آموزش نصب ویندوز به صورت عکس

Figure 01
Figure 02
Figure 03
Figure 04
Figure 05
Figure 06
Figure 07
Figure 08
Figure 09
Figure 10
Figure 11
Figure 12
Figure 13
Figure 14
Figure 15

منبع

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:2 | | لینک به این مطلب

آشنايي با ISA Server 2004

آشنايي با ISA Server 2004 مترجم : مهيار داعي الحق ماهنامه شبکه - خرداد ۱۳۸۴ شماره 54 اشاره : شركت مايكروسافت نرم*افزارهاي متعددي را تحت عنوان Microsoft Server Systems در كنار سيستم*عامل اصلي سرور خود يعني ويندوز 2000 تا 2003 عرضه كرده كه وظيفه ارايه سرويس*هاي متعددي را از انواع ارتباطات شبكه*اي گرفته تا امنيت و غيره به عهده دارند. در اين شماره قصد داريم به معرفي سرور كنترل ارتباط شبكه*اي يعني ISA Server بپردازيم. ● آشنايي* برنامه قدرتمند ارتقاء و امنيت شبكه مايكروسافت ISA Server نام دارد. اين برنامه با استفاده از سرويس*ها، سياست*ها و امكاناتي كه در اختيار كاربران قرار مي*دهد قادر است به عنوان راه*حلي در ايجاد شبكه*هاي مجازي (VPN) و يا برپا كردن فضاي حايل به عنوان cache جهت دسترسي سريع*تر به صفحات وب، مورد استفاده قرار گيرد. همچنين اين برنامه قادر است با ايجاد يك ديواره آتش در لايه Application شبكه، فعاليت سرويس*هاي مختلف يك شبكه ويندوزي مثل وب سرور IIS، سرويس*هاي دسترسي از راه*دور (Routing and Remote Access) را از طريق فيلترگذاري و كنترل پورت*ها، تحت نظر گرفته و فضاي امني را براي آن*ها فراهم كند. اين برنامه با استفاده از نظارت دايمي خود بر پروتكل امنيتي SSL و فيلتر كردن درخواست*هاي Http كه به سرور مي*رسد، وب سرور و ايميل سرور را از خطر حمله هكرها دور نگه مي*دارد. به همين ترتيب، كليه ارتباطات شبكه*اي كه با يك سرور برقرار مي*شود، از ارتباط Dial up ساده گرفته تا ارتباط با سرورExchange و يا IIS، بايد از سد محكم ISA عبور كنند تا درخواست*ها و ارتباطات مشكوك با سرور مسدود گردد. سايت مايكروسافت براي بررسي اهميت وجود ISA در يك شبكه، كليه راه*حل*هاي اين برنامه را كه با استفاده از سرويس*ها و امكانات ويژه موجود در آن، ارايه گشته است به هفت سناريو يا وضعيت مختلف تقسيم كرده كه به آن*ها مي*پردازيم. (تصاوير مقاله از سايت مايکروسافت برداشته شده اند) ● سناريوي اول* شكل 1 از ISA براي تأمين امنيت ايميل*ها استفاده مي*شود. ISA Server با استفاده از دو روش استاندارد يعني SSL decryption وهمچنين Http Filtering اولاً از ورود كدهاي مشهور به malicious كه عمدتاً بدنه انواع كرم*ها و ويروس*ها را مي*سازند جلوگيري به عمل مي*آورد و ثانياً محتواي درخواست*هاي Http را براي بررسي مجوز دسترسي آن*ها و صلاحيت دريافت و ارسال اطلاعات مورد كنكاش قرار مي*دهد. در اين حالت، ISA همچنين از هر نوع اتصال افراد با اسم كاربري anonymous كه مي*تواند منشأ شكستن رمزعبورهاي مجاز يك سرويس*دهنده ايميل شود، جلوگيري مي*كند. به هر حال با وجود اين كه يك ايميل سرور مثل Exchange راه*حل*هاي امنيتي مخصوص به خود را دارد، اما وجود ISA به*عنوان ديواره آتش يك نقطه قوت براي شبكه به حساب مي*آيد. ضمن اين*كه در نسخه*هاي جديد ISA امكان ايجاد زنجيره*اي از سرورهاي ISA كه بتوانند با يك سرورExchange در تماس بوده و درخواست*هاي كاربران را با سرعت چند برابر مورد بررسي قرار دهد باعث شده تا اكنون به ISA عنوان فايروالي كه با قدرت انجام توازن بار ترافيكي، سرعت بيشتري را در اختيار كاربران قرار مي*دهد در نظر گرفته شود. (شكل 1) ● سناريوي دوم* شكل 2 ISA مي*تواند در تأمين امنيت و دسترسي از راه دور نيز مورد استفاده قرار گيرد. در اين سناريو، يك شركت برخي از اطلاعات سازمان خود را براي استفاده عموم در معرض ديد و يا استفاده كاربران خارج از سازمان قرار مي*دهد. به عنوان مثال بسياري از شركت*ها مسايل تبليغاتي و گاهي اوقات سيستم سفارش*دهي خود را در قالب اينترنت و يا اينترانت براي كاربران باز مي*گذارند تا آن*ها بتوانند از اين طريق با شركت ارتباط برقرار نمايند. در اين صورتISA مي*تواند به صورت واسط بين كاربران و سرويس*هاي ارايه شده توسط وب سرور يا بانك*اطلاعاتيSQLServer كه مشغول ارايه سرويس به محيط خارج است، قرار گرفته و بدين*وسيله امنيت دسترسي كاربران به سرويس*هاي مجاز و حفاظت از منابع محرمانه موجود در سيستم* را فراهم آورد. (شكل 2) ● سناريوي سوم* شكل 3 در اين سناريو، دو شبكه LAN مجزا متعلق به دو شركت مختلف كه در برخي موارد همكاري اطلاعاتي دارند، توسط فضاي اينترنت و از طريق سرورها و دروازه*هاي VPN با يكديگر در ارتباط هستند. به عنوان مثال يكي از شركاي يك شركت تجاري، محصولات آن شركت را به فروش رسانده و درصدي از سود آن را از آن خود مي*كند. در اين روش به صورت مداوم و يا در ساعات معيني از شبانه*روز، امكان ردوبدل اطلاعات بين دو شركت مذكور وجود دارد. در اين زمان ISA مي*تواند با استفاده از روش Encryption از به سرقت رفتن اطلاعات ارسالي و دريافتي در حين مبادله جلوگيري كند، در حالي كه هيچكدام از دو طرف احساس نمي*كنند كه فضاي حايلي در اين VPN مشغول كنترل ارتباط بين آن*هاست. به علاوه اين*كه با وجود ISA، كاربران براي اتصال به سايت يكديگر بايد از دو مرحله Authentication (احراز هويت) يكي براي سرور يا دروازه VPN طرف مقابل و ديگري براي ISA عبور كنند كه اين حالت يكي از بهترين شيوه*هاي برقراري امنيت در شبكه*هاي VPN است. در اين سناريو، وجود يك ISA Server تنها در طرف سايت اصلي يك شركت مي*تواند، مديريت برقراري امنيت در كل فضاي VPN هر دو طرف را به*عهده گيرد و با استفاده از ديواره آتش لايه Application از عبور كدهاي مشكوك جلوگيري كند. (شكل 3) ● سناريوي چهارم* شكل 4 در سناريوي چهارم، يك شركت قصد دارد به عنوان مثال تعدادي از كارمندان خود را قادر به كار كردن با سيستم*هاي دروني شركت از طريق يك ارتباط VPN اختصاصي بنمايد. در اين حالت براي دسترسي اين قبيل كارمندان به سرور شركت و عدم دسترسي به سرورهاي ديگر يا جلوگيري از ارسال ويروس و چيزهاي مشابه آن، يك سد محكم به نام ISA ترافيك اطلاعات ارسالي و يا درخواستي را بررسي نموده و درصورت عدم وجود مجوز دسترسي يا ارسال اطلاعات مخرب آن ارتباط را مسدود مي*كند. (شكل 4) ● سناريوي پنجم* شكل 5 سناريوي بعدي زماني مطرح مي*شود كه يك شركت قصد دارد با برپايي يك سيستم مركزي در محل اصلي شركت، ساير شعبات خود را تحت پوشش يك سيستم (مثلاً يك بانك*اطلاعاتي) متمركز درآورد. از اين رو باز هم در اينجا مسأله اتصال شعبات شركت از طريق VPN مطرح مي*شود. در اين صورت ISA با قرار داشتن در سمت هر شعبه و همچنين دفتر مركزي به صورت آرايه*اي از ديواره*هاي آتش (Array of Firewall) مي*تواند نقل و انتقال اطلاعات از سوي شعبات به دفتر مركزي شركت و بالعكس را زيرنظر داشته باشد. اين مسأله باعث مي*شود تا هر كدام از شعبات و دفتر مركزي به منابع محدودي از يكديگر دسترسي داشته باشند. در ضمن با وجود امكان مديريت و پيكربندي متمركز كليه سرورهاي ISA نيازي به مسؤولين امنيتي براي هر شعبه نيست و تنها يك مدير امنيت، از طريق ISA سرور موجود در دفتر مركزي مي*تواند كليه ISA سرورهاي شعبات را تنظيم و پيكربندي كند. (شكل 5) ● سناريوي ششم* شکل 6 كنترل دسترسي كاربران داخل دفتر مركزي به سايت*هاي اينترنتي، سناريوي ششم كاربرد ISA محسوب مي*شود. در اين جا ISA مي*تواند به كمك مدير سيستم آمده، سايت*ها، لينك*هاي URL و يا انواع فايل*هايي كه از نظر وي نامناسب تشخيص داده شده، را مسدود كند. در همين هنگام فايروال نيز كار خود را انجام مي*دهد و با استفاده از سازگاري مناسبي كه بين ISA و Active Directory ويندوز وجود دارد، اولاً از دسترسي افراد غيرمجاز يا افراد مجاز در زمان*هاي غيرمجاز به اينترنت جلوگيري شده و ثانياً مي*توان از اجراشدن برنامه*هايي كه پورت*هاي خاصي از سرور را مثلاً جهت استفاده برنامه*هاي Instant Messaging مورد استفاده قرار مي*دهند، جلوگيري نمود تا بدين*وسيله ريسك ورود انواع فايل*هاي آلوده به ويروس كاهش يابد. (شكل 6) ● سناريوي هفتم* در تمام سناريوهاي قبلي كه ISA در برقراري ارتباط مناسب و امن بين سايت*هاي اينترنت، كاربران يا شعبات شركت نقش مهمي را ايفا مي*كرد، يك سناريوي ديگر نيز نهفته است و آن افزايش سرعت انتقال اطلاعات بين تمام موارد فوق از سايت*هاي اينترنتي گرفته تا اطلاعات سازماني است. سيستم cache Array موجود در اين برنامه باعث مي*شود تا هر كدام از كاربران چه در محل اصلي شركت و چه از محل شعبات بتوانند براي ديدن اطلاعات يا سايت*هاي مشابه راه ميان*بر را رفته و آن را از هر كدام از ISAهاي موجود در شبكه VPN يا LAN دريافت كنند و بدين*وسيله حجم انتقال اطلاعات با محيط خارج را تا حدود زيادي در سيستم متوازن نمايند. ● عملكرد ISA Server كليه سناريوهاي تعيين شده را براساس سه قاعده مختلف يعني سيستم، شبكه و ديواره آتش محقق مي*سازد كه در اين*جا به اين سه قاعده اشاره مي*كنيم. 1- Network Rule ISA Server با استفاده از قوانين شبكه*اي موجود و تعريف*شده در بانك*اطلاعاتي خودش نحوه ارتباط دو يا چند شبكه را به يكديگر در يك فضاي معين، مشخص مي*سازد. در اين قاعده كه توسط مدير سيستم قابل تنظيم است مشخص مي*گردد كه شبكه*هاي موردنظر طبق كدام يك از دو روش قابل*طرح، به يكديگر متصل مي*شوند. اين دو روش عبارتند از: الف- Network Address Translation) NAT) اين روش، يك ارتباط يك طرفه منحصربه*فرد است. بدين معني كه هميشه يكي از شبكه*ها نقش شبكه اصلي و داخلي (Internal) و بقيه شبكه*ها نقش شبكه*هاي خارجي (External) را بازي مي*كنند. در اين روش شبكه داخلي مي*تواند قوانين و شيوه دسترسي به اطلاعات و ردوبدل شدن آن*ها در فضاي بين شبكه*ها را تعيين كند ولي اين امكان از ساير شبكه*هاي خارجي سلب گرديده و آن*ها تابع قوانين تعريف شده در شبكه داخلي هستند. در اين روش همچنين ISA آدرس IP كامپيوترهاي مبدا يك ارتباطNAT را به وسيله عوض كردن آن*ها درIP خارجي خودش، از ديد كامپيوترهاي يك شبكه (چه كامپيوترهاي متصل از طريق LAN و چه كامپيوترهاي خارجي) مخفي مي*كند. به عنوان مثال، مدير يك شبكه مي*تواند از ارتباط بين كامپيوترهاي متصل شده از طريق VPN را با فضاي اينترنت از نوع يك رابطه NAT تعريف كند تا ضريب امنيت را در اين ارتباطات بالا ببرد. ب - Rout اين نوع ارتباط يك ارتباط، دو طرفه است. بدين معني كه هر دو طرف مي*توانند قواعد امنيتي خاصي را براي دسترسي شبكه*هاي ديگر به شبكه محلي خود تعريف كنند. به*عنوان مثال ارتباط بين شبكه*هاي متصل شده به يكديگر در فضاي VPN مي*تواند يك ارتباط از نوع Rout باشد. با توجه به اين مسايل ارتباطات قابل اطمينان يك شبكه با شبكه*هاي مجاور (مثل شعبات شركت) مي*تواند از نوع Rout و ارتباطات محتاطانه شبكه با كاربران خارجي و كساني كه از طريق RADIUS يا وب به شبكه دسترسي دارند مي*تواند از نوع NAT تعريف شود. 2- Firewall Rule علاوه بر نقش مستقيمي كه سياست*هاي تعريف*شده در قواعد ديواره آتش در نحوه ارتباط بين شبكه*ها بازي مي*كند و مي*تواند موجب مسدود شدن ارتباطات خارج از قواعد تعريف شده درNetwork Rule شود، اين قواعد همچنين مي*توانند با تعريف دقيقي كه از پروتكل*هاي Http ،FTP، DNS،RPC و ... انجام *دهند، كليه درخواست*ها از انواع مذكور را زيرنظر گرفته و به عبارتي فيلتر نمايند. در اين روش مدير امنيت شبكه مي*تواند امكان دسترسي تعدادي از كاربران را در ساعات خاص و به محتواي مشخص مجاز يا غيرمجاز كند. به عنوان مثال وي مي*تواند نمايش تصاوير موجود برروي صفحات وب را از طريق فيلتركردن فهرستي از پسوندهاي انواع فايل*هاي گرافيكي در يك قاعده از نوع Http ، مسدود كند در حالي كه كاربران همچنان بتوانند آن فايل*ها را از طريق پروتكل ديگري مثلFTP دريافت يا ارسال كنند. همچنين در قواعد مربوط به فايروال مي*توان دسترسي كاربران و يا گروه*هاي كاربري را به تعدادي از آدرس*هاي URL يا IPهاي مشخص مسدود كرد. ضمن آن*كه قواعد مربوط به نحوه دسترسي كاربران براي انجام اموري مثل انتشار صفحات وب (Web Publishing) و امثال آن هم در همين جا تعريف مي*گردد. 3- System Rule در اين قسمت بيش از سي قاعده مربوط به دسترسي وجود دارد كه قابل انتساب به شبكه محلي مي*باشند. اين قواعد نحوه ارتباط سرويس*هاي يك شبكه را با يكديگر و همچنين با ISA مشخص مي*نمايد. به عنوان مثال سرويسDHCP كه كليه درخواست*ها و پاسخ*هاي مربوط به انتساب ديناميك آدرسIP به كامپيوترهاي يك شبكه را مديريت مي*كند، يا سرويس DSN كه وظيفه ترجمه اسامي و آدرس*هاي شبكه را انجام مي*دهد، مورد استفاده ISA قرار گرفته تا بتواند هم موقعيت خود در شبكه و با سرورهايي كه سرويس*هاي فوق را ارايه مي*دهند تشخيص دهد و هم با اطلاع از نحوه پيكربندي شبكه و ارتباط آن با محيط خارج اقدام به كنترل آن از طريق قواعد مربوط به شبكه و ديواره آتش بنمايد. به طور كلي سياست*هاي موجود در قواعد سيستمي روابط ميان ISA و ساير منابع و سرورهاي موجود در شبكه را مشخص مي*نمايند.

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 12:59 | | لینک به این مطلب

آموزش Network +

:Protocol
به مجموعه قواننی که چگونگی ارتباط بین نرم افزار و سخت افزار ها در یک ارتباط شبکه ای تعریف می شود پرو تکل گویند همان قوانین راهنمایی رانندگی در سطح شهر

: Media
به محیط یا وسیله ارتباط دهنده بین تجهیزات مدیا گویند همانند سیستم تلفن و یا هوا در امواج رادیویی

Topology
به چگونگی همبندی یا آرایش سخت افزارها و کامپیوترهای درون شبکه توپولژی گویند به عنوان مثال چیدن کامپیوترها درون شبکه به صورت خطی

Client
به نرم افزاری که بر روی کامپیوتر کاربران به منظور برقراری ارتباط با یک کاربر دیگر که نقش سرور را بازی می کند client گویند

Server
به نرم افزاری که به منظور ارتباط دهی بین نرم افزارها ی client بر روی یک کامپیوتر مرکزی نصب میشود سرور گویند

به سخت افزاری که نرم افزار client نصب شده باشد workstation گویند

به سخت افزاری که نرم افزار server بر روی آن نصب می گردد سرور گوییم

Master/slave
در تنظیمات کامپیوتر به ارتباط اصلی یا وسیله ای که مدریت کلی را بر عهده دارد master یا رییس گویند

به سخت افزار یا ارتباطی که به عنوان زیر مجموعه ای از master عمل میکند slave یا برده گویند

انواع ارتباط ها

1- peer to peer
در این نوع ارتباط کامپیوترها جهت برقراری ارتباط با یکدیگر مستقیما همدیگر را شناسایی کرده و به هم متصل میشوند تعداد کامپیوترها در این شبکه ها از نظر تئوری نباید بیش از 10 الی 20 کامپیوتر باشد زیرا ترافیک شبکه را بسیار زیاد می کند مانند : workgroup

2- server base
در این نوع شبکه ها ارتباط تمام کامپیوترها از طریق یک مرکز بنام server مدریت می شود تعداد کامپیوترها در win2000 server تا 4000 و win2003 تا بیش از یک میلیون امکان پذیر است بیش از این نیز با روشها و سیستم عاملهای دیگر امکان پذیر میباشد

نکته : در ارتباط peer to peer هر کامپیوتر هم نقش سرور را دارد هم نقش client اگر چه سیستم عامل آنها یک سیستم عامل client است امنیت در این شبکه ها بسیار پایین مدیریت آنها سخت و مدرییت هر کامپیوتر بر عهده کاربر همان کامپیوتر است

نکته 2 – امنیت در شبکه server base بسیار بالا مدریت بسیار آسان مسولیت برقراری امنیت و مدریت فقط بر عهده یک نفر بنام administrator و همواره نیازمند یک admin تمام وقت می باشد

کاربرها در این شبکه نیازی به داشتن اطلاعات شبکه ای قوی نمی باشد بر خلاف شبکه های peer to peer که هر کاربر باید اطلاعات متوسطی از شبکه داشته باشد ( Domain )

Administrator
به صورت کلی به شخصی که تمام مجوزها و اختیارات را در ارتباط با یک نرم افزار clint یا server داشته باشد admin گوییم به این منظور کاربری با نام admin در تمام سیستم عاملها تعریف میشود
در شبکه های peer to peer - admin هر کامپیوتر درون همان کامپیوتر قرار دارد و اختیارات کامل یک admin بر روی یک کامپیوتر الزاما به معنای داشتن همان اختیارات بر روی کامپیوترهای دیگر نمی باشد در شبکه های server base - admin اصلی درون server تعریف شده است و اختیارات کامل آن به معنی داشتن اختیارات کامل بر روی تمام کامپیوتر ها می باشد .

انواع سیستم عامل :
سیستم عاملهایی که برای خانه طراحی شده اند مانند : winxp home edition –win 95-98-3.1-win media center
سیستم عاملهایی که برای تجارت طراحی شده اند
سیستم عاملهایی که برای سرور طراحی شده اند
سیستم عامل به نرم افزاری که ارتباط بین کاربر و سخت افزار را برقرار میکند سیسم عامل گویند به صورت کلی زبان انسانها را به زبان قابل فهم (0-1 ) برای ماشین ترجمه میکند و بالعکس.

سیستم عاملهای خانگی :
دارای محیط گرافیکی بسیار زیبا امکانات شبکه ای پایین اغلب به همراه نرم افزارهای صوتی و تصویری همچنین قابلیت مدیریت از طریق یک شبکه server base را ندارد قیمت ارزان

سیستم عاملهای تجاری :
مانند win 2000 pro – win xp pro این سیستم عاملها قابلیت شبکه ای بسیار زیاد دارای هسته امنیتی مدریت از طریق server همچنین دارای امکاناتی است که ممکن است برای یک کاربر خانگی کاربردی نداشته باشد قیمت 100 تا 300 دلار


سیستم عامل server
این windows ها در حقیقت از همان هسته win nt یا winxp استفاده کرده اند با این تفاوت که سرویسهایی که بر روی آنها نصب شده است دارای تعدد بیشتری می باشد . قابلیت شناسایی و پیکر بندی کامپیوترها با هارد دیسک و ram بالاتری می باشد . مثلا در بعضی نمونه ها تا ran 512 gb یا بیشتر پشتیبانی می شود این در صورتی است که win xp تا سقف ram 4 gb پشتیبانی میکند قیمت از 700 دلار به بالا – هارد 3 به بالا

Service :
سرویسها در حقیقت همان نرم افزارهای نسخه سرور می باشند که بر روی سیستم عامل یا به صورت پیش فرض نصب شده اند و یا در آینده میتان آنها را نصب نمود



انواع topology :
1- bus
2- ring token
3- star
4- mesh
5- tree
bus :
در این نوع شبکه ها ارتباط کامپیوترها با یکدیگر توسط یک سیم به صورت سری یا خطی برقرار میشود
نوع ارتباط peer to peer سرعت حد اکثر 10 mbps و دارای دو نوع کامل از نوع thin , thick می باشد . حداکثر فاصله بین دو کامپیوتر در صورت استفاده از کابل thin 185 متر و کابل thick 500 متر میباشد . نوع کابل از نوع coaxial و مثال آن کابل استفاده شده برای آنتن تلوزیون می باشد

کابل coaxial :
این کابل از 4 قسمت هسته مسی سپس پوسته پلاستکی سپس پوسته فلزی بهم بافته شده محافظ و بعد از آن یک روکش پلاستیکی


Nic : ) network interface card )
به المان یا وسیله ای گفته می شود که وظیفا آن انتقال اطلاعات از روی کامپیوتر بر روی سیم می باشد نام دیگر آن کارت شبکه و بستگی به نوع topology نوع nic نیز تغییر میکند

Carrier sense :
که بر اساس protocol - Ethernet عمل می کند وظیفه شناسایی شلوغی خط را بر عهده دارد
به این صورت که ابتدا به خط گوش میدهد تا در صورت خالی بودن سیم از الکترون ها اطلاعات خود را بر روی سیم ارسال میکند در غیر این صورت به کامپیوتر بازگشته و زمانی را بصورت تصادفی راه اندازی میکند تا پس از گذشت زمان دوباره به سیم گوش دهد تا در صورت خالی بودن اطلاعات را بر روی آن منتقل نماید .

Spike : شک ناگهانی ( collision )
زمانی اتفاق می افتد که دو کامپیوتر همزمان اطلاعاتی را بر روی خط ارسال کنند در این حالت الکترونها در طول خط با هم تصادف کرده و عمل spike به وجود می آید که در نتیجه آن تمام کامپیوتر ها از این طریق با خبر شده و کامپیوتر هایی که اطلاعات را ارسال کرده بودند timer درونی در خود راه اندازی می کنند تا پس از آن دوباره اطلاعات را ارسال کنند . از آنجا که عدد timer به صورت تصادفی انتخاب می شود احتمال برخورد دوباره کمتر میباشد ولی در صورتیکه تعداد کامپیوترها در این شبکه زیاد شود تعداد برخوردها نیز زیاد می شود و ترافیک شبکه به اندازه ای می رسد که امکان برقراری کامپیوتر ها با یکدیگر امکان پذیر نمی باشد
.
پروتکل csmacd ( collision detection )
به پروتکلی گفته میشود که وظیفه آن کنترل ارتباطات درون یک شبکه با پروتکل اترنت می باشد

نکته : پروتکلها می توانند از یکدیگر نتیجه گیری شوند یا به عبارتی زیر مجموعه یکدیگر باشند
از پروتکلی که از قانون csmacd تبعیت می کند اترنت نام دارد در این پروتکل چگونگی آدرس دهی به اطلاعات و کامپیوتر نیز تعریف می شود

انواع کابلها از نظر نوع کیفیت :
کابلها را از نظر نوع کیفیت و سرعت به category های مختلف تقسیم بندی می کنیم
1- cat 1 در این نوع category کابلها از کیفیت پایینی برخوردارند و اغلب جهت ارسال صوت استفاده می شود مانند : کابل تلفن
2- Cat 2 : از این نوع کابل برای سرعتهای پایین که حداکثر آن 4 mb/s می باشد استفاده می کنیم .
3- Cat 3 : سرعت ارتباطی در این نوع category 10 mb/s و برای شبکه های bus استفاده می شود همچنین برای شبکه های star با سرعت 10mb/s استفاده میشود .
نکته : در ترکیبی خاص می توان از cat 3 برای سرعت 100mb/s استفاده نمود
4- cat 4 : سرعت در این category 16 mb/s و اغلب برای توپولوژی ring استفاده می شود
5- cat 5 : سرعت 100 mb/s برای توپولوژی star ( fast Ethernet )
6- cat 5e : سرعت ارتباطی در این نوع کابل تا 1000mb/s می تواند باشد ولی بهتر است برای سرعت 1000 ار cat 6 که دارای استانداردهای بالاتری است استفاده کنند .

LAN : local area network
به مجموعه ای از کامپیوترها گفته می شود که از نظر جغرافیایی در یک مکان قرار گرفته باشد و سرعت ارتباطی بین آنها زیاد باشد
در شبکه های LAN کاربر جهت پیکربندی شبکه فقط نیاز به خریدن سخت افزارها و نرم افزارها و پیکربندی آنها دارد و نیازی به وجود شرکتی واسط یا پرداخت اجاره ماهیانه یا مالیات جهت برقراری ارتباط بین کامپیوترها ندارد

مزیتهای شبکه BUS :
1- ارزان قیمت
2- تجهیزات کم
3- سرعت پیکربندی بالا
4- هزینه پایین
5- فاصله زیاد نصب – نسبتت به STAR بیشتر است

معایب شبکه BUS :
1- سرعت پایین
2- قابلیت گسترش شبکه پایین
3- در صورت قظع شدن سیم در سمت یکی از کامپیوترها کل شبکه قطع می گردد و ایراد یابی آن مستلزم پیدا کردن قطعی سیم می باشد
ارتباطات درون شبکه می تواند بصورت آنالوگ یا دیجیتال برقرار شود که هر کدام مزیت و عیبهای خاص خود را دارد

BASE BAND :
به شبکه هایی که اطلاعات خود را به صورت دیجیتال ارسال می کنند ( 0-1 ) BASE BAND گویند
سرعت در این شبکه ها زیاد ولی در یک زمان فقط یک اطلاعات می تواند ارسال یا در یافت شوند ( بر روی یک سیم ) BUS : فاصلا در این نوع ارتباط پایین می باشد

BROAD BAND :
ارتباط در این نوع شبکه ها به صورت آنالوگ برقرار شده برای فواصل طولانی استفاده می شود
سرعت پایین اما امکان ارسال اطلاعات بصورت همزمان بر روی فرکانسهای مختلف امکان پذیر می باشد
دیجیتال : ( 0-1 )
آنالوگ : پیوسته

Topology star :
در این توپولوژی تمام کامپیوترها توسط یک سیم به صورت جداگانه به دستگاه مرکزی بنام switch یا هاب متصل شده اند یا به عبارتی به شکل ستاره ای با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند

سرعتهای استفاده شده در این توپولوژی 10 mb/s – 100-1000-10000 mb/s
کابل مورد استفاده twisted pair زوج بهم تابیده شده حداکثر 100 متر بین دو کامپیوتر
تعریف هاب : یکی از دستگاههای شبکه در topology star میباشد که سیگنالهایی که از یک پرت آن وارد میکردد همزمان به دیگر پرتهای آن ارسال می شود

Switch : یکی از ابزارهای شبکه در topology star می باشد که با ارسال اطلاعات به یکی از پرتهای آن اغلب فقط از یکی از پرتهای آن خارج میگردد توضیحات کاملتر در بحث لایه datalink گفته میشود
Half duplex : به ارتباطی که در یک لحظه فقط اجازه ارسال یا فقط اجازه در یافت وجود دارد گویند یا ارتباط یک طرفه مثل یک خیابانیک طرفه یا شبکه bus
Full duplex : به ارتباطی که در یک لحظه اجازه ارسال و در یافت اطلاعات به صورت همزمان در آن امکان پذیر است ارتباط full duplex یا دو طرفه گویند

کابل twisted pair :
کابلی است با چهار زوج سیم یا به عبارتی 8 رشته دارای 4 رنگ مختلف به رنگهای نارنجی –سبز – آبی – قهوه ای می باشد که رشته دوم هر زوج از ترکیب همان رنگ و سفید ساخته شده ترتیب قرارگیری کابلها درون سوکت یا وسیله ارتباط دهنده با کارت شبکه به ترتبب از سمت چپ زمانیکه زایده سوکت به سمت پایین و ورودی سوکت به سمت خودمان است به ترتیب زیر می باشد

استاندارد :
568 b : سفید نارنجی –نارنجی – سفید سبز –آبی – سفید آبی – سبز – سفید قهوهای – قهوه ای
568 a : سفید سبز – سبز –سفید نارنجی – آبی – سفید آبی – نارنجی – سفید قهوه ای – قهوه ای

نام سوکت : RJ 45 ( 8 رشته )- RJ 11 ( 6و4 پین )
دلیل تابش کابلها با یکدیگر خنثی کردن میدان مغناطیسی برای یکدیگر می باشد . هر زوج سیم میزان تابیده شدنش در واحد فاصله با زوج دیگر تفاوت دارد تا میدانهای آنها بر یکدیگر تاثیر نگذارد
وظیفه هر زوج سیم میتواند ارسال یا دریافت اطلاعات باشد




568B 568A
TD : TRANSFER data
RD : recive data
نکته : جهت اتصال دو کامپیوتر با یکدیگر باید یک سر سیم را با استاندارد 568a ببندیم و سر دیگر سیم را با 568b ببندیم یا به عبارتی کابل شماره یک در مقصد به سیم شماره 3 سیم شماره 2 به سیم شماره 6 متصل می شود و برعکس
تکنولوژی POE برای استفاده از 4 رشته آزاد مثلا عبور برق استفاده م شود ( Power over Ethernet )
نکته : دستگاه switch یا هاب عمل کراس کردن را خود انجام می دهند در نتیجه علاوه بر برقراری ارتباط وظیفه درست کردن سیمها را نیز بر عهده دارند
نکته : در نتیجه کابلی که اتصال یک کامپیوتر با switch را برقرار می کند باید کابلی باشد که در هر دو سر آن یک استاندارد رعایت شده باشد
نکته : در شبکه هایی که در ساختن کابلها از 568b استفاده می کنند باید تمام کابلها ی شبکه آنها از همین استاندارد تبعیت کند تا تداخل در کابلها ی طولانی که سر دوم آن دیده نمی شود ایجاد نگردد.
Repeater :
به یکی از دستگاههای شبکه گفته میشود که وظیفه آن تقویت کردن سیگنالهای دیجیتال و ارسال آنها به فواصل دورتر می باشد که فاصله را برای سیگنال دو برابر میکند
نکته : switch و hub active علاوه بر وظایف خود repeater نیز می باشد
Hub active :
به هابی گفته میشود که به یک منبع برق متصل می باشد و علاوه بر وظیفه هاب عمل repeater را انجام می دهد
Hub passive :
به هابی گفته می شود که نیازی به اتصال نه برق ندارد و فقط وظیفه انتقال اطلاعات و کراس کردن را بر عهده دارد
قانون 3-4-5 :
این قانون چگونگی ارتباط کامپیوترها و repeater ها را درون یک شبکه بزرگ و نوع محدودیتهای آنها را مشخص می نماید بر طبق این قانون شبکه می تواند حداکثر به 5 قسمت تقسیم شود . که هر قسمت را دستگاهی بنام repeater از هم جدا می کند و فقط بر روی 3 قسمت از این 5 قسمت در شبکه های bus می توابیم کامپیوتر قرار دهیم
نکته : در شبکه های با topology star تفاوتش با topology bus در تعداد سگمنتهایی می باشد که می توان بر روی آنها کامپیوتر قرار داد
نکته : این قانون در صورتیکه محدودیت ایجاد می کند که ارتباط رکتر ها به صورت سری باشد به این معنا که ممکن است در یک شبکه بیشتر از چهار repeater استفاده گردد ولی با یکدیگر سری نباشد
نکته : دستگاه هاب یا switch دارای port های متنوعی می باشد مثلا چهارتایی – 8 تایی – 16 تایی – 32و64 تایی
نکته : به کابلهای زره دار armor گویند

Uplink :
به یکی از port های switch یا هاب گفته میشود که مستقیما بدون عمل کراس با دیگر port ها ارتباط دارد اغلب از این port جهت ارتباط دو switch یا هاب با یکدیگر استفاده میشود
نکته : در صورتیکه switch یا hub دارای port uplink نباشد باید دو دستگاه را توسط کابل کراس به یکدیگر متصل کنیم
نکته : جهت اتصال دو هاب یا switch به یکدیگر از یک سیم مستقیم ( straight ) استفاده می کنیم که یک سر سیم به port uplink یک switch و سر دیگر سیم به port عادی switch دیگر متصل شده باشد
Patch cable :
به کابلهایی که به صورت یک تکه بر اساس یکی از استانداردهای 568a یا b به صورت کراس یا straight آماده شده اند و پرس شده اند pctch cable گوییم که در اندازه های مختلف در بازار موجود می باشد
به آچار rj45 crimper گویند

Utp :
به زوجهای بهم تابیده ای گفته می شود که بدون روکش جهت اتصال کامپیوتر ها استفاده می شود از این کابلها اغلب در داخل ساختمانها و مناطقی که دارای امواج مغناطیسی کم یا نیز کم می باشند استفاده می شوند

Stp :
این کابلها در حقیقت از ساختار کا بلهای utp استفاده می کند با این تفاوت که لایه ای از مس یا آلومنیوم یا ترکیبی از آنها بصورت یک نوار باریک دور تا دور سیم کشیده شده است . اغلب یک سیم هادی از زیر این نوار رد شده تا در صورتیکه در قسمتی از طول سیم نوار پاره شده باشد این سیم اتصال الکتریکی آنها را به هم متصل کرده باشد . علاوه بر آن در نقاط انتهایی سیم به بدنه تجهیز اتصال پیدا می کند از این کابلها در مکانهایی استفاده می شود که امواج مغناطیسی و نیز زیاد میباشد

Back bone :
به قسمتی از شبکه که سرعتش بسبت به دیگر قسمتهای شبکه بیشتر می باشد وظیفه ان اتصال قسمتها و بخشهای مختلف شبکه به یکدیگر می باشد backbone گوییم که اغلب شامل یک media با سرعت بالا و یا تجهیزاتی با سرعت و عملکرد بالا می باشد


Topology ring :
این نوع شبکه ها به صورت دایره ای شکل توسط یک مدیا به هم متصل شده اند مدیای مورد استفاده در شبکه های امروزی همان کابل twisted pair می باشد ولی در شبکه های قدیمی از کابل ضخیمتر با قابلیت انعطاف پذیری کمتر استفاده می شده است حد اکثر سرعت 16mb/s در این نوع شبکه ها وظیفه انتقال اطلاعات را بسته ای بنام token بر عهده دارد به همین دلیل به این شبکه token ring نیز گفته می شود
Token به عنوان یک بسته خالی توسط یکی از کامپیوترهای شبکه به صورت اتوماتیک تولید می شود که این کامپیوترها را پروتکل tokenring بر اساس مشخصه هایی مثل شماره سریال یا آدرس کارت شبکه انتخاب می شود سپس token درون شبکه بصورت حلقوی شروع به حرکت می کند تا جایی که کامپیوتر درخواست ارسال اطلاعات را داشته باشد سپس اطلاعات به همراه آدرس فرستنده و کیرنده درون token قرار داده شده و دوباره token به حرکت خود ادامه میدهد تا به مقصد برسد در مقصد اطلاعات برداشته شده و بسته ای دیگر به token اضافه میشود تا صحت درستی دریافت اطلاعات را برای کامپیوتر فرستنده تایید کند . بسته دوباره در شبکه حرکت کرده تا به مبدا قبلی خود برسد در مبدا بسته بررسی شده و به همراه token حذف می شود . سپس کامپیوتر master دوباره token را تولید کرده و حرکت آن را در شبکه کنترل می کند

IEEE 802.3 -STAR
IEEE 802.5 – RING
نکته : در این شبکه Collision وجود ندارد – تجهیزات این شبکه گران قیمت تر و کم یاب تر از سیستم star می باشد type 1 نمونه قدیمی type 3 نمونه جدید
در شبکه های ring جهت اتصال دو mau به یکدیگر باید port ring out یک mau را به port ring in – mau دیگر متصل کنیم
Mau : وسیله ای است همانند هاب یا switch درون توپولوژی ring که این وسیله ارتباط workstasion ها را به صورت حلقوی برقرار میکند . و در صورتیکه یکی از کامپیوترها قطع یا کابل آن دچار مشکل گردد آن port بصورت اتوماتیک از حلقه حذف می گردد .
Topology mesh :
ارتباط کامپیوترها در این شبکه ها به صورت تار عنکبوتی برقرار میشود به این معنا که هر کامپیوتر با کامپیوترهای موجود در شبکه یک اتصال مجزا باید داشته باشد این شبکه ها به منظور بالا بردن قابلیت در دسترس بودن ( availability ) استفاده میشود و در مکانهایی که از نظر اهمیت حیاتی هستند استفاده میکنیم
Topology tree :
این نوع شبکه ها بصورت ساختاری درختی به یکدیگر متصل شده اند به این معنا که قسمتی از شبکه همانند تنه درخت عمل کرده ( backbond ) و قسمتهای دیگر شبکه را به یکدیگر میصل کرده است
شبکه نوری :
Point to point :
Point to multipoint

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:40 | | لینک به این مطلب

آموزش تصویری Microsoft DNS Server

http://webgard3.parsaspace.com/swf/dns.htm

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:7 | | لینک به این مطلب

شرح جامع Bios

شرح جامع BIOS
بايوس در واقع پيوند بين سخت افزار و نرم افزار در يك سيستم كامپيوتري محسوب ميگردد. اغلب مردم اصطلاح بايوس را با نام ديگري تحت عنوان درايورهاي دستگاه يا فقط درايور ميشناسد. بايوس عبارت واحدي است كه همه درايوهاي داخل يك سيستم را كه با همكاري يكديگر به عنوان يك اينترفيس بين سخت افزار و نرم افزار سيستم عامل عمل مي نمايند، تشريح ميكند. نكته گمراه كننده آن است كه مقداري از برنامه بايوس،روي تراشه ROM كه يك حافظه دائمي بوده و از نوع فقط خواندني است ضبط ميگردد.اين قسمت، بخش مركزي بايوس ميباشد اما همه بايوس محسوب نمي شود.همچنين بايوس به برنامه موجود روي تراشه ROM نصب شده روي كارتهاي آداپتور و نيز همه درايوهاي ديگر كه هنگام راه اندازي سيستم از روي ديسك سخت بار مي شوند،اطلاق ميگردد.

به مجموعه بايوس مادربرد،بايوس كارت آداپتور و درايوهاي بارشده از ديسك سخت،در مجموع بايوس گفته ميشود.بخشي از بايوس موجود در تراشه ROM روي مادربرد و كارتهاي آداپتور،FIRM WARE نام دارند.اين نام به نرم افزارهاي ذخيره شده در تراشه هاي غير از ديسك سخت اطلاق ميگردد.اين مسئله سبب ميگرددكه برخي كاربران به غلط بايوس را بعنوان يك عنصر سخت افزاري تلقي كنند.

يك سيستم PC ميتواند بعنوان يك مجموع از لايه ها(برخي سخت افزاري و برخي نرم افزاري)تشريح گردد كه با يكديگر ارتباط دارند.در ساده ترين شكل ممكن، شما ميتوانيد يك كامپيوتر شخصي را به 4 لايه اصلي تقسيم كنيد كه هر يك از آنها به نوبه خود به زير مجموعه هاي كوچكتري تقسيم ميشوند.شكل(1)چهار لايه مذكور را در يك كامپيوتر شخصي معمولي نشان ميدهد.

هدف از طرح لايه بندي،امكان دادن به سيستم عامل و نرم افزارها براي اجرا روي يك سخت افزار...

سخت افزار/ نرم افزار بايوس

خود بايوس،نرم افزاري است كه در حافظه اجرا گشته و شامل همه درايورهاي گوناگوني است كه ارتباط بين ارتباط سخت افزار و سيستم عامل را برقرار مي كنند بايوس در يك سيستمPCاز سه منبع مختلف حاصل مي گردد:

1.ROMمادربرد

2.ROMكارت تصوير

3.برنامه بار گذاري شده از ديسك سخت به حافظهRAM (درايوهاي سخت افزاري)بايوس موجود در ROMقرار داشته و درايور هاي نرم افزاري اوليه مورد نياز براي راه اندازي سيستم را در اختيار دارد.سالها پيش هنگام اجراي فقط سيستم عامل DOSروي PCهاي اوليه،اين تراشه ROM(روي مادربرد)كافي بود بطوريكه به هيچ درايور ديگري نياز نبود.بايوس مادر برد همه اطلاعات لازم را در اختيار داشت.بايوس مادربرد معمولا داراي درايورهايي براي همه مولفه هاي اصلي سيستم شامل صفحه كليد،درايور،فلاپي،ديسك سخت،پورتهاي سريالو پارالل و غيره...ميباشد.همچنان كه سيستم ها پيچيده تر شدند،سخت افزارهاي جديدي مطرح گشته كه براي آنها هيچگونه درايوري روي بايوس مادربرد وجود نداشت.اين قطعات سخت افزاري شامل آداپتورهاي ويدئويي،درايورهايCD-ROM،ديسك هاي سخت ،اسكازي،درگاههايUSBو غيره...بود.

علاوه بر نياز به يك بايوس جديد مادربرد كه بطور ويژه اي از قطعات سخت افزاري جديد پشتيباني نمايد،راه حل ساده تر و عملي تر ،كپي نمودن هر يك از درايورهاي جديد روي ديسك سخت سيستم و پيكر بندي سيستم عامل براي بار گذاري در زمان راه اندازي سيستم ميباشد.حالت دومروشي است كه اغلب درايوهاي CD-ROM،كارت هاي صوتي،اسكنر ،پرينتر،كارتهايPC-MCIA و غيره پشتيباني ميشود.از آنجايي كه اين قطعات سخت افزاري در طي زمان BOOT سيستم الزامي به فعال بودن ندارد،سيستم مي تواند از رويهارد ديسك عمليات راه اندازي سيستم را انجام داده و براي بار گذاري درايورها در زمان بار گذاري سيستم عامل اوليه اين كار صورت پذيرد.

البته برخي از درايورها مي بايست در طي زمان BOOTسيستم،فعال باشند.براي مثال اگر درايور هاي مورد نياز براي رابط ديسك سخت از روي ديسك سخت بار شود،چگونه ميتوان عمليات BOOTرا از روي اين ديسك سخت انجام داد.واضح است كه درايورهاي ديسك سخت ميبايست از قبل در داخل حافظهROMمادربرد يا كارت آداپتور ذخيره شده باشد.

براي مشاهده اطلاعات،هنگام راه اندازي سيستم روي مانيتور،اگر كارت ويديئويي داراي يك مجموعه درايور در داخل حافظهROMنباشد چگونه اين كار ميسر خواهد بود.يك راه حل ايجاد يكROMمادربرد با درايورهاي ويدئويي مناسب داخل آن ميباشد البته اين كار غير عملي است زيرا تعداد بسيار متنوعي از كارتهاي ويدئويي وجود دارد كه هر يك به درايورهايخاص خود نيازدارد در نتيجه شما با صدها تراشهROMمادربرد متفاوت روبرو خواهيد شد كه هر كدام درايور يك كارت ويدئويي مخصوص را در خود دارد در عوض هنگامي كه شركت IBM كامپيوتر شخصي اوليهرا طراحي نمود يك راه حل بهتر را ارائه نمود.IBMحافظهROM مادربردPC را به گونه اي طراحي كرد كه برنامه داخل آن هنگام راه اندازي سيستم،شكافهاي توسعه را اسكن نموده و به دنبال كارتهاي آداپتور با حافظهROM روي آنها ميگردد.اگر يك كارت آداپتور با حافظهROMيافت شود،محتويات ROMدر طي فاز اوليه راه اندازي سيستم(قبل از آنكه سيستم شروع به بار گذاري سيستم عامل،از ديسك سخت بنمايد)اجرا ميشود.با قرار دادن درايورها داخل حافظهROM كارت آداپتور،شما مجبور به تغيير تراشه ROM مادربرد خود نخواهد بود.يك تعداد كارت آداپتوركه اغلب داراي تراشه ROMروي خود ميباشند عبارتند از:

كارتهاي تصوير :همه اين كارتها يك حافظه بايوس روي خود ميباشند.

آداپتورهايSCSI:اين آداپتورها امكان بوت سيستم از درايوهاي سخت SCSI يا CD-ROM كه داراي يك بايوس روي برد ميباشند فراهم ميكنند.توجه كنيد كه در اغلب موارد،بايوس اسكازي از هيچ دستگاه اسكازي غير از يك ديسك سخت پشتيباني نمي كند.اگرشما از يك CD-ROM اسكازي، اسكنر،زيپ درايو و غيره...استفاده مي كنيد،مجبور به بار گذاري درايوهاي مناسب براي اين دستگاهها ازديسك سخت خود ميباشيد.اغلب آداپتورهاي جديدتر اسكازي امكان،بوت سيستم از

CD-ROM اسكازي را فراهم ميكنند اما درايورهاي CD-ROM براي دسترسي به CD-ROM(هنگام راه اندازي سيستم از درايو يا دستگاه سخت افزاري ديگر ) مورد نياز ميباشند.

كارتهاي شبكه

آنهايي كه امكان بوت سيستم را مستقيما از روي يك سرور فايل فراهم مي نمايند داراي يكBOOT ROM ياAPLROM مي باشند،اين سيستم امكان مي دهد تا PC ها روي يك شبكه LAN بعنوان ايستگاههاي كاري بدون ديسك پيكره بندي شوند از اين ايستگاههاي كاري گاهي اوقاتNETPC،NET PC (كامپيوترهاي شبكه) يا حتي ترمينالهاي هوشمند ياد مي شود.

مدارهاي الكترونيIDE يا فلاپي:برد هاي الكترونيكي كه امكان ميدهد تا شما تعداد بيشتري از انواع درايوها را نسبت به آنچه كه معمولا توسط خود مادر برد پشتيباني ميشود به سيستم متصل كنيد.اين كارت هاي الكتروني براي اينكه بتوانند در زمان بوت سيستم فعال باشند،به يك بايوس داخلي نياز دارند.



نكته اي در مورد بايوس و CMOS ROM

برخي مردم بايوس را باCMOS ROM در يك سيستم كامپيوتري اشتباه مي گيرند.

اين اشتباه از اين ناشي ميشود كه برنامهSETUP در داخل بايوس كه براي تنظيم و ذخيره سازي تنظيمات پيكره بندي سيستم مورد استفاده قرار ميگيرد داخلCMOS-ROM قرار دارد.اما اين دو در مولفه كاملامتمايز از يك ديگر ميباشد.بايوس روي مادربرد در يك تراشه ثابتROM ذخيره ميشود.همچنين روي مادربردتراشه اي به نام تراشهRTCNVRAMوجود دارد كه يك حافظه غير فرار محسوب ميشود.با وجودي كه اين حافظه يك حافظه غير فرار ناميده ميشود در واقع اطلاعات آن قابل پاك شدن هستند بدان معنا كه اعمال توان الكتريكي به آن تنظيمات زمان/تاريخ و داده هاي ذخيره شده در قسمتRAM پاك خواهد شد.دليل استفاده از صفت غير فراراز آنجا ناشي ميشود كه اين حافظه از تكنولوژي CMOS استفاده ميكند كه توان بسيار بسيار پاييني را مصرف مينمايد.يك باطري داخل سيستم،علاوه بر جريانAC،توان مورد نياز اين تراشه را فراهم مي كند.مصرف جريان اين تراشه در حد ميكروآمپر ميباشد و معمولا اين نوع باطري 5 سال دوام مي آورد.

هنگامي كه شما واردSETUP بايوس خود ميشويد و قصد پيكره بندي پارامترهاي ديسك سخت يا ساير تنظيمات بايوس را داريداين تنظيممات در قسمت حافظه تراشهRTCNVRAM (يا CMOS RAM ) ذخيره ميشود.هر بار هنگام بوت سيستم ،پارامترهاي ذخيره شده در تراشهCMOS RAM براي تعيين چگونگي پيكره بندي سيستم خوانده ميشود.بين بايوس CMOS RAM يك رابطه منطقي وجود دارد اما آنها دو بخش كاملا متمايز سيستم ميباشند.

بايوس مادربرد

همه مادربرد ها ميبايست داراي يك تراشه ويژه حاوي نرم افزاري به نامBIOS-ROM باشند اين تراشهROM داراي برنامه هاي راه اندازي سيستم و درايور هاي مورد استفاده براي اجرا و عملكرد سيستم بوده و بعنوان رابطي بين سخت افزار سيستم و سيستم عامل عمل مينمايد.هنگامي كه شما كامپيوترخود را روشن مي كنيدPOST در بايوس،عناصر اصلي سيستم شما را تست مينمايد.بعلاوه شما ميتوانيد يك برنامهSETUP را كه براي ذخيره اطلاعات پيكره بندي در حافظهCOMS مورد استفاده و بوسيله يك باطري روي مادربرد تغذيه ميشود،اجرا نماييد.اين حافظهCOMS RAM اغلبNVRAM ناميده ميشود زيرا قادر است با كشيدن يك جريان ميكروآمپر سالهاي سال اين اطلاعات را در خود ذخيره نمايد.بايوس مجموعه اي از برنامه ها است كه وابسته به طرح كامپيوتر شمادر داخل يك يا چند تراشه ذخيره گشته است.مجموعه اين برنامه ها،اولين چيزي است كه هنگام روشن كردن كامپيوتر حتي قبل از سيستمعامل بار ميشوند.به طور ساده مي توان گفتكه در اغلب كامپيوترهاي شخصي ،بايوس كار اصلي را انجام ميدهد:

POST (power on self test). برنامه POST پردازنده،حافظه،چيپست،آداپ تور ويدئويي ،كنترلرهاي ديسك،ديسك درايوها و ساير عناصر سيستم را تست مينمايد .

SETUP Sadبرنامه نصب و پيكره بندي سيستم )اين معمولا يك برنامه مبتني بر منو ميباشد كه با فشار دادن يك كليد مخصوص در طي عمليات POST(كه به شما امكان پيكره بندي مادر برد و تنظيمات چيپست همراه با تاريخ و زمان ،رمز عبور ،ديسك درايوها و ساير تنظيمات اصلي سيستم را ميدهد) فعال مي شود.همچنين شما ميتوانيد تنظيمات مديريت توان و توالي درايو بوت را از برنامه SETUP تحت كنترل داشته باشيد همچنين مي توانيد زمان بنديCPU و تنظيماتclock-muitiolier را پيكره بندي كنيد در گذشته برخي سيستمهاي قديمي 286و 386 داراي برنامهsetup در حافظهrom نبوده و شما ملزم بوديد تا با استفاده از يك ديسكsetup مخصوص، سيستم خود را راه اندازي كنيد.

BOOTSTRAP LOADER يك برنامه كه ديسك درايوها به منظور يافتن يك سكتور معتبرmaster boot مي خوانند. با يافتن اين سكتور معين كد داخل آن اجرا ميشود. اين برنامه اصلي در بوت سكتور، پروسه بوت را با بار گذاري يك برنامه سيستم عامل بوت سكتور ادامه ميدهد كه پس از آن فايلهاي سيستم عامل بار ميشوند.

بايوس(basic input/output system):بايوس،مجموعه اي از درايورها ميباشد كه بعنوان يك اينترفيس پايه بين سيستم عامل و سخت افزار شما(هنگام راه اندازي اوليه)سيستم مورد استفاده قرار ميگيرد.هنگام اجراي سيستم عاملDOS يا ويندوز درsafe mode))شما اغلب درايوهاي بايوس موجود داخل حافظهROMرا اجرا مي كنيد زيرا هيچ يك از درايورهاي موجود در ديسك سخت روي حافظهROM بار نشده اند.

ارتقاءبايوس

در اين بخش شما ياد ميگيريد چگونه ارتقاء بايوس موجود در حافظهROMميتواند يك سيستم را از جنبه هاي زيادي بهبود دهد.همچنين خواهيد فهميد كه چرا اين كار ميتواند مشكل جلوه نموده و كاري فراتر از نصب مجموعه اي از تراشه هايROM ميباشد.يك ارتقاء ساده بايوس ميتواند عملكردي بهتر و ويژگيهاي پيشرفته تري براي سيستم به ارمغان آورد.

بايوس باعث ميگردد تا سيستم هاي عامل گوناگون بتوانند بطور مجازي علي رغم تفاوتهاي سخت افزاري روي همه سيستم هاي سازگار باpc اجرا شوند.به دليل ارتباط بايوس با سخت افزار،بايوس ميبايست به لحاظ كاركرد سازگاري كاملي با سخت افزار مربوطه داشته باشد.همانطور كه قبلا گفتيم، به جاي ايجاد بايوسهاي اختصاصي،بسياري از سازندگان كامپيوتر يك بايوس را از شركتهاي متخصص همانندphoenix technologies ياsafe mode خريداري ميكنند. يك سازنده مادربرد كه مايل به دريافت يك مجوز بايوس ميباشد،ميبايست پروسه طولاني را به لحاظ كاري با شركت ارائه كننده نرم افزار بايوس طي نمايد.اين پروسه همان چيزي است كه ارتقاءنرم افزار بايوس را تا حدي مشكل ميسازد.بايوس معمولا روي تراشهROM مادربرد قرار گرفته و مخصوص مدل يا نسخه اي از مادربرد ميباشد.به عبارت ديگر شما ميبايست نسخه هاي ارتقاء يافته بايوس را از سازنده مادربرد خود يا از شركت ارائه دهنده نرمافزار بايوس كه از بايوس مادربرد پشتيباني ميكند خريداري كنيد.

اغلب در سيستمهاي قديمتر شما ميبايست به منظور بهره گيري كامل از قابليتهاي نسخه هايارتقاء يافته بايوس،نرمافزار بايوس خود را ارتقاء دهيد براي مثال براي نصب برخي درايوهاي سخت بزرگتر و سريعترIDE و درايوهاي فلاپيLS-120( 120مگابايتي)روي كامپيوترهاي قديمي تر شما نياز به ارتقاء بايوس سيستم فعلي خود داريد.برخي از كامپيوترها كه داراي بايوسهاي قديمي تر ميباشند ممكن است ازدرايوهاي سخت بزرگتر از GB8 بعنوان مثال پشتيباني نكنند.فهرست ذيل،وظايف اصلي يك پروسه ارتقاء بايوس در حافظهROM را نشان ميدهد:

افزودن قابليت پشتيباني از درايو فلاپيLS-120 (120مگابايت) برايsuper disk

افزودن قابليت پشتيباني از درايوهاي سخت بيش از GB 8

افزودن قابليت پشتيباني از درايوهاي سخت كد 9

افزودن قابليت پشتيباني از درايوهاي كد 10

افزودن يا بهبود پشتيباني از كد 11 و قابليت سازگاري با آن

تصحيح خطاهاي مربوط به تاريخ

تصحيح خطاهاي شناخته شده يا مشكل سازگار پذيري با سخت افزار و يا يك نرم افزار معين

افزودن قابليت پشتيباني براي پردازنده هاي سريع نوع جديدتر

افزودن قابليت پشتيباني از مديريت توان

نسخه هاي روز آمد شده بايوس را از كجا تهيه كنيم؟

براي اغلب موارد ارتقاء بايوس،شما ميبايد با سازنده مادربرد خود تماس حاصل نموده يا نسخه ارتقاء يافته بايوس را از سايت وب سازنده مادربرد بدست آوريد.سازندگان بايوس نسخه هاي ارتقاء يافته بايوس را ارائه نمي كنند زيرا بايوس موجود در مادربرد شما واقعا توسط آنها عرضه نگرديده است.بعبارت ديگر با وجودي كه ممكن است شما تصور كنيد كه نرم افزار بايوس شركتهايي همچون فونيكس،AMI ياAward را در اختيار داريد اما واقعا اينطور نيست بلكه شما يك نسخه سفارشي از يكي از اين بايوسها را كه مجوز آن در اختيار سازنده مادربرد شما قرار گرفته است و كاملا با سخت افزار اين شركت سازگار گشته است در اختيار داريد.

تعيين نسخه بايوس

هنگام جستجو براي يك نسخه جديد بايوس مناسب براي مادربرد،خاص شما ميبايست اطلاعات ذيل را بدست آوريد:

ساخت و مدل مادربرد

نسخه بايوس موجود

نوعcpu(پنتيوم II،پنتيوم III،پردازنده آتلون)

شما معمولا ميتوانيد بايوس خود را با مشاهده صفحه نمايش كامپيوتر (هنگام روشن نمودن كامپيوتر)شناسايي كنيد بعلاوه اغلب ميتوان اطلاعاتID بايوس را در اسكرين هاي صفحهBIOS SETUP مشاهده نماييد.

تهيه نسخه پشتيبان از تنظيماتCMOS در بايوس

يك نرمافزار جديد بايوس مادربرد معمولا تنظيمات(CMOS RAM)را پاك ميكند بنابر اين شما ميبايست اين تنظيمات بويژه موارد مهمي همانند پارامتر ديسك سخت را ضبط نماييد.برخي برنامه هاي نرمافزاري همانند نورتون،تنظيماتCMOS را ظبط و بازيابي نمايد اما متاسفانه اين نوع برنامه اغلب در ارتقاء بايوس قابل استفاده نيستند.زيرا گاهي اوقات بايوس جديد،تنظيمات جديدي ارائه نموده يا مكان داده هاي ذخيره شده در كد 12را تغيير ميدهد بدان معنا كه شما قادر به بازيابي اطلاعات موجود در حافظه(CMOS RAM)كه روي همه سيستمها عمل نمايد وجود ندارد پس بهتر است كه شما پارامترهاي bios setup را بطور دستي يادداشت كنيد يا با استفاده از پايين نگه داشتن شيفت وprtsc اطلاعات روي صفحه نمايش را (تنظيمات بايوس)چاپ نماييد.

استفاده از يك FLASH BIOS

به طور مجازي كامپيوترهاي شخصي عرضه شده از سال 1996 داراي يكflash rom براي ذخيره نمودن برنامهBIOS ميباشند.يكflash rom نوعي تراشهEEPROMميباشد كه شما ميتوانيد آن را در داخل سيستم بدون تجهيزات ويژهاي پاك نموده و مجددا برنامه ريزي كنيد.

EEPROMهاي قديمي تر به يك منبع نور ماوراي بنفش مخصوص و يك دستگاه برنامه ريزي نياز داشته اند تا بوسيله آن محتوياتflash rom را پاك نموده و دوباره آن را برنامه ريزي كنند در حاليكهflash romها مي توانند بدون برداشتن آنها از روي سيستم پاك گشته و دوباره برنامه ريزي شود.

استفاده از flash rom به شما امكان برداشتن نسخه هاي ارتقاء يافته از سايت سازنده مادربرد يا دريافت آنها روي ديسك را فراهم ميكند شما سپس مي توانيد اين نسخه ارتقاء يافته را داخل تراشهflash rom در مادربرد خود ذخيره نماييد.معمولا اين نسخه هاي ارتقاء يافته از سايت سازنده برداشته ميشوند و سپس يوتيليتي در داخل آن براي ايجاد يك ديسك فلاپي قابل بوت مورد استفاده قرار ميگيرند كه در داخل اين ديسك يك كپي از بايوس جديد قرار دارد. اجراي اين روند از روي يك ديسك فلاپي بوت اهميت دارد بطوري كه هيچ نرم افزار يا درايور ديگري در اين مسير با اين نسخه تداخل پيدا نكند. اين روش سبب صرفه جويي در زمان و پول هم براي سلزنده سيستم و هم كاربر نهايي ميگردد.گاهي اوقاتflash rom در يك سيستم در مقابل نوشتن مجدد اطلاعات روي آن حفاظت مي گردد و شما ميبايست آنرا از حالتprotection خارج نموده يا آن را غير فعال كنيد اين كار قبل از اجراي روز آمد سازي صورت گرفته و معمولا با استفاده از جامپر يا سوئيچ كه قفل ROM update را محافظت مي كند،صورت مي پذيرد.بدون اين قفل هر برنامه كه دستور العملهاي صحيح را بشناسد ميتواند اطلاعات روي حافظهROM در سيستم شما را پاك نموده و اطلاعات آنرا تغيير دهد.

protection برنامه هاي ويروس ميتوانند مستقيما خودشان را داخل كدROMBIOS در سيستم شما كپي نمايند.حتي بدون يك قفل فيزيكيwrite-protection بايوسهاي جديدflashROM داراي يك الگريتم امنيتي هستند كه از روز آمد سازيهاي غير مجاز جلوگيري مينمايد.اين همان تكنيكي است كه انيتل روي مادربردهاي خود مورد استفاده قرار ميدهد.توجه كنيد كه سازندگان مادربرد،عرضه بايوسهاي جديد را به شما اطلاع نمي دهند شما ميبايست به طور متناوب به سايت وب آنها مراجعه كرده و وجود يا عدم وجود نسخه هاي روزآمد شده بايوس مادربرد خود را مورد بررسي قرار دهيد معمولا اين نسخه ها بصورت رايگان در اختيار كاربر قرار ميگيرد.

قبل از ادامه كار براي روز آمد نمودن بايوس،شما ابتدا ميبايست اين نرم افزار روزآمد شده بايوس را روي سايت وب سازنده شناسايي نماييد.

يوتيليتي BIOS Upgrade بصورت يك فايل آرشيو self-extractiy موجود ميباشد كه ميتوان آن را ابتدا از روي سايت به روي ديسك سخت كامپيوتر خود منتقل كنيد اما قبل از اينكه انجام عمل ارتقاء بايوس ادامه يابد ميبايست اين فايل از حالت فشرده خارج شده و روي يك فلاپي كپي گردد.سازندگان مختلف مادربرد داراي روندهاي كمي متفاوت براي اجراي يك ارتقاء flash ROM ميباشد بنابراين شما ميبايست دستورالعملهاي داخل اين نسخه روزآمدسازي را مطالعه كنيد.بعنوان مثال ما در اينجا دستورالعملهاي مربوط به مادربردهاي انيتل را كه عموميت دارند را ارايه ميكنيم.

نسخه هاي روز آمدسازي flashROM از شركت انيتل و ساير شركتها روي يك ديسك فلاپي bootable قابل ذخيره سازي ميباشد.

قدم اول در ارتقاء بايوس پس از برداشتن فايل جديد بايوس از روي سايت وب وارد شدن به CMOS setup بوده و يادداشت نمودن تنظيماتCMOS ميباشد زيرا آنها در طي عمل روزآمد سازي پاك ميشوند سپس شما يك ديسك فلاپي DOS boot را ايجاد نموده و فايلهاي ارتقاء بايوس را از حالت فشرده خارج مي كنيد.سپس سيستم را با استفاده از ديسك ارتقاء جديد راه اندازي مجدد نموده و از منوهاي مربوط به روند reflash procedure پيروي ميكنيد.

در اينجا پروسه قدم به قدم مربوط به روزآمدسازي بايوس iflash شركت اينتل را ارائه مي كنيم.

پيكر بندي نصبCMOS RAM را در يك جا ذخيره كنيد شما ميتوانيد با فشردن يك كليد مناسب در طي عمليات بوت وارد برنامه BIOS setup گرديد.و همه تنظيمات فعلي داخل اين برنامه را يادداشت كنيد.و يا با استفاده از پرينتر اين اطلاعات را چاپ كنيد.

از برنامه BIOS setup خارج گشته و سيستم را مجددا راه اندازي نماييد.اجازه بدهيد تا سيستم كاملا ويندوز را بالا آورده و در آنجا وارد Dos prompt شويد.و يا اينكه هنگام راه اندازي كامپيوتر با استفاده از كليد F8 پرامپت داس را ظاهر نماييد.

يك ديسك فلاپي فرمت شده خالي را در درايو فلاپي قرار دهيد.در صورتي ديسك داراي اطلاعات آنرا فرمت نماييد.

4) فايلي را كه شما از روي سايت شركت اينتل برداشتهايد يك فايل آرشيو فشرده شده self-extractiy ميباشد كه داراي فايلهاي ديگري است كه ميبايست از حالت فشرده خارج شود.

اين فايل را در يك دايركتوري DOS prompt قرار دهيد و سپس در داخل اين دايركتوري روي فايل بايوس دو بار كليك كنيد يا اينكه نام فايل را نوشته كليد اينتر را فشار دهيد اين كار باعث ميشود تا فايل بطور اتوماتيك از حالت فشرده خارج شود.براي مثال فايلي را كه شما برداشته ايد داراي CB-PQB.EXE باشد فرمان زير را تايپ نماييد:

CB-PQb
5)فايلهاي از حالت فشرده خارج شده در پرونده BIOS Upgrade قرارميگيرد نسخه هاي روز آمد شده فلاش بايوس داراي فايلهاي زير ميباشد:AMI BIOS

6) براي ايجاد يك ديسك فلاپي قابل بوت،فايل Run.bat را باز كنيد اين فايل باعث ميگردد تا فايلهاي موجود در SW.EXE از حالت فشرده خارج شده و فايلهاي مورد نياز به فلاپي ديسك خالي منتقل شود.

7)اكنون شما ميتوانيد سيستم را با استفاده از بوت مجددا راه اندازي نموده چرا كه اين فلاپي در برگيرنده فيلهاي جديد بايوس ميباشد.

Coolهنگامي كه به شما اعلام ميشود بايوس بطور رضايت بخشي نصب شده است،فلاپي مذكور را از درايو خارج نموده و كليد ايبتر را به منظور استارت مجدد سيستم بزنيد.

9)براي ورود به SETUP كليدF1 يا F2 را فشار دهيد روي اولين پنجره داخل setupنسخه بايوس را به منظور تضمين نصب نسخه صحيح بايوس مورد بررسي قرار دهيد.

10)در برنامه setup مقادير پيش فرض را وارد كنيد اگر شما داراي AMI BIOS ميباشيد كليد F5 را فشار دهيد و در صورتي كه داراي بايوس phoenix ميباشد به منوي فرعي exit مراجعه نموده و گزينه Load setup Defaults را انتخاب و سپس كليد اينتر را فشار دهيد.

11)اگر اين سيستم تنظيمات منحصر بفردي دارد اين تنظيمات اكنون مجددا وارد ميشوند براي ذخيره نمودن اين مقادير كليد F10 را زده و از برنامه setup خارج گشته و سيستم را مجددا استارت كنيد.سيستم شما ميبايست اكنون بطور كامل با تكيه به بايوس جديد فعال گردد.

بازيابي اطلاعات فلاش

هنگامي كه شما حافظه فلاش را مجددا برنامه ريزي نموديد ميبايست با يك برنامه هشدار مشابه با پيام ذيل مواجه گرديد:

اگر شما به اين پيام توجه نكنيد يا هنگام انجام روند عمليات اين مراحل دچار وقفه گردد سيستم داراي يك بايوس تخريب شده خواهد بود اين بدان معناست كه شما قادر به استارت مجدد سيستم نبوده و نمي توانيد اين روند را به عقب باز گردانيد وابسته به نوع مادربرد شما مجبور به تعويض تراشه فلاش ران با يك تراشه كه بوسيله سازنده مادربرد برنامه ريزي شده

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:38 | | لینک به این مطلب

پل شمالي (Northbridge) و پل‌ جنوبي (Southbridge)

تا به‌حال فکر کرده‌ايد که چه ‌کسي قطعات حافظه را کنترل مي‌کند. قطعات آرزو دارند که از زير بار فشار حاصل از پردازش شانه خالي کنند، اما حافظه‌‌هاي حيوونکي اين آرزو را با خود به ‌گور خواهند برد چراکه تا عمل پردازش وجود دارد، سيستم نيازمند محلي براي ذخيره موقت داده‌ها خواهد بود.

فقط براي يادآوري عرض مي‌کنم که مادربردها از دو تراشه (Chip) با نام‌هاي پل شمالي (Northbridge) و پل‌ جنوبي (Southbridge) براي کنترل عمليات پردازشي و تبادل اطلاعات بين دستگاه‌ها و قطعات مرتبط با سيستم استفاده مي‌کنند. اگر به طرز قرارگيري مادربرد در داخل بدنه سيستم دقت کرده باشيد، ملاحظه خواهيد کرد که يکي از اين دو تراشه در بالا و ديگري در پايين قرار مي‌گيرند.

فکر مي‌کنم دليل نام‌گذاري اين دوتراشه موقعيت قرارگيري آنها باشد. در بين اين دو، پل‌ شمالي که بيشتر به چيپ‌ست مادربرد معروف است، نقش فرماندهي سيستم را برعهده ‌داشته و پل‌ جنوبي در نقش معاون ايشان ايفاي نقش مي‌کند. حافظه‌ها به‌صورت کامل توسط چيپ‌ست اصلي کنترل و مديريت مي‌شوند.

به بيان دقيق‌تر قسمتي از چيپ‌ست مادربرد، وظيفه کنترل فعاليت‌هاي مرتبط با حافظه و مديريت رابطه حافظه با پردازنده را برعهده دارد. پردازنده براي دسترسي به هر بخش از حافظه، درخواست خود را به‌صورت کتبي خدمت چيپ‌ست اصلي تقديم کرده تا اين امکان مهيا شود. لازم به ‌ذکر است که موارد درخواستي پردازنده توسط چيپ‌ست از حافظه دريافت و تحويل پردازنده خواهند شد.

تمام مادربردهاي مبتني بر پردازنده‌هاي Intel از اين شيوه استفاده مي‌کنند. اما شرکت AMD همزمان با معرفي پردازنده‌هاي 64 بيتي Athlon64 تغيير جالبي در اين شيوه اعمال کرد، بدين‌صورت‌ که کنترل‌گر حافظه را از داخل چيپ‌ست اصلي مادربرد خارج و آن را به داخل پردازنده منتقل‌کرد تا پردازنده، دسترسي مستقيم به محتويات حافظه داشته باشد. با اين شيوه، AMD واسطه‌گري و حق‌دلالي چيپ‌ست اصلي را قطع کرد و با اين کار افزايش زمان دسترسي به داده‌هاي ذخيره شده بر روي تراشه‌هاي حافظه را توسط پردازنده موجب شد.

در همان زمان شرکت nVIDIA طي يک فرصت‌طلبي رندانه، بساط عيش‌ و طرب چيپ‌ست جنوبي (معاون‌ کلانتر) را در مادربردهاي مبتني بر پردازنده‌هاي 64 بيتي AMD بر باد داد و اعلام کرد که براي مديريت تمام قطعات و دستگاه‌هاي مرتبط با سيستم از يک چيپ‌ست منفرد استفاده خواهد کرد و البته اين‌ کار را نيز عملي کرد. اقدام nVIDIA نه‌تنها خللي به کيفيت سيستم‌هاي مبتني بر پردازنده‌هاي 939 پيني و 64 بيتي AMD وارد نکرد، بلکه پردازنده‌‌هاي 64 بيتي به کمک اين‌ شيوه نيروي دوباره‌اي گرفته و وارد حوزه‌هاي جديدي از پردازش شدند و اين‌چنين بود که جبهه تخاصم پردازنده‌هاي 64 بيتي AMD با پردازنده‌‌هاي Intel آرايش تازه‌اي به‌خود گرفت. عامل مهمي که در اين جبهه بر توان طرفين تاثيرگذار بوده، نوع حافظه‌هاي مورد استفاده است.

پردازنده‌هاي 64 بيتيAMD از حافظه‌ نسل DDR تا سرعت 533 مگاهرتز پشتيباني کرده و در آن ‌سوي ميدان، تمام پردازنده‌هاي Intel از حافظه‌هاي DDR و DDR2 پشتيباني مي‌کنند. البته پردازنده‌هاي جديد دوهسته‌اي Intel فقط از DDR2 تا سرعت 1024 مگاهرتز حمايت مي‌کنند. دقت داشته باشيد که توسعه حافظه‌ها کمي از قابليت‌هاي پردازنده‌ها عقب‌تر است. سريع‌ترين حافظه DDR2 موجود در بازار از سرعت 800 مگاهرتز پشتيباني مي‌کند. ناگفته نماند که AMD براي عقب نماندن از غافله در اقدامي ناشي از ناچاري سوکت پردازنده‌هاي خود را از 939 پيني به M2 تغيير داد و هم‌زمان با نمايشگاه بزرگ Computex 2006 تايپه اقدام به عرضه پردازنده‌هاي جديد با اين سوکت کرد که علاوه بر پشتيباني از حافظه‌هاي DDR2 از معماري ساخت 65 نانومتري نيز پشتيباني مي‌کنند.

نسل جديد حافظه‌هاي SDRAM با نام QDDR در مرحله مطالعه است که تا سه ‌سال آينده نتيجه آن اعلام خواهد شد. جديدترين نسل حافظه‌هاي SDRAM با نام DDR3 SDRAM توسط Intel درحال توسعه است و احتمال دارد تا دو سال آينده جايگزين DDR2 شود.

حافظه در کارت‌‌هاي گرافيکي

اما کارت‌هاي گرافيکي بعد از حافظه‌هاي موقت سيستمي، اصلي‌ترين مشتري حافظه‌ها هستند. جلوه‌هاي بصري ايجاد شده توسط کامپيوتر بدون در اختيار داشتن حافظه مستقل کيفيت دلچسبي نخواهند داشت. ياد آن دوران بخير که Trident با چهار مگابايت حافظه مستقل که بر روي برد (Board) کارت گرافيک نصب شده بود، مخاطبان خود را به ‌سقف مي‌چسباند. TNT2 M64 نيز با 16 مگابايت حافظه بلايي مشابه بر سر مخاطبان مي‌آورد. مقدار 64 مگابايت و اندکي پس از آن 128 مگابايت به استاندارد کارت‌هاي گرافيکي تبديل شد، اما صرف افزايش اندازه حافظه جواب‌گوي طنازي‌هاي پردازشگرهاي گرافيکي (GPU) نبودند. براي رفع اين مشکل حافظه‌هاي نسل DDR SDRAM جايگزين حافظه‌هاي SDRAM شدند.

اندکي بعد عطش کيفيت و سرعت بالاتر و بهتر، نسل DDR را به وادي عجز و لاوه کشاند تا اينکه حافظه‌هاي نسل DDR2 و اندکي پس از آن GDDR3 وارد صحنه شدند تا پردازشگرهاي‌ گرافيکي جديد را رام کنند. درحال حاضر GDDR3 آخرين نسل حافظه‌هاست که البته فقط براي کارت‌هاي‌ گرافيکي و آن ‌هم به ‌همت Samsung توسعه داده شده‌ و کارت‌هاي گران‌قيمت استفاده مي‌شود. تراشه کنترلي حافظه‌هاي گرافيکي بر روي برد کارت‌‌گرافيک قرار گرفته و امکان دسترسي سريع و بدون دخالت مادربرد را براي پردازشگرهاي گرافيکي فراهم مي‌کنند. در برخي سيستم‌ها، تراشه ‌کنترلي گرافيک در داخل چيپ‌ست مادربرد قرار گرفته و مقداري از حافظه موقت سيستم را به‌عنوان حافظه گرافيکي براي خود سوا مي‌کنند.

به ‌اين‌گونه سيستم‌ها عنوان Graphic Onboard و حافظه جدا شده از حافظه اصلي سيستم، حافظه مشترک‌شده (Shared) خطاب مي‌شود. اين سيستم‌ها براي هر کاري غير از پردازش گرافيکي استفاده مي‌شوند. ساخت تراشه‌هاي حافظه براي کارت‌هاي گرافيک محلي‌ است که هر کس بدان راه نمي‌يابد. Samsung، Hynix، Nanya، Infineon و Winbond از اصلي‌ترين توليدکنندگان تراشه حافظه براي کارت‌هاي گرافيکي هستند.

کمي بيشتر
ارتقاي کيفي تراشه‌هاي حافظه نتيجه برنامه‌هاي تحقيقاتي گسترده و بلندمدتي بود که شرکت‌هاي فعال در حوزه نيمه‌رسانا براي بخش‌هاي تحقيق و توسعه (R&D) خود تعريف کرده بودند. مواد نيمه‌رساناي جديد، ظرفيت‌هاي گرمايي بسيار بالا، قيمت توليد عمده کاملا رقابتي، انعطاف الکتريکي غيرقابل چشم‌پوشي و توان عملياتي (مصرفي) ناچيزي داشتند و با ولتاژ کمتري نسبت به نسل قبلي کار مي‌کردند. اين موارد دست طراحان سخت‌افزار را براي معرفي نسل جديدي از حافظه‌ها باز گذاشته بود و اين‌چنين بود که نسل‌هاي حافظه يکي ‌پس از ديگري ظاهر مي‌شدند. آن چيزي ‌که امروزه در بازار با نام حافظه مي‌شناسيم، تمام حافظه نيست. گونه‌هاي مختلفي از تراشه‌هاي حافظه براي کاربرد‌هاي متفاوت طراحي و پياده‌سازي شده‌اند که برخي ماندگار شده و بسياري غزل خداحافظي سر داده‌اند.

حافظه‌هايي که مخاطب عام با آن سروکار دارد در سه‌ دسته قرار مي‌گيرند. حافظه‌هاي پويا (Dynamic RAM) که به DRAM معروف شده‌اند و هم‌اکنون نسل‌هاي SDRAM، DDR SDRAM و DDR2 SDRAM به‌عنوان حافظه‌هاي موقت در سيستم‌هاي کنوني درحال انجام وظيفه و خدمت به خلق‌ خدا هستند. اما گونه‌اي ديگر از اين تراشه‌ها در حافظه‌هاي Flash مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اين دسته از حافظه‌ها برمبناي تراشه‌هاي EEPROM توليد مي‌شوند و بيشتر براي جابه‌جايي اطلاعات يا سيستم ذخيره‌سازي دستگاه‌هاي موسيقي قابل‌ حمل مورد استفاده قرار مي‌گيرند. تراشه‌هاي EEPROM بدون جريان الکتريکي قادر به حفظ داده‌ها هستند، اما گونه ‌ديگري از حافظه‌ها که به حافظه‌هاي Static معروف هستند در داخل پردازنده‌ها قرار مي‌گيرند. براي جلوگيري از عدم تعادل بين سرعت تراشه‌ حافظه‌هاي فعلي (DDR و DDR2) و سرعت بالاي بسياري از پردازنده‌ها، از يک حافظه واسطه و فوق‌العاده سريع در داخل پردازنده استفاده مي‌شود که در بين عموم به Cache معروف شده‌اند.

قيمت اين حافظه‌ بسيار بالا بوده و به‌همين دليل است که اضافه ‌شدن يک‌ مگابايت به حافظه Cache پردازنده باعث جهش افسارگسيخته قيمت آن مي‌شود. اگر کمي فني‌تر صحبت کنيم، حافظه‌هاي Cache خود به سه‌ دسته Level 1، Level 2 و Level 3 تقسيم مي‌شوند و در اين بين سرعت و قيمت Cache L1 از بقيه بيشتر و ارزشمندتر است. نکته جالب در پردازنده اين است که ميزان Cache L1 در پردازنده‌هاي 64 بيتي AMD حدود چهار برابر ميزان اين حافظه در پردازنده‌هاي Intel است و از آن سو ميزان Cache L2 در پردازنده‌هاي Intel به‌طور متوسط حدود چهار برابر اين مقدار در پردازنده‌هاي 64 بيتي AMD است. پردازنده‌هاي کنوني عموما از حافظه Cache L3 استفاده نمي‌کنند

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:33 | | لینک به این مطلب

SLI در برابر CrossFire؛ رقابت در کیفیت یا کمیت؟

مقاله امروز را با معرفی SLI آغاز خواهیم کرد چرا که قدمت بیشتر آن نسبت به CrossFire آن را مقدم تر می نماید.

 

 اگر فکر می کنید SLI تکنولوژی جدیدی است و nVIDIA، شرکت محبوب و پرقدرت بازار تراشه های گرافیکی، مبتکر آن است اشتباه می کنید چرا که SLI برای اولین بار در سال 1998 توسط شرکت 3dfx و بر روی کارت های گرافیک Voodoo 2 معرفی شد. در آن زمان SLI سرنام کلمات Scan Line Interleaving بود و از طریق تجزیه تصویر به خطوطی پیاپی زوج و فرد و محول کردن وظیفه پردازش هر دسته از خط ها به تراشه های موجود بر روی کارت گرافیک Voodoo 2 با طرحی ساده اما شگفت آور عمل می کرد.

بیشتر

http://www.sakhtafzar.com/article/sli-and-crossfire-described.html

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 12:26 | | لینک به این مطلب

---

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:20 | | لینک به این مطلب

سیستم كامپیوتری

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 12:45 | | لینک به این مطلب

سیستم كامپیوتری

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 12:43 | | لینک به این مطلب

بدون تعویض ویندوز مادربرد خودتون رو عوض کنید اینجا توضیح داده

http://www.pcstats.com/articleview.cfm?articleid=1755&page=4

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 8:53 | | لینک به این مطلب

Timing در رم به چه معناست

Timing از مهمترین پارامترهایی است كه كاربران حرفه اي و خصوصا OverClocker ها به آن توجه مي كنند . اين مسئله باعث مي شود حتي دو ماژول رم با سرعت انتقال يكسان , كارآيي متفاوتي داشته باشند .

به شكل زير دقت كنيد :

تايمينگ معمولا عددي است به شكل : 2-2-2-5-T1

و هر كدام از اين اعداد داراي تعريفي هستند و بر اساس Clock Cycle محاسبه مي شوند .

( مقدار Clock Cycle هايي را نشان مي دهد كه حافظه براي انجام يك عمليات خاص مصرف مي كند )


اين اعداد به ترتيب از چپ به راستCL – tRCD – tRP – tRAS - CMD ناميده ميشوند . براي فهميدن اساس كار اين ارقام بهتر است در ذهن خود چنين تصور كنيد كه داده ها در يك تقاطع بصورت سطري و ستوني قرار گرفته اند ( چيزي شبيه ماتريس )

ابتدا تعريف كلي از اين اصطلاحات خواهيم داشت و سپس موارد اصلي را بطور كامل بررسي خواهيم كرد :



CAS Latency ( CL ) : مدت زمان تاخير بين دستور داده شده از طرف CPU تا هنگام ارسال جواب است . ( زمان بين درخواست CPU و ارسال داده از طرف حافظه )



tRCD : تاخير RAS to CAS – زمان بين فعالسازي سطر ( RAS ) تا فعالسازي ستون ( CAS ) . جايي كه داده در ماتريس ذخيره شده است .



tRP : RAS Precharge زماني كه طول مي كشد تا دسترسي به سطر فعلي غير فعال شود و دسترسي به سطر ديگر فعال شود .



tRAS : Active To Prechare Delay : مدت زماني است كه حافظه بايد صبر مي كند تا دسترسي بعدي به حافظه بتواند آغاز شود .



CMD : Command Rate : مدت زماني است بين فعال شدن Memory Chip و فرستادن واولين دستور به حافظه . معمولا در اكثر موارد اين عدد ناديده گرفته مي شود .

( مقدار آن يا T1 است به معناي 1 Clock Cyle يا T2 به معناي 2 Clock Cycle )



تا اينجا بطور كوتاه بررسي كرديم كه اصولا تايمينگ چيست و چه كاري انجام مي دهد . در اكثر موارد در سيستم خود 2 حالت را پيش رو داريد . يا با انتخاب حالت اتوماتيك سيستم را در حالتي قرار مي دهيد كه بصورت اتوماتيك تايمينگ را تنظيم كند يا با تنظيم دستي Timing را كاهش مي دهيد تا كارآيي بهتري را بدست آوريد . البته بايد بدانيد همه مادربورد ها امكان تغيير تايمينگ را ندارند بنابراين ممكن است بطور پيش فرض ان را در بالاترين حالت قرار دهند !

نكته ديگر اينكه در Over Clocking با افزايش تايمينگ مي توان به Clock بالاتري رسيد اما در اكثر موارد كارايي كل كاهش مي يابد . اما اگر دقت كتيد حافظه هايي هستند كه در بازار مخصوص Over Clock به فروش مي رسند . اين حافظه ها با داشتن تايميگ بالا اين امكان را مي دهند كه بدون تغيير تايمينگ Clock را تا حداكثر مقدار ممكن بالا برد .



حال به توضيح تك تك پارامتر هاي تايمينگ مي پردازيم :



CL – CAS Latency


همانطور كه قبلا اشاره شد CL معروفترين پارامتر تايمينگ است . اين پارامتر به ما مي گويد كه چه تعداد Clock ycle تاخير خواهد داشت تا داده درخواستي را باز گردند . براي مثال يك حافظه با CL=3 تاخيري برابر 3 Clock Cycle براي ارايه داده خواهد داشت . يا CL=5 كه در مقايسه با اولي ( هر دو با Clock Rate يكسان ) كند تر است . بايد دانست كه در اين تعريف منظور از Clock همان كلاك واقعي است كه ماژول حافظه مي تواند با آن كار كند .

( كلاك واقعي : نصف مقداري كه بر روي ماژول هاي رم نوشته شده : DDR400 à 200 Mhz )

با توجه به اينكه حافظه هاي DDR/DDR2 در واحد زمان دو بار داده ارسال مي كنند , كلاك واقعي انها دو برابر شده و بر روي آنها نوشته مي شود .


شكل فوق گوياي اين مطلب است كه پس از درخواست بيروني ( دستور Read ) چه تعداد Clock Cycle تا ارايه داده تاخير خواهيم داشت .


مي دانيم كه T=1/F كه F كلاك واقعي است . براي مثال :


DDR2-533 à 266 Mhz real Clock


در نتيجه : T=1/266 كه برابر با 3.75 نانو ثانيه است .



حال با CL هاي متفاوت خواهيم داشت :

CL=3 3 * 3.75 = 11.75 ns

CL=5 5 * 3.75 = 18.75 ns



با مثال فوق به راحتي مي توان تاخير رم را با توجه به تايمينگ متفاوت متوجه شد .


نكته بسيار مهم اين است كه حافظه هاي SD – DDR – DDR2 بصورت مد پشت سرهم ( Burst Mode )

عمل مي كنند . يعني اگر آدرس داده بعدي ( پس از دريافت اولين داده ) درست پس از داده فعلي بر روي خط ادرس قرار گيرد آنگاه داده براي خروج تنها يك سيكل تاخير خواهد داشت . بنابراين اگر چه داده درخواستي اوليه به اندازه CL تاخير خواهد داشت اما داده بعدي درست به اندازه يك سيكل تاخير داشته و ارايه خواهد

شد . بايد توجه داشت اين حالت زماني اتفاق مي افتد كه آدرس داده بعد درست پس از داده فعلي در خط ادرس قرر گيرد .

RAS to CAS Delay ( tRCD )


هر چيپ حافظه بصورت يك ماتريس سازماندهي شده است . در تقاطع هر سطر و ستون يك خازن خواهيم داشت كه وظيفه نگه داري 0 يا 1 را داراست . در داخل هر چيپ حافظه پروسه دسترسي به داده ذخيره شده توسط فعالسازي سطر و ستوني كه داده در انجا قرار گرفته است , صورت مي پذيرد . اين Activation

با دو دستور كنترلي با نام هاي RAS ( سيگنال فعالسازي سطر ) و CAS ( سيگنال فعالسازي ستون ) انجام خوهد شد . زمان كمتر بين فعالسازي اين دو دستور سبب افزايش سرعت دسترسي مي شود و داده سريعتر خوانده مي شود .


شكل فوق نيز نمايانگر تاخير بين فعالسازي دو سيگنال كنترلي RAS و CAS است . هنگامي كه فعالساي CAS كامل شود داده خوانده خواهد شد .



همانطور كه در بحث CL مطرح شد اينجا نيز تعداد تاخيز بر مبناي Cock واقعي محاسبه خواهد شد . هر چه اين پارامتر كمتر باشد سرعت خواندن و نوشتن در حافظه بيشتر خواهد شد .






RAS Precharge

بعد از اينكه داده از حافظه گرفته شد يك دستور احتياج است تا سطر فعال فعلي را كه براي داده استفاده شده است ببندد وحافظه را براي فعالسازي بعدي آماده كند . RAS Precharge در واقع زمان مصرفي بين دستور Precharge تا دستور Active بعدي است . ( دستور Active را در شكل قبل دقت كنيد )

قبلا دانستيم كه دستور Active يك عمليات خواندن يا نوشتن را آغاز مي كند .



ديگر پارامتر ها ...

بهتر است به دو مورد آخر نيز نگاهي بياندازيم :


1 ) tRas يا Active to Precharge Delay : بعد از اينكه يك دستور Active ايجاد شد يك دستور Precharge ديگر نمي تواند ايجاد شود تا زمانيكه tRAS بگذرد . لذا اين پارامتر زماني را كه حافظه

مي تواند سطر ديگري را بخواند يا بنويسد محدود مي كند .


2 ) Command Rate زماني است بين فعال شدن يك چيپ حافظه ( از طريق پايه Chip Select ) تا زمان ارسال اولين دستور خارجي . بطور معمول اين پارامتر بصورت زير است :

T1 : تاخير 1 سيكل .

T2 : تاخير 2 سيكل .

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 17:51 | | لینک به این مطلب

Laptop Security Guide and Tips

Laptop theft is rampant. You have a 1 in 10 chance your shiny new laptop will be stolen. And the real shocker: according to the FBI 97% are never recovered.
And they should know, the U.S. Department of Justice stated in a recent report that the FBI lost 160 laptops in a 44 month period ending in September of 2005. If FBI agents have trouble keeping track of their laptops, imagine what the ordinary person is facing.
The statistics are pretty grim. A laptop is stolen every 53 seconds. Ouch!
With stats like those you have to do everything in your power to avoid becoming a victim of laptop theft. If you keep valuable personal or business information on your laptop the consequences can be even more gruesome and devastating. For laptop hardware can be easily replaced, but your valuable information may be lost forever.
So here are...
Practical Ways of your Your Laptop security Against Theft, Loss or Misplacement
Keep Your Eyes On Your Laptop for laptop security
Be aware of your laptop at all times especially when traveling. You wouldn't leave a Thousand Dollar Bill lying around unattended would you? So watch your laptop closely.
Don't Use An Obvious Laptop Bag for laptop security
Carry your laptop in regular luggage that doesn't look like it has a laptop. Don't advertise your laptop to any would-be thieves.
Use Visual Locks And Restraints for laptop security
Use visual locks and restraints to secure your laptop and to act as a deterrent. It won't fool hardened thieves but most will opt for a less secure laptop. For example, you can use a product like STOP, this system works by attaching a specially-made security plate to your laptop. This plate is barcoded and registered. It also carries a warning label letting would-be cyber thieves know that the ownership of your laptop is permanently monitored.
Use Passwords And Encryption for your laptop security
Use passwords and encryption to protect any sensitive information on your laptop. Again, unless you use very sophisticated encryption it won't fool the experienced hacker or hard-core digital thief but it will slow down and hinder the common criminal.
Set a BIOS Password for your laptop. You have to take advantage of any security option that's on your laptop's OS or operating system. For those using Mac OS X you can encrypt your entire hard drive and set-up a master password in order to view it.
Windows XP & Vista lets you encrypt files and folders. Just right click your data, select properties, open general tab and then advanced to check "Encrypt contents to secure data box".
Use Encryption Programs Like Steganos Safe 2007 for laptop security
You can also try something like Steganos Safe 2007. Vital files can be encrypted and it can even turn your USB thumb drive or iPod into a key for unlocking your hard drive.
Use Anti-Theft Software Like LoJack for laptop security
Use anti-theft software that can track and locate your laptop or computer through the IP address once the stolen laptop is used to access the Internet. Use systems like "LoJack For Laptops". It costs Costs around 50 bucks a year but it may be worth that price for your peace of mind alone.
According to the info on their site they recover 3 out of 4 stolen laptops equipped with the LoJack system. It basically places hidden and silent software that reports back the IP address and location of the laptop once it is stolen and the thief connects to the Internet.
Use Invisible Ultraviolet Markings for laptop security
Use invisible ultraviolet markings so that any recovered stolen laptops will be clearly marked as yours to the police. Keeping track of your laptop's serial number is also a good idea and have this number stored in a different place other than on your laptop.
Try Remote Data Deletion for laptop security
If you place important information on your laptop have a remotely controlled self-destruct solution in place. Then your highly sensitive information can be deleted remotely after your laptop is stolen.
Be Prepared for laptop security
Create company policies for management of your company's laptops. Have set procedures in place for tracking and reporting of any laptops stolen or misplaced. Be prepared for the inevitable.
Backup Backup Backup for laptop security
Regularly backup any vital information you have on your laptop. Most information will be useless to potential thieves but may be extremely important to you personally or for the running of your business.
No matter if it is through theft or simple misplacement, losing a laptop is a painful experience, one you should avoid at all costs. However, if it does happen to you, be assured you can minimize the pain by having a complete backup of your laptop's contents. In most cases, this information will be much more valuable than the laptop itself.
For hardware can be easily replaced, your personal data and months/years of work may take forever to recover or redo. Sometimes it is lost forever, so BACKUP your information regularly. Keep your laptop and its contents safe and out of harm's way. Simply protect yourself and your laptop security by using the tips you have just read.



Computer Articles 2007

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:3 | | لینک به این مطلب

خالي كردن كامل جوهر پرینترهای اپسون

در صورتی که شما نیز از پرینترهای Epson استفاده میکنید احتمالأ متوجه شده اید که هنگامي كه كارتريج Epson در حال تمام شدن است ، پرينتر يكدفعه از كار باز ايستاده و پيغامي را صادر مي‌كند. بدين ترتيب ديگر به جوهر باقي مانده توجهي نكرده و زماني شروع به‌كار مي‌كند كه كارتريج جديدي به كار گرفته شود. با این کار همواره مقداری از جوهر کارتریج هدر میرود اما چه بهتر كه از آخرین قطره جوهر بتوان استفاده كرد. در این ترفند قصد داریم تا روشی به منظور این کار معرفی کنیم.

پخش كننده جوهر در اپسون با يك چيپ كار مي‌كند كه به درايور چاپگر اطلاعاتي در مورد ميزان جوهر موجود مي‌دهد.

يكي از فوايد اين مسئله اين است كه ديگر شما مجبور به دور انداختن اوراق چاپ شده به علت تمام شدن يك يا چند رنگ در هنگام چاپ نباشيد.

اين چيپ در بعضي از مدلهاي كارتريج به درستي عمل نمي‌كند. به همين علت هم در بعضي مواقع خواستار يك كارتريج پر از جوهر مي‌گردد و ديگر كاري به جوهر باقي مانده ندارد. البته از بعد از دادن پيغام هم مي‌توانيد اوراق خود را به چاپ برسانيد، اما خودتان بايد با چشم مواظب باشيد كه مشكلي پيش نيايد و در صورت مشاهده اولين كمبود رنگ، آن را عوض كنيد.

اگر چاپگر بدون جوهر كار بكند اين امكان وجود دارد كه هد چاپگر آسيب ببيند.

ابزار SSC Service Utility را كه می‌توانيد از آدرس www.pcwelt.de/downloads/druck-dtp/druck/100906 دريافت كنيد، مي‌تواند نشان دهنده جوهر را در بيش از 100 چاپگر اپسون تغيير دهد. اينكه آيا مدل شما نيز در اين ميان پيدا مي‌شود يا نه را مي‌توانيد در سايت زير چك كنيد: www.ssclg.com/epsone.shtml حتي اگر علاقه‌مند نيستيد، باز هم يكبار ديدنش ضرري ندارد.

زير گزينه “Configuration” مدل چاپگر خود را انتخاب كنيد. در گزينه “Ink Monitor" مي‌توانيد ميزان جوهر هر كدام از منابع خود را مشاهده كنيد. اگر ابزار را ببنديد، به عنوان آيكوني در Systray پديدار مي‌گردد. با دگمه راست ماوس بر روي آيكون كليك كنيد و گزينه "Reset Counters" را انتخاب كنيد. اكنون اين امكان براي شما وجود خواهد داشت كه توسط گزينه "Reset all Counters" چيپهاي تمامي منابع را به عقب باز گردانيد. به عنوان جايگزين مي‌توانيد نشاندهنده هر جوهر را جداگانه انتخاب كنيد. اگر كار را درست انجام داده باشيد، گزينه "Ink monitor" منبع پري را به شما نشان خواهد داد. اگر پيغام زير به شما داده شد: "...Please use ink freezer..." نمي‌توانيد نشان‌دهنده كارتريج را تغيير دهيد. به جاي اين كار مي‌توانيد عدد استاندارد جوهر را ساكن سازيد. براي اين كار (ترفندستان) بايد به پخش كننده جوهر يك كارتريج اصلي پر را نسبت دهيد كه ميزان اعداد آن جايگزين اعداد قديمي شوند.

با دگمه راست ماوس بر روي آيكون SSC Service Utility كليك كرده و گزينه زير را انتخاب كنيد: “Cartridge exchange, Move head to exchange Position” اكنون منابع به موقعيت تعويض در مي‌آيند بدون اينكه نرم‌افزار خدماتي اپسون، اين مسئله را يادداشت كند. جوهر جديد را جايگزين كنيد، چند خط چاپ كرده و عدد استاندارد جوهر را توسط گزينه “Ink Freezer, Store Counters Values" ذخيره كنيد. سپس دوباره منبع قديمي را جايگزين كنيد.

اكنون چيپ را توسط گزينه "Ink Freezer, Restore Values Back" با عدد جوهر جديد، initialize كنيد. اگر پيغام "Ink Counters Value restored" ظاهر شد، موفق شده‌ايد اما اگر گزينه "Wrong Stored data" به چشمتان خورد، چاپگر متوجه تعويض كارتريج شده و اينگونه مانع از تعويض عدد مي‌شود. گاهي‌اوقات دربار دوم اين عمل صورت مي‌پذيرد.

توجه: اگر هنوز زمان زيادي تا استفاده از ترفند گفته شده در مورد كارتريج جديد در پرينتر شما باقيمانده است بهتر است زودتر از اين ترفند استفاده نكنيد.

 

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 22:0 | | لینک به این مطلب

10 مورد در خریدن کارت گرافیک

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:48 | | لینک به این مطلب

ناسازگاری سخت‌افزارها

سال‌ها عدم سازگاری بین سخت‌افزارها، معضلی در زمینه محاسبات بود. دستكاری IRQ (شماره در خواست وقفه) و پورت‌های COM نیز باعث پدید آمدن مشكلات دیگری از جمله اتلاف وقت بود. علاوه بر آن هر دفعه كه یك وسیله جانبی جدید را اضافه می‌كردید، باید كل تنظیمات را تغییر می‌دادید و این امر نیاز به تمرین و مهارت بسیاری داشت.
خوشبختانه استانداردهای موجود در ویژگی Plug-and Play تا حد زیادی به رفع مشكلات موجود كمك كرد و سیستم عامل‌های جدید در مدیریت سخت‌افزارها از سیستم‌های قبلی بسیار بهتر و پیشرفته‌تر هستند. اما باز هم گاهی اوقات برخی از این ناسازگاری‌ها بروز می‌كند، هر چند بر طرف كردن آن نسبت به روزهای بد گذشته بسیار آسان‌تر شده است. بروز این گونه تعارضات تهدیدی برای ثبات سیستم به شمار می‌روند. در این مقاله برخی از ناسازگاری‌های سخت‌افزاری كه ممكن است با آنها مواجه شوید را معرفی كرده و در ضمن راهكارهای مقابله با آنها را نیز برایتان شرح خواهیم داد.

● ناسازگاری سخت‌افزاری

حال می‌خواهیم بدانیم ناسازگاری سخت‌افزاری چیست؟ هر زمان كه چند وسیله سخت‌افزاری (همچون حافظه، واحد پردازنده و یا پورت‌های معین) قصد انجام كاری روی یك منبع را داشته باشند و سیستم قادر به حل این وظایف نباشد، می‌گوییم كه ناسازگاری سخت‌افزاری روی داده است. این تداخل به صورت‌های مختلف آشكار می‌شود. بعضی وقت‌ها یك قطعه سخت‌افزاری خاص به سادگی از پاسخ دادن به سیگنال‌ها باز می‌ماند یا در همان ابتدا از كار باز می‌ایستد. در پاره‌ای موارد نیز سیستم با خطایی مواجه می‌شود كه بیانگر ناسازگاری در وسیله یا منبع است. شاید هم تنها نشانه‌های موجود علائمی همچون از كار افتادن سیستم، خطای GPF و ثابت ماندن صفحه نمایش باشد.
قطعاً بسیاری از این علائم، دلالت بر مشكلاتی همچون سخت‌افزار معیوب و درایورهای خراب دارند. وقوع به ندرت ناسازگاری‌های سخت‌افزاری باعث مشكل‌تر شدن امر تشخیص شده است. البته در این مقاله سعی شده است كه موارد نادر نیز توضیح داده شوند. در این صورت شما قادر به تشخیص نشانه‌های ظاهری برخی خطاهایی كه در وسایل جانبی و بعضی اجزا به ندرت رخ می‌دهد، هستید. اگر راه حل مشكل سیستم شما در این مقاله نباشد جهت تشخیص مجبور خواهید بود كه از طریق روش آزمون و خطا مشكل خود را یافته و دریابید كه آیا واقعاً مربوط به ناسازگاری سخت‌افزاری یا مشكل دیگری است.

● بررسی ناسازگاری

با هر گونه ناسازگاری كه مواجه هستید، باید بدانید كه راه‌های متعددی جهت تشخیص و حل مشكل وجود دارد. ابتدا طرز كار Device Manager ویندوز را به خوبی بشناسید. روی آیكن My Computer كلیك راست كرده (چه از طریق دسك‌تاپ ویندوز یا منوی Start)، سپس گزینه Properties را برگزینید. در كادر محاوره‌ای ایجاد شده با نام System Properties زبانه Hardware را انتخاب و روی Device Manager كلیك كنید. در آنجا فهرستی از كلیه سخت‌افزارهای موجود در سیستم خود را خواهید یافت كه دسترسی به اطلاعات جزئی هر یك از منابع اجزا، درایورها و وضعیت آنها امكان‌پذیر است.
اگر گمان می‌برید كه مشكل ایجاد شده در سیستم شما مربوط به ناسازگاری سخت‌ ‌افزاری است و اخیراً بخشی را حذف یا اضافه كرده‌اید، از منوی Action عبارت Scan For Hardware Changes را برگزینید. اگر در این مرحله مشكل بر طرف نشد با كلیك روی علامت مثبت واقع در سمت چپ هر آیتم، آن را توسعه داده و آیتم‌هایی كه علامت اخطار قرمز یا زرد دارند را بررسی كنید. این علائم نشان دهنده آن است كه برخی اجزای ویندوز به درستی كار نمی‌كنند. با كلیك روی علامت منفی نیز آیتم‌های ایجاد شده را می‌توانید ببینید.
از طریق انتخاب و كلیك راست روی هر وسیله‌ می‌توانید به گزینه‌های بیشتری از Device Manager دست یابید.
می‌توانید از طریق منوی متنی وسیله‌ای را مستقیماً غیرفعال كرده یا از حالت نصب خارج كنید. این كار زمانی مفید است كه سعی در حذف مشكلات به روش آزمون و خطا را دارید. اما به خاطر بسپارید كه از طریق گزینه Properties‌ معمولاً اطلاعات مفید بیشـتری بـه دسـت می‌آوریـد. زیـر زبـانه General پـیغام Device Status را مرور كنید. تنها به پیغام ویندوز كه این وسیله به خوبی كار می‌كند، اكتفا نكنید. زبانه Driver واقع در بخش Device Manager به صورت خلاصه اطلاعاتی در مورد درایورهای هر وسیله در اختیار می‌گذارد. نقش درایورها از آن جهت كه به عنوان رابطی بین ویندوز و سخت‌افزار عمل می‌كنند بسیار حیاتی است. به روز نگهداشتن درایورها عامل موثری در پیشگیری از بروز ناسازگاری‌های سخت‌افزاری است.
از طریق كلیك روی گزینه Update Driver، می‌توانید پایگاه داده مایكروسافت را بررسی كنید. اما روش بهتر این است كه در وب‌سایت سازنده قطعه سخت‌افزاری خود، آخرین نسخه سخت‌افزاری را از اینترنت دریافت كنید. قبل ا‌ز آنكه به كار خود ادامه دهید، درایورهای ارتقا یافته را نصب كنید. برخی ناسازگاری‌های سخت‌افزاری با نصب درایورهای ارتقا یافته، خود به خود از بین می‌روند. از سوی دیگر،‌ اگر گمان می‌برید كه مشكل ایجاد شده به خاطر نصب نسخه ارتقا یافته درایور است گزینه Roll Back Driver را از Device Manager برگزیده و دستورات را بازیابی كنید.
اگر دلیل ناسازگاری، قطعات داخلی هستند (مانند كارت‌های توسعه، هارددرایوها و حافظه سیستم)، درب كیس را باز كرده و از آن طریق مشكل حاصله را بر طرف كنید. رفع ایراد در پیكربندی سخت‌افزار از طریق آزمون و خطا، روندی طولانی بوده كه نیاز به بارها راه‌اندازی مجدد دارد.

● ناسازگاری كارت‌های گرافیكی

از جمله عوامل مشكل‌زا در بـروز این گونه ناسازگاری‌ها كارت‌های گرافیكی هستند. اگر پس از اضافه، حذف یا تنظیم یك آداپتور گرافیكی یا سایر كارت‌های سخت‌‌افزاری كه توسط PCI ،AGP یا سایر شیارهای ماردبرد به سیستم متصل می‌شوند با مشكل مواجه شدید، اولین حدس و گمانتان باید به كارت‌ گرافیكی باشد. كارت‌های گرافیكی از منابع بسیاری از ماشین استفاده می‌كنند. این ناسازگاری حتی با كارت‌های نامربوطی كه در شـیارهای نادرست قرار گرفته‌اند نیز روی می‌دهد.
از جمله مواقعی كه ناسازگاری روی می‌دهد زمانی است كه مادربردی خود دارای كارت گرافیكی توكار باشد و شما نیز به صورت جداگانه كارت گرافیكی دیگری نصب كنید. در این حالت سیستم نمی‌داند كه از كدام آداپتور گرافیكی استفاده كند و در نتیجه با مشكلات عجیب تصویری مواجه خواهید شد یا شاید هم سیستم به طور كلی از كار بایستد.
ابتدا محل قرار گرفتن آداپتورهای گرافیكی و سایر كارت‌های توسعه را بررسی كنید.
اگر كارت گرافیكی جدیدی به شیار AGP‌ افزوده‌اید، نزدیك‌ترین شیار PCI را بررسی كنید. بعضی اوقات AGP و اولین شیار PCI در منابع مادربرد مشترك هستند، بنابراین می‌توانید از یكی یا دیگری استفاده كنید. اگر دستگاه شما تنها دارای یك شیار برای كارت گرافیكی است، كارت‌های دیگر را جا به جا كنید. پس از هر بار پیكربندی، كامپیوتر را مجدداً راه‌اندازی كنید.
اگر گمان می‌برید كه ناسازگاری در اثر كارت گرافیكی توكار و یك كارت جدید است، باید آداپتور گرافیكی مادربرد را از طریق Device Manager‌ از حالت فعال خارج كنید. ابتدا مطمئن شوید كه تمام فرامین و مراحل نصب كه توسط سازنده كارت ارائه شده است را اجرا كرده‌اید. سپس گزینه Device Manager را یافته و گروه Display Adapters‌ را توسعه دهید. روی هر بخش ویدئویی كه غیر مرتبط با كارت گرافیكی جدیدتان است كلیك راست كرده و گزینه Disable را انتخاب كنید. ممكن است لازم باشد برای دستیابی به تركیب صحیح، اجزای متعددی را فعال یا غیر فعال كنید، اما هدف نهایی غیر فعال ساختن كلیه عملكردهای گرافیكی توكار و فعال ساختن ویژگی‌های كارت گرافیكی جدید است.

● تجهیزات USB

اگر هنگام كار با سخت‌افزارهای متصل به USB دچار مشكل می‌شوید یا پس از نصب وسیله‌ای از طریق USB سیستم دچار اشكال می‌شود، لازم است برای تشخیص مشكلات از روش آزمون و خطا استفاده كنید. در این میان هاب‌های USB‌ از نظر ایجاد مشكل پس از نصب، شناخته شده‌ترین وسایل هستند. بنابراین ابتدا هر وسیله را زمانی كه مستقیماً به پورت‌های USB متصل می‌كنید، آزمایش كنید. اگر هر یك به تنهایی و به درستی كار كرد، سعی كنید دوباره آنها را از طریق هاب متصل كنید. اگر مشكلات مجدداً ظاهر شدند سعی كنید از طریق هاب وسایلی كه مستقیماً به پورت‌ها متصل شده‌اند را به طرق مختلف پیكربندی كنید.
چنانچه هنوز تداخل‌ها و ناسازگاری‌ها ادامه دارند در حالی كه تمام وسایل مستقلاً به كار خود ادامه می‌دهند باید یك هاب USB جدید خریداری كنید. هاب‌هایی كه برق آنها به طور مستقل تامین می‌شود، نسبت به آنهایی كه برق آنها از سیستم و از طریق USB تامین می‌شود، كمتر باعث تداخل و ناسازگاری هستند.
در برخی موارد نادر، خود وسایل حتی بدون هاب نیز باعث عدم سازگاری می‌شوند. در این گونه موارد برای شناسایی این وسایل باید دست به شیوه آزمون و خطا زد. اغلب دستگاه‌های جدید دارای گروه‌های متعددی از پورت‌های USB‌هستند (در قسمت‌ جلو، روی مادربرد و كنار كیس). بنابراین می‌توانید این گونه وسایل مشكل‌زا را در بخش‌های جداگانه به دستگاه متصل كنید. نهایتاً باز هم وسایلی را خواهید یافت كه به طور كامل با سایر وسایل كار نمی‌كنند.

● ماجول‌های حافظه

یكی دیگر از منابع شایع در بروز ناسازگاری، حافظه سیستم است. با نصب یك RAM جدید احتمالاً شاهد ناسازگاری آن با حافظه قدیمی یا سایر اجزای سیستم خواهید بود و یا شاید از همان ابتدا با مشكل مواجه شوید و هیچ چیز مانند یك حافظه بد و خراب در سیستم مشكل‌زا نیست.
اگر پیغامی كه به صراحت مشخص كند حافظه دارای ناسازگاری است،‌ دریافت كنید فرد بسیار خوش‌شانسی هستید. اگر سیستم دچار یك ناپایداری عمومی شده است كه غیر مرتبط با وسیله سخت‌افزاری خاصی است، باید به سراغ RAM سیستم بروید؛ مگر آنكه اخیراً حافظه سیستم را تعویض، اضافه،جابه‌جا و یا تنظیم كرده باشید. در هر یك از این حالات، ماجول‌های حافظه را جابه‌جا یا از نو مرتب كنید تا مشكل برطرف شود. ارتقای حافظه نیز در هر حالتی مفید است.

● مشكلات IRQ

آخرین مسئله نیز مربوط به IRQ قدیمی و DMA است. اگر شما با سخت‌افزار موازی (یا سریال) یا وسایلی كه متكی به سیستم نـبوده و برخلاف نـسخه‌های توكار هـستند (مـانند كــارت‌های شــبــكه،‌ مــودم‌ها یــا پــورت‌های FireWire) سر و كار دارید، می‌تـوانید مـنابع آنـها را بـه صورت دسـتی تنظیم كـنید. بدین منظور گزینه Device Manager ویندوز را باز كرده و روی پورت‌ها و وسایل كلیك راست كنید. سپس زبـانه Resources را انـتـخاب كـرده و بـبـیـنیـد كـه آیـا كـادر Use Automatic Settings در دسترس است یا خیر؟ در اغلب موارد كه ویندوز XP نصب باشد، این گزینه انتخاب شده است، اما گزینه به صورت خاكستری رنگ است یعنی شما چاره‌ای جز قبول این گزینه نـدارید.
بـرای آنـكه مـنابع را طوری تـنظیم كنید كه به طور دستی نیز قابل پیكربندی شوند، می‌توانید تنظیمات خودكار را از حالت انـتخاب خـارج كرده و خـودتان منابع را تنظیم كنـید. كادر را از حـالت انـتخاب خارج كـرده و هر یك از پیكربندی‌های قابل دسترس را از فهرست Setting Based On انتخاب كنید. اگر قصد دارید كه برخی منابع خاص از قبیل شماره‌ تخصیص IRQ‌ یك وسیله را به صورت دستی پیكربندی كنید در فهرست Resource Settings مقدار IRQ را انتخاب كرده و روی دكمه Change Setting كلیك كنید.
در مـقادیر موجود پیمایش كرده و دوباره پانل اطلاعات Conflict را نـگاه كنید تا مقداری را پیدا كنید كه موجب بروز ناسازگاری در وسـیله دیگر نشود. برای قبول تغییرات روی دكمه OK در كادر محاوره‌ای كلیك كرده و در صورت لزوم آن را مجدداً راه‌اندازی كنید.
بروز ناسازگاری سخت‌افزاری اغلب باعث نابسامانی خواهد شد و برای كاربر امری دشوار است. اما خوشبختانه اغلب به ندرت اتفاق می‌افتد. با كمی صرف حوصله و روند حذف، می‌توانید راهی برای بهبود عملكرد سخت‌افزار خود بیابید.

منبع : وب ایران

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 21:16 | | لینک به این مطلب

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:25 | | لینک به این مطلب

ژئومتری دیسک سخت

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:23 | | لینک به این مطلب

ADSL تغيير

در این مقاله نحوه ی Block کردن بسته های ICMP روی سرور که در نهایت باعث جلوگیری از Ping شدن خود سرور و کلاینت هایی که به سرور متصل هستند میشه رو مورد برسی قرار خواهیم داد.خوب ممکن هست این سئوال برای شما مطرح بشه که این کار چه سودی داره؟ ببینید همونطور که میدونید اولین گام برای نفوذ به شبکه ،شناسایی شبکه ی هدف هست.به عنوان مثال اگر فردی قصد نفوذ به شبکه شما رو داشته باشه اولین چیزی که نیاز داره range IP شبکه ی شما خواهد بود تا کامپیوترهای فعال رو پیدا کنه و نقاط آسیب پذیرشون رو مورد هدف قرار بده. در این مقاله نحوه ی Block کردن بسته های ICMP روی سرور که در نهایت باعث جلوگیری از Ping شدن خود سرور و کلاینت هایی که به سرور متصل هستند میشه رو مورد برسی قرار خواهیم داد.خوب ممکن هست این سئوال برای شما مطرح بشه که این کار چه سودی داره؟ ببینید همونطور که میدونید اولین گام برای نفوذ به شبکه ،شناسایی شبکه ی هدف هست.به عنوان مثال اگر فردی قصد نفوذ به شبکه شما رو داشته باشه اولین چیزی که نیاز داره range IP شبکه ی شما خواهد بود تا کامپیوترهای فعال رو پیدا کنه و نقاط آسیب پذیرشون رو مورد هدف قرار بده.
خوب، range IP شبکه ی شما (مثلاً ISP) برای نفوذگر کاملاً مشخص هست چون range IP تمام شبکه هایی که با valid IP فعالیت دارند در مراکزی مثل "مرکز هماهنگی های RIPE" ثبت میشه و نفوذگر میتونه به راحتی بهشون دسترسی داشته باشه چون دسترسی به این اطلاعات برای عموم آزاد هست.بعد از بدست آوردن range IP نفوذگر بر روی یک چیز تمرکز میکنه و اون هم پیدا کردن کامپیوترهای فعال روی شبکه ی شما هست.برای اینکار برنامه های متعددی مثل NMAP نوشته شدن و این قابلیت رو دارن که با Ping Scan در عرض چند ثانیه با Ping کردن Range IP شبکه شما گزارش آدرسهای IP فعال بر روی شبکه رو به نفوذگر ارائه کنن،نمونه ای از یک Scan که با همین نرم افزار انجام شده رو در زیر میبینید :
حالا به جواب سئوال رسیدیم،جلوگیری از Ping شدن شبکه میتونه راهی باشه برای کوتاه نگاه داشتن دست نفوذگر از پویش در شبکه.در ادامه نحوه ی جلوگیری از Ping شدن شبکه با تعریف یک Policy در IPSec رو با هم مرور میکنیم.
ابتدا در Run عبارت SecPol.msc رو تایپ و Enter کنید.با انجام این عمل پنجره ای مشابه شکل زیر رو مشاهده خواهید کرد.


قبل از انجام هر کاری بهتر هست هدفمون در این کنسول رو بدونیم.هدف ما ایجاد یک Policy یا "سیاست" هست که بر طبق این سیاست تمام ترافیک ICMP روی شبکه Block بشه.برای اینکار باید دو چیز برای IPSec مشخص باشه،اولی پروتکل ICMP و دومی مفهوم Block هست.خوشبختانه IPSec پروتکل ICMP رو به صورت پیش فرض به عنوان Filter داره و تنها چیزی که نیاز به تعریفش داریم یک Filter Action هست که مفهوم Block رو مشخص کنه.
برای تعریف مفهوم Block به صورت زیر بر روی IP Security Policies on Local Machine راست کلیک و گزینه ی Manage IP filter lists and filter actions رو انتخاب کنید.


حالا پنجره ای مقابل شما قرار گرفته که باید سربرگ دومش یعنی Manage Filter Actions رو انتخاب کنید.در این سربرگ بعد از حصول اطمینان از اینکه چک باکس Use AddWizard در پایین پنجره فعال هست بر روی دکمه ی Add کلیک کنید.با انجام این کار پنجره ی Filter Action Wizard باز میشه که در اینجا فقط گذرا گزینه هایی که در هر مرحله باید انتخاب کنید رو عنوان میکنم.
1- در اولین مرحله که مرحله ی خوش آمد گویی! هست Next رو کلیک کنید.
2- در مرحله ی بعد در قسمت مربوط به Name که بالا قرار داره بنویسید "Block" و در قسمت مربوط به Description عبارت "Block Access" رو تایپ کنید و Next رو بزنید.
3- در مرحله ی بعد دکمه ی رادیویی Block رو انتخاب کنید و Next رو بزنید.
4- در آخر هم بر روی Finish کلیک کنید.
تا اینجای کار مفهوم Block مشخص شد،حالا باید پروتکل ICMP رو تابع فیلتر Block بکنیم. این کار با تعریف یک Policy امکان پذیر هست بنابراین برای تعریف این Policy مراحل زیر رو دنبال می کنیم.
دوباره در پنجره ی اصلی روی IP Security Policies on Local Machine راست کلیک کنید اما این بار گزینه ی اول یعنی Create IP Security Policy رو به صورت زیر انتخاب کنید.


با انجام این عمل پنجره ی IP Security Policy Wizard باز میشه.مراحلی که در این Wizard باید انجام بدید رو هم در ادامه به صورت مرحله به مرحله و سریع عرض میکنم خدمتتون.
1- در مرحله ی اول که همون پنجره ی خوش آمد گویی هست و اول همه Wizard ها وجود داره دکمه ی Next رو انتخاب کنید.
2- در مرحله ی بعد در قسمت Name عبارت "Block ICMP" و در قسمت Description عبارت "Preventing ICMP Echo Replies" رو تایپ کنید و Next رو بزنید.
3- در مرحله ی بعد چک باکس Active the Default response rule رو غیر فعال کنید و Next رو کلیک کنید.
4- در مرحله ی آخر چک باکس Edit Properties رو فعال نگه دارید تا بعد از کلیک روی دکمه ی Finish پنجره ی Properties مربوط به Policy باز بشه.روی Finish کلیک کنید!
حالا میرسیم به آخرین بخش،در پنجره ای زیر که الان رو به روی شما قرار داره پس از حصول اطمینان از فعال بودن چک باکس Use Add Wizard روی دکمه ی Add کلیک کنید.


پنجره ای که بعد از کلیک روی دکمه ی Add مقابل شما قرار میگیره آخرین Wizard ای هست که باید اطلاعات لازم رو بهش بدید.این Wizard رو هم مرحله به مرحله دنبال می کنیم.
1- در مرحله ی اول روی دکمه ی Next کلیک کنید.
2- در مرحله ی بعد هم بدون انجام تغییرات روی Next کلیک کنید.
3- در مرحله ی سوم، اولین دکمه ی رادیویی که All Network Connections هست رو انتخاب کنید و روی Next کلیک کنید.(با انتخاب این گزینه ی ترافیک ICMP بر روی تمام گذرگاههای Block خواهد شد.)
4- در مرحله ی بعد هم نیاز به انجام تغییری نیست،روی Next کلیک کنید.با کلیک روی Next در صورتی که کامپیوتر جزو یک Domain نباشه پنجره ای باز میشه که در اون Yes رو انتخاب کنید.
5- در این مرحله دکمه ی رادیویی All ICMP Traffic رو انتخاب کنید و Next رو بزنید.
6- در مرحله بعد دکمه ی رادیویی Block رو انتخاب کنید و روی Next کلیک کنید.
7- در مرحله ی آخر هم دکمه ی Finish رو بزنید و تمام...
اگر پنجره های اضافه رو ببندید و به پنجره ی اصلی توجه کنید میبینید که به صورت زیر یک Policy به نام Block ICMP به پنل راست صفحه اضافه شده.


حالا در مرحله نهایی باید این Policy رو فعال کنیم.برای فعال کردن هر Policy باید به صورت زیر روی اون راست کلیک و گزینه ی Assign رو انتخاب کنید.


بعد از انتخاب Assign در سطر مربوط به Block ICMP در ستون Policy Assigned کلمه ی Yes نوشته میشه بدین معنا که این Policy فعال هست.حالا اگر از روی هر کامپیوتری اقدام به Ping کردن کامپیوتر شما و یا کامپیوترهایی که از طریق کامپیوتر شما به شبکه متصل هستند بکنند تنها پاسخی که دریافت میکنند Request timed out هست.بدین معنا که بر روی IP ای که در حال Ping کردنش هستید کامپیوتری جهت پاسخگویی وجود نداره.
حالا اگر دوباره مایل باشید ICMP رو فعال بکنید می تونید روی Policy ای که درست کردید راست کلیک کنید و گزینه ی Un-assign رو انتخاب کنید.

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:20 | | لینک به این مطلب

چاپگرهای لیزری

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:13 | | لینک به این مطلب

بهبود كارایی هارد دیسك، با استفاده از Ntfs

نوع فرمت هارددیسك PC ، توسط فایل سیستم تعیین می شود. در واقع فایل سیستم چگونگی ثبت اطلاعات روی هارد دیسك را مدیریت می كند. ویندوز برای مدیریت ثبت اطلاعات در هارد دیسك، از سه گونه فایل سیستم استفاده می كند: نوع فرمت هارددیسك PC ، توسط فایل سیستم تعیین می شود. در واقع فایل سیستم چگونگی ثبت اطلاعات روی هارد دیسك را مدیریت می كند. ویندوز برای مدیریت ثبت اطلاعات در هارد دیسك، از سه گونه فایل سیستم استفاده می كند:

اولین نوع آن ها كه FAT یا File Allocation Table نام گرفتند، توسط سیستم عامل های داس و ویندوز (تا ویندوز ۹۵) مورد استفاده قرار می گرفتند. این روش قالب بندی اطلاعات، با نام FAT ۱۶ نیز شناخته می شد. زیرا بر اساس داده های ۱۶ بیتی كار می كرد. دومین نوع آن ها FAT ۳ نام گرفت كه توسط ویندوز ۹۸ ارائه شد. این روش از روش FAT ۱۶ متمایز است و كاربر را قادر می سازد بیشتر از ۲ گیگابایت اطلاعات را روی هارد خود مدیریت كند. سومین و آخرین روش ثبت داده ها روی هارد دیسك، با نام NTFS ( NT File System ) توسط ویندوز NT ، ۲۰۰۰ ، و XP مورد استفاده قرار گرفت. این روش نسبت به FAT ۱۶ و FAT ۳۲ از ثبات بیشتری برخوردار است و تاثیر به سزایی در استفاده از حداكثر فضای مفید هارددیسك برای ذخیره اطلاعات دارد. برای اطلاع از نوع فایل سیستم هارددیسك خود، روی My Computer كلیك راست كنید و سپس Properties را انتخاب كنید.

برای دیدن همه دیسك ها و پارتیشن ها، روی Start كلیك كنید و بعد روی My Computer كلیك راست كنید و سپس Manage و بعد از آن Disk Management را بزنید. در این قسمت می توانید نوع فایل سیستم هر پارتیشن یا هارد دیسك را ببینید تا بدانید سیستم عامل شما از چه سیستمی برای مدیریت اطلاعات هارددیسك استفاده می كند.
از آن جایی كه استفاده از NTFS به جای FAT ، مزیت های متعددی در بر خواهد داشت. اگر هنوز هارد دیسك شما مبتنی بر FAT است، بهتر است آن را به NTFS تغییر دهید. البته كاربرانی كه همچنان از Windows۹x استفاده می كنند، نمی توانند این كار را انجام دهند و باید از FAT ۳۲ استفاده كنند.

با استفاده از خط فرمان ویندوز یا نرم افزار Partition Magic می توانید این كار را انجام دهید. مرحله به مرحله این مقاله را بخوانید و هم زمان، آنچه از شما خواسته شده است را انجام دهید. البته قبل از آن كه شروع به كار كنید، مطمئن باشید كه از برنامه های خود نسخه پشتیبان گرفته اید.



● راهنمای گام به گام
۱) در مراحل ۱ تا ۳ با استفاده از خط فرمان و در مراحل ۴ تا ۶ با استفاده از نرم افزار Partition Magic می توانید این كار را انجام دهید.
می توانید با پارتیشن بندی مبتنی بر FAT۳۲ را به NTFS تغییر دهید. بدون آن كه به داده های رایانه شما آسیبی برسد. با این وجود باز هم یك نسخه پشتیبان از اطلاعات موجود در رایانه خود تهیه كنید تا مطمئن شوید كه چیزی را از دست نخواهید داد. روی Start و بعد روی RUN كلیك كنید. در نوار Open ، عبارت Cmd را وارد كنید. سپس روی OK كلیك كنید تا پنجره خط فرمان ویندوز باز شود.

۲ـ دقت كنید كه به جای ] Volume [ باید نام درایو یا پارتیشنی را كه قرار است تبدیل شود، وارد كنید. در این مورد به طور فرضی درایو E تبدیل خواهیم كرد كه بر این اساس در خط فرمان باید وارد كنیم، Convert E:\FS:NTFS سپس Enter را بزنید تا دستور اجرا شود.

۳) باید برچسب (Volume label ) درایو خود را نیز سیستم عامل بدهید. این نامی است كه شما به یك پارتیشن اختصاص می دهید. آن را وارد و Enter را فشار دهید. ممكن است كمی فرایند تبدیل طول بكشد. به محض تمام شدن این فرایند به شما گزارشی از وضعیت فضای خالی موجود روی هارد دیسك ارائه خواهد شد.

۴) اگر با خط فرمان رابطه ای ندارید، می توانید از Partition Magic استفاده كنید. در این برنامه، تمام درایوها و پارتیشن های جاری سیستم شما دیده خواهند شد.

۵) باز هم به صورت فرضی درایو E تبدیل خواهیم كرد. این درایو اكنون مبتنی بر FAT۳۲ است و قرار است به NTFS تغییر كند. حال باید پارتیشنی را كه می خواهید تبدیل كنید انتخاب كنید و بعد در سمت چپ Convert Partition را انتخاب كنید. حالا نوع فایل سیستمی كه می خواهید از آن استفاده كنید را وارد كنید و بعد روی OK كلیك كنید.

۶) Partition Magic هیچ چیز را تغییر نخواهد داد، مگر آن كه شما روی كلید سبز گوشه سمت چپ پایین كلیك كنید. بعد از آن، مراحل تبدیل را خواهید دید و در نهایت ممكن است به یك بار بوت كردن PC خود احتیاج داشته باشید.

منبع :آفتاب

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 14:5 | | لینک به این مطلب

نگاهی به انواع حافظه و عملکرد و کارکرد آنها

Fast Cycle Ram (FC RAM)‎:

این تکنولوژی توسط توشیبا و فوجیتسو طراحی شده که برای حافظه بسیار سریع سرورها و پرینتر ها بکار رود . این تکنولوژی حرارت کمتر ایجاد می کند و سرعت دسترسی به سلولهای حافظه را افزایش می دهد .

 

 SYNCLINK DRAM (SLD RAM)‎:

این نوع Ram ‌دیگر تولید نمی شود اما توسط کنسرسیومی از تولید کنندگان Dram بعنوان رقیب RAMBUS در سال 1990 ارائه شد .

 

Virtual Channel Memory (VCM)‎:

توسط NEC طراحی شده VCM اجازه می دهد هر بلوک حافظه بطور مستقل با کنترلر حافظه با Cache خاص ارتباط بر قرار کند . بدین وسیله هر Task از بلوک حافظه و Cache خود بدون درگیری با Task دیگر عمل می کند . این عمل باعث بهبود عملکرد کامپیوتر میگردد .

 

Fast Page Mode (FPM)‎:

نسبت به تکنولوژی های قبلی حافظه بسیار سریعتر بود .

 

Extended Data Out (EDO)‎:

مثل FPM می باشد و سرعت دسترسی به ردیف های سلولی بسیار سریعتر است . EDO باعث شد CPU بتواند 15 درصد سریعتر به اطلاعات نسبت به FPM دسترسی داشته باشد .

 

Synchronous DRAM (SD RAM)‎:

در این حافظه زمانبندی Ram با زمانبندی CPU به حالت Synchronize رسیده است : بهمین دلیل دیگر CPU منتظر اطلاعات نمی شود . درضمن SDRAM از تکنولوژی Interleave و Burst mode هم می توانند استفاده کنند . SDRAM ها در سرعتهای 133MHZ / 100MHZ / 66MHZ عرضه شده اند سرعتهای 200 و 266 مکاهرتز هم در راهند .

 

Double Data Rate Synchronous D Ram (DDR SD RAM)‎:

نسل جدیدی از SDRAM هاست که در دو نقطه اوج و فرود سیکل زمانی ( Time Cycle ) می تواند اطلاعات را رد وبدل کند بهمین دلیل در سرعت ها 100 و 133 مگاهرتز عملکردی معادل 200 و 266 مگاهرتز خواهد داشت .

 

Double Data Rate 2 Synchronous D Ram (DDR2 SD RAM)‎:

این نوعی DDR تا سرعت 800 مگا هرتز عملکرد با کاهش مصرف برق و کاهش حرارت قابل ملاحظه نسبت به DDR‌ می باشد .

 

DDR3

(Double Data Rate 3 Synchronous Dynamic Random Access Memory)

DDR3 حافظه ی جدیدی از سری حافظه های SDRAM هست که نام کامل آن (Double Data Rate 3 Synchronous Dynamic Random Access Memory) هست قرار است جایگزین حافظه های DDR2 شود که به تازگی مصرف زیادی پیدا کرده است.

پهناي باند بالاتر و مصرف انرژي کمتر از جمله خصوصيات حافظه‌هاي Ddr3 مي‌باشند

حافظه‌هاي Ddr3 در ابتداي عرضه بيش از 50% گرانتر از Ddr2 خواهند بود و کمتر از 10% سهم فروش بازار را شامل خواهند ‌شد. در سال 2008 تقريبا هم قيمت با Ddr2 خواهند گرديد و حدود 20% سهم بازار را شامل خواهند ‌شد و در سال 2009 بيش از نيمي از فروش بازار را تصاحب خواهند کرد. حافظه‌هاي Ddr3 در سال 2007 به بازار عرضه خواهند شد.حافظه‌هاي Ddr3-800 و Ddr3-1066 در نيمه اول سال 2007 و حافظه‌هاي Ddr3-1333 و Ddr3-1600 در نيمه دوم سال 2007 عرضه خواهند گرديد.حافظه‌هاي Ddr3 فرکانس و پهناي باندي تا دو برابر Ddr2 دارا مي‌باشند

حافظه‌هاي Ddr3 مصرف انرژي کمتري (حدودا 30% کمتر) نسبت به Ddr2 دارا هستند که نتيجه کاهش ولتاژ از 1.8 به 1.5 ولت مي‌باشد قرار است در حافظه‌هاي Ddr3 سنسور حرارتي تعبيه گردد.

 

روشهای مختلفی برای چک کردن صحت اطلاعاتی ارسالی از طرف RAM وجود دارد (Error CHEKING):

Error correction

Parity CHECK

PARITY

در ازای هر 8 بیت اطلاعات یک Bit دیگر بعنوان Parity وجود دارد اگر به طور مثال مجموع باینری 1,0 هر 8 بیت یک باشد بدان odd parity می گویند . با ارسال هر 8 بیت بین CPU , RAM این بیت چک میشود اگر تعداد 1 و 0 ها یکی بود علامت صحت اطلاعات است اجازه ادامه عملیات داده می شود و گرنه مجددا" از ابتدا اطلاعات ارسال می شود تا مشکل بر طرف شود . Parity می تواند علامت خطری برای خطای اطلاعات باشد ولی نمی تواند خطا را بر طرف کند .

ECC = Error CORNECTION Code

از این نوع Ram ها که ECC دارند برای سیستم های سرور استفاده می کنند . برخلاف Parity در مورد Ram هایی که تکنولوژی ECC را دارند نه تنها Bit خراب گزارش می شود بلکه آن Bit تصحیح میگردد . اگر چندین Bit خراب باشد ECC Bit در خواست Parity CHK‌ نموده و از طریق Parity خطا بازرسی و تصحیح می شود . عمده تفاوت Parity و ECC این است که ECC پس از کشف خطا آن Bit غلط را تصحیح می کند .

Access Time

میزان زمانی که طول می کشد که یک ماژول Ram به درخواست اطلاعات پاسخ دهد . واحد آْنNARO – second میباشد زمانهای معمول 60ns و 70ns است هر چقدر زمان آن کمتر باشد سرعت حافظه شما بیشتر است . Bus Width

هر 8 بیت یک بایت می باشد . پهنای باند خطوط اتصالی بین Ram , CPU امروزه 64 بیت است که معادل 8 بایت میگردد .

 

Bus Speed

اگر سرعت Memory Bus 100 مگاهرتز باشد یعنی 100 میلیون Clock Cycle در ثانیه است یعنی هر بایت که 8 بیت است در یک دوره Clock Cycle حمل می شود . در سرعت 100 مگاهرتز با سیستم 64 بیتی مقدار 800 مگابایت در ثانیه حمل و رد و بدل میگردد .

CAS Latency

تعداد Clock Cycle هایی که طول می کشد یک ستون از RAM در چیپ DRAM آدرس دهی شود . Latency میزان تاخیر می باشد یعنی " CL3 " میزان تاخیر در دسترسی به ستونهای RAM حافظه را 3 Clock Cycle می داند و CL2 میزان تاخیر را Clock Cycle -2 پس حافظه CL2 بهتر از CL3 میباشد .

حافظه Ram چگونه کار می کند؟

درک چگونگی کار Ram و روشهای تسریع آن در صنعت کامپیوتر در بخش زیر توضیح داده شده و چند اصطلاح مهم معرفی گردیده است:

Cache level 1 میزان حافظه ای است که بر روی CPU کنار گذاشته شده و Level 2 برروی مادر برد است .

Front Side Bus = FSB خطوط ارتباطی Data هستند که CPU را به حافظه اصلی Ram اتصال می‌دهند.

Back side BUS = BSB خطوط ارتباطی که از Memory controller به Cache L2 اتصال می‌یابد.

Chip ها Cache از نوع Static Ram بوده از لحاظ سایز بزرگتر‌می باشند ولی گرانتر نیز هستند معمولاً در cache دستور العملهای CPU که بطور متوالی درخواست می‌شوند قرار می‌گیرند. به انجام رساندن یک دستورالعمل CPU از روی رم 195 نانو ثانیه طول میکشد در صورتی که از INT – CACH زمان 45 نانو ثانیه خواهد بود .

Level CACH بر اساس نزدیکی بر CPU لحاظ می شود . ماحتی می توانیم قسمتی cache روی ram سیستم کنار بگذاریم .

چند روش برای تسریع عملکرد RAM توضیح داده می شود :

INTERLEAVING

به معنی پروسه ارتباطی CPU با هر بانک RAM میباشد هر بار CPU آدرس یک Bank را درخواست می کند یک سیکل بعد آن بانک Ram خود را Reset می کند . در ضمن که یک بانک Reset می شود CPU اطلاعات بانک بعدی را رد و بدل میکند این عمل باعث سرعت نقل و انتقال اطلاعات میگردد .

Bursting روش دیگر تسریع رد و بدل کردن اطلاعات است. CPU به جای اینکه اطلاعات را تکه تکه دریافت کند یک بلوک بزرگ اطلاعاتی از آدرسهای مختلف را درخواست می کند. CPU بدون اینکه درخواست های متوالی بگذارد با یک درخواست یک بلوک شامل چندین سلول اطلاعات را انتقال می‌دهد.

CPU های امروز 64 بیتی هستند (هر 8 بیت یک بایت می باشد). انتقال اطلاعات به CPU و حافظه را bus cycle می‌نامند. اکثر Ram‌های امروز 168 پین دارند که 64 پین اطلاعاتی می‌باشد ram های سابق 72 پین با 32 بیت اطلاعات بودند که با CPU های 32 بیتی کار می کردند هر چه تعداد بیت های اطلاعاتی بیشتر شوند در هر واحد زمان تعداد بیشتری عملیات از طریق CPU انجام پذیرد.

SIMM Single Inline Memory ModuleSIMM

اولين نوع هشت بيتي بود كه به صورت كارت هاي كوچك 1 , 2 ,4 MB رم بودند كه توسط 30 پين به مادربرد متصل ميشوند چون اين مدل ها هشت بيتي بودند براي يك جفت ار اين دسته رم به يك پردازشگر 16 بيتي نيازدارند بنابراين به فضاي لازمه براي اين مدولها bank ميگويند .بعد از توليد شدن پردازشگر هاي 486 نياز براي افزايش رم احساس ميشد كه مدلهاي 32 بيتي توليد شدند . مادربرد 486 جاي چهار سوكت SIMM را داشت برروي مادربرد هاي از نوع پنتيوم وضعيت در حالت 64 بيتي بود بنابراين SIMM هاي 32 بيتي بطورت جفت نصب ميشدند كه مادربرد استاندارد با داشتن چهار جاي سوكت ويژه SIMM داراي دو بانك بود . بنابراين همانطور كه قبلا هم گفتم هيچ وقت در مادربرد هاي پنتيوم از دو نوع رم با سرعت متفاوت در يك بانك استفاده نكنيد . اما ميتوانيد مثلا بانك اول را با دو تا رم 16 مگابايتي پر كنيد و بانك دوم را با دو رم 32 مگابايتي پركنيد .

DIMM Dual Inline Memory Module

آخرين مدل رم كه بيشتر در بازار مد شده است اين نوع ميباشد كه SDRAM ها با 64 بيت پهنا اين قابليت را دارند كه داراي 168 پين براي اتصال هستند كه در اندازه هاي 8,16, 32, 64, 128, 256, 512 هستند كه داراي سرعت 6 , 8, 10, 12 ns هستند كه عموما سوكت هاي انها برروي مادربرد به صورت دو تايي يا چهارتايي ديده ميشوند . يكي از مزيتهاي SDRAM نسبت به قبلي ها بالطبع افزايش سرعت بود . كه باعث افزايش باس سيستم نيز ميشود مثلا با يك EDO-RAM شصت نانو ثانيه اي ميتوانيد ماكسيموم 75 MHz باس داشته باشيد در حاليكه SDRAM ميتواند تا 133 MHZ هم باس داشته باشد و همينطور SDRAM به صورت همزمان Synchronous با باس سيستم مطابق ميشود كه سبب افزايش سرعت ميشود . PC133 داراي سرعت 133 mhz اخرين ورژن SDRAM ميباشد كه توسط شركت هاي مختلفي ساخته شد . از وقتي در دهه گذشته سرعت CPU ها به 200 برابر افزايش يافت سرعت رم ها تنها 20 برابر شد بنابراين بايد نوع گونه اي از رم ساخته ميشد تا از سي پي يو عقب نماند اما كدام يك بهترين انتخاب بود ؟ خيلي از توليد كنندگان به سمت DDR رفتند جز اينتل كه مسير خود را به سمت RD RAM پيش برد به اين رم Ram Bus يا RDRAM يا همان Rambus Direct RAM ميگويند گرچه اين نوع رم زياد راه به جايي نبرد اما هم اكنون در Sony playstation 2 يا Nintendo 64 از اين نوع رم استفاده ميشود در پلي استيشن از نوع 32 مگابايتي با پهناي باند 3.2 گيگا هرتز استفاده ميشود . گرچه RDRAM هم ظاهرا از نوع DRAM گرفته شده است اما از آرشيتكت خاص هوشمند و كاملتري نسبت به ديگر رقباي خود استفاده ميگرد . و دسترسي به رم خيلي بهتر بود و باعث ميشد كه CPU به راحتي به كار خودش ادامه دهد . و ديتاها درسرعت كلاك فراواني خوانده ميشدند . يك مقايسه بين يكي از اين انواع ميتواند از قدرت rambus بگويد كه مثلا SDRAM با 64 بيت در 100 mhz بود حال انكه RDRAM در 16 بيت در 800 مگاهرتز عمل ميكرد . به هر حال ميتوان گفت كه علاوه بر ويژگيهاي بالايي كه گفتم ويژگيهاي ديگري نيز ار لحاظ ميزان ولتاژ دارد اما انچه سبب شكست اين نوع شد قيمت گران آن بود . و البته جز اين چيز ديگري نميتوانست باشد چون وقتي قرار بر ان شد كه از چيپست i815 به جاي i820 استفاده شود Rambus بايد به صورت Dual قرار ميگرفت حال انكه DDR خود هم به صورت dual بود . بنابراين قيمت گران دو برابر ميشد و اصلا مقرون به صرفه نبود ! در پايان مبحث رم كمي هم از رم محبوب DDR بگوييم كه در سال 2001 توليد شد . كه مخفف Double Data Rate كه تكنولوژي ان همانطور كه از نامش پيداست به اين صورت است كه از هر دو طرف سيگنال براي تبادل اطلاعات استفاده ميكند . بنابراين كارايي دو برابر ميشود . مثلا با اين تكنولوژي يك SDRAM 133 mhz به راحتي به يك DDR 266 mhz تبديل ميشود . اما تفاوتي كه باعث ميشود سوكت اين دو نوع رم تفادوت داشته باشد 16 پين اضافيه رم DDR ميباشد . البته نوع ديگري از رم هم در سال 2003 توليد شد كه به نام DDR II ياد ميشود . به هر حال هنوز اينتل در صدد پيدا كردن راهي براي روانه كردن RDRAM به بازار است .

 

RAM چگونه كار ميكند ؟Random Access Memory

Ram)) معروفترين حافظه مورد استفاده كامپيوتر است . به اين وسيله از انجايي كه دستيابي به سلول هاي حافظه آن بلافاصله قابل دسترسي هست random access ميگويند نقطه مقابل RAM را Serial Access Memory (SAM) مينامند همانطور كه از نامش پيداست ديتاها را بصورت سريال مانند نوار كاست نگهداري ميكند . در SAM اگر ديتايي در دسترس نباشد كليه ديتاها چك ميشوند تا به ديتاي مورد نظر برسد . كاربرد SAM در حافظه بصورت بافر بيشتر مورد استفاده است . اما در RAM در هر لحظه اي كه بخواهيد ميتوانيد به ديتاي مورد نظر دسترسي داشته باشيد . در اين مقاله سعي ميكنم تمامي چيزهايي كه لازمست تا بدانيد RAM چيست و چه ميكند را توضيح ميدهم .

يك چيپ حافظه تقريبا شبيه به ميكروپروسسور همان IC (Integrated Circuit) هست در اين مدارات مجتمع ميليون ها ترانزيستور و خازن قرار دارد . در تقريبا تمامي كامپيوتر ها در حافظه dynamic random access memory (DRAM) ترانزيستور و خازن مجموعا با هم يك سلول از حافظه را تشكيل ميدهند كه نمايش دهنده يك بيت از حافظه هستند . خازن يك بيت از حافظه را نگهداري ميكند يا صفر يا يك . در مقابل ترانزيستور بصورت سوئيچي عمل ميكند كه وظيفه كنترل مدارات را روي چيپ حافظه دارد كه ايا خازن را بخواند يا اينكه موقعيت را براي نخواندن ان و تغيير موضع ايجاد كند .

خازن را ميتوانيد مثل سطلي در نظر بگيريد كه الكترون ها در ان ذخيره ميشوند . براي ذخيره كردن 1 در سلول حافظه اين سطل پر از الكترون ميشود و براي 0 شدن خالي از الكترون ميشود . مشكلي كه اين خازنها دارند اينستكه پس از مرور زمان نشتي ميكنند و گرايش به خالي شدن دارند . اين اتفاقات در كمتر از ميلي ثانيه اتفاق مي افتد . بنابراين براي عملكرد درست حافظه پويا يا حتي CPU كنترل كننده حافظه بايد انها را شارژكند تا مقدار 1 را در خودشان نگه دارند . يعني كنترل كننده حافظه مدام حافظه را ميخواند و دوباره انرا مينويسد ! اين عمليات بصورت خودكار در يك ثانيه هزاران بار اتفاق مي افتد .

براي تصور قضيه فوق در ذهنتان فرض كنيد سطل آبي داريم كه از زير سوراخ كوچكي دارد وقتي سطل را از اب پر ميكني و شير اب را قطع كردي اب ظرف رو به اتمام ميرود حالا براي اينكه ظرف هميشه پر از اب يا همان الكترون باشد يك شناور ميگذاريم كه با پايين امدن ان اب دوباره به ظرف بريزد .

عمليات refresh شدن رم براي رم هاي پويا هست و عملا براي همين قضيه به اين نام ناميده شده اند . بنابراين رم هاي پويا مداوما بايد در حال refresh شدن باشند درغير اينصورت اطلاعات داخل خود را از دست ميدهند . بنابراين اين refresh شدن ها باعث ميشود از سرعت اين رم كم بشود .

سلول هاي حافظه روي يك تخته سيليكوني قرار دارند كه بصورت ارايه اي از ستون ها و سطر ها هست به ستون ها bitline و به سطرها wordline ميگويند . محل تقاطع اين دو محدوده شناسايي ادرس هاي سلول حافظه ميباشد .

DRAM ها مداوما ستونهايشان را شارژ ميكنند تا ترانزيستور هاي خود را بصورت فعال نگهدارند . وقتي قرار باشد كه مقدار يك را به خازن اختصاص دهد انرا شارژ ميكند اما وقتي ميخواهد ان مقدار را بخواند كه ايا مقدار يك را دارد يا نه يك امپلي فاير حساس مشخص ميكند كه ايا خازن ظرفيتش از الكترون باندازه بيش از 50% هست يا خير اگر هست مقدار يك دارد وگرنه بايد مقدار يك به ان داده ميشود . تحليل عملكرد DRAM تا همينجا بماند بنابراين يادتان باشد كه خازن ها به تنهايي نميتوانند كاري كنند بلكه RAS و CAS براي ادرس دهي خازنها لازمند . يك كنتور براي انكه لحظات رفرش شدن را بشمارد . يك امپلي فاير حساس براي خواندن مقدار خازن و اينكه ايا خازن قابل نوشتن هست يا خير .

Static RAM (SRAM) از تكنولوژي متفاوتي استفاده ميكند . در رم از نوع ايستا نوعي flip-flop وجود دارد كه هر بيت از حافظه را نگهداري ميكند . يك فليپ فلاپ براي حافظه چهار تا شش ترانزيستور سيم كشي شده به هم دارد اما ديگر نيازي به تازه شدن و refresh شدن ندارند . و اين همان نقطه اي است كه باعث ميشود رم ايستا از رم پويا پيشي بگيرد . به هر حال از انجايي كه بخش هاي بيشتري نسبت به رم پويا در رم ايستا داريم بنابراين سلول هاي حافظه فضاي بيشتري نسبت به رم پويا اشغال ميكنند . بنابراين شما روي چيپ حافظه از حافظه كمتري برخوردار ميشويد كه باعث ميشود اين نوع حافظه گران شود .

بنابراين رم ايستا سرعت بيشتري دارد اما گرانتر است اما رم پويا سرعت كمتري دارد در عوض ارزان تر است . لذا رم ايستا براي كش CPU بهتر است و رم پويا براي حافظه هاي بزرگتر پركاربرد تر است .

چيپ هاي حافظه امروزه بصورت كارتهايي كه ماژول ميناميم هستند حتما شده كه روي اين حافظه ها اعدادي مثل 8*32 يا 4*16 را ديده باشيد اين اعداد تعداد چيپهاي موجود در ان چيپ را نمايش ميدهند و اينكه هر اما اينكه چه نوع رمي بر روي چه نوع پايه اي قرار بگيرد نيز نكته ايست كه نبايد از ان به اين سادگي رد شد . در مقالات قبلي درمورد نحوه اتصال رم با مادربرد توضيحاتي داده ام . اما نكاتي را باز هم ياداور ميشوم :

SIMM single in-line memory module اين برد از حافظه از 30 پين براي اتصال با ابعاد 9*2 سانتيمتر دارد در اكثر كامپيوتر ها SIMM ها را بايد بصورت جفت نصب كنيد علاوه بران ميزان حافظه نيز در اين جفت بايد يكي باشد اين بان دليل است كه پهناي باند ارتباطي باس مادربرد شما بيش از يك SIMM ميباشد . يعني براي انكه شما از 16 مگابايت رم بهره مند شويد بايد دو رم 8 مگابايتي نصب كنيد . كه هر SIMM بفرض ميتواند 8 بيت ديتا منتقل كند . در حاليكه باس سيستم ميتواند 16 مگابايت منتقل كند . SIMM هاي اخير در ابعاد 11*2.5 سانتيمتر هستند كه از 72 پين براي اتصال استفاده ميكنند كه اين پينها براي افزايش پهناي باند است كه تا بيش از 256 مگابايت رم هم ميتوان برانها نصب كرد .

اما همانطور كه ميدانيد SIMM ها قديمي شده و تكنولوژي جديد بنام Dual in-line Memory Module (DIMM) وجود دارد . كه داراي 164 يا 184 پين هستند با ابعاد تقريبا 14*2.5 سانتيمتر DIMM ها ميتوانند از 8 مگابايت تا 1 گيگابايت گنجايش براي رم داشته باشند و ديگر نيازي به اينكه بصورت جفت قرار بگيرند ندارند . نوع ديگري هم وجود دارد كه در مقاله مربوطه در مورد Rambus in-line Memory Module (RIMM) توضيح داده ام

انواع رم هاي متداول

SRAM Static RAM

داراي چندين ترانزيستور به تعداد 8 تا 6 براي هر سلول حافظه اما بدون خازن در هر سلول كه بهتر است براي كش استفاده شود

DRAM Dynamic RAM

داراي سلول هاي حافظه با ترانزيستور و خازن كه نياز به refresh شدن دارد .

Fast page mode Dynamic RAM FPM DRAM

نوع اوليه DRAM بود ماكسيموم سرعت انتقال داده ها در كش از نوع لايه دو به 176 MBps ميرسيد

EDO DRAM Extended data-output Dynamic RAM

مثل ديگر رم ها صبر نميكند كه تمامي اعمال پردازش روي بيت اول انجام شود و سپس سراغ بيت بعدي برود بلكه همان وقتي كه ادرس بيت اول را شناسايي كرد بدنبال بيت بعدي ميرود تقريبا 5% سرعت بيشتري نسبت به FPM RAM دارد حداكثر سرعت براي كش لايه دو مقدار 264 MBps ميباشد .

SD RAM Synchronous dynamic random access memory

5% سرعت بيشتري نسبت به EDO DRAM دارد و معمولتر از نسخه اخير است حداكثر سرعت ارتباط با كش لايه 2 به 528 MBps ميرسد

DDR SDRAM Double Rate SDRAM

همان SDRAM منتهي با پهناي باند بيشتر حداكثر سرعت ارتباط با كش لايه 2 مقدار 1064 MBps ميباشد البته براي باس 133

RDRAM Rambus DRAM

سرعتي فوق العاده اي دارد اما قيمت زيادي هم دارد .

CMOS RAM

مقدار كمي از حافظه كه در كامپيوتر شما براي شناسايي ديگر اجزا به كار ميرود اين حافظه به يك باتري كوچك نيازمند است همان باطري كه وقتي در كيس را باز ميكنيد و انرا ميبينيد .

VRAM video RAM

حافظه اي كه روي كارت گرافيك يا ويدئويي شما نصب شده است .

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:20 | | لینک به این مطلب

نگاهی به انواع حافظه و عملکرد و کارکرد آنها

Fast Cycle Ram (FC RAM)‎:

این تکنولوژی توسط توشیبا و فوجیتسو طراحی شده که برای حافظه بسیار سریع سرورها و پرینتر ها بکار رود . این تکنولوژی حرارت کمتر ایجاد می کند و سرعت دسترسی به سلولهای حافظه را افزایش می دهد .

 

 SYNCLINK DRAM (SLD RAM)‎:

این نوع Ram ‌دیگر تولید نمی شود اما توسط کنسرسیومی از تولید کنندگان Dram بعنوان رقیب RAMBUS در سال 1990 ارائه شد .

 

Virtual Channel Memory (VCM)‎:

توسط NEC طراحی شده VCM اجازه می دهد هر بلوک حافظه بطور مستقل با کنترلر حافظه با Cache خاص ارتباط بر قرار کند . بدین وسیله هر Task از بلوک حافظه و Cache خود بدون درگیری با Task دیگر عمل می کند . این عمل باعث بهبود عملکرد کامپیوتر میگردد .

 

Fast Page Mode (FPM)‎:

نسبت به تکنولوژی های قبلی حافظه بسیار سریعتر بود .

 

Extended Data Out (EDO)‎:

مثل FPM می باشد و سرعت دسترسی به ردیف های سلولی بسیار سریعتر است . EDO باعث شد CPU بتواند 15 درصد سریعتر به اطلاعات نسبت به FPM دسترسی داشته باشد .

 

Synchronous DRAM (SD RAM)‎:

در این حافظه زمانبندی Ram با زمانبندی CPU به حالت Synchronize رسیده است : بهمین دلیل دیگر CPU منتظر اطلاعات نمی شود . درضمن SDRAM از تکنولوژی Interleave و Burst mode هم می توانند استفاده کنند . SDRAM ها در سرعتهای 133MHZ / 100MHZ / 66MHZ عرضه شده اند سرعتهای 200 و 266 مکاهرتز هم در راهند .

 

Double Data Rate Synchronous D Ram (DDR SD RAM)‎:

نسل جدیدی از SDRAM هاست که در دو نقطه اوج و فرود سیکل زمانی ( Time Cycle ) می تواند اطلاعات را رد وبدل کند بهمین دلیل در سرعت ها 100 و 133 مگاهرتز عملکردی معادل 200 و 266 مگاهرتز خواهد داشت .

 

Double Data Rate 2 Synchronous D Ram (DDR2 SD RAM)‎:

این نوعی DDR تا سرعت 800 مگا هرتز عملکرد با کاهش مصرف برق و کاهش حرارت قابل ملاحظه نسبت به DDR‌ می باشد .

 

DDR3

(Double Data Rate 3 Synchronous Dynamic Random Access Memory)

DDR3 حافظه ی جدیدی از سری حافظه های SDRAM هست که نام کامل آن (Double Data Rate 3 Synchronous Dynamic Random Access Memory) هست قرار است جایگزین حافظه های DDR2 شود که به تازگی مصرف زیادی پیدا کرده است.

پهناي باند بالاتر و مصرف انرژي کمتر از جمله خصوصيات حافظه‌هاي Ddr3 مي‌باشند

حافظه‌هاي Ddr3 در ابتداي عرضه بيش از 50% گرانتر از Ddr2 خواهند بود و کمتر از 10% سهم فروش بازار را شامل خواهند ‌شد. در سال 2008 تقريبا هم قيمت با Ddr2 خواهند گرديد و حدود 20% سهم بازار را شامل خواهند ‌شد و در سال 2009 بيش از نيمي از فروش بازار را تصاحب خواهند کرد. حافظه‌هاي Ddr3 در سال 2007 به بازار عرضه خواهند شد.حافظه‌هاي Ddr3-800 و Ddr3-1066 در نيمه اول سال 2007 و حافظه‌هاي Ddr3-1333 و Ddr3-1600 در نيمه دوم سال 2007 عرضه خواهند گرديد.حافظه‌هاي Ddr3 فرکانس و پهناي باندي تا دو برابر Ddr2 دارا مي‌باشند

حافظه‌هاي Ddr3 مصرف انرژي کمتري (حدودا 30% کمتر) نسبت به Ddr2 دارا هستند که نتيجه کاهش ولتاژ از 1.8 به 1.5 ولت مي‌باشد قرار است در حافظه‌هاي Ddr3 سنسور حرارتي تعبيه گردد.

 

روشهای مختلفی برای چک کردن صحت اطلاعاتی ارسالی از طرف RAM وجود دارد (Error CHEKING):

Error correction

Parity CHECK

PARITY

در ازای هر 8 بیت اطلاعات یک Bit دیگر بعنوان Parity وجود دارد اگر به طور مثال مجموع باینری 1,0 هر 8 بیت یک باشد بدان odd parity می گویند . با ارسال هر 8 بیت بین CPU , RAM این بیت چک میشود اگر تعداد 1 و 0 ها یکی بود علامت صحت اطلاعات است اجازه ادامه عملیات داده می شود و گرنه مجددا" از ابتدا اطلاعات ارسال می شود تا مشکل بر طرف شود . Parity می تواند علامت خطری برای خطای اطلاعات باشد ولی نمی تواند خطا را بر طرف کند .

ECC = Error CORNECTION Code

از این نوع Ram ها که ECC دارند برای سیستم های سرور استفاده می کنند . برخلاف Parity در مورد Ram هایی که تکنولوژی ECC را دارند نه تنها Bit خراب گزارش می شود بلکه آن Bit تصحیح میگردد . اگر چندین Bit خراب باشد ECC Bit در خواست Parity CHK‌ نموده و از طریق Parity خطا بازرسی و تصحیح می شود . عمده تفاوت Parity و ECC این است که ECC پس از کشف خطا آن Bit غلط را تصحیح می کند .

Access Time

میزان زمانی که طول می کشد که یک ماژول Ram به درخواست اطلاعات پاسخ دهد . واحد آْنNARO – second میباشد زمانهای معمول 60ns و 70ns است هر چقدر زمان آن کمتر باشد سرعت حافظه شما بیشتر است . Bus Width

هر 8 بیت یک بایت می باشد . پهنای باند خطوط اتصالی بین Ram , CPU امروزه 64 بیت است که معادل 8 بایت میگردد .

 

Bus Speed

اگر سرعت Memory Bus 100 مگاهرتز باشد یعنی 100 میلیون Clock Cycle در ثانیه است یعنی هر بایت که 8 بیت است در یک دوره Clock Cycle حمل می شود . در سرعت 100 مگاهرتز با سیستم 64 بیتی مقدار 800 مگابایت در ثانیه حمل و رد و بدل میگردد .

CAS Latency

تعداد Clock Cycle هایی که طول می کشد یک ستون از RAM در چیپ DRAM آدرس دهی شود . Latency میزان تاخیر می باشد یعنی " CL3 " میزان تاخیر در دسترسی به ستونهای RAM حافظه را 3 Clock Cycle می داند و CL2 میزان تاخیر را Clock Cycle -2 پس حافظه CL2 بهتر از CL3 میباشد .

حافظه Ram چگونه کار می کند؟

درک چگونگی کار Ram و روشهای تسریع آن در صنعت کامپیوتر در بخش زیر توضیح داده شده و چند اصطلاح مهم معرفی گردیده است:

Cache level 1 میزان حافظه ای است که بر روی CPU کنار گذاشته شده و Level 2 برروی مادر برد است .

Front Side Bus = FSB خطوط ارتباطی Data هستند که CPU را به حافظه اصلی Ram اتصال می‌دهند.

Back side BUS = BSB خطوط ارتباطی که از Memory controller به Cache L2 اتصال می‌یابد.

Chip ها Cache از نوع Static Ram بوده از لحاظ سایز بزرگتر‌می باشند ولی گرانتر نیز هستند معمولاً در cache دستور العملهای CPU که بطور متوالی درخواست می‌شوند قرار می‌گیرند. به انجام رساندن یک دستورالعمل CPU از روی رم 195 نانو ثانیه طول میکشد در صورتی که از INT – CACH زمان 45 نانو ثانیه خواهد بود .

Level CACH بر اساس نزدیکی بر CPU لحاظ می شود . ماحتی می توانیم قسمتی cache روی ram سیستم کنار بگذاریم .

چند روش برای تسریع عملکرد RAM توضیح داده می شود :

INTERLEAVING

به معنی پروسه ارتباطی CPU با هر بانک RAM میباشد هر بار CPU آدرس یک Bank را درخواست می کند یک سیکل بعد آن بانک Ram خود را Reset می کند . در ضمن که یک بانک Reset می شود CPU اطلاعات بانک بعدی را رد و بدل میکند این عمل باعث سرعت نقل و انتقال اطلاعات میگردد .

Bursting روش دیگر تسریع رد و بدل کردن اطلاعات است. CPU به جای اینکه اطلاعات را تکه تکه دریافت کند یک بلوک بزرگ اطلاعاتی از آدرسهای مختلف را درخواست می کند. CPU بدون اینکه درخواست های متوالی بگذارد با یک درخواست یک بلوک شامل چندین سلول اطلاعات را انتقال می‌دهد.

CPU های امروز 64 بیتی هستند (هر 8 بیت یک بایت می باشد). انتقال اطلاعات به CPU و حافظه را bus cycle می‌نامند. اکثر Ram‌های امروز 168 پین دارند که 64 پین اطلاعاتی می‌باشد ram های سابق 72 پین با 32 بیت اطلاعات بودند که با CPU های 32 بیتی کار می کردند هر چه تعداد بیت های اطلاعاتی بیشتر شوند در هر واحد زمان تعداد بیشتری عملیات از طریق CPU انجام پذیرد.

SIMM Single Inline Memory ModuleSIMM

اولين نوع هشت بيتي بود كه به صورت كارت هاي كوچك 1 , 2 ,4 MB رم بودند كه توسط 30 پين به مادربرد متصل ميشوند چون اين مدل ها هشت بيتي بودند براي يك جفت ار اين دسته رم به يك پردازشگر 16 بيتي نيازدارند بنابراين به فضاي لازمه براي اين مدولها bank ميگويند .بعد از توليد شدن پردازشگر هاي 486 نياز براي افزايش رم احساس ميشد كه مدلهاي 32 بيتي توليد شدند . مادربرد 486 جاي چهار سوكت SIMM را داشت برروي مادربرد هاي از نوع پنتيوم وضعيت در حالت 64 بيتي بود بنابراين SIMM هاي 32 بيتي بطورت جفت نصب ميشدند كه مادربرد استاندارد با داشتن چهار جاي سوكت ويژه SIMM داراي دو بانك بود . بنابراين همانطور كه قبلا هم گفتم هيچ وقت در مادربرد هاي پنتيوم از دو نوع رم با سرعت متفاوت در يك بانك استفاده نكنيد . اما ميتوانيد مثلا بانك اول را با دو تا رم 16 مگابايتي پر كنيد و بانك دوم را با دو رم 32 مگابايتي پركنيد .

DIMM Dual Inline Memory Module

آخرين مدل رم كه بيشتر در بازار مد شده است اين نوع ميباشد كه SDRAM ها با 64 بيت پهنا اين قابليت را دارند كه داراي 168 پين براي اتصال هستند كه در اندازه هاي 8,16, 32, 64, 128, 256, 512 هستند كه داراي سرعت 6 , 8, 10, 12 ns هستند كه عموما سوكت هاي انها برروي مادربرد به صورت دو تايي يا چهارتايي ديده ميشوند . يكي از مزيتهاي SDRAM نسبت به قبلي ها بالطبع افزايش سرعت بود . كه باعث افزايش باس سيستم نيز ميشود مثلا با يك EDO-RAM شصت نانو ثانيه اي ميتوانيد ماكسيموم 75 MHz باس داشته باشيد در حاليكه SDRAM ميتواند تا 133 MHZ هم باس داشته باشد و همينطور SDRAM به صورت همزمان Synchronous با باس سيستم مطابق ميشود كه سبب افزايش سرعت ميشود . PC133 داراي سرعت 133 mhz اخرين ورژن SDRAM ميباشد كه توسط شركت هاي مختلفي ساخته شد . از وقتي در دهه گذشته سرعت CPU ها به 200 برابر افزايش يافت سرعت رم ها تنها 20 برابر شد بنابراين بايد نوع گونه اي از رم ساخته ميشد تا از سي پي يو عقب نماند اما كدام يك بهترين انتخاب بود ؟ خيلي از توليد كنندگان به سمت DDR رفتند جز اينتل كه مسير خود را به سمت RD RAM پيش برد به اين رم Ram Bus يا RDRAM يا همان Rambus Direct RAM ميگويند گرچه اين نوع رم زياد راه به جايي نبرد اما هم اكنون در Sony playstation 2 يا Nintendo 64 از اين نوع رم استفاده ميشود در پلي استيشن از نوع 32 مگابايتي با پهناي باند 3.2 گيگا هرتز استفاده ميشود . گرچه RDRAM هم ظاهرا از نوع DRAM گرفته شده است اما از آرشيتكت خاص هوشمند و كاملتري نسبت به ديگر رقباي خود استفاده ميگرد . و دسترسي به رم خيلي بهتر بود و باعث ميشد كه CPU به راحتي به كار خودش ادامه دهد . و ديتاها درسرعت كلاك فراواني خوانده ميشدند . يك مقايسه بين يكي از اين انواع ميتواند از قدرت rambus بگويد كه مثلا SDRAM با 64 بيت در 100 mhz بود حال انكه RDRAM در 16 بيت در 800 مگاهرتز عمل ميكرد . به هر حال ميتوان گفت كه علاوه بر ويژگيهاي بالايي كه گفتم ويژگيهاي ديگري نيز ار لحاظ ميزان ولتاژ دارد اما انچه سبب شكست اين نوع شد قيمت گران آن بود . و البته جز اين چيز ديگري نميتوانست باشد چون وقتي قرار بر ان شد كه از چيپست i815 به جاي i820 استفاده شود Rambus بايد به صورت Dual قرار ميگرفت حال انكه DDR خود هم به صورت dual بود . بنابراين قيمت گران دو برابر ميشد و اصلا مقرون به صرفه نبود ! در پايان مبحث رم كمي هم از رم محبوب DDR بگوييم كه در سال 2001 توليد شد . كه مخفف Double Data Rate كه تكنولوژي ان همانطور كه از نامش پيداست به اين صورت است كه از هر دو طرف سيگنال براي تبادل اطلاعات استفاده ميكند . بنابراين كارايي دو برابر ميشود . مثلا با اين تكنولوژي يك SDRAM 133 mhz به راحتي به يك DDR 266 mhz تبديل ميشود . اما تفاوتي كه باعث ميشود سوكت اين دو نوع رم تفادوت داشته باشد 16 پين اضافيه رم DDR ميباشد . البته نوع ديگري از رم هم در سال 2003 توليد شد كه به نام DDR II ياد ميشود . به هر حال هنوز اينتل در صدد پيدا كردن راهي براي روانه كردن RDRAM به بازار است .

 

RAM چگونه كار ميكند ؟Random Access Memory

Ram)) معروفترين حافظه مورد استفاده كامپيوتر است . به اين وسيله از انجايي كه دستيابي به سلول هاي حافظه آن بلافاصله قابل دسترسي هست random access ميگويند نقطه مقابل RAM را Serial Access Memory (SAM) مينامند همانطور كه از نامش پيداست ديتاها را بصورت سريال مانند نوار كاست نگهداري ميكند . در SAM اگر ديتايي در دسترس نباشد كليه ديتاها چك ميشوند تا به ديتاي مورد نظر برسد . كاربرد SAM در حافظه بصورت بافر بيشتر مورد استفاده است . اما در RAM در هر لحظه اي كه بخواهيد ميتوانيد به ديتاي مورد نظر دسترسي داشته باشيد . در اين مقاله سعي ميكنم تمامي چيزهايي كه لازمست تا بدانيد RAM چيست و چه ميكند را توضيح ميدهم .

يك چيپ حافظه تقريبا شبيه به ميكروپروسسور همان IC (Integrated Circuit) هست در اين مدارات مجتمع ميليون ها ترانزيستور و خازن قرار دارد . در تقريبا تمامي كامپيوتر ها در حافظه dynamic random access memory (DRAM) ترانزيستور و خازن مجموعا با هم يك سلول از حافظه را تشكيل ميدهند كه نمايش دهنده يك بيت از حافظه هستند . خازن يك بيت از حافظه را نگهداري ميكند يا صفر يا يك . در مقابل ترانزيستور بصورت سوئيچي عمل ميكند كه وظيفه كنترل مدارات را روي چيپ حافظه دارد كه ايا خازن را بخواند يا اينكه موقعيت را براي نخواندن ان و تغيير موضع ايجاد كند .

خازن را ميتوانيد مثل سطلي در نظر بگيريد كه الكترون ها در ان ذخيره ميشوند . براي ذخيره كردن 1 در سلول حافظه اين سطل پر از الكترون ميشود و براي 0 شدن خالي از الكترون ميشود . مشكلي كه اين خازنها دارند اينستكه پس از مرور زمان نشتي ميكنند و گرايش به خالي شدن دارند . اين اتفاقات در كمتر از ميلي ثانيه اتفاق مي افتد . بنابراين براي عملكرد درست حافظه پويا يا حتي CPU كنترل كننده حافظه بايد انها را شارژكند تا مقدار 1 را در خودشان نگه دارند . يعني كنترل كننده حافظه مدام حافظه را ميخواند و دوباره انرا مينويسد ! اين عمليات بصورت خودكار در يك ثانيه هزاران بار اتفاق مي افتد .

براي تصور قضيه فوق در ذهنتان فرض كنيد سطل آبي داريم كه از زير سوراخ كوچكي دارد وقتي سطل را از اب پر ميكني و شير اب را قطع كردي اب ظرف رو به اتمام ميرود حالا براي اينكه ظرف هميشه پر از اب يا همان الكترون باشد يك شناور ميگذاريم كه با پايين امدن ان اب دوباره به ظرف بريزد .

عمليات refresh شدن رم براي رم هاي پويا هست و عملا براي همين قضيه به اين نام ناميده شده اند . بنابراين رم هاي پويا مداوما بايد در حال refresh شدن باشند درغير اينصورت اطلاعات داخل خود را از دست ميدهند . بنابراين اين refresh شدن ها باعث ميشود از سرعت اين رم كم بشود .

سلول هاي حافظه روي يك تخته سيليكوني قرار دارند كه بصورت ارايه اي از ستون ها و سطر ها هست به ستون ها bitline و به سطرها wordline ميگويند . محل تقاطع اين دو محدوده شناسايي ادرس هاي سلول حافظه ميباشد .

DRAM ها مداوما ستونهايشان را شارژ ميكنند تا ترانزيستور هاي خود را بصورت فعال نگهدارند . وقتي قرار باشد كه مقدار يك را به خازن اختصاص دهد انرا شارژ ميكند اما وقتي ميخواهد ان مقدار را بخواند كه ايا مقدار يك را دارد يا نه يك امپلي فاير حساس مشخص ميكند كه ايا خازن ظرفيتش از الكترون باندازه بيش از 50% هست يا خير اگر هست مقدار يك دارد وگرنه بايد مقدار يك به ان داده ميشود . تحليل عملكرد DRAM تا همينجا بماند بنابراين يادتان باشد كه خازن ها به تنهايي نميتوانند كاري كنند بلكه RAS و CAS براي ادرس دهي خازنها لازمند . يك كنتور براي انكه لحظات رفرش شدن را بشمارد . يك امپلي فاير حساس براي خواندن مقدار خازن و اينكه ايا خازن قابل نوشتن هست يا خير .

Static RAM (SRAM) از تكنولوژي متفاوتي استفاده ميكند . در رم از نوع ايستا نوعي flip-flop وجود دارد كه هر بيت از حافظه را نگهداري ميكند . يك فليپ فلاپ براي حافظه چهار تا شش ترانزيستور سيم كشي شده به هم دارد اما ديگر نيازي به تازه شدن و refresh شدن ندارند . و اين همان نقطه اي است كه باعث ميشود رم ايستا از رم پويا پيشي بگيرد . به هر حال از انجايي كه بخش هاي بيشتري نسبت به رم پويا در رم ايستا داريم بنابراين سلول هاي حافظه فضاي بيشتري نسبت به رم پويا اشغال ميكنند . بنابراين شما روي چيپ حافظه از حافظه كمتري برخوردار ميشويد كه باعث ميشود اين نوع حافظه گران شود .

بنابراين رم ايستا سرعت بيشتري دارد اما گرانتر است اما رم پويا سرعت كمتري دارد در عوض ارزان تر است . لذا رم ايستا براي كش CPU بهتر است و رم پويا براي حافظه هاي بزرگتر پركاربرد تر است .

چيپ هاي حافظه امروزه بصورت كارتهايي كه ماژول ميناميم هستند حتما شده كه روي اين حافظه ها اعدادي مثل 8*32 يا 4*16 را ديده باشيد اين اعداد تعداد چيپهاي موجود در ان چيپ را نمايش ميدهند و اينكه هر اما اينكه چه نوع رمي بر روي چه نوع پايه اي قرار بگيرد نيز نكته ايست كه نبايد از ان به اين سادگي رد شد . در مقالات قبلي درمورد نحوه اتصال رم با مادربرد توضيحاتي داده ام . اما نكاتي را باز هم ياداور ميشوم :

SIMM single in-line memory module اين برد از حافظه از 30 پين براي اتصال با ابعاد 9*2 سانتيمتر دارد در اكثر كامپيوتر ها SIMM ها را بايد بصورت جفت نصب كنيد علاوه بران ميزان حافظه نيز در اين جفت بايد يكي باشد اين بان دليل است كه پهناي باند ارتباطي باس مادربرد شما بيش از يك SIMM ميباشد . يعني براي انكه شما از 16 مگابايت رم بهره مند شويد بايد دو رم 8 مگابايتي نصب كنيد . كه هر SIMM بفرض ميتواند 8 بيت ديتا منتقل كند . در حاليكه باس سيستم ميتواند 16 مگابايت منتقل كند . SIMM هاي اخير در ابعاد 11*2.5 سانتيمتر هستند كه از 72 پين براي اتصال استفاده ميكنند كه اين پينها براي افزايش پهناي باند است كه تا بيش از 256 مگابايت رم هم ميتوان برانها نصب كرد .

اما همانطور كه ميدانيد SIMM ها قديمي شده و تكنولوژي جديد بنام Dual in-line Memory Module (DIMM) وجود دارد . كه داراي 164 يا 184 پين هستند با ابعاد تقريبا 14*2.5 سانتيمتر DIMM ها ميتوانند از 8 مگابايت تا 1 گيگابايت گنجايش براي رم داشته باشند و ديگر نيازي به اينكه بصورت جفت قرار بگيرند ندارند . نوع ديگري هم وجود دارد كه در مقاله مربوطه در مورد Rambus in-line Memory Module (RIMM) توضيح داده ام

انواع رم هاي متداول

SRAM Static RAM

داراي چندين ترانزيستور به تعداد 8 تا 6 براي هر سلول حافظه اما بدون خازن در هر سلول كه بهتر است براي كش استفاده شود

DRAM Dynamic RAM

داراي سلول هاي حافظه با ترانزيستور و خازن كه نياز به refresh شدن دارد .

Fast page mode Dynamic RAM FPM DRAM

نوع اوليه DRAM بود ماكسيموم سرعت انتقال داده ها در كش از نوع لايه دو به 176 MBps ميرسيد

EDO DRAM Extended data-output Dynamic RAM

مثل ديگر رم ها صبر نميكند كه تمامي اعمال پردازش روي بيت اول انجام شود و سپس سراغ بيت بعدي برود بلكه همان وقتي كه ادرس بيت اول را شناسايي كرد بدنبال بيت بعدي ميرود تقريبا 5% سرعت بيشتري نسبت به FPM RAM دارد حداكثر سرعت براي كش لايه دو مقدار 264 MBps ميباشد .

SD RAM Synchronous dynamic random access memory

5% سرعت بيشتري نسبت به EDO DRAM دارد و معمولتر از نسخه اخير است حداكثر سرعت ارتباط با كش لايه 2 به 528 MBps ميرسد

DDR SDRAM Double Rate SDRAM

همان SDRAM منتهي با پهناي باند بيشتر حداكثر سرعت ارتباط با كش لايه 2 مقدار 1064 MBps ميباشد البته براي باس 133

RDRAM Rambus DRAM

سرعتي فوق العاده اي دارد اما قيمت زيادي هم دارد .

CMOS RAM

مقدار كمي از حافظه كه در كامپيوتر شما براي شناسايي ديگر اجزا به كار ميرود اين حافظه به يك باتري كوچك نيازمند است همان باطري كه وقتي در كيس را باز ميكنيد و انرا ميبينيد .

VRAM video RAM

حافظه اي كه روي كارت گرافيك يا ويدئويي شما نصب شده است .

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 13:3 | | لینک به این مطلب

پسوندها در کارت های گرافیکی شرکت Nvidia

پسوند LE : وقتی کارتی را مشاهده کردید که دارای این پسوند می باشد بدانید که پردازشگر این کارت با حداقل فرکانس خود فعالیت می کند و فرکانس آن پایین می باشد. این نوع کارت ها به عنوان ضعیف ترین و ارزان ترین کارت های شرکت Nvidia شناخته می شود ( من خرید این نوع کارت ها را پیشنهاد نمی کنم )

پسوند XT : در این کارت ها فرکانس پردازش گر و حافظه از مقدار فرکانس استاندارد کمتر می باشد ولی به علت وجود رابطه حافظه پیشرفته 256 بیتی کاهش فرکانس پردازش گر و حافظه تا حدودی جبران شده است این نوع کارت ها برای کارهای نیمه حرفه ای خوب می باشند.

پسوند GT : این نوع کارت های گرافیکی که از پسوند GT استفاده می کنند از پرفروش ترین کارت های Nvidia می باشند و علت آن بهره گیری از حافظه پر سرعت GDDR3 می باشد که باعث افزایش پهنای باند حافظه کارت گرافیک به مقدار زیاد می شود. در این نوع کارت ها فرکانس پردازه نیز ارتقای چشمگیری کرده است .

پسوند Ultra : این پسوند در کارت های پیشرفته سری 5 و 6 شرکت Nvidia به کار می رود استفاده از این پسوند به این معناست که واحد پردازش گرافیکی کارت از فرکانس بیشتری در مقایسه با مدل های استاندارد برخوردار است .

پسوند Ultra Extreme :در این نوع کارت ها فرکانس پردازش گر و حافظه افزایش پیدا کرده است و به طور کلی این پسوند در کارت های سری T به کار می رود البته قیمت این نوع کارت ها نیز بالا می باشند.

پسوند GTX : حتما تا به حال به این پسوند بارها برخورد کرده اید این پسوند مخصوص کارت های سری 7 به بالا می باشد وجود این پسوند نشان می دهد که پردازنده گرافیکی این کارت از قابلیت پیشرفته ای برای پردازش تصاویر سه بعدی برخوردار است.

پسوند GS : این پسوند حالت ضعیف شده پسوند GT است که شرکت Nvidia برای سطح متوسط با بالا ارائه کرده است هدف از ارائه این نوع کارت ها این می باشد که کاربران با پرداخت هزینه نه چندان زیادی کارت گرافیکی خود از قابلیت در کاربرد های 3 بعدی استفاده کند در اصل این کارت نسخه OverClock نشده از از سری GT می باشد

پسوند های دیگری نیز وجود دارد مانند TDH , TC, SE, GTS و ..... ولی مهم ترین پسوند ها آن هایی می باشند که بیان شد .

پسوند ها در کارت های گرافیکی شرکت Ati

پسوند SE : کارت هایی که از این پسوند استفاده می کنند کارت هایی می باشند که دارای پهنای حافظه پایین هستند مثل کارت X300 که دارای رابط حافظ ( پهنای باند ) 128 بیتی می باشد ولی نوع SE آن دارای پهنای باند 64 بیتی است .

پسوند Pro : در این نوع کارت ها فرکانس پردازنده گرافیکی و حاقظه گرافیکی افزایش یافته است که این عامل باعث افزایش کارایی این نوع کارت گرافیک در پردازش سه بعدی می شود مانند Radeon 9800 pro

پسوند XT : این پسوند نوع توسعه یافته پسوند pro می باشد در این نوع کارت ها پردازنده با فرکانس بالاتری نسبت به پسوند pro فعالیت می کند بطور کلی این پسوند در کارت های نیمه حرفه ای شرکت Ati به کار میرود مانند Radeon x1800xt

پسوند XTX : این پسوند به تازگی توسط شرکت Ati معرفی شده نشان دهنده بالاترین کیفیت و قدرت گرافیکی در کارت های این شرکت است کارت هایی که دارای چنین پسوندی می باشند از فرکانس پردازنده و حافظه بسیار بالایی یرخوردار می باشندو به عنوان حرفه ای ترین کارت های Ati شناخته می شوند.
از پسوند های دیگر شرکت Ati می توان به VIVO و XTPE اشاره کرد.

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 19:27 | | لینک به این مطلب

آموزش تعمیر و از بین بردن پیکسل های سوخته در مانیتور های Lcd

کسانی که از مانیتور های LCD استفاده می کنن ، گاهی اوقات مشاهده کردن که بعضی از قسمت های صفحه به رنگ قرمز ، آبی ، سبز و ... در میاد و همیشه بعد از روشن کردن LCD به همون شکل باقی می مونه . 

در واقع اون رنگ نمایانگر وجود یک پیکسل سوخته دراون قسمت از مانیتور LCD هست .




اما برای از بین بردنش ، در زیر 3 راه معرفی می کنم . امیدوارم یکی از اونا برای شما جوابگو باشه .


* تعمیر به کمک وارد آوردن فشار بر روی پیکسل سوخته

1 . مانیتور را خاموش کنید .

2 . یک دستمال نم دار تهیه کنید و مطمئن شوید که بر روی مونیتور خش نمی اندازد .

3 . یک خودکار ، مداد نوک تیز ، پیچ گوشتی نوک تیز و یا هر چیزی مشابه آنها بردارید . مسلما سوزن می تواند از تمام آنها بهتر باشد .

4 . دستمال نم دار را چند بار تا بزنید تا مطمئن شوید به مونیتور آسیبی نمی زند و نوک جسم تیز را در دستمال فرو

ببرید ( خیلی احتیاط کنید که جسم نوک تیز از آن ور دستمال بیرون نیاید تا به صفحه مونیتور آسیبی برسد ) حالا به

آرامی شروع کنید و آنرا دقیقا روی پیکسل سوخته فشار دهید . تا جای ممکن سعی کنید دقیقا روی پیکسل سوخته

باشد و گرنه ممکن است به بقیه نقاط صفحه ی مونیتور آسیب بزنید .

5 . در حالی که دستمال را به کمک جسم نوک تیز بر روی پیکسل سوخته فشار می دهید ، مونیتور را روشن کنید .

6 . حال به آرامی دستمال را عقب ببرید . پیکسل سوخته باید از بین رفته باشد .

این روش بر روی پیکسل های سوخته در سایز های کوچک و ریز بازدهی بیشتری دارد .




* تعمیر به کمک ضربه زدن بر روی پیکسل سوخته

1 . کامپیوتر و مونیتور LCD را روشن کنید .

2 . بر روی دسکتاپ به ویژه در محل پیکسل سوخته یک عکس کاملا تیره و سیاه قرار دهید تا پیکسل سوخته به وضوح

دیده شود . ( بهترین کار قرار دادن یک عکس تماما سیاه به عنوان بک گراند می باشد )

3 . یک خودکار یا مداد که انتهای گرد و نسبتا پهنی دارد تهیه کنید ( مثل انتهای بالایی مداد هایی که در بالای خود پاک کن دارند .)

4 . انتهای گرد و پهن مداد را بسیار نرم و آرام بر روی پیکسل سوخته قرار دهید و با ضربه های آرام و ملایم

سعی کنید تابش ( یا موج ) نور سفیدی در اطراف آن پیکسل را ببینید .

5 . به تدریج فشار ضربه های انتهای گرد مداد را بر روی پیکسل سوخته در هر 5- 10 ضربه بیشتر کنید تا پیکسل

سوخته به حالت سالم خود بر گردد .

6 . حالا یک عکس کاملا سفید بر روی بک گراند خود قرار دهید ( می توانید Notepad را باز کنید و قسمت سفید آنرا در

جایی که پیکسل سوخته بود بکشید ) و مطمئن شوید به بقیه نقاط در اثر ضربه های کوتاه آسیبی نرسیده .

این روش بر روی پیکسل های سوخته در سایز های بزرگتر بازدهی بیشتری دارد .



* تعمیر به کمک برخی نرم افزار های ارائه شده در این زمینه

برای از بین بردن پیکسل های سوخته نرم افزار هایی ارائه شده که میتوانید با کمک آنها این پیکسل ها را از بین ببرید .

بعضی از آنها به صورت فایل های اجرایی برای تست مونیتور و از بین بردن آن پیکسل تهیه شده اند و بعضی دیگر به

صورت آنلاین در صفحات وب .

لینک دانلود مجموعه نرم افزار های اجرایی برای از بین بردن پیکسل های سوخته ( 314 کیلوبایت )

لینک از بین بردن پیکسل سوخته به صورت آنلاین .



!! توجه !! :

1 . به هیچ عنوان برای تعمیر پیکسل سوخته مانیتور را باز نکنید .

2 . از دور بودن وسایل الکتریکی در اطراف LCD و خیس نبودن آن مطمئن شوید

3 . عده ای بر این عقیده اند که فشار دادن و لمس کردن سطح LCD خود باعث سوختن پیکسل ها می شود ، اما با

این حال این مسئله هنوز به اثبات نرسیده است .

4 . اگر LCD نو خریداری کرده اید ، بعد از باز کردن جعبه آن ، از قرار دادنش در محیطی که نور زیادی در آن قرار دارد جدا

بپرهیزید زیرا پیکسل ها در 10 – 20 ساعت اول ، توانایی جذب نور بالایی دارند و نور های بسیار قوی مانند فلاش

دوربین یا نور مستقیم خورشید کاملا می توانند به آنها آسیب بزنند .

5 . این روش ها تنها پیکسل های سوخته را از بین میبرند و نه پیکسل های مرده را( تفاوت آنها در این است که پیکسل های

سوخته معمولا به رنگ های آبی ، قرمز و سبز هستند اما پیکسل های مرده رنگشان همیشه سیاه است )

نوشته شده توسط جواد شاهوند در 11:6 | | لینک به این مطلب

نقد و بررسي مادربورد SOYO SY-AMN59-GR

مدت زمان زيادي از معرفي خانواده چيپست هاي سري 500 nVidia براي پردازنده هاي AMD مي گذرد اما با كمي جستجو و تحقيق مي توان به اين نتيجه رسيد كه همچنان اين سري از چيپست ها بعنوان گزينه اي مناسب براي پردازنده هاي AMD مطرح مي شوند . خريداران مادربورد در بازار ايران با گستردگي اين سري از چيپست ها مواجه مي شوند و عموما انتخاب آنها مادبوردي بر پايه يكي از اين چيپست ها خواهد بود.

 از آنجا كه معرفي چيپست هاي اين خانواده از بازه زماني فعلي خارج است لذا تنها به معرفي صفحه رسمي nVidia nForce 500 Series  پرداخته و از بحث در مورد آن صرف نظر مي كنيم . در صورتيكه به اطلاعات جزئي تري احتياج داشتيد مي توانيد به تاپيك مرتبط با اين مقاله و يا تالار گفتمان سايت سخت افزار ايران مراجعه كنيد . با معرفي اين خانواده مادربورد هاي بسياري معرفي شده و تعدادي نيز در ميان انبوه مادربورد ها بعنوان گزينه هاي برتر شناخته شدند . يكي از اين توليد كنندگان مادربورد Foxconn بود كه بر پايه چيپست 590 SLi بعنوان يكي از مناسب ترين گزينه هاي انتخاب براي پردازنده هاي AM2 معرفي شد . اين برد بعوان برد طرح مرجع  چيپست 590 SLi شناخته شده و از امتياز بالايي در بين برد هاي سري 500 بر خوردار است  . در اين بين يكي از برد هاي شركت سويو كه بر پايه اين مادربورد و طراحي آن شكل گرفته است بردي است كه در اين مقاله به بررسي ان مي پردازيم : SoYo SY-AMN59-GR .

 

 

هر چند نام SoYo شايد تا حدودي ذهن ما را به گذشته بر گرداند اما بايد دانست هم اكنون محصولا متنوعي تحت نام اين برند در بازار ايران وجود دارد كه از جمله آن مي توان همين مادربورد را نام برد. قطعات ديگري چون كارت گرافيك نيز از جمله توليدات موجود در بازار ايران است .

SoYo محصوليست كه به همت شركت فونيران به بازار ايران راه يافته و در حال گسترش است . البته خارج از بحث فعلي با كمي ترديد مي توان گفت گسترش مادربوردي با نام SoYo و كيفيت فاكسكان كمي دور از واقعيت به نظر مي رسد اما شايد با بررسي بيشتر خريداران و نيز تغيير و تحول فونيران در قيمت اين مادربورد بتوان آن را گزينه اي مناسب براي خريد دانست . ذكر اين نكته ضروري است كه بيان فوق نظر جمعي از دوستان متخصص در امر سخت افزار و بازار سخت افزار ايران است و لذا نويسنده در برابر آن مسئول نمي باشد. در هر حال سايت سخت افزار ايران به وظيفه هميشگي خود يعني اطلاع رساني در امر سخت افزار عمل كرده و با بررسي و نقد اين مادربورد سعي دارد آگاهي بيشتري را در اين زمينه در اختيار دوستداران سخت افزار قرار دهد .

 

طراحي جعبه مادربورد از دو پوشش مجزا تشكيل شده است. در تصوير زير نمايي از جعبه محصول را ملاحظه مي كنيد :

 

 

همانطور كه ملاحظه مي شود بر روي جعبه  توضيحان اندكي بصورت بر چسب قرار داده شده است . البته در كنار جعبه نيز بوسيله بر چسبي كوچك توضيحات و ويژگي هاي مادربورد معرفي شده است . از اين نظر مي توان گفت  بسته بندي اين مادربورد مي تواند نقطه ضعف شمرده شود بطوريكه توضيحات كاملي بر روي جعبه آن ارايه نشده است .  در صورتيكه جعبه مادبورد هاي ديگري بر پايه اين چيپست را دركنار بسته بندي مادربورد فعلي قرار دهيم به اين نكته پي خواهيم برد :

 

 

 

 

در پشت جعبه نيز نو آوري هاي سويو معرفي و تشريح شده اند . در نهايت در مورد بسته بندي اين ماد�