييم كه در سال 2001 توليد شد . كه مخفف Double Data Rate كه تكنولوژي ان همانطور كه از نامش پيداست به اين صورت است كه از هر دو طرف سيگنال براي تبادل اطلاعات استفاده ميكند . بنابراين كارايي دو برابر ميشود . مثلا با اين تكنولوژي يك SDRAM 133 mhz به راحتي به يك DDR 266 mhz تبديل ميشود . اما تفاوتي كه باعث ميشود سوكت اين دو نوع رم تفادوت داشته باشد 16 پين اضافيه رم DDR ميباشد . البته نوع ديگري از رم هم در سال 2003 توليد شد كه به نام DDR II ياد ميشود . به هر حال هنوز اينتل در صدد پيدا كردن راهي براي روانه كردن RDRAM به بازار است .

 

RAM چگونه كار ميكند ؟Random Access Memory

Ram)) معروفترين حافظه مورد استفاده كامپيوتر است . به اين وسيله از انجايي كه دستيابي به سلول هاي حافظه آن بلافاصله قابل دسترسي هست random access ميگويند نقطه مقابل RAM را Serial Access Memory (SAM) مينامند همانطور كه از نامش پيداست ديتاها را بصورت سريال مانند نوار كاست نگهداري ميكند . در SAM اگر ديتايي در دسترس نباشد كليه ديتاها چك ميشوند تا به ديتاي مورد نظر برسد . كاربرد SAM در حافظه بصورت بافر بيشتر مورد استفاده است . اما در RAM در هر لحظه اي كه بخواهيد ميتوانيد به ديتاي مورد نظر دسترسي داشته باشيد . در اين مقاله سعي ميكنم تمامي چيزهايي كه لازمست تا بدانيد RAM چيست و چه ميكند را توضيح ميدهم .

يك چيپ حافظه تقريبا شبيه به ميكروپروسسور همان IC (Integrated Circuit) هست در اين مدارات مجتمع ميليون ها ترانزيستور و خازن قرار دارد . در تقريبا تمامي كامپيوتر ها در حافظه dynamic random access memory (DRAM) ترانزيستور و خازن مجموعا با هم يك سلول از حافظه را تشكيل ميدهند كه نمايش دهنده يك بيت از حافظه هستند . خازن يك بيت از حافظه را نگهداري ميكند يا صفر يا يك . در مقابل ترانزيستور بصورت سوئيچي عمل ميكند كه وظيفه كنترل مدارات را روي چيپ حافظه دارد كه ايا خازن را بخواند يا اينكه موقعيت را براي نخواندن ان و تغيير موضع ايجاد كند .

خازن را ميتوانيد مثل سطلي در نظر بگيريد كه الكترون ها در ان ذخيره ميشوند . براي ذخيره كردن 1 در سلول حافظه اين سطل پر از الكترون ميشود و براي 0 شدن خالي از الكترون ميشود . مشكلي كه اين خازنها دارند اينستكه پس از مرور زمان نشتي ميكنند و گرايش به خالي شدن دارند . اين اتفاقات در كمتر از ميلي ثانيه اتفاق مي افتد . بنابراين براي عملكرد درست حافظه پويا يا حتي CPU كنترل كننده حافظه بايد انها را شارژكند تا مقدار 1 را در خودشان نگه دارند . يعني كنترل كننده حافظه مدام حافظه را ميخواند و دوباره انرا مينويسد ! اين عمليات بصورت خودكار در يك ثانيه هزاران بار اتفاق مي افتد .

براي تصور قضيه فوق در ذهنتان فرض كنيد سطل آبي داريم كه از زير سوراخ كوچكي دارد وقتي سطل را از اب پر ميكني و شير اب را قطع كردي اب ظرف رو به اتمام ميرود حالا براي اينكه ظرف هميشه پر از اب يا همان الكترون باشد يك شناور ميگذاريم كه با پايين امدن ان اب دوباره به ظرف بريزد .

عمليات refresh شدن رم براي رم هاي پويا هست و عملا براي همين قضيه به اين نام ناميده شده اند . بنابراين رم هاي پويا مداوما بايد در حال refresh شدن باشند درغير اينصورت اطلاعات داخل خود را از دست ميدهند . بنابراين اين refresh شدن ها باعث ميشود از سرعت اين رم كم بشود .

سلول هاي حافظه روي يك تخته سيليكوني قرار دارند كه بصورت ارايه اي از ستون ها و سطر ها هست به ستون ها bitline و به سطرها wordline ميگويند . محل تقاطع اين دو محدوده شناسايي ادرس هاي سلول حافظه ميباشد .

DRAM ها مداوما ستونهايشان را شارژ ميكنند تا ترانزيستور هاي خود را بصورت فعال نگهدارند . وقتي قرار باشد كه مقدار يك را به خازن اختصاص دهد انرا شارژ ميكند اما وقتي ميخواهد ان مقدار را بخواند كه ايا مقدار يك را دارد يا نه يك امپلي فاير حساس مشخص ميكند كه ايا خازن ظرفيتش از الكترون باندازه بيش از 50% هست يا خير اگر هست مقدار يك دارد وگرنه بايد مقدار يك به ان داده ميشود . تحليل عملكرد DRAM تا همينجا بماند بنابراين يادتان باشد كه خازن ها به تنهايي نميتوانند كاري كنند بلكه RAS و CAS براي ادرس دهي خازنها لازمند . يك كنتور براي انكه لحظات رفرش شدن را بشمارد . يك امپلي فاير حساس براي خواندن مقدار خازن و اينكه ايا خازن قابل نوشتن هست يا خير .

Static RAM (SRAM) از تكنولوژي متفاوتي استفاده ميكند . در رم از نوع ايستا نوعي flip-flop وجود دارد كه هر بيت از حافظه را نگهداري ميكند . يك فليپ فلاپ براي حافظه چهار تا شش ترانزيستور سيم كشي شده به هم دارد اما ديگر نيازي به تازه شدن و refresh شدن ندارند . و اين همان نقطه اي است كه باعث ميشود رم ايستا از رم پويا پيشي بگيرد . به هر حال از انجايي كه بخش هاي بيشتري نسبت به رم پويا در رم ايستا داريم بنابراين سلول هاي حافظه فضاي بيشتري نسبت به رم پويا اشغال ميكنند . بنابراين شما روي چيپ حافظه از حافظه كمتري برخوردار ميشويد كه باعث ميشود اين نوع حافظه گران شود .

بنابراين رم ايستا سرعت بيشتري دارد اما گرانتر است اما رم پويا سرعت كمتري دارد در عوض ارزان تر است . لذا رم ايستا براي كش CPU بهتر است و رم پويا براي حافظه هاي بزرگتر پركاربرد تر است .

چيپ هاي حافظه امروزه بصورت كارتهايي كه ماژول ميناميم هستند حتما شده كه روي اين حافظه ها اعدادي مثل 8*32 يا 4*16 را ديده باشيد اين اعداد تعداد چيپهاي موجود در ان چيپ را نمايش ميدهند و اينكه هر اما اينكه چه نوع رمي بر روي چه نوع پايه اي قرار بگيرد نيز نكته ايست كه نبايد از ان به اين سادگي رد شد . در مقالات قبلي درمورد نحوه اتصال رم با مادربرد توضيحاتي داده ام . اما نكاتي را باز هم ياداور ميشوم :

SIMM single in-line memory module اين برد از حافظه از 30 پين براي اتصال با ابعاد 9*2 سانتيمتر دارد در اكثر كامپيوتر ها SIMM ها را بايد بصورت جفت نصب كنيد علاوه بران ميزان حافظه نيز در اين جفت بايد يكي باشد اين بان دليل است كه پهناي باند ارتباطي باس مادربرد شما بيش از يك SIMM ميباشد . يعني براي انكه شما از 16 مگابايت رم بهره مند شويد بايد دو رم 8 مگابايتي نصب كنيد . كه هر SIMM بفرض ميتواند 8 بيت ديتا منتقل كند . در حاليكه باس سيستم ميتواند 16 مگابايت منتقل كند . SIMM هاي اخير در ابعاد 11*2.5 سانتيمتر هستند كه از 72 پين براي اتصال استفاده ميكنند كه اين پينها براي افزايش پهناي باند است كه تا بيش از 256 مگابايت رم هم ميتوان برانها نصب كرد .

اما همانطور كه ميدانيد SIMM ها قديمي شده و تكنولوژي جديد بنام Dual in-line Memory Module (DIMM) وجود دارد . كه داراي 164 يا 184 پين هستند با ابعاد تقريبا 14*2.5 سانتيمتر DIMM ها ميتوانند از 8 مگابايت تا 1 گيگابايت گنجايش براي رم داشته باشند و ديگر نيازي به اينكه بصورت جفت قرار بگيرند ندارند . نوع ديگري هم وجود دارد كه در مقاله مربوطه در مورد Rambus in-line Memory Module (RIMM) توضيح داده ام

انواع رم هاي متداول

SRAM Static RAM

داراي چندين ترانزيستور به تعداد 8 تا 6 براي هر سلول حافظه اما بدون خازن در هر سلول كه بهتر است براي كش استفاده شود

DRAM Dynamic RAM

داراي سلول هاي حافظه با ترانزيستور و خازن كه نياز به refresh شدن دارد .

Fast page mode Dynamic RAM FPM DRAM

نوع اوليه DRAM بود ماكسيموم سرعت انتقال داده ها در كش از نوع لايه دو به 176 MBps ميرسيد

EDO DRAM Extended data-output Dynamic RAM

مثل ديگر رم ها صبر نميكند كه تمامي اعمال پردازش روي بيت اول انجام شود و سپس سراغ بيت بعدي برود بلكه همان وقتي كه ادرس بيت اول را شناسايي كرد بدنبال بيت بعدي ميرود تقريبا 5% سرعت بيشتري نسبت به FPM RAM دارد حداكثر سرعت براي كش لايه دو مقدار 264 MBps ميباشد .

SD RAM Synchronous dynamic random access memory

5% سرعت بيشتري نسبت به EDO DRAM دارد و معمولتر از نسخه اخير است حداكثر سرعت ارتباط با كش لايه 2 به 528 MBps ميرسد

DDR SDRAM Double Rate SDRAM

همان SDRAM منتهي با پهناي باند بيشتر حداكثر سرعت ارتباط با كش لايه 2 مقدار 1064 MBps ميباشد البته براي باس 133

RDRAM Rambus DRAM

سرعتي فوق العاده اي دارد اما قيمت زيادي هم دارد .

CMOS RAM

مقدار كمي از حافظه كه در كامپيوتر شما براي شناسايي ديگر اجزا به كار ميرود اين حافظه به يك باتري كوچك نيازمند است همان باطري كه وقتي در كيس را باز ميكنيد و انرا ميبينيد .

VRAM video RAM

حافظه اي كه روي كارت گرافيك يا ويدئويي شما نصب شده است .

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:20 | | لینک به این مطلب
2007/9/9
نگاهی به انواع حافظه و عملکرد و کارکرد آنها

Fast Cycle Ram (FC RAM):

این تکنولوژی توسط توشیبا و فوجیتسو طراحی شده که برای حافظه بسیار سریع سرورها و پرینتر ها بکار رود . این تکنولوژی حرارت کمتر ایجاد می کند و سرعت دسترسی به سلولهای حافظه را افزایش می دهد .

 

 SYNCLINK DRAM (SLD RAM):

این نوع Ram ‌دیگر تولید نمی شود اما توسط کنسرسیومی از تولید کنندگان Dram بعنوان رقیب RAMBUS در سال 1990 ارائه شد .

 

Virtual Channel Memory (VCM):

توسط NEC طراحی شده VCM اجازه می دهد هر بلوک حافظه بطور مستقل با کنترلر حافظه با Cache خاص ارتباط بر قرار کند . بدین وسیله هر Task از بلوک حافظه و Cache خود بدون درگیری با Task دیگر عمل می کند . این عمل باعث بهبود عملکرد کامپیوتر میگردد .

 

Fast Page Mode (FPM):

نسبت به تکنولوژی های قبلی حافظه بسیار سریعتر بود .

 

Extended Data Out (EDO):

مثل FPM می باشد و سرعت دسترسی به ردیف های سلولی بسیار سریعتر است . EDO باعث شد CPU بتواند 15 درصد سریعتر به اطلاعات نسبت به FPM دسترسی داشته باشد .

 

Synchronous DRAM (SD RAM):

در این حافظه زمانبندی Ram با زمانبندی CPU به حالت Synchronize رسیده است : بهمین دلیل دیگر CPU منتظر اطلاعات نمی شود . درضمن SDRAM از تکنولوژی Interleave و Burst mode هم می توانند استفاده کنند . SDRAM ها در سرعتهای 133MHZ / 100MHZ / 66MHZ عرضه شده اند سرعتهای 200 و 266 مکاهرتز هم در راهند .

 

Double Data Rate Synchronous D Ram (DDR SD RAM):

نسل جدیدی از SDRAM هاست که در دو نقطه اوج و فرود سیکل زمانی ( Time Cycle ) می تواند اطلاعات را رد وبدل کند بهمین دلیل در سرعت ها 100 و 133 مگاهرتز عملکردی معادل 200 و 266 مگاهرتز خواهد داشت .

 

Double Data Rate 2 Synchronous D Ram (DDR2 SD RAM):

این نوعی DDR تا سرعت 800 مگا هرتز عملکرد با کاهش مصرف برق و کاهش حرارت قابل ملاحظه نسبت به DDR‌ می باشد .

 

 

DDR3

(Double Data Rate 3 Synchronous Dynamic Random Access Memory)

DDR3 حافظه ی جدیدی از سری حافظه های SDRAM هست که نام کامل آن (Double Data Rate 3 Synchronous Dynamic Random Access Memory) هست قرار است جایگزین حافظه های DDR2 شود که به تازگی مصرف زیادی پیدا کرده است.

پهناي باند بالاتر و مصرف انرژي کمتر از جمله خصوصيات حافظه‌هاي Ddr3 مي‌باشند

حافظه‌هاي Ddr3 در ابتداي عرضه بيش از 50% گرانتر از Ddr2 خواهند بود و کمتر از 10% سهم فروش بازار را شامل خواهند ‌شد. در سال 2008 تقريبا هم قيمت با Ddr2 خواهند گرديد و حدود 20% سهم بازار را شامل خواهند ‌شد و در سال 2009 بيش از نيمي از فروش بازار را تصاحب خواهند کرد. حافظه‌هاي Ddr3 در سال 2007 به بازار عرضه خواهند شد.حافظه‌هاي Ddr3-800 و Ddr3-1066 در نيمه اول سال 2007 و حافظه‌هاي Ddr3-1333 و Ddr3-1600 در نيمه دوم سال 2007 عرضه خواهند گرديد.حافظه‌هاي Ddr3 فرکانس و پهناي باندي تا دو برابر Ddr2 دارا مي‌باشند

حافظه‌هاي Ddr3 مصرف انرژي کمتري (حدودا 30% کمتر) نسبت به Ddr2 دارا هستند که نتيجه کاهش ولتاژ از 1.8 به 1.5 ولت مي‌باشد قرار است در حافظه‌هاي Ddr3 سنسور حرارتي تعبيه گردد.

 

روشهای مختلفی برای چک کردن صحت اطلاعاتی ارسالی از طرف RAM وجود دارد (Error CHEKING):

Error correction

Parity CHECK

PARITY

در ازای هر 8 بیت اطلاعات یک Bit دیگر بعنوان Parity وجود دارد اگر به طور مثال مجموع باینری 1,0 هر 8 بیت یک باشد بدان odd parity می گویند . با ارسال هر 8 بیت بین CPU , RAM این بیت چک میشود اگر تعداد 1 و 0 ها یکی بود علامت صحت اطلاعات است اجازه ادامه عملیات داده می شود و گرنه مجددا" از ابتدا اطلاعات ارسال می شود تا مشکل بر طرف شود . Parity می تواند علامت خطری برای خطای اطلاعات باشد ولی نمی تواند خطا را بر طرف کند .

ECC = Error CORNECTION Code

از این نوع Ram ها که ECC دارند برای سیستم های سرور استفاده می کنند . برخلاف Parity در مورد Ram هایی که تکنولوژی ECC را دارند نه تنها Bit خراب گزارش می شود بلکه آن Bit تصحیح میگردد . اگر چندین Bit خراب باشد ECC Bit در خواست Parity CHK‌ نموده و از طریق Parity خطا بازرسی و تصحیح می شود . عمده تفاوت Parity و ECC این است که ECC پس از کشف خطا آن Bit غلط را تصحیح می کند .

Access Time

میزان زمانی که طول می کشد که یک ماژول Ram به درخواست اطلاعات پاسخ دهد . واحد آْنNARO – second میباشد زمانهای معمول 60ns و 70ns است هر چقدر زمان آن کمتر باشد سرعت حافظه شما بیشتر است . Bus Width

هر 8 بیت یک بایت می باشد . پهنای باند خطوط اتصالی بین Ram , CPU امروزه 64 بیت است که معادل 8 بایت میگردد .

 

Bus Speed

اگر سرعت Memory Bus 100 مگاهرتز باشد یعنی 100 میلیون Clock Cycle در ثانیه است یعنی هر بایت که 8 بیت است در یک دوره Clock Cycle حمل می شود . در سرعت 100 مگاهرتز با سیستم 64 بیتی مقدار 800 مگابایت در ثانیه حمل و رد و بدل میگردد .

CAS Latency

تعداد Clock Cycle هایی که طول می کشد یک ستون از RAM در چیپ DRAM آدرس دهی شود . Latency میزان تاخیر می باشد یعنی " CL3 " میزان تاخیر در دسترسی به ستونهای RAM حافظه را 3 Clock Cycle می داند و CL2 میزان تاخیر را Clock Cycle -2 پس حافظه CL2 بهتر از CL3 میباشد .

حافظه Ram چگونه کار می کند؟

درک چگونگی کار Ram و روشهای تسریع آن در صنعت کامپیوتر در بخش زیر توضیح داده شده و چند اصطلاح مهم معرفی گردیده است:

Cache level 1 میزان حافظه ای است که بر روی CPU کنار گذاشته شده و Level 2 برروی مادر برد است .

Front Side Bus = FSB خطوط ارتباطی Data هستند که CPU را به حافظه اصلی Ram اتصال می‌دهند.

Back side BUS = BSB خطوط ارتباطی که از Memory controller به Cache L2 اتصال می‌یابد.

Chip ها Cache از نوع Static Ram بوده از لحاظ سایز بزرگتر‌می باشند ولی گرانتر نیز هستند معمولاً در cache دستور العملهای CPU که بطور متوالی درخواست می‌شوند قرار می‌گیرند. به انجام رساندن یک دستورالعمل CPU از روی رم 195 نانو ثانیه طول میکشد در صورتی که از INT – CACH زمان 45 نانو ثانیه خواهد بود .

Level CACH بر اساس نزدیکی بر CPU لحاظ می شود . ماحتی می توانیم قسمتی cache روی ram سیستم کنار بگذاریم .

چند روش برای تسریع عملکرد RAM توضیح داده می شود :

INTERLEAVING

به معنی پروسه ارتباطی CPU با هر بانک RAM میباشد هر بار CPU آدرس یک Bank را درخواست می کند یک سیکل بعد آن بانک Ram خود را Reset می کند . در ضمن که یک بانک Reset می شود CPU اطلاعات بانک بعدی را رد و بدل میکند این عمل باعث سرعت نقل و انتقال اطلاعات میگردد .

Bursting روش دیگر تسریع رد و بدل کردن اطلاعات است. CPU به جای اینکه اطلاعات را تکه تکه دریافت کند یک بلوک بزرگ اطلاعاتی از آدرسهای مختلف را درخواست می کند. CPU بدون اینکه درخواست های متوالی بگذارد با یک درخواست یک بلوک شامل چندین سلول اطلاعات را انتقال می‌دهد.

CPU های امروز 64 بیتی هستند (هر 8 بیت یک بایت می باشد). انتقال اطلاعات به CPU و حافظه را bus cycle می‌نامند. اکثر Ram‌های امروز 168 پین دارند که 64 پین اطلاعاتی می‌باشد ram های سابق 72 پین با 32 بیت اطلاعات بودند که با CPU های 32 بیتی کار می کردند هر چه تعداد بیت های اطلاعاتی بیشتر شوند در هر واحد زمان تعداد بیشتری عملیات از طریق CPU انجام پذیرد.

SIMM Single Inline Memory ModuleSIMM

اولين نوع هشت بيتي بود كه به صورت كارت هاي كوچك 1 , 2 ,4 MB رم بودند كه توسط 30 پين به مادربرد متصل ميشوند چون اين مدل ها هشت بيتي بودند براي يك جفت ار اين دسته رم به يك پردازشگر 16 بيتي نيازدارند بنابراين به فضاي لازمه براي اين مدولها bank ميگويند .بعد از توليد شدن پردازشگر هاي 486 نياز براي افزايش رم احساس ميشد كه مدلهاي 32 بيتي توليد شدند . مادربرد 486 جاي چهار سوكت SIMM را داشت برروي مادربرد هاي از نوع پنتيوم وضعيت در حالت 64 بيتي بود بنابراين SIMM هاي 32 بيتي بطورت جفت نصب ميشدند كه مادربرد استاندارد با داشتن چهار جاي سوكت ويژه SIMM داراي دو بانك بود . بنابراين همانطور كه قبلا هم گفتم هيچ وقت در مادربرد هاي پنتيوم از دو نوع رم با سرعت متفاوت در يك بانك استفاده نكنيد . اما ميتوانيد مثلا بانك اول را با دو تا رم 16 مگابايتي پر كنيد و بانك دوم را با دو رم 32 مگابايتي پركنيد .

DIMM Dual Inline Memory Module

آخرين مدل رم كه بيشتر در بازار مد شده است اين نوع ميباشد كه SDRAM ها با 64 بيت پهنا اين قابليت را دارند كه داراي 168 پين براي اتصال هستند كه در اندازه هاي 8,16, 32, 64, 128, 256, 512 هستند كه داراي سرعت 6 , 8, 10, 12 ns هستند كه عموما سوكت هاي انها برروي مادربرد به صورت دو تايي يا چهارتايي ديده ميشوند . يكي از مزيتهاي SDRAM نسبت به قبلي ها بالطبع افزايش سرعت بود . كه باعث افزايش باس سيستم نيز ميشود مثلا با يك EDO-RAM شصت نانو ثانيه اي ميتوانيد ماكسيموم 75 MHz باس داشته باشيد در حاليكه SDRAM ميتواند تا 133 MHZ هم باس داشته باشد و همينطور SDRAM به صورت همزمان Synchronous با باس سيستم مطابق ميشود كه سبب افزايش سرعت ميشود . PC133 داراي سرعت 133 mhz اخرين ورژن SDRAM ميباشد كه توسط شركت هاي مختلفي ساخته شد . از وقتي در دهه گذشته سرعت CPU ها به 200 برابر افزايش يافت سرعت رم ها تنها 20 برابر شد بنابراين بايد نوع گونه اي از رم ساخته ميشد تا از سي پي يو عقب نماند اما كدام يك بهترين انتخاب بود ؟ خيلي از توليد كنندگان به سمت DDR رفتند جز اينتل كه مسير خود را به سمت RD RAM پيش برد به اين رم Ram Bus يا RDRAM يا همان Rambus Direct RAM ميگويند گرچه اين نوع رم زياد راه به جايي نبرد اما هم اكنون در Sony playstation 2 يا Nintendo 64 از اين نوع رم استفاده ميشود در پلي استيشن از نوع 32 مگابايتي با پهناي باند 3.2 گيگا هرتز استفاده ميشود . گرچه RDRAM هم ظاهرا از نوع DRAM گرفته شده است اما از آرشيتكت خاص هوشمند و كاملتري نسبت به ديگر رقباي خود استفاده ميگرد . و دسترسي به رم خيلي بهتر بود و باعث ميشد كه CPU به راحتي به كار خودش ادامه دهد . و ديتاها درسرعت كلاك فراواني خوانده ميشدند . يك مقايسه بين يكي از اين انواع ميتواند از قدرت rambus بگويد كه مثلا SDRAM با 64 بيت در 100 mhz بود حال انكه RDRAM در 16 بيت در 800 مگاهرتز عمل ميكرد . به هر حال ميتوان گفت كه علاوه بر ويژگيهاي بالايي كه گفتم ويژگيهاي ديگري نيز ار لحاظ ميزان ولتاژ دارد اما انچه سبب شكست اين نوع شد قيمت گران آن بود . و البته جز اين چيز ديگري نميتوانست باشد چون وقتي قرار بر ان شد كه از چيپست i815 به جاي i820 استفاده شود Rambus بايد به صورت Dual قرار ميگرفت حال انكه DDR خود هم به صورت dual بود . بنابراين قيمت گران دو برابر ميشد و اصلا مقرون به صرفه نبود ! در پايان مبحث رم كمي هم از رم محبوب DDR بگوييم كه در سال 2001 توليد شد . كه مخفف Double Data Rate كه تكنولوژي ان همانطور كه از نامش پيداست به اين صورت است كه از هر دو طرف سيگنال براي تبادل اطلاعات استفاده ميكند . بنابراين كارايي دو برابر ميشود . مثلا با اين تكنولوژي يك SDRAM 133 mhz به راحتي به يك DDR 266 mhz تبديل ميشود . اما تفاوتي كه باعث ميشود سوكت اين دو نوع رم تفادوت داشته باشد 16 پين اضافيه رم DDR ميباشد . البته نوع ديگري از رم هم در سال 2003 توليد شد كه به نام DDR II ياد ميشود . به هر حال هنوز اينتل در صدد پيدا كردن راهي براي روانه كردن RDRAM به بازار است .

 

RAM چگونه كار ميكند ؟Random Access Memory

Ram)) معروفترين حافظه مورد استفاده كامپيوتر است . به اين وسيله از انجايي كه دستيابي به سلول هاي حافظه آن بلافاصله قابل دسترسي هست random access ميگويند نقطه مقابل RAM را Serial Access Memory (SAM) مينامند همانطور كه از نامش پيداست ديتاها را بصورت سريال مانند نوار كاست نگهداري ميكند . در SAM اگر ديتايي در دسترس نباشد كليه ديتاها چك ميشوند تا به ديتاي مورد نظر برسد . كاربرد SAM در حافظه بصورت بافر بيشتر مورد استفاده است . اما در RAM در هر لحظه اي كه بخواهيد ميتوانيد به ديتاي مورد نظر دسترسي داشته باشيد . در اين مقاله سعي ميكنم تمامي چيزهايي كه لازمست تا بدانيد RAM چيست و چه ميكند را توضيح ميدهم .

يك چيپ حافظه تقريبا شبيه به ميكروپروسسور همان IC (Integrated Circuit) هست در اين مدارات مجتمع ميليون ها ترانزيستور و خازن قرار دارد . در تقريبا تمامي كامپيوتر ها در حافظه dynamic random access memory (DRAM) ترانزيستور و خازن مجموعا با هم يك سلول از حافظه را تشكيل ميدهند كه نمايش دهنده يك بيت از حافظه هستند . خازن يك بيت از حافظه را نگهداري ميكند يا صفر يا يك . در مقابل ترانزيستور بصورت سوئيچي عمل ميكند كه وظيفه كنترل مدارات را روي چيپ حافظه دارد كه ايا خازن را بخواند يا اينكه موقعيت را براي نخواندن ان و تغيير موضع ايجاد كند .

خازن را ميتوانيد مثل سطلي در نظر بگيريد كه الكترون ها در ان ذخيره ميشوند . براي ذخيره كردن 1 در سلول حافظه اين سطل پر از الكترون ميشود و براي 0 شدن خالي از الكترون ميشود . مشكلي كه اين خازنها دارند اينستكه پس از مرور زمان نشتي ميكنند و گرايش به خالي شدن دارند . اين اتفاقات در كمتر از ميلي ثانيه اتفاق مي افتد . بنابراين براي عملكرد درست حافظه پويا يا حتي CPU كنترل كننده حافظه بايد انها را شارژكند تا مقدار 1 را در خودشان نگه دارند . يعني كنترل كننده حافظه مدام حافظه را ميخواند و دوباره انرا مينويسد ! اين عمليات بصورت خودكار در يك ثانيه هزاران بار اتفاق مي افتد .

براي تصور قضيه فوق در ذهنتان فرض كنيد سطل آبي داريم كه از زير سوراخ كوچكي دارد وقتي سطل را از اب پر ميكني و شير اب را قطع كردي اب ظرف رو به اتمام ميرود حالا براي اينكه ظرف هميشه پر از اب يا همان الكترون باشد يك شناور ميگذاريم كه با پايين امدن ان اب دوباره به ظرف بريزد .

عمليات refresh شدن رم براي رم هاي پويا هست و عملا براي همين قضيه به اين نام ناميده شده اند . بنابراين رم هاي پويا مداوما بايد در حال refresh شدن باشند درغير اينصورت اطلاعات داخل خود را از دست ميدهند . بنابراين اين refresh شدن ها باعث ميشود از سرعت اين رم كم بشود .

سلول هاي حافظه روي يك تخته سيليكوني قرار دارند كه بصورت ارايه اي از ستون ها و سطر ها هست به ستون ها bitline و به سطرها wordline ميگويند . محل تقاطع اين دو محدوده شناسايي ادرس هاي سلول حافظه ميباشد .

DRAM ها مداوما ستونهايشان را شارژ ميكنند تا ترانزيستور هاي خود را بصورت فعال نگهدارند . وقتي قرار باشد كه مقدار يك را به خازن اختصاص دهد انرا شارژ ميكند اما وقتي ميخواهد ان مقدار را بخواند كه ايا مقدار يك را دارد يا نه يك امپلي فاير حساس مشخص ميكند كه ايا خازن ظرفيتش از الكترون باندازه بيش از 50% هست يا خير اگر هست مقدار يك دارد وگرنه بايد مقدار يك به ان داده ميشود . تحليل عملكرد DRAM تا همينجا بماند بنابراين يادتان باشد كه خازن ها به تنهايي نميتوانند كاري كنند بلكه RAS و CAS براي ادرس دهي خازنها لازمند . يك كنتور براي انكه لحظات رفرش شدن را بشمارد . يك امپلي فاير حساس براي خواندن مقدار خازن و اينكه ايا خازن قابل نوشتن هست يا خير .

Static RAM (SRAM) از تكنولوژي متفاوتي استفاده ميكند . در رم از نوع ايستا نوعي flip-flop وجود دارد كه هر بيت از حافظه را نگهداري ميكند . يك فليپ فلاپ براي حافظه چهار تا شش ترانزيستور سيم كشي شده به هم دارد اما ديگر نيازي به تازه شدن و refresh شدن ندارند . و اين همان نقطه اي است كه باعث ميشود رم ايستا از رم پويا پيشي بگيرد . به هر حال از انجايي كه بخش هاي بيشتري نسبت به رم پويا در رم ايستا داريم بنابراين سلول هاي حافظه فضاي بيشتري نسبت به رم پويا اشغال ميكنند . بنابراين شما روي چيپ حافظه از حافظه كمتري برخوردار ميشويد كه باعث ميشود اين نوع حافظه گران شود .

بنابراين رم ايستا سرعت بيشتري دارد اما گرانتر است اما رم پويا سرعت كمتري دارد در عوض ارزان تر است . لذا رم ايستا براي كش CPU بهتر است و رم پويا براي حافظه هاي بزرگتر پركاربرد تر است .

چيپ هاي حافظه امروزه بصورت كارتهايي كه ماژول ميناميم هستند حتما شده كه روي اين حافظه ها اعدادي مثل 8*32 يا 4*16 را ديده باشيد اين اعداد تعداد چيپهاي موجود در ان چيپ را نمايش ميدهند و اينكه هر اما اينكه چه نوع رمي بر روي چه نوع پايه اي قرار بگيرد نيز نكته ايست كه نبايد از ان به اين سادگي رد شد . در مقالات قبلي درمورد نحوه اتصال رم با مادربرد توضيحاتي داده ام . اما نكاتي را باز هم ياداور ميشوم :

SIMM single in-line memory module اين برد از حافظه از 30 پين براي اتصال با ابعاد 9*2 سانتيمتر دارد در اكثر كامپيوتر ها SIMM ها را بايد بصورت جفت نصب كنيد علاوه بران ميزان حافظه نيز در اين جفت بايد يكي باشد اين بان دليل است كه پهناي باند ارتباطي باس مادربرد شما بيش از يك SIMM ميباشد . يعني براي انكه شما از 16 مگابايت رم بهره مند شويد بايد دو رم 8 مگابايتي نصب كنيد . كه هر SIMM بفرض ميتواند 8 بيت ديتا منتقل كند . در حاليكه باس سيستم ميتواند 16 مگابايت منتقل كند . SIMM هاي اخير در ابعاد 11*2.5 سانتيمتر هستند كه از 72 پين براي اتصال استفاده ميكنند كه اين پينها براي افزايش پهناي باند است كه تا بيش از 256 مگابايت رم هم ميتوان برانها نصب كرد .

اما همانطور كه ميدانيد SIMM ها قديمي شده و تكنولوژي جديد بنام Dual in-line Memory Module (DIMM) وجود دارد . كه داراي 164 يا 184 پين هستند با ابعاد تقريبا 14*2.5 سانتيمتر DIMM ها ميتوانند از 8 مگابايت تا 1 گيگابايت گنجايش براي رم داشته باشند و ديگر نيازي به اينكه بصورت جفت قرار بگيرند ندارند . نوع ديگري هم وجود دارد كه در مقاله مربوطه در مورد Rambus in-line Memory Module (RIMM) توضيح داده ام

انواع رم هاي متداول

SRAM Static RAM

داراي چندين ترانزيستور به تعداد 8 تا 6 براي هر سلول حافظه اما بدون خازن در هر سلول كه بهتر است براي كش استفاده شود

DRAM Dynamic RAM

داراي سلول هاي حافظه با ترانزيستور و خازن كه نياز به refresh شدن دارد .

Fast page mode Dynamic RAM FPM DRAM

نوع اوليه DRAM بود ماكسيموم سرعت انتقال داده ها در كش از نوع لايه دو به 176 MBps ميرسيد

EDO DRAM Extended data-output Dynamic RAM

مثل ديگر رم ها صبر نميكند كه تمامي اعمال پردازش روي بيت اول انجام شود و سپس سراغ بيت بعدي برود بلكه همان وقتي كه ادرس بيت اول را شناسايي كرد بدنبال بيت بعدي ميرود تقريبا 5% سرعت بيشتري نسبت به FPM RAM دارد حداكثر سرعت براي كش لايه دو مقدار 264 MBps ميباشد .

SD RAM Synchronous dynamic random access memory

5% سرعت بيشتري نسبت به EDO DRAM دارد و معمولتر از نسخه اخير است حداكثر سرعت ارتباط با كش لايه 2 به 528 MBps ميرسد

DDR SDRAM Double Rate SDRAM

همان SDRAM منتهي با پهناي باند بيشتر حداكثر سرعت ارتباط با كش لايه 2 مقدار 1064 MBps ميباشد البته براي باس 133

RDRAM Rambus DRAM

سرعتي فوق العاده اي دارد اما قيمت زيادي هم دارد .

CMOS RAM

مقدار كمي از حافظه كه در كامپيوتر شما براي شناسايي ديگر اجزا به كار ميرود اين حافظه به يك باتري كوچك نيازمند است همان باطري كه وقتي در كيس را باز ميكنيد و انرا ميبينيد .

VRAM video RAM

حافظه اي كه روي كارت گرافيك يا ويدئويي شما نصب شده است .

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:3 | | لینک به این مطلب
2007/9/8
پسوندها در کارت های گرافیکی شرکت Nvidia
پسوند LE : وقتی کارتی را مشاهده کردید که دارای این پسوند می باشد بدانید که پردازشگر این کارت با حداقل فرکانس خود فعالیت می کند و فرکانس آن پایین می باشد. این نوع کارت ها به عنوان ضعیف ترین و ارزان ترین کارت های شرکت Nvidia شناخته می شود ( من خرید این نوع کارت ها را پیشنهاد نمی کنم )

پسوند XT : در این کارت ها فرکانس پردازش گر و حافظه از مقدار فرکانس استاندارد کمتر می باشد ولی به علت وجود رابطه حافظه پیشرفته 256 بیتی کاهش فرکانس پردازش گر و حافظه تا حدودی جبران شده است این نوع کارت ها برای کارهای نیمه حرفه ای خوب می باشند.

پسوند GT : این نوع کارت های گرافیکی که از پسوند GT استفاده می کنند از پرفروش ترین کارت های Nvidia می باشند و علت آن بهره گیری از حافظه پر سرعت GDDR3 می باشد که باعث افزایش پهنای باند حافظه کارت گرافیک به مقدار زیاد می شود. در این نوع کارت ها فرکانس پردازه نیز ارتقای چشمگیری کرده است .

پسوند Ultra : این پسوند در کارت های پیشرفته سری 5 و 6 شرکت Nvidia به کار می رود استفاده از این پسوند به این معناست که واحد پردازش گرافیکی کارت از فرکانس بیشتری در مقایسه با مدل های استاندارد برخوردار است .

پسوند Ultra Extreme :در این نوع کارت ها فرکانس پردازش گر و حافظه افزایش پیدا کرده است و به طور کلی این پسوند در کارت های سری T به کار می رود البته قیمت این نوع کارت ها نیز بالا می باشند.

پسوند GTX : حتما تا به حال به این پسوند بارها برخورد کرده اید این پسوند مخصوص کارت های سری 7 به بالا می باشد وجود این پسوند نشان می دهد که پردازنده گرافیکی این کارت از قابلیت پیشرفته ای برای پردازش تصاویر سه بعدی برخوردار است.

پسوند GS : این پسوند حالت ضعیف شده پسوند GT است که شرکت Nvidia برای سطح متوسط با بالا ارائه کرده است هدف از ارائه این نوع کارت ها این می باشد که کاربران با پرداخت هزینه نه چندان زیادی کارت گرافیکی خود از قابلیت در کاربرد های 3 بعدی استفاده کند در اصل این کارت نسخه OverClock نشده از از سری GT می باشد

پسوند های دیگری نیز وجود دارد مانند TDH , TC, SE, GTS و ..... ولی مهم ترین پسوند ها آن هایی می باشند که بیان شد .

پسوند ها در کارت های گرافیکی شرکت Ati

پسوند SE : کارت هایی که از این پسوند استفاده می کنند کارت هایی می باشند که دارای پهنای حافظه پایین هستند مثل کارت X300 که دارای رابط حافظ ( پهنای باند ) 128 بیتی می باشد ولی نوع SE آن دارای پهنای باند 64 بیتی است .

پسوند Pro : در این نوع کارت ها فرکانس پردازنده گرافیکی و حاقظه گرافیکی افزایش یافته است که این عامل باعث افزایش کارایی این نوع کارت گرافیک در پردازش سه بعدی می شود مانند Radeon 9800 pro

پسوند XT : این پسوند نوع توسعه یافته پسوند pro می باشد در این نوع کارت ها پردازنده با فرکانس بالاتری نسبت به پسوند pro فعالیت می کند بطور کلی این پسوند در کارت های نیمه حرفه ای شرکت Ati به کار میرود مانند Radeon x1800xt

پسوند XTX : این پسوند به تازگی توسط شرکت Ati معرفی شده نشان دهنده بالاترین کیفیت و قدرت گرافیکی در کارت های این شرکت است کارت هایی که دارای چنین پسوندی می باشند از فرکانس پردازنده و حافظه بسیار بالایی یرخوردار می باشندو به عنوان حرفه ای ترین کارت های Ati شناخته می شوند.
از پسوند های دیگر شرکت Ati می توان به VIVO و XTPE اشاره کرد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 19:27 | | لینک به این مطلب
2007/8/28
آموزش تعمیر و از بین بردن پیکسل های سوخته در مانیتور های Lcd
کسانی که از مانیتور های LCD استفاده می کنن ، گاهی اوقات مشاهده کردن که بعضی از قسمت های صفحه به رنگ قرمز ، آبی ، سبز و ... در میاد و همیشه بعد از روشن کردن LCD به همون شکل باقی می مونه . 

در واقع اون رنگ نمایانگر وجود یک پیکسل سوخته دراون قسمت از مانیتور LCD هست .





اما برای از بین بردنش ، در زیر 3 راه معرفی می کنم . امیدوارم یکی از اونا برای شما جوابگو باشه .


* تعمیر به کمک وارد آوردن فشار بر روی پیکسل سوخته

1 . مانیتور را خاموش کنید .

2 . یک دستمال نم دار تهیه کنید و مطمئن شوید که بر روی مونیتور خش نمی اندازد .

3 . یک خودکار ، مداد نوک تیز ، پیچ گوشتی نوک تیز و یا هر چیزی مشابه آنها بردارید . مسلما سوزن می تواند از تمام آنها بهتر باشد .

4 . دستمال نم دار را چند بار تا بزنید تا مطمئن شوید به مونیتور آسیبی نمی زند و نوک جسم تیز را در دستمال فرو

ببرید ( خیلی احتیاط کنید که جسم نوک تیز از آن ور دستمال بیرون نیاید تا به صفحه مونیتور آسیبی برسد ) حالا به

آرامی شروع کنید و آنرا دقیقا روی پیکسل سوخته فشار دهید . تا جای ممکن سعی کنید دقیقا روی پیکسل سوخته

باشد و گرنه ممکن است به بقیه نقاط صفحه ی مونیتور آسیب بزنید .

5 . در حالی که دستمال را به کمک جسم نوک تیز بر روی پیکسل سوخته فشار می دهید ، مونیتور را روشن کنید .

6 . حال به آرامی دستمال را عقب ببرید . پیکسل سوخته باید از بین رفته باشد .

این روش بر روی پیکسل های سوخته در سایز های کوچک و ریز بازدهی بیشتری دارد .




* تعمیر به کمک ضربه زدن بر روی پیکسل سوخته

1 . کامپیوتر و مونیتور LCD را روشن کنید .

2 . بر روی دسکتاپ به ویژه در محل پیکسل سوخته یک عکس کاملا تیره و سیاه قرار دهید تا پیکسل سوخته به وضوح

دیده شود . ( بهترین کار قرار دادن یک عکس تماما سیاه به عنوان بک گراند می باشد )

3 . یک خودکار یا مداد که انتهای گرد و نسبتا پهنی دارد تهیه کنید ( مثل انتهای بالایی مداد هایی که در بالای خود پاک کن دارند .)

4 . انتهای گرد و پهن مداد را بسیار نرم و آرام بر روی پیکسل سوخته قرار دهید و با ضربه های آرام و ملایم

سعی کنید تابش ( یا موج ) نور سفیدی در اطراف آن پیکسل را ببینید .

5 . به تدریج فشار ضربه های انتهای گرد مداد را بر روی پیکسل سوخته در هر 5- 10 ضربه بیشتر کنید تا پیکسل

سوخته به حالت سالم خود بر گردد .

6 . حالا یک عکس کاملا سفید بر روی بک گراند خود قرار دهید ( می توانید Notepad را باز کنید و قسمت سفید آنرا در

جایی که پیکسل سوخته بود بکشید ) و مطمئن شوید به بقیه نقاط در اثر ضربه های کوتاه آسیبی نرسیده .

این روش بر روی پیکسل های سوخته در سایز های بزرگتر بازدهی بیشتری دارد .



* تعمیر به کمک برخی نرم افزار های ارائه شده در این زمینه

برای از بین بردن پیکسل های سوخته نرم افزار هایی ارائه شده که میتوانید با کمک آنها این پیکسل ها را از بین ببرید .

بعضی از آنها به صورت فایل های اجرایی برای تست مونیتور و از بین بردن آن پیکسل تهیه شده اند و بعضی دیگر به

صورت آنلاین در صفحات وب .

لینک دانلود مجموعه نرم افزار های اجرایی برای از بین بردن پیکسل های سوخته ( 314 کیلوبایت )

لینک از بین بردن پیکسل سوخته به صورت آنلاین .



!! توجه !! :

1 . به هیچ عنوان برای تعمیر پیکسل سوخته مانیتور را باز نکنید .

2 . از دور بودن وسایل الکتریکی در اطراف LCD و خیس نبودن آن مطمئن شوید

3 . عده ای بر این عقیده اند که فشار دادن و لمس کردن سطح LCD خود باعث سوختن پیکسل ها می شود ، اما با

این حال این مسئله هنوز به اثبات نرسیده است .

4 . اگر LCD نو خریداری کرده اید ، بعد از باز کردن جعبه آن ، از قرار دادنش در محیطی که نور زیادی در آن قرار دارد جدا

بپرهیزید زیرا پیکسل ها در 10 – 20 ساعت اول ، توانایی جذب نور بالایی دارند و نور های بسیار قوی مانند فلاش

دوربین یا نور مستقیم خورشید کاملا می توانند به آنها آسیب بزنند .

5 . این روش ها تنها پیکسل های سوخته را از بین میبرند و نه پیکسل های مرده را( تفاوت آنها در این است که پیکسل های

سوخته معمولا به رنگ های آبی ، قرمز و سبز هستند اما پیکسل های مرده رنگشان همیشه سیاه است )
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:6 | | لینک به این مطلب
2007/8/27
نقد و بررسي مادربورد SOYO SY-AMN59-GR

مدت زمان زيادي از معرفي خانواده چيپست هاي سري 500 nVidia براي پردازنده هاي AMD مي گذرد اما با كمي جستجو و تحقيق مي توان به اين نتيجه رسيد كه همچنان اين سري از چيپست ها بعنوان گزينه اي مناسب براي پردازنده هاي AMD مطرح مي شوند . خريداران مادربورد در بازار ايران با گستردگي اين سري از چيپست ها مواجه مي شوند و عموما انتخاب آنها مادبوردي بر پايه يكي از اين چيپست ها خواهد بود.

 از آنجا كه معرفي چيپست هاي اين خانواده از بازه زماني فعلي خارج است لذا تنها به معرفي صفحه رسمي nVidia nForce 500 Series  پرداخته و از بحث در مورد آن صرف نظر مي كنيم . در صورتيكه به اطلاعات جزئي تري احتياج داشتيد مي توانيد به تاپيك مرتبط با اين مقاله و يا تالار گفتمان سايت سخت افزار ايران مراجعه كنيد . با معرفي اين خانواده مادربورد هاي بسياري معرفي شده و تعدادي نيز در ميان انبوه مادربورد ها بعنوان گزينه هاي برتر شناخته شدند . يكي از اين توليد كنندگان مادربورد Foxconn بود كه بر پايه چيپست 590 SLi بعنوان يكي از مناسب ترين گزينه هاي انتخاب براي پردازنده هاي AM2 معرفي شد . اين برد بعوان برد طرح مرجع  چيپست 590 SLi شناخته شده و از امتياز بالايي در بين برد هاي سري 500 بر خوردار است  . در اين بين يكي از برد هاي شركت سويو كه بر پايه اين مادربورد و طراحي آن شكل گرفته است بردي است كه در اين مقاله به بررسي ان مي پردازيم : SoYo SY-AMN59-GR .

 

UpView

 

هر چند نام SoYo شايد تا حدودي ذهن ما را به گذشته بر گرداند اما بايد دانست هم اكنون محصولا متنوعي تحت نام اين برند در بازار ايران وجود دارد كه از جمله آن مي توان همين مادربورد را نام برد. قطعات ديگري چون كارت گرافيك نيز از جمله توليدات موجود در بازار ايران است .

SoYo محصوليست كه به همت شركت فونيران به بازار ايران راه يافته و در حال گسترش است . البته خارج از بحث فعلي با كمي ترديد مي توان گفت گسترش مادربوردي با نام SoYo و كيفيت فاكسكان كمي دور از واقعيت به نظر مي رسد اما شايد با بررسي بيشتر خريداران و نيز تغيير و تحول فونيران در قيمت اين مادربورد بتوان آن را گزينه اي مناسب براي خريد دانست . ذكر اين نكته ضروري است كه بيان فوق نظر جمعي از دوستان متخصص در امر سخت افزار و بازار سخت افزار ايران است و لذا نويسنده در برابر آن مسئول نمي باشد. در هر حال سايت سخت افزار ايران به وظيفه هميشگي خود يعني اطلاع رساني در امر سخت افزار عمل كرده و با بررسي و نقد اين مادربورد سعي دارد آگاهي بيشتري را در اين زمينه در اختيار دوستداران سخت افزار قرار دهد .

بررسي بسته بندي و محتويات داخل جعبه محصول


 

طراحي جعبه مادربورد از دو پوشش مجزا تشكيل شده است. در تصوير زير نمايي از جعبه محصول را ملاحظه مي كنيد :

 

Box

 

همانطور كه ملاحظه مي شود بر روي جعبه  توضيحان اندكي بصورت بر چسب قرار داده شده است . البته در كنار جعبه نيز بوسيله بر چسبي كوچك توضيحات و ويژگي هاي مادربورد معرفي شده است . از اين نظر مي توان گفت  بسته بندي اين مادربورد مي تواند نقطه ضعف شمرده شود بطوريكه توضيحات كاملي بر روي جعبه آن ارايه نشده است .  در صورتيكه جعبه مادبورد هاي ديگري بر پايه اين چيپست را دركنار بسته بندي مادربورد فعلي قرار دهيم به اين نكته پي خواهيم برد :

 

Asus Box

 

 

Foxconn Box

 

در پشت جعبه نيز نو آوري هاي سويو معرفي و تشريح شده اند . در نهايت در مورد بسته بندي اين مادبورد مي توان نكات زير را مهم دانست :

 

  1. نامي از برد بر روي جعبه ذكر نشده است .
  2. مشخصات برد در كادري كوچك و بصورت بر چسب بر روي برد قرار گرفته كه اين خود احتمال اشتباه را در الصاق برچسب بوجود مي آورد .
  3. نكته مهم ديگر بكار بردن عبارت FSB 2000 MT/s در بچسب مشخصات فني مادربورد است كه با تعريف فني سازگار نيست . صحيح آن بكار بردن عبارت HT Speed و يا System Bus Speed است .
مشخصات فني و بررسي طراحي مادربورد

 

همانطور كه قبلا اشاره كرديم اين برد بر پايه بردي از فاكسكان با نام Foxconn C51XEM2AA توليد شده است كه برد مرجع طراحي چيپست 590 SLI به شمار مي رود . لذا با توجه به اين موضوع مي توان گفت اين برد  از طراحي مناسبي برخوردار است . اما بد نيست نگاهي به طراحي اين برد انداخته و آن را از جنبه هاي مختلف مورد ارزيابي قرار دهيم . ابتدا مشخصات و ويژگي هاي فني آن را معرفي مي كنيم :

 

 

SoYo SY-AMN59-GR

Processor : AMD Socket AM2 - Athlon 64 FX , Athlon 64 X2 , Athlon 64 and Sempron

Support HyperTransport Up to 2000 MT/s

Chipset : NVIDIA nForce 590 SLI

System Memory : Four 240 Pin Slots Up to 8 GB , Supports Dual Channel DDR2 533/667/800

6 Onboard USB Ports

Dual Gigabit LAN

Onboard 1394 - Firewire

Dual PCI Express x16

 SIX SATA 300 MBps , Supports RAID 0 , RAID 1 , RAID 0+1 and RAID 5

Support Hot Plug and NCQ

Onboard Audio 8 Channel

Expansion Slots : 2 PCI Slots

2 PCI Express x1

1 PCI Express x4

2 PCI Express x16

1 ATA

 

 

 

 

 

 

 در نگاه اول اين برد با PCB سياه رنگ و طراحي سيستم خنك كننده كاملا جمع و جور , جذاب به نظر مي رسيد .

 

UpView2

 

اين مادربورد مبتني بر چيپست 590 SLI و با با پشتيباني از پردازنده AMD AM2  سوكت 940 پيني است :

 

Socket

 

 

 

در كنار اين سوكت چهار اسلات رم ملاحظه مي شود كه با رنگ هاي متفاوت براي تشخيص حالت دو كاناله از يكديگر متمايز شده اند :

 

Slot 1

 

 

Slot 2

 

وجود تنها يك كانكتور ATA تقريبا گزينه ايست كه در اكثر برد هاي جديد آن را ملاحظه مي كنيم . در اين برد نيز تنها يك اتصال ATA بكار رفته كه در تصوير زير ملاحظه مي كنيد :

 

IDE

 

6 اتصال ساتا گزينه ايست كه اين برد را براي بكارگيري حالت RAID توانا مي سازد .

 

Sata

 

 البته قابل ذكر است كه اين برد 6 اتصال ساتا دارد كه دو مورد از آن در تصوير فوق مشخص نيست .

 

دو اسلات PCI تقريبا براي اكثر كاربرد هاي خانگي كافي به نظر مي رسد .

 

PCI

 

همانطور هم كه قبلا اشاره كرديم اين برد قادر به پشتيباني از حالت SLI است. در تصوير زير اسلات هاي PCI Express اين برد را ملاحظه مي كنيد.

 

PCI-e

 

وجود كنترلر هاي شبكه گيگابيتي از جمله مزيت هايي است كه اين برد در خود جاي داده است . در كنار اين دو كانكتور شبكه مي توانيد پورت هاي USB را نيز ملاحظه كنيد . همچنين قابليت پشتيباني از سوكت هاي PS2 نيز در اين برد گنجانده شده است كه در سمت چپ تصوير زير آن را ملاحظه مي كنيد :

 

Panel

 

از ديگر مواردي كه در اين تصوير ملاحظه مي گردد پورت هاي Firewire ( 1394a/b ) است كه در طراحي پانل مادبورد در نظر گرفته شده اند .

مشخصات فني و بررسي طراحي مادربورد , ادامه ...

 

آنچه كه در بخش قبل ملاحظه كرديم نكاتي بود كه بعنوان مشاهدات اوليه و سريع اين برد معرفي و بررسي شده اند . اما در اين بخش به بررسي نكات جزئي تر طراحي برد و اشكالاتي كه با آن مواجه شده ايم خواهيم پرداخت . در نظر داشته باشيد كه بررسي برد در محيطي كاملا اتفاقي صورت گرفته و نتايج حاصله برداشت فني از تحليل و بررسي برد است .

 

مهمترين نكته اي كه در نگاه اول دوستانمان در تيم بررسي برد بدان اشاره كردند وجود سيستم خنك كنندگي نا مناسب براي اين برد است . همانطور كه در شكل زير ملاحظه مي كنيد بر روي چيپست شمالي تنها يك هيت سينك كوچك قرار داده شده كه وظيفه خنك كنندگي آن را بر عهده دارد . به عقيده تيم نويسندگان اين هيت سينك توانايي انجام وظيفه درست را نخواهد داشت. البته نتايج بدست آمده در تست را نيز بعدا مورد بررسي قرار مي دهيم . اما در نگاه اول شايد براي اكثر اوور كلاكر ها اين نكته , ضعف تلقي گردد .

 

HeatS1

 

 

HeatS2

 

همينطور چيپست جنوبي كه از يك فن كوچك براي خنك كنندگي بهره گرفته است .

 

Fan1

 

Fan2

 

البته اين فن مشكلات ديگري را نيز در پي خواهد داشت . از جمله اين مشكلات كه در هنگام تست با آن روبه رو شديم برخورد انتهاي كارت گرافيك نصب شده با سطح فن بود . حال آنكه كارت گرافيك نصب شده تنها يك XFX 6200 Turbo Cache ساده است كه از حجم بالايي نيز بر خوردار نيست . نتيجه اينكه در صورت استفاده از كارت هاي بزرگتر خصوصا كارت هاي جديد انويديا قطعا با مشكل مواجه خواهيد بود .

 

بر روي اين برد يك تغذيه 12 ولت 8 پين وجود دارد كه در تصوير زير آن را ملاحظه مي كنيد .

 

12V

 

اگر منبع تغذيه شما كانكتور 12 ولتي را بصورت 4 پين ارايه داده باشد براي اتصال كمي گيج خواهيد شد كه احتياج است به دفتر چه مادربورد مراجعه كنيد .

 

همچنين يك تغذيه اضافي نيز بعنوان تغذيه Exclusive Graphics Power Connectr در كنار اسلات هاي PCI ملاحظه مي شود كه با هدف تغذيه اضافي كارت هاي گرافيك فراهم آورده شده است :

 

AUX

 

يكي ديگر از نكات جالبي كه در اين برد ملاحظه كرديم وجود سوئيچ هاي Power و Reset بر روي آن بود . اين ويژگي سبب مي شود كه در هنگام روشن كردن مادربورد در خارج از كيس و همچنين Restart آن مشكلي نداشته باشيد . در تصوير زير اين دو كليد را ملاحظه مي كنيد :

 

SW

 

از ديگر نكات قابل توجه اين برد وجود يك Debugger است كه در هر لحظه با به نمايش در آوردن كد هاي مناسب وضعيت برد را گزارش مي دهد .

 

Debugger

 

در انتهاي دفترچه مادربورد مي توانيد جدولي را ملاحظه كنيد كه هر يك از كد هاي به نمايش در آمده را معرفي و توضيح داده است . در اين صورت بهتر مي توانيد مشكلات احتمالي پيش آمده را مرتفع سازيد

سيستم تست و نتايج Overclock

 

سيستمي كه بوسيله آن برد مورد نظر را تست كرديم به قرار زير است :

 

Athlon 64 X2 3800+ With Stock Cooling

Transcend DDR2 667

XFX 6200 Turbo Cache

Samsung 160 GB

Thermaltake 460 Watt

Windows XP Service Pack 2

 

در ابتداي تست قصد داشتيم از هاردديسك IDE استفاده كنيم . اما متاسفانه بدليل اشكالي كه براي ما هم نامعلوم است اين برد نتوانست هارد ديسك IDE را شناسايي كند . در نهايت از هارديسك سامسونگ ساتا براي ادامه تست بهره گرفتيم .

 يكي ديگر از مشكلاتي كه با آن برخورد كرديم مشكل در استفاده از كيبورد USB بود . در تصوير اول پس از بوت با فشردن كليد F1  صفحه كليد درست عمل مي كرد اما به محض گذر از اين صفحه , صفحه كليد غير فعال مي شد . متاسفانه علت اين مشكل نيز براي ما روشن نشد .

 

در نهايت براي اوور كلاك اين سيستم مراحل زير را طي كرديم .

 

ابتدا بدون هيچ مشكلي توانستيم مقدار HTT را از 200 به 250 افزايش دهيم . در اين حالت سيستم كاملا پايدار بوده و در تست هاي فشار نيز بدون هيچ مشكلي به فعاليت خود ادامه داده است .

 

250

 

 

در اين مرحله براي اطمينان از اينكه دماي چيپست افزايش نخواهد يافت يك عدد فن 8 سانتي را براي چيپست شمالي قرارد داديم كه تا حدودي دماي آن را كاهش دهد . براي رسيدن به فركانس 2.6 ضريب HTT را تا 260 افزايش داديم . همچنين براي جلوگيري از مشكل مقداري بسيار كمي ولتاژ به پردازنده اعمال نموديم . در اين حالت نيز سيستم بدون مشكل به فعاليت خود ادامه مي داد .

 

260

 

در گام بعدي ضريب HTT را به ترتيب بر روي 266 و 270 قرار داديم كه در هر دو حالت نيز سيستم بدون مشكل فعاليت مي كرده است . قابل ذكر است كه در مقدار بالاتر از 250 ( بعنوان ضريب HTT ) ولتاژ براي رم و پردازنده اعمال كرده ايم . در تصاوير زير نتايج حاصله را ملاحظه مي كنيد .

 

266

 

270

 

در براي رسيدن به حد آخر مقادير بين 280 تا 290  را نيز امتحان كرديم . در فركانس 2900 سيستم قادربه بوت بوده ولي در ورود به ويندوز دچار مشكل بود . در فركانس 2875 سيستم وارد ويندوز شد اما در تست هاي فشار , حالت پايداري نداشته و هنگ مي كرد . در هر حال ورود با ويندوز نيز مي تواند عاملي بر موفقيت اين اوور كلاك باشد .

 

در نهايت با فركانس كاري 2833 به پايداري رسيديم .

 

Final 1

 

 

Final 2

 

 

نكته اي كه در اين بين قابل ذكر است مناسب بودن دماي كاري برد و پردازنده مي باشد . دماي پردازنده در حالت اوور كلاك تا حدود تقريبي 51 درجه قرارداشت . البته دماي مادربورد با توجه به اينكه مادربورد خارج از محيط كيس قرار داشته است چندان دقيق نيست . اما باز هم با وجود هيت سينك كوچك چيپ شمالي , اين چيپ از دماي مناسبي خوردار بوده است .

 

با ملاحظه تست هاي بالا و مشاهده شرايط برد در هنگام تست مي توان گفت اين برد از نظر Stability در سطح مناسبي قرار دارد . همچنين بايوس اين برد را مي توان يكي از قويترين بايوس ها با قابليت و Option فراوان Overclocking دانست .  در نهايت اين برد با وجود يك Cooling مناسب مي تواند انتخاب خوبي براي Overclocker ها باشد . 

نتيجه و كلام آخر

 

ما و دوستاني كه در بررسي اين برد نظر  دادند متفق القول بر اين عقيده بوديم كه اين برد از توانايي مناسبي براي خنك كنندگي در شرايط اوور كلاك برخوردار نخواهد بود . اما با وجود تست هاي فوق و مشاهده نتايج و همچنين با توجه به ذات اصلي اين برد ( برد 590 SLI فاكسكان ) به اين نتيجه رسيديم كه اين برد از شرايط مناسبي بهره مي برد . البته افزودن يك خنك كننده جانبي نيز مي تواند قابليت آنرا در اين امر افزايش دهد . لذا از اين لحاظ مشكلي وجود نخواهد داشت .

 

همچنين يكي ديگر از بحث هايي كه در رابطه با اين مادربورد وجود داشت بحث آپديت بايوس هاي آن بود . در صحبتي كه با مدير فني فونيران داشتيم ايشان اين قول را دادند كه از اين لحاظ مادربورد با مشكلي مواجه نخواهد شد .

 

در نهايت مي توان اين برد را انتخاب مناسبي براي پردازنده هاي AMD و همچنين Overclocker ها دانست .

 

امتيازي كه مي توان با توجه به همه عومل به اين برد اختصاص داد در تصوير زير خلاصه مي گردد :

 

 

 

 

در پايان بهتر است به اين نكته اشاره كنيم كه كليه عكس هاي مادربورد و تست هاي آن توسط نويسنده مقاله تهيه شده و حقوق آن براي نويسنده و سايت سخت افزار ايران محفوظ مي باشد . در هر حال هيچ علمي و عملي خالي از خطا نيست . از دوستان , صاحبنظران و علاقه مندان تقاضا داريم در صورتيكه در مقاله با اشكال , نقص يا ... رو به رو شدند ما را از تذكرات خود به بهره نسازند . 

 

نویسنده:رفیق و استاد بنده:آقای پیام حداد

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 21:18 | | لینک به این مطلب
2007/8/23
چگونه از سر و صدای کامپیوتر خود بکاهیم
 چگونه از سر و صدای کامپیوتر خود بکاهیم:
کم کردن سر و صدای کامپیوتر میتواند خیلی سخت باشد زیرابیشتر سر و صدای کامپیوتر ناشی از دو قطعه اصلی سیستم یعنی هارد دیسک و فن سیستم میباشد که جزو قطعات حیاتی سیستم هستند و در تمام مدتی که شما با سیستم کار میکنید آنها نیز ناچار به کار کردن هستند اما شما میتونید با کارهای جزئی سیستم خود را کم صدا تر کنید.

● پیچها را سفت کنید:

اگر یک پیچ که کاملا سفت نشده باشد یا کیس به خوبی بسته نشده باشد میتواند یک سیستم کاملا ساکت را به سر صدائی همانند ماشین چمن زنی(!) تبدیل کند. مطمئن شوید که تمام کارتها محکم در اسلاتهای خود بسته شده باشند و تمام کابل ها را در جای ایمنی محکم کنید و مطمئن شوید که کیس خود را در جائی خوبی در اطاق قرار داده اید. متاسفانه ممکن است پس از اتمام این کارها متوجه شوید که طراحی ضعیف کیس باعث ایجاد سر و صدا گشته است. اگر کیس شما نیز از اینگونه کیس ها است شما میتوانید با استفاده از یک بسته نوسان گیر (vibration dampening kit) مانند Dynamat`s Xtreme Computer Kit به سر و صدای سیستم خود را کاهش دهید. برای اطلاعات بیشتر میتوانید به سایت
کد:
www.dynamat.com
مراجعه کنید.
اگر سیتم شما روی میز چوبی، کف پارکت یا هر جنس سخت دیگری است شما میتوانید موس پد های قدیمی خود را بریده و زیر پایه های کیس قرار داده و از ارتعاش سیستم جلوگیری کنید و به این وسیله هزینه ای را که برای خرید کیت لرزه گیر کنار گذاشته اید صرفه جوئی کنید (این کیت در آمریکا ۳۰ دلار قیمت دارد)

● فن سیستم:

یکی از راهها برای اینکه سر و صدای فن خود را کم کنید اینست که سیستمی را انتخاب کنید که نیازی به محصولات شرکت AMD نداشته باشد تا بتوانید از فن کوچکتری برای cpu خود استفاده کنید همچنین میتوانید از فنهای مرغوبتر و کم سر و صدا تر استفاده کنید. البته قبل از تعویض فن دقت کنید فن جدید به انداه فن قبلی سیستم شما را خنک کند.

● هارد دیسک:

هر وسیله ای که با سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه دوران کند به خودی خود سر و صدا ایجاد میکند (چرخهای یک ماشین وقتی که با سرعت حرکت میکند حداکثر ۵۰۰ دور در دقیقه میزند!). بهترین راه برای ساکت کردن یک هارد دیسک پر سر و صدا استفاده از عایقهای صوتی است. برای مثال Molex`s SilentDrive یک جعبه پلاستیکی است که شما میتوانید هارد خود را درون آن قرار دهید. و این جعبه پلاستیکی مانع از انتشار صدای هارد دیسک میشود.(New England Digital ) به آدرس (
کد:
www.nedcomp.com)یکی
از شرکتهائی است که این جعبه ها راتولید میکند.دیسکهای سخت در هنگام خواندن و نوشتن مقداری سر و صدا تولید میکنند. برای کم کردن این سر و صداها بطور مرتب هارد خود را defrag کنید در بیشتر نسخه های ویندوز از مسیر Start, Programs, Accessories, System Tools, Disk Defragmenter استفاده کنید.این کار سرعت دسترسی به فایلها رابیشتر کرده و باعث بهره وری بیشتر سیستم شما میشود.
به گوش رسیدن صدای هارد در هنگامی که در حال خواندن چیزی از روی هارد و یا نوشتن بر روی آن نیستید نمایشگر آن است که RAM سیستم شما پائین است و احتیاج به ارتقا Ram خود دارید. در هنگامی که ram سیستم شما پر میشود ویندوز اقدام به نوشتن اطلاعات اضافی بر روی هارد دیسک شما میکند. با خرید یک ram دیگر هم سرعت خود را بالا برده و هم صدای سیستم خود را کم کنید.

● مکان قرار گیری سیستم:

همانطور که در بالا اشاره شد بعضی از صداها به دلیل محل قرار گرفتن کامپیوتر میتواند باشد در مورد محل کامپیوتر سعی کنید به نور محیط و میزان سر و صدا بیشتراهمیت بدهید و نه زیبائی آن.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 18:20 | | لینک به این مطلب
2007/8/23
پوسته چیست؟
به احتمال زیاد تا کنون بیشتر یا فقط با محیط های با رابط گرافیکی(GUI) کار کرده اید ، اما رابط کاربر دیگری که لینوکس و سایر سیستم عامل های شبه یونیکس یا برپایه ی یونیکس آن را دارند رابط خط فرمان یا Command Line Interface است که به اختصار CLI می نامند.قدرت حقیقی لینوکس و یونیکس در این رابط نهفته است و این رابط خط فرمان است که به مدت ۳۰ سال است که یونیکس را به عنوان قدرت مند ترین سیستم عامل مطرح کرد و اکنون این قدرت نهفته در تمام سیستم های شبیه یا برپایه ی یونیکس مانند لینوکس وجود دارد. زمانی می توان با یک سیستم عامل راحتر کار کرد که امکان کار با خط فرمان در آن فراهم شده باشد و در لینوکس این مهم صورت گرفته.

پوسته یا شل(shell) یک رابط است با ظاهری مانند آنچه در MS-DOS آن را دیده اید . البته در اصل پوسته (shell) یک رابط است میان انسان و هسته ی سیستم عامل که زبان انسان ها را به زبان ماشین تبدیل می کند تا هسته (Kernel) سیستم عامل آن را بفهمد . می تواندر یک تجسم غیر رسمی گفت که میزکار های ویندوز(windows) و مکینتاش (Macintosh OS) نیز یک پوسته ی گرافیکی هستند که رابط میان انسان و هسته ی این سیستم عامل هاست و زبان انسان را به زبان ماشین که برای هسته قابل فهم باشد ترجمه می کند.

در طول مدت بوجود آمدن یونیکس تا انتشار نهایی لینوکس پوسته های بسیاری منتشر شده و پوسته یک سیر تکاملی را پشت سر گزارده ، ما در بخش بعد ( همین مقاله ) سعی خواهیم کرد تا شما را با این سیر تحولی آشنا کنیم و در مقالات بعد به نهوه ی کار با این پوسته یا خط فرمان از مبتدی تا سطوح بالا تر خواهیم پرداخت.

● انواع پوسته
در این بخش به معرفی چند نمونمه ی معروف پوسته های مختلف خواهیم پرداخت البته در لینوکس می توان از تمام این پوسته ها استفاده کرد و در اغلب توزیع های کامل تمام این پوستهها یافت می شوند اما پوسته ی پیش فرض اغلب ( اغلب نه تمام لینوکس ها ) پوسته ی bash می باشد ، دلیل این انتخاب قدرت و به روز بودن این پوسته و علاوه بر این ها انتشار این پوسته بر اساس مجوز GNU/GPL می باشد . ما رد این جا به ترتیب پوسته های Bourn shell و C shell و Korn shell و Bourn again shell و tch shell را مورد بررسی قرار خواهیم داد.
۱ ) Bourne Shell یا sh

در اصل این پوسته در ازمایشگاه های بل توسط استیون بورن ( Stiven Bourne) برای سیستم عامل AT&T UNIX نوشته شد البته در لینوکس از این پوسته چندان استفاده نمی شود و در سایر نسخه های یونیکس مانند FreeBSD نیز این پوسته با یک نسخه به نام POSIX جایگزین شده .POSIX از ویرایشگر خط فرمان ، تاریخچه ی خط فرمان (که نه در sh بود نه در سایرCLI ها مانند DOS) و همین طور اسامی مستعار یا aliase ها به طور پیش فرض پشتیبانی می کرد.

۲ ) C shell یا Csh
این پوسته که اغلب در BSD ها استفاده می شود توسط گروه توسعه دهندگان نرم افزار دانشگاه برکلی که از محدودیت های Bourne shell به ستوه آمده بودند ایجاد شد. دلیل نام گذاری این پوسته به C گرامر یا Syntax این پوسته است که به زبان برنامه نویسی C بسیار شباهت دارد و این موضوع خود باعث دشواری در نوشتن برنامه های پوسته یا Shell Programs می شود .(این برنامه ها درون خود پوسته اجرا می شوند برای اجرا حتمابه پوسته یا شل مخصوص به خود احتیاج دارند در واقع پوسته این برنامه ها را تفسیر می کند.) در این پوسته سیستم کنترل فعالیت هایا Job Controling و تاریخچه ی خط فرمان به صورت پیشرفته و کامل تر وجود دارد . البته در حال حاضر در FreeBSD نسخه های پیشرفته Csh با tcsh جایگزین شده که tcsh را در قسمت های بعد مورد بررسی قرار داده ایم. البته در لینوکس می توان ار هر دوی این پوسته ها استفاده کرد.

۳ ) Korn shell یا ksh یا pdksh
شرکت AT&T پوسته ی ksh را در سال ۱۹۸۶ منتشر کرد ، این پوسته که توسط دیوید کورن (David Korn)نوشته شد ، پاسخی بود برای انتشار C shell .این پوسته مانند C shell از کنترل فعالیت (Job Controlling) ، تاریخچه ی خط فرمان (Command line History) و اسامی مستعار پشتیبانی می کرد و نسبت به Bourne shell بسیار کاربر پسند تر بود .در این نسخه برنامه نویسی نیز بسیار راحتر شده بود و همین طور ابزار های آن نیز بسیار بیشتر شده بودند.

pdksh نیز یک Korn shell است با این تفاوت که یک نسخه ی Public domain می باشد که از pd ابتدای آن نیز می توان متوجه این موضوع شد.

۴ ) Bourne Again shell یا bash
بش یا Bourne again shell یک پوسته ی سازگار و شبیه (ونه برپایه ی ) sh یا Bourne shell است که توسط توسعه دهندگان بنیاد نرم افزار آزاد ( FSF ) توسعه داده شد . همان طور که قبلا هم اشاره کردیم bash پوسته ی پیش فرض اغلب لینوکس ها است. این پوسته شبیه به پوسته ی ksh است با ابزار ها و قابلیت های بیشتر . از جمله غابلیت های جدید این پوسته راهنمای درونی یا Built-in Help آن است همین طور ویرایش مستقیم خط فرمان یا Intuitive Command Line Editing و یا ویرایش تاریخچه ی خط فرمان و جستجو با کلید های جهت دار یا Arrow keys و یا متغییر های محیطی ( Environment Variables) بسیار زیاد آن .البته این پوسته در نسخه های تجاری یونیکس موجود نیست و دلیل آن هم مجوز بسیار عالی GNU/GPL است .

tcsh shel ( ۵
این پوسته یک پوسته ی پیشرفته بر اساس پوسته ی C shell است .کلمه ی t در ابتدای نام آن اول نام سیستم عامل TENEX است که بر روی DEC PDP-۱۰ اجرا می شود. در این پوسته به C shell قابلیت های بیشتری اضافه شده مانند ویرایش تاریخچه به سبک bash و یا پرسش های قبل اعمال تغییرات ماند پرسش قبل از پاک کردن یک شاخه( Folder ).البته همان طور که قبلا اشاره کردم FreeBSD های پیشرفته از این پوسته به عنوان پوسته ی پیش فرض استفاده می کنند.

● کدام پوسته
همان طور که قبلا اشاره کردیم اغلب لینوکس ها از bash به عنوان پوسته ی پیش فرض استفاده می کنند و البته لینوکس های کم حجم مثلا در حجم یک فلاپی از پوسته های کم حجم تر استفاده می کنند. از آن جایی که کار با bash بسیار آسان است و مانند کار کردن برنامه نویسی برای آن نیز راحت تر است اغلب لینوکس کار ها این پوسته را می پسندند و بنابراین اغلب اسکریپت ها ی موجود در برنامه های نصب مربوط به لینوکس هم از بر اساس این پوسته نوشته می شوند ، بنابر این برای آنکه بتوانید از کار کردن با پوسته ی خط فرمان لذت ببرید و به راحتی از دستوراتی که در سایت ها و مستندات مختلف می بینید استفاده کنید بهتر است از bash استفاده کنید . البته دلیل دیگر برای استفتده از bash همانا مجوز آن یعنی GNU/GPL است کهبرای کاربران لینوکس قوت قلبیست که از پوسته ای که تحت مجوز بنیاد نرم افزار آزاد منتشر شده است استفاده کنند.
البته در نهایت این تصمیم با شماست که از کدام پوسته استفاده کنید و ما فقط یک پیشنهاد به شما دادیم و البته تمام مطالب این سایت بر اساس پوسته ی bash ارائه شده است.

لازم به ذکر است که برای تعویض پوسته در صورتی که پوسته در کامپیوتر شما نصب باشد کافیست نام پوسته را تایپ کنید مثلا برای رفتن به bash از csh کافیست تا در مقابل اعلان فرمان تایپ کنیدbash تا از این پس با پوسته ی bash کار کنید.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:10 | | لینک به این مطلب
2007/8/22
آزمایش بهترین هاردهای ۳.۵ اینچی دارای پورت Sata
فایلهای زیادی از قبیل موسیقی، عكس و فیلم مطمئنا به سرعت هارد را پر می‌كنند. خوب فرض كنیم كه هارد پر شد و باید به دنبال هارد جدیدی بگردیم ما ۱۱ عدد از جدیدترین هاردهای ۳/۵ اینچی با پورت SATA را برای شما آزمایش می‌كنیم. در آزمایش انجام شده توسط ما از سه فاكتور سرعت، بی‌صدایی، قیمت یاد شده است.
دقت ما روی آن دسته از هاردهایی است كه دارای پورت SATA می‌باشند. هاردهایی با پورت SATA در مقابل پورت‌های IDE دارای سه ویژگی برتر می‌باشند:

ابتدا اینكه هاردهای دارای پورت SATA راحت‌تر از هاردهای دیگر قابل نصبند چرا كه از كابل تبادل اطلاعاتی خاص خود استفاده می‌كنند. در مقایسه با هاردهای IDE باید گفت كه اینگونه هاردها عموما از یك كابل به صورت مشترك استفاده می‌كنند و به همین خاطر هم گاهی اوقات باعث مشكلاتی در نصب Master-Slave در یك جامپر می‌شوند.

مسئله بعدی این است كه عموما هاردهایی با پورت SATA از سرعت تبادل اطلاعاتی برابر با ۱۵۰MB/s در SATAI و ۳۰۰MB/s در SATAII می‌باشند در صورتی كه این سرعت در هاردهای IDE حداكثر به ۱۳۳MB/S می‌رسد.
البته گرچه در عمل آنقدر هم این تفاوت سرعت خودش را نشان نمی‌دهد اما در بعضی از كارهای روزانه تفاوت آن را می‌توان حس كرد.

برای مثال سریعترین هارد IDE با نام Samsung Spinpoint SP۲۵۱۴N دارای میانگین تبادل اطلاعاتی برابر با ۵۴MB/S در حالت عادی می‌باشد. اما سریعترین هارد SATA در همان حالت سرعت چرخشی برابر با ۷۲۰۰ گردش در دقیقه با نام Hitachi Deskstar ۷K۱۶۰ HDS۷۲۱۶۱۶PL A۳۸۰ را دارا می باشد كه در مقایسه حدودا ۱۱ درصد سریعتر می‌باشد.

مسئله سوم این است كه سازندگان هاردها، فنون جدید را بیشتر به مدل‌های SATA اختصاص داده‌اند. برای مثال تكنیك NCQ یا Native Command Queuing.

NCQ به هارد این توانایی را می‌دهد كه مدیریت فایل‌هایی را كه سیستم خواستار دسترسی به آنهاست را شخصا به عهده بگیرد. بدینوسیله می‌تواند بهترین ترتیب برای دسترسی به اطلاعات را مشخص كند. این مسئله باعث حركات چرخشی كمتری شده، مسیر را كوتاه‌تر می‌كند و باعث حركات كمتر و در عین حال سریعتر هد هارد می‌شود.

سرعت تبادل اطلاعات با استفاده از تكنیك Perpendicular Recording نیز می‌تواند زیاد شود. در این حالت بیتهای اطلاعاتی نه به حالت افق‍ی بلكه به حالت عمودی در هارد تنظیم شده و جای می‌گیرند. به جز چند مدل استثنا می‌توان گفت كه این تكنیك تاكنون در هاردهای ۳/۵ اینچی تنها برای مدل‌های SATA طراحی و ساخته شده است.

● برای كسانی كه به دنبال ارزانی هستند:
۱) ۳ عدد از مناسب‌ترین هاردها: هر چه بیشتر، گرانتر:
مطمئنا در هاردهایی كه فضای زیادی را دارند مثلا تا ۷۵۰ گیگابایت، قیمت نیز بالا می‌باشد. كسانی كه در مورد قیمت زیاد فكر می‌كنند، به همین علت به دنبال هاردهایی با فضای خالی كمتری می‌گردند. یك سری از ارزانترین عرضه‌های بازار، اكنون هاردهایی با ۲۵۰ گیگابایت می‌باشند كه می‌توان گفت به ازای هر گیگابایت ۳۰ سنت گرفته می‌شود. در مقایسه در هاردهای ۷۵۰ گیگابایتی از نوع Seagate Barracuda ۷۲۰۰.۱۰ ST۳۷۵۰۶۴۰AS قیمت هر گیگابایت ۴۵ سنت می‌باشد كه می‌توان به جرات گفت ۵۰ درصد این قیمت اضافه است.

اگر احتیاج به حافظه بالایی دارید، بهتر است كه چند هارد یك مدلی را خریداری كنید، البته به میزانی كه از پورتهای PC بیشتر نشود. این كار، نه تنها از نظر قیمت به صرفه است. بلكه تمامی فواید مربوط به ارتباطات هاردها با یكدیگر را نیز در اختیار شما می‌گذارد:

Raid(Redundant Array of Inexpensiv Disk برای استفاده از فن Raid باید مادربرد شما دارای یك Raid- Controller باشد. البته بیشتر مدل‌های جدید این قابلیت را دارا می‌باشند.

۲) سرعت بالاتر انتقال اطلاعات:
در Raid ۰ كه نام Striping را به خود گرفته است، كامپیوتر در آن واحد به دو یا چند هارد دسترسی پیدا می‌كند. در این میان Raid-Controller عملیات خواندن و یا نوشتن را به قسمتهایی تقسیم كرده و به موازات هم به هاردها می‌فرستد و از آنها می‌گیرد. در بهترین حالت، سرعت انتقال داده یك ارتباط Raid۰ با دو هارد، حدودا دو برابر گشته و با هر هارد اضافی ۵۰ درصد افزایش می یابد. در این میان، تمام فضای موجوددر هاردهای فعال در این كار قابل دسترسند.

ـ بخش منفی‌:
اگر تنها یكی از هاردها از كار بیفتد، تمامی داده‌های ارتباط Raido از میان می‌رود.
ـ امنیت كامل داده‌ها:

در Raid۱ كه نام (Mirroring) را به خود گرفته است. كامپیوتر فایل‌ها را به طور شباهتی در دو هارد ذخیره می‌كند، به گونه‌ای كه در صورت از كار افتادن یكی از هاردها تمامی فایل‌ها به صورت ۱:۱ در هارد دیگر وجود دارند و كپی شده‌اند. نكته منفی: شما تنها از نیمی از كل حافظه موجود در دو هارد می‌توانید استفاده كنید.

۳) با امنیت و به سرعت:
Raid ۵ تركیبی از Raid۰ و Raid۱ می‌باشد و عموما ۳ هارد یكسان را به عنوان مبدا انتخاب می‌كند. در این میان هر هارد، اطلاعات پارتیشن‌های دیگر را در خود ذخیره می‌سازد. در این صورت اگر یكی از هاردها از كار بیفتد، توسط اطلاعات پارتیشنی موجود در هاردهای دیگر بخش اطلاعاتی خراب شده هارد مشكل دار دوباره ساخته می‌شود. سرعت خواندن حدودا نزدیك به ارتباطات Raid۰ می‌باشد. نكته منفی: در هنگام ثبت، سیستم Raid ۵ كندتر از یك هارد می‌باشد چرا كه اطلاعات پارتیشسن‌ها باید به طور مرتب Refresh شوند.

برای همین هم تمامی توانایی ها و فضاهای هاردهای عضو در عملیات سهیم نخواهند بود.

● سه هارد عالی برای تیتر این بخش:
▪ Samsung Spinpoint P۱۲۰ SP۲۵۰۴C
▪ Samsung Spinpoint T۱۳۳HD۴۰۱LJ
▪ Hitachi Destar T۷K۲۵۰HDT۷۲۲۵۲۵DLA۳۸۰
● برای كسانی كه عاشق سرعتند:
▪ چهار مسئله برای سرعت یك هارد مهمند:

سرعت خواندن و نوشتن- میانگین و حداكثر زمان دسترسی بنا به نرم‌افزار و مكان اجرا باید هر مسئله به گونه‌ای جدا و متغیر اندازه‌گیری شود:
در سرعت یك هارد ، سرعت متوالی خواندن و نوشتن كه توسط آن حداقل، میانگین و حداكثر عملكرد فایلها مشخص می‌شوند، بسیار مهم است. برای مثال به حداكثر سرعت تبادل اطلاعات خواندن و نوشتن هنگامی احتیاج پیدا خواهید كرد كه بخواهید فایل‌های ویدیویی و یا موسیقی را Stream كنید. توسط نرخ بالای داده نیز امنیت داده‌ها و بازسازی سیستم كاری آسان و سریع خواهد شد.

هنگامی كه سرعت انتقال خواندن زیادتر باشد، سیستم عامل سریعتر شروع می‌شود و برنامه‌ها نیز سریعتر به اجرا در می‌آیند، البته در صورتی كه هارد، رم یا سی‌پی‌یو جلوی آن را با كارهای دیگر نگیرند. سرعت نوشتن سریعتر، برای مثال عملیات كپی را سرعت می‌بخشد.

میانگین زمان دسترسی اعلام می‌كند، كه در میانگین هدهای نوشتن و خواندن چند میلی ثانیه احتیاج دارند تا بخش مورد نظری از فایل‌ها در هارد را تحت كنترل خود در آورند. یكی از نقشهای مهم میانگین زمان دسترسی برای مثال در عملكردهای مربوط به Search می‌باشد. به همین علت هم بهتر است، برای بانكهای اطلاعاتی بسیار بزرگ، هاردهایی با زمان دسترسی كمتر وارد عمل شوند. حتی هنگامی كه فایل‌هایی را كپی می‌كنید، این میانگین زمان دسترسی، مدت عمل كپی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برای اندازه‌گیری مدت زمان لازم هدهای خواند و نوشتن برای رسیدن از فایل‌های بیرونی به فایل‌های درونی صحبت از حداكثر زمان دسترسی خواهد شد. در صورتی كه حداكثر زمان دسترسی، كم باشد برای مثال كمك بزرگی در هاردهای Fragment شده و پر به شما می‌كند.

● سه عدد از بهترین هارد‌ها بنا به تیتر متن:
۱) Western Digital Raptor X WD۱۵۰۰AHFD
۲) Seagate Barracuda ۷۲۰۰.۱۰ ST۳۷۵۰۶۴۰AS
۳) Hitachi Deskstar ۷K۱۶۰ HDS۷۲۱۶۱۶PLA۳۸۰

● برای گوش‌های حساس: سه عدد از بی‌سروصداترین هاردها
صدای حاصله از یك هارد را با واحدی به نام دسیبل اندازه می‌گیرند. در این میان از دستگاه سنجش فشار وارده بر پوسته هارد كه شرایط موجود در گوش انسان از لحاظ بیولوژی را نیز در نظر می گیرد، استفاده می شود. هاردی كه در گوش انسان قرار است به عنوان آرام و بی صدا تلقی شود، باید در حالت عادی، عددی بیش از ۲۵ دسیبل را نشان ندهد و همچنین در حالت پر كار از ۳۰ دسیبل تجاوز نكند.

علاوه بر دستگاه سنجش فشار وارده بر پوشه هارد از واحدی به نام Sone نیز استفاده می‌شود. این واحد اندازه‌گیری صدایی حالت فاعلی یك صدا را تفسیر می‌كند. باید گفت كه گوش انسان صدایی تا حدود یك Sone را به عنوان آزاردهنده نمی‌شناسد « البته این میزان در انسان‌های مختلف كمی متفاوت است»

● ۳ عدد از بهترین هاردها بنا به تیتر:
۱) Hitachi Deskstar ۷K۱۶۰ HDS۷۲۱۶PLA۳۸۰
۲) Hitachi Deskstar ۷K۸۰ HDS۷۲۸۰۸۰PLA۳۸۰
۳) Westen Digital Caviar SE۱۶ WD۵۰۰۰KS
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 21:8 | | لینک به این مطلب
2007/8/22
چند نکته برای خرید یک هاست
Secret Taboo Topics in the Web Hosting





Having worked inside of the Web hosting industry for a number of years, I have learned that there are some topics that are just too taboo to mention. They are not to be talked about because mainly the marketing teams at any Web host say that it is bad business. You don’t want to tell the truth, because then the Web host down the street might look a little better in the consumers’ eyes.

The Word Unlimited - There is no such thing as unlimited anything in Web hosting. Everything has it’s boundaries and that is something the Web hosting clients must understand. Does your personal computer hold an unlimited amount of data? No. So why would your hosting disk space? If somebody does say they offer unlimited this, that or the other ask them how the support it.

More times than not the good hosts will say, “Well, we have this, this and this on the back end that lets us support this type of unlimited feature”. The bad hosts will say, “Its unlimited! That’s it! If you move fast though we can upgrade you to our super unlimited plan with even more unlimited goodness!”. Don’t laugh, it does happen.

24/7 365 Support - Is there any Web host out there that offers real 24/7 support. Sure, there are a lot out there that do. Customers get this topic confused more so than the Web hosts do. Yes, I am saying it is your fault. Just because you have support 24/7 doesn’t mean you get instant fixes for your problems.

Some problems take longer to fix and address than others do. Changing your domain name will take a shorter amount of time than moving your account to a new server. Just sit back and let the professionals do their job.

99.9 Percent Uptime - There is no doubt that “uptime” is important to all of us. Nobody likes having the Web site that can not be reached. Thinking like a Web hosting marketer - saying 100% uptime sounds like too much of a lie. Let’s make it 99.9% - that’s a more reasonable number. Customers buy into it hook, line and sinker though.

I am telling you that you will never be able to tell the difference between a 99.9% uptime host and a 99.5% uptime host. Just stop trying. Nine times out of ten this is just a marketing term thrown onto the hosting account to build up your confidence in the Web host’s abilities.

Overstuffing Servers with Clients - One of the complaints I hear a lot from Web hosting customers is that they don’t want to be on an over-stuffed server. What does that mean? It means you have a shared hosting account and you are packed onto a server with so many other customers it is hard to get anything done on the Web site. The performance is slow and you don’t have many server resources to work with.

No Web host is going to tell you how many clients they put on a machine, because that would scare you away. The only true way you can see how the hosting account’s performance works is to try it out for yourself - or read options on how well it has worked for other people.

So Why Are These Topics Taboo?

It all comes down to marketing and sales. If Web host number one is saying he’s got 99.9 percent uptime and Web host number two says he has 99.5 percent uptimes - most people would say go with Web host number one. If these numbers were real would you ever notice the difference?

Probably not.

The Web hosting industry has got so caught up in trying to look better than the next guy though it is hard to figure out who is really better than who. There is no overseeing power to check these numbers so you either have to be able to read the fine print pretty well or get caught up in the marketing jargon and sales talk.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:31 | | لینک به این مطلب
2007/8/22
چند نکته برای خرید یک هاست
Secret Taboo Topics in the Web Hosting





Having worked inside of the Web hosting industry for a number of years, I have learned that there are some topics that are just too taboo to mention. They are not to be talked about because mainly the marketing teams at any Web host say that it is bad business. You don’t want to tell the truth, because then the Web host down the street might look a little better in the consumers’ eyes.

The Word Unlimited - There is no such thing as unlimited anything in Web hosting. Everything has it’s boundaries and that is something the Web hosting clients must understand. Does your personal computer hold an unlimited amount of data? No. So why would your hosting disk space? If somebody does say they offer unlimited this, that or the other ask them how the support it.

More times than not the good hosts will say, “Well, we have this, this and this on the back end that lets us support this type of unlimited feature”. The bad hosts will say, “Its unlimited! That’s it! If you move fast though we can upgrade you to our super unlimited plan with even more unlimited goodness!”. Don’t laugh, it does happen.

24/7 365 Support - Is there any Web host out there that offers real 24/7 support. Sure, there are a lot out there that do. Customers get this topic confused more so than the Web hosts do. Yes, I am saying it is your fault. Just because you have support 24/7 doesn’t mean you get instant fixes for your problems.

Some problems take longer to fix and address than others do. Changing your domain name will take a shorter amount of time than moving your account to a new server. Just sit back and let the professionals do their job.

99.9 Percent Uptime - There is no doubt that “uptime” is important to all of us. Nobody likes having the Web site that can not be reached. Thinking like a Web hosting marketer - saying 100% uptime sounds like too much of a lie. Let’s make it 99.9% - that’s a more reasonable number. Customers buy into it hook, line and sinker though.

I am telling you that you will never be able to tell the difference between a 99.9% uptime host and a 99.5% uptime host. Just stop trying. Nine times out of ten this is just a marketing term thrown onto the hosting account to build up your confidence in the Web host’s abilities.

Overstuffing Servers with Clients - One of the complaints I hear a lot from Web hosting customers is that they don’t want to be on an over-stuffed server. What does that mean? It means you have a shared hosting account and you are packed onto a server with so many other customers it is hard to get anything done on the Web site. The performance is slow and you don’t have many server resources to work with.

No Web host is going to tell you how many clients they put on a machine, because that would scare you away. The only true way you can see how the hosting account’s performance works is to try it out for yourself - or read options on how well it has worked for other people.

So Why Are These Topics Taboo?

It all comes down to marketing and sales. If Web host number one is saying he’s got 99.9 percent uptime and Web host number two says he has 99.5 percent uptimes - most people would say go with Web host number one. If these numbers were real would you ever notice the difference?

Probably not.

The Web hosting industry has got so caught up in trying to look better than the next guy though it is hard to figure out who is really better than who. There is no overseeing power to check these numbers so you either have to be able to read the fine print pretty well or get caught up in the marketing jargon and sales talk.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:31 | | لینک به این مطلب
2007/8/22
نصب و راه اندازی یک سیستم بطور کامل با تصویر

Step 1 : Installing the Processor

First, before you take any components out of the packaging, always ensure that you're electrostatically discharged. You can do this by wearing an electrostatic wrist strap (which can be purchased at any electronics store) or just simply touching the metal case of a power supply that's connected to the mains (but not necessarily turned on). If you're not wearing the wrist strap, always discharge yourself from time to time to ensure you're always grounded.

Now that you've earthed yourself, you can safely remove the processor from the box package and inspect to see if there are any defects. Don't worry if you don't see any pins on the processor, it's not a defect. The new LGA775 packaging does not come with any pins.

When handling the processor, always hold the processor by the sides as shown in the pictures below. Do not touch the contact pads as you do not want to soil nor damage them. A dirty contact pad could pose as a reliability or stability issue since it adds unnecessary resistance to the path of the electrical circuits. Though the contact pads look interesting, never touch them as oil and/or perspiration from your fingers could introduce long-term reliability issues (e.g. corrosion).

The Intel Pentium 4 LGA775 processor. On the top metal cover, you should be able to see the processor's speed engraved on the top metal cover. Note that our sample was not a retail part.

Always handle the processor by the sides to prevent damaging or soiling the contact pads below the processor. You can see that there are no pins on this processor.
Next, remove the motherboard from the package and you should see a highly integrated board like the one shown below.

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard.

The LGA775 socket on the motherboard. The pins on the socket are protected by a plastic cover during shipping.
Step 1.5 : Installing the Processor (cont'd)


First, remove the protective cover carefully by prying it off from the sides.

Unlock the lever from the hook on the socket and lift it up as shown.

With the lever fully opened, flip the metal cover open as shown.

You can now see the pins on the socket quite clearly. Do not touch any of those pins with your bare fingers as you may soil or damage them. These pins are very fragile and once damaged, you'll need to send your motherboard back to the manufacturer for repairs.

Follow the two notches on the CPU (as shown by the red circles above) and place it in the socket as shown. It should fit snugly into the space given.

Next, flip the metal cover down to lock the CPU in its position. At this point, the metal cover will not fully close as the processor is now installed in the socket.

With the metal cover in the closed position, flip the lever back to the original position and hook it back to the socket. You may need to use a little bit of force to lock the lever back to the socket.

The processor should be installed in the socket as shown.
Step 2 : Installing the Cooler

Once you've installed the processor successfully, you'll now need to install the cooler. In this guide, we'll be using the cooler bundled in every Intel boxed processor. Since there are not many coolers available that has support for the LGA775 socket yet, we'll just stick to using the one recommended by Intel. Besides, Intel's stringent heatsink design and requirements ensure that its heat dissipating performance matches the processor's thermal design power (TDP). Since the cooler is sufficient in handling the processor's heat output, we'll just use what's provided and save ourselves a few tens of dollars.

Anyway, before installing the cooler, you'll need to know a couple of things about its clip system. Familiarize yourself with it before you install it.

The bundled Intel cooler.

Thermal compound have already been pre-applied on the heatsink. Make sure you remove any protective cover on the thermal compound before installation. Also take extra care not to accidentally damage the compound as you want an interface that makes perfect contact with the processor.

Make sure all the four push-pins on the cooler are opened as shown.

If the push-pin has been locked (or closed), you will not be able to install it to the motherboard. When it's locked, it should look like what is shown in the picture above.

If the push-pin is locked, twist the top of the clip until the arrow is in the direction as shown (arrow pointing inwards). Then, pull the top upwards and the push-pin would then be in the unlocked position.

When the arrow is facing outwards (as shown above), you will not be able to pull the knob upwards. During the installation of the cooler, the arrow should stay in this position.
Step 2.5 : Installing the Cooler (cont'd)


The cooler should come with a handy side clip that allows you to manage your cables properly.

There's also another clip on the opposite side for cable management. You can use either one of them depending on where the fan header is located on the motherboard.

Place the heatsink over the processor and align all the four push-pins to the holes on the motherboard.

Make sure that each of the push-pin is inserted correctly into the hole.

Now, push each of the pins down hard. You should hear a "click" sound when it's properly locked on the motherboard.

You can check the back of the motherboard to see if the push-pins are properly installed. They should all look like this.

New LGA775 coolers now come with a four-pin connector. Plug it into the motherboard's four-pin header labeled as CPU_FAN.

Now that the cooler installation is done (which is one of the more crucial steps), we shall move on to installing the optional north bridge fan.
Optional : Installing Cool-Plus

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard comes with an additional cooler which can be installed on the northbridge's heatsink. Known as Cool-Plus, the purpose of the fan is to keep the northbridge running cool so that the system's reliability can be maintained even when running under extreme conditions. Additionally, with the Cool-Plus installed, one could potentially reach higher overclocking speeds. However, it may add to the overall noise of the system and you may want to skip this if you want a quiet system.

The Gigabyte Cool-Plus is an optional northbridge cooling fan which can be easily installed if needed.

Align the clip on the fan along with the heatsink's fin as shown.

Push the entire fan assembly down until the clips lock itself on the heatsink.

The clip should be latched to the heatsink as shown.

Next, take the fan connector from the Cool-Plus and plug it into the NB_FAN header as shown.

The Cool-Plus fan header installed.
Step 3 : Installing Memory Modules

Next, you should install the memory modules. The motherboard's DIMM slots have been color coded for easy dual-channel configuration. However, do note that motherboard manufacturers have different color coding schemes. Some boards have DIMM colors assigned to each memory channel while others color coded the DIMMs in dual channel memory pairs. Gigabyte chose the latter color coding scheme. As such, you should install your pair of identical memory modules in the same colored DIMM to enable the higher speed dual-channel memory configuration.

Unique only to the Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard, you'll find support for both types of memory, DDR400 and DDR2-533. You can choose to install either one of the memory type, but you CANNOT mix both memory types. In this guide, we'll show you how to install the newer DDR2-533 memory. Since there are only two DIMM slots for DDR2, the process is pretty straightforward. However, before you proceed, always check the manual to see the different types of memory configuration schemes you can use. Or, you can follow the guidelines below :-




The Gigabyte GA-8GPNXP Duo comes with six DIMM slots, two pairs for DDR400 and another pair for DDR2-533 memory.

Note the different locations of the notches for DDR and DDR2 modules. The yellow DIMM slots are for DDR2 memory, quite obviously.

In this DIY guide, we recommend using Kingston's DDR2-533 ValueRAM modules (KVR533D2N4/512).

Similar to installing most memory modules, hold on to the memory module with both your hands and insert it perpendicularly into the slot as shown.

Always ensure that the notch on the module is aligned to the slot as shown. The notch ensures that the memory module can only be inserted in one direction. It will also prevent you from installing the DDR2 module into any of the DDR slots.

Once inserted, press the module down until the clips on both sides are locked vertically as shown.
Optional : Installing the DPS Module

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo comes bundled with an optional power delivery system known as U-Plus DPS. By installing this additional power module, you can increase the maximum power delivery of the motherboard by two-fold (DPS doubles the number of power phases on the motherboard from four to eight). Much power is needed to run modern Pentium 4 processors and with the U-Plus DPS, Gigabyte ensures that the motherboard has excellent compatibility with future processors which may require more power.

Since today's processors are still within the motherboard's power delivery limits, you may choose not to install this additional module. However, if you do, you can significantly reduce the heat dissipation of the motherboard's power MOSFETs as their load will be significantly reduced when the DPS shares the load. In addition, the extra heatpipe and heatsink on the U-Plus DPS will also help to further dissipate heat from the MOSFETs - keeping them cooler for a more reliable operating condition.

The U-Plus DPS module and a retention clip is bundled together with the motherboard.

The U-Plus DPS module should be installed into this orange slot located between the rear I/O deck and the processor.

Insert the module in the orientation as shown in the picture above. Make sure you press the card into the slot fully.

The U-Plus DPS installed. Note the extra heatsink protruding from the module is located just beside the main CPU cooler. You can see here that it borrows air from the CPU fan to cool itself.

Next, install the retention clip as shown.

The retention clip should be hooked down to the slot as shown.
Step 4 : Installing the Power Supply Unit


The Super Flower SF-480T14 power supply unit which supports new Intel Alderwood and Grantsdale platforms.

The Super Flower SF-480T14 power supply unit comes with a large 14cm cooling fan which is not only efficient in cooling the power supply components, but silent as well.

Insert the power supply into the casing with the orientation as shown. Note that some casings would require you to install the power supply unit from the reverse side.

Always make sure that the fan is facing downwards (or facing the motherboard).

The Super Flower SF-480T14 power supply unit comes with a switch that lets you change the speed of its cooling fan by depressing the switch located on the power supply itself. Also, do note the AC power voltage in your area and set it accordingly. Shown above, the switch is set to 230V.

There are four screws locations on the power supply unit. Fasten the power supply unit to the casing as shown.
Step 5 : Installing the Motherboard

Before installing the motherboard into the casing, you'll need to install the rear ATX I/O panel and spacers. Follow the steps outlined below :-

The rear I/O panel on most new casings should be vacant. If there's already one installed, remove it.

The ATX I/O panel should be provided with the motherboard.

If there are required ports covered, you can always remove them by bending the metal covers until they break off.

Install the snap-on rear I/O panel provided with the motherboard. It should be installed from the back as shown. Make sure that the panel is snapped and locked into the casing.

Make sure that the orientation of the panel is installed as shown.

We now need to prepare the case before installing the motherboard. Identify the screw positions on both the motherboard and the casing.

Use the provided spacers as shown here. You'll need nine of these for the GA-8GPNXP Duo motherboard.

Fasten the spacers into the appropriate locations on the casing as identified earlier.
Step 5.5 : Installing the Motherboard (cont'd)


Place the motherboard into the casing in the orientation as shown.

Once you've inserted the motherboard, double check to ensure that the rear I/O panel is properly positioned in the window as shown.

Use these coarse threaded screws to fasten your motherboard to the casing.

Now, fasten the motherboard to the casing. Note, you should always ensure that the spacers installed earlier are aligned to the mounting holes on the motherboard and that every spacer installed are used to fasten the motherboard. Any extra spacers not aligned to any of the mounting holes may cause a short.

The motherboard securely fastened to the casing.
Getting To Know Your Power Supply

Before we move on to the next step, let's take a moment to know what are some of the different connectors found on common power supply units. Not all of the power connectors shown here are found in every modern power supply units. However, we hope that this little tutorial will help beginners understand more about the various types of connectors found with their power supplies and what they are used for.

This is the common 20-pin ATX power connector that is needed to power the motherboard and all of its other components. However, this is NOT what we'll use in this DIY guide as new LGA775-based motherboards will require a different connector.

This is the new 24-pin ATX power connector which is required for new LGA775-based motherboards. This power connector is also compatible with server boards which uses an SSI power connector.

This is the ATX12V power connector that most modern motherboards require. It's used to power most modern high-speed processors and in some rare cases, it's used with AGP Pro ports.

This is the AUX (auxiliary) power connector that some older Pentium 4 motherboards require. It's seldom used in Athlon-based systems. It's used in most high-end server boards, especially dual processor systems.

This is the popular Molex four-pin power connector that's used with most devices such as your optical drives and hard disk drives. It's also used with some high-end graphics cards, Firewire cards and casing fans.

This is the smaller 4-pin power connector that is normally used to power floppy disk drives. It's also used with certain graphics cards, Firewire cards, coolers and the Sound Blaster Audigy 2 ZS Platinum Pro.

This is a recently introduced power connector used specifically only for SATA hard disk drives. Most motherboards provide a converter cable for this power connector, so it's not a compulsory requirement yet. However, it's handy to have it included with the power supply unit.

Certain power supply units will provide fan power connectors such as these. You can see that there are only two wires connected to these four-pin Molex connectors. Use these with casing fans only and do not connect them to other devices such as optical and hard disk drives. This is an optional power connector.
Step 6 : Installing the Power Connectors

In order that your motherboard has power to boot up, you'll need to install two sets of power connectors from your power supply to the motherboard. Locate the ATX and ATX_12V power connectors on your motherboard and follow the procedures below:-

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard comes with a 24-pin power connector. However, Gigabyte has made the board backward compatible with older power supplies which uses the common 20-pin ATX connector.

Since we're using a 24-pin power supply, remove the sticker from the connector.

Insert the 24-pin power connector as shown.

Push the power connector all the way into the socket. The latch (on the opposite side) should lock itself on the connector once it's fully inserted.

Now, do the same with the ATX12V power connector. Note the location of the latches.

Make sure that the plug is fully inserted as shown.
Step 7 : Installing the Hard Disk Drives

In this next step, we'll show you how to connect the SATA hard disk drives to the motherboard. We'll assume that you already know how to physically install a hard disk drive to the casing. It's pretty straightforward, just find the appropriate internal 3.5-inch bays in the casing, insert the hard disk drive, align the screw locations to the ones on the casing, fasten the drive with screws and you're done installing the drive to the casing. Now, on to the more important details about the new SATA connector.

Use these SATA data cables to connect the hard disk drives to the motherboard. Make sure you remove the red cap before installation.

We used Seagate's latest Barracuda 7200.7 SATA hard disk drives in this guide. Two identical 80GB drives will be installed as the system's default storage unit.

Look at the connectors on the hard disk drive's interface board and compare them to the SATA data and power cables. Match the connector shapes on the drive and the cables before plugging them to the hard drive.

Install the hard disk drives into the casing before connecting any of the data and power cables.

Connect the SATA power cables from the power supply to the drives. Use two SATA data cables, one for each of the drives and connect them as shown.

Ensure that the data and power cables are fully plugged into the drive as shown. You should not leave any gaps in between.
Step 7.5 : Installing the Hard Disk Drives (cont'd)

By now, you'll notice that no mention was made about Master and Slave drives. For Serial ATA technology, there's absolutely not a need for any jumper manipulation since each drive is connected to the SATA port from one end to the other. This actually simplified the installation process as users need not worry about Master/Slave conflicts, cable types (40-conductor and 80-conductor) and specific cable orientation. Also, you'll notice that the cable is now much slimmer and this makes cable management simpler, in addition to clearing up more room for greater airflow within the casing. If you don't know yet, SATA provides greater bandwidth of up to 150MB/s while the parallel ATA standard has a maximum data bandwidth of only 133MB/s.

Now, let's continue with the SATA hard disk drive installation. We've connected the data cables to the drives, now let's connect the other end to the motherboard.

Locate the SATA connectors on the motherboard. You should find a total of four SATA connectors and they are all powered by the Intel ICH6R southbridge.

Similar to plugging the cable to the drive, there's only one way to do it.

The notch on the cable's connector should match the connector on the motherboard. Make sure it's fully plugged in.

Plug the SATA data cables into two of the connectors on the motherboard - one for each drive. Leave the other two SATA connectors empty for future upgrades.
Step 8 : Installing the Optical Drive

When you're done installing the hard disk drives, move on to install the optical storage drive. Once again, we'll assume that you already know how to mount a 5.25-inch drive into the casing.

For optical drives, you'll need to ensure that the jumpers are properly set for Master or Slave operation. Since there is only one IDE device in this guide, we'll set the optical drive to operate as a Master device. Note, some drives denote 'MA' as master and 'SL' as slave.

Next, plug the supplied audio cable to the analog audio output connector on the drive. This is a four-pin connector that's usually located beside the jumpers.

Now plug the other end to the motherboard's CD-IN header.

Attach the provided IDE cable to one of the IDE ports on the motherboard. Since only one IDE channel will be used, plug it into the connector labeled 'IDE'. Alternatively, match the color of the connector on the cable and motherboard as shown. Also note the location of the notch as indicated by the red arrows.

Make sure the cable is plugged into the connector as shown here.

Next, plug the other end to the optical drive.

Make sure that the side of the cable with the white strip (in most cases, a red strip) is aligned to the side marked as 'Pin 1' on the drive.

To remove the IDE cable, do not pull the ribbon cable directly. Pull the flap on the connector instead. This will prevent any damage that may likely arise from directly pulling the data cable. A slightly damaged cable may appear to be working but could exhibit symptoms like corrupted data and disc access/burning problems.
We'll skip the installation of a floppy drive, since by now, we would assume most should know how to install one. In fact, the procedure is pretty similar to an optical drive. Most would consider the floppy drive a legacy device and you may choose not to install one. However, in order to install the RAID array as a boot-up drive, you will need a floppy drive installed in the system. You can always connect the floppy drive externally for the purpose of installing Windows. Once that is done, you can safely remove it from the system.
Step 9 : Installing the I/O Brackets

The board comes with two I/O brackets. Install them as follows:-

Before installing any of the brackets, remove two of the rear faceplates from the casing.

First, we'll install the USB 2.0 bracket as shown above.

Install the USB 2.0 bracket into the first slot.

Plug the connector to one of the corresponding USB headers found on the motherboard. You should see two yellow headers marked as F_USB1 and F_USB2. Connect to any one of them.

Finally, we have the USB 2.0 and Firewire bracket. There are two USB 2.0 ports here including a standard six-pin Firewire port and a nine-pin Firewire 800 port.

Install the bracket into the second slot as shown.

Connect the second USB 2.0 plug to the other yellow header as shown.

Connect the purple connector from the bracket to the corresponding purple colored header on the motherboard labeled as F2_1394. This is the connector for the Firewire ports found on the bracket.
Step 10 : Installing the Graphics Card

You're almost done installing your new Pentium 4 system. One of the most critical components that we have yet to install is the graphics card. Here's how you do it.

In this guide, we recommend that you get the Gigabyte GV-NX59128D graphics card which is a PCI Express graphics based on the NVIDIA GeForce PCX 5900 GPU. This is a decently priced graphics card with enough processing performance to play most 3D games.

Before installing the card, remove the corresponding faceplate from the casing.

Insert the card into the slot as shown.

Once the card is fully inserted, you should be able to fasten the PCI Express card's faceplate to the casing with ease.
Step 11 : Connecting the Front Panel Header

You're just moments away from booting the system for the first time. Before you do that, you should connect all the necessary front panel LEDs and switches to the motherboard. Before you begin, look for the front panel header which is normally located on the lower left corner of the motherboard. Consult the motherboard manual if you cannot find it. Here's how you do it.

Unlike most motherboards, the Gigabyte GA-8GPNXP Duo comes with colored front panel headers which make identification and installation very simple. Each front panel connector has been designated with its own set of color, and the polarity of the connectors have also been marked with a '+' sign which obviously indicate that it's a positive polarity.

Most casings would provide a set of connectors labeled as such. For the LED connectors, the colored wire usually indicates a positive polarity.

First, plug the 'Power LED' connector into the header as shown. Note that we've inserted the connector with the colored wire into the header with the '+' mark. If you've connected it the other way around, you won't see the LED light up when the system is powered. In such a case, you may need to remove the connector, flip it around and re-connect it.

Next, connect the power switch as shown. For switches, you need not worry about polarity - any which way will work just fine.

Connect the HDD LED next. This is an indicator lamp for your hard disk drive's activity. Once again, make sure the polarity is correct.

Connect the reset switch as shown.

Finally, you have the speaker connector which goes into the four pin header although effectively, only the two side pins are used to power the speaker. Note that this is not for your multimedia speaker as it does nothing more than beeps to indicate your system's boot status. You can skip this step if you do not want to use it. However, for beginners, we recommend using it as it is used for troubleshooting purposes. Some motherboards have built-in buzzers and as such, the speaker connection is not needed.
Before Powering Up

Before powering up the system, it's helpful to go through and verify whether all the components have been properly installed and that there are no connectors unplugged. You can also tidy up some of the cables in the casing as it will help to improve airflow within that confined space. Here's what the system should look like:-

A look at the rear end of the completed system.

If you've followed all the steps, you should have all these I/O connectivities lined up behind.

The internal portion of the system with all the components and cables. Ensure that all the cables have been properly plugged in and that no cables are obstructing any of the fans.
Here is a checklist of items to perform before powering up:-

Check the AC voltage switch on your power supply before connecting it to the mains. Never assume that the power supply has been set correctly to operate in your local AC voltage. Always double check this item, or you could damage the entire system due to incorrect operating voltage. Once you've done that, connect the power cable from the mains to your power supply. Remember to turn on the power switch on your power supply (if there is one). Users often forget to flip the switch before attempting to power up.

You should have a monitor ready, all connected and turned on. If you have an analog monitor, connect the cable to the VGA connector (the blue connector) on the graphics card. Those with a digital flat panel monitor with DVI support should use an appropriate DVI cable to achieve the best display quality.

Connect your mouse and keyboard to the PS/2 ports located at the rear I/O panel. The mouse connector is colored green while the keyboard connector is colored purple.

If you have speakers, follow the output diagrams and plug them into the provided audio jacks accordingly. There won't be any audio output at your first boot. You'll get proper audio only after Windows and the audio drivers have been installed.

Once you've done all that, press the power switch located on the front panel of the chassis.

The system glowing with life...
Step 12.1 : Configuring The BIOS

Once you've pressed the power switch, the system should boot up and you'll hear the fans spinning, the hard disk starting up and see the power LED light up on the front panel. If you look inside the casing, you'll see blue lights from the Cool-Plus northbridge cooler and the U-Plus DPS module. It will take a short while before you see any display on your monitor screen.

The boot screen tells you the processor speed, the amount of memory you have installed in your system and the various storage devices installed in the system.

Intel's built-in RAID screen will appear showing you two of the drives connected to the system. However, they are only single devices and have not been configured as a RAID volume yet. We'll show you how to do it in a while.

The Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard also comes with a GigaRAID controller that offers support for another four IDE drives. Since we did not connect any drives to this controller, no devices were detected. We'll disable this controller in the BIOS as we won't be using it here.
The boot screen above tells you that you have a Pentium 4 processor running at 3.60GHz installed and 1,048,576KB of installed memory. One Gigabyte is equivalent to 1,024MB and one Megabyte is equivalent to 1,024KB. Therefore, 1,024 multiplied by 1,024 should give you the exact amount of memory shown on the boot screen. Also, you can tell that the system has detected that dual-channel DDR memory was enabled - which means that you have installed the memory in the right configuration.

Now, press the DEL (Delete) key immediately to go into the BIOS configuration menu. You should see the main BIOS selection menu.

The BIOS setup main menu.
At all times, use the arrow keys (Up, Down, Left and Right) to navigate between the items and using the ENTER key to select the item. Other keys include ESC (Escape) which lets you exit the current setup page to go back into the main meu, PgUp (Page Up) to increase numeric value (or change selection) and PgDn (Page Down) to decrease numeric value (or change back to previous selection). The controls in the BIOS screen are pretty standard although we would advise you check the manual to find out more about the control keys as it varies from board to board.

Press ENTER to go into the first option (Standard CMOS Features).

Standard CMOS Features menu.
In this screen, you should adjust the date and time. You can leave the other items as default. If you do not have a floppy drive installed, you should 'Disable' it in the 'Drive A' field. However, we recommend that you install a floppy disk drive so that Windows XP can be installed directly with Intel's RAID driver through a floppy disk.

Once you're done with the configuration, press ESC to go back to the main menu.
Step 12.2 : Configuring The BIOS

Next, go to the Advanced BIOS Features sub-menu.

Advanced BIOS Features.
In this section, there are a few things you should configure. Let's look at the second to fourth items first. The First Boot Device is usually the device that you want the system to start its boot-up process. In this example, the floppy drive would be accessed first if there's a floppy disk inserted. If you do not have a floppy drive, it will carry on to the second boot device and so on until it finds a device that it can load the operating system. If it finds nothing, the system will simply hang. We recommend the above setup as a start.

The rest of the items in this menu should be set as shown. Password Check is a password lock which you can define to prevent unauthorized usage. By default, it's disabled. If you want to enable it, there are two different settings to this item, 'System' and 'Setup'. The 'System' password check setting will require the user to enter a password whenever you boot the system or if you want to access the BIOS setup menu. The 'Setup' password check setting will only ask for a password if you want to enter the BIOS setup menu but will allow the user to boot without any password.

CPU Hyper-Threading should be enabled if you want to take advantage of this performance enhancing technology. By enabling Hyper-Threading here, the Windows XP operating system will see your system with two logical processors instead of one. This allows the operating system to issue multi-threaded commands to the two logical processors simultaneously. By doing so, commands would be executed faster (in parallel) and consequently result in increased processing speed. However, you'll need to use at least Windows 2000 Professional or Windows XP Home Edition to take advantage of this technology. Older operating systems like Windows 98 or Me will not see the second logical processor and there won't be any performance gains even if it's enabled here.

Finally, set Limit CPUID Max. to 3 to disabled if you're using Windows XP. If you're using an older operating system like Windows NT 4, enable this option.

Now, go back to the Hard Disk Boot Priority option. In this sub-option, you'll find a list of hard disk drives installed in your system. Since we have installed two hard disk drives, you should see only two drives listed here. When you have more drives installed, you'll see a longer list here and you can choose which drives you want to boot first. In a way, you can make use of this feature to have multiple boot drives.

You'll see the two hard disk drives we've installed earlier in this menu. Since we have not configured them into a RAID array, they are listed here as individual drives. Ignore this for the moment.
Let's move on to other menus.
Step 12.3 : Configuring the BIOS

Go to the next Integrated Peripherals sub-menu. You'll see the menu as shown below:-

The Integrated Peripherals sub-menu.
Let's run through some of the more important terms here.

On-Chip Primary PCI IDE - Enable this option to turn on the chipset's IDE channel. The Intel ICH6R comes with only a single IDE channel and you'll have to enable this if you want your optical drive to work. We installed the optical drive to the southbridge's IDE controller, remember?

SATA RAID/AHCI Mode - By default, RAID is enabled. Use this option as we'll be configuring the two SATA drives into a RAID array for better performance.

USB Controller and USB 2.0 Controller - Enable these options if you want to use the USB ports found on the motherboard.

USB Keyboard Support and USB Mouse Support - Enable these options only if you've installed USB-based keyboard and mouse. If these are disabled, you will not be able to use the keyboard and mouse in pure DOS and BIOS modes.

Azalia Codec - Enable this option if you want to use the on-board Intel High-Definition Audio feature.

Onboard H/W 1394 - This option will enable the built-in IEEE 1394b (Firewire 800) controller.

Onboard H/W GigaRAID - This option will allow you to enable or disable the additional GigaRAID controller. Since we did not install any hard disk drives to the GigaRAID's IDE ports, we'll disable this feature.

Onboard H/W LAN1 - This will enable or disable the Marvell 8001 PCI-based Gigabit LAN controller.

Onboard H/W LAN2 - This will enable or disable the Broadcom 5751 PCI Express Gigabit LAN controller.

Now, scroll down further and you'll see more options. The following are legacy ports which you can leave enabled by default or disabled if you have no use for them. We like to set them in the following manner:-

Configure your legacy ports as shown.
Step 12.4 : Configuring the BIOS

The next Power Management Setup sub-menu lets you configure how you want your system to power up and power down. Leave them as default unless you have very specific requirements for your system.

The Power Management Setup sub-menu.
The next PnP/PCI Configuration sub-menu lets you assign IRQ to specific PCI slots. Leave them at default options. Do not change the IRQ assingments unless you really know what they do. Most of the time, Windows should have no problems handling these and you should rarely encounter IRQ conflicts. You'll also notice two options here as the board supports only two PCI slots. PCI Express does not require IRQ assignments.

The PnP/PCI Configuration sub-menu.
The PC Health Status sub-menu shows you your system's hardware status including voltages, fan speed and temperatures. There are several options available here. You can always set limits to temperatures and fan speeds such that if they exceed the pre-determined limit, a warning will sound through the casing's speaker.

The PC Health Status sub-menu.
CPU Smart FAN Control allows the BIOS to dynamically adjust the fan speed according to the processor's operating temperature. When the CPU temperature is below 40 degrees Celcius, the fan will stop running, hence enabling a silent operation. Between 40 to 65 degrees Celcius, the fan's speed will increase linearly until it reaches over 65 degrees when it will operate at full speed. However, you'll need to define the number of pins on your fan if you want this feature working. The Intel cooler which we've used in this guide uses a four-pin connector. Thus, make sure you set the CPU FAN PIN Type to '4 PIN'.
Step 12.5 : Configuring the BIOS

Caution : The following BIOS configuration should only be done if you're an advanced user. If not done properly, you may experience system instability and could even damage your components. Proceed with this section at your own risk.

Next, you have the MB Intelligent Tweaker (M.I.T.) sub-menu. In this section, you can overclock your processor and other components to achieve higher performance. Once again, do this at your own risk as you may damage your components if your settings are too extreme.

The MB Intelligent Tweaker (M.I.T.) sub-menu.

CPU Host Clock Ratio - This item appears only if you have a multiplier unlocked processor. The Pentium 4 560 processor is clocked at 3.6GHz and this means that its multiplier is set at 18x. Simply means, the clock frequency of the processor will run at 18 times of the system's bus speed. In this case, the bus speed is 200MHz. All Pentium 4 processors have their ratio locked, and you cannot change this option.

C.I.A. 2 - Known as CPU Intelligent Accelerator 2, it dynamically overclocks your processor according to the system load. Through this method, it ensures that your components do not run at high clock speeds most of the time, thus, the components are kept running cool while its lifespan would be prolonged further. As a start, we advise that you keep the option disabled until you're comfortable enough to overclock the system. The Cruise option overclocks the processor by an average of 5% while Full Thrust overclocks by an average of about 17%. Check the manual for the full disclosure of each option.


The C.I.A. 2 options.

CPU Host Frequency (MHz) - The only way to overclock your processor is by increasing the system host frequency. If you change the value to 201MHz, your CPU will now run at 18x201=3618MHz. Do note that if you set a value that's too high, it will affect the other peripherals in your system. Most notably, SATA devices do not have good tolerance against high host frequency. Therefore, overclock at your own risk if you're using SATA drives as data corruption (and hardware failure) would likely occur.

Memory Frequency - You can set it to Auto to allow the BIOS to detect your memory module's speed. In this case, you can see that the BIOS has correctly detected the speed as 533MHz.

DIMM OverVoltage Control - This option allows you to increase the voltage of your memory. Do this only if you're overclocking the memory or tightening its timings. You can add up to 0.3V to the original DDR voltage at 2.5V or DDR2 voltage at 1.8V.

PCI-E OverVoltage Control - Similar to the DIMM OverVoltage option, you can add up to 0.3V to the default PCI Express running voltage.

CPU Voltage Control - When overclocking the CPU's frequency, it helps if you increase the CPU voltage. You can increase it in small 0.0125V steps and the highest you can set is 1.6000V. At maximum voltage setting, we recommend that you monitor the CPU's temperature closely.

Once you're done with the BIOS configuration, select the Save & Exit Setup at the BIOS main menu screen and allow the system to reboot.

Remember to save your settings before you exit the BIOS setup.
Step 13 : Configuring the SATA RAID Volume

What is RAID? RAID or better known as Redundant Array of Independent Disks, is a method where two or more hard disk drives are combined to form one logical unit. Basically, RAID provides better performance and also data fault tolerance. Performance is achieved through the use of two drives to simultaneously read and write data. As the saying goes, two heads are better than one, and so, two drives doing the same task would result in better performance. Fault tolerance, on the other hand, is achieved by using the other hard disk drive to mirror the contents of the first drive. In other words, you'll always have a backup copy of your data in another drive. If any one of the drive fails, the working copy will take over and your system will continue to run as if nothing happened.

There are basically two levels of RAID achievable by the Intel ICH6R southbridge, RAID 0 (striping) and RAID 1 (mirroring).

In RAID 0, or striping, two drives are used to store and access data simultaneously. In other words, a particular file would have parts of it stored in one and the rest in the other drive. As both drives are used to access the file simultaneously, you can expect the I/O performance to increase. In addition, you'll also see your array's capacity doubled (if you have two identical drives). For example, if you installed two 80GB drives, you'll have a total of 160GB in the array. If however, you have one 60GB and one 80GB drive configured for RAID 0, the capacity will be determined by the drive with the lowest capacity, in which case, you'll get only 120GB. The only drawback with RAID 0 is the lack of fault tolerance. If any drive fails, it will affect the entire array and you will lose all your data even if the other drive is still working.

In RAID 1, or mirroring, data written to one drive will be duplicated (or mirrored) on the other drive. If one drive fails, the other drive will continue to function and the system will not crash. However, one of the drive is always used for redundancy and as such, the capacity of the array is equal to the capacity of the smallest drive used in the array. For example, if you have a 60GB and a 40GB drive configured for RAID 1, the resulting capacity of the array would only be 40GB. Ideally, we recommend drives with identical capacities so that none of the extra storage space are wasted.

Now that you know what's RAID, let's carry on with the configuration. In the following steps, we'll teach you how to build a RAID 0 array. You can always follow the same steps to build a RAID 1 array if you want to go for data redundancy rather than performance.

Now, let the system reboot until you see the Intel RAID drive detection. Press CTRL-I to enter the RAID configuration utility.

Follow the steps below :-

You can see here that no RAID volumes have been defined. Select the first 'Create RAID Volume' option and press Enter.

Now, type the name of your RAID volume. Once you're done, press Enter and go to the next option. Leave the 'RAID Level' option to RAID 0. Press Enter again.

Next, select the RAID 0 stripe size. Use the 'up' and 'down' arrow keys to select which value you want. We recommend that you select 64KB for general purpose usage.
Chunk size or stripe size is the size of the smallest block defined by the RAID controller. A smaller chunk size would result in smaller bits of files stored in each of the drives. If you anticipate storing files with file sizes in the range of 1KB to 16KB, a small stripe size may help you reduce disk usage. If you have large files (such as video or audio files), larger stripe sizes will help you increase access performance. This is just a simple scenario for illustration purposes although in real-life usage, it can get quite complex. Performance won't vary a lot with chunk sizes especially if you're using it in an environment with varied file sizes. Always go for something in between for a better balance, therefore, we recommend using a 64KB chunk size in your striped array.

Now, press Enter to create the new RAID 0 volume.

Press 'Y' to create the volume.

The RAID volume has now been created. Select the Exit option to reboot.

The RAID volume is now shown in the BIOS under the 'Hard Disk Boot Priority' option.
Step 14.1 : Setting Up Windows

Before you begin installing Windows, you'll first need to prepare a floppy disk containing the drivers for the Intel ICH6R RAID controller. There are two ways to do this :-

1. Create the driver disk directly from the CD provided with the Gigabyte GA-8GPNXP Duo motherboard. Insert the driver CD into your CD-ROM drive and an empty floppy disk into the floppy drive and go to command prompt. Change the drive letter to the CD-ROM drive (usually D and type 'cd BootDrv' followed by 'menu'. Select the option 'Intel Application Accelerator 4.0' and wait for it to copy the files into the floppy disk, or,

2. Download the Intel Application Accelerator floppy configuration utility directly from Intel's website. Execute the file and follow the on-screen instructions.

Next, insert the Microsoft Windows XP setup CD into the optical drive and boot the system. It should boot from the CD. Follow the steps below:-

The Windows Setup screen. At the beginning of this stage, it will prompt you to press F6 to load additional storage drivers. Quickly press the F6 key and wait.

After pressing F6 and waiting for a few minutes, you'll get to this screen where it will ask you to specify additional mass storage drivers. Press the 'S' key now.

It will now ask you to insert the drivers which you have copied to your floppy disk earlier. Now, put the floppy disk into your floppy drive and press the ENTER key.

Windows Setup will read the floppy and identify the drivers found in the disk. Select the 'Intel 82801FR SATA RAID Controller'.

Once the driver is loaded (shown above), press the ESC key to continue with the setup process but leave the floppy disk inside the drive. Windows will continue to load the necessary files for the setup to continue.

You'll reach this screen when setup is ready to continue the installation process. Now, press the ENTER key to set up Windows XP.
Step 14.2 : Setting Up Windows

Continue the Windows setup process as shown below.

You'll now see the End-User License Agreement screen as shown above. You have to press the F8 key to agree to the terms set out here. Pressing ESC will stop the installation process and you'll need to restart the Windows installation process all over again. If you wish to read the agreement, press the Page Down key to scroll the document.

In the next screen, Windows would have detected the RAID volume and it should be shown as an unpartitioned drive with about 160GB of capacity. Select this drive and press the ENTER key to install Windows into this drive. If you wish to partition this drive, you can always press C and follow the instructions that follow.

You're now asked to format the single partition you've selected previously. Choose the first option if you want to make a quick format. The second option will also format the partition but it takes a much longer time as it totally formats the drive and verifies for any errors. We suggest that you choose the second option to ensure that the drives are working properly. The formatting process will take a very long time (sometimes exceeding an hour), so be very patient.

Once formatting has completed, setup will begin copying files to the hard disk drive. Wait for it to complete. This should take less than 10 minutes.

Once copying has completed, setup will reboot the system. You can now remove the floppy disk from the drive. Do not remove the Windows setup CD yet.

Your system will reboot and continue to load the next step of Windows setup from the files it has copied to your drive earlier.
Step 14.3 : Setting Up Windows

Once Windows setup has fully booted, you'll see a graphical installation screen as shown below. Continue with the following steps:-

At this stage, Windows is pretty much doing its own thing, such as detecting your system's devices and installing its appropriate drivers. Just wait and read the messages that comes on the screen every minute or so.

Windows will now ask you to select your regional and language options. By default, language is set to English and keyboard layout is based on the US format. Click the Next button if you do not want to change any of these.

Next, you'll be asked to personalize the software with your name and organization. Type your own name here.

Windows will now ask you to enter the unique product key. The product key is usually found at the back of the CD cover. Type the key in the boxes provided. Do not share this key with anyone and keep it safe with you.

Now, enter your computer's name. This name will appear in the Windows network if you're connected to one. Also, type in your administrator password. If you're the only one using this PC, you can leave the fields blank.

Enter the date, time and the time zone.
Step 14.4 : Setting Up Windows


Windows will now prompt you to setup your network. This network is actually part of the Firewire controller and not the Ethernet controllers built into the board. The two network controllers on this particular board are actually foreign to Windows and they should not have been detected at this point. Just select the 'Typical settings' option and press the Next button to move on.

Enter your workgroup name in the box as shown. If you're in a network with a domain controller, select the second option below. If it's a standalone PC, select the first option, enter a workgroup name and click the Next button to continue.

Setup will then continue to copy files to your boot drive and will reboot when it's done.

After rebooting, you will see this dialog box. Just press the OK button to let Windows adjust your screen resolution.

After adjusting, you'll see another dialog box like this. Just click the OK button to continue.

This is the last phase of Windows setup. Windows will now ask you a few questions to continue configuring the PC. Normally, Windows will ask information pertaining to your network. Since the Ethernet controllers have not yet been set up, Windows will skip all of that.

It will now ask you for a list of users that will be accessing this computer. Type your name in the first field, and the names of other users (if there's any).
Step 15.1 : Installing Drivers and Software

In this final step, we'll show you how to install the appropriate drivers and software into Windows. Follow the steps as outlined in below and the next few pages.

When you're booted to Windows for the first time, you can check your system's status by right-clicking your mouse button on the 'My Computer' icon and choose the 'Properties' option from the pop-up selection menu.

You'll see the system's properties as shown above. Looks like everything's in order. Now, click the 'Hardware' tab above.

Then, click the 'Device Manager' button as shown above. You'll see a list of devices with a yellow question mark attached to them. These are some of the devices that Windows did not install or detect during the installation process. You'll have to install the drivers to enable and use these devices in Windows.

Insert the Gigabyte's driver CD. It should auto-launch and detect the components in your system.

You can see here that it has detected all the devices that hasn't yet been installed into the system. Click the button 'Xpress Install' to begin installing all the necessary drivers. This process is automatic and almost seamless.
Step 15.2 : Installing Drivers and Software


The Xpress Install program will auto-reboot your system twice during the installation process. After each reboot, it will automatically continue the installation process, as shown above.

Some drivers are too new and have not yet been verified by Microsoft. This is why you'll see a dialog box (like the above) pop-up during one of the driver's installation. Click 'Continue Anyway' to allow the utility to install the driver.

After completing all driver installation and rebooting your system, go back to the Device Manager window and you'll see that almost all of the devices have been properly installed with a working driver (no more yellow question mark icons except for the video controller). You're still missing the video driver. Grab the driver CD from your graphics card's package and insert it into your optical drive.

The CD will auto-launch an installation program as shown above. Click 'Install DirectX 9' first. This will install the latest DirectX 9 3D graphics API.

Click 'I accept the agreement' radio button and click the 'Next' button to continue.

The installation program will copy files into your system and it should take about one to two minutes to complete. After completion, it will prompt you to reboot your system. Reboot to have the update take effect.
Step 15.3 : Installing Drivers and Software


Relaunch the graphics driver CD by re-inserting it into your optical drive. Now select the 'Install Display Driver' option to install NVIDIA's graphics driver. You'll see the above screen, just wait until it completes.

Once installation has completed, restart your system. Choose the first option and click the 'Finish' button.

After rebooting, right-click your mouse button anywhere on your desktop and choose 'Properties' from the pop-up menu. You'll see the 'Display Properties' dialog box as shown above. Click the 'Settings' tab above to get to this screen. In this screen, you can select your screen's resolution and the color depth. Set your screen's resolution to the maximum resolution of your monitor (check the monitor's specifications if you're unclear). Also, select the 'Highest' color quality. Next, click the 'Advanced' button to see more options.

The NVIDIA graphics driver will display some of your system's information, including those related to your graphics card. You can see here that the graphics card is equipped with 128MB of memory and it's using driver version 6.14.10.6085 (or easier known as 60.85).

The nView Display Mode lets you control your dual monitor options, whether they are in 'Clone' or 'Span' modes. This option works only if you have a secondary display plugged to the graphics card.
Step 15.4 : Installing Drivers and Software


The Performance & Quality option allows you to tweak your 3D gaming's performance and graphics render quality by tweaking options like antialiasing, anisotropic filtering, vertical sync, etc.

You can check your graphics card's temperature by selecting the Temperature Settings option.

NVRotate is a useful option for those with LCD screens that could rotate. By rotating your screen, you can change your view from landscape to portrait.
Now that you're more or less familiar with the graphics driver, let's go back to Device Manager to check if we have everything installed.

Go back to the Device Manager one last time to check if everything has been installed. Everything's looking really good here.

Now, right click on the task bar, select the 'Task Manager' option and click the 'Performance' tab on top. You'll see that you have two logical processors running in parallel here. This shows that Hyper-Threading is running and enabled on the Pentium 4 processor.
Step 15.5 : Installing Drivers and Software


Before you start installing any applications, it's helpful to update your Windows software by selecting the Windows Update option in your Start menu.

When you start Windows Update for the first time, you'll be given a security warning. This warning is given by default if a website wants to install a program into your system. As the codes have been authenticated, you can safely proceed to install this program. Click the 'Yes' button to proceed.

Once the Windows Update application has been installed, you can the proceed to scan for new updates to your operating system.

Windows Update should have detected quite a lot of items that you can update. All of the critical updates and service packs should have been added automatically. Choose the driver updates option and add any new drivers detected for your system. This should keep your system drivers as updated as possible. Note that some updates may need to be installed alone. As such, after rebooting the system, run Windows Update again to continue installing other updates. You may need to do this a few times until you've exhausted all critical updates. Also note that some newer updates will only be detected after the installation of older updates. Thus, don't assume that the entire installation process has completed once you're done with it. Always re-run Windows Update to check again.

After selecting your updates, select 'Review and install updates' and then click the 'Install Now' button.
You're now done installing your system and you can proceed to install other software and games into your new computer. This pretty much concludes the DIY guide and we hope that you've managed to reach this final step without any hitches or problems. If you have questions with respect to this DIY guide, don't hesitate to post your queries in our Hardware Clinic [URL="http://forums.hardwarezone.com/"]forum[/URL] or the feedback link below.

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:10 | | لینک به این مطلب
2007/8/22
انواع بوقهای Bios در هنگام روشن کردن سیستم
وقتي يك كامپيوتر روشن ميشود و آماده براي بالا آمدن ميشود و يا وقتي كامپيوتر reset ميشود BIOS سيستم شما با عملكردي به نام POST به تست كردن سخت افزار سيستم شما ميپردازد تا از درستي اتصال انواع device ها مطلع شود .
در اينصورت اگر سيستم با مشكلي مواجه شود POST براي BIOS پيغام خطا ميفرستد اينكه مثلا كارت گرافیكي شما با مشكل مواجه است مثلا از جاي خودش تكان خورده يا اينكه ram شما با مشكل مواجه شده است بيپ يا همون بوق هايي متداول ارسال ميكند و شما را از ان مطلع ميكند بنا بر اين بهتر است با اينگونه بوق ها اشنا بشويم تا در صورت هر گونه عيبي خودمان در صورت امكان رفع اشكال كنيم .
البته همانطور كه گفتم BIOS هاي سيستم از شركت هاي مختلفي توليد ميشود كه من در اينجا از دو شركت AMI:American Megatrends International و Phoenix ذكر ميكنم .

AMI Beep Codes

يك بوق : اشكال از DRAM ميباشد . بنابراين مشكلي در حافظه سيستم به وجود امده و يا motherboard.
دو بوق: حافظه فاقد تعادل است . تساوي گردش در حافظه به درستي كار نميكند .
سه بوق: 64 كيلو بايت مورد نياز براي شروع و راه اندازي سيستم در دسترس نيست كه اين هم به RAM بر ميگردد .
چهار بوق : تايمر سيستم شما با مشكل مواجه شده است كه مانع از درستي همزمان عملكرد motherboard ميشود .
پنج بوق : CPU با مشکل مواجه است .
شش بوق: وروديه A20/Keyboard كنترلر ان با مشكل مواجه است IC كنترل كننده keyBoard با مشكل مواجه شده است و مانع از وروديه A20 براي سوييچ كردن پردازنده ميشود .
هفت بوق : حافظه مجازي Virtual با مشكل مواجه است
هشت بوق : حافظه كارت ويدئو مشكل دارد BIOS نميتواند بر روي فريم هاي بافر كارت ويدئو بنويسد .
نه بوق : ROM شما مشكل دارد. چيپ BIOS ROM روي motherboard دچار خطا است .
ده بوق : CMOS هم مشكل دارد . سعني يه چيزي روي motherboard مانه از فعل و انفعال با CMOS ميشود .
يازده بوق : كش در level 2 حافظه غش كرده .
يك بوق بلند و دو بوق كوتاه : سيستم ويدئويي مشكل داره
يك بوق بلند سه بوق كوتاه : بازهم خطا در مورد 64 k ميباشد .
يك بوق بلند هشت بوق كوتاه : عملگر تست كردن خطا داره .
بوق مداوم : يا اشكال از RAM يا از ويدئو .

Phoenix Beep Codes

اين شركت از بوق هاي دنباله دار استفاده ميكند من براي مشخص كردن فاصله بوق ها از خط تيره - استفاده ميكنم يعني يك توقف و ادامه يعني 1-2-3 يعني اول يك بوق بعد دو بوق بعد هم سه بوق . ويرايش چهارم به پايين اين محصول از سه بوق و از ورژن چهار به بالا از چهار بوق استفاده ميكند .
ورژن چهار :
1-1-1-3 يا 1-1-2-1 : CPU/motherboard مشكل دارد
1-1-2-3 يا 1-1-3-1 يا 1-1-3-2 يا 1-1-3-3: motherboard مشكل داره يا يكي از اجزا
1-1-3-2 يا 1-1-3-3 يا 1-1-3-4 : اشكال از حافظه 64K
1-1-4-1 : كش در level 2 مشكل داره .
1-1-4-3 : اشكال از پورت I/O .
1-2-1-1 : مديريت پاور power management
1-2-1-2 يا 1-2-1-3 : motherboard
1-2-2-1 كيبورد و 1-2-2-3 : BIOS ROM
1-2-3-1 : System timer
1-2-3-3 : DMA
1-2-4-1: IRQ

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 10:54 | | لینک به این مطلب
2007/8/21
با vpn آشنا شوي
همزمان با عمومیت یافتن اینترنت، اغلب سازمانها و موسسات ضرورت توسعه شبکه اختصاصی خود را به درستی احساس کردند. در ابتدا شبکه های اینترا نت مطرح گردیدند. این نوع شبکه بصورت کاملاً اختصاصی بوده و کارمندان یک سازمان با استفاده از رمز عبور تعریف شده، قادر به ورود به شبکه و استفاده از منابع موجود می باشند. ولی اخیراً، موسسات و سازمانها با توجه به مطرح شدن خواسته های جدید (کارمندان از راه دور، ادارات از راه دور) اقدام به ایجاد شبکه های اختصاصی مجازی Virtual Private Network نموده اند. یک VPN ، شبکه ای اختصاصی بوده که از اینترنت برای ارتباط با سایت های از راه دور و ارتباط کاربران با یکدیگر استفاده می نماید. این نوع شبکه ها بجای استفاده از خطوط واقعی نظیر خطوط Leased ، از یک ارتباط مجازی به کمک اینترنت برای ایجاد شبکه اختصاصی استفاده می کنند.

ـ دو نوع شبکه VPN وجود دارد:

۱) دستیابی از راه دور (Remote-Access)
در شبکه های فوق از مدل ارتباطی User-to-LAN (ارتباط کاربر به یک شبکه محلی) استفاده می گردد. سازمانهائی که از مدل فوق استفاده می نمایند، بدنبال ایجاد تسهیلات لازم برای ارتباط پرسنل (عموما کاربران از راه دور که در هر مکانی می توانند حضور داشته باشند) به شبکه سازمان می باشند.

۲) سایت به سایت (Site-to-Site)
در مدل فوق یک سازمان با توجه به سیاست های موجود، قادر به اتصال چندین سایت ثابت از طریق اینترنت است.
استفاده از VPN برای یک سازمان دارای مزایای متعددی نظیر: گسترش محدوه جغرافیائی ارتباطی، بهبود وضعیت امنیت، کاهش هزینه های عملیاتی در مقایسه با روش های سنتی WAN، کاهش زمان ارسال و حمل اطلاعات برای کاربران از راه دور و در نتیجه بهبود بهره وری می باشد.

● امنیت VPN
شبکه های VPN بمنظور تامین امنیت داده ها و ارتباطات، از روش های متعددی استفاده می نمایند:

▪ فایروال
فایروال یک دیواره مجازی بین شبکه اختصای یک سازمان و اینترنت ایجاد می نماید. با استفاده از فایروال می توان عملیات متفاوتی را در جهت اعمال سیاست های امنیتی سازمان انجام داد. ایجاد محدودیت در تعداد پورت های فعال، ایجاد محدودیت در رابطه با پروتکل های خاص، ایجاد محدودیت در نوع بسته های اطلاعاتی و ... نمونه هائی از عملیاتی است که می توان با استفاده از یک فایروال انجام داد.

▪ رمزنگاری
فرآیندی است که با استفاده از آن، کامپیوتر مبداء اطلاعات را رمزشده برای کامپیوتر دیگر ارسال می نماید. سایر کامپیوترهای مجاز، قادر به رمزگشائی اطلاعات ارسالی خواهند بود. بدین ترتیب پس از ارسال اطلاعات توسط فرستنده، دریافت کنندگان قبل از استفاده از اطلاعات می بایست اقدام به رمزگشائی اطلاعات ارسال شده نمایند.

▪ IPSec
پروتکل Internet Protocol Security یکی از امکانات موجود برای ایجاد امنیت در ارسال و دریافت اطلاعات می باشد. قابلیت روش فوق در مقایسه با الگوریتم های رمزنگاری به مراتب بیشتر است.

▪ سرویس دهنده AAA
سرویس دهندگان (Authentication, Authorization, Accounting) بمنظور ایجاد امنیت بالا در محیط های VPN از نوع "دستیابی از راه دور" استفاده می گردند. زمانیکه کاربران با استفاده از خط تلفن به سیستم متصل می گردند، سرویس دهنده AAA درخواست آنها را اخذ و عملیات زیر را انجام خواهد داد:
ـ شما چه کسی هستید؟ ( تایید ، Authentication )
ـ شما مجاز به انجام چه کاری هستید؟ ( مجوز ، Authorization )
ـ چه کارهائی را انجام داده اید؟ ( حسابداری ، Accounting )
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 22:36 | | لینک به این مطلب
2007/8/21
Nmap چیست؟
Nmap مخفف Network Mapper میباشد و یک نرم افزار کاربردی برای جستجوی شبکه یا ممیزی امنیتی شبکه به شمار میاید. این نرم افزار طوری طراحی شده که شبکه های بزرگ را به سرعت اسکن کند، اگر چه می تواند بر روی سیستم های تنها نیز بخوبی کار کند. Nmap از ip packet های خام بصورت منحصر بفرد استفاده می کند تا تعیین کند چه رایانه هایی (hosts) بر روی شبکه در دسترس می باشند، چه سرویسهایی (ports) ارائه می کنند، چه سیستم عاملهایی (بهمراه نسخهٔ سیستم عامل) بر روی آنها در حال اجرا می باشد، چه نوع packet filter ها / فایروالهایی مورد استفاده قرار گرفته و چندین پارامتر دیگر. Nmap بر روی اکثر رایانه ها، هم گرافیکی و هم کنسول ها قابل استفاده است. Nmap یک نرم افزار مجانی است که به همراه کدهای آن تحت واژهٔ GNU GPL در دسترس می باشد.

● ویژگیهای Nmap
▪ انعطاف پذیری
از چندین تکنیک پیشرفته برای استخراج نقشهٔ شبکه استفاده می کند که این نقشه از IP filter ها، فایروالها، مسیریابها و دیگر موانع تشکیل شده است. این نقشه همچنین شامل بسیاری از پورتهای اسکن شده ( هم TCP و هم UDP)، تشخیص سیستم عامل، ping sweep ها و عوامل دیگر می باشد.

▪ قدرتمندی
از Nmap جهت اسکن کردن شبکه های بسیار بزرگ به معنی واقعی کلمه، یعنی صدها هزار از ماشین، استفاده شده است.

▪ قابلیت حمل
بر روی اکثر سیستم عاملها استفاده می شود و از آن پشتیبانی می کنند. این سیستم عاملها شامل Linux ، Open/Free/Net BSD ، Solaris ، IRIX ، Mac OS ، HP-UX ، Sun OS و غیره می باشد.

▪ سادگی
در ضمن اینکه Nmap یک مجموعه از خصوصیات پیشرفته را برای کاربران توانمند ارئه می دهد، شما می توانید استفاده از آن را با دستور “nmap –O –sS targethost” آغاز نمایید. هم نسخه های command line و هم نسخه های گرافیکی (GUI) بر اساس نیاز شما در دسترس می باشد. نسخهٔ باینری نیز برای برای کسانی که مایل به کامپایل کردن کدهای Nmap نیستند موجود می باشد.

▪ رایگان
هدف اولیه از پروژهٔ Nmap جهت کمک به امن کردن بیشتر اینترنت و تجهیز مدیران شبکه / ممیزین شبکه (auditors) / هکرها به یک ابزار پیشرفته جهت جستجوی شبکهٔ تحت کنترلشان بوده است. Nmap برای download رایگان به همراه کدهای کامل آن که شما می توانید آنها را تغییر دهید و تحت GNU General Public License (GPL) در اختیار دیگران قرار دهید، در دسترس می باشد.

▪ خوب مستند سازی شده
بیشترین تلاش صورت گرفته تا مستندات و manual page ها به روز و قابل فهم باشد. همچنین این مستندات و manual page ها به چندین زبان موجود می باشند.

▪ تحت پشتیبانی:
اگرچه این نرم افزار هیچ ضمانتی ندارد، شما می توانید اگر با مشکلی مواجه شدید به آدرس [email]fyodor@insecure.org[/email] ایمیل بزنید.

▪ تائید شده
Nmap جوایز بسیاری برده است، مثل “Information Security Product of the Year” از طرف World and Codetalker Digest.

▪ مشهور
همه روزه هزاران نفر از مردم Nmap را download می کنند و این نرم افزار با بسیاری از سیستم عاملها کار میکند.

▪ روش عملکرد Nmap
در این قسمت به توضیح عملکرد نرم افزار Nmap تحت سیستم عامل Linux می پردازیم و سپس به توضیح سوئیچ های Nmap که بصورت command line می باشند می پردازیم:
همانطور که گفته شد Nmap یک نرم افزار امنیتی می باشد که تعداد زیادی از تکنیکهای اسکن را پشتیبانی می کند:
UDP ، TCP connect() ، TCP SYN (half open) ، FTP proxy (bounce attack) ، Reverse-ident ، ICMP (ping sweep) ، FIN ، ACK sweep ، Xmas Tree ، SIN sweep ، IP Protocol و Null scan .

همچنین Nmap دارای بسیاری از قابلیتهای پیشرفته نظیر شناسایی OS با استفاده از TCP/IP ، اسکن نامحسوس (stealth scanning) ، محاسبات تاخیر دینامیکی و انتقال مجدد (retarnsmission) ، اسکن موازی، شناسایی سیستم های خاموش (down hosts) از طریق ping های موازی، decoy scanning ، شناسایی پورتهای ***** شده ، direct (non-portmapper) RPC scanning ، fragmentation scanning و همچنین تعیین پورت و هدف منعطف می باشد.

حداکثر تلاشها صورت گرفته تا کارایی Nmap برای کاربرانی که از امتیاز root برخودار نیستند، کاهش نیابد. متاسفانه بسیاری از واسطهای kernel های حساس (مثل سوکتهای خام [raw sockets]) نیاز به مجوز root دارند. هر زمان که ممکن است Nmap باید تحت مجوز root راه اندازی شود (البته نه بعنوان setuid root).
نتیجهٔ اجرای Nmap معمولاً یک لیست از پورتهای جالب (در صورت وجود) از ماشین یا ماشینهایی که اسکن شده اند، می باشد. همیشه Nmap در مورد پورت شناخته شده (“well known”port) نام سرویس (در صورت وجود)، نام، وضعیت و پروتکل را می دهد. وضعیت (state) می تواند ‘open’ ، ‘filtered’ یا ‘unfiltered’ باشد. ‘open’ یعنی ماشین مورد نظر ارتباطات روی آن پورت را connect() خواهد کرد. ‘filtered’ یعنی یک فایروال / ***** یا دیگر موانع موجود بر روی شبکه، پورت را پوشش می دهد و مانع آن می شود که Nmap تعیین کند که پورت باز است یا بسته. ‘unfiltered’ یعنی آن پورتی که توسط Nmap شناسایی شده، بسته شده و بنظر می رسد هیچ فایروالی / فیلتری به تلاش Nmap برای تعیین وضعیت آن پورت توجه ندارد. مواجه شدن با پورتهای ‘unfiltered’ متداول می باشند و زمانی این وضعیتها نشان داده می شوند که اکثر پورتهای اسکن شده در وضعیت ‘filtered’ باشند.

بسته به سوئیچهای استفاده شده، Nmap می تواند مشخصات زیر را در remote host معین کند: سیستم عامل مورد استفاده، TCP sequencability ، نام کاربرانی که برنامه های منحصر به هر پورت را اجرا می کنند، نام DNS ، تعیین اینکه آیا میزبان یک smurf address می باشد و چند مشخصهٔ دیگر.

۱) همچنین Nmap دارای بسیاری از قابلیتهای پیشرفته نظیر موارد زیر میباشد:
۲) شناسایی OS با استفاده از TCP/IP
۳) اسکن نامحسوس (stealth scanning)
۴) محاسبات تاخیر دینامیکی و انتقال مجدد (retarnsmission)
۵) اسکن موازی
۶) شناسایی سیستم های خاموش (down hosts) از طریق ping های موازی
۷) decoy scanning
۸) شناسایی پورتهای ***** شده
۹) direct (non-portmapper) RPC scanning
۱۰) fragmentation scanning

حداکثر تلاشها صورت گرفته تا کارایی Nmap برای کاربرانی که از امتیاز root برخودار نیستند، کاهش نیابد. متاسفانه بسیاری از واسطهای kernel های حساس (مثل سوکتهای خام [raw sockets]) نیاز به مجوز root دارند. هر زمان که ممکن است Nmap باید تحت مجوز root راه اندازی شود (البته نه بعنوان setuid root).
نتیجهٔ اجرای Nmap معمولاً یک لیست از پورتهای جالب (در صورت وجود) از ماشین یا ماشینهایی که اسکن شده اند، می باشد. همیشه Nmap در مورد پورت شناخته شده

(“well known”port) نام سرویس (در صورت وجود)، نام، وضعیت و پروتکل را می دهد. وضعیت (state) می تواند ‘open’ ، ‘filtered’ یا ‘unfiltered’ باشد. ‘open’ یعنی ماشین مورد نظر ارتباطات روی آن پورت را connect() خواهد کرد. ‘filtered’ یعنی یک فایروال / ***** یا دیگر موانع موجود بر روی شبکه، پورت را پوشش می دهد و مانع آن می شود که Nmap تعیین کند که پورت باز است یا بسته. ‘unfiltered’ یعنی آن پورتی که توسط Nmap شناسایی شده، بسته شده و بنظر می رسد هیچ فایروالی / فیلتری به تلاش Nmap برای تعیین وضعیت آن پورت توجه ندارد. مواجه شدن با پورتهای ‘unfiltered’ متداول می باشند و زمانی این وضعیتها نشان داده می شوند که اکثر پورتهای اسکن شده در وضعیت ‘filtered’ باشند.

بسته به سوئیچهای استفاده شده، Nmap می تواند مشخصات زیر را در remote host معین کند: سیستم عامل مورد استفاده، TCP sequencability ، نام کاربرانی که برنامه های منحصر به هر پورت را اجرا می کنند، نام DNS ، تعیین اینکه آیا میزبان یک smurf address می باشد و چند مشخصهٔ دیگر.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 22:19 | | لینک به این مطلب
2007/8/21
Rfid چيست ؟
صولاً به هر سيستمی كه قادر به خواندن و تشخيص اطلاعات افراد يا كالاها باشد سيستم شناسايی يا Identification System گفته ميشود.
بطور كلی شناسايی خودكار و نگهداری داده ها (AIDC) روشی است كه طی آن تجهيزات خواه سخت افزای يا نرم افزاری قادر به خواندن و تشخيص داده ها بدون كمك گرفتن از يك فرد هستند.
باركدها، كدهای دو بعدی، سيستم های انگشت نگاری ، سيستم شناسايی با استفاده از فركانس راديويی، سيستم شناسايی با استفاده از قرنيه چشم و صدا و ... از جمله اين راهكارها در اين مقال ميباشند. يكی از جديد ترين مباحث مورد توجه دانشمندان جهت شناسايی افراد يا كالاها استفاده از سيستم شناسايی با استفاده از فركانس راديويی يا RFID ميباشد.
RFID كه مخفف سه واژه Radio Frequency Identification است؛ امروزه توسط فروشگاه های زنجيره ای بزرگی چون "وال مارت" و "مک دونالد" و نيز سازمانهای مهمی چون "وزارت دفاع ايالت متحده آمريكا" استفاده شده و امتحان خود را به خوبی پس داده است.

RFID چيست ؟

تصور كنيد كه وارد يك فروشگاه زنجيره ای شده ايد و اقلام مورد نياز خود را داخل چرخ دستی (trolley) قرارداده ايد. صندوق دار با استفاده از بار كد ميبايستی كه تك تك اقلام داخل سبد را برداشته و اطلاعات آن را توسط باركد خوان (Barcode Reader) يكی يكی به داخل رايانه وارد كند تا فاكتور اقلام انتخابی شما صادر گردد. بسياري از اوقات بدليل آنكه تعداد كالاهای خريداری شده بسيار زياد ميباشند؛ صفهای طولانی ای در فروشگاه های زنجيره ای تشكيل ميشود.تازه ، گاهي اوقات نيز مخدوش شدن علائم بار كد، از خواندن اطلاعات جلوگيری ميكند ، كه اين خود موجب مشكلات بيشتری ميشود.
با اين فن آوری جديد يعنی RFID شما سبد كالای خود را برميداريد و بدون اينكه مجبور به ايستادن در صفهای طولانی شويد و يا حتي بدون اينكه مجبور باشيد اقلام خريداری شده را به صندوقدار يا نگهبان نشان دهيد، از در خارج ميشويد.
چرا؟ چون برچسب روي كالا ديگر باركد (Barcode) نيست بلكه از نوع RFID ميباشد و خودش با فرستان علائم راديويي كليه اطلاعات جاری خود از قبيل تعداد، قيمت، وزن، ... را به كامپيوترهای موجود در درهای خروجی مخابره ميكند.
اين برچسبها داراي دو بخش تراشه و آنتن هستند و داراي عملكرد بسيار ساده ای می باشند؛ تراشه اطلاعات را از طريق آنتن منتشر ميكند و حسگرهايی در اطراف قرار دارند ،اين اطلاعات را دريافت ميكنند.
از جمله مهمترين محاسن آن كاهش سرقت يا دزدی و محاسبه سريعتر تعداد كالاهای موجود در انبار بدون نياز و كمك به نيروهای انسانی است.
اما تنها اشكال اين فن آوری گران بودن آن است، اگر چه روزگاری ميرسد كه تمامي اشياء و كالاها اين برچسب ها را مثل باركد خواهند داشت.
بطور كلي RFID يا سيستم شناسايی با استفاده از فركانس راديويی سامانه ی شناسايی بی سيمی است كه قادر به تبادل داده ها بوسيله برقراری اطلاعات بين يك Tag كه به يك كالا ، شئ يا .. متصل شده است و يك بازخوان (Reader) می باشد.
اصولاً سامانه های RFID از سيگنالهای الكترونيكی و الكترو مغاطيسی برای خواندن و نوشتن داده ها بدون تماس بهره گيری می كنند.
Tag ها وسيله شناسايی متصل شده به كالايی است كه ما ميخواهيم آن را رد يابی كنيم وبازخوان ها (Reader) ها وسايلي هستند كه حضور برچسب ها را در محيط تشخيص داده و اطلاعات ذخيره شده در آنها را بازيابی ميكنند.
با توجه به اينكه اين سيستمها بر مبناي تغييرات امواج مغناطيسی و يا فركانس های راديويی كار ميكنند، جهت تقويت سيگنالهای موجود در محيط گاهي اوقات از آنتن (تقويت كننده سيگنال) نيز استفاده ميشود.


تجهيزات مورد نياز

بطور كلي فن آوري RFID از تجهيزات ذيل جهت پياده سازی بهيه خود كمك ميگيرد:
1. انواع برچسب Tag
2. انواع خواننده بر چسب Reader
3. انواع نويسنده اطلاعات Printer
4. آنتن- تقويت كننده سيگنال
5. نرم افزار مديريت اطلاعات
6. بانك اطلاعاتي، ساختار شبكه اطلاعاتي


TAG چيست؟

همانطور كه گفته شد Tag ها وسيله شناسايی متصل شده به كالا، شئ، فردی هستند كه ما ميخواهيم آنرا رد يابی كنيم.
اما اينكه هر يك از كالاها دارای اشكال و ظواهر گوناگون و نيز دارای محيطهای فيزيكی گوناگونی است، اين ضرورت را ايجاب ميكند تا Tag ها را با توجه به ويژگيهاي فيزيكي (ظاهريشان) دسته بندي كنيم.
بطور كلي بعضي از ويژگيهای ظاهری Tagها بصورت زير ميباشد:
الف- Tag هايی كه دارای كفه پلاستيكی از جنس PVC ميباشند و معمولاً در وسط آنها يك سوراخ ديده ميشود كه بسيار با دوام بوده و ميتوان از آنها بارها و بارها استفاده كرد.
ب- Tag هايی كه شبيه كارتهای اعتباری هستند ومعمولاً به آنها كارتهای هوشمند بدون تمـاس (Contact less Smart Cards) گفته ميشود.
ج- Tag هايی كه بصورت لايه های كاغذی بر روی برچسب ساخته ميشوند كه به آنها برچسب های هوشمند (Smart Labels) گفته ميشود.
د- Tag هايی كه در محيطهای قابل فرسايش (مثلاً آب يا مايع) به خوبی كار ميكنند. اينگونه Tag ها در كپسولهای شيشه ای قرار دارند.
ه- Tag های كوچك كه در داخل اشياء عمومی مثل لباس، ساعت، دستبند و .... كارگذاشته ميشود. اغلب ممكن است به شكل يك كليه يا دسته کليد بنظر برسند.
در صورتيكه بخواهيم Tag ها را با در نظر گرفتن منبع انرژی تامين كننده شان دسته بندی كنيم به 4 دسته اصلی تقسيم بندی می شوند:
1.Tag های غير فعال Passive Tags
که انرژی و برق مورد نياز خود را از Reader ها بوسيله يکسری از روش های تراگسيل بدست می آورند.
2.Tag های فعال Active Tags
كه انرژی مورد نيازشان توسط يك باطری داخلی و جهت برقراری ارتباط دارای يك پردازنده، يك
حافظه و حسگر می باشند.
3.Tag هايی نيمه غير فعال Semi-Passive Tags
كه علاوه بر استفاده از باطری داخلی شان، ميتوانند از انرژی منتقل شده توسط Readerها نيزبهره
مند شوند.

4.Tag هاي دو طرفه Two way Tags
كه علاوه براستفاده از باطری داخلی شان ميتوانند بدون كمك گرفتن از Readerها ديگر اقسام هم شكل خود را نيز شناسايی كرده و با آنها به گفتگو بپردازند.


Readerچيست؟

قبلاً اشاره شد كه Reader ها وسايل الكترونيكي هستند كه حضور Tag ها را در محيط تشخيص داده و اطلاعات ذخيره شده در آنها را بازيابی ميكنند.
سه دسته عمده Reader ها بصورت:
1.مدل ثابت Fixed Type
2.مدل دستي Hand held Type
3.مدل كارت PC Card Type


مزايای استفاده از فن آوری RFID

مزايا استفاده از اين تكنولوژی به شرح ذيل ميباشد:
1.كاهش هزينه ها (كاهش فعاليت های دستی و افزايش سرعت)
2.اتوماسيون (بدون توقف)
3.كاهش خطا
4.كنترل فرايندهای غير قابل رويت
5.امكان به روز رسانی بر چسب ها بدون دخالت دست
6.امنيت
7.يكپارچگی

كاربری در RFID

- مديريت بار مسافران :
شناسايي و كنترل بار و اثاثيه مسافران با استفاده از فركانسهای راديويی RFID

در دسامبر سال 2004 همايشی با شركت اعضاء ياتا و با هدف زمينه سازی كاربردی IT در شركتهای هواپيمايی در خاور ميانه برگزار گرديد كه البته عمده توجه خود را بر تسهيل امور صنعت هواپيمايی معطوف نمود. پروژه سوم تائيد شده در اين مجمع با عنوان شناسايی و كنترل بار و اثاثيه مسافران با استفاده از فركانسهای راديويی RFID به اعضاء معرفی گرديد.
پروژه سوم، شناسايي و كنترل بار و اثاثيه مسافران با استفاده از مهمترين بخشهای بررسی شده درباره اين پروژه در ذيل ارائه شده است:
هدف از بكارگيری فركانسهای راديويی جهت شناسايی و كنترل بار و اثاثيه مسافران، ترويج و توسعه فناوری RFID به منظور بهبود مديريت و سازماندهی فرآيندهای مختلف اداره بار نظير جداسازی، دسته بندی و حمل و نقل اثاثيه مسافران و جلوگيری از خسارات احتمالی يا مفقود شدن اين محموله ها می باشد.
در عين حال بكارگيري سيستم RFID موجب كاهش هزينه های شركتهای هواپيمايی و ارتقاء سطح خدمات ارائه شده به مشتريان ميگردد.
اما منظور از برچسب های شناسايی و كنترل با فناوری RFID چيست؟
اين برچسبها در شكلهای استانداردی ارائه ميگردند و يك تراشه كه توانايی شناسايی فركانس های راديويی را دارا ميباشد، داخل اين برچسب ها جا سازی گرديده است.
در عين حال اين تراشه ها ظرفيت ذخيره داده های جديدتر را نيز دارا ميباشند. استفاده از RFID در مديريت بار مسافران سبب كاهش خسارات احتمالی يا فقدان بار و اثاثيه مسافران ميگردد و در عين حال فرودگاهها، سيستمهای سريعتر و ارزانتری را در مديريت و سازماندهی هندلينگ بار در اختيار خواهند داشت. از سوی ديگر هزينه های شركتهای هواپيمايی در امور هندلينگ بار نيز به ميزان قابل توجهی كاهش پيدا ميكند و در عين حال امنيت محموله ها و اثاثيه مسافران ارتقاء و زمان مورد نياز برای انجام امور شناسايی و كنترل بار و اثاثيه به حداقل خواهد رسيد.

مراحل طرح اجرايی RFID برای كنترل و شناسايی اثاثيه مسافران از سوی ايكائو بشرح ذيل ميباشد:
1.تشخيص و تعيين فرودگاههای مورد نظر و بررسی شبكه های ورودی، خروجی و عبوری
2.مديريت و سازماندهی ذينفعان و همكاران اجرای طرح، شامل شركتهای هواپيمايی، فرودگاهها و شركت های هندلينگ بار
3.ارزيابی و تخمين هزينه های نصب و راه اندازی كامل سيستم
4.ارائه مدل اقتصادی مناسب برنامه ريزی برای تامين منابع مالی مورد نياز به گونه ای كه منافع تمامی همكاران و ذينفعان اجرای طرح در نظر گرفته شود.
اين سيستم به راحتی با چسباندن Tag بر روی بار مسافران و قراردادن يك سری آنتن و در نهايت Reader در اطراف ونيز قفسه های نگهداری بار مسافران به راحتی قابل اجرا ميباشد.

- مديريت دام و گوشت

شايد به جرات بتوان گفت كه يكی از قديميترين كاربردهای استفاده از فن آوری RFID در رديابی و كنترل حركت حيوانات اهلی مخصوصاً گاوهای شيرده بوده است. امروزه بصورت يك جريان كاملاً متداول، حيوانات همزی و اهلی بوسيله كپسولهای قابل تزريق و يا Tag هايی که به گوش حيوانات متصل می شود؛ به اين فن آوری مجهز می شوند.
اين Tag ها به جهت شناسايی حيوانات اهلی گم شده، مرتب كردن، مراقبت كردن و نگهداری پيشينه درمانی حيوانات اهلی بكار برده ميشود.
البته اين فن آوری درسالهای اخير در صنايع كشاورزی و دارويی كاربرد وسيعی پيدا كرده است. اطلاعات مربوط به حيوانات اهلی، مواد غذايی و دارويی در مواقع بحرانی برای سلامتی جوامع بشری بسيار مفيد ميتواند باشد.

- كنترل ورود و خروج وسايط نقليه

يكي ديگر از كاربردهای بسيار شايع استفاده از فن آوری RFID كنترل ورود و خروج وسايط نقليه در محلهايی است كه امنيت ورود و خروج ماشينها بسيار مهم و ضروری بنظر ميرسد.
اين سيستم با چسباندن يك Tag برروی وسيله نقليه و قراردادن كليه اطلاعات مربوط به اين وسيله در حافظه آن امكان پذير ميشود.
قبل از رسيدن وسيله نقليه به درب ورودی يا خروجی ؛ ماشين از محلی كه در آن يك آنتن جهت دريافت اطلاعات Tag چسبيده شده بر روی وسيله نقليه وجود دارد؛ عبور ميكند. دستگاه Reader اطلاعات موجود بر روی Tag را از آنتن بازخوانی ميكند و در صورتی كه اطلاعات موجود بر روی Tag نشانگر مجوز ورود يا خروج باشد، گيت ورودی يا خروجی باز ميشود.
در صورتی كه هيچ گونه برچسبی بر روی ماشين وجود نداشته باشد و يا در صورتيكه اطلاعات موجود بر روی Tag نشانگر مجوز عدم خروج يا ورود باشد، افراد امنيتی مستقر در محل درب ورودی يا خروجی گيت جهت بارزسی وسيله نقليه اقدام ميكند.

- مديريت كتابخانه ها و كتاب ها

ازجمله كاربردهای جالب فن آوری RFID كاربرد وسيع آن در كتابخانه های بزرگ ميباشد.
با چسباندن يك Tag (كه كليه مشخصات كتاب در آن ذخيره سازی شده است) بر روی كتاب و قراردادن يكسری از آنتن ها و Reader ها در محل كتابخانه ميتوان از مزايای ذيل بهره جست:
الف- جلوگيری از سرقت کتاب های موجود
ب- اجرای سيستم خودكار بازگشت و حتی خروج كتابها از كتابخانه
ج- پيگيری و كنترل چيدمان صحيح كتابها در قفسه های مربوط به خودشان

- كاربرد فن آوری RFID در مباحث پزشكی

فن آوری RFID در مباحث پزشكی كاربردهای بسيار گسترده ای دارد. اين فن آوری بسيار جالب از هنگام ورود بيمار توسط يك دستبند كه كليه اطلاعات بيمار در آن قرار ميگيرد در يك بيمارستان مجهز آغاز ميشود.
ثبت و يا ذخيره سازی اطلاعات بيمار از قبيل نام و آدرس، تاريخ پذيرش و بستری و نيز نوع بيماری ،پزشك معالج ،نوع عمل جراحی و .... در پايين آوردن اشتباهات و خسارات جبران ناپذير در بيمارستان نقش حياتی دارد.
همچنين فرارو يادزديده شدن بيمار از بيمارستان با همين فن آوری تقريباً غير ممكن بنظر می رسيد.
جلوگيری ازجابجا شدن اطفالی كه تازه بدنيا آمده اند از جمله كابردهای بسيار حساس اين فن آوری ميباشد. همچنين در محل های نگهداری دارو، با چسباندن برچسب داروها ميتوان از ميزان مصرف، تاريخ مصرف داروها به راحتی باخبر شد.

حمايت شركت مايکروسافت

در اين بين خبرگزاريهای IT در سراسر دنيا خبر از حمايت (پشتيبانی) شركت مايكروسافت از اين فن آوری را ميدهند.
مايكروسافت بعد از ماهها تاخير، نسخه هاي جديد محصولات طراحی نرم افزار خود را عرضه كرد. شركت مايكروسافت اعلام كرد:
در طول نيم سال اول 2006 نرم افزارهايی را مخصوص برنامه ريزی و كنترل داده های حاصل از دستگاه های RFID عرضه خواهد كرد.
اين نرم افزار ها به سيستم عامل Windows Server اين امكان را ميدهد كه داده ها را از دستگاه های RFID جمع آوری و پردازش كنند.
ديگر برنامه های Microsoft كه شامل BizTalk و پايگاه داده ها SQL SERVER است ؛قادر خواهند بود داده های مربوط به فن آوری RFID را ذخيره سازی كنند.
البته مايكروسافت BizTalk 2006 را كه قادر است داده ها را به درون نرم افزار های OFFICE قراردهد، در سه ماه اول 2006 عرضه خواهد كرد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 22:10 | | لینک به این مطلب
2007/8/20
آشنایی بیشتر با دومین
دومين چيست ؟
دومين مشخص كننده نام سايت است. از آنجايي كه در اينترنت همه سرورها و سايتها با آي پي مشخص ميشوند براي دسترسي راحت و آسان به سايتها از دومين استفاده ميشود. دومين ها چگونه كار ميكنند ؟ دومين فقط يك نام ميباشد كه با وارد كردن آن نام مرورگر شما آن نام را به سرورهاي مخصوصي در اينترنت كه اطلاعات دومينها ذخيره ميشود ارسال ميكند و سپس DNS آن دومين را مشخص ميكند پس از مشخص شدن DNS آنرا تبديل به IP ميكند كه IP‌در اصل يك سري اعداد به حالت xxx.xxx.xxx.xxx ميباشد كه مقدار هر xxx بين 0 تا 255 ميباشد. اين اعداد مشخص كننده موقعيت سرور شما در اينترنت است. پس از اينكه IP‌مشخص شد درخواست شما به سرور ارسال ميشود و سرور درخواست شما را به فضايي كه به شما تخصيص داده شده است ارسال ميكند و نتيجه را به شما نمايش ميدهد. پارك كردن دومين به چه معناست ؟ اتصال يك دومين را به يك اكانتي كه از قبل ايجاد شده است را پارك كردن دومين مي نامند. به عنوان مثال شما يك اكانت (هاست + دومين) با نام http://www.************** خريداري نموده ايد، حال تصميم داريد زماني كه كاربران شما از آدرسهاي http://www.softestan.net و http://www.softestan.ir بازديد ميكنند نيز به سايت اصلي شما متصل شوند. براي اينكار ابتدا بايد دو دومين ديگر را ثبت كرد و سپس آن دومينها را به اكانت اصلي كه http://www.************** است متصل كرد اين عمليات (عمليات متصل كردن يك يا چند دومين به اكانتهاي قبلي) را پارك كردن دومين مي نامند. پسوندهاي مختلف دومينها به چه معناست ؟ دومين com : مخفف commercial ميباشد. دومينهاي com. داراي بيشترين محبوبيت ميباشند كه امكان ثبت آن براي تمامي افراد حقيقي و حقوقي امكان پذير است. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين net : مخفف network ميباشد. اين دومين بيشتر براي سايتهايي كه در زمينه شبكه فعاليت دارند كاربرد دارد. گرچه ممكن است هر فردي از اين نوع دومين استفاده كند. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين org : مخفف organization ميباشد. اين نوع دومينها معمولا براي ارگانها و سازمانها استفاده ميشود. البته معمولا وقتي حالات com. و net. قبلا توسط فرد ديگري ثبت شده باشد از اين دومين نيز استفاده ميشود. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين biz : اين دومين بيشتر براي كارهاي تجاري و بازرگاني استفاده ميشود. اين دومين در دسته دومينهاي gTLD قرار دارد كه از يك سال تا ده سال ثبت ميشوند. دومين info : اين دومين اولين دومين در حوزه اينترنتي با هدف استفاده نامحدود از زمان ابداع دومين com. ميباشد كه مخفف Information ميباشد . دومين هاي info. معمولا جهت سايتهاي اطلاع رساني و عمومي استفاده ميشود. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين name : اين دومين كه تمامي افراد قادر به ثبت آن ميباشند بيشتر جهت اينكه مدير سايت اسم و فاميل خود را در دومين قرار داده باشد استفاده ميشود كه معمولا به شكل firstname@lastname.name و يا lastname@firstname.name و يا به شكل http://www.firstname.lastname.name استفاده ميشود. اين دومين از يك سال تا ده سال ثبت ميشود. دومين us : اين دومين دو حرفي مربوط به كشور آمريكا ميباشد كه مخفف United State ميباشد. دومين ws : اين دومين دو حرفي مربوط به كشور Western Samoa ميباشد (Western Samoa‌يك جزيره در جنوب اقيانوس آرام ميباشد) اين دومين بيشتر به عنوان مخفف WebSite شناخته ميشود كه بيشتر براي سايتهاي شخصي استفاده ميشود. دومين tv : اين دومين دو حرفي مربوط به كشور Tuvalu ميباشد (جزيره Tuvalu بين هاوايي و استراليا قرار دارد) اين دومين به عنوان مخفف Television و بيشتر براي شبكه هاي تلويزيوني استفاده ميشود. دومين cc : اين دومين دو حرفي مربوطه به كشور Cocos ميباشد (جزيره Cocos در اقيانوس هند قرار دارد) دومين ir : دومين هاي ir‌ و زير مجموعه هاي آن ، مختص كشور ايران ميباشد. حرفهاي ir برگرفته از كلمه iran است. اين دومين و دومينهاي زير مجموعه فقط يك ساله و پنج ساله ثبت ميشود . ثبت دومين ir براي تمامي افراد آزاد است. دومين ac.ir : اين دومين كه از زير مجموعه هاي دومين ir و دومينهاي ايراني است جهت دانشگاهها و موسسات عالي استفاده ميشود. جهت ثبت اين دومين، مدارك و اسناد مربوط به موسسه مورد نياز است. دومين co.ir : اين دومين از زير مجموعه هاي دومين ir‌ ميباشد و جهت شركت هاي كوچك و بزرگ استفاده ميشود. ثبت اين دومين مستلزم ارائه اساسنامه شركت و مدارك شركتي ميباشد. دومين gov.ir : اين دومين كه از زير مجموعه هاي دومين ir است جهت سازمانها و ارگانهاي دولتي استفاده ميشود. ثبت اين دومين فقط براي سازمانها و ارگانها امكان پذير خواهد بود.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 20:14 | | لینک به این مطلب
2007/8/20
کارت محافظ هارد دیسک HD safe
کارت محافظ safe HD تکنولوژی محافظت از اطلاعات موجود بر روی کامپیوترها می باشد و نهایت محافظت را از هر گونه خرابی یا تغییرات خواسته و نا خواسته ، شامل پاک شدن اطلاعات خرابی فایل ها از بین رفتن سیستم عامل و حتی فرمت نمودن و یا پازتیشن بندی هارد و ویروسی شدن سیستم را به عمل می اورد .


کارت محافظ HD safe به سادگی و سهولت نصب می شود و هارد دیسک را با هر سایز مختلف پشتیبانی نموده و بلا فاصله و تنها با یک reboot نمودن ساده کلیه اطلاعات باز یافت مبشود .


این کارت محافظ بر روی یکی از slotهای PCI کامپیوتر نصب شده و پس از ان می توانید حتی عملیات بسیار خطرناکی مانند پاک نمودن فایل ها ، فرمت کردن ، FDisk و ... را به راحتی بدونه هیچ گونه نگرانی انجام دهید چرا که با انجام restart تمامی اطلاعات شما بازگشت و سیستم به طور عادی و بدونه هیــــــــــچ لطمه ای فعال خواهد شد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 18:22 | | لینک به این مطلب
2007/8/16
نحوه كار ویندوز Plug and Play
یكی از بهترین امكاناتی كه تاكنون به ویندوز اضافه شده، ویژگی Plug &Play است كه توانسته اكثر بی‌نظمی‌ها و نابسامانی‌های ناشی از نصب یك سخت‌افزار را از بین ببرد. حال در این مقاله قصد داریم نحوه كار ویژگی Plug and Play را به اختصار شرح دهیم.
در زمان رواج ویندوز ۳۳۱ و قبل از آن، نصب یك سخت‌افزار جدید برای كاربران مانند كابوس بود، زیرا كلیه تنظیمات یك كارت توسعه باید به صورت دستی انجام می‌شد و آن هم مستلزم یادگیری جزئیات فنی پیچده در مورد نحوه كار كامپیوتر بود؛ حال اگر در این راستا مرتكب كوچك‌ترین اشتباهی می‌شدید، یا كارت به درستی كار نمی‌كرد یا بدتر آنكه سایر اجزای سخت‌افزاری ازكار می‌افتاد و مجبور بودید مجددا كـــامپیوتر را پیكربندی كـــنید. خوشبختـــانه شركت مایكــروسافـــت به ایــن ضعف پی برد و آن را به‌خصوص برای كاربران خانگی امری غیر قابل قبول تلقی كرد. بدین ترتیب مایكروسافت، ویندوز ۹۵ را با ویژگی Plug and Play به عنوان راه‌حــــــل این مشكل، عرضــــــه كرد.
از آن زمان تاكنون، قابلیت Plug & Play همگام با نسخه‌هــــای ویندوز رشد كرده است، به گــــونه‌ای كه در حـــال حاضر قطعــــات جدید سخت‌افزاری به‌صورت خودكار توسط BlOS و ویندوز شناسایی و پیكربندی می‌شوند.
نسخه‌های اولیه این ویژگی كه چندان قابل اتكا نبودند، با نام مستعار ( Plug and Prayبه معنی «متصل كـن و دعـا كن!») معروف شدند، امـا به سرعت این وضعیت اصلاح شد؛ اكـنـون می‌تـوانید یك قطعه سخت‌افزاری را به راحتی به كامپیوتر وصل كنید و ببینید كه چگونه دقیقا مطابق انتظار شما كار خواهد كرد. البته این فقط ظاهر قضیه Plug and Play است و از نظر فنی عملكردی بسیار دقیق‌تر و گسترده‌تر دارد.

● BIOS و استفاده از Plug and Play

اكثر مردم عملكرد Plug and Play را منحصر به عكس‌العمل طبیعی ویندوز در هنگام نصب یك قطعه سخت‌افزاری جدید (مانند یك دستگاه )USB، شناسایی آن قطعه و درخواست نصب درایور می‌دانند، اما این تنها بخشی كوچك از كار آن است. درحقیقت بــــــا هر دفعه روشن‌‌كردن كامپیوتر این ویژگــی به شناسایی اجزای سخت‌افزاری سیستم می‌پردازد و عمل تخصیص منابع مورد نیاز را انجام می‌دهد.
سیگــنال‌هــای ( IRQخطـــوط درخــواست وقــفــه) نــمــونــه‌ای از ایــن دست هستنــــــد؛ ایـــن سیگــنال‌هـای سخت‌افزاری به CPU اطلاع می‌دهند كه یك دستگاه خاص نیازمند بررسی است. كامپیوتر شما تعداد محدودی IRQ در اختیار دارد كه البته می‌توان آنها را به اشتراك‌ گذاشت، امـــا عمــل تخصیص منــابع سیستم بـــاید در نهـــایت دقت صورت گیرد.
فرآیند تخصیص منابع قبل از بارگذاری ویندوز آغاز می‌‌شود، یعنی درست زمانـــی كه BIOS سخت‌افزارهــای نصب شده را بــررسی می‌كند و به هر كدام یك IRQ اختصاص می‌دهد. سیگنال‌های IRQ باقی مانده، برای استفاده‌هــای بعدی به كنترل‌كننده گذرگــاه PCI اخــتصــاص داده مــی‌شــود. ایــن گــونه پــشتــیبـانــی BIOS بــرای كامپیوترهــای قدیمی كــه نمی‌تــوانند از Plug and Play استفاده كنند، سودمند است، اما در سایــر موارد كارآیـــی ندارد. در حقیقت ویندوز XP نسخه حرفه‌ای تخصیص منابع صورت گرفته توسط BIOS را نادیده فرض می‌كند و با فعال‌سازی ویژگی Plug and Play، همه كارها را از ابتدا انجام می‌دهد.


 


 

در هر حال ویژگیPlug and Play بسیار هوشمند بوده و فقط یكی از اجزای ویندوز نیست؛ بلكه به سخت‌افزار و خصوصا درایورهای سیستم متكی است. >

● شناسایی دستگاه‌ها
فرآیند شناسایی سخت‌افزاری توسط Plug and Play با درایوری مجازی با نام Root كه معرف كامپیوتر شما است، آغاز می‌شود. در ایــن فـــرآیند از سیستمی مــوسوم به ( HALلایـــه انتــزاعـــی سخت‌افزار) برای شناسایی دستگاه‌ها و كنترل‌كننده‌های مادربرد و همچنین تعیین نوع گذرگاه اصلی استفاده می‌شود. سپس درایو گذرگاه كامپیوتر- احتمالا -PCI با اجرای روالی موسوم به روتین شمارش، سایر دستگاه‌ها و گذرگاه‌های متصل به گذرگاه اصلی را شناسایی می‌كند و نتیجه كار را به برنامه مدیریت Plug and Play گزارش می‌دهد.
هر گذرگــاه جدیدی هم كه شناسایی شود (مثل یك كــنترل‌‌كننده )USB، با اجرای روتین شمارش مخصوص به خود، كلیه جزئیات متصل به خود را ضبط می‌كند و این فرآیند آبشاری تا آنجا ادامه پیدا می‌كـــند كه كـــلیه دستگــاه‌هـــای متصل بــه سیستم تـــوسط Plug and Play شناسایی شود.

● ساختار درختیPlug and Play
این فرآیند شباهت بسیاری به ساختار درختی پوشه‌ها و فایل‌ها دارد; در واقع پوشه Root در ابتدا و درون آن پوشه PCI و داخل پوشه PCI، فرضا یك پوشه USB وجود دارد كه تمام دستگاه‌های متصل به USB را نگهداری می‌كند. شما می‌توانید این ساختار را در كــادرمحـــاوره‌ای Device Manager (شكل۱)، با كــلیك روی زبانه View و سپس Devices by Connection مشاهده كنید.
یك نكــته جـــالب در مــورد Plug and Play مربـــوط به تشخــیص درایورهـــای مورد استفــاده برای هر دستگــاه است. البــته بـــرای دستگاه‌های سطح اول مانند گذرگاه PCI این مسئله چندان اهمیت ندارد، زیرا خود ویندوز آنها را به طور پیشرفته بارگذاری می‌كند. لیست این ابزارها در رجیستری موجود است و برای مشاهده آن باید پس از اجرایREGEDIT به كلید زیر مراجعه كنید:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Enum\U SB


 

در ایـــن كلید، هر دستگـــاهی كه مقدار Start بــرایش صفر در نظر گرفته شده باید در هنـــگـــام راه‌اندازی سیستـــم بارگـــذاری شود، بنابراین Plug and Play كاری به آن ندارد.
از سوی دیگـــر، ابزارهـــای سطــح پایین‌تر مـــانند كــــارت صدا یــا دستگاه‌های USB وضعیت متفاوتی دارند. زمــانـــی كه ویندوز با ابزارهـــایی از ایـــن دست مــواجه می‌شود، بایـــد بررسی كند كه آیا درایور مناسبی در سیستم وجود دارد یا خیر؟
هر قطعه سخت‌افزاری كه توسطPlug and Play شناسایی می‌شود، حاوی دو مشخصه است; مشخصه اول كد فروشنده و مشخصه دوم كد محصول را نشان می‌دهد. در واقع كلیه سازندگان تجهیزات كامپیوتری كدی مخصوص به خـــود با نام كـــد فروشنده دارنــد و هیچ كس دیگری حق استفـــاده از آن را ندارد.
كـــد محصول نــیـــز شمــــاره‌ای است كـــه از سوی ســازنده برای شنــاسایی محصول استفاده می‌شود.
برنـــامه Plug and Play از این كدهـــا برای ایجـــاد مشخصه‌ای منحصر به فرد برای ابزارها استفاده می‌كند. مثلا اگـــر یك چاپگــر OfficeJet G۹۵ محصول شركت HP دارید، مشخصه آن احتمالا بدین صورت ظاهر می‌شود:
Vid-۰۳f۰&Pid-۰۴۱۱ در اینجــــــا Vidمخفف كــــــد فروشنــــــده (Vendor ID )، ۰۳f۰ كــــــد مربوط به شركت HP، Pid مخــفــف كـــــــــد محصـــول (Product ID) و ۰۴۱۱ كـــد اختصاصی شركت HP برای چاپگر G۹۵ است. حال Plug and Play بــــــا بررسی رجیستری، به دنبال درایور نصب شده برای آن محصول می‌گردد. با فرض اینكــــــه چاپگر ۹۵G به پورت USB وصل شــــــده باشد، مشخصات آن در كلید زیر قابل مشاهده است:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Enum\U SB


 

سپس Plug and Play با استفاده از مقدار Driver در این كلید، محل درایور آن دستگاه را شناسایی می‌كند.
اگر یك قطعه جدید باشد، طبعا در رجیستری هیچگونه اطلاعاتی در مورد آن وجـــود ندارد و بدیـــن ترتیب Plug and Play ویــزارد New Device Wizard را برای نصب دستگاه جدید اجرا می‌كند. در این مرحله باید CD یا پوشه حاوی درایورها یا حداقل فایل‌های INF مرتبط با دستگاه را به سیستم نشان دهید. پس از نصب كامل، Plug and Play معمولا سیستم را مجددا راه‌اندازی می‌كند.
در پایان می‌توان گفت گرچه این فرآیند پیچیده به نظر می‌رسد، اما دیگر نباید نگران جزئیات فنی آن باشید؛ چرا كه حداقل اطمینان دارید در مسیر صحیح به پیش می‌روید.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:55 | | لینک به این مطلب
2007/8/16
چگونه مانيتور کامپيوتر يا صفحه تلويزيون مغناطيسي شده را سريعا و مجاني تعمير کنيم؟
( طبق بند 4 قوانین ارسال پست اینجا زدم ، اگر صلاح دونستین جای مناسب منتقل کنید )

معمولا وقتي که شما ، يا مثلا کودکان، يک قطعه آُهن رباي قوي و يا يک يا چند بلندگوي قوي را جلوي صفحه تصوير کامپيوتر يا تلويزيون ميگيريد ، و يا تلويزيون يا صفحه نمايش کامپيوترتان را از جايي که مدتها قرار داشته، حرکت ميدهيد، و يا ضربه محکمي به آن ميخورد، و يا تيوبش کهنه ميشه، رنگها و کلا صفحه نمايش مانيتور قاطي شده و از حالت طبيعي خارج ميشوند و يا يک رنگين کمان بوجود مياد و يا يک يا چند لکه رنگي يا سبز يا نوراني بر صفحه مانيتور ظاهر ميشه و مي مونه. يا تار و تاريک ميشه. .

در هر مانيتور يا تلويزيون فقط سه رنگ قرمز RED ، آبيBLUE و سبز GREEN وجود دارد ( اصطلاحا بهش ميگن RBG ) که هرکدام توسط يک لوله شليک کننده (electron gun ) و در هر ثانيه دهها بار به صفحه فسفري جلويي الکترون هاي نوراني پرتاب مي کنند که اينها مجموعا يک تصوير را ميسازند. و تلويزيونها و مانيتورها همگي در صفحه پشت و داخلي شان يک صفحه فلزي دارند (بعضيها هم در جلو و بيرون) که هميشه بهنگام روشن کردن صفحه مانيتور يا تلويزيون، اتوماتيک وار ميدان مغناطيسي قبلا ايجاد شده را خنثي و رنگها را بدرستي رديف کرده و نمايش ميدهند . البته اين يک توضيح خيلي عاميانه و ساده است... ( توجه : Safety First : ظاهرا تلويزيونها و مانيتورها - حتي در هنگام خاموشي- مقدار زيادي الکتريسيتي ساکن در خود دارند ، رعايت احتياط اولين شرط است).




اما خيليها تصور مي کنند که حالا که تصوير و رنگها بهم ريخته پس يا بايد پول زيادي به تعميرکاران بدهند و يا آنکه آنرا دور انداخته و ست جديدي بخرند. در حاليکه براحتي و ظرف کمتر از يکي دو دقيقه ميشه اين مشکل را رفع و صفحه نمايش يا تلويزيون را به شفافيت و کيفيت روز اولي که خريده بوده ايد درآورد. من خودم صفحه تلويزيونم که حدود ۵-۶ سال عمرشه و يکروز وقتي روشنش کردم رنگهاي نصف صفحه اش (نيمه بالايي صفحه اش) قاطي شده و همگي سبز شده بودند را بهمين آساني و با روش شماره -۲- در کمتر از ۵ دقيقه تعمير کردم و تصويري که از اون به بعد دارم بسيار شفاف و شايد هم بهتر از سابق است. قبلش از هرکي کمک فکري ميخواستم بهم مي خنديدند و مي گفتند بايد بندازيش دور و يه تلويزيون نو بخري يا بري ۱۰۰-۲۰۰ دلار خرجش کني .

در گوگل سرچ کردم ( مثلا : fixing a magnetized tv ) و بسرعت انواع اطلاعات و راه حلهاي زير را گرفتم. در يکي از وب سايتهاي امريکايي دهها پدر مادر و افراد امريکايي که همين مشکل را داشته اند اين روشهاي ساده را انجام و کلي خوشحال از نتايجش هستند و هرکدام صدها دلار صرفه جويي کرده اند. البته مانيتورهاي بسيار جديد LCD تکنولوژي متفات تري براي نمايش رنگها دارند و ممکنه که تعميرشان متفاوت باشه. اما تقريبا تمام تلويزيونها و مانيتورهاي قديمي و CRT را ميشه با اين روش ساده تعمير کرد. بعضي وقتها هم با چندين بار روشن خاموش کردن سريع، مشکل برطرف ميشه. ( و بسياري از يونيت ها يک Degausser اتوماتيک دارند که خودبخود مشکل را حل مي کنه. اما ما در باره حالتي داريم صحبت مي کنيم که اونم از کار افتاده باشه. و خاموش و روشن کردن و از سيم برق درآوردن و حرکت دادن و غيره مانيتور هيچ تاثيري نداره)

۱- يکراه ساده اينه که يک مانيتور يا تلويزيون سالم و روشن را درست روبرو ي همديگه و تقريبا چسبيده به مانيتور يا تلويزيون خراب قرار بدهيد. و دکمه Degausser ( يعني خنثي کردن ميدان مغناطيسي) مانیتور (یا تلویزیون) سالم را بزنيد . بلافاصله مشکل حل ميشه.
۲- راه حل ساده ديگه استفاده از يکي دوتا آهن رباي کوچک و نيرومند است: آهنربا را با دست به جلوي مانيتور خراب شده نزديک کرده و به آرامي شروع به حرکت دايره اي کنيد. و بتدريج دايره ها را بزرگتر و دورتر از صفحه مانيتور کنيد. رنگها و تصوير بسرعت تصحيح ميشوند.

۳- دو قطعه آهنرباي قوي را به يک ميله يا پيچ چسبانده (خودشان به هم مي چسبند و نيازي به چيزي ندارند) و ميله را در يک مته برقي قرار داده و مته را با بالاترين سرعت ( با دور RPM بالا) و به شکل دوراني (دايره اي و آرام آرام) در جلو صفحه مانيتور ( يا تلويزيون ) در نزديکترين فاصله از آن، حرکت داده و دايره هايي مثل روش شماره -۲- توليد کرده و بتدريج از مانيتور فاصله بگيريد.. مشکل بسرعت حل ميشه. (نمايش تصويري و ويدئويي اين راه حل => woil.ws/fixmonito ، با دهها کامنت تاييدي)
تعميرکاران تلويزيون و مانيتور هم همين روشها را انجام ميدهند. ضمنا يک وسيله ساده اي در فروشگاههاي تلويزيون و مانيتور فروخته ميشه بنام Degausser که دقيقا همين کاري که درين سه روش بالا توضيح داده شده را بسرعت انجام ميده. ديگاسر شبيه يک فرمان اتومبيله و فقط کافيه که به آرامي و يکي دوبار آنرا به صفحه مانيتور نزديک و دور کنيد . منتهي خب قيمتش حدود ۴۰-۵۰ دلاره و شما فقط يکبار لازم داريد ازش استفاده کنيد بنابراين فقط بدرد تعميرکاران ميخوره که هميشه بهش نياز دارند و باهاش پول ميسازند. ( تصوير يک ديگاسر را می بینید)





حالا چرا به اين وسيله و راه حل ميگن ديگاسر ( Degausser )؟ ..





ميدانيد که در زبان انگليسي پيشوند DE جلوي هر فعلي قرار بدهيد بمعناي ضد آن ميشود : مثلا DeCentralize , DeFreez , يخ زدايي، تمرکز زدايي، ... يکي از معروفترين رياضيدانان آلماني که نامش همتراز ارشميدس و نيوتون است آقاي کارل فردريک (يا فرد ريش) گاس Carl Friedrich Gauss بوده که در April 30, 1777 در خانواده اي فقير و تقريبا بيسواد در آلمان بدنيا امد و از همان بچگي - در سه سالگي- نبوغ رياضي اش شهره خاص و عام شد و خلاصه در رياضي و جبر و ستاره شناسي و معادلات جالب رياضي و غيره روشهاي بسيار جالب و ماندگاري خلق کرد. او همچنين تئوري ميدان مغناطيسي را معرفي و توسعه داد. دیگاس چند بار ازدواج کرد و شش بچه داشت اما زنهاش همگی در جوانی فوت کردند.. بنابراين وقتي ميگن مي خواهيم ميدان مغناطيسي را خنثي يا تعمير کنيم از اصطلاح DEgauss کردن استفاده مي کنند. به افتخار اين دانشمند نابغه اسکناس ده مارکي آلمان هم بنام و با تصوير او تزيين شده و مجسمه اش هم در آلمان است.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:32 | | لینک به این مطلب
2007/8/16
نحوه نصب بايوس جدي
نگام اولين استفاده از مادربوردهای جديد، كامپيوتر را در حالت DOS بوت كنيد، ديسكت خالی و فرمت نشده‌ای را در درايو \:A قرار دهيد.

در مقابل اعلان DOS فرمان مقابل را تايپ كنيد: C:\Format A:\S يا در ويندوز قسمت My Computer را كليك كرده و روی ديسك درايو \:A دكمه راست ماوس را فشار دهيد و Format را انتخاب كنيد. توسط روش گفته شده می‌توانيد يك Boot diskette بدون AUTOEXE.BAT و CONFIG.SYS درست كنيد.

سپس سي دی مادربورد را در ديسك درايو خود قرار دهيد. AFLASH.EXE را بر روی ديسكت شروع خود كپی كنيد. در غير اينصورت از صفحه داون لود ايسوس برای آخرين نسخه برنامه كمكی بايوس AFLASH.EXE استفاده كنيد.

توجه داشته باشيد كه حتما فايل‌ها را قبل از كپی بر روی ديسكت از حالت فشرده خارج كنيد.

صفحه داون لود ايسوس را از طريق سايت زير می توانيد پيدا كنيد:

[url]http://support.asus.com/download/download.aspx?SLanguage=en-us[/url]

دانلود برای گیگا:
[url]http://www.gigabyte.com.tw/Support/Motherboard/BIOS_List.aspx[/url]

دانلود برای شاتل:
[url]http://global.shuttle.com/Download/Download_File.asp?Item=AV41P/N[/url]

توجه:

AFLASH.EXE به صورت فشرده نشده تنها در محيط DOS قابل شروع و فعاليت است و نه در ويندوز. در نتيجه بدون توجه به اينكه می‌خواهيد بايوس را به‌روز كنيد، می‌بايستی يك ديسكت شروع جديد درست كنيد. لطفا AFLASH.EXE را روی ديسكتی كپی كنيد كه می‌خواهيد توسط آن سيستم را فعال كنيد.

به علاوه شما بايد بوت كردن از طريق فلاپی درايو را به عنوان اولين ديسك درايو در ترتيب بوت قرار دهيد.



فرايند به‌روزرسانی BIOS

به روزرسانی بايوس با استفاده از aflash:

1- Asus-Online-Update (داون لود از طريق مراجعه به سايت ايسوس) برای جديدترين نسخه بايوس و ضبط كردن آن بر روی ديسكت.

2- از ديسكت، همانگونه كه در بالا نيز گفته شد، برای شروع سيستم استفاده كنيد.

3- در محيط DOS بر روی ديسك درايو A:\AFLASH.EXE را اجرا كنيد.

4- در MAIN MENU گزينه update bios main block from file را انتخاب كنيد. مربوط به [ 2update BIOS Including Boot Block and ESCD]

5- بعد از اينكه فرايند به روز رسانی به پايان رسيد، ديسكت را از ديسك‌درايو بيرون آورده و كامپيوتر را خاموش كنيد.

6- كامپيوتر را روشن كنيد و به منوی BIOS برويد. گزينه LOAD SETUP DEFAULTS را انتخاب كنيد تا بتوانيد بايوس جديد را فعال كنيد، سپس بقيه موارد را در بايوس تنظيم كنيد.



توجه:

اگر در هنگام BIOS-Update دچار مشكلی شديد، كامپيوتر را خاموش و يا از نو شروع نكنيد بلكه تنها فرايند update را دوباره تكرار كنيد.

اگر مشكل همچنان وجود داشت از نسخه پشتيبانی بايوس اصلی كه بر روی ديسكت بود استفاده كنيد و آن را دوباره نصب كنيد. اگر نتوانيد از EZFlash برای پايان موفقيت‌آميز فرايند استفاده كنيد، سيستم شما قادر به شروع نخواهد بود.

اگر در چنين موقعيتی قرار گرفتيد از پشتيبانی شهری ويا تلفنی ايسوس كمك بگيريد تا شما را راهنمايی كنند.



استفاده از BIOS-Flash-Utility:

AFLASH.EXE يك برنامه كمكی است برای update كردن بايوس و قادر به update كردن Motherboard-BIOS می‌باشد.

هنگام شروع سيستم به كار شما می‌توانيد چهار شماره آخر نسخه بايوس موجود در سيستم را در قسمت چپ ( بالا) در صفحه مانيتور مشاهده كنيد. هر چه اين اعداد بزرگتر باشند، نسخه جديدتر است. اين برنامه كمكی تنها در محيط DOS قابل اجرا است.

توجه: مثال زير می‌تواند با اشكال نشان داده شده بر روی صفحه مانيتور شما كمی تفاوت داشته باشد.



1- شما می‌توانيد از پشتيبانی اصلی استفاده كنيد تا بايوس را دوباره نصب كنيد. (البته چنانچه احتياج باشد)



البته شما باز هم به AFLASH.EXE Utility (به صورت فشرده نشده) احتياج خواهيد داشت تا ديسك درايو ديسكت را به عنوان ديسك درايو بوت تنظيم كنيد. سپس در مدل FORMAT A:/S :DOS را وارد كنيد تا بتوانيد يك ديسكت شروع درست كنيد.

CONFIG.SYS و AUTOEXEC.BAT را حذف كنيد و مورد [1] را انتخاب كنيد. فايل بايوس موجود و فعال را به همانگونه كه صفحه مانيتور آنرا نشان می‌دهد ضبط كنيد (بايوس موجود را در فايلی ذخيره كنيد)

سپس هنگامی كه بايد اسم فايل را وارد كنيد اسمی مانند (A:\XXX-XX-XXX) را وارد كنيد و تاييد كنيد.

2- BIOS-Update به علاوه ESCD و Boot-Block: اين مورد می‌تواند BIOS-BOOT-BLOCK و اعدادACPI ESCD(Extended System Configuration Data) را از فايل بايوس ديگری Update كنيد.

اين بايوس می‌تواند يك فايل جديد و يا پشتيبانی از "save current BIOS to File" (بايوس موجود رادر فايلی ضبط كنيد) باشد.

متدهای داون لود كردن يك فايل جديد بايوس را در قسمت بعدی خواهديد ديد.

اگر فايل بايوس خودرا می‌خواهيد update كنيد، در Main Menu كليد [2] را و همچنين كليد را فشار دهيد، سپس بر روی صفحه مانيتور بخش 'Update BIOS Including Boot Block and ESCD" ظاهر می‌گردد.

اسم و مسير بايوس مورد نياز را بنويسيد مثلا (A:\XXX-XX-XXX) و سپس تاييد كنيد.

مطمئن شويد، كه آيا می خواهيد با صفحه مانيتور نشان داده شده ادامه كار دهيد يا نه؟ اگر اينگونه است دكمه "Y" را فشار دهيد تا فرايند شروع به كار كند.





برنامه كمكی update هم اكنون با يك پيام BIOS-Update شروع می‌كند هنگامی كه اين برنامه كمكی به پايان برسد، پيام "flashed successfully" ظاهر می‌گردد.



لطلفا مرحله‌‌های موجود در شكل بعدی را انجام دهيد تا بتوانيد فرايند BIOS-Update را به پايان برسانيد.



از ASUS EZflash برای update كردن بايوس استفاده كنيم:

عمل ASUSEZ Flash به شما اجازه می‌دهد كه بايوس را بدون رفتن مسير طولانی در ميان فرايند شروع از ديسكت و استفاده از برنامه‌های كمكی پايه‌ای DOS بسيار راحت update كنيد.

EZFlash در ميان افزار بايوس درست شده است و به همين فاصله تنها با فشار دادن "Alt"+"F2" در هنگام (Power-onself tests (Post) قابل دسترسی است.

مراحل را پله به پله انجام دهيد تا بتوانيد بايوس را توسط استفاده از Update، EZflash كنيد.

1- از وب سايت ايسوس، جديدترين فايل بايوس را داون لود كنيد. اين فايل را بر روی ديسكتی ضبط كنيد (برای اطمينان خاطر نام آنرا دقيقا روی برگه‌ای بنويسيد چون نام كامل فايل را بايد در صفحه EZ flash بنويسيد).

2- كامپيوتر را از اول راه اندازی كنيد.

3- برای اينكه از Ez Flash استفاده كنيد، در هنگام post دكمه‌های "Alt"+"F2" را فشار دهيد تا تصوير زير برای شما ظاهر شود



4- ديسكتی كه محتوای آن فايل جديد بايوس می‌باشد را در ديسك درايو قرار دهيد. اگر بدون گذاشتن ديسكت درون ديسك درايو مرحله 5 را شروع كنيد پيام error مقابل ظاهر می‌شود.

"WARNING!Device not ready"

5- هنگام درخواست نوشتن با ظاهر شدن متن زير:

"Please Enter File Name for NEW BIOS"

اسم فايل بايوس (از فايل داون لود شده) را وارد كنيد و "Enter" را فشار دهيد.

EZ Flash به صورت اتوماتيك وارد ديسكران :A شده و دنبال اسم فايل داده شده می‌گردد. هنگامی كه آنرا پيدا كرد، به توضيحات و اقدامات پيشنهادی كه بر روی صفحه مانيتور ظاهر می‌شود، توجه كنيد:

اگر اسم فايل بايوس را اشتباه بنويسيد، پيام "WARNING! File not Found" ظاهر می‌شود.

"Enter" را فشار دهيد تا پيام را تاييد كنيد و سپس اسم درست را وارد كرده و دكمه "Enter" را فشار دهيد.



6- در قسمت تقاضا برای وارد كردن (Y/N) حرف Y را وارد كنيد تا فرايند update را ادامه دهد (در شكل بالا، می‌توانيد مكان سوال را مشاهده كنيد).

اگر N را فشار دهيد، ضميمه EZ-Flash را به پايان می‌رساند و سيستم را دوباره از اول بدون BIOS-Update جديد، شروع می‌كند.

اگر حرف Y را فشار دهيد تصوير زير ظاهر می‌گردد.



7- حرف Y را فشار دهيد تا قسمت مركزی بايوس را Update كنيد (در هنگام Update كردن قسمت‌های بايوس، كامپيوتر را خاموش نكنيد و گرنه دچار مشكلاتی در سيستم خواهيد شد).

8- هنگامی كه فرايند Update به كلی تمام شد. پيام "Press any key to reboot" ظاهر می‌شود.

9- يك دگمه دلخواه را فشار دهيد تا سيستم را با بايوس جديد دوباره راه بيندازيد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 10:53 | | لینک به این مطلب
2007/8/15
ناسازگاری سخت‌افزارها
سال‌ها عدم سازگاری بین سخت‌افزارها، معضلی در زمینه محاسبات بود. دستكاری IRQ (شماره در خواست وقفه) و پورت‌های COM نیز باعث پدید آمدن مشكلات دیگری از جمله اتلاف وقت بود. علاوه بر آن هر دفعه كه یك وسیله جانبی جدید را اضافه می‌كردید، باید كل تنظیمات را تغییر می‌دادید و این امر نیاز به تمرین و مهارت بسیاری داشت.
خوشبختانه استانداردهای موجود در ویژگی Plug-and Play تا حد زیادی به رفع مشكلات موجود كمك كرد و سیستم عامل‌های جدید در مدیریت سخت‌افزارها از سیستم‌های قبلی بسیار بهتر و پیشرفته‌تر هستند. اما باز هم گاهی اوقات برخی از این ناسازگاری‌ها بروز می‌كند، هر چند بر طرف كردن آن نسبت به روزهای بد گذشته بسیار آسان‌تر شده است. بروز این گونه تعارضات تهدیدی برای ثبات سیستم به شمار می‌روند. در این مقاله برخی از ناسازگاری‌های سخت‌افزاری كه ممكن است با آنها مواجه شوید را معرفی كرده و در ضمن راهكارهای مقابله با آنها را نیز برایتان شرح خواهیم داد.

● ناسازگاری سخت‌افزاری

حال می‌خواهیم بدانیم ناسازگاری سخت‌افزاری چیست؟ هر زمان كه چند وسیله سخت‌افزاری (همچون حافظه، واحد پردازنده و یا پورت‌های معین) قصد انجام كاری روی یك منبع را داشته باشند و سیستم قادر به حل این وظایف نباشد، می‌گوییم كه ناسازگاری سخت‌افزاری روی داده است. این تداخل به صورت‌های مختلف آشكار می‌شود. بعضی وقت‌ها یك قطعه سخت‌افزاری خاص به سادگی از پاسخ دادن به سیگنال‌ها باز می‌ماند یا در همان ابتدا از كار باز می‌ایستد. در پاره‌ای موارد نیز سیستم با خطایی مواجه می‌شود كه بیانگر ناسازگاری در وسیله یا منبع است. شاید هم تنها نشانه‌های موجود علائمی همچون از كار افتادن سیستم، خطای GPF و ثابت ماندن صفحه نمایش باشد.
قطعاً بسیاری از این علائم، دلالت بر مشكلاتی همچون سخت‌افزار معیوب و درایورهای خراب دارند. وقوع به ندرت ناسازگاری‌های سخت‌افزاری باعث مشكل‌تر شدن امر تشخیص شده است. البته در این مقاله سعی شده است كه موارد نادر نیز توضیح داده شوند. در این صورت شما قادر به تشخیص نشانه‌های ظاهری برخی خطاهایی كه در وسایل جانبی و بعضی اجزا به ندرت رخ می‌دهد، هستید. اگر راه حل مشكل سیستم شما در این مقاله نباشد جهت تشخیص مجبور خواهید بود كه از طریق روش آزمون و خطا مشكل خود را یافته و دریابید كه آیا واقعاً مربوط به ناسازگاری سخت‌افزاری یا مشكل دیگری است.

● بررسی ناسازگاری

با هر گونه ناسازگاری كه مواجه هستید، باید بدانید كه راه‌های متعددی جهت تشخیص و حل مشكل وجود دارد. ابتدا طرز كار Device Manager ویندوز را به خوبی بشناسید. روی آیكن My Computer كلیك راست كرده (چه از طریق دسك‌تاپ ویندوز یا منوی Start)، سپس گزینه Properties را برگزینید. در كادر محاوره‌ای ایجاد شده با نام System Properties زبانه Hardware را انتخاب و روی Device Manager كلیك كنید. در آنجا فهرستی از كلیه سخت‌افزارهای موجود در سیستم خود را خواهید یافت كه دسترسی به اطلاعات جزئی هر یك از منابع اجزا، درایورها و وضعیت آنها امكان‌پذیر است.
اگر گمان می‌برید كه مشكل ایجاد شده در سیستم شما مربوط به ناسازگاری سخت‌ ‌افزاری است و اخیراً بخشی را حذف یا اضافه كرده‌اید، از منوی Action عبارت Scan For Hardware Changes را برگزینید. اگر در این مرحله مشكل بر طرف نشد با كلیك روی علامت مثبت واقع در سمت چپ هر آیتم، آن را توسعه داده و آیتم‌هایی كه علامت اخطار قرمز یا زرد دارند را بررسی كنید. این علائم نشان دهنده آن است كه برخی اجزای ویندوز به درستی كار نمی‌كنند. با كلیك روی علامت منفی نیز آیتم‌های ایجاد شده را می‌توانید ببینید.
از طریق انتخاب و كلیك راست روی هر وسیله‌ می‌توانید به گزینه‌های بیشتری از Device Manager دست یابید.
می‌توانید از طریق منوی متنی وسیله‌ای را مستقیماً غیرفعال كرده یا از حالت نصب خارج كنید. این كار زمانی مفید است كه سعی در حذف مشكلات به روش آزمون و خطا را دارید. اما به خاطر بسپارید كه از طریق گزینه Properties‌ معمولاً اطلاعات مفید بیشـتری بـه دسـت می‌آوریـد. زیـر زبـانه General پـیغام Device Status را مرور كنید. تنها به پیغام ویندوز كه این وسیله به خوبی كار می‌كند، اكتفا نكنید. زبانه Driver واقع در بخش Device Manager به صورت خلاصه اطلاعاتی در مورد درایورهای هر وسیله در اختیار می‌گذارد. نقش درایورها از آن جهت كه به عنوان رابطی بین ویندوز و سخت‌افزار عمل می‌كنند بسیار حیاتی است. به روز نگهداشتن درایورها عامل موثری در پیشگیری از بروز ناسازگاری‌های سخت‌افزاری است.
از طریق كلیك روی گزینه Update Driver، می‌توانید پایگاه داده مایكروسافت را بررسی كنید. اما روش بهتر این است كه در وب‌سایت سازنده قطعه سخت‌افزاری خود، آخرین نسخه سخت‌افزاری را از اینترنت دریافت كنید. قبل ا‌ز آنكه به كار خود ادامه دهید، درایورهای ارتقا یافته را نصب كنید. برخی ناسازگاری‌های سخت‌افزاری با نصب درایورهای ارتقا یافته، خود به خود از بین می‌روند. از سوی دیگر،‌ اگر گمان می‌برید كه مشكل ایجاد شده به خاطر نصب نسخه ارتقا یافته درایور است گزینه Roll Back Driver را از Device Manager برگزیده و دستورات را بازیابی كنید.
اگر دلیل ناسازگاری، قطعات داخلی هستند (مانند كارت‌های توسعه، هارددرایوها و حافظه سیستم)، درب كیس را باز كرده و از آن طریق مشكل حاصله را بر طرف كنید. رفع ایراد در پیكربندی سخت‌افزار از طریق آزمون و خطا، روندی طولانی بوده كه نیاز به بارها راه‌اندازی مجدد دارد.

● ناسازگاری كارت‌های گرافیكی

از جمله عوامل مشكل‌زا در بـروز این گونه ناسازگاری‌ها كارت‌های گرافیكی هستند. اگر پس از اضافه، حذف یا تنظیم یك آداپتور گرافیكی یا سایر كارت‌های سخت‌‌افزاری كه توسط PCI ،AGP یا سایر شیارهای ماردبرد به سیستم متصل می‌شوند با مشكل مواجه شدید، اولین حدس و گمانتان باید به كارت‌ گرافیكی باشد. كارت‌های گرافیكی از منابع بسیاری از ماشین استفاده می‌كنند. این ناسازگاری حتی با كارت‌های نامربوطی كه در شـیارهای نادرست قرار گرفته‌اند نیز روی می‌دهد.
از جمله مواقعی كه ناسازگاری روی می‌دهد زمانی است كه مادربردی خود دارای كارت گرافیكی توكار باشد و شما نیز به صورت جداگانه كارت گرافیكی دیگری نصب كنید. در این حالت سیستم نمی‌داند كه از كدام آداپتور گرافیكی استفاده كند و در نتیجه با مشكلات عجیب تصویری مواجه خواهید شد یا شاید هم سیستم به طور كلی از كار بایستد.
ابتدا محل قرار گرفتن آداپتورهای گرافیكی و سایر كارت‌های توسعه را بررسی كنید.
اگر كارت گرافیكی جدیدی به شیار AGP‌ افزوده‌اید، نزدیك‌ترین شیار PCI را بررسی كنید. بعضی اوقات AGP و اولین شیار PCI در منابع مادربرد مشترك هستند، بنابراین می‌توانید از یكی یا دیگری استفاده كنید. اگر دستگاه شما تنها دارای یك شیار برای كارت گرافیكی است، كارت‌های دیگر را جا به جا كنید. پس از هر بار پیكربندی، كامپیوتر را مجدداً راه‌اندازی كنید.
اگر گمان می‌برید كه ناسازگاری در اثر كارت گرافیكی توكار و یك كارت جدید است، باید آداپتور گرافیكی مادربرد را از طریق Device Manager‌ از حالت فعال خارج كنید. ابتدا مطمئن شوید كه تمام فرامین و مراحل نصب كه توسط سازنده كارت ارائه شده است را اجرا كرده‌اید. سپس گزینه Device Manager را یافته و گروه Display Adapters‌ را توسعه دهید. روی هر بخش ویدئویی كه غیر مرتبط با كارت گرافیكی جدیدتان است كلیك راست كرده و گزینه Disable را انتخاب كنید. ممكن است لازم باشد برای دستیابی به تركیب صحیح، اجزای متعددی را فعال یا غیر فعال كنید، اما هدف نهایی غیر فعال ساختن كلیه عملكردهای گرافیكی توكار و فعال ساختن ویژگی‌های كارت گرافیكی جدید است.

● تجهیزات USB

اگر هنگام كار با سخت‌افزارهای متصل به USB دچار مشكل می‌شوید یا پس از نصب وسیله‌ای از طریق USB سیستم دچار اشكال می‌شود، لازم است برای تشخیص مشكلات از روش آزمون و خطا استفاده كنید. در این میان هاب‌های USB‌ از نظر ایجاد مشكل پس از نصب، شناخته شده‌ترین وسایل هستند. بنابراین ابتدا هر وسیله را زمانی كه مستقیماً به پورت‌های USB متصل می‌كنید، آزمایش كنید. اگر هر یك به تنهایی و به درستی كار كرد، سعی كنید دوباره آنها را از طریق هاب متصل كنید. اگر مشكلات مجدداً ظاهر شدند سعی كنید از طریق هاب وسایلی كه مستقیماً به پورت‌ها متصل شده‌اند را به طرق مختلف پیكربندی كنید.
چنانچه هنوز تداخل‌ها و ناسازگاری‌ها ادامه دارند در حالی كه تمام وسایل مستقلاً به كار خود ادامه می‌دهند باید یك هاب USB جدید خریداری كنید. هاب‌هایی كه برق آنها به طور مستقل تامین می‌شود، نسبت به آنهایی كه برق آنها از سیستم و از طریق USB تامین می‌شود، كمتر باعث تداخل و ناسازگاری هستند.
در برخی موارد نادر، خود وسایل حتی بدون هاب نیز باعث عدم سازگاری می‌شوند. در این گونه موارد برای شناسایی این وسایل باید دست به شیوه آزمون و خطا زد. اغلب دستگاه‌های جدید دارای گروه‌های متعددی از پورت‌های USB‌هستند (در قسمت‌ جلو، روی مادربرد و كنار كیس). بنابراین می‌توانید این گونه وسایل مشكل‌زا را در بخش‌های جداگانه به دستگاه متصل كنید. نهایتاً باز هم وسایلی را خواهید یافت كه به طور كامل با سایر وسایل كار نمی‌كنند.

● ماجول‌های حافظه

یكی دیگر از منابع شایع در بروز ناسازگاری، حافظه سیستم است. با نصب یك RAM جدید احتمالاً شاهد ناسازگاری آن با حافظه قدیمی یا سایر اجزای سیستم خواهید بود و یا شاید از همان ابتدا با مشكل مواجه شوید و هیچ چیز مانند یك حافظه بد و خراب در سیستم مشكل‌زا نیست.
اگر پیغامی كه به صراحت مشخص كند حافظه دارای ناسازگاری است،‌ دریافت كنید فرد بسیار خوش‌شانسی هستید. اگر سیستم دچار یك ناپایداری عمومی شده است كه غیر مرتبط با وسیله سخت‌افزاری خاصی است، باید به سراغ RAM سیستم بروید؛ مگر آنكه اخیراً حافظه سیستم را تعویض، اضافه،جابه‌جا و یا تنظیم كرده باشید. در هر یك از این حالات، ماجول‌های حافظه را جابه‌جا یا از نو مرتب كنید تا مشكل برطرف شود. ارتقای حافظه نیز در هر حالتی مفید است.

● مشكلات IRQ

آخرین مسئله نیز مربوط به IRQ قدیمی و DMA است. اگر شما با سخت‌افزار موازی (یا سریال) یا وسایلی كه متكی به سیستم نـبوده و برخلاف نـسخه‌های توكار هـستند (مـانند كــارت‌های شــبــكه،‌ مــودم‌ها یــا پــورت‌های FireWire) سر و كار دارید، می‌تـوانید مـنابع آنـها را بـه صورت دسـتی تنظیم كـنید. بدین منظور گزینه Device Manager ویندوز را باز كرده و روی پورت‌ها و وسایل كلیك راست كنید. سپس زبـانه Resources را انـتـخاب كـرده و بـبـیـنیـد كـه آیـا كـادر Use Automatic Settings در دسترس است یا خیر؟ در اغلب موارد كه ویندوز XP نصب باشد، این گزینه انتخاب شده است، اما گزینه به صورت خاكستری رنگ است یعنی شما چاره‌ای جز قبول این گزینه نـدارید.
بـرای آنـكه مـنابع را طوری تـنظیم كنید كه به طور دستی نیز قابل پیكربندی شوند، می‌توانید تنظیمات خودكار را از حالت انـتخاب خـارج كرده و خـودتان منابع را تنظیم كنـید. كادر را از حـالت انـتخاب خارج كـرده و هر یك از پیكربندی‌های قابل دسترس را از فهرست Setting Based On انتخاب كنید. اگر قصد دارید كه برخی منابع خاص از قبیل شماره‌ تخصیص IRQ‌ یك وسیله را به صورت دستی پیكربندی كنید در فهرست Resource Settings مقدار IRQ را انتخاب كرده و روی دكمه Change Setting كلیك كنید.
در مـقادیر موجود پیمایش كرده و دوباره پانل اطلاعات Conflict را نـگاه كنید تا مقداری را پیدا كنید كه موجب بروز ناسازگاری در وسـیله دیگر نشود. برای قبول تغییرات روی دكمه OK در كادر محاوره‌ای كلیك كرده و در صورت لزوم آن را مجدداً راه‌اندازی كنید.
بروز ناسازگاری سخت‌افزاری اغلب باعث نابسامانی خواهد شد و برای كاربر امری دشوار است. اما خوشبختانه اغلب به ندرت اتفاق می‌افتد. با كمی صرف حوصله و روند حذف، می‌توانید راهی برای بهبود عملكرد سخت‌افزار خود بیابید.

منبع : وب ایران
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 10:59 | | لینک به این مطلب
2007/8/15
آشنایی با خطای سخت افزاری سیستم
یکي از اصلي ترين عمليات کامپيوتر در هنگام روشن شدن عمليات POST يا Power On Self Test ميباشد. که تمامي نرم افزارها و قطعات سخت افزاري لازم براي بوت سيستم را تست کرده و آماده به کار ميکند و در واقع کامپيوتر شما بعد از فشردن کليد Pwoer توسط شما، در ابتدا تمامي فرمانها را از بايوس کامپيوتر دريافت مي کند. از اينرو بايوس وظيفه دارد که مشکلات سخت افزاري را به شما گوشزد کند.
همه بايوس ها در هنگام درست بوت شدن سيستم يک بوق کوتاه در شروع کارد ميزنند که اين بوق به معني درست و کامل کار کردن تمامي نرمافزارها و سخت افزارهاي اصلي سيستم است، اما گاهي نيز اتفاق مي افتد که يک يا چندي از برنامه ها يا قطعات معيوب شده يا به عللي از انجام وظيفه باز مي مانند، اينجاست که بايوس با تنها راه ارتباطي مستقيم با کاربر ( بوق ) شما را آگاه مي سازد.
كدهاي بوقي بايوس AWARD :
بايوس آوارد عمدتا به پيامهاي خطا براي آگاه کردن کاربران از وجود مسئله اتکا دارد، اما چند کد بوقي مشهور وجود دارد که اين تراشه بايوس توليد ميکند:
تعداد بوقها در عمليات Post مفهوم بوق نا محدود (تکرار شوند) خطاي حافظه سيستم يک بوق بلند پس از دو بوق کوتاه خطاي کارت گرافيک يک بوق باند پس از سه بوق کوتاه خطاي گرافيک يا حفظه گرافيک بوقهاي با ارتفاع بالاي نا محدود (تکرار شونده) خطاي داغ شدن پردازنده بوقهاي با ارتفاع بالا ،با ارتفاع پايين ( تکرار شونده)
خطاي پرازنده کدهاي بوقي بايوس AMIBIOS :
بايوس AMIBIOS محصول شرکت American Megatrends يکي از بايوسهاي متداول است و آخرين نگارش تعدادي کد بوقي دارد که اشکالات زمان بوت شدن را به کاربران مي گويد: تعدا بو قها در زمان راه اندازي (پيش از POST) مفهوم بوقها 1 ديسکت را در ديسکران A: قرار دهيد 2 فايل AMIBOOT.ROM بر روي ديسکت بوت شدني نيست 3 خطاي حافظه سيستمي 4 عمليات روز آمد سازي بايوس موفقيت آميز بوده است 5 خطاي خواندن ديسک 6 خرابي فرمان صفحه کليد 7 حافظه فلش بايوس تشخيص داده نشده است 8 خرابي کنترل کننده ديسکت ران 9 خطاي مجموع بررسي (checksum) بايوس 10 خطاي پاک کردن حافظه فلش 11 خطاي برنامه سازي حافظه فلش 12 اندازه فايل AMIBOOT.ROM درست نيست ( يا حضور ويروس) 13 نا همساني تصوير BIOS ( فايل ROM دقيقا همان نسخه درون بايوس نيست) تعداد بوقها در زمان POST 1 خطاي Timer احياي حافظه سيستم 2 خطاي پريتي حافظه سيستم 3 خطاي آزمايش خواندن / نوشتن حافظه سيستم 4 زمان دار تخته مدار مادر کار نميکند 5 خطاي پردازنده 6 کامپيوتر نمي تواند به حافظه حالت حفاظت شده برود 7 خطاي استثنای عمومي (مربوط به پردازنده) 8 خطاي حافظه نمايش ( مربوط به کارت ويدئويي) 9 خطاي مجموع بررسي AMIBIOS ROM 10 خطاي خواندن / نوشتن رجيستر CMOS 11 اشکال آزمايش حافظه نهانگاهي (cache) نکته : اگر موقع عمليات POST يک ، دو يا سه بوق بشنويد، تعويض کارتهاي RAM را در نظر بگيريد يا دست کم آنها را بررسي کنيد تا اطمينان يابيد که درست نصب شده اند. اگر در عمليات POST هشت بوق بشنويد اطمينان يابيد که کارت ويدئويي درست نصب شده است، ممکن است لازم باشد که آن را عوض کنيد. اگر موقع عمليات POST تعداد بوقها با آنچه گفته شد متفاوت بود ( چهار تا هفت يا 9 تا يازده بوق)، ممکن است يک مسئله جدي در تخته مدار مادر يا قطعات ديگر وجود داشته باشد، کامپيوتر را به يک تعميرگاه تخصصي ببريد.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 9:48 | | لینک به این مطلب
2007/8/14
قفل‌های سخت افزاری و نرم افزاری

برای جلوگیری از استفاده غیرمجاز از برنامه ها و یا تكثیرغیرقانونی آنها، اصطلا حا به آنها قفل می زنند. قفل گذاری كلا به دو روش نرم افزاری و سخت افزاری انجام می شود. قفل سخت افزاری (Hardware lock) چنانچه ازسخت افزارخاصی برای قفل گذاری استفاده شود، به آن قفل سخت افزاری می گوییم. این قفلها بعضی به صورت یك رابط روی پورت پارالل سیستم نصب می شوند كه البته هر دو نوع آن عملكرد مشابه دارند. بخش اصلی قفل، از یك حافظه قابل پاك شدن تشكیل شده كه با توجه به نوع و حجم آن، دارای عملكردی متفاوت می باشد و عمدتا به یكی از دو روش زیر عمل می كند:

الف) روش اول قفل گذاری به این صورت است كه تولید كننده نرم افزار یك یا چند بایت از اطلاعات را در قفل نوشته و برنامه در هنگام اجرا آن را چك می كند. در صورتی كه قفل وجود داشته باشد، برنامه به كار خود ادامه می دهد و اگر قفل وجود نداشته باشد و یا اطلاعات خوانده شده از روی قفل صحیح نباشد، برنامه متوقف شده و با اعلام خطا، از اجرای صحیح، سربازمی زند.این نوع قفل ها دارای ساختاری ساده، حافظه ای در حد چند بایت، و قیمتی ارزان هستند. استفاده از این قفل ها بسیار ساده بوده و نیاز به تخصص خاصی ندارد،فقط كافیست كه نرم افزار ویژه قفل را (كه توسط شركت تولید كننده قفل ارایه شده) اجرا نمود. در ابتدا كه قفل فاقد اطلاعات است، اول یك كلمه دلخواه، به عنوان كلمه عبور درخواست كرده و سپس با توجه به نوع قفل، یك یا چند كلمه اطلاعات را دریافت و در حافظه قفل ثبت كنید. در دفعات بعد می بایست كلمه عبوری كه اولین بار ثبت شده، وارد شود تا بتوان به اطلاعات درونی قفل دسترسی داشت. البته بعد از ورود به برنامه این كلمه قابل تغییر است. در هر صورت، پس از ثبت اطلاعات در قفل، تولید كننده نرم افزار، اطلاعات ثبت شده در یك برنامه چك می كند كه شیوه چك كردن اطلاعات، با توجه به نوع قفل متفاوت است. در بعضی فقط اطلاعات درون قفل چك می شود و در بعضی دیگر، در مرحله اول وجود قفل چك شده و در مرحله بعدی، اطلاعات درون آن چك می شود.
ب) روش دیگر قفل گذاری به این صورت است كه تولید كننده نرم افزار، بخش كوچكی از برنامه را در حافظه قفل قرار می دهد كه در این حالت، چنانچه قفل وجود نداشته باشد برنامه به هیچ وجه، قادر به اجرا و ادامه كار نخواهد بود.
این نوع قفل ها، دارای ساختاری كمی پیچیده، حافظه ای بعضا تا چند كیلو بایت، و قیمتی نسبتا گران هستند.استفاده از این قفل ها، به سادگی نوع قبلی نیست. البته شیوه كلی كار مشابه روش قبلی است. با اجرای نرم افزار ویژه قفل و وارد نمودن كلمه عبور، باید نام فایلی را كه می خواهیم روی آن قفل بزنیم، مشخص كنیم، تا بخشی از آن در قفل ثبت گردد. البته در بعضی دیگر از این نوع قفل ها، كه حفاظت بیشتری را انجام می دهند، می بایست توسط تولید كننده نرم افزار دقیقا كنترل شود كه چه بخش هایی از فایل باید در قفل ثبت گردد كه ابته انجام این كار نیاز به تخصص و تجربه كافی دارد، چرا كه بعضا ممكن است كه خطا در انجام كار، باعث بروز اشكال در برنامه تولیدی بشود. چون با این كار در واقع بخشی از برنامه در قفل ثبت می گردد، واضح است كه هر قفل فقط برای یك نسخه از برنامه می تواند مورد استفاده قرار بگیرد و به همین علت كاربرد این قفل، كمتر است. ضمنا نوع دیگری از قفل ها هستند كه هر دو روش فوق استفاده می كنند، اما طرفدار چندانی ندارند.
قفل نرم افزاری (Software Lock) چنانچه از روش ها و ترفند های نرم افزاری، برای قفل گذاری استفاده شود، به آن قفل نرم افزاری می گوییم. قفل های نرم افزاری دارای تنوع بیشتری بوده و بعضا از لحاظ طراحی و اجرا سلیقه ای و ابتكاری می با شند. اما می توان شیوه عملكرد اكثر آنها را، توسط یكی از ۳ روش ذیل، تشریح نمود:
۱) محدودیت در تعداد كپی(Copy Limited) در این حالت برنامه نصب كننده نرم افزار، فضای مشخصی در دیسك را با روش خاصی مرمت كرده، و تعداد مجاز نسخه برداری را در آن درج می كند. بدین طریق با هر بار كپی كردن برنامه، یك واحد از این عدد كم می شود و هنگامی كه تعداد مجاز آن به صفر رسید، دیگر نمی توان برنامه را روی سیستم نصب نمود. حال ممكن است این سوال مطرح شود كه مگر نمی توان پس از نصب برنامه، از آنپشتیبانی(Back Up) گرفته و سپس از نسخه پشتیبان نیز، روی سیستم دیگری استفاده نمود؟ پاسخ منفی است. زیرا هنگام نصب، اطلاعاتی راجع به سخت افزار سیستم كه می تواند مثلا شامل نوع قطعات و یا شماره سریال قطعات باشد، در جایی، در محدوده قفل ذخیره می شود و از این پس هر بار در هنگام اجرای برنامه، این اطلاعات به دقت چك می شود و در صورت هرگونه تغییر، برنامه اجرا نمی شود.
۲) استفاده از دیسكت، در هنگام اجرای برنامه (Disk Required) در این حالت، دیسكت مورد نظر، یا به روش خاصی فرمت می شود و سپس در هنگام اجرا، اطلاعات روی آن بررسی می شود، و یا اینكه قسمتی از دیسكت را به صورت فیزیكی و عمدی خراب می كنند و در اینجا، در واقع همان صدمه ای كه به عمد، بر سطح دیسكت وارد شده است، به عنوان قفل و محافظ نرم افزار عمل می كند. از این پس برای انتقال برنامه از یك سیستم به سیستم دیگر، این فلاپی مانند قفل سخت افزاری عمل می كند و می بایست مختصات آن توسط برنامه تایید شود و چنانچه این فلاپی در درایو نباشد، برنامه اجرا نخواهد شد.
۳) قفل سی دی (اجرا از روی سی دی) با متداول شدن سی دی ویا لوح فشرده، روش جدیدی در قفل گذاری ابداع شد و آن اجرای برنامه از روی سی دی است. در این حالت برنامه هنگام اجرا، به سی دی رجوع كرده و نقاط خاصی از آن را چك می كند. این نقاط بخش هایی هستند كه به صورت فیزیكی علامت گذاری شده اند ودر واقع به نوعی صدمه دیده اند و معمولا این خرابی با تابش اشعه لیزر انجام می شود. به این ترتیب به اصطلاح نقاط معینی از سی دی لیزرسوز می شود. این نقطه یا نقاط به عنوان قفل سی دی عمل می كند و از عمل تكثیر یا كپی برداری و همچنین استفادهغیر مجاز از آن جلوگیری به عمل می آورد.در خاتمه سوالی كه در مورد سه روش فوق الذكر مطرح است، این است كه آیا می توان قبل از نصب، از دیسكت ها وسی دی های قفل گذاری شده كپی تهیه كرد و سپس آنها را نصب كرد؟
پاسخ منفی است، زیرا همانگونه كه اشاره شد، یا بخشی از دیسكت و یا همه آن، به روش خاصی فرمت می شود كه قابل كپی برداری نیست و یا اینكه محل ونقاطی كه روی دیسكت و یاسی دی، به صورت فیزیكی و عمدی صدمه دیده اند، اجازه كپی برداری را نمی دهند و مانع از انجام این كار می شوند.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 16:29 | | لینک به این مطلب
2007/8/13
بهبود كارایی هارد دیسك، با استفاده از Ntfs
نوع فرمت هارددیسك PC ، توسط فایل سیستم تعیین می شود. در واقع فایل سیستم چگونگی ثبت اطلاعات روی هارد دیسك را مدیریت می كند. ویندوز برای مدیریت ثبت اطلاعات در هارد دیسك، از سه گونه فایل سیستم استفاده می كند:

اولین نوع آن ها كه FAT یا File Allocation Table نام گرفتند، توسط سیستم عامل های داس و ویندوز (تا ویندوز ۹۵) مورد استفاده قرار می گرفتند. این روش قالب بندی اطلاعات، با نام FAT ۱۶ نیز شناخته می شد. زیرا بر اساس داده های ۱۶ بیتی كار می كرد. دومین نوع آن ها FAT ۳ نام گرفت كه توسط ویندوز ۹۸ ارائه شد. این روش از روش FAT ۱۶ متمایز است و كاربر را قادر می سازد بیشتر از ۲ گیگابایت اطلاعات را روی هارد خود مدیریت كند. سومین و آخرین روش ثبت داده ها روی هارد دیسك، با نام NTFS ( NT File System ) توسط ویندوز NT ، ۲۰۰۰ ، و XP مورد استفاده قرار گرفت. این روش نسبت به FAT ۱۶ و FAT ۳۲ از ثبات بیشتری برخوردار است و تاثیر به سزایی در استفاده از حداكثر فضای مفید هارددیسك برای ذخیره اطلاعات دارد. برای اطلاع از نوع فایل سیستم هارددیسك خود، روی My Computer كلیك راست كنید و سپس Properties را انتخاب كنید.

برای دیدن همه دیسك ها و پارتیشن ها، روی Start كلیك كنید و بعد روی My Computer كلیك راست كنید و سپس Manage و بعد از آن Disk Management را بزنید. در این قسمت می توانید نوع فایل سیستم هر پارتیشن یا هارد دیسك را ببینید تا بدانید سیستم عامل شما از چه سیستمی برای مدیریت اطلاعات هارددیسك استفاده می كند.
از آن جایی كه استفاده از NTFS به جای FAT ، مزیت های متعددی در بر خواهد داشت. اگر هنوز هارد دیسك شما مبتنی بر FAT است، بهتر است آن را به NTFS تغییر دهید. البته كاربرانی كه همچنان از Windows۹x استفاده می كنند، نمی توانند این كار را انجام دهند و باید از FAT ۳۲ استفاده كنند.

با استفاده از خط فرمان ویندوز یا نرم افزار Partition Magic می توانید این كار را انجام دهید. مرحله به مرحله این مقاله را بخوانید و هم زمان، آنچه از شما خواسته شده است را انجام دهید. البته قبل از آن كه شروع به كار كنید، مطمئن باشید كه از برنامه های خود نسخه پشتیبان گرفته اید.




● راهنمای گام به گام
۱) در مراحل ۱ تا ۳ با استفاده از خط فرمان و در مراحل ۴ تا ۶ با استفاده از نرم افزار Partition Magic می توانید این كار را انجام دهید.
می توانید با پارتیشن بندی مبتنی بر FAT۳۲ را به NTFS تغییر دهید. بدون آن كه به داده های رایانه شما آسیبی برسد. با این وجود باز هم یك نسخه پشتیبان از اطلاعات موجود در رایانه خود تهیه كنید تا مطمئن شوید كه چیزی را از دست نخواهید داد. روی Start و بعد روی RUN كلیك كنید. در نوار Open ، عبارت Cmd را وارد كنید. سپس روی OK كلیك كنید تا پنجره خط فرمان ویندوز باز شود.

۲ـ دقت كنید كه به جای ] Volume [ باید نام درایو یا پارتیشنی را كه قرار است تبدیل شود، وارد كنید. در این مورد به طور فرضی درایو E تبدیل خواهیم كرد كه بر این اساس در خط فرمان باید وارد كنیم، Convert E:\FS:NTFS سپس Enter را بزنید تا دستور اجرا شود.

۳) باید برچسب (Volume label ) درایو خود را نیز سیستم عامل بدهید. این نامی است كه شما به یك پارتیشن اختصاص می دهید. آن را وارد و Enter را فشار دهید. ممكن است كمی فرایند تبدیل طول بكشد. به محض تمام شدن این فرایند به شما گزارشی از وضعیت فضای خالی موجود روی هارد دیسك ارائه خواهد شد.

۴) اگر با خط فرمان رابطه ای ندارید، می توانید از Partition Magic استفاده كنید. در این برنامه، تمام درایوها و پارتیشن های جاری سیستم شما دیده خواهند شد.

۵) باز هم به صورت فرضی درایو E تبدیل خواهیم كرد. این درایو اكنون مبتنی بر FAT۳۲ است و قرار است به NTFS تغییر كند. حال باید پارتیشنی را كه می خواهید تبدیل كنید انتخاب كنید و بعد در سمت چپ Convert Partition را انتخاب كنید. حالا نوع فایل سیستمی كه می خواهید از آن استفاده كنید را وارد كنید و بعد روی OK كلیك كنید.

۶) Partition Magic هیچ چیز را تغییر نخواهد داد، مگر آن كه شما روی كلید سبز گوشه سمت چپ پایین كلیك كنید. بعد از آن، مراحل تبدیل را خواهید دید و در نهایت ممكن است به یك بار بوت كردن PC خود احتیاج داشته باشید.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 9:35 | | لینک به این مطلب
2007/8/3
آپديت باياس
 
آپديت باياس مادربردهايي كه باياس AMI دارند همراه با شكل و توضيحات كامل
http://theone.persiangig.com/document/Update%20AMI.pdf
حجم 150KB
آپديت باياس مادربردهايي كه باياس Award دارند همراه با شكل و توضيحات كامل
http://theone.persiangig.com/documen...te%20Award.pdf
حجم 250kb'
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:5 | | لینک به این مطلب
2007/7/31
نحوه نصب بايوس جديد:


هنگام اولين استفاده از مادربوردهای جديد، كامپيوتر را در حالت DOS بوت كنيد، ديسكت خالی و فرمت نشده‌ای را در درايو \:A قرار دهيد.

در مقابل اعلان DOS فرمان مقابل را تايپ كنيد: C:\Format A:\S يا در ويندوز قسمت My Computer را كليك كرده و روی ديسك درايو \:A دكمه راست ماوس را فشار دهيد و Format را انتخاب كنيد. توسط روش گفته شده می‌توانيد يك Boot diskette بدون AUTOEXE.BAT و CONFIG.SYS درست كنيد.

سپس سي دی مادربورد را در ديسك درايو خود قرار دهيد. AFLASH.EXE را بر روی ديسكت شروع خود كپی كنيد. در غير اينصورت از صفحه داون لود ايسوس برای آخرين نسخه برنامه كمكی بايوس AFLASH.EXE استفاده كنيد.

توجه داشته باشيد كه حتما فايل‌ها را قبل از كپی بر روی ديسكت از حالت فشرده خارج كنيد.

صفحه داون لود ايسوس را از طريق سايت زير می توانيد پيدا كنيد:
http://support.asus.com/download/dow...Language=en-us
توجه:

AFLASH.EXE به صورت فشرده نشده تنها در محيط DOS قابل شروع و فعاليت است و نه در ويندوز. در نتيجه بدون توجه به اينكه می‌خواهيد بايوس را به‌روز كنيد، می‌بايستی يك ديسكت شروع جديد درست كنيد. لطفا AFLASH.EXE را روی ديسكتی كپی كنيد كه می‌خواهيد توسط آن سيستم را فعال كنيد.

به علاوه شما بايد بوت كردن از طريق فلاپی درايو را به عنوان اولين ديسك درايو در ترتيب بوت قرار دهيد.



فرايند به‌روزرسانی BIOS

به روزرسانی بايوس با استفاده از aflash:

1- Asus-Online-Update (داون لود از طريق مراجعه به سايت ايسوس) برای جديدترين نسخه بايوس و ضبط كردن آن بر روی ديسكت.

2- از ديسكت، همانگونه كه در بالا نيز گفته شد، برای شروع سيستم استفاده كنيد.

3- در محيط DOS بر روی ديسك درايو A:\AFLASH.EXE را اجرا كنيد.

4- در MAIN MENU گزينه update bios main block from file را انتخاب كنيد. مربوط به [ 2update BIOS Including Boot Block and ESCD]

5- بعد از اينكه فرايند به روز رسانی به پايان رسيد، ديسكت را از ديسك‌درايو بيرون آورده و كامپيوتر را خاموش كنيد.

6- كامپيوتر را روشن كنيد و به منوی BIOS برويد. گزينه LOAD SETUP DEFAULTS را انتخاب كنيد تا بتوانيد بايوس جديد را فعال كنيد، سپس بقيه موارد را در بايوس تنظيم كنيد.



توجه:
اگر در هنگام BIOS-Update دچار مشكلی شديد، كامپيوتر را خاموش و يا از نو شروع نكنيد بلكه تنها فرايند update را دوباره تكرار كنيد.

اگر مشكل همچنان وجود داشت از نسخه پشتيبانی بايوس اصلی كه بر روی ديسكت بود استفاده كنيد و آن را دوباره نصب كنيد. اگر نتوانيد از EZFlash برای پايان موفقيت‌آميز فرايند استفاده كنيد، سيستم شما قادر به شروع نخواهد بود.

اگر در چنين موقعيتی قرار گرفتيد از پشتيبانی شهری ويا تلفنی ايسوس كمك بگيريد تا شما را راهنمايی كنند.
استفاده از BIOS-Flash-Utility:

AFLASH.EXE يك برنامه كمكی است برای update كردن بايوس و قادر به update كردن Motherboard-BIOS می‌باشد.

هنگام شروع سيستم به كار شما می‌توانيد چهار شماره آخر نسخه بايوس موجود در سيستم را در قسمت چپ ( بالا) در صفحه مانيتور مشاهده كنيد. هر چه اين اعداد بزرگتر باشند، نسخه جديدتر است. اين برنامه كمكی تنها در محيط DOS قابل اجرا است.

توجه: مثال زير می‌تواند با اشكال نشان داده شده بر روی صفحه مانيتور شما كمی تفاوت داشته باشد.


1- شما می‌توانيد از پشتيبانی اصلی استفاده كنيد تا بايوس را دوباره نصب كنيد. (البته چنانچه احتياج باشد)


البته شما باز هم به AFLASH.EXE Utility (به صورت فشرده نشده) احتياج خواهيد داشت تا ديسك درايو ديسكت را به عنوان ديسك درايو بوت تنظيم كنيد. سپس در مدل FORMAT A:/S OS را وارد كنيد تا بتوانيد يك ديسكت شروع درست كنيد.

CONFIG.SYS و AUTOEXEC.BAT را حذف كنيد و مورد [1] را انتخاب كنيد. فايل بايوس موجود و فعال را به همانگونه كه صفحه مانيتور آنرا نشان می‌دهد ضبط كنيد (بايوس موجود را در فايلی ذخيره كنيد)

سپس هنگامی كه بايد اسم فايل را وارد كنيد اسمی مانند (A:\XXX-XX-XXX) را وارد كنيد و تاييد كنيد.

2- BIOS-Update به علاوه ESCD و Boot-Block: اين مورد می‌تواند BIOS-BOOT-BLOCK و اعدادACPI ESCD(Extended System Configuration Data) را از فايل بايوس ديگری Update كنيد.

اين بايوس می‌تواند يك فايل جديد و يا پشتيبانی از "save current BIOS to File" (بايوس موجود رادر فايلی ضبط كنيد) باشد.

متدهای داون لود كردن يك فايل جديد بايوس را در قسمت بعدی خواهديد ديد.

اگر فايل بايوس خودرا می‌خواهيد update كنيد، در Main Menu كليد [2] را و همچنين كليد را فشار دهيد، سپس بر روی صفحه مانيتور بخش 'Update BIOS Including Boot Block and ESCD" ظاهر می‌گردد.

اسم و مسير بايوس مورد نياز را بنويسيد مثلا (A:\XXX-XX-XXX) و سپس تاييد كنيد.

مطمئن شويد، كه آيا می خواهيد با صفحه مانيتور نشان داده شده ادامه كار دهيد يا نه؟ اگر اينگونه است دكمه "Y" را فشار دهيد تا فرايند شروع به كار كند.




برنامه كمكی update هم اكنون با يك پيام BIOS-Update شروع می‌كند هنگامی كه اين برنامه كمكی به پايان برسد، پيام "flashed successfully" ظاهر می‌گردد.


لطلفا مرحله‌‌های موجود در شكل بعدی را انجام دهيد تا بتوانيد فرايند BIOS-Update را به پايان برسانيد.


از ASUS EZflash برای update كردن بايوس استفاده كنيم:

عمل ASUSEZ Flash به شما اجازه می‌دهد كه بايوس را بدون رفتن مسير طولانی در ميان فرايند شروع از ديسكت و استفاده از برنامه‌های كمكی پايه‌ای DOS بسيار راحت update كنيد.

EZFlash در ميان افزار بايوس درست شده است و به همين فاصله تنها با فشار دادن "Alt"+"F2" در هنگام (Power-onself tests (Post) قابل دسترسی است.

مراحل را پله به پله انجام دهيد تا بتوانيد بايوس را توسط استفاده از Update، EZflash كنيد.

1- از وب سايت ايسوس، جديدترين فايل بايوس را داون لود كنيد. اين فايل را بر روی ديسكتی ضبط كنيد (برای اطمينان خاطر نام آنرا دقيقا روی برگه‌ای بنويسيد چون نام كامل فايل را بايد در صفحه EZ flash بنويسيد).

2- كامپيوتر را از اول راه اندازی كنيد.

3- برای اينكه از Ez Flash استفاده كنيد، در هنگام post دكمه‌های "Alt"+"F2" را فشار دهيد تا تصوير زير برای شما ظاهر شود


4- ديسكتی كه محتوای آن فايل جديد بايوس می‌باشد را در ديسك درايو قرار دهيد. اگر بدون گذاشتن ديسكت درون ديسك درايو مرحله 5 را شروع كنيد پيام error مقابل ظاهر می‌شود.
"WARNING!Device not ready"
5- هنگام درخواست نوشتن با ظاهر شدن متن زير:
"Please Enter File Name for NEW BIOS"
اسم فايل بايوس (از فايل داون لود شده) را وارد كنيد و "Enter" را فشار دهيد.

EZ Flash به صورت اتوماتيك وارد ديسكران :A شده و دنبال اسم فايل داده شده می‌گردد. هنگامی كه آنرا پيدا كرد، به توضيحات و اقدامات پيشنهادی كه بر روی صفحه مانيتور ظاهر می‌شود، توجه كنيد:

اگر اسم فايل بايوس را اشتباه بنويسيد، پيام "WARNING! File not Found" ظاهر می‌شود.

"Enter" را فشار دهيد تا پيام را تاييد كنيد و سپس اسم درست را وارد كرده و دكمه "Enter" را فشار دهيد.


6- در قسمت تقاضا برای وارد كردن (Y/N) حرف Y را وارد كنيد تا فرايند update را ادامه دهد (در شكل بالا، می‌توانيد مكان سوال را مشاهده كنيد).

اگر N را فشار دهيد، ضميمه EZ-Flash را به پايان می‌رساند و سيستم را دوباره از اول بدون BIOS-Update جديد، شروع می‌كند.

اگر حرف Y را فشار دهيد تصوير زير ظاهر می‌گردد.


7- حرف Y را فشار دهيد تا قسمت مركزی بايوس را Update كنيد (در هنگام Update كردن قسمت‌های بايوس، كامپيوتر را خاموش نكنيد و گرنه دچار مشكلاتی در سيستم خواهيد شد).

8- هنگامی كه فرايند Update به كلی تمام شد. پيام "Press any key to reboot" ظاهر می‌شود.

9- يك دگمه دلخواه را فشار دهيد تا سيستم را با بايوس جديد دوباره راه بيندازيد
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 8:6 | | لینک به این مطلب
2007/7/26
آموزش اوركلاك كارتهاي گرافيك(كارت گرافيك خود را منفجر كنيد)
از عملكرد كارت‌گرافيك خود در بازي‌ها و برنامه‌هاي سه‌بعدي گله داريد يا نمي‌توانيد بازي‌هاي جديد و مهيج را بر روي كامپيوتر خود به خوبي اجرا نماييد حتمي به فكر ارتقا كارت‌گرافيك خود خواهيد افتاد اما قبل از اينكه دست به جيب ببريد مطمئن شويد كه از حداكثر كارايي كارت‌گرافيك خود تا مرز «انفجار» بهره برده ايد . افزايش كارايي كارت گرافيك فراتر از عملكردي كه در حالت عادي دارد با «اُوركلاكينگ» (Overclocking) كارت حاصل مي‌شود . «اُوركلاكينگ» كارت‌گرافيك سرعت پردازنده و حافظه گرافيكي را افزايش داده در نتيجه نرخ پردازش داده هاي ويديويي ، نرخ نمايش تعداد «فريم در ثانيه» و به طور كلي كارايي كارت گرافيك بيش پيش خواهد كرد . در اين مقاله قصد داريم تا «اُوركلاكينگ» كارت گرافيك را به صورت آماتوري بررسي نماييم و شما را با خطرها ، مزيت‌ها و چگونگي آن آشنا نماييم .




در حالت كلي به اعمال تغييرات در مشخصه‌هاي يك قطعه كامپيوتر با هدف افزايش كارايي آن قطعه «اُوركلاكينگ» گفته مي‌شود . اين عمل براي تمام قطعات كامپيوتر قابل تعريف مي‌باشد اما تنها اُوركلاكينگ پردازنده ، مادربرد ، كارت‌گرافيك و حافظه ‌اصلي سيستم عموميت پيدا كرده است ، چرا كه افزايش كارايي حاصل از «اُوركلاكينگ» ساير قطعات آنچنان در عملكرد كلي كامپيوتر تاثير گذار نمي‌باشد . اعمال تغييرات در مشخصه هاي اصلي هر قطعه در درجه اول نيازمند شناخت سخت‌افزاري آن قطعه و وظيفه آن در يك سيستم كامپيوتري و در درجه دوم چگونگي ارتباط آن با ساير قطعات مي‌باشد . به همين دليل بحث «اُوركلاكينگ» همانطور كه در نگاه آماتوري ساده و مختصر به نظر مي‌رسد در ديد افراد حرفه‌اي پيچيده و بسيار گسترده مي‌باشد به طوري كه كتاب‌ها و سايت‌هاي متعددي با محوريت اين موضوع عرضه شده‌اند . جذابيت «اُوركلاكينگ» در واقع در پشت اين واقعيت پنهان شده‌است كه سرعت و مشخصه‌هاي حياطي يك قطعه توسط كاربر قابل ارتقا مي‌باشد به عنوان مثال در اُوركلاكينگ آماتوري كارت‌گرافيك Geforce 6200 سعي مي‌گردد تا سرعت و كارايي كلي كارت را تقريبا به اندازه كارت‌گرافيك رده بالاتر با هسته مشابه (هسته NV43) يعني Geforce 6600 ارتقا داده شود و در اُوركلاكينگ حرفه‌اي اين كارت گرافيك سعي مي‌شود تا كارايي كارت Geforce 6200 به حداكثر ميزان ممكن يا در مرز «انفجار» و فراتر از Geforce 6600 افزايش داده شود .



برنامه‌هاي محك‌زن

پس از «اُوركلاكينگ» كارت گرافيك ، بايد از پايداري تنظيمات جديد اطمينان پيدا كرد . در اين مقاله به برنامه‌هايي استناد شده كه فشار پردازشي سنگيني بر روي كارت گرافيك اعمال مي‌كنند تا از عملكرد و پايداري آن اطمينان حاصل شود . برنامه هاي متعددي براي اين كار در دسترس قرار دارند كه از جمله آنها 3DMark05 و 3DMark03 و AquaMark مي باشد . هنگام اجراي برنامه محك‌زن Demo هاي فوق‌العاده سنگيني راندو و به صورت همزمان نمايش داده مي شود و در پايان با توجه به نرخ «فريم در ثانيه» به كارت‌گرافيك سيستم يك امتياز تعلق مي‌گيرد كه مي‌توان از اين امتياز به عنوان ملاك مقايسه كارايي كارت‌گرافيك استفاده كرد . برنامه هاي محك‌زن مذكور به سادگي در بازار قابل تهيه مي‌باشند همچنين برنامه AquaMark در سی‌دی ماهنامه كاربر شماره ۱۱ (شهريورماه) گنجانده شده است اما در صورتي كه امكان دسترسي به هيچ يك از آنها مقدور نبود مي‌توانيد از يك بازي كامپيوتري با گرافيك سنگين كه بر روي كارت گرافيك شما بسيار كند اجرا مي شود جهت محك زدن پايداري سيستم بعد از اُوركلاكينگ استفاده كنيد .



اُوركلاكينگ كارت گرافيك

كارت‌گرافيك داراي دو مشخصه اصلي مي‌باشد كه در عملكرد آن به شدت تاثير گذارند . سرعت هسته «پردازنده‌گرافيكي» (GPU Core Speed) و سرعت حافظه‌گرافيكي (Vedio Memory Speed) ، «پردازنده‌گرافيكي» وظيفه راندو كردن هر فريم سه بعدي را بر عهده دارد و اوركلاك كردن آن به معني افزايش سرعت هسته مي‌تواند نرخ «فريم در ثانيه» بيشتر و درنتيجه كارايي بالاتري را ارائه نمايد . در صورتي كه تا كنون بازي ها كُند و «فريم فريم» اجرا مي‌كرديد با اين ترفند مي‌توانيد تا حدودي اجراي بازي در حالت عادي را تجربه نماييد و يا اگر براي راندو كردن انميشين‌ها و طراحي‌هاي خود ساعت‌ها وقت صرف مي‌كنيد هم اكنون مي‌توانيد اين زمان را كاهش دهيد . اما اگر پردازنده گرافيكي شما تكنولوژي هاي به كاربرده شده در طراحي يك بازي را به همراه نداشته باشد و نتواند آن را اجرا نمايد اُوركلاكينگ پردازنده گرافيكي هيچ مزيتي براي شما در اين مورد به شمار نمي‌آيد .

داده‌هاي ويديويي كه پردازنده‌گرافيكي موظف به پردازش آنها مي‌باشد در داخل حافظه‌‌هاي گرافيكي ذخيره‌سازي مي‌شوند ، تراشه‌هاي اين حافظه بر روي كارت نصب شده‌اند و افزايش سرعت آنها موجب مي‌شود تا «پردازنده گرافيكي» را سريعتر تغذيه نمايند لذا زمان انتظار براي دسترسي به حافظه گرافيكي كمتر از پيش خواهد گشت .

در اُوركلاكينگ اصولي كارت گرافيك سرعت پردازنده گرافيكي و حافظه آن تواما افزايش داده مي‌شود اما اين افزايش سرعت چه عوارضي را به همراه دارد ؟



آيا اُوركلاكينگ به كارت گرافيك صدمه مي‌زند ؟

بله ، امكان صدمه ديدن كارت‌گرافيك در اُوركلاكينگ وجود دارد اما براي افرادي كه سعي مي‌كنند كارت گرافيك خود را به شدت اوركلاك و برنامه هاي سه بعدي را بر روي آن اجرا نمايند در غير اين صورت آسيب ديدن كارت‌گرافيك به خصوص كارت‌گرافيك‌هاي مدرن بعيد به نظر مي‌رسد ، هرچند كه غير ممكن نمي‌باشد . تنها راه «منفجر كردن» كارت گرافيك‌هاي مدرن ، اُوركلاكينگ آنها بسيار فراتر از حالت استاندارد و پافشاري براي اجراي برنامه هاي سه بعدي سنگين روي آنها مي‌باشد . اين كار موجب مي‌شود تا درجه حرارت پردازنده گرافيكي و حافظه هاي آن بسيار بالاتر از محدوده مجاز رفته و تراشه‌ها را دچار آسيب نمايد . وجود يك سيستم تهويه مناسب براي ايجاد جريان هواي پيوسته بالاي خنك كننده كارت‌گرافيك در اُوركلاكينگ پيشنهاد داده مي‌شود اما الزامي به وجود همچين سيستمي نمي‌باشد و مزيت استفاده از آن اُوركلاكينگ بيشتر و افزايش ضريب اطمينان آن مي‌باشد . پردازنده‌هاي گرافيكي جديد ATI و NVIDIA به همراه يك «كنترلگر حرارتي» عرضه مي‌شوند كه در صورت بالابودن درجه حرارت سطح تراشه قبل از اينكه به آن آسيبي برسد سرعت و توان مصرفي آن را كاهش مي دهد . در صورتي كه اُوركلاكينگ كارت‌گرافيك مطابق با مراحلي كه در ادامه به آن اشاره شده صورت گيرد احتمال صدمه ديدن كارت به حداقل خواهد رسيد .





چگونه كارت گرافيك خود را اوركلاك كنيم ؟

براي اوركلاك كردن كارت گرافيك نرم‌افزارهاي متعددي وجود دارد كه ما نرم افزار RivaTuner را براي اينكار پيشنهاد مي‌دهيم . اين نرم افزار با ظاهري ساده قابليت‌هاي فوق‌العاده‌اي را ارائه ميكند و كاركردن با آن نيز آسان مي‌باشد .
كه RivaTuner حجم كمي دارد و به سادگي ميتوان آن را از [url]http://downloads.guru3d.com/download.php?det=163[/url] دانلود كرد.



تصوير شماره (1) : مشخصات كارت گرافيك در RivaTuner

تصوير شماره (1) : اعلان مشخصات كارت گرافيك در RivaTuner



در برگه اول برنامه مشخصات كارت‌گرافيك ، مانيتور و نسخه درايور فعلي ، نمايش داده شده است . (تصوير شماره 1) در نيمه پايين اين برگه بر روي دكمه Customize Driver Setting كليك نماييد تا ليستي از آيكون ها جهت اعمال تغييرات در درايور كارت‌گرافيك نمايش داده شود . اولين آيكون به نام System Setting مربوط به «اُوركلاكينگ» كارت‌گرافيك مي‌باشد كه پس از انتخاب آن وارد پنجره System Tweaking خواهيد شد (تصوير شماره 2) ، در اين پنجره مي توانيد فركانس پردازنده‌گرافيكي و حافظه‌هاي آن را كم و زياد كنيد . در ابتدا سرعت پردازنده‌‌گرافيكي و حافظه آن در حالت استاندارد قرار دارند و در دو طرف آن بازه اطمينان اُوركلاكينگ با دو علامت كوچك مشخص شده است . اين بازه با توجه به تنظيمات درايور تخمين زده شده است و نمي توان اين فرض تئوري را ملاك حداكثر اُوركلاكينگ قرار داد . براي كارت گرافيك هاي مبتني بر پردازنده گرافيكي NVIDIA در بالاي پنجره System Tweaking يك منوي كركره اي ظاهر مي شود كه توسط آن مي‌توان اوروكلاكينگ در حالت پردازش دو بعدي و در حالت پردازش سه بعدي را از يكديگر تفكيك نمود . در پردازنده هاي گرافيكي مدرن NVIDIA سرعت پردازنده گرافيكي در حالت كار با برنامه هاي دو بعدي يا برنامه هايي كه نياز به توان پردازشي زيادي ندارند به صورت خودكار كمتر از حالتي مي‌باشد كه برنامه هاي سه بعدي و بازي ها در حال اجرا مي‌باشند . به همين خاطر هنگام اُوركلاكينگ كارت گرافيك هاي مبتني بر پردازنده گرافيكي NVIDIA بايد ابتدا از منوي كركره‌اي گزينه Performance 3D انتخاب و سپس سرعت پردازنده‌گرافيكي و حافظه آن افزايش داده شود .

حال بايد مشخص كرد كه فركانس پردازنده‌گرافيكي و فركانس حافظه را حداكثر تا چه ميزان ميتوان افزايش داد .


تصوير شماره (2) : برگه اوركلاكينگ در برنامه



اُوركلاكينگ تا مرز انفجار !

حداكثر فركانسي كه پردازنده‌گرافيكي و حافظه آن مي‌توانند بر روي يك كارت‌گرافيك به صورت پايدار اتخاذ كنند به كمك روش هاي علمي يا تئوري بدست نمي‌آيند ، چرا كه در هر كارت‌گرافيك با توجه به پردازنده‌گرافيكي و كيفيت طراحي كارت به حداكثر به ميزان مشخصي «اُوركلاكينگ پايدار» مي شود و اين ميزان با توجه به سيستم تهويه داخل كيس و نحوه تغذيه كارت‌گرافيك نيز وابستگي دارد ، لذا تنها راه براي بدست آوردن نرخ حداكثر فركانس‌هاي پردازنده‌گرافيكي و حافظه آن با روش تجربي مي‌باشد كه در ادامه طي پنج مرحله شرح داده شده است .

منظور از «اُوركلاكينگ پايدار» يك كارت گرافيك اين است كه افزايش فركانس از حداكثر ميزان آن فراتر نرفته و عملكرد كارت‌گرافيك تحت تاثير عوارض «اُوركلاكينگ» قرار نگيرند . ناپايداري هاي مشاهده شده در اُوركلاكينگ «آرتيفكت» (Artifact) نام دارد . معمول ترين آرتيفكت ها عبارتند از :

دانه‌هاي برف (Snow) كه هنگام اجراي برنامه محك‌زن ديده مي‌شوند . پيكسل‌هاي سفيد‌رنگي كه به دليل زياد بودن سرعت پردازنده‌گرافيكي و عدم هماهنگي آْن با سرعت ساير منابع پردازش آن‌ها دچار اخلال شده است . نمونه‌اي از يك فريم برنامه محك زن 3Dmark 03 كه دانه‌هاي برف در آن مشاهده شده در تصوير شماره (3) نشان داده شده است .



تصوير شماره ۳ : نمونه ای از آرتيفكت ((دانه برف))

متوقف شدن برنامه محك‌زن حين اجرا يا اختصاص دادن امتياز بسيار كم به كارت گرافيك در حالت اُوركلاكينگ .

خطوط نا‌هموار و پله‌پله يا خطوط سياه‌رنگ غيرمعمولي كه در تصوير مشاهده مي شوند و يا اشيائي كه در زمينه تصوير يا پس زمينه آن به صورت غيرعادي چشمك مي‌زنند .
هرگونه تغيير غيرعادي در برنامه محك‌زن نسبت به قبل از اوركلاك كارت گرافيك .

حال كه با ناپايداري‌هاي ناشي از «اُوركلاكينگ» آشنا شديد به سراغ روشي مي‌رويم كه به كمك اين ناپايداري‌ها ميتوان حداكثر نرخ سرعت براي پردازنده‌گرافيكي و حافظه‌ي آن را ، بر روي هر كارت گرافيكي را پيدا كرد و از پتانسيل هاي كارت گرافيك كاملا استفاده نمود .



۱. ابتدا برنامه اُوركلاكينگ و برنامه محك‌زن را نصب نماييد و مطمئن شويد كه با نسخه درايور فعلي شما سازگاري دارند . برنامه RivaTuner با درايور Catalist 5.5 كارت گرافيك هاي ATI كمي تداخل دارد لذا ما براي تست نسخه 5.4 را نصب كرديم پيشنهاد مي‌شود كه قبل از اُوركلاكينگ درايور كارت‌گرافيك را به روز نماييد و در صورت امكان از درايورهايي بهينه‌سازي شده مانند DNA-Force ها يا Omega-ware ها استفاده نماييد . معمولا درايورهاي بهينه شده محدوديت‌هاي اوركلاكينگ درايورهاي استاندارد را ندارند ، مجموعه كاملي از اين درايورها در سايت [url]www.Guru3D.com[/url] گردآوري شده است . سپس برنامه محك‌زن خود را اجرا نماييد و امتياز يا نرخ «فريم بر ثانيه» كارت گرافيك خود را در حالت استاندارد يادداشت نماييد تا پس از اوركلاكينگ مشخص گردد چه ميزان افزايش كارايي حاصل شده است .

۲. با ثابت نگه داشتن فركانس حافظه‌گرافيكي ، فركانس هسته پردازنده‌گرافيكي را به طور متوالي هر بار 5 الي 10 مگاهرتز افزايش دهيد و پس از هر مرحله افزايش فركانس برنامه محك‌زن خود را اجرا نماييد . در صورتي كه حين اجراي برنامه با آرتيفكت روبرو شديد تنظيمات آخرين مرحله اُوركلاكينگ پايدار ، كه بدون آرتيفكت برنامه محك‌زن با آن اجرا شده را يادداشت نماييد .

۳. كامپيوتر خود را خاموش كنيد و اجازه دهيد تا كارت‌گرافيك به خوبي خنك شود ، سپس سيستم را مجددا راه اندازي نماييد و به اندازه آخرين فركانس پايدار مرحله 2 پردازنده گرافيكي را اوركلاك نماييد ، اين بار برنامه محك‌زن خود را با تنظيمات سنگين‌تر از حالت قبل با وضوح بيشتر و اعمال ***** بر روي پيكسل ها اجرا نماييد تا حداكثر فشار ممكن بر روي پردازنده گرافيكي با فركانس جديد اعمال شود ، در صورتي كه حين اجرا برنامه با آرتيفكت روبرو شديد 3 الي 5 مگاهرتز فركانس هسته را پايين آورده و مجددا مرحله 3 را تكرار نماييد و در صورتي كه با آرتيفكت روبرو نشديد فركانس جديد هسته پردازنده گرافيكي را يادداشت نماييد .

۴. مشابه مرحله 2و3 اين بار با ثابت نگه داشتن فركانس هسته پردازنده‌گرافيكي و افزايش مرحله به مرحله فركانس حافظه گرافيكي در هر مرحله به ميزان 10 الي 15 مگاهرتز حداكثر فركانس پايدار حافظه را نيز ثبت نماييد .

۵. هم اكنون هر دو فركانس بدست آمده از مرحله 3 و 4 را به صورت توام روي كارت گرافيك خود اعمال كنيد و برنامه محك‌زن را جهت ارزيابي پايداري در حالت جديد راه اندازي نماييد در صورتي كه در اين حالت آرتيفكت مشاهده كرديد هر دو فركانس را 3 الي 5 مگاهرتز كاهش داده و مجدد پايداري سيستم را آزمايش كنيد در صورتي كه پايداري سيستم به كمك برنامه محك‌زن تاييد شد ، پس از راه اندازي مجدد كامپيوتر ، با فركانس هاي بدست آمده كارت خود را اوركلاك نماييد و يك بازي روي آن اجرا نماييد در صورتي كه بازي به خوبي اجرا شد شما موفق شديد كارت گرافيك خود را «منفجر» كنيد .



توصيه هاي ايمني پس از اُوركلاكينگ

همانطور كه ملاحظه فرموديد برنامه محك‌زن در روند اُوركلاكينگ كارت گرافيك اهميت فراواني دارد ، لذا توصيه مي شود كه از برنامه‌هايي محك‌زن سه بعدي استاندارد مانند 3Dmark03 براي ايفاي اين نقش حياتي استفاده شود و براي محك زدن پايداري سيستم ، برنامه به صورت كامل اجرا شده تا به سيستم امتياز داده شود و مقايسه‌ها بر اساس امتيازها صورت بگيرد .

اُوركلاكينگ كارت گرافيك موجب افزايش درجه حرارت سطح تراشه‌هاي آن خواهد شد به همين خاطر در صورت امكان از تهويه مناسب هواي داخل كيس اطمينان حاصل نماييد . در كيس‌هاي ATX تدبير مشخصي براي تهويه كارت‌گرافيك در نظرگرفته نشده و در صورت نياز بايد به صورت دستي فن‌هاي 80 ميليمتري به جلو و عقب كيس نصب نمود تا جريان هواي مطلوب را ايجاد نمايند . در اوركلاكينگ حرفه اي كارت گرافيك سيستم تهويه كارت گرافيك به طور كلي تعويض يا يك خنك كننده اضافي به صورت مستقيم بر روي آن نصب مي شود ..

اُوركلاكينگ كارت گرافيك به صورت دائمي پيشنهاد داده نمي شود حتي در حالتي كه كارت گرافيك شما از تهويه مناسب برخوردار باشد چرا كه توان مصرفي كارت‌گرافيك در اُوركلاكينگ بالا رفته و اين افزايش توان مصرفي به صورت دائم ، مدار تغذيه كارت را تحت فشار قرار مي‌دهد . در صورتي كه از كارت‌گرافيك‌هايي استفاده مي‌كنيد كه با كانكتور برق اضافي تغذيه مي‌شوند ، هنگام اُوركلاكينگ سعي كنيد اين كانكتور مستقيما از منبع تغذيه به كارت‌گرافيك وصل شود و در ميان مسير قطعه ديگري را تغذيه نكند ، زيرا توان الكتريكي دريافتي توسط كارت‌گرافيك در اين حالت كاهش پيدا خواهد كرد .




پتانسيل اُوركلاكينگ

هر كارت‌گرافيك با توجه به مرغوبيت برد ، نوع تراشه هاي حافظه و نوع پردازنده گرافيكي پتانسيل اُوركلاكينگ مشخصي دارد . در كارت‌گرافيك‌هايي كه طراحي برد مناسب دارند سازنده كارت‌گرافيك مدار تغذيه را به نحوي طراحي كرده كه كارت بتواند توان مصرفي بالاتر از توان مصرفي استاندارد كارت‌گرافيك را نيز در صورت نياز تامين نمايد همچنين عملكرد خنك‌كننده كارت گرافيك نيز در مرغوبيت آن تاثير گذار مي باشد . تراشه هاي حافظه اي كه بر روي كارت گرافيك نصب مي شوند ، حداكثر تا فركانس مشخصي به صورت رسمي (تاييد شده از سوي توليد كننده تراشه) كار مي كنند كه سازنده كارت گرافيك ميتواند با انتخاب تراشه‌هايي كه عملكرد آنها در فركانس هاي بالاتر از حالت استاندارد برد نيز تضمين شده باشد پتانسيل اُوركلاكينگ كارت گرافيك را بالا ببرد .


معمولا پردازنده‌هاي گرافيكي كه با كم كردن سرعت هسته و حذف برخي مشخصه هاي ديگر از بازار محصولات گران‌قيمت به بازار محصولات ميان قيمت راه يافته اند ( مانند Geforce 5900XT يا Radeon 9800SE ) و پردازنده هايي كه با اين محدوديت ها از بازار محصولات ميان قيمت براي بازار محصولات ارزان قيمت در نظر گرفته شده اند (مانند Geforce 6200 يا Radeon 9550) پتانسيل اوركلاكينگ فراواني دارند به همين خاطر ميتوان به كمك اوركلاكينگ كارايي آنها را تا هم خانواده‌هاي سريعتر خود با هسته مشابه افزايش داد . به عنوان مثال پردازنده‌گرافيكي كارت‌گرافيك‌هاي Geforce 5900XT و Geforce 5900 و Geforce 5900 Ultra همگي NV35 مي باشد لذا اوركلاكينگ پايين ترين عضو اين خانواده يعني 5900XT (با فركانس هسته 390 و حافظه 700 مگاهرتز) به اندازه سريعترين عضو يعني 5900 Ultra (با فركانس هسته 450 و حافظه850مگاهرتز ) سبب ناپايداري از ناحيه پردازنده‌گرافيكي نخواهد شد . بدون شك سيستم خنك‌كننده ، مدار تغذيه و حافظه هاي كارت 5900XT عملكرد ضعيف تري نسبت به همتاهاي خود در كارت 5900 Ultra دارد لذا در صورتي كه فركانس 5900XT دقيقا برابر فركانس هاي 5900 Ultra تنظيم شود ، بروز ناپايداري از اين ناحيه ها محتمل مي باشد . در اوركلاكينگ حرفه‌اي به دنبال اين هستيم تا عملكرد ناحيه‌هاي مسبب ناپايداري در حد 5900 Ultra ارتقا داده شود .



توضيح : اين مقاله در ماهنامه کاربر شماره ۱۱ چاپ شده است لذا کليه حقوق نشر و نشر الکترونيک آن مطعلق به نشريه کاربر ميباشد. )


دوستان اميدوارم بدردتون خورده باشه .كساني كه اين كار رو انجام دادند لطف كنند نتيجه كار رو در اين تاپيك يا تاپيك گرافيك بنويسند .

راستي خيلي از دوستان در مورد 9550 عشق اوركلاك بودن خدمتتون عرض كنم كه اين درايور كه در پايين لينكش گذاشتم براي اوركلاك اين كارت مورد استفاده قرار ميگيره در حال حاضر يه دستكاريهايي روي نسخه اورجينال اين درايور كردند تا شرايط براي اوركلاك آسون تر بشه و بايد دانلودش كنيد:

Catalyst 5.9 v6.14.10.6571

حجم :28.5 MB

براي دانلود اين درايور مخصوص به صفحه زير برويد:

[URL=http://]http://www.techpowerup.com/softmod/downloads.php[/URL]

لازم به ذكر است چناچه دوستان تمايل به اين كار دارند حتما لازم نيست درايور بالا رو دانلود كنند بلكه به صفحه زير برويد و درايور مورد نظر خود رو دانلود كنيد .به اين نكته توجه كنيد كه درايورهايي كه در اين صفحه گذاشته ميشه براي همه كارتهاي شركت ati ميباشد و نياز نيست كه حتما مثلا كارت مخصوصي داشته باشيد.فكر كنم در تاپيكهاي ديگه به اندازه كافي من و بقيه دوستان توضيح داديم:
[URL=http://]http://downloads.guru3d.com/download.php?id=18[/URL]

براي دانلود درايورهاي nvidia به اين صفحه مراجعه كنيد:

[URL=http://]http://downloads.guru3d.com/download.php?id=10[/URL]

اينم لينك ورورد به صفحه دانلود نرم افزارهاي محك كن كه كارايي كارت رو مورد بررسي قرار ميدند:

3DMark05 Build 1.2.0 (Full Version)

[URL=http://]http://downloads.guru3d.com/download.php?det=874[/URL]

AquaMark 3

[URL=http://]http://downloads.guru3d.com/download.php?det=673[/URL]
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 18:52 | | لینک به این مطلب
2007/7/26
فیبر نوری (Optical fiber)
پس از اختراع لیزر در سال ۱۹۶۰ میلادی، ایده بکارگیری فیبر نوری برای انتقال اطلاعات شکل گرفت. خبر ساخت اولین فیبر نوری در سال ۱۹۶۶ هم‌زمان در انگلیس و فرانسه با تضعیفی برابر با؟ اعلام شد که عملا در انتقال اطلاعات مخابراتی قابل استفاده نبود تا اینکه در سال ۱۹۷۶ با کوشش فراوان پژوهندگان، تلفات فیبر نوری تولیدی شدیدآ کاهش داده شد و به مقداری رسید که قابل ملاحظه با سیم‌های هم‌محور بکاررفته در شبکه مخابرات بود.

فیبر نوری از پالس‌های نور برای انتقال داده‌ها از طریق تارهای سیلکون بهره می‌گیرد. یک کابل فیبر نوری که کمتر از یک اینچ قطر دارد می‌تواند صدها هزار مکالمهٔ صوتی را حمل کند . فیبرهای نوری تجاری ظرفیت ۲٫۵ گیگابایت در ثانیه تا ۱۰ گیگابایت در ثانیه را فراهم می‌‌سازند . فیبر نوری از چندین لایه ساخته می‌شود. درونی‌ترین لایه را هسته می‌‌نامند. هسته شامل یک تار کاملاً بازتاب کننده از شیشه خالص (معمولاً) است. هسته در بعضی از کابل‌ها از پلاستیک کا ملاً بازتابنده ساخته می‌شود، که هزینه ساخت را پایین می‌‌آورد. با این حال، یک هسته پلاستیکی معمولاً کیفیت شیشه را ندارد و بیشتر برای حمل داده‌ها در فواصل کوتاه به کار می‌رود. حول هسته بخش پوسته قرار دارد، که از شیشه یا پلاستیک ساخته می‌شود. هسته و پوسته به همراه هم یک رابط بازتابنده را تشکیل می‌‌دهند که با عث می‌شود که نور در هسته تا بیده شود تا از سطحی به طرف مرکز هسته باز تابیده شود که در آن دو ماده به هم می‌‌رسند. این عمل بازتاب نور به مرکز هسته را (بازتاب داخلی کلی) می‌‌نامند. قطر هسته و پوسته با هم حدود ۱۲۵ میکرون است (هر میکرون معادل یک میلیونیم متر است)، که در حدود اندازه یک تار موی انسان است. بسته به سازنده، حول پوسته چند لایه محافظ، شامل یک پوشش قرار می‌گیرد.

یک پوشش محافظ پلاستکی سخت لایه بیرونی را تشکیل می‌‌دهد. این لایه کل کابل را در خود نگه می‌‌دارد، که می‌تواند صدها فیبر نوری مختلف را در بر بگیرد. قطر یک کابل نمونه کمتر از یک اینچ است .

از لحاظ کلی، دو نوع فیبر وجود دارد: تک حالتی و چند حالتی. فیبر تک حالتی یک سیگنال نوری را در هر زمان انتشار می‌‌دهد، در حالی که فیبر چند حالتی می‌تواند صدها حالت نور را به طور هم‌زمان انتقال بدهد .










فیبر نوری در ایران
در ایران در اوایل دهه ۶۰، فعالیت‌های پژوهشی در زمینه فیبر نوری در پژوهشگاه، برپایی مجتمع تولید فیبر نوری در پونک تهران را درپی داشت و عملا در سال ۱۳۷۳ تولید فیبر نوری با ظرفیت ۵۰٫۰۰۰ کیلومتر در سال در ایران آغاز شد. فعالیت استفاده از کابل‌های نوری در دیگر شهرهای بزرگ ایران آغاز شد تا در آینده نزدیک از طریق یک شبکه ملی مخابرات نوری به هم بپیوندند.

فیبرنوری یک موجبر استوانه‌ای از جنس شیشه یا پلاستیک است که دو ناحیه مغزی و غلاف با ضریب شکست متفاوت و دو لایه پوششی اولیه و ثانویه پلاستیکی تشکیل شده است. برپایه قانون اسنل برای انتشار نور در فیبر نوری شرط: می‌بایست برقرار باشد که به ترتیب ضریب شکست‌های مغزی و غلاف هستند. انتشار نور تحت تأثیر عواملی ذاتی و اکتسابی دچار تضعیف می‌شود. این عوامل عمدتآ ناشی از جذب فرابنفش، جذب فروسرخ، پراکندگی رایلی، خمش و فشارهای مکانیکی بر آنها هستند. منحنی تغییرات تضعیف بر حسب طول موج در شکل زیر نشان داده شده است. سیستم های مخابرات فیبر نوری

گسترش ارتباطات و راحتی انتقال اطلاعات از طریق سیستم های انتقال و مخابرات فیبر نوری یکی از پر اهمیت‌ترین موارد مورد بحث در جهان امروز است. سرعت دقت و تسهیل از مهم‌ترین ویژگی های مخابرات فیبر نوری می‌‌باشد. یکی از پر اهمیت‌ترین موارد استفاده از مخابرات فیبر نوری آسانی انتقال در فرستادن سیگنال های حامل اطلاعات دیجیتالی است که قابلیت تقسیم بندی در حوزه زمانی را دارا می‌‌باشد. این به این معنی است که مخابرات دیجیتال تامین کننده پتانسیل کافی برای استفاده از امکانات مخابره اطلاعات در پکیجهای کوچک انتقال در حوزه زمانی است.برای مثال عملکرد مخابرات فیبر نوری با توانایی ۲۰ مگا هرتز با داشتن پهنای باد ۲۰ کیلو هرتز دارای گنجایش اطلاعاتی ۰٫۱٪ می‌‌باشد. امروزه انتقال سیگنالها به وسیله امواج نوری به همراه تکنیکهای وابسته به انتقال شهرت و آوازه سیستم های انتقال ماهوارهای را به شدت مورد تهدید قرار داده است. دیر زمانی ست که این مطلب که نور می‌‌تواند برای انتقال اطلاعات مورد استفاده قرار گیرد به اثبات رسیده است و بشر امروزه توانسته است که از سرعت فوق العاده آن به بهترین وجه استفاده کند. در سال ۱۸۸۰ میلادی الکساندر گراهام بل ۴ سال بعد از اختراع تلفن موفق به اخذ امتیاز نامه خود در زمینه مخابرات امواج نوری برای دستگاه خود با عنوان فوتو تلفن گردید. در ۱۵ سال اخیر با پیشرفت لیزر به عنوان یک منبع نور بسیار قدرتمند و خطوط انتقال فیبر های نوری فاکتور های جدیدی از تکنولوژی و تجارت بهتر را برای انسان به ارمغان آورده است. مخابرات فیبر نوری ابتدا به عنوان یک مخابرات از راه دور قرار دادی تلقی می‌‌شد که در آن امواج نوری به عنوان حامل یک یا چند واسطه انتقال استفاده می‌‌شد. با وجود آنکه امواج نوری حامل سیگنالهای آنالوگ بودند اما سیگنالهای نوری همچنان به عنوان سیستم مخابرات دیجیتال بدون تغییر باقی مانده است. از دلایل این امر می‌‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱)تکنیکهای مخابرات در سیستم های جدید مورد استفاده قرار می‌‌گرفت ۲)سیستم های جدید با بالاترین تلنولوژی برای داشتن بیشترین گنجایش کارآمدی سرعت و دقت طراحی شده بود. ۳)انتقال به کمک خطوط نوری امکان استفاده از تکنیکهای دیجیتال را فراهم می‌‌ساخت. این مطلب نیاز انسان را به دسترسی به مخابره اطلاعات رابه صورت بیت به بیت پاسخگو بود

توانایی پردازش اطلاعات در حجم وسیع: از آنجایی که مخابرات فیبر نوری دارای کارایی بالاتری نسبت به سیمهای مسی سنتی هستند بشر امروزی تمایل چندانی برای پیروی از سنت دیرینه خود ندارد و توانایی پردازش حجم وسیعی از اطلاعات در مخابره فیبر نوری او را مجذوب و شیفته خود ساخته است
آزادی از نویز های الکتریکی:بافت یک فیبر نوری از جنس پلاستیک یا شییشه به دلیل رسانندگی انتخاب می‌‌شود.در نتیجه یک حامل موج نوری می‌تواند از پتانسیل موثر میدانهای الکتریکی در امان باشد. از قابلیت های مهم این نوع مخابرات می‌‌توان به امکان عبور کابل حامل موج نوری از میان یک میدان الکترومغناطیسی قوی اشاره کرد که سیگنالهای نام برده بدون آلودگی از پارازیت های الکتریکی و یا سیگنالهای مداخله گر به حد اکثر کارایی خود خواهند رسید.














فیبرهای نوری نسل سوم
طراحان فیبرهای نسل سوم، فیبرهایی را مد نظر داشتند که دارای کمترین تلفات و پاشندگی باشند. برای دستیابی به این نوع فیبرها، محققین از حداقل تلفات در طول موج ۵۵/۱ میکرون و از حداقل پاشندگی در طول موج ۳/۱ میکرون بهره جستند و فیبری را طراحی کردند که دارای ساختار نسبتاً پیچیده‌تری بود. در عمل با تغییراتی در پروفایل ضریب شکست فیبرهای تک مد از نسل دوم، که حداقل پاشندگی آن در محدوده ۳/۱ میکرون قرار داشت، به محدوده ۵۵/۱ میکرون انتقال داده شد و بدین ترتیب فیبر نوری با ماهیت متفاوتی موسوم به فیبر دی.اس.اف ساخته شد.










کاربردهای فیبر نوری
کاربرد در حسگرها: استفاده از حسگرهای فیبر نوری برای اندازه‌گیری کمیت‌های فیزیکی مانند جریان الکتریکی، میدان مغناطیسی، فشار، حرارت، جابجایی، آلودگی آب‌های دریا، سطح مایعات، تشعشعات پرتوهای گاما و ایکس در سال‌های اخیر شروع شده است. در این نوع حسگرها، از فیبر نوری به عنوان عنصر اصلی حسگر بهره‌گیری می‌شود بدین ترتیب که ویژگی‌های فیبر تحت میدان کمیت مورد اندازه‌گیری تغییر یافته و با اندازه شدت کمیت تأثیرپذیر می‌شود.
کاربردهای نظامی: فیبر نوری کاربردهای بی‌شماری در صنایع دفاع دارد که از آن جمله می‌توان برقراری ارتباط و کنترل با آنتن رادار، کنترل و هدایت موشک‌ها، ارتباط زیردریاییها (هیدروفون) را نام برد.
کاربردهای پزشکی: فیبرنوری در تشخیص بیماری‌ها و آزمایشهای گوناگون در پزشکی کاربرد فراوان دارد که از آن جمله می‌توان چنده‌سنجی (دُزیمتری) غدد سرطانی، شناسایی نارسایی‌های داخلی بدن، جراحی لیزری، استفاده در دندانپزشکی و اندازه‌گیری مایعات و خون نام برد.











فن آوری ساخت فیبرهای نوری
برای تولید فیبر نوری، نخست ساختار آن در یک میله شیشه‌ای موسوم به پیش‌سازه از جنس سیلیکا ایجاد می‌گردد و سپس در یک فرایند جداگانه این میله کشیده شده تبدیل به فیبر می‌شود. از سال ۱۹۷۰ روش‌های متعددی برای ساخت انواع پیش‌سازه‌ها به کار رفته است که اغلب آنها بر مبنای رسوب‌دهی لایه‌های شیشه‌ای در داخل یک لوله به عنوان پایه قرار دارند.












روشهای ساخت پیش‌سازه
روش‌های فرآیند فاز بخار برای ساخت پیش‌سازه فیبر نوری را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد:

رسوب‌دهی داخلی در فاز بخار
رسوب‌دهی بیرونی در فاز بخار
رسوب‌دهی محوری در فاز بخار












موادلازم در فرایند ساخت پیش سازه
تتراکلرید سیلیکون: این ماده برای تأمین لایه‌های شیشه‌ای در فرآیند مورد نیاز است.
تتراکلرید ژرمانیوم: این ماده برای افزایش ضریب شکست شیشه در ناحیه مغزی پیش‌سازه استفاده می‌شود.
اکسی کلرید فسفریل: برای کاهش دمای واکنش در حین ساخت پیش‌سازه، این مواد وارد واکنش می‌شود.
گاز فلوئور: برای کاهش ضریب شکست شیشه در ناحیه غلاف استفاده می‌شود.
گاز هلیم: برای نفوذ حرارتی و حباب‌زدایی در حین واکنش شیمیایی در داخل لوله مورد استفاده قرار می‌گیرد.
گاز کلر: برای آب‌زدایی محیط داخل لوله قبل از شروع واکنش اصلی مورد نیاز است














مراحل ساخت
مراحل صیقل گرمایشی: پس از نصب لوله با عبور گازهای کلر و اکسیژن، در دمای بالاتر از ۱۸۰۰ درجه سلسیوس لوله صیقل داده می‌شود تا بخار آب موجود در جدار درونی لوله از آن خارج شود.
مرحله اچینگ: در این مرحله با عبور گازهای کلر، اکسیژن و فرئون لایه سطحی جدار داخلی لوله پایه خورده می‌شود تا ناهمواری‌ها و ترک‌های سطحی بر روی جدار داخلی لوله از بین بروند.
لایه‌نشانی ناحیه غلاف: در مرحله لایه‌نشانی غلاف، ماده تتراکلرید سیلیسیوم و اکسی کلرید فسفریل به حالت بخار به همراه گازهای هلیم و فرئون وارد لوله شیشه‌ای می‌شوند و در حالتی که مشعل اکسی هیدروژن با سرعت تقریبی ۱۲۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر در دقیقه در طول لوله حرکت می‌کند و دمایی بالاتر از ۱۹۰۰ درجه سلسیوس ایجاد می‌کند، واکنش‌های شیمیایی زیر به دست می‌آیند.
ذرات شیشه‌ای حاصل از واکنش‌های فوق به علت پدیده ترموفرسیس کمی جلوتر از ناحیه داغ پرتاب شده و بر روی جداره داخلی رسوب می‌کنند و با رسیدن مشعل به این ذرات رسوبی حرارت کافی به آنها اعمال می‌شود به طوری که تمامی ذرات رسوبی شفاف می‌گردند و به جدار داخلی لوله چسبیده و یکنواخت می‌شوند. بدین ترتیب لایه‌های شیشه‌ای مطابق با طراحی با ترکیب در داخل لوله ایجاد می‌گردند و در نهایت ناحیه غلاف را تشکیل می‌دهند.
نوشته شده توسط جواد شاهوند در 16:23 | | لینک به این مطلب
2007/7/18
راهنمایی تخصصی در مورد یک سری اصطلاحات در رم
 

پارامتر‌هاي زمان‌تايمينگ معمولا عددي است به شكل : 2-2-2-5-T1

و هر كدام از اين اعداد داراي تعريفي هستند و بر اساس Clock Cycle محاسبه مي شوند .

( مقدار Clock Cycle هايي را نشان مي دهد كه حافظه براي انجام يك عمليات خاص مصرف مي كند )





اين اعداد به ترتيب از چپ به راست CL – tRCD – tRP – tRAS - CMD ناميده ميشوند . براي فهميدن اساس كار اين ارقام بهتر است در ذهن خود چنين تصور كنيد كه داده ها در يك تقاطع بصورت سطري و ستوني قرار گرفته اند ( چيزي شبيه ماتريس )

ابتدا تعريف كلي از اين اصطلاحات خواهيم داشت و سپس موارد اصلي را بطور كامل بررسي خواهيم كرد :



CAS Latency ( CL ) : مدت زمان تاخير بين دستور داده شده از طرف CPU تا هنگام ارسال جواب است . ( زمان بين درخواست CPU و ارسال داده از طرف حافظه )



tRCD : تاخير RAS to CAS – زمان بين فعالسازي سطر ( RAS ) تا فعالسازي ستون ( CAS ) . جايي كه داده در ماتريس ذخيره شده است .



tRP : RAS Precharge زماني كه طول مي كشد تا دسترسي به سطر فعلي غير فعال شود و دسترسي به سطر ديگر فعال شود .



tRAS : Active To Prechare Delay : مدت زماني است كه حافظه بايد صبر مي كند تا دسترسي بعدي به حافظه بتواند آغاز شود .



CMD : Command Rate : مدت زماني است بين فعال شدن Memory Chip و فرستادن واولين دستور به حافظه . معمولا در اكثر موارد اين عدد ناديده گرفته مي شود .

( مقدار آن يا T1 است به معناي 1 Clock Cyle يا T2 به معناي 2 Clock Cycle )بندي حافظه‌ها

بخشي از نگاشته‌هاي كتاب حافظه‌ اصلي در كامپيوتر شخصي :

هر دستوري براي اجرا نياز به زمان دارد و هيچ كاري بدون صرف زمان انجام نمي‌شود. اين قانون در ذخيره‌سازي داده‌ها و بازخواني آن‌ها از حافظه نيز صادق است. در اجراي عمليات‌ِ خواندن يا نوشتن داده‌ها نيز، زمان‌هايي صرف مي‌شود. علاوه بر اين، فرآيند نوسازي در حافظه‌ي DRAMتاخير دسترسي به داده‌ها را دو برابر كرده است. مهم‌ترين زمآن‌هاي تاخير، بر روي ماژول حافظه به صورت يك رشته عددي نوشته شده و Timing يا "زمان بندي" آن مدل ماژول حافظه ناميده مي‌شود. به عنوان مثال، روي ماژول حافظه‌ي كامپيوتر من دنباله‌ي 8-3-4-3 نوشته شده است. هر يك از اين اعداد بر حسب "سيكل كلاك مرجع"، بيان‌گر ميزان تاخير در عمليات خاصي است كه در ادامه شرح داده مي‌شود.
پارامتر‌هاي زمان‌بندي در تمام حافظه‌هاي اصليِ كامپيوتر از SDRAM گرفته تا DDR2 تعريف يكساني دارند و اهميت آن‌ها كمتر از اهميت فركانسِ‌كاري ماژول حافظه نيست و ممكن است به همان اندازه در كارآيي كلي كامپيوتر موثر باشند. نام هر يك از پارامتر‌هاي زمان‌بندي به ترتيبي كه روي ماژول حافظه نوشته مي‌شود عبارت است از CL- tRCD- tRP- tRAS . مفهوم زمان تاخير براي هر يك از اين پارامترها عبارت است از:


CL يا CAS Latency
مخفف Column access strobe Latency تعداد «سيكل كلاك» ، تاخير از زمان فعال شدن ستون يك سلول تا زماني كه داده‌ي ذخيره شده در بافر سطر كه به آن ستون اختصاص دارد آماده تخليه در گذرگاه شود ، به بيان ديگر تاخيري كه براي دسترسي به يك سلول پس از فعال شدن ستون آن ، CL نام دارد.

tRCD
مخفف Time RAS to CAS Delay تعداد «سيكل كلاك» ، تاخير از زماني كه سطر يك سلول فعال و داده‌هاي داخل آن سطر در بافر سطر ذخيره شده تا زماني كه ستون آن سلول فعال شود را نشان مي دهد. يعني مدت زمان tRCD پس از فعال شدن سطر يك سلول مصرف ميشود تا ستون آن سلول انتخاب و فعال شود.

tRP
محفف Time RAS Precharge تعداد «سيكل كلاك» ، تاخير ميان تخليه بافر سطر و قرارگرفتن داده‌هاي سطري ديگر در آن است. يعني مدت زمان tRP نياز است تا يك سطر غير فعال شده و سطر ديگري به جاي آن فعال شود.

tRAS
مخفف Time Row access strobe تعداد «سيكل كلاك» ، تاخيري است كه براي فعال شدن خط كلمه يك سطر و انتقال داده‌هاي آن به بافر سطر مصرف مي‌شود. به بيان ديگر مدت زمان tRAS طول ميكشد تا يك سطر از داخل تراشه حافظه فعال شده و اطلاعات آن در داخل بافر سطر قابل دسترسي باشند.

ارتباط پارامترهاي زمان‌بندي با هم
حافظه‌اي را در نظر بگيريد كه روي آن پارامترهاي زمان‌بندي 8-3-4-3 نوشته شده است. هنگام خواندن داده‌ي ذخيره شده در يك سلول از اين حافظه، 8 سيكل كلاك مرجع براي فعال شدن سطر آن سلول و قرارگرفتن در بافر سطر صرف مي‌شود (tRAS). سپس اگر در انتخاب سطر اشتباهي شده باشد يا سلول‌هاي روي آن همگي خوانده شده باشند، 3 سيكل كلاك صرف مي‌شود تا سطر انتخاب شده غير فعال شود و سطر ديگري به بافر سطر منتقل شود(tRP). اكنون كه سطر سلول انتخاب شد، بايد به سراغ ستون آن برويم. در اين مثال 4 سيكل كلاك صرف مي‌شود تا ستون مربوطه فعال شود(tRCD) و در پايان نيز 3 سيكل كلاك براي تخليه‌ي داده‌ي ذخيره شده در سلول به درون گذرگاه زمان لازم است(CL).
معمولاً بيشترِ داده‌هاي ذخيره شده در سلول‌هاي حافظه‌ي يك سطر، در كنار هم زنجيروار اطلاعات قابل‌فهمي را تشكيل مي‌دهند. بنابراين با خوانده‌شدن نخستين سلول اين زنجيره، سلول‌هاي ديگر نيز بايد خوانده شوند. چون سطر همه‌ي آن‌ها فعال است و در بافرِ سطر وجود دارد، براي خواندن ساير سلول‌ها فقط تاخير CL وجود خواهد داشت. به همين دليل نخستين پارامتر زمان‌بندي كه CL نام دارد در كارآيي حافظه نقش موثرتري نسبت به ساير پارامتر‌ها دارد.

مدت زمان يك تاخير
همه‌ي اعداد گفته‌شده در پارامترهاي زمان‌بندي برحسب سيكل كلاك مرجع اندازه‌گيري شده‌اند، نه برحسب ثانيه. اگر پارامترهاي زمان‌بنديي كه در مثال بالا مطرح شد مربوط به حافظه‌ي DDR400 باشد، با اطلاع از اين‌كه فركانس مرجع اين نوع حافظه 200 مگاهرتز است، هر سيكل كلاك آن يك دويست ميليونيم ثانيه، برابر با 5 نانو ثانيه خواهد بود. بنابراين براي دسترسي به يك سلول حافظه در اين مدل حافظه(براي نخستين بار با درنظر‌گرفتن خطاي انتخاب سطر) 18 سيكل كلاك مرجع معادل 90 نانو ثانيه تاخير وجود دارد.

زمان دسترسي
تراشه‌ي DRAM مي‌تواند با فركانس‌هاي متفاوتي كه در تنظيم‌هاي ماژول حافظه اعمال شده است كار كند. اما فن‌آوري ساخت، محدوديتي را براي افزايش فركانسِ تراشه ايجاد كرده است كه نمي‌توان تراشه را با هر فركانسي راه‌اندازي كرد. به همين خاطر معمولاً روي تراشه‌هاي DRAM عددي وجود دارد كه كمترين بازه‌ي زمانيِ هر سيكل كلاك را در حالت پايدار تعيين مي‌كند. اين عدد با توجه به ملاك‌هاي سازنده‌ي DRAM تخمين زده مي‌شود و روي تراشه حك مي‌شود. با توجه به اين عدد، كه مدت كوچكترين سيكل كلاك را برحسب نانو ثانيه نشان مي‌دهد، مي‌توان بيشترين فركانس پايدار تراشه يا تعداد سيكل كلاك‌ها را در يك ثانيه به دست آورد. به عنوان مثال، زمان دسترسي 5 نانو ثانيه بيشترين فركانس پايدار تراشه‌ي 200 مگاهرتزي را ايجاد مي‌كند .

ممكنه با برخي مفهيم گفته شده مثل بافر سطر آشنا نباشيد، توي كتاب دقيقا با شكل اين مفاهيم رو مشخص كردم، اطلاعات بيشتر رو مي‌تونيد داخل كتاب بخونيد.

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 9:39 | | لینک به این مطلب